[Exo] THE FOX♥ CHANBAEK [End]

ตอนที่ 20 : THE FOX : NINETEEN

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    6 ก.ค. 58


The  fox

Nineteen

 

 

 

 
 

  

 

 

          จิ๊บ..จิ๊บ...

เสียงนกที่ส่งเสียงร้องในยามเช้าอยู่ข้างนอกรวมถึงแสงแดดที่ส่องแยงตาผ่านลอดเข้ามาทางหน้าต่างทำเอาคนที่กำลังนอนหลับฝันดีอย่างแบคฮยอนต้องตื่นจากนิทรา

อื้อ...” 

เปลือกตาบางกระพริบไปมาเมื่อแบคฮยอนเริ่มรู้สึกตัวมือเรียวก็พยายามควานหาตุ๊กตาตัวโตที่เขานอนกอดทั้งคืนแต่ตอนนี้มันหายไปแล้วเหลือแต่หมอนข้างเน่าๆ แทน  ก็เมื่อคืนแบคฮยอนรู้สึกเหมือนว่าชานยอลมาหาแล้วนอนลูบหัวเขาทั้งคืน 

แบคฮยอนยืดตัวลุกขึ้นมานั่งก่อนจะเอานิ้วเรียวขยี้ไปมาเพื่อปรับเลนส์ม่านตาให้ชัดขึ้น  ดวงตาเรียวเล็กชั้นเดียวหันไปมองรอบๆ ห้อง  มองหาคนตัวโตเผื่อว่าเมื่อคืนเขาอาจไม่ได้ฝันไป

ชานยอล”   เสียงที่เพิ่งตื่นจากการนอนเอ่ยชื่อของใครบางคนแต่กลับไม่มีเสียงตอบรับ  ห้องก็เล็กขนาดนี้คงไม่มีที่ให้ไปไหนได้หรอก  ประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดไว้อุตสาห์ดีใจคิดว่าเมื่อคืนชานยอลมาหาเขาที่ห้อง  นึกว่าหายโกรธแล้วซะอีกแต่ที่ไหนได้เขาดันละเมอเพ้อฝันไปเองคนเดียว 

แบคฮยอนนั่งแช่อยู่บนที่นอนสักพักก่อนจะย้ายตัวเองไปยังห้องน้ำ  แต่ถ้าคนตัวเล็กทันคิดสักนิดจะเห็นว่าตุ๊กตาสุนัขจิ้งจอกที่เขาเอามานั่งจิ้มเล่นเมื่อคืนนั้นมันถูกย้ายไปวางตั้งไว้บนโต๊ะข้างๆ เตียงนอน

แบคฮยอนเดินทางมาโรงเรียนด้วยสภาพเหม่อลอย  ตอนแรกนึกว่าเมื่อคืนที่ชานยอลโกรธพอตอนเช้ามาก็คงโทรมาหาเขาหรือมารอรับไปโรงเรียนพร้อมกันเหมือนเดิมแต่ที่ไหนได้ไม่มีแม้แต่เงาเลยสักนิดแค่คิดก็ปวดใจแล้ว

 

 

 

 

ครืดดดด

เมื่อมือเรียวเปิดดันประตูห้องเรียนออกก็พบว่าชานยอลมาโรงเรียนก่อนเขาซะอีก  ร่างสูงเงยหน้าขึ้นมามองเล็กน้อยเมื่อมีผู้มาใหม่เข้ามาในห้องแล้วก็ก้มลงไปอ่านหนังสือต่อตามเดิม  ทำเอาแบคฮยอนพองแก้มอย่างอนๆ ที่ชานยอลทำเป็นไม่สนใจ 

ร่างบางเดินไปที่นั่งของตนเองพยายามลากเก้าอี้เสียงดังๆ ให้ชานยอลหันมาสนใจแต่ก็ตามเคย  คนตัวโตไม่เงยหน้าหันขึ้นมามองสักนิด  ทำเอาคนตัวเล็กต้องนั่งลงอย่างเงียบๆ แต่มันก็อึดอัดจะตายถ้าเกิดไม่ได้พูดอะไรกันบ้างเมื่อคืนก็ใช่ว่าจะคุยกันรู้เรื่อง สุดท้ายแบคฮยอนก็ทนความอึดอัดของตัวเองไม่ไหวจึงต้องเป็นฝ่ายเอ่ยทักออกไปก่อน

