[Exo] THE FOX♥ CHANBAEK [End]

ตอนที่ 31 : THE FOX : TWENTY NINE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,745
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 140 ครั้ง
    6 ก.ค. 58



The  fox

Twenty Nine

 
 

นี่ก็ผ่านมาหลายเดือนแล้วหลังจากที่แบคฮยอนได้รับข่าวดีว่าเขากำลังมีเจ้าตัวน้อยอยู่ในท้อง  ตอนนี้คนตัวเล็กเริ่มรู้สึกชินบ้างแล้วกับการอยู่ที่โลกปีศาจเพราะทั้งชานยอล ท่านย่าและแม้แต่อี้ฟานก็ต่างพากันเอาอกเอาใจแบคฮยอนกันเสียยกใหญ่   ส่วนชานยอลก็คอยประคบประหงมว่าที่คุณแม่ไม่ห่างหรือบางครั้งเวลาที่เจ้าตัวต้องออกไปตรวจตราบริเวณเมืองข้างนอกก็จะต้องส่งบริวารคนอื่นมาดูแลอย่างใกล้ชิด  ส่วนท่านย่ารายนั้นก็ไม่ต้องพูดถึงทุกๆ เย็นจะมาพาแบคฮยอนไปที่เรือนเพื่อชวนกันพูดคุยเรื่องต่างๆ เอาน้ำสมุนไพรที่หายากมาให้กิน  หรือแม้แต่ยังชวนเขาดูหนังซีรีย์ที่ซื้อมาจากโลกมนุษย์อีกแบคฮยอนก็เพิ่งจะรู้ว่าท่านย่าของชานยอลนั้นชอบมนุษย์มากขนาดไหน

 

ชานยอลเคยเล่าให้ฟังว่าเคยมีอยู่ช่วงหนึ่งท่านย่าหายไปอยู่ที่นั้นเป็นหลายสิบปีไม่ยอมกลับมาเพราะอยากรู้การใช้ชีวิตของมนุษย์ที่นั้นว่าเป็นยังไง  ยิ่งพอตอนนี้มีหลานสะใภ้เป็นถึงมนุษย์แน่นอนเรือนของท่านย่านั้น  ถ้าใครมาเห็นก็ต้องนึกว่าอยู่ที่โลกมนุษย์แน่ๆ และก็ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมท่านย่าถึงเอ็นดูเขาตั้งแต่แรกเห็นแต่อย่างน้อยแบคฮยอนก็ยังรู้สึกโล่งใจที่ท่านไม่รังเกียจมนุษย์อย่างเขา

แบคฮยอนที่เพิ่งตื่นจากนิทรากำลังนั่งพิงตัวอยู่บนที่นอน  ดวงตาคู่สวยมองลอดออกไปทางหน้าต่างที่ตอนนี้แสงแดดกำลังส่องแสงสว่างในระดับพอดีพร้อมกับลมพัดโชยเบาๆ ที่นำพากลิ่นดอกไม้มาทำให้ปอดของเขารู้สึกสดชื่น  แต่ความจริงแล้วบรรยากาศข้างนอกนั้นถูกปรับเปลี่ยนให้คล้ายกับโลกมนุษย์ตามคำสั่งของอี้ฟานเพื่อให้คนท้องอย่างเขารู้สึกผ่อนคลาย  เพราะความจริงแล้วที่โลกปีศาจแทบจะไม่มีแสงแดดเลยด้วยซ้ำ  ต้นไม้ข้างนอกนั้นก็สูงใหญ่จนน่ากลัวแถมบางครั้งยังขยับเองได้อีก  แต่เอาเป็นว่าอยู่ที่นี้แบคฮยอนมีแต่คนคอยเอาใจจนแทบไม่ต้องกระดิกตัวทำอะไรเลยด้วยซ้ำ

ตอนนี้ท้องของแบคฮยอนเริ่มใหญ่มากขึ้นตัวเขาเองก็ไม่อยากจะเชื่อจริงๆ ว่าเขาจะท้องถึงแม้ที่โลกมนุษย์ผู้ชายจะท้องได้ปกติไม่ต่างจากผู้หญิง  แต่ตอนนี้เขากำลังจะมีเจ้าตัวน้อยซึ่งเป็นปีศาจอยู่ครึ่งหนึ่ง  แต่แบคฮยอนก็มีความสุขทุกครั้งว่าเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในท้องกำลังค่อยๆ เติบโต 

มีบางครั้งที่เขาจะเจ็บบ้างเล็กน้อยเพราะลูกดิ้นแถมเจ้าตัวเล็กยังโตไวมากจนทุกวันนี้เขาก็รู้สึกปวดเมื่อยไปตามตัวเป็นจุดๆ นี่ถือว่าดีขึ้นมาหน่อยก่อนหน้านี้ตอนท้องยังไม่ใหญ่ชานยอลก็รบเร้าจะทำเรื่องอย่างว่าทุกคืนจนแบคฮยอนตื่นมาในตอนเช้าไม่เคยมีเสื้อผ้าอยู่บนตัวสักครั้ง  แต่จะโทษชานยอลอย่างเดียวก็ไม่ได้เพราะตัวเขาก็ทนความต้องการไม่ไหวเหมือนกัน

ครืดดดด

นายหญิง..ตื่นแล้วเหรอขอรับ..จะทานสำรับเลยไหมขอรับ..คยองจะได้ไปเอามาให้”  เสียงเจือยแจ่วของบริวารตัวน้อยที่ชานยอลให้มาคอยดูแลเขาเป็นประจำทุกวัน

ได้สิคยอง..เจ้าตัวเล็กหิวแต่เช้าเลย”  แบคฮยอนยิ้มแย้มให้บริวารตัวน้อยที่มักจะมาคอยดูแลเขาทุกครั้งหลังจากที่ตื่นนอน 

งั้น..รอสักครู่นะขอรับ”  ไม่ทันไรบริวารตัวเล็กก็รีบวิ่งหายออกไปก่อนจะยกถาดอาหารที่ถูกจัดทำขึ้นเป็นพิเศษสำหรับให้แบคฮยอนกลิ่นหอมๆ ของมันเรียกน้ำย่อยได้ดีทีเดียว  ยังดีว่าช่วงนี้เจ้าตัวเล็กไม่อยากกินอะไรแปลกๆ จึงทำให้เขากินอาหารแบบที่มนุษย์ทั่วไปกินได้อยู่  แต่อย่างว่าบางทีแบคฮยอนก็แอบเห็นใจบริวารที่นี้ที่ต้องมาจัดเตรียมดูแลเขาเป็นพิเศษ  เพราะมนุษย์อย่างเขาไม่สามารถอยู่ได้โดยไม่ต้องกินอะไร

หลังจากที่คยองนำเอาอาหารมาให้แบคฮยอนก็ลงมือทานในทันทีด้วยความหิวยิ่งเดี๋ยวนี้ยิ่งกินเยอะเป็นพิเศษ  บางครั้งประมาณสี่มื้อต่อวันก็มีทำให้เนื้อหนังของเขาเริ่มรวมตัวกันเป็นก้อนซะแล้ว จะลุกจะเดินก็มีติดขัดบ้างต้องให้คยองมาช่วย

นายหญิงรู้สึกเมื่อยขาไหม?..คยองนวดให้ได้นะ”  ยังไม่ทันที่แบคฮยอนจะบอกกล่าวอะไรคยองก็เก็บถาดสำรับออกไปแล้วมานั่งลงข้างๆ ก่อนจะใช้มือบีบนวดไปตามขาเรียวและข้อต่างๆ แบคฮยอนรู้สึกเอ็นดูคยองซูอยู่ไม่น้อยถึงแม้ถ้าตามจริงแล้วอายุของคยองจะมากกว่าก็เหอะแต่ถ้าเทียบแล้วคยองก็เหมือนเด็กอายุไม่ถึงยี่สิบเลยด้วยซ้ำ  เวลาที่ชานยอลไม่อยู่เขาก็มีคยองเนี่ยะแหละที่อยู่เป็นเพื่อนคุย  ก็เพิ่งจะรู้ว่าคยองชอบมนุษย์และฝันว่าอยากลงไปเที่ยวเล่นที่นั้นสักครั้งแต่ด้วยเจ้าตัวอายุแค่ร้อยปีกว่าๆ เลยไม่ได้รับอนุญาตให้ไป

คยองไม่เบื่อเหรอต้องมาดูแลเราทุกวันนะ

ไม่เบื่อหรอก...คยองชอบนะได้รับใช้นายหญิงมันถือเป็นหน้าที่อย่างหนึ่งของบริวารที่ดีนะที่ต้องดูแลนาย

แต่นายที่พูดถึงเป็นมนุษย์นะ

แต่ท่านคือคนรักของนายน้อย..ไม่ว่ายังไงบ่าวอย่างเราก็ต้องเคารพในการตัดสินใจของนาย..อีกอย่างคยองไม่เห็นว่ามนุษย์อย่างท่านไม่ดีตรงไหนเลย...บางทีถ้ามีโอกาสก็อยากลองไปเที่ยวบ้านเกิดของนายหญิงดูสักครั้ง

เอาไว้วันหลังถ้าชานยอลให้เรากลับไปที่นั้นเราจะขอชานยอลให้พาคยองไปเที่ยวที่นั้นเอาไหม?

จริงนะ..นายหญิง

จริงสิ”  เมื่อได้ยินว่าแบคฮยอนจะพาไปเที่ยวโลกมนุษย์คยองซูก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่หยุดแถมยังเอาใจนวดๆ ทุบๆ แบบไม่มีเหนื่อย  แบคฮยอนก็ได้แต่ยิ้มในความน่ารักของคยองซูแต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาจะได้กลับไปที่โลกมนุษย์อีกครั้งเมื่อไหร่

ครืดดดด

เสียงเปิดประตูของผู้ที่มาใหม่ทำให้ทั้งคู่หันไปมองแต่ก็ไม่ใช่ใครเป็นชานยอลนั้นเองที่เพิ่งกลับมาจากเรือนของอี้ฟาน

ทำอะไรกันอยู่หละ?

เพิ่งจะกินข้าวเช้าเสร็จหนะ

 “นายน้อยมาแล้ว...งั้นคยองออกไปก่อนดีกว่า”  คยองผู้รู้งานเมื่อเห็นว่าชานยอลกลับมาแล้วก็ไม่อยู่ให้เป็นกว้างขวางคอจึงขอตัวออกจากห้องไปทันที  เมื่อเหลือกันแค่ลำพังชานยอลไม่รอช้ารีบพุ่งตรงไปหาคนรักก่อนจะกอดแล้วกดจูบไปตรงแก้มขาวทันทีพร้อมกับสูดความหอมธรรมชาติเข้าไปจนเต็มปอดด้วยความคิดถึง

 “คิดถึงจัง

 “อะไรกันเพิ่งกลับมาจากเรือนท่านพ่อไม่ใช่เหรอ?”  แบคฮยอนเอี้ยวตัวหลบริมฝีปากหนาที่ระดมจูบไปทั่วแถมยังซอกแซกไซร้ช่วงลำคออีก

 “ก็ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยได้อยู่กับนายเลย...คิดถึงจนแทบทนไม่ไหวแล้วเนี่ยะ...คิดถึงลูกด้วย

ชานยอลเขยิบตัวลงไปเอาหูแนบบริเวณช่วงท้องน้อยของแบคฮยอนก่อนจะได้ยินเสียงหัวใจดวงน้อยๆ เต้นเป็นจังหวะ ยิ่งได้ยินก็ยิ่งทำให้รู้สึกอบอุ่นใจอย่างมากที่ตัวเองกำลังจะมีจิ้งจอกตัวน้อยๆ และอีกไม่นานก็คงออกมาวิ่งเล่นทำให้ที่นี้ดูมีสีสันมากขึ้น

โอ๊ะ..โอ๊ย!!”

ป..เป็นอะไร..แบคฮยอนเป็นอะไร?”  ชานยอลมีสีหน้าตกใจเมื่อเห็นว่าแบคฮยอนร้องเจ็บออกมา

ไม่มีอะไรหรอก..แค่..ล..ลูกดิ้น

สงสัยเจ้าตัวเล็กคิดถึงพ่อใช่ไหมลูก..อย่าถีบท่านแม่แรงสิ..ท่านแม่เจ็บนะ”  ชานยอลแกล้งหยอกลูกน้อยที่อยู่ในครรภ์ถึงแม้จะยังไม่ได้เจอหน้ากันจริงๆ แต่ก็เชื่อว่าลูกน้อยของเขาจะได้ยินในสิ่งตัวเขาพูด

ชานยอลวันนี้ต้องไปไหนหรือเปล่า

ไม่หรอก...ทำไมเหรอ?

วันนี้อยากให้อยู่ด้วย...อยากไปเดินเล่นข้างนอกบ้างแบคฮยอนเอ่ยอ้อนกับผู้เป็นสามีก็หลายๆ วันมานี้ชานยอลต้องออกไปกับอี้ฟานบ่อยๆ กว่าจะกลับมาแบคฮยอนก็เข้านอนแล้ว บางทีก็ทำให้แบคฮยอนรู้สึกเหงาบ้างในบางครั้ง

ถึงแม้จะมีคยองซูมาอยู่เป็นเพื่อนแต่เมื่ออยู่ในช่วงตั้งครรภ์อารมณ์ของคุณแม่ก็มีปั่นป่วนบ้างต่อให้มีคนรายล้อมเอาอกเอาใจแค่ไหนมันก็ไม่พออยากได้ก็แต่ความรักจากผู้เป็นสามีเท่านั้น  ยิ่งเรือนของชานยอลนั้นมีการคุ้มกันหนาแน่นเข้าไปอีกราวกับว่าคนในห้ามออกคนนอกห้ามเข้าก็ยิ่งทำให้คนตัวเล็กเอาแต่อุดอู้อยู่ในเรือนไม่ได้ออกไปที่ไหนเลยเพราะชานยอลสั่งเอาไว้

ขอโทษนะ...ที่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยเลย

วันนี้อยู่ด้วยกันนะแบคฮยอนโผล่กอดคนรักราวกับไม่อยากให้หายไปไหน

หึหึ...ให้อยู่ตลอดชีวิตเลยยังได้นะ

แต่ว่าฉันคงอยู่ไม่ถึงร้อยปีหรอกมั้งไม่รู้อะไรทำให้แบคฮยอนพูดทำนองนั้นออกมาเพราะเขาเป็นมนุษย์อายุมันก็ต้องสั้นเป็นธรรมดา

ไม่เอาหน่า...พูดอะไรแบบนั้น...งั้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ...ฉันจะพานายออกไปเดินเล่นในเมืองดีไหม?

เมืองเหรอ?” 

เมืองปีศาจก็เหมือนโลกมนุษย์นั้นแหละ มีบ้านเรือนของพวกปีศาจอาศัยอยู่แต่ปีศาจที่นี้ก็มีแต่ชนชั้นกลางไปถึงชั้นสูงไม่มีอะไรหรอก...อีกอย่างไปกับฉันแล้วไม่มีใครกล้ามายุ่งหรอก”  แบคฮยอนพยักหน้ารับก่อนจะลุกขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเตรียมตัวออกไปข้างนอกและนี้เป็นครั้งแรกที่แบคฮยอนจะได้ออกจากวังไปเที่ยวเล่น

 

หลังจากเตรียมตัวกันเสร็จชานยอลจึงให้บริวารไปตามจงอิน เซฮุน เพื่อติดตามไปข้างนอกด้วยและยังมีบริวารอีกสี่ห้าคนความจริงการที่จะออกไปข้างนอกไม่จำเป็นต้องใช้คนเยอะขนาดนี้แต่เพราะมีแบคฮยอนไปด้วยเลยต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ

ต้องให้คนไปเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?”  แบคฮยอนรู้สึกประหม่าเมื่อเห็นผู้คนล้อมหน้าล้อมหลัง

ก็ใช่นะสิเพื่อความปลอดภัยของนายนะ..แต่พวกนั้นจะไม่มาเดินตามเราติดๆ หรอกแค่จะคอยดูอยู่ห่างๆ นะ...เราจะได้เดทกันอย่างสบายใจ..ดีไหม?

เดทอะไรเล่า..ท้องขนาดนี้ยังจะมาเดทอีกเหรอ..แต่ว่าฉันไปเดินข้างนอกมันไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ?

จะเป็นอะไรหละ..อยู่กับฉันทั้งคน...หืม”  แบคฮยอนรู้สึกสบายใจทุกครั้งที่ชานยอลพูดแบบนี้มันเหมือนกับว่าเขาไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้นตราบใดที่ชานยอลยังอยู่ข้างๆ กันและมันก็ไม่มีอะไรที่แบคฮยอนคนนี้จะต้องกลัว

 

 

ตอนนี้ทั้งชานยอลและแบคฮยอนพร้อมเหล่าบริวารกำลังยืนอยู่ตรงประตูเชื่อมต่อระหว่างวังปีศาจกับเมือง  ประตูนี้ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเมื่อมองพ้นประตูนี้ไปก็เห็นเป็นแค่ป่าทึบ  ชานยอลหันไปส่งสายตาให้จงอินและเซฮุนเพื่อให้นำหน้าไปก่อนเพื่อดูลาดราวและเปิดทาง  แบคฮยอนรู้สึกตกใจเมื่อเห็นคนทั้งสองคนก้าวข้ามไปแล้วกลับหายตัวไปต่อหน้าต่อตา

ตกใจเหรอ?...ไม่ต้องตกใจหรอกแค่เดินผ่านประตูนั้นไปเราก็จะไปอยู่อีกที่” 

แค่กลัวนิดหน่อย

ถ้ากลัวก็จับมือฉันไว้แน่นๆเข้าใจไหม?”  ชานยอลเอื้อมนิ้วมือทั้งห้าไปประสานกับฝ่ามือนุ่มของแบคฮยอนเพื่อสร้างความมั่นใจให้คนตัวเล็กที่ตอนนี้ทำหน้าเลิ่กลั่กจนคนตัวสูงอดขำไม่ได้

ขำอะไร...จะไปกันได้หรือยัง?”  แบคฮยอนแอบยู่หน้าน้อยๆ เมื่อเห็นอีกคนขำก็เพราะเขาเป็นมนุษย์ธรรมดาหนิ  ให้เห็นคนหายตัวไปต่อหน้าแบบนี้ใครจะไม่ตกใจ

เดี๋ยวก่อน”  ชานยอลใช้ผ้าคลุมไปที่ศีรษะของแบคฮยอนและจัดกระชับให้เข้าที่  คนตัวเล็กก็ได้แต่มองตามอย่างงงๆ

ฉันแค่ไม่อยากให้ใครเห็นความน่ารักของนายหนะ 

พูดอะไรแบบนั้นเล่า

ไปกันเถอะ”  ชานยอลกระชับฝ่ามือแน่นก่อนจะจูงคนตัวเล็กให้เดินตามก้าวผ่านข้ามเส้นประตู  แบคฮยอนได้แต่หลับตาแน่นไม่กล้ามองภาพตรงหน้ามันรู้สึกโหวงแปลกๆ จนเผลอบีบมือของอีกคนจนแน่น  ร่างบางหลับตาแน่นอยู่นานจนชานยอลต้องกระซิบที่ข้างหู

ลืมตาได้แล้ว”

เมื่อได้ยินเสียงของคนรักบอกให้ลืมตาแบคฮยอนจึงค่อยๆ  เปิดเปลือกตาขึ้นเพียงแค่เสี้ยววินาทีภาพตรงหน้าก็เปลี่ยนไปจากที่เป็นมืดทึบกลับกลายเป็นบ้านเรือนเหมือนของคนสมัยก่อนมีทางเดินลาดยาวไปจนสุดตาอีกทั้งยังมีปีศาจมากมายเดินสวนกันไปมาไม่ต่างจากโลกมนุษย์ 

ชานยอลโอบกระชับไหล่ของแบคฮยอนให้เข้ามาแนบชิดก่อนที่จะพาก้าวเดินไปตามทางแบคฮยอนได้แต่มองไปมาอย่างตื่นตาตื่นใจ  เขาคิดว่าที่โลกปีศาจจะมีแต่พวกของชานยอลเท่านั้นแต่ที่นี้กลับกลายเหมือนที่ศูนย์รวมปีศาจเลยก็ว่าได้  

มีทั้งปีศาจในตำนานที่ตอนเด็กๆ แบคฮยอนเคยได้ยินและอีกมากมายมันค่อนข้างเป็นเรื่องอัศจรรย์สำหรับร่างบางอยู่เหมือนกัน

 “อย่าอยู่ห่างจากฉันนะ”  ชานยอลกระซิบบอกกับแบคฮยอนตอนแรกที่พามาเขาไม่คิดว่าวันนี้พวกปีศาจจะเยอะ  จากที่จะให้จงอินและเซฮุนคอยดูอยู่ไกลๆ เพื่อจะได้ไม่เป็นจุดสนใจก็คงต้องเปลี่ยนใจให้มาเดินประกบข้างๆ แทนเพื่อดูแลแบคฮยอนเพราะเขาไม่ไว้ใจพวกปีศาจพวกนั้นแต่ปีศาจบางตนก็รู้งานแค่เห็นหน้าชานยอลต่างก็พากันหลีกทางให้ไม่มีใครกล้ากับตระกูลปีศาจจิ้งจอกอย่างพวกเขาเท่าไหร่หรอก

 “ป..ปีศาจเต็มไปหมดเลย”  แบคฮยอนได้แต่พึมพัมเมื่อเห็นพวกปีศาจเดินเพ่นพ่านไปหมด 

กลัวไหม?..ถ้ากลัวจะได้พากลับ”  ชานยอลเอ่ยถามคนตัวเล็กอย่างเป็นห่วงกลัวว่าแบคฮยอนจะไม่ชอบและกลัวก็เห็นแบคฮยอนเอาแต่หันรีซ้ายรีขวา

ม..ไม่...ไม่เป็นไรแบคฮยอนได้แต่มองไปมองมาถามว่ากลัวไหมก็กลัวนิดหน่อย  และเขาก็เพิ่งจะเข้าใจว่าทำไมพวกมนุษย์ผู้หญิงถึงได้หลงชอบชานยอลกันก็เพราะถ้าเทียบกันแล้วปีศาจจิ้งจอกนี้หน้าตาดีที่สุดเลยก็ว่าได้

ทำไมคนนั้นไม่เห็นเหมือนปีศาจเลย”  แบคฮยอนชี้ไปทางผู้ชายคนหนึ่งที่ดูแล้วไม่เห็นเหมือนปีศาจเท่าไหร่แถมลักษณะยังไม่ต่างจากมนุษย์ด้วยซ้ำ

ใครบอกนั้นปีศาจสามตาต่างหาก  เจ้านั้นมีตาซ้อนอยู่บนหน้าผากอีกลองดูดีสิๆ” 

จริงด้วย” 

แต่ปีศาจตาเดียวไม่มีพิษภัยอะไรหรอก..ออกจะใจดีด้วยซ้ำ..นั้นก็ปีศาจกระทิงค่อนข้างขี้โมโหไม่ค่อยเป็นมิตรกับใครเท่าไหร่...ไม่จำเป็นอย่าไปยุ่งเด็ดขาด”แบคฮยอนพยักหน้ารับเขาเริ่มรู้สึกสนุกขึ้นมาหน่อยเมื่อชานยอลแนะนำปีศาจแปลกๆ ให้เขารู้จัก

นั้นละ...ผู้หญิงคนนั้นสวยจัง”  สายตาของแบคฮยอนพลันไปเห็นหญิงสาวนางหนึ่งที่ผิวขาวราวกับหิมะผมของนางก็เป็นสีขาวยาวลากพื้นดิน

นั้นปีศาจหิมะ...และนั้นก็ไม่ใช่ผู้หญิงนะเป็นผู้ชายต่างหาก...แต่ใบหน้าของปีศาจหิมะเป็นที่เลื่องลือว่างดงามราวกับน้ำแข็ง...เอาไว้หลอกล่อผู้พวกผู้ชายที่หลงทางในป่าตอนกลางคืน...ถึงแม้ใบหน้าจะสวยแต่ความร้ายกาจอย่าประมาทเป็นอันขาด...ใช่ไหมเซฮุน”  ชานยอลหันไปเอ่ยถามกับเซฮุนซึ่งในอดีตปีศาจหิมะกับเซฮุนก็เคยเป็นคนรักกันมาก่อน

จะว่าแบบนั้นก็ได้ขอรับ”  เซฮุนไม่ได้พูดอะไรได้แต่ก้มโค้งน้อยๆ  เขาไม่อยากพูดอะไรมากเพราะเรื่องระหว่างเขากับปีศาจหิมะจบด้วยกันไม่ดีสักเท่าไหร่

ไงลู่หาน...แปลกใจนะที่เห็นเจ้าที่นี้”  ชานยอลเอ่ยทักสหายที่ไม่ได้เจอกันนานแถมวันนี้ยังมาเดินเล่นในเมืองอีกเพราะปกติแล้วลู่หานมักจะอยู่ตามบนภูเขาสูงซะมากกว่า

นึกว่าใครสหายข้านั้นเอง..ข้าก็แค่มาเดินเล่นเรื่อยเปื่อย..เจ้าหละ?..ลมอะไรหอบมาเดินที่นี้เหมือนกันลู่หานก็แปลกใจไม่ต่างกันเพราะเขาก็ไม่ได้เจอชานยอลตั้งนานแล้วอีกอย่างเพื่อนรักของเขาก็ไม่ชอบมาเดินในที่ที่ปีศาจเยอะแบบนี้สักเท่าไหร่

ข้ามาเดินเล่นพร้อมกับอดีตคนรักของเจ้าไง”  เมื่อได้ทีชานยอลก็อดที่แขวะคนทั้งสองไม่ได้

 “หึ..ระวังปากเจ้าจะแข็งจนพูดไม่ได้..นี่ใครคนรักเจ้าอย่างนั้นเหรอ?..ยินดีที่ได้รู้จักนะ” 

ลู่หานหันไปหันไปทำหน้ามุ่ยให้ชานยอลก่อนจะเหลือบเห็นใครอีกคนที่อยู่ข้างกายดูแล้วคงไม่ใช่ปีศาจและอีกอย่างคงจะเป็นคนสำคัญของชานยอลแน่นอน  เมื่อได้ทีลู่หานจึงเอาคืนชานยอลบ้างด้วยการเอื้อมมือออกไปเพื่อจะจับทักทายกับอีกคน

อย่า..แบคฮยอน”  ชานยอลรีบร้องทักอย่างเสียงหลงเมื่อคนตัวเล็กเอื้อมมือออกไปเช่นกันแต่อีกแค่นิดเดียวมือของแบคฮยอนก็จะแตะกับมือของลู่หานแล้วเขาจึงรีบตะครุบมือเรียวกลับเข้ามาจับไว้ 

ใครๆก็รู้ว่าผู้ใดได้แตะต้องหรือสัมผัสมือข้างซ้ายของปีศาจหิมะผู้นั้นจะกลายเป็นน้ำแข็งทันทีแต่ด้วยความที่ไม่รู้แบคฮยอนเห็นว่าอีกคนน่าจะเป็นเพื่อนของชานยอลจึงเอื้อมมือออกไปทำเอาทั้งชานยอล  จงอินและเซฮุนถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

ฮ่าๆ..ข้ารู้จุดอ่อนของเจ้าเพิ่มอีกหนึ่งนะชานยอล..แต่ว่าข้าขอตัวก่อนดีกว่าว่างๆ  ข้าจะเข้าไปเยี่ยมเจ้าที่เรือน..ไว้เจอกันใหม่นะมนุษย์น้อย”  ลู่หานหัวเราะรวนเมื่อเห็นสีหน้าตกใจของชานยอลก่อนจะขอตัว  อีกอย่างเขาไม่อยากอยู่ตรงนี้นานเท่าไหร่เพราะกำลังโดนเซฮุนจับจ้องด้วยสายตาที่ไม่พอใจที่เขาแกล้งแบคฮยอนเมื่อสักครู่

อีกสิ่งหนึ่งที่เจ้าควรจะรู้นะ..อย่าไว้ใจพวกปีศาจเข้าใจไหม?”  เมื่อลู่หานเดินไปแล้วชานยอลรีบเอ็ดคนตัวเล็กทันทีที่ไว้ใจคนอื่นง่ายๆ

รวมถึงชานยอลด้วยหรือเปล่า?

ยกเว้นฉันสิ แบคฮยอนหัวเราะคิกๆ ในสิ่งชานยอลที่พูดออกมาไม่ได้ดูเลยว่าตัวเองก็เป็นปีศาจอยู่เหมือนกันแต่พูดคุยหัวเราะกันไม่ได้ทันไรก็มีแขกที่ไม่ได้เชิญเข้ามาหาทั้งคู่

อะอ้าว..นึกว่าใครนายน้อยแห่งปีศาจจิ้งจอกผู้น่าเกรงขามนั้นเอง..ไม่ได้เจอเสียนานคงจะสบายดีใช่หรือไม่?”  เมื่อเห็นว่าเป็นใครที่เดินเข้ามาทั้งจงอินและเซฮุนต่างพากันเข้ามาเตรียมรับมือกับอีกฝ่ายทันที

ฮยองซึงปีศาจอีกาที่ไม่ถูกกับชานยอลมาแต่ไหนแต่ไรตั้งแต่ทั้งคู่ยังเป็นเด็กเพราะฮยองซึงมีนิสัยไม่ดี  ก้าวร้าว  แถมยังชอบรังแกปีศาจตนอื่นที่อ่อนแอกว่ายิ่งเป็นเมื่อก่อนชอบพาพวกบินโฉบมาจิกกัดพวกลูกสุนัขจิ้งจอกที่ชอบออกไปเดินเล่นในป่าลำพัง  บางครั้งก็พาพวกลูกจิ้งจอกบินขึ้นไปบนฟ้าแล้วปล่อยลงมา

ข้าสบายดี..เจ้าหละเป็นอย่างไรบ้างตั้งแต่แพ้ประลองวิชาตอนนั้นข้าก็ได้ข่าวว่าหลบตัวไปอยู่พักใหญ่

เหอะ..เจ้านี้ก็ยังฝีปากกล้าเหมือนเดิมว่าแต่บุคคลข้างๆ ท่านคือ...”  ฮยองซึงพูดกับชานยอลก็จริงแต่สายตาจับจ้องไปที่แบคฮยอนไม่วางตาอย่างหลงใหล  เขารู้สึกพอใจในของแบคฮยอนขึ้นมาทันที

เจ้าเองไม่จำเป็นจะต้องรู้จักหรอกว่าเป็นใคร”  ชานยอลตอกกลับไปอย่างอารมณ์ขุ่นมัวแค่มองดูแค่นี้เขาก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายคิดยังไงกับแบคฮยอนยิ่งสายตาที่จ้องมองคนตัวเล็กอย่างกับจะกลืนกิน

เป็นที่น่าเสียดาย...ที่ข้าอดที่จะรู้จักกับบุรุษที่ใบหน้างดงามราวกับดอกไม้ผู้นี้

ถ้าไม่มีอะไรแล้ว..ข้าขอตัว”  ชานยอลรีบโอบไหล่แบคฮยอนให้เดินตามออกมาโดยมีเซฮุน จงอิน และบริวารที่ตามมาด้วยอีกสามสี่คนคอยเดินกันข้างฮยอนซึงได้แต่มองตามทั้งคู่ไปก่อนจะหันมายิ้มกับบริวารตัวเองอย่างชอบใจ

หึๆ ...ไม่มีไอปีศาจออกมาจากตัวแบบนี้ก็คงไม่ใช่ปีศาจสินะ...ชานยอลเจ้ามีของดีหนิแถมถูกใจข้ามากซะด้วย..ฮ่าๆ

 

เมื่อเดินพ้นออกมาชานยอลได้แต่บ่นตัวเองในใจทันทีวันนี้เขาคิดผิดจริงๆที่พาแบคฮยอนออกมาข้างนอกและสิ่งที่พลาดคือดันมาเจอฮยอนซึงเข้า

ช..ชานยอลคนนั้นเป็นใครเหรอ?

ปีศาจอีกานะ...เราไม่ค่อยถูกกันสักเท่าไหร่เพราะเมื่อก่อนฮยอนซึงจะชอบรังแกพวกจิ้งจอกที่ไม่มีทางสู้...เราสองคนก็เลยต่อสู้กันนิดหน่อยสุดท้ายหมอนั้นก็แพ้..แล้วก็ไม่กล้ามายุ่งอีกเลย

ฉันไม่ชอบสายตาที่เขามองมาเลย...มันดูน่ากลัวแปลกๆ”  แบคฮยอนรู้สึกไม่ชอบสายตาที่ของอีกฝ่ายจริงๆ ตอนที่มองมาทางเขา

ถ้าเจอพวกอีกาอย่าไปยุ่งเด็ดขาดเลยนะ...ฮยอนซึงก็เป็นหนึ่งในปีศาจที่ชอบลิ้มลองมนุษย์..มันคงรู้ว่านายไม่ใช่ปีศาจ

แล้วเขาจะมาทำอะไรไหม?”  แบคฮยอนเอ่ยถามออกมาอย่างเป็นกังวล

ไม่มีทางหรอก...ก็บอกแล้วไงฉันอยู่ตรงนี้ทั้งคน...ถ้ามันจะทำอะไรนายก็ต้องข้ามศพฉันไปก่อน

เรากลับกันเถอะ..ป่านนี้ท่านย่าคงถามหานายแล้วหละ...อีกอย่างวันนี้ท่านย่าจะให้นายสอนทำกิมจิไม่ใช่เหรอ?”  ชานยอลเห็นว่าวันนี้เขาคงไม่มีอารมณ์พาแบคฮยอนเดินเที่ยวไหนแล้วหละจึงคิดว่าจะพาคนตัวเล็กกลับวังเลยเพราะเขาก็ไม่อยากให้อีกคนเดินนานๆ  เท่าไหร่แล้วเดี๋ยวค่อยพาไปวันหลังก็ยังไม่สาย

อืม...งั้นกลับกันเหอะ

 

 

 

 

หลังจากที่ทั้งคู่กลับมาถึงวังก็ตรงไปที่เรือนของท่านย่าทันทีเพราะแบคฮยอนนัดกับยอนมีไว้ว่าทำกิมจิด้วยกัน  นางบอกกับแบคฮยอนว่าตอนไปเที่ยวโลกมนุษย์อยากลองทำบ้างน่าสนุกดีแต่พอมาถึงก็ดูเหมือนอีกคนจะมีแขก

ขอบคุณท่านมากที่มาเยี่ยมนะเจ้าคะ

โฮะๆ  ไม่เป็นไร...ข้าผ่านมาทางนี้พอดีก็เลยแวะมาหาเจ้าหน่อยหนะ...งั้นข้าไม่กวนเวลาของเจ้าแล้วหละ  ข้าไปหละ...ยิ่งคนแก่อย่างข้าใช้เวลาเดินกว่าจะถึงยอดเขาก็อีกหลายร้อยวัน

ท่านผู้เฒ่าเต่าก็พูดไปครั้งที่แล้วข้าก็เห็นท่านพูดแบบนี้พออีกไม่กี่วันท่านก็เดินถึงยอดเขาแล้ว...อ่าวชานยอลมาตั้งแต่เมื่อไหร่กันเข้ามาก่อนสิ”   ยอนมีหันไปบอกหลานรักที่เพิ่งเดินมาถึงเรือนพอดี

ขอรับ

นี่ใช่ลูกชายของอี้ฟานกับมี่เฟิงหรือเปล่า?...โฮะๆ โตเป็นหนุ่มข้าจำไม่ได้เลยยิ่งแก่ความจำยิ่งเลอะเลือน”  ท่านผู้เฒ่าเต่าเอ่ยทักทายกับชานยอลเพราะตอนที่เขาเจอล่าสุดตอนนั้นชานยอลยังเด็กอยู่เลย

ท่านผู้เฒ่าเต่าสบายดีนะขอรับ

สบายดี...นี่ข้าแวะมาหาย่าของเจ้าก็กะว่าจะไปแล้ว...ว่าแต่เด็กหนุ่มผู้นั้นหลานสะใภ้รึยอนมีท่านผู้เฒ่าแปลกใจกับอีกบุคคลที่ไม่เคยเห็นหน้าคลาดตามาก่อน

ใช่เจ้าคะ...เอ่อ..แบคฮยอนเป็นมนุษย์ตอนนี้ก็กำลังตั้งท้องอยู่เจ้าคะ

ไหนข้าขอดูเจ้าใกล้ๆ หน่อยสิ”  ท่านผู้เฒ่าขอให้แบคฮยอนเข้ามาใกล้ๆ  เขาอยากจะรู้อะไรบางอย่าง

อืม....นี่ก็คงเป็นโชคชะตาสินะ...กำหนดจากเบื้องบนไม่อาจหลีกเลี่ยงได้...ยอนมีเจ้าเดินไปส่งข้าหน่อยสิ” แค่เสี้ยววินาทีก็เหมือนจะสัมผัสถึงอะไรบางอย่าง  คำพูดของท่านผู้เฒ่าทำเอาแบคฮยอนไม่เข้าใจว่าในสิ่งที่ท่านพูด  ทั้งสองจึงโค้งเคารพให้ท่านก่อนที่ท่านย่าจะเดินออกไปส่ง

เอ่อ..ชานยอลมีอะไรหรือเปล่า?

ไม่มีหรอก...ท่านผู้เฒ่าเต่าเป็นอาจารย์ของท่านปู่หนะท่านสามารถมองเห็นอนาคตได้...คำทำนายของท่านไม่เคยผิดแม้แต่ครั้งเดียวแต่ท่านไม่ค่อยอยู่กับที่หรอกเพราะชอบเดินทางไปเรื่อย

แต่ว่าทำไมท่านพูดแปลกๆ

ท่านแค่อาจจะหมายความว่าเราสองคนมาเจอกันเพราะโชคชะตาไง...นายกำลังท้องอยู่นะอย่าคิดมากสิมันจะไม่ดีต่อเจ้าตัวเล็กนะ...ข้าว่าวันนี้ไม่ต้องทำแล้วหละ...กลับไปพักผ่อนดีกว่าแล้วเดี๋ยวเรื่องทำกิมจิค่อยมาทำกันวันหลัง

อืม..ก็ได้

 

 

 

อื้อ..หิวน้ำ” 

แบคฮยอนตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะเขารู้สึกกระหายน้ำอีกอย่างชานยอลที่ต้องนอนอยู่ข้างๆ  กันตอนนี้กลับว่างเปล่า  แบคฮยอนจึงตัดสินใจค่อยๆ ลุกขึ้นเพื่อดูว่ามีบริวารคนไหนอยู่แถวนี้บ้างแต่เมื่อเปิดประตูออกมากลับไม่พบใครแบคฮยอนจึงค่อยๆ เดินเลาะไปตามทางเดินของเรือนก่อนจะพบว่ามีแสงไฟจากตะเกียงลอดออกมาจากห้องรับรองในเรือนแต่แปลกที่ตอนนี้เป็นยามวิกาลไม่น่าจะบริวารคนไหนมาอยู่ที่นี้ 

ท่านย่าบอกข้าทีว่าไม่จริง

ข้าก็อยากจะเชื่อแบบนั้น...แต่เจ้าก็รู้ว่าท่านผู้เฒ่าทำนายอะไรไม่เคยผิดพลาด

แสดงว่าแบคฮยอนอาจจะเป็นอันตราย

 

แบคฮยอนค่อยๆ  เดินมาหยุดอยู่ตรงประตูเมื่อได้ยินเสียงคุ้นหู  เขาได้ยินทั้งเสียงอี้ฟาน  ท่านย่าและชานยอลกำลังคุยกันด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด  คนตัวเล็กไม่ได้จะเสียมารยาทแต่เขารู้สึกว่าเรื่องที่ทั้งสามคุยกันอยู่นั้นมันกำลังเกี่ยวกับตัวเขาเอง

ไม่..ทำไม..ทำไมจะต้องเกิดกับแบคฮยอน  ชานยอลได้แต่โวยวายกับเรื่องที่ได้ยินทำเอาทั้งอี้ฟานและยอนมีต้องบอกให้ใจเย็นๆ เพราะถ้าเกิดเอาแต่อารมณ์ก็ไม่สามารถแก้ไขปัญหาอะไรได้

ตอนนี้แบคฮยอนอาการเป็นอย่างไรบ้าง?”  เมื่อชานยอลได้แต่นั่งหายใจเข้าลึกๆ  ตอนนี้คงไม่ใช่เวลาที่เขาจะมาโวยวายเขาต้องคิดหาทางออกกับเรื่องที่เกิดขึ้น

ก็มีเจ็บท้องบ้างแต่แบคฮยอนก็บอกว่าไม่เป็นไรเป็นอาการปกติของคนท้อง

เมื่อวันก่อนตอนย่าออกไปเดินเล่นกับเมียเจ้า...ย่าเห็นช่วงท้องของแบคฮยอนมีเส้นเลือดนูนปูดเป็นสีดำขึ้นลามตามหน้าท้องจนดูน่ากลัวแต่แบคฮยอนคงไม่ได้บอกเจ้าสินะ..ช่วงนี้เขาคงอิดออดไม่ให้เจ้าร่วมรักแล้วเปลื้องผ้าให้เจ้าเห็นใช่หรือไม่

ก็...มีบ้างที่หลานอยากร่วมหลับนอนด้วยแต่แบคฮยอนก็บ่ายเบี่ยงตลอดอ้างว่าจะเป็นอันตรายต่อลูกในท้องข้าก็เลยไม่ได้รบเร้าอะไรมาก

ความจริงย่าคิดว่ามันดูแปลกๆ ตอนย่าท้องพ่อของเจ้าก็ไม่เห็นจะมีลักษณะอาการอย่างที่เมียเจ้าเป็น...แต่พอได้ยินในสิ่งที่ท่านผู้เฒ่าพูดวันนี้ข้าก็อดกังวลไม่ได้

 

 

ยอนมี...ข้ามีเรื่องสำคัญที่ควรจะบอกเจ้า...

อะไรหรือเจ้าคะ?

หลังจากคืนพระจันทร์เต็มดวงที่จะมาถึงนี้ข้ามองไม่เห็นอนาคตของเด็กคนนั้น

ม...หมายความว่ายังไงเจ้าคะ?

เด็กคนนั้นอาจจะตาย...ปีศาจตัวอ่อนที่กำลังอยู่ในท้องค่อยๆ กัดกินพลังงานของผู้เป็นแม่เพื่อทำให้ตัวเองเจริญเติบโต...ความจริงเรื่องนี้มันก็เป็นเรื่องปกติสำหรับปีศาจแต่ที่มันไม่ปกติก็เพราะเด็กคนนั้นเป็นมนุษย์

ข...ข้าก็แอบกังวลใจเหมือนกันแต่คิดว่าอาจไม่มีอะไรเกิดขึ้น

นี้เป็นลิขิตจากเบื้องบน...ทุกอย่างถูกกำหนดไว้แล้ว...

มันไม่มีทางแก้ไขได้เลยหรือเจ้าคะ?

อื้มม..บางทีอนาคตมันเปลี่ยนกันได้..ถ้าเจ้าเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่างในวันนี้

 

ข้า..ข้าควรจะทำยังไงดี..มันพอจะมีทางไหนที่จะช่วยแบคฮยอนได้บ้างท่านย่า  ชานยอลแสดงสีหน้าวิตกกังวลออกมาอย่างเห็นได้ชัด  ทำไมเขาและแบคฮยอนจะต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้ด้วย

มันก็พอจะมีอยู่บ้าง”  ยอนมีไม่รู้ว่าวิธีนี้จะทำให้ชานยอลและแบคฮยอนเห็นด้วยหรือไหมแต่มันก็ไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้

วิธีใดหรือท่านแม่?”  อี้ฟานก็อยากรู้ไม่ต่างกันพอได้ยินเรื่องแบบนี้เขาก็อดใจหายไม่ได้ถ้าหากแบคฮยอนต้องเป็นอะไรไป

เปลี่ยนแบคฮยอนให้เป็นพวกเดียวกับเราซะ

 





- Update -
#ficthefox



’ cactus
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 140 ครั้ง

4,526 ความคิดเห็น

  1. #4520 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 19:27
    เปลี่ยนเป็นปีศาจก็ดีจะได้อยู่ด้วยกันนานๆ
    #4520
    0
  2. #4483 Dianaa (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 13:38

    คุมแม่แบ้กฮายอนนนนฮื่ออเจ้าจิ้งจอกน้อยอย่าทำคุมแม่เจบสิ;_;

    #4483
    0
  3. #4453 KyuMin_Pumpkin (@minpumpkin) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 16:25
    จะเปลี่ยนให้แบคฮยอนเป็นปีศาจได้ยังไงล่ะเนี่ยยย
    #4453
    0
  4. #4422 Sea121 (@Sea121) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 01:07
    อุ้ยยย น้องต้องน่ารักแน่ๆถ้ามีหูกับหางงงงงง
    #4422
    0
  5. #4403 MyUniverseOSH (@MyUniverseOSH) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 17:27
    เมื่อวิญญาณร้ายกลายร่าง ไม่มีใครยั้งเธอได้
    #4403
    0
  6. #4391 arysn_ (@arysn_) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 22:02
    นี่ไง !!!
    #4391
    0
  7. #4352 CYJ917 (@kobua05) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:45
    วาววววว
    #4352
    0
  8. #4346 11507416p (@11507416p) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 02:06
    โอ้มายยย
    #4346
    0
  9. #4311 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 12:00
    แบคจะเป็นปีศาจแล้วววว
    #4311
    0
  10. #4274 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 15:11
    ถ้าเปลี่ยนแบคให้มาเป็นปีศาจจิ้งจอก แบคก็มีสิทธิ์ที่จะรอดอ่ะ 
    #4274
    0
  11. #4192 kevinwu (@kevinwu) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:07
    ปกติชอบดูแวมไพร์ทไวไลท์มากๆอยู่แล้วนะพอมาเจอเรื่องนี้แบบนึกถึงเอ็ดเวิร์ดกะเบลล่าเลย เรื่องนั้นเบลล่ารอดแบึก็ต้องรอดใช่มั้ยย ชอบจังๆๆๆ ทับจายย~
    #4192
    0
  12. #4176 L-Maneerat (@L-Maneerat) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 15:17
    แนวเดียวกะทไวไลท์ งั้นก้รอดแล้วววว
    #4176
    0
  13. #4138 iexolpcyzy_ (@iexolpcyzy_) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 12:44
    ตอนนี้ทำให้เรานึกถึงเรื่องทไวไลท์เลย5555555555
    #4138
    0
  14. #4113 Natcharida Jeams Subtotim (@missmiami) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 20:10
    แกเปลี่ยนน้องแบคเหอะ สงสารนาง
    #4113
    0
  15. #4087 Meannie Sirichon (@meannie2543) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 00:30
    ทำไมแบคจะต้องมาเจอไรแบบนี้อ่ะ หนักหนามาก ก่อนหน้านี้ก็เรื่องพ่อผัวนี่ยังมาเรื่องลูกอีก สงสารว่ะ...
    #4087
    0
  16. #4075 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 11:28
    มันจะดีไหมถ้าเปลี่ยน
    #4075
    0
  17. #4034 dodream (@pariyakornarlai) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 17:03
    เปลี่ยนเลยๆไม่ห้าม555555
    #4034
    0
  18. #4023 khim597950 (@khim597950) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 18:30
    เปลี่ยนเลยไม่ห้ามวินาทีอย่าให้แบคเป็นอะไรก็พอ
    #4023
    0
  19. #3933 fang_fang (@fang_khaw) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2558 / 02:05
    เปลี่ยนเถอะ
    #3933
    0
  20. #3894 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 16:21
    เปลี่ยนเลยยยย ฮือออไม่อยากให้แบคตายอะ
    #3894
    0
  21. #3833 mojikyung (@mojikyungsoo) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 01:50
    แหล่วๆๆๆๆๆๆๆ แบคฮยอนจะกลายเป็นจิ้งจอกแล้วหรือนี่ โฮะๆๆๆ ไ
    #3833
    0
  22. วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 07:48
    เป็นเลยจย้าาาาาาา
    #3800
    0
  23. #3714 BiBam (@bibleht) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 11:17
    แงงงงง เปลี่ยนเถอะ นี่มันแบคล่าสวอนรึเปล่า 555555 พี่ลู่ก็มาโอยยยยย ตัวละครเริ่มเพิ่มทีละนิดละหน่อย
    #3714
    0
  24. #3709 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 03:40
    โว้ววววววว เปลี่ยนเลยๆ
    #3709
    0
  25. #3598 B'Beam Bonque (@kkaebsong) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 13:04
    ต้องเปลี้ยนบี๋หรอเนี่ยยย ๏ ๏
    #3598
    0