[Exo] THE FOX♥ CHANBAEK [End]

ตอนที่ 23 : THE FOX ; TWENTY TWO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,684
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 121 ครั้ง
    6 ก.ค. 58


The  fox

Twenty two

         

 

 

 

 

         มาเร็วดีนะคะ..พี่ชานยอล

ยูกิ..เธอคิดจะทำอะไร?”  เสียงทุ้มตวาดดังลั่นจนกังวานไปทั่วลานกว้างยูกิสาวเท้าเข้ามาใกล้ชานยอลอย่างสุขุมไม่ได้มีท่าทีเกรงกลัวชานยอลเลยสักนิด  เธอใช้นิ้วเรียวไล่ไปตามไหล่กว้างของชานยอลอย่างยั่วยวนก่อนที่จะกระซิบที่ข้างหูของชายหนุ่ม

ทำอะไรนะเหรอ?..ก็แค่อยากดูอะไรสนุกๆ แค่นั้น”  เมื่อระงับความโกรธไว้ไม่อยู่ชานยอลจัดการคว้าบีบคอของเธอดันอีกคนให้ถอยจนไปกระแทกกับต้นไม้ที่อยู่ด้านหลังอย่างแรงจนผู้ที่ยืนดูอยู่ไม่ไกลอย่างจือเทากับแบคฮยอนถึงกับเบิกตากว้าง 

จือเทาเมื่อเห็นว่าคุณหนูที่เขาที่แอบหลงรักมาข้างเดียวตลอดกำลังโดนทำร้ายจึงเผลอบีบเข้าที่หลังคอของแบคฮยอนอย่างแรงจนร่างบางต้องเบ้หน้าด้วยความเจ็บปวด

หึพี่ห่วงมันจนกล้าทำร้ายยูกิเลยเหรอคะ..พี่ผิดสัญญากับยูกิ..พี่สัญญาแล้วว่าจะไม่ยุ่งกับมันแต่ที่รอยบนคอของพี่มันคืออะไร?!!!”

ฉันขอบอกครั้งสุดท้ายว่าอย่ายุ่งกับแบคฮยอน..ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน

พี่คิดว่าฉันจะกลัวคำขู่ของพี่เหรอ?” 

ฉันไม่ได้ขู่..ฉันทำแน่ถ้าแบคฮยอนเป็นอะไรแม้แต่ปลายเล็บ”  ยูกิพยายามตะเกียดตะกายออกจากการจับกุมของมือหนาที่กำลังบีบคอเธอไว้  ตอนนี้เธอยังสามารถทนแรงกดที่มือหนาได้  ถึงแม้เธอจะมีพลังไม่ต่างจากชานยอลแต่พลังของเธอนั้นไม่สามารถเทียบเคียงกับชายหนุ่มตรงหน้าได้เลยตอนนี้ชานยอลกำลังฟิวส์ขาดจนขาดการยับยั้งแค่คิดว่าแบคฮยอนต้องเป็นอะไรไปก็ระงับอารมณ์โกรธเอาไว้ไม่อยู่ 

 

ดวงตาสีแดงเพลิงจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างไร้ความปราณีแต่ดวงตากลมโตอีกคู่ก็จ้องมองกลับอย่างไม่ยอมแพ้  แต่ภายในดวงตาสุกใสลึกๆ แล้วของยูกินั้นแสดงออกมาว่าเสียใจมากเพียงใด ปลายหางตาเริ่มมีน้ำตาไหลรินยิ่งเธอจ้องมองแววตาของคนที่เธอหลงรักมาหลายเป็นร้อยๆ ปีเธอก็ยิ่งเก็บกักความเสียใจไว้ไม่อยู่ 

แววตาของชานยอลที่เคยเอ็นดูเมื่อตอนที่ทั้งคู่ยังเยาว์วัย ดวงตาแสนอบอุ่นที่เธอมักตกหลุมรักมันซ้ำแล้วซ้ำเล่าตอนนี้กลับไม่มีความหลงเหลือไว้ให้เธอแล้วเพราะดวงตาคู่นั้นมันเป็นของคนอื่นไปแล้วมันเหลือแต่ความว่างเปล่า

 

จือเทามองเห็นคุณหนูของเขากำลังแสดงความอ่อนแอออกมาให้อีกฝ่ายเห็น  แถมยังยืนเฉยปล่อยให้อีกคนทำร้ายก็เริ่มทนไม่ไหว  เขาผละออกจากแบคฮยอนก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปหาทั้งคู่เพื่อช่วยคุณหนูของเขาและนั้นมันยิ่งเข้าทางของชานยอล  จือเทาเตรียมง้างมือขึ้นเพื่อจะทำร้ายร่างสูงแต่มีเหรอที่อีกคนจะหลบไม่ทันเพียงแค่เขาตวัดมือออกไปแค่นั้นจือเทาก็กระเด็นตัวลอยไปอีกทางทันที 

 

มือหนารีบผละออกจากยูกิแล้วรีบเข้าไปหาแบคฮยอนที่กำลังนั่งลงไปกองกับพื้น  แบคฮยอนมองเห็นทุกอย่างแม้แต่ภาพเมื่อกี้ที่ชานยอลผลักจือเทาจนกระเด็น

แบคฮยอนนายเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”  ชานยอลประคองคนตัวเล็กขึ้นมาดูว่าเป็นอะไรมากไหม

ชานยอลนายทำได้ยังไง?..นายผลักจือเทาออกไปไกลแบบนั้นได้ยังไง?!!”  แบคฮยอนถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ  ตอนนี้เขารู้สึกตกใจ  สับสน  และงงไปหมดมีคำถามมากมายที่เขาอยากจะถามอีกคนให้หายข้องใจว่าภาพที่เขาเห็นทั้งหมดนั้นมันคืออะไร 

ฉันจะเล่าให้ฟังทีหลัง”  แต่ยังไม่ทันที่ชานยอลจะได้พูดอะไรมากไปกว่านี้  เสียงของหญิงสาวที่อยู่ด้านหลังก็ดังขึ้น

ไม่มีทาง..ยังไงพี่กับมันก็อยู่ด้วยกันไม่ได้”  ยูกิมองทั้งคู่ด้วยสายตาที่เคียดแค้นเธอเจ็บใจที่ชานยอลปกป้องและหวงแบคฮยอนยิ่งกว่าอะไร  รู้ทั้งรู้ว่าที่โลกปีศาจไม่สามารถรักกับมนุษย์ได้ไหนจะบริวารที่นั้นที่ไม่มีทางยอมรับได้  ถ้าทายาทคนสำคัญจะมีคนรักเป็นมนุษย์  ยังไงนายท่านอย่างอี้ฟานไม่มีวันยอมกับเรื่องนี้เด็ดขาด 

นั้นมันเป็นเรื่องของฉัน”  ชายหนุ่มยืนหันหลังให้ยูกิก่อนจะเอาตัวบังแบคฮยอนเอาไว้แล้วโอบกอดให้อีกคนซุกลงตรงอกกว้างเพื่อป้องไม่ให้อีกฝ่ายเล่นงานได้ง่ายๆและไม่อยากให้แบคฮยอนรับรู้อะไรตอนนี้

ชานยอล..ทำไม?”  แต่เมื่อคนตัวเล็กได้ยินที่อีกฝ่ายพูดแบบนั้นเขาก็เริ่มใจไม่ดีในสิ่งที่เธอพูด

ทำไมนะเหรอ?..เพราะแกมันแค่มนุษย์ชั้นต่ำยังไงหละ”  แบคฮยอนยิ่งไม่เข้าใจหนักเขาไปใหญ่ถ้าเขาเป็นมนุษย์แล้วมันเกี่ยวอะไรที่จะรักกับชานยอลไม่ได้ 

ยูกิ!!!”  ชานยอลหันมาตวาดด้วยเสียงดังลั่นทำเอานกที่ทำรังอยู่บนต้นไม้บินแตกออกจากรังรวมถึงคนที่อยู่ในอ้อมกอดสะดุ้งตกใจจนตัวสั่น  เสียงของชานยอลมันน่ากลัวกว่าทุกครั้ง  ถ้ารวมครั้งนั้นนี้ก็เป็นครั้งที่สองที่ชานยอลดูน่ากลัวผิดจากที่เวลาชายหนุ่มใจดีกับเขาแบบต่างกันลิบลับ

ทำไม? พี่กลัวหรือไง..กลัวว่ามันจะรับไม่ได้ใช่ไหมที่พี่ไม่ใช่มนุษย์” ยูกิยิ้มร้ายอย่างเยือกเย็นเพราะเขารู้ว่าชานยอลกลัวแบคฮยอนรับไม่ได้ที่ไม่ใช่มนุษย์ไหนๆ  ก็ไหนแล้วเธอเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าความรักโง่ๆ ระหว่างมนุษย์กับปีศาจจะเป็นไปได้ไหม  เธออยากจะรู้ว่าแบคฮยอนจะยังมั่นคงในรักต่อชานยอลได้หรือไม่ 

 

ม..หมายความว่าอย่างไง?

แกได้ยินไม่ผิดหรอก..พี่ชานยอลไม่ใช่มนุษย์แต่เป็นปีศาจจิ้งจอกต่างหาก..รู้แบบนี้แกยังคิดว่าความรักของแกมันยิ่งใหญ่มากพอที่จะรับได้หรือเปล่าหละ

ไม่จริงใช่ไหม?..ชานยอล...ยูกิล้อเล่นใช่ไหม?”  แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นมาถามชานยอลอย่างไม่เข้าใจ  คนตัวเล็กได้แต่ส่ายหัวไปมาเขาอยากรู้ว่าเรื่องทั้งหมดที่เขาได้ยินมันแค่ฝันไปเหมือนที่เขาชอบฝันทุกครั้ง

................”

แบคฮยอน...ฉัน..ขอโทษ”  เสียงทุ้มกล่าวออกมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้มันคงถึงเวลาแล้วสินะที่เขาควรจะได้บอกมันออกไปสักที  มาถึงขนาดนี้แล้วคงไม่มีเรื่องที่ต้องปิดบังกันอีกต่อไป  แต่พอได้เห็นดวงตารีเรียวเล็กที่บ่งบอกว่ารู้สึกสับสนกำลังจ้องมองมาทางเขาก็ยิ่งรู้สึกเจ็บ  ยิ่งแบคฮยอนไม่พูดอะไรออกมาชานยอลก็ยิ่งปวดร้าวแทบขาดใจสิ่งที่เขากำลังกลัวมันเกิดขึ้นแล้ว  แบคฮยอนอาจรับไม่ได้ในตัวเขามือหนาได้แต่โอบกอดอีกคนจนแน่นไปหมด

ฟึบ...ฟึบ...ย๊าาา!!!

ชานยอลระวัง!!  ในขนาดที่ทั้งคู่กำลังยืนกอดกันจนไม่ได้ทันระวังตัวจือเทาที่แอบซุ้มอยู่ตรงพุ่มไม้ใช้ช่วงจังหวะที่ชานยอลเผลอพุ่งตัวเข้าหาเพื่อที่จะทำร้ายร่างสูงอีกครั้ง  แบคฮยอนเห็นว่าจือเทาที่กำลังพุ่งตรงมาทางนี้จึงเป็นฝ่ายผลักชานยอลออกไปอีกทางก่อนที่จะเป็นคนรับแรงพลังจากจือเทาจนตัวเองกระเด็นไปกระแทกกับต้นไม้อย่างแรง

แบคฮยอน..แบคฮยอน!!”  ชานยอลแทบขาดใจเมื่อเห็นคนรักกระเด็นไปกระแทกกลับต้นไม้จนแน่นิ่งไปเขารีบพุ่งเข้าไปอีกคนที่นอนไม่รู้สึกตัว 

อ๊ากก..”  ชานยอลประคองคนตัวเล็กแล้วเขย่าตัวเบาๆ  ก่อนจะส่งเสียงคำรามดังก้องไปทั่วจนสัตว์เล็กๆ แถวนั้นที่กำลังหลับใหลต้องหนีกันหมด  ความมืดที่อยู่ด้านในสุดอยู่ในห้วงจิตใจของชานยอลตอนนี้กำลังลุกลามไปทั่ว  ร่างสูงขบกรามแน่นเต็มไปด้วยอารมณ์โทสะ  จากร่างเดิมที่เป็นมนุษย์ๆ ค่อยๆ เผยร่างที่แท้จริงออกมาชานยอลค่อยๆ ลุกขึ้นยืน  ไอปีศาจตอนนี้ปกคลุมไปทั่วบริเวณรอบๆ เมฆสีดำในยามค่ำคืนกลายเป็นท้องฟ้าสีแดงสีเดียวกับดวงตาของจิ้งจอกหนุ่ม  แม้แต่ยูกิยังลอบกลืนน้ำลายกับบรรยากาศที่เปลี่ยนไป  เธอไม่เคยเห็นชานยอลดูน่ากลัวขนาดนี้มาก่อน 

หูที่ตั้งชัน  มือหนาที่มีเล็บยาวงอกออกมาและปูดเต็มไปด้วยเส้นเลือด  ลามไปทั่วทั้งแขนและตามลำคอ  คมเขี้ยวที่งอกออกมา เสื้อผ้าที่กระดุมขาดออกจากกันเพราะร่างกายที่กำยำมากขึ้น  หางสีเทาอมเงินที่ปกติแล้วจะงอกออกมาแค่หางเดียว  แต่ตอนนี้มันกลับงอกมาถึงห้าหางตามขั้นอายุเมื่อครบสองร้อยปีก็จะงอกออกมาสองหางตามลำดับแต่นั้นมันก็คงไม่สำคัญอะไรเพราะการที่ชานยอลเผยหางออกมาเต็มยศแบบนี้นั้นหมายถึงว่าเขาเอาจริงแล้ว

พี่ชานยอล”  ยูกิถึงกับอุทานออกมาเธอจำคำที่ชีวอนพ่อของเธอบอกไว้ว่าปีศาจอย่างเรามีความน่ากลัวเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว  แต่ถ้าวันไหนปีศาจที่หลับใหลอยู่ในห้วงลึกสุดของจิตใจนั้นกลับกลายตื่นขึ้นมาจะเผยร่างที่แท้จริงและน่ากลัวอีกด้านให้เห็นและโดยเฉพาะชนชั้นสูงอย่างชานยอลคงไม่ต้องพูดถึงว่ามันน่ากลัวขนาดไหนเพราะถ้าชานยอลเอาจริงขึ้นมาไม่ว่าใครก็ไม่สามารถเทียบได้

พวกเจ้าทำให้ข้าต้องเอาจริง  เสียงเย็นเยือกราวกับเป็นเสียงแห่งความตายมันสามารถทำให้คนฟังต้องร้องขอความตายดีกว่าต้องได้ยินเสียงที่ฟังแล้วต้องทรมานราวกับชีวิตนี้คงไม่เจอความสุขอีกแล้ว

จือเทากับยูกิมองหน้ากันอย่างระแวงทั้งสองไม่คิดว่าชานยอลจะโกรธได้ถึงขนาดนี้และพวกเขาก็ไม่คิดมาก่อนว่าชานยอลจะเผยร่างปีศาจอีกด้านซึ่งมันน่ากลัวกว่าอีกหลายสิบเท่าและถ้าชานยอลอาละวาดเมื่อไหร่บอกได้คำเดียวโลกนี้ได้ระเบิดจนไม่เหลือซาก

 

เข้ามาสิ..อยากทำร้ายข้าขนาดนั้นไม่ใช่เหรอ..รนหาความตายกันมากใช่ไหม..ข้าจะได้สนองให้”  เสียงทุ้มที่ไร้ชีวิตและจิตใจเอ่ยออกมาก่อนแค้นยิ้มให้คนตรงหน้า  จือเทากลายร่างของตัวเองเป็นจิ้งจอกแล้วพุ่งเข้าใส่แต่ก่อนที่จะถึงตัวของจิ้งจอกหนุ่มร่างกายของเขากลับขยับตัวไม่ได้ราวกับโดนหยุดเวลา 

ชานยอลหลับตาลงก่อนจะลืมตาสีแดงเพลิงราวกับเปลวไฟขึ้นพร้อมกับร่างของจือเทาที่กระเด็นไถลไปกับพื้นแต่ยังไม่ทันที่จะขยับตัวชานยอลก็พุ่งมาด้วยความเร็วสูงแล้วเงื้อมบีบคออีกคนจนตัวลอยก่อนจะใช้มืออีกข้างตวัดกรงเล็บอันคมกริบไปที่ลำคอของชายหนุ่มจนเกือบตัดเส้นเลือดใหญ่  ทำให้เลือดมากมายของจือเทาไหลทะลักออกมาเต็มไปหมด

อ๊ากก...”  เสียงของจือเทาร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด  ยูกิที่ยืนดูอยู่ไกลๆตกใจไม่น้อยเธอไม่รู้จะช่วยจือเทาอย่างไรเพราะยังไงจือเทาก็เป็นคนสนิทที่อยู่กับเขามาตลอด  เธอรู้ว่าตอนนี้ไม่ว่ายังไงก็คงห้ามชานยอลไม่อยู่และที่สำคัญพอพ้นจากจือเทาเธอเองก็คงเป็นรายต่อไปเธอเตรียมกลายเป็นร่างจิ้งจอกเหมือนกันเพื่อที่จะได้ใช้พลังเต็มที่

มือหนาของชานยอลบีบคอของอีกฝ่ายจนเริ่มแน่นนิ่งก่อนที่จะเหวี่ยงออกไปข้างๆ  พร้อมกับตวัดสายตามาทางยูกิแค่เพียงเธอกระพริบตาทีเดียวชานยอลก็มาหยุดอยู่ตรงหน้า

ตาเธอแล้วยูกิ...ไม่ต้องกลัวฉันจะทำให้เธอไม่ต้องทรมาน”  

ยูกิทำท่าขู่ชานยอลแยกเขี้ยวให้เหมือนกับสุนัขที่ไร้ทางสู้แต่ยังไงก็ยอมสู้จนตัวตาย  มือหนาคว้าหมับที่ลำคอเรียวไม่ต่างจากจือเทาที่ตอนนี้นอนนิ่งไปแล้ว  เล็บของเธอจิกบนแขนของชานยอลจนเป็นรอยเลือดเต็มไปหมด 

เอาเลยสิ..ไหนๆ พี่ก็ไม่ได้รักฉัน  รักของฉันมันไม่มีความหมายกับพี่อยู่แล้ว  ฉันรักพี่ก่อนที่พี่จะเจอมันซะอีก ฮึก!!” 

แต่ก่อนที่อะไรๆ จะสายไปกว่านี้ ชานยอลที่กำลังจะพลั้งฆ่ายูกิคากับมือและที่สำคัญถ้ายูกิเป็นอะไรไปสองตระกูลได้มีอันมองหน้ากันไม่ติดแน่  แต่ดั่งเหมือนมีเสียงสวรรค์ที่ฉุดปีศาจร้ายในตัวชานยอลไม่ให้มันถลำลึกกัดกินจิตใจลงไปกว่านี้ก็ดังขึ้น

“ช...ชานยอล...อย่า

หูที่ตั้งชันกระดิกไปมาราวกับกำลังจับเสียงของใครบางคน เสียงของคนที่ปีศาจร้ายตนนี้ยอมให้หมดใจ  ชานยอลหันมามองคนตรงหน้าที่กำลังจะหมดอากาศหายใจใต้เงื้อมมือของเขา

ชานยอล..อย่า" 

จิ้งจอกหนุ่มหลับตาข่มอารมณ์ไว้แน่นกำลังต่อสู้กับภายในใจว่าจะเอายังไงสุดท้ายแล้วก็ทนต่อเสียงหวานที่เอ่ยห้ามไว้ไม่ไหว  เป็นอีกครั้งที่ยูกิรอดพ้นจากเงื้อมมือมัจจุราชของชานยอลไปได้อย่างหวุดหวิด

แบคฮยอน...”  ชานยอลประคองแบคฮยอนให้อยู่อ้อมอก  แล้วใช้มือหนาทาบไปที่แก้มใสของร่างบาง  ชานยอลเพิ่งสังเกตเห็นทีฝ่ามือของแบคฮยอนเป็นรอยกรีดทางยาวที่เกิดจากการที่จือเทาเอามีดกรีดไว้ก่อนหน้านี้เพื่อล่อให้เขาตามกลิ่นมา 

มือหนาจับมือเรียวขึ้นมาทาบไว้ที่แก้มเพื่อเช็ดเลือดออก  ก่อนที่จะเป่าลมเล็กน้อยใส่ฝ่ามือเพียงเท่านั้นบาดแผลก็หายไปอย่างไม่น่าเชื่อ

นายไม่เป็นไรก็ดีแล้วชานยอล..” 

แบคฮยอนส่งยิ้มหวานให้กับชานยอล  แบคฮยอนรู้สึกเหมือนว่าหลังของเขาคงจะหักเพราะแม้แต่จะขยับตัวยังทำไม่ได้เลยมันปวดร้าวไปหมดได้แต่ส่งยิ้มให้อีกคนบอกว่าตัวเองไม่เป็นอะไร 

ดวงตารีมองไปรอบทั่วๆ  บริเวณใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างพิจารณา  ดวงตาสีแดงคู่นี้นี่เองในคืนนั้นคืนที่ได้เจอกันครั้งแรก   แบคฮยอนหลับตาพร้อมกับยิ้มนึกย้อนกลับไปถึงคืนนั้น ถ้าเขาไม่ถูกตบและโดนไล่ออกจากร้านคงจะไม่ได้เจอชานยอล  ร่างสูงตระกองกอดคนที่หอบเนือยๆ ให้อยู่ใต้อ้อมกอด  แววตาที่ดุดันเมื่อกี้มันหายไปแล้วเหลือแต่แววที่แสนอ่อนโยนที่มันจะมีให้แค่เพียงคนเดียว 

ยูกิแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเองว่ามนุษย์ที่ตัวเองดูถูกไว้ว่าชั้นต่ำสามารถทำให้ปีศาจร้ายอย่างชานยอลสงบได้อย่างง่ายดาย

ขอโทษ..ที่ไม่ได้บอก..แบคอยอนนายคงกลัวฉันใช่ไหม?”  ชายหนุ่มทำหน้าวิตกกังวลในทันที  ถ้าแบคฮยอนกลัวเขาคงจะขาดใจตายแน่ๆ

กลัวสิ..อยู่ดีๆ แฟนตัวเองก็มีหู มีหางงอกออกมาใครจะไม่กลัวหละ”  ชานยอลใจตกลงไปถึงตาตุ่มแค่แบคฮยอนบอกว่ากลัวเขาเรี่ยวแรงที่มีมันก็พาลจะหายไปหมดแต่มันก็ไม่แปลกหรอกที่แบคฮยอนจะกลัวนี่คือสิ่งที่เขาต้องรับให้ได้ 

มือบางเอื้อมไปลูบโครงหน้าของชายหนุ่มอย่างแผ่วเบาเอานิ้วหัวแม่ตัวเองมือป้ายน้ำตาที่ไหลรินออกมา

อย่า..อย่าร้องไห้สิ..ไม่สมกับเป็นชานยอลเลย

น้ำตาที่ไหลรินอาบแก้มสากใครจะคิดว่าทายาทจิ้งจอกผู้ยิ่งใหญ่อย่างชานยอลจะร้องไห้ให้กับมนุษย์และมนุษย์คนนั้นต้องเป็นแบคฮยอนเท่านั้น  ความรักทำคนเราเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ  ไม่รู้เพราะอะไรถึงกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ทั้งกลัว  ทั้งเจ็บ  และอะไรอีกหลายอย่างโดยเฉพาะเรื่องที่คนตัวเล็กโดนทำร้าย  เพราะเขาแบคฮยอนถึงเป็นแบบนี้ต้องมาเจ็บตัวแบบนี้มันก็สมควรแล้ว

ฉันยังพูดไม่จบเลย..จำตอนที่เราทำรายงานกันได้ไหม..ที่ชานยอลถามฉันเกี่ยวกับตำนานนั้นว่าถ้าเป็นฉัน..ฉันจะทำยังไง..นั้นแหละคำตอบของฉัน

ถ้ามันเป็นความรักแล้ว..ต่อให้คนนั้นจะเป็นอะไรฉันก็รักอยู่ดี

 

น่ารักจัง”  แบคฮยอนยังมีอารมณ์ขันมือเรียวเอื้อมขึ้นไปดึงหูที่เหมือนกับของสุนัขบนหัวของชานยอลไปมา  ตอนแรกเขายอมรับว่าตกใจมากกับเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้  มันเกิดขึ้นเร็วมากหลายอย่างประทะเข้ามาแบบไม่ทันได้ตั้งตัว  หลังจากที่กำลังจะกลับบ้านกับชานยอล  เขาขออีกคนไปเข้าห้องน้ำอยู่ดีๆ  สติของเขาก็ดับวูบไปตื่นมาอีกทีก็เห็นจือเทากำลังเอามีดมากรีดที่ฝ่ามือของเขา  เลือดมันไหลออกมาเยอะมากจนรู้สึกเวียนหัวไปหมดมารู้ตัวอีกทีก็เห็นชานยอลกำลังยืนโมโหอยู่ 

ตอนนั้นเขารู้สึกดีใจมากที่เห็นชานยอลแต่เรื่องมันกลับวุ่นวายขึ้นเมื่อทั้งสามคนกำลังทำอะไรบางอย่างที่เขาไม่เข้าใจ  ยิ่งประโยคที่ชานยอลคุยกับยูกิมันทำให้แบคฮยอนเริ่มรู้สึกไม่ดีถึงบทสนทนาที่ทั้งสองคุยกันราวกับมีลางสังหรณ์ว่ามันจะเกิดเรื่องใหญ่ตามมาในอีกไม่ช้า 

ยิ่งเขาเห็นอีกคนบีบคอของยูกิแบคฮยอนยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่  เขารู้สึกกลัวไปหมดก็ท่าทางของชานยอลมันต่างไปจากทุกครั้งไหนจะตอนที่ชานยอลผลักจือเทากระเด็นไปอีกทางอย่างกับในหนังแบคฮยอนถึงกับพูดไม่ออกเลยทีเดียว 

 

แต่ก็คงไม่มีอะไรน่าตกใจไปกว่าเมื่อรู้ว่าคนรักที่อยู่ข้างๆ กันมาตลอดไม่ใช่มนุษย์ใครจะไปคิดว่าเรื่องแบบนี้มันจะมีจริงและเกิดขึ้นกับตัวเอง  ชานยอลเป็นปีศาจจิ้งจอกรวมถึงยูกิและจือเทาด้วย  นี่ยังไม่นับจงอินนะว่าเป็นด้วยหรือเปล่า  ถ้าถามว่ากลัวไหมก็ตอบได้ไม่เต็มปากเหมือนแค่ตกใจมากกว่า  ไม่น่าละว่าตัวเองถึงฝันแปลกๆ เกี่ยวกับพวกนี้หลายครั้งหลายครา  แสดงว่าภาพวันนั้นที่เขาเห็นชานยอลมีหูมีหางที่บ้านก็เป็นเรื่องจริงเขาไม่ได้ตาฝาดไป  แบคฮยอนลองถามกับตัวเองอีกครั้งว่าจะอยู่ได้ไหมถ้าไม่มีชานยอล  คำตอบคือ...... 

จูบฉันหน่อยได้ไหม?

ชานยอลพยักหน้าก่อนจะโน้มตัวลงมาประกบจูบอย่างแผ่วเบาท่ามกลางแสงจันทร์ในยามค่ำคืนตอนนี้กลายเป็นราตรีที่เงียบสงบแล้ว  แสงของดวงจันทร์สาดส่องมายังทั้งคู่  รสจูบที่ทั้งสองสัมผัสกันมันคือรสจูบที่หอมหวานที่สุดตั้งแต่ที่ทั้งคู่เคยได้มอบให้กันมา จูบที่เสมือนคำตอบของทุกอย่างโดยที่ไม่ต้องพูดก็รู้กันแค่สองคน  จูบที่บอกว่าต่างฝ่ายต่างสำคัญมากแค่ไหน จูบที่ไม่ได้ลึกซึ้งแต่ความหมายของมันลึกซึ้งเกินกว่าใครจะมาเข้าใจ 

แล้วแบบนี้เราจะยังรักกันได้ไหม...ฉันจะยังอยู่ข้างๆ ชานยอลได้ไหม?

ได้สิ..ฉันจะอยู่ข้างนายตลอดไป..ฉันสัญญา..แต่ฉันต้องถามนายมากกว่านะว่านายกล้าที่จะอยู่กับฉันหรือเปล่า”  มือหนาปัดปอยผมที่บดบังเพื่อที่จะได้เห็นใบหน้าหวานชัดๆ รอยยิ้มที่ชานยอลมองว่ามันเหมือนนำทางให้ปีศาจอย่างเขาได้พบเจอกับแสงสว่าง แบคฮยอนพยักหน้ารัวๆ พร้อมกับน้ำสีใสที่ไหลออกมาปลายหางตา 

กลับบ้านกันเถอะ...ฉันจะพานายกลับบ้านของเรา”  ชานยอลกดจูบที่หน้าผากของแบคฮยอนเป็นการบอกว่าตอนนี้ปลอดภัยแล้วไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น ก่อนจะค่อยๆ  ยืดตัวอุ้มแบคฮยอนให้อยู่ในท่าเจ้าสาว คนตัวเล็กหลับตาพริ้มแนบหน้าเข้ากับอกอุ่นของชายหนุ่ม  ไม่ว่าชานยอลจะอยู่ในรูปร่างอะไร  อีกคนก็ทำให้เขาอบอุ่นได้เสมอ

ยูกิที่ยืนมองคนทั้งคู่อยู่นานยิ่งมองก็ยิ่งปวดใจ  เธอแพ้ให้กับมนุษย์อย่างแบคฮยอนราบคาบ  แผนที่เธอทำมันไว้ทั้งหมดพังไม่เป็นท่าเธอกะจะจับแบคฮยอนมาเพื่อล่อให้ชานยอลโมโหแล้วเผยร่างที่แท้จริงให้แบคฮยอนกลัวและรู้ความจริง  แต่มันกับผิดคาดไปหมดเธอประเมินความรักของแบคฮยอนต่ำเกินไป  เธอมองเห็นสองคนตระกองกอดกันน้ำตาของชานยอลที่เธอไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นมันกำลังไหลรินให้มนุษย์ธรรมดาๆ อย่างแบคฮยอน  สุดท้ายก็เป็นตัวเองที่พ่ายแพ้ตัวเองที่เป็นส่วนเกิน 

พี่ชานยอล..พี่ทำแบบนี้ไม่ได้นะ”  เสียงหวานสั่นเครือพยายามกลั้นเอาไว้อย่างสุดทน  เธอยังหวังว่าจะยื้อจิ้งจอกหนุ่มให้ถึงจนนาทีสุดท้าย

“...............”

พี่ก็รู้ปีศาจอย่างเรารักกับมนุษย์ไม่ได้..สุดท้ายคนที่เสียใจก็คือพี่เอง” 

ใครที่เป็นคนบอกว่ารักไม่ได้..ใครเป็นคนกำหนดไว้?ชานยอลไม่ได้หันหน้ามาพูดกับเธอตรงได้แต่หันใบหน้าข้างๆ  แล้วใช้สายตาเหล่มองแทน 

 

แค่หน้าพี่ก็ยังคงไม่อยากหันมามองสินะ

 

“...............”

สิ่งที่เธอบอกว่ามันเป็นไปไม่ได้แต่ตอนนี้มันเป็นไปแล้ว..พี่รักแบคฮยอนไปแล้วต่อให้วันนี้แบคฮยอนรับไม่ได้ในสิ่งที่พี่เป็นความรู้สึกของพี่ยังไงก็ไม่เปลี่ยนแปลง   ชานยอลบอกความรู้สึกของตัวเองออกให้อีกคนฟังและหวังว่ายูกิคงจะเข้าใจเขาสักที  ถึงแม้วันนี้เขาไม่เจอแบคฮยอน  เขาก็ไม่อาจรักอีกคนได้อยู่ดีแต่ดูเหมือนเรื่องมันจะไม่จบลงแค่นี้  สิ่งที่น่ากลัวอีกอย่างสำหรับชานยอลก็คือ... 

“ฉันเนี้ยะแหละเป็นคนกำหนดว่าไม่ได้!!”

เสียงทุ้มทรงพลังเอ่ยขึ้นจากทางด้านหลังของทั้งคู่  เงาชายสูงใหญ่กำลังเดินออกมาจากมุมมืดพร้อมกับบริวารอีกหลายคน

 “ท่านพ่อ!!”