ว..หวัดดี”  แบคฮยอนยกมือขึ้นมาทักทายแล้วก็ยิ้มให้กว้างที่สุดเท่าที่จะยิ้มได้ออกมา

“............” ชานยอลหันกลับมามองเล็กนิดหน่อยก่อนจะก้มอ่านหนังสือต่อ 

 “มาตอนไหนไม่เห็นบอกบ้างเลย?”  แบคฮยอนทำเป็นไม่สนใจที่ชานยอลเมินเขา  คนตัวเล็กพยายามทำเป็นไม่ใส่ใจกับการกระทำของคนตัวโต 

ถึงฉันบอกไปนายก็คงไม่สนใจ” 

ฉันต้องสนใจสิ”  แบคฮยอนคงต้องใช้วิธีการตื้อ  เพราะดูเหมือนว่าชานยอลคงจะโกรธจริงๆ แล้วอีกอย่างเมื่อวานเขาก็ผิดเต็มๆ ที่ชานยอลบอกแล้วว่าไม่ให้ไปแต่ก็ยังจะไป

เอ่อ..ชานยอลเย็นนี้เราไปกินไอติมกันไหม? พอดีมีร้านเปิดใหม่ตรงข้ามโรงเรียนอะ”  แบคฮยอนยิ้มออกมาอย่างตื่นเต้นเพราะคิดว่าชานยอลต้องยอมตกลงพาเขาไปกินแน่ๆ

เย็นนี้ในห้องนัดกันทำซุ้มกิจกรรมไม่ใช่เหรอ?...คงไปไม่ได้หรอก”  ร่างสูงพูดโดยไม่หันมามองหน้าร่างบางสักนิดเดียว

เออ..นั้นสิเนอะ..ลืมไปเลย”  แบคฮยอนได้แต่ยิ้มแห้งๆ ถึงแม้ใบหน้าจะทำเป็นร่าเริงเหมือนไม่มีอะไรแต่ในใจก็ยังหน่วงๆ อยู่ดี  ชานยอลดูเย็นชาไม่เหมือนเดิมเลย

ชานยอลได้แต่แอบเหล่มองแบคฮยอนที่หันหน้าไปอีกทางอย่างเศร้าๆ นี่เขาเล่นแรงไปหรือเปล่า  ยิ่งทำหน้าเป็นลูกหมาอดนมแบบนั้นเขาก็ยิ่งใจอ่อนแต่สำหรับแบคฮยอนต้องสอนให้เด็กดื้อจำไว้เป็นบทเรียน  นี่ถ้าเป็นที่วังปีศาจการขัดคำสั่งเขาคือตายสถานเดียวเท่านั้น

 

พอถึงช่วงพักกลางวันแบคฮยอนก็รีบชวนอีกคนไปกินข้าวทันทีแต่คนอย่างนายน้อยก็คงต้องเล่นตัวซะหน่อยไม่ยอมไปด้วยง่ายๆ หรอก  บางทีก็รู้สึกดีนะที่แบคฮยอนพยายามเอาใจแบบนี้เพราะปกติที่ผ่านมาเขาจะเป็นฝ่ายเอาใจคนตัวเล็กซะมากกว่า

ชานยอลเราไปกินข้าวกันนะ

ไปก่อนเลย..ฉันกะจะแวะไปห้องสมุดก่อน

แต่ว่า...

แค่ชานยอลใช้หางตามองมาแบคฮยอนก็เข้าใจทันทีว่าไม่ก็คือไม่  ไม่รู้มันจะดูใจร้ายไปหรือเปล่า  ไม่ใช่ไม่ห่วงปล่อยให้อยู่คนเดียว  ความจริงร่างสูงตามแบคฮยอนออกมาตั้งแต่เดินออกจากหอแต่แค่คนตัวเล็กไม่รู้เท่านั้นเอง  การกระทำของแบคฮยอนอยู่ในสายตาของชานยอลตลอดไหนจะมีจงอินคอยดูแลอีกทางหนึ่ง 

โอเค...ฉันไปกินคนเดียวก็ได้”  พอพูดจบก็ลุกเดินไปเลยทันที  คนตัวเล็กก็ได้แต่น้อยใจเมื่อก่อนไม่เห็นเป็นแบบนี้เลยแต่ดูตอนนี้สิหน้ายังไม่อยากมองเลย  เขาทำผิดขนาดนั้นเลยหรือไง  ระหว่างทางที่แบคฮยอนเดินมาโรงอาหารนั้นเสียงซุบซุบซิบนินทาก็พูดกันไม่หยุดปากทำเอาร่างบางต้องซื้อพวกขนมปังไปนั่งกินที่อื่นแทนก็แต่ละคำพูดจาเชือดเฉือนสะขนาดนั้น

 

นี้ตกลงชานยอลกับยูกิเด็กใหม่ปีสองเป็นคู่หมั้นกันจริงๆ เหรอ?

ก็คงใช่  แบคฮยอนเดินมาคนเดียวแบบนี้  ชัวร์

ฉันว่าชานยอลกับยูกิเหมาะสมกันมากกว่าอีก

หึ...สมน้ำหน้า  ดีเผื่อชานยอลจะสนใจฉันบ้าง อิอิ

 

ไหนจะเสียงไล่ตามหลังอีกมากมาย   แบคฮยอนได้แต่ลอบถอนหายใจออกมาเมื่อไหร่จะผ่านช่วงเวลาที่น่าอึดอัดนี้ไปสักที  คนตัวเล็กเดินขึ้นมาตามทางของอาคารเรียนเพื่อเอาขนมที่ซื้อมานั่งกินบนห้อง  แต่ขาเรียวก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเจอกับใครบางคนเข้าก่อน

หึ..บังเอิญจังที่เจอ” หญิงสาวผมยาวดำสลวยไว้ผมทรงหน้าม้าก็ไม่ใช่ใคร  เป็นยูกิคนที่สามารถเอ่ยได้เต็มปากว่าเป็นคู่หมั้นของชานยอล  หวังว่ามันคงจะไม่มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นหรอกนะ 

เอ่อ..หวัดดี”  ร่างบางเอ่ยทักออกไปตามมารยาท

ทำไมมาเดินคนเดียวแบบนี้ละ?..พี่ชานยอลไปไหนหละ?”  สาวเจ้ายืนกอดอกก่อนจะคลี่ยิ้มให้บางๆ

 “............”  แบคฮยอนก็ไม่รู้จะพูดอะไรออกไป  เพราะตอนนี้เขายังไม่แน่ใจเลยว่าชานยอลไปไหน

อ่า..เรายังไม่เคยคุยกันจริงจังเลยหนิเนอะ..ฉันยังไม่ได้แนะนำตัวอย่างเป็นทางการกับนายเลย..ฉัน ชเว ยูกิ เป็นคู่หมั้นของพี่ชานยอลอันนั้นนายน่าจะรู้ดีนะ” 

ยิ้มหวานที่เหมือนแอบแฝงด้วยยาพิษกำลังทำให้แบคฮยอนอยากจะเดินหนีไปหายจากตรงนี้  แค่ได้ยินว่าหญิงสาวตรงหน้ามีสถานะเป็นอะไรกับชานยอลก็เจ็บแปลบๆ  ขึ้นมา

ฉัน.....”

เข้าเรื่องเลยแล้วกัน...ฉันไม่รู้หรอกนะว่าที่ผ่านมานายกับพี่ชานยอลเป็นอะไรกัน...แต่ตอนนี้พี่ชานยอลเป็นคู่หมั้นฉัน..ฉันว่านายฉลาดพอที่จะรู้นะว่าต้องทำยังไง”  จากน้ำเสียงอ่อนหวานแปรเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงดุดันทันที  จากสถานการณ์แล้วหล่อนก็ไม่ได้อยากจะมายืนเสวนากับมนุษย์อย่างแบคฮยอนเท่าไหร่นัก

ฉันจะไม่ทำอะไรทั้งนั้น...ฉันกับชานยอลรักกัน”  ไม่รู้อะไรทำให้แบคฮยอนพูดออกไปแบบนั้น  เขาแค่อยากจะพูดในสิ่งที่เขารู้สึก  รู้สึกว่าเขากับชานยอลรักกัน  ยังไงชานยอลก็เคยบอกรักเขