[Exo] THE FOX♥ CHANBAEK [End]

ตอนที่ 22 : THE FOX : TWENTY ONE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,420
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 128 ครั้ง
    6 ก.ค. 58


The fox

Twenty one

 
 

 

 

 



 

    อะอื้อ..อ๊...ชานยอล

ภายในเตียงเล็กที่หอพักของแบคฮยอนตอนนี้มันกลายเป็นสนามรักอันหนักหน่วงสำหรับทั้งคู่ไปแล้ว  หลังจากที่นัวเนียกันที่ดาดฟ้าโรงเรียนไม่พอชานยอลยังลากแบคฮยอนกลับมาต่อที่ห้องของคนตัวเล็กอีก

อื้อ..อ๊ะ...พ...พอแล้ว

เสียงเนื้อที่กระทบกันดังลั่นไปทั่วห้องรวมถึงเสียงครวญครางของสองคนดังแข่งไม่แพ้กัน  เมื่อรู้ว่าตัวเองร้องดังเกินไปแบคฮยอนจึงเอามือมาปิดปากของตัวเองไว้เพราะตอนนี้ก็ดึกมาแล้วกลัวว่าเสียงจะดังข้ามไปยังห้องข้างๆ  ในขณะที่อีกคนด้านบนยังแทรกกายเข้ามาต่อเนื่องไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

ม..ไม่พอ...

แบคฮยอนพยายามเอ่ยของร้องให้ชายหนุ่มพักแรงเสียบ้างเพราะตั้งแต่ดาดฟ้าของโรงเรียนจนกลับมาถึงห้องพักของตัวเองแบคฮยอนยังไม่ได้พักเลย  ยิ่งในห้องนี้บอกเลยว่าทำรักกันไปทั่วห้องหมดแล้วไม่รู้ชานยอลไปเก็บกดมาจากไหน

ใช้เวลาไม่นานจิ้งจอกหนุ่มก็กระตุกกายครั้งสุดท้ายก่อนจะนอนทับคนตัวเล็กที่อยู่ข้างใต้จนมิด  แบคฮยอนได้แต่นอนหอบหายใจอย่างรุนแรงหลังจากที่บทรักร้อนแรงได้จบลงไป  ชานยอลได้แต่ลอบมองและอมยิ้มให้คนที่นอนหอบอยู่ข้างใต้โดยไม่มีอาการเหนื่อยสักนิดเดียว

เอาอีกไหม?

พ..พอแล้ว...ไม่ไหวแล้ว?”  จิ้งจอกหนุ่มหัวเราะน้อยๆ  เมื่อเห็นแบคฮยอนส่ายหัวไปมาอยู่ใต้อ้อมกอดพร้อมกับเปลือกตาที่กำลังปรือมองมาเหมือนจะหลับ 

 

 เมื่อเห็นคนตัวเล็กเริ่มเข้าสู่ห้วงนิทรา  ชานยอลจึงลุกขึ้นยืนหยิบผ้ามาพันเอวไว้ก่อนจะเดินไปยังห้องน้ำแล้วหยิบผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้แบคฮยอนเพื่อทำความสะอาดจากคราบต่างๆ ที่เปรอะไปทั่วผิวขาวๆ ของคนตัวเล็กแต่ส่วนที่ต้องล้างออกก็เอาไว้ล้างพรุ่งนี้ตอนตื่นแล้วกัน  พอเห็นแบบนี้ก็อดสงสารไม่ได้พออารมณ์มันขึ้นหน่อยความกระสันที่เก็บกดไว้มันก็อยากระบายจนแบคฮยอนมีสภาพเป็นแบบนี้  มองดูสภาพในห้องตอนนี้เละเทอะไปหมด  เสื้อผ้าทั้งคู่กระจัดกระจาย  ข้าวของที่วางไว้บนโต๊ะเครื่องแป้งโดนกวาดลงมากองบนพื้นเกะกะเต็มไปหมด

คนตัวสูงจับผ้าชุดน้ำเช็ดไปตามเรียวขา หน้าท้อง และส่วนทางหลัง  เพื่อที่จะได้ให้อีกคนได้นอนหลับสบายมากขึ้น  ชานยอลรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาหน่อยที่เขาและแบคฮยอนสามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิม  เขาแทบจะขาดใจอยู่แล้วถ้าไม่ได้เคลียร์กันให้เข้าใจตอนแรกนึกว่าอีกคนจะไม่ยอมให้เข้าใกล้ด้วยซ้ำ  

มือหนาไล่ไปตามสันกรามเรียวของคนตัวเล็กที่กำลังหลับใหลเพราะมัวแต่ทำรักกันจึงลืมบอกเรื่องสำคัญบางอย่างไปซะสนิท

จุ๊บบ..

 ชานยอลกดจูบไปที่หน้าผากของแบคฮยอนแล้วดึงผ้าห่มห่มให้คนตัวเล็กก่อนจะแทรกตัวเข้าไปเพื่อมอบไออุ่นให้แก่กัน

ความกลัวครอบงำฉันอีกแล้ว...แบคฮยอน”  ชานยอลนอนมองหน้าของคนรักอย่างหวั่นใจ  ในตอนนั้นรู้สึกแค่ว่าจะลองเสี่ยงดูสักครั้งและจะยอมรับกับผลที่ตามมาแต่พอมาตอนนี้เขากับเริ่มหวั่นใจขึ้นมาอีกครั้ง  

แบคฮยอนที่กำลังหลับสนิทกำลังไถตัวเข้าหาร่างสูงเพื่อหาไออุ่นพร้อมกับกอดกระชับที่เอวหนาใบหน้าหวานยิ้มเล็กน้อยบ่งบอกราวกับว่ากำลังฝันดีมือหนารีบกอดคนตัวเล็กตอบให้แน่นยิ่งขึ้น 

แบคฮยอน...ถ้าฉันไม่ใช่มนุษย์นายจะยังโอบกอดฉันไว้อย่างนี้หรือเปล่า

 

 

 

อุ่น  อุ่นจังเลย...

แบคฮยอนที่กำลังนอนหลับใหล  เขารู้สึกถึงความอุ่นที่กำลังโอบล้อมเขาไว้  เจ้าตัวรู้สึกนุ่มนิ่มที่แก้มขาวเนียนเหมือนสัมผัสกับขนสัตว์อะไรสักอย่าง  มันกำลังกระเพือมขึ้นลงเหมือนกับกำลังหายใจเข้าออก 

ท่ามกลางทุ่งหญ้าและต้นไม้หลายหลายชนิดแบคฮยอนกำลังนอนหลับพิงบนตัวสัตว์ชนิดหนึ่ง  เมื่อคนตัวเล็กลืมตามองขึ้นก็เห็นเป็นสุนัขจิ้งจอกสีเทาเงินตัวใหญ่กำลังนอนนิ่งให้เขาพิงแอบอิงอย่างสบาย  สายตาของมันกำลังจ้องมองมาทางเขาอย่างบอกไม่ถูกเหมือนว่ามันกำลังจะสื่อถึงอะไร 

แบคฮยอนรู้สึกตกใจเล็กน้อย  เมื่ออยู่ดีๆ ตื่นขึ้นมาเขาอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้มองไปรอบๆ  มีแต่ต้นไม้ใบหญ้ามองออกไปก็เป็นทุ่งหญ้าเขียวขจีไกลจนสุดลูกหูลูกตาส่วนด้างหลังของเขาก็เป็นป่าทึบแถมยังมีสุนัขจิ้งจอกตัวใหญ่มานอนให้เขาหนุนเป็นหมอนอยู่ใกล้ๆ แถมมันยังดูเชื่องซะด้วย  ไม่รู้ทำไมเขาถึงไม่รู้สึกกลัวสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเลยสักนิดแถมยังรู้สึกถูกชะตาด้วยอย่างบอกไม่ถูก  มือเรียวยื่นออกไปลูบตรงแถวบริเวณสันจมูกซึ่งมันก็ยอมยื่นหน้ามาให้เขาลูบเล่นแถมยังดูเหมือนมันจะชอบมากอีกต่างหาก

ในขณะที่แบคฮยอนกำลังเพลิดเพลินกับการลูบหัวสุนัขจิ้งจอกตัวนั้น  เพียงไม่นานบรรยากาศรอบๆ ก็เปลี่ยนไปจากท้องฟ้าที่เคยสว่างจ้า  ต้นไม้ให้ความร่มรื่นแต่ตอนนี้มันกลับแทนด้วยเมฆปกคลุมสีดำจากลมที่พัดอ่อนๆ กลับกลายเป็นลมพัดกระโชกแรง  เจ้าสุนัขจิ้งจอกตัวนั้นกลับลุกขึ้นอย่างรวดเร็วก่อนจะถอยห่างแล้วหันหลังวิ่งหายเข้าไปในป่า

เดี๋ยวก่อน..อย่าเพิ่งไป!!”

 

ด..อย่า...อย่า.”  ชานยอลที่กำลังหลับกลับต้องลืมตาตื่นขึ้นเมื่อคนตัวเล็กในอ้อมกอดกำลังละเมออะไรสักอย่าง

แบคฮยอนเป็นอะไร?

อื้อ...

แบคฮยอน...แบคฮยอน”  ชานยอลเอามือหนาประคองแก้มนวลเอาไว้แล้วเขย่าเล็กน้อยเพื่อให้ร่างบางตื่นจากฝัน  ดูจากคำพูดที่ร่างบางละเมอออกมาแล้วอาจจะกำลังฝันร้ายอยู่ก็ได้

เปลือกตาสีมุกกำลังกระพริบไปมาเพื่อปรับม่านดวงตา  เหตุการณ์เมื่อสักครู่เขาแค่ฝันไปนั้นเองแต่มันเป็นฝันที่เหมือนจริงมากขนาดกำมือแน่นโดยที่ไม่รู้ตัว   แบคฮยอนก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงชอบฝันอะไรแปลกๆ  หลายครั้งที่เขามักจะฝันแนวนี้ตลอด  ไหนจะตอนนั้นครั้งที่เขาตาฝาดเห็นชานยอลมีทั้งหู ทั้งหาง เหมือนสัตว์และก็ยังชอบฝันถึงสัตว์แนวนี้เสมอมา

ชานยอล...

ตื่นแล้วเหรอ..ฝันร้ายเหรอไง..หืม?

ก็ไม่เชิง...ชานยอลปวดตัวไปหมดเลย”  แบคฮยอนบีบนวดไปตามแขนและช่วงบริเวณหัวไหล่ที่โดนมือหนาขย้ำไปทั้งตัวไหนจะรอยช้ำสีเลือดที่โดนขบเม้มไปทั่วอีกหลังจากที่เมื่อคืนทำรักกันอย่างรุนแรง

โอ๋..ลุกไหวไหม..หรือวันนี้จะหยุดไม่ไปเรียน?”  น้ำเสียงทุ้มแสดงความเป็นห่วงอย่างชัดเจนทันทีเมื่อเห็นคนตัวเล็กนิ่วหน้าเจ็บเมื่อพยายามลุกขึ้นนั่ง 

 “ไม่เอา”  แบคฮยอนเบะปากคว่ำน้อยๆ เพิ่งจะมาเป็นห่วงเหรอไงทีเมื่อคืนละทำไม่คิด

ทำหน้าแบบนี้...หวังว่าคงไม่ได้ว่าอะไรฉันในใจหรอกนะ”  ชายหนุ่มเหล่มองอย่างรู้ทัน

เปล่าซะหน่อย”  แบคฮยอนนะเกลียดจริงเชียวที่ชานยอลนะรู้ทันไปหมดแบบนี้

 

หลังจากอาบน้ำแต่งตัวกันเสร็จ...วันนี้ชานยอลกะจะเอารถไปโรงเรียนเพราะเป็นห่วงคนตัวเล็กกลัวจะเดินไม่ไหว  ตอนแรกแบคฮยอนกะจะไม่ไปเพราะไม่อยากให้เป็นหัวข้อในการสนทนาของพวกนักเรียนคนอื่นๆ  เพราะตลอดเวลาที่ผ่านข่าวมันก็แพร่ออกไปแล้วว่าเขาโดนชานยอลทิ้งเพราะตัวจริงอย่างยูกิมา 

ชานยอลจะเอารถไปจริงๆ เหรอ?

อืม...ใช่นะสิ

แต่....

ไม่มีแต่...เดินเหมือนจะล้มแบบนั้นยังจะดื้ออีก”  ชานยอลไม่เข้าใจว่าตอนเด็กๆ  แบคฮยอนกินอะไรทำไมถึงได้ดื้อแบบนี้

เพราะใครกันละ?”  ยังไม่ทันที่จะพูดอะไรไปมากกว่านี้แบคฮยอนก็โดนชานยอลจับลากขึ้นรถไปทันที  ก็เขาไม่อยากให้คนตัวเล็กเดินไกลๆ ในตอนเช้าก็เลยโทรบอกจงอินให้เอารถมาให้ก่อนระหว่างที่แบคฮยอนกำลังอาบน้ำ  ไม่ถึงสิบนาทีเพื่อนสนิทผิวเข้มก็เอารถคันหรูของเขามาจอดตามคำสั่ง

แหม..ถึงกับขนาดเดินไม่ไหวเลยเหรอ?”  พอมาถึงจงอินก็อดที่จะเอ่ยแซวไม่ได้ที่ปกติสองคนนี้จะเดินจูงมือกันไปโรงเรียนทุกวันแต่วันนี้กลับจะเอารถขับไปโรงเรียนยิ่งเห็นรอยรักที่บริเวณคอของคนตัวเล็กที่นั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถแล้วไม่บอกก็รู้ว่าที่เดินไม่ไหวเพราะอะไร

พูดมาก...จะไปด้วยกันหรือจะไปเอง?

อ่า..ไม่ดีกว่า...ไม่อยากไปเป็นส่วนเกิน”  พอจงอินพูดจบแค่นั้นชานยอลก็ปิดประตูใส่อย่างดังทำเอาจงอินยืนหัวเราะน้อยๆ  ก่อนจะโน้มตัวลงมาแล้วโบกมือไปมาให้ทั้งคู่ผ่านกระจก

จงอินไม่ไปด้วยกันเหรอ?”  แบคฮยอนเอียงคอถามอย่างน่ารักเมื่อเห็นว่าชานยอลปล่อยให้จงอินยืนโบกมือหยอยๆ ให้

เดี๋ยวมันก็ไปของมันเอง

ชานยอลก็ไม่ได้กะจะให้จงอินมาด้วยอยู่แล้วรายนั้นถ้าขืนขึ้นมาด้วยก็คงพูดไม่หยุดปากตามนิสัย  ดวงตาคมเหลือบมองคนตัวเล็กที่นั่งข้างๆ จนแบคฮยอนทำหน้าสงสัย 

มีอะไรเหรอ?

เดี๋ยวนี้เอามาห้อยที่กระเป๋าแล้วเหรอ?”  ตุ๊กตาสุนัขจิ้งจอกสีขาวที่ชานยอลได้มันมาจากเกมเซนเตอร์  เขาไม่เคยเห็นแบคฮยอนเอาติดตัวมาเรียนแต่วันนี้ร่างบางเอามาห้อยที่กระเป๋าสะพาย

ไม่รู้สิอยากเอาไปเรียนด้วย”  ชานยอลอดที่จะยิ้มไม่ได้ที่แบคฮยอนดูจะชอบมันอยู่ดีๆเขาก็รู้สึกอิจฉาเจ้าตุ๊กตาตัวนั้นที่แบคฮยอนชอบมันแล้วเขาละแบคฮยอนจะชอบบ้างหรือเปล่า

เป็นอะไรอยู่ดีๆ  ก็ทำหน้าเครียด?”  แบคฮยอนมองอย่างสงสัยที่เมื่อร่างสูงยังยิ้มอยู่ดีๆ ก็เปลี่ยนมาทำหน้าดุซะงั้น

เปล่าหรอก”  ดวงตาคมยังเอาแต่จ้องมองที่ถนนตรงหน้าอย่างเคร่งเครียด  แบคฮยอนเลยเอานิ้วสะกิดไปมาตรงบริเวณปลายหูเพื่อแกล้งให้ชานยอลอารมณ์ดี

ไม่เชื่อบอกมาหน่า  กิ้วๆ” 

เปล่า..อย่าแกล้งหน่า”  แบคฮยอนยังคงหัวเราะชอบใจเมื่อได้แกล้งคนตัวสูง

คิคิ

ขับรถอยู่”  แต่คนตัวเล็กยังแกล้งไม่เลิกแถมยังหัวเราะชอบใจอีกต่างหาก  ชานยอลทนไม่ไหวจึงหลุดยิ้มออกมาก่อนหักเลี้ยวรถจอดข้างๆ ทาง

ไม่หยุดใช่ไหม...หืม?”  ชานยอลจับข้อมือเรียวเอาไว้ก่อนจะดึงให้เข้ามาใกล้จนหน้าของทั้งคู่แทบจะชิดกัน

จะทำอะไร..นี่มันบนรถนะ”  คนตัวเล็กถึงกับหน้าเหวอไม่คิดว่าชานยอลจะยอมลงทุนจอดรถขนาดนี้

แล้วไง..เร้าใจดีออก”  นี้ถ้าไม่ติดว่าเมื่อคืนจัดหนักไปแล้วกะว่าจะลองเปลี่ยนเป็นบนรถบ้าง  ตั้งแต่ลงมายังโลกมนุษย์ยังไม่เคยทำกับใครบนรถเลย

ไม่ได้นะ..ไม่แกล้งแล้ว..ยอมแล้ว

ไม่อยากรู้แล้วเหรอว่าเป็นอะไร?”  ชานยอลยกยิ้มอย่างผู้ชนะ

แล้วเป็นอะไรละ....?

กลัวคนแถวนี้ไม่รักไง”  ตู้ม...หยอดคำหวานแบบนี้แบคฮยอนก็เขินนะสิ 

แล้วทำไมจะต้องไม่รักด้วยละ..ก็ตอนนี้รักอยู่นี้ไงแถมรักมากด้วย  พูดเองก็อายเองไม่เคยคิดเหมือนกันว่าตัวเองจะต้องมาพูดอะไรแบบนี้  ตอนนี้แบคฮยอนกล้าพูดได้เต็มปากว่าเขารักชานยอลแถมรักมากซะด้วย  ถึงแม้เจ้าตัวอาจไม่เข้าใจมันสักเท่าไหร่เพราะเกิดมาก็ยังไม่เคยมีแฟนแถมยังไม่เคยรักใครแต่พอได้มาเจอคนตรงหน้ารู้ตัวอีกทีก็คือขาดไม่ได้แล้ว  ชานยอลก้าวเข้ามาทำให้หัวใจดวงนี้เปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้แค่คิดว่าถ้าวันหนึ่งตื่นขึ้นมาแล้วไม่เจออีกคนเขาคงจะทนไม่ได้แน่ๆ 

พูดแล้วแล้วห้ามคืนคำนะ

สัญญาด้วยเกียรติของแบคฮยอนคนนี้เลย”  คนตัวเล็กทำท่าตะเบ๊ะใส่เพื่อเป็นคำมั่นว่าเขาจะไม่ผิดสัญญาเด็ดขาด

ถ้างั้น...จูบมัดจำค่าสัญญาก่อน

อะไรไม่เกี่ยวเลย...อื้อ” 

ชานยอลดึงคนตัวเล็กให้เข้ามาใกล้ก่อนบดจูบลงไปยังริมฝีปากบางที่เขามักชอบสัมผัสมันประจำ  ใบหน้าของแบคฮยอนตอนนี้เริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ  มือเรียวทุบลงไปยังไหล่กว้างเพื่อให้คนตรงหน้าปล่อย  ไม่รู้เมื่อคืนไม่พอหรือไงวันนี้ถึงได้เอาเปรียบเขาอีก

ค่ามัดจำ

คนบ้า

กว่าทั้งคู่จะขับรถมาถึงประตูโรงเรียนก็เกือบจะปิดแล้วเพราะมัวแต่แวะจอดข้างทางทำอะไรกันก็ไม่รู้  เมื่อรถคันหรูขับผ่านเข้ามาในบริเวณโรงเรียนก็ทำเอานักเรียนแถวนั้นแตกตื่นกันเป็นแถวมองตามกันอย่างสงสัยว่าเป็นรถของใคร  ยิ่งเมื่อรถจอดสนิทแล้วเห็นว่าใครเป็นคนเปิดประตูเปิดลงมาจากรถทำเอาเด็กเรียนแถวนั้นถึงส่งเสียงร้องอย่างโอดครวญ

เสียงซุบซิบแถวนั้นดังกระหึ่มเมื่อแบคฮยอนเปิดประตูลงมาจากรถพร้อมกับชานยอล   แบคฮยอนถึงกับทำหน้าไม่ถูกทุกสายตาจับจ้องมาที่เขามันกลายเป็นหัวข้อสนทนาในตอนเช้าทันทียิ่งชานยอลขับรถแบบนี้มาโรงเรียนก็เป็นประเด็นแล้วแต่พอยิ่งมากับเขาอีกมันก็ยิ่งไปกันใหญ่

เพราะว่าข่าวลือที่ชานยอลกับแบคฮยอนไปคบกันตอนไหนยังไม่ซา  ข่าวใหม่ว่าทั้งคู่เลิกกันเพราะชานยอลมีคู่หมั้นแล้วก็ตามมาติดๆ  แล้วกลายเป็นว่าวันนี้ทั้งคู่ยังมาโรงเรียนพร้อมกันอีกแถมยังนั่งรถมาด้วยกัน  แบบนี้แหละแบคฮยอนถึงได้ไม่อยากให้ชานยอลเอาขับรถมา 

ไปกันเถอะ”  เมื่อยังเห็นว่าคนตัวเล็กเอาแต่ยืนก้มหน้าเป็นชานยอลเองที่เดินมาจูงข้อมือของแบคฮยอนเดินขึ้นอาคารเรียน  ทั้งคู่เดินขึ้นมาถึงหน้าห้องเรียนอยู่ดีๆ  แบคฮยอนกลับไม่กล้าเข้าไปจนชานยอลต้องดันหลังแล้วเป็นคนเปิดประตูให้

ครืดดดดด

ปังง...ปังง

เสียงจุดพลุดังขึ้นทำเอาแบคฮยอนถึงกับสะดุ้ง  เส้นสายรุ้งกับกากเพชรที่ระเบิดออกมาจากพลุหล่นลงมาอยู่บนหัวของทั้งคู่เต็มไปหมด 

เฮ้...เซอร์ไพรส์..พวกนายยังไม่รู้ใช่ไหม?ว่าห้องเราได้รางวัลชนะเลิศนะ” เป็นยูรินหัวหน้าห้องที่เดินยิ้มแป้นเข้ามาบอกกับทั้งคู่ก่อนที่นักเรียนในห้องคนอื่นๆ  จะส่งเสียงร้องเฮอย่างดีใจเพราะงานนี้ต้องขอบใจชานยอลที่ทำให้คนเข้าซุ้มได้เยอะขนาดนี้

แล้วก็เดี๋ยววันนี้พวกนายทั้งสองคนก็ต้องไปร้านคาราโอเกะด้วยกันนะอาจารย์กงยูพาไปเลี้ยงนะ

ชานยอลกับแบคฮยอนโดนเพื่อนในห้องดันทั้งสองให้มานั่งลงตรงที่ของพวกเขา  ตอนแรกแบคฮยอนก็ตกใจอยู่เหมือนกันกลัวว่าจะมีเรื่องอะไรเมื่อคืนเขาก็ไม่ได้ช่วยงานอะไรมากเพราะโดนลากไปบนดาดฟ้าซะก่อนถ้าจะขอบคุณจริงๆ ก็คงต้องขอบคุณชานยอลมากกว่าที่ทำให้ห้องขายของได้จนได้รางวัลชนะเลิศมา  แถมยูรินยังบอกอีกว่าห้ามปฏิเสธว่าไม่ไปเด็ดขาดก่อนที่ทุกอย่างจะเข้าสู่ช่วงปกติเพราะอาจารย์มา

เป็นเพราะชานยอลเลยนะ..ทุกคนดีใจกันใหญ่เลย”  เสียงเล็กที่พยายามพูดเบาๆ  เพราะกลัวอาจารย์หน้าห้องจะได้ยิน

แล้ววันนี้ต้องไปอะไรนะ..คาราคารา...

ร้านคาราโอเกะไง...ชานยอลไม่เคยไปเหรอ..ไม่เชื่อหรอก”  แบคฮยอนขมวดคิ้วอย่างไม่เชื่อที่ชานยอลทำเหมือนไม่รู้จัก

แล้ววันนี้ต้องไปหรือไง?

ชานยอลไม่อยากไปเหรอ..ไปเหอะนะ..ฉันอยากไป”  แบคฮยอนยิ้มจนตาหยีแกมอ้อนคนตัวสูงมีหรือที่ชานยอลจะไม่ใจอ่อนความจริงเขาไม่อยากไปด้วยซ้ำเพราะเขาไม่ได้เต็มใจที่จะเป็นโฮสอะไรนั้นตั้งแต่แรกแต่ก็นะรู้ๆ กันอยู่

ตามใจสิ

ชานยอลน่ารักที่สุดเลย”  แบคฮยอนอาศัยช่วงจังหวะทีทุกคนตั้งใจเรียนและอาจารย์กำลังยืนหันหลังให้  เอื้อมตัวเองขึ้นไปหอมแก้มของคนตัวสูงก่อนจะรีบนั่งลงทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วก็แอบอมยิ้มคนเดียว  แต่ที่รู้ๆ ตอนนี้ชานยอลหัวใจแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้วกับความน่ารักของแบคฮยอน

 

 

 

 

ฉันจะร้องเพลงนี้...เพลงนี้..เพลงนี้ด้วย....

เสียงของนักเรียนหญิงในห้องเถียงกันเรื่องร้องเพลง  ห้องของคาราโอเกะขนาดใหญ่ถูกเหมาไว้สองห้องติดกัน  ตอนนี้เต็มไปด้วยเด็กนักเรียนมัธยมปลายห้องสามบีที่เดินเข้าออกสลับกันไปมา   เสียงร้องเพลงของเด็กผู้หญิงในห้องกำลังร้องเพลงของเกิรล์กรุ๊ปชื่อดังอย่างสนุกสนาน  อาหารมากมายถูกนำมาเสริฟพร้อมกับน้ำอัดลมรวมไปถึงน้ำเมา  วันนี้อาจารย์กงยูอนุญาตเป็นพิเศษให้ดื่มเหล้าได้เพราะก็อยู่กันปีสุดท้ายแล้วแต่ต้องอยู่ในขอบเขตใครที่เมาแล้วอาละวาดจะโดนหักคะแนนวิชาของเขาทันที

แบคฮยอนที่นั่งอยู่ริมในสุดกำลังนั่งปรบมือตามทำนองของเพลงที่พวกนักเรียนหญิงกำลังร้องอย่างสนุกสนานส่วนชานยอลก็ได้แต่นั่งอยู่ข้างๆ กอดอกทำหน้านิ่งไม่ตอบสนองอะไรทั้งนั้น  เสียงเพลงที่ดังไปทั่วห้องทำเอาหูแทบระเบิดเพราะสัมผัสการได้ยินของชานยอลมันพิเศษกว่ามนุษย์ 

ตอนนี้เขาอยากจะกลับบ้านไปนอนกอดแบคฮยอนจะแย่แต่ดูคนตัวเล็กเหมือนจะสนุกไปกับมันที่ได้ออกมากินเลี้ยงแบบนี้กับคนในห้องเพราะปกติแล้วที่ผ่านมาแบคฮยอนก็ไม่ค่อยได้ไปไหนกับใครเท่าไหร่

 

เวลาผ่านไปสักพักอาจารย์กงยูก็ขอตัวกลับบ้านไปก่อนเพราะภรรยาของอาจารย์โทรมาตามเลยต้องรีบกลับด่วนแล้วปล่อยให้พวกนักเรียนฉลองกันเองยิ่งเข้าทางไปใหญ่ส่วนนักเรียนชายในห้องก็เริ่มเปิดขวดเหล้าทันทีแล้วรินเหล้าแจกจ่ายกันไป

แบคฮยอนนายกินเหล้าไหม?

ไม่..แบคฮยอนไม่กิน” กลับกลายเป็นเสียงของชานยอลที่ตอบออกไปแทนเขาไม่ยอมให้คนตัวเล็กกินน้ำเมาแบบนั้นหรอกเพราะเขาก็เคยเจอฤทธิ์ของมนุษย์ที่กินน้ำสีอำพันเข้าไปดูได้ซะที่ไหนหละ

เอ่อ..เราเอาแค่น้ำอัดลมก็ได้” แบคฮยอนเลยต้องขอเปลี่ยนเป็นน้ำอัดลมแทนตอนแรกก็อยากจะขอลองกินซะหน่อยเพราะเขาก็ไม่เคยกินเลย อย่างว่าพอคนเราโตขึ้นมันก็ต้องลองกินไว้นิดหน่อยเป็นเรื่องธรรมดาเผื่อเข้าสังคมแต่พอโดนชานยอลขัดขึ้นมาแบบนั้นก็เลยไม่กล้า

เสียงเพลงยังคงดังต่อเนื่องอย่างสนุกสนานยิ่งบางคนเริ่มเมาลายก็เริ่มออกบางคนไม่ไหวก็ขอตัวกลับบ้านไปก่อนแบคฮยอนได้แต่ขยับโยกตัวไปมาตามจังหวะเพลงบางครั้งยูรินก็ยื่นไมค์มาให้แต่คนตัวเล็กก็ปฏิเสธไปไม่กล้าร้องก็เลยได้แต่ร้องฮัมเบาๆ ตามคนอื่น

แต่ชานยอลยังเหมือนเดิมรายนั้นไม่ร้องไม่หือไม่อืออะไรสักอย่างไม่กินอะไรอีกต่างหาก กินแค่นิดหน่อยจิ๊บเหล้าบ้างเป็นบางครั้งเหมือนการมาร่วมปาร์ตี้ครั้งนี้ของชานยอลเหมือนมาเฝ้าแฟนที่มาเที่ยวกับเพื่อนๆ แล้วมารอรับกลับบ้านแบบนั้นซะมากกว่า 

จะกลับหรือยัง?”  ชานยอลเอ่ยถามคนตัวเล็กเมื่อเห็นว่าเวลาตอนนี้ก็ดึกมาแล้ว

ชานยอลเบื่อเหรอ?

ไม่ใช่..นี้มันก็เริ่มดึกแล้วกลัวจะง่วงร่างสูงหันมาตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนเมื่อเห็นคนตัวเล็กทำหน้างอเหมือนไม่อยากกลับบ้าน

กลับก็ได้กลัวชานยอลง่วง”  ชานยอลอมยิ้มน้อยๆ  ไอที่เขาบอกว่ากลัวง่วงเขาหมายถึงแบคฮยอนต่างหากไม่ใช่ให้มาห่วงเขา  เมื่อตกลงกันว่าจะกลับบ้านกันชานยอลและแบคฮยอนเอ่ยลาทุกคนที่ยังคงสนุกสุดเหวี่ยงแล้วพากันเดินจูงมือออกมา 

ชานยอลแปปนึงได้ไหมอะ..ปวดฉี่อะ” 

เดี๋ยวรอที่รถละกัน”  แบคฮยอนพยักหน้าหงึกๆ ก่อนจะรีบวิ่งกลับเข้าไปภายในร้าน  ชานยอลจึงเดินมาที่รถซึ่งจอดอยู่ไม่ไกลจากหน้าร้านเท่าไหร่แต่เวลาผ่านไปหลายนาทีแบคฮยอนก็ยังไม่ออกมาทำเอาเขาเริ่มใจไม่ดีจิ้งจอกหนุ่มจึงเดินกลับเข้าไปในร้านรีบสาวเท้าไปในห้องน้ำอย่างเร่งรีบ  มือหนารีบเปิดประตูออกทันทีแต่ก็พบแต่ความว่างเปล่า 

แบคฮยอน...แบคฮยอน!!”  ชานยอลไล่เปิดประตูห้องน้ำทีละบานจนเหลือแต่ห้องสุดท้ายที่ยังคงปิดสนิท 

ปัง ปังง

ชานยอลใช้มือหนาทุบรัวๆ ที่ประตูเพื่อให้คนข้างในเปิดออกมาเผื่อจะเป็นคนที่เข้าตามหาอยู่

แบคฮยอน..แบคฮยอนอยู่ข้างในหรือเปล่า?”  ตอนนี้ร่างกายของจิ้งจอกหนุ่มร้อนรนไปหมด  ก้อนเนื้อข้างซ้ายบีบรัวอย่างทรมานกลัวแบคฮยอนจะเป็นอะไรเขาไม่น่าปล่อยให้อีกคนเดินเข้ามาคนเดียวเลย

แอดดดดด 

แบคฮ.....” 

อ่าว...ชานยอลไหนบอกว่ากลับแล้วไง?”  เป็นคังอินที่เปิดประตูออกมาเมื่อเห็นชานยอลทำหน้าเครียดอยู่

เห็นแบคฮยอนไหม?”  น้ำเสียงของชายหนุ่มแสดงความกังวลออกมาอย่างเห็นได้ชัด 

อืม...เหมือนเห็นเดินออกไปกับใครสักคนเนี่ยะแหละ

ใคร...คังอินใคร?!!”  ชานยอลน๊อตหลุดทันทีเมื่อคังอินบอกว่าเห็นแบคฮยอนไปกับใครก็ไม่รู้

โอ๊ะโอ๊ย..ใจเย็นฉันไม่รู้จักอะ..เห็นแค่ข้างๆ  รู้สึกจะเป็นผู้ชายตัวสูงขอบตาคล้ำๆ หน่อยอะแต่ไม่ใช่คนห้องเราแน่ๆ”  จิ้งจอกหนุ่มที่กำลังกระวนกระวายจนเผลอบีบแขนของอีกคนอย่างลืมตัวแค่ข้อมูลเท่านี้ชานยอลก็พอจะรู้แล้วว่าเป็นใครถ้าหากจะบอกว่าเหตุการณ์ครั้งที่แล้วที่แบคฮยอนโดนทำร้ายเขาโกรธมากขนาดไหนครั้งนี้มันรุนแรงมากกว่าหลายพันเท่า 

ชานยอลรีบวิ่งออกมาหน้าร้านทันทีเขากำลังตั้งสมาธิและจิตเพื่อเพ่งหาตำแหน่งของแบคฮยอนแต่เหมือนครั้งนี้อีกฝ่ายจะเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี  ตอนนี้ชานยอลไม่สามารถระงับอารมณ์โกรธไว้ได้ดวงตาคมของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงเพลิงทันที  หลอดไฟบริเวณแถวนั้นกระพริบติดๆ ดับๆ เมื่อโดนพลังงานบางอย่างรบกวน  เขารีบส่งกระแสจิตให้จงอินช่วยตามหาทันที  ตอนนี้เขาเป็นห่วงแบคฮยอนเหลือเกินถ้าอีกคนเป็นอะไรไปเขาไม่มีวันให้อภัยตัวเองแน่ๆ

ช่วยด้วย!!’

 

เสียงแว่วที่ดังมาไกลจากอีกทาง  ชานยอลหันไปตามเสียงเขาหลับตาลงตั้งใจเงี่ยหูฟังเสียงมันดังมาจากที่ตรงนั้นตรงสวนสาธารณะ  สัมผัสการได้ยินของเขามันไม่ผิดแน่  ไม่รอช้าชายหนุ่มรีบพุ่งตัวไปยังสถานที่นั้นทันทีแต่พอยิ่งใกล้ก็ยิ่งได้กลิ่นของคนรักแต่มันจะดีกว่านี้ถ้าไม่มีกลิ่นของคนอื่นด้วย

ยิ่งเข้าใกล้เขากลับได้กลิ่นเลือดของแบคฮยอนอารมณ์โทสะตอนนี้ของเขามันมีมากพอที่จะทำให้สวนสาธารณะแห่งนี้ระเบิดไม่เหลือซาก  ชานยอลเหลือบมองไปเห็นตุ๊กตาจิ้งจอกสีขาวที่แบคฮยอนห้อยไว้กับกระเป่าสะพายตกอยู่เมื่อมองเลยขึ้นไปก็เห็นบุคคลที่เขาอยากจะฆ่าตอนนี้สะให้ตาย  จิ้งจอกหนุ่มรีบพุ่งเข้าไปหาจือเทาที่กำลังยืนยิ้มมาให้อย่างเยาะเย้ยแต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อจือเทาจับแบคฮยอนล็อคคอมาบังไว้ก่อน

ชานยอล”  น้ำเสียงสั่นเครือของแบคฮยอนบอกว่ากำลังกลัวมากขนาดไหน  ดวงตารีเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาแบคฮยอนร้องไห้สะอึกสะอื้นเปรอะเต็มใบหน้าไปหมด

มาเร็วดีนะคะ..พี่ชานยอล







- Update - 

#ficthefox

’ cactus
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 128 ครั้ง

4,526 ความคิดเห็น

  1. #4513 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 18:17
    ยูกิเทอมันร้าย
    #4513
    0
  2. #4446 KyuMin_Pumpkin (@minpumpkin) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 11:30
    โว้ยยยย ช่วยแบคฮยอนก่อนนนน พี่ชานน เรื่องปีศาจนั่นเก็บไว้ก่อน แบคจะไม่ไหวแล้วว
    #4446
    0
  3. #4340 11507416p (@11507416p) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 00:54
    อียูกิ!!!!! อย่าทำมนุษย์ตัวน้อยๆนะ ฮึ่ยยยย
    #4340
    0
  4. #4303 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 23:58
    เกลียดนางยูกิ ชานยอนต้องจัดการเลยนะ
    #4303
    0
  5. #4266 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 18:02
    นางยังไม่จบจริงๆใช่ป่ะยัยยูกิ!!! ตอนแรกๆเริ่มอยากจะตบนางนะแต่พอมาตอนนี้เริ่มอยากเอาไฟเผานางละ ลำไยอ่ะ!! -____- หล่อนคิดจะทำอะไรกันแน่ จับตัวแบคฮยอนมาทำไมห้ะ!!!
    #4266
    0
  6. #4168 L-Maneerat (@L-Maneerat) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 13:26
    จับตบเลยดีมั้ย คันมือคันทีนเลย555
    #4168
    0
  7. #4149 Clothia (@mint-unfear) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 20:49
    นังยูกิ อยู่เฉยๆได้มะ สร้างปัญหาตลอด โถ่
    #4149
    0
  8. #4137 Tuangporn Srichalerm (@jean2452) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 03:08
    ตบยูกิได้ไม ลำไย
    #4137
    0
  9. #4105 Natcharida Jeams Subtotim (@missmiami) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 19:01
    อื้อหือนังยูกิ หล่อนจะทำอะไร
    #4105
    0
  10. #4067 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 09:39
    โอ๊ยยยยย รำแรง
    #4067
    0
  11. #4032 dodream (@pariyakornarlai) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 15:38
    อยากตบชะนีรัวๆ
    #4032
    0
  12. #3943 sirirat satongken (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 13:19
    โอ้ยอิดอกส์ๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #3943
    0
  13. #3927 fang_fang (@fang_khaw) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2558 / 00:28
    ยูกิ แกน่ะแก ด-อก มากกกกก
    #3927
    0
  14. #3886 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 14:58
    โอ๊ยยยยอิดอกกกอิยูกิ ฮืออออเกลียดดด
    #3886
    0
  15. #3826 mojikyung (@mojikyungsoo) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 01:02
    เดะเรามานะ ไปตั้งขบวนประท้วงไล่ยูกิออกจากเมืองปีศาจ.
    #3826
    0
  16. #3701 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 02:39
    แบคจะรู้ความจริงแล้วใช่ไหม ถถถถถถถถ
    #3701
    0
  17. #3671 BiBam (@bibleht) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 23:18
    อะไรรรร นางชะนีมโนคู่หมั้นนี่ยังไม่จบอีกหรอคะ? เกลียดนางงงงง
    #3671
    0
  18. #3597 B'Beam Bonque (@kkaebsong) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 12:55
    สงสารแบคอ่ะ T T
    #3597
    0
  19. #3366 Always.HunHan (@alway-hunhan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 16:47
    ฆ่าแม่งเลยชานยอลลล!!
    #3366
    0
  20. #3319 galaxy_style (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:59
    ยูกิคือเหงา?ไม่มีไรทำใช่ป่ะ
    #3319
    0
  21. #3188 ` PuGun. (@pugunlovetonorit) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:02
    ตอนหน้าจะรู้แล้วหรอออออออออ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #3188
    0
  22. #2784 แฟนลู่คาราเมลหวาน (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มกราคม 2558 / 23:32
    จะถึงแล้วว>< จุดพลุแปบ
    #2784
    0
  23. #2661 ชั้นรักexo (@exoticlover) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 12:39
    ถึงเวลาจะรู้ความจริงสักที ตอนนี้อึดอัดแทนชานยอลมาก
    #2661
    0
  24. #2632 PPVV31 (@khuntamanee3112) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 12:21
    เห้ยยทำไมเป้นแบบนี้ละสงสารชานยอลกับแบคอ่าา
    #2632
    0
  25. #2606 Cupid_Nutty (@cupid-nutty) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 11:11
    ยูกิอย่าเล่นสกปรกนะ เค้าไม่ยอม พี่ชานจัดการรร
    #2606
    0