 


- Update -

#ficthefox

’ cactus
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 121 ครั้ง

4,526 ความคิดเห็น

  1. #4487 therealzimzalabim (@cin-ch) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 03:06
    ยังมีด่านท่านพ่ออี๊ก
    #4487
    0
  2. #4463 KUMDAM (@KUMDAM) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 22:22
    แต่ฉันเนี้ยแหละบอกว่าได้ กรี๊ดดดดดดดคุณพ่ออย่ามาขวาง!!!
    #4463
    0
  3. #4457 byunbeeyeol (@byunbeeyeol) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:47
    ชิบหาย
    #4457
    0
  4. #4447 KyuMin_Pumpkin (@minpumpkin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 11:55
    โว้ยยยย ไม่จบไม่สิ้น จะทรมานชานแบคไปถึงเมื่อไหร่กันนน
    #4447
    0
  5. #4420 Sea121 (@Sea121) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 00:52
    อีพ่อ!!!!
    #4420
    0
  6. #4386 arysn_ (@arysn_) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 21:13
    อี้ฟานถ้ารักลูกก็น่าจะให้ลูกเลือกเองไม่ใช่บังคับ
    #4386
    0
  7. #4374 CBforever (@CBforever) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 16:32
    เวงงง.พ่อมาาาาาา ไม่นะะะะะะ
    #4374
    0
  8. #4341 11507416p (@11507416p) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 01:06
    เขร้ พ่อมาาาาาาา สู้นะพี่ชานนน
    #4341
    0
  9. #4304 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 00:11
    อี้ฟานมาเองเลยหรอ จงอินไปไหมมาช่วยเพื่นหน่อย
    #4304
    0
  10. #4267 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 19:02
    โอ๊ยยยยยย อี้ฟานจะมาทำไมห้ะ!!! แค่ยัยยูกิสร้างเรื่องมาขนาดนี้ก็ปวดหัวจะแย่อยู่แล้วแต่พออี้ฟานโผล่มาปุ๊บคือเครียดขึ้นสมองเลยอ่ะ!!!
    #4267
    0
  11. #4187 Meannie Sirichon (@meannie2543) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 23:24
    ไม่ปลุกบรรพบุรุษมาด้วยเลยล่ะ
    #4187
    0
  12. #4169 L-Maneerat (@L-Maneerat) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 13:37
    มาให้หมดเลยนะทีเดียวเลยอุปสรรคจะได้หมดๆไปซักที สงสารชานแบค
    #4169
    0
  13. #4150 Clothia (@mint-unfear) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 20:57
    โอยพี่คริส ได้สิพี่ 
    #4150
    0
  14. #4129 Exo_ppppp (@Exo_ppppp) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 21:27
    ท่านพ่อ โปรดกลับวังไปนอนเถอะเพคะ?คือต้องใช่ราชาศัพไหมอะ(?)?ไปเถอะเพคะขอกรรเเสง
    #4129
    0
  15. #4106 Natcharida Jeams Subtotim (@missmiami) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 19:23
    ท่านพ่อค่ะ ใจเย็นๆนะคะ
    #4106
    0
  16. #4085 Meannie Sirichon (@meannie2543) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 21:34
    Oh! !!!!!!!!!!!!!
    #4085
    0
  17. #4068 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 09:50
    โอ๊ยยยยยย ฮืออออออ
    #4068
    0
  18. #4020 Jhun (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 23:28
    ขอสาปให้วันนึงอี้ฟานหลงรักมนุษย์บ้างล่ะถ้านางถามว่าใครกำหนดว่ารักกันไม่ได้ นี่เลยค่ะกูเอง5555555555 นี่ก็จริงจังเกินไป
    #4020
    0
  19. #4017 Baekhyunee (@benzvanja) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 14:58
    บอกว่าได้ก็ได้สิ ท่านพ่ออย่ามาขัดขว้างนะะะะะะ ฮือออออออ
    #4017
    0
  20. #3944 sirirat satongken (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 13:30
    มาแล้วทำไงดี!!!!
    #3944
    0
  21. #3928 fang_fang (@fang_khaw) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2558 / 00:54
    มาแล้ว มาแล้ว จะเป็นยังไงต่อเนี้ย
    #3928
    0
  22. #3887 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 15:07
    กรี๊ดดดดดขุ่นพ่อมาอะไรตอนนี้
    #3887
    0
  23. #3827 mojikyung (@mojikyungsoo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 01:09
    ร้องไห้น้ำตาแตกเลยทีเดียวว ท่านพ่อจะมาทำไม อะเฮื้อกกกก
    #3827
    0
  24. วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 21:49
    ไม่นะะะะะ อันเดววววว
    #3794
    0
  25. #3702 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 02:48
    ย้ากกกก ท่านพ่อมาแล้วอะะะะะะ
    #3702
    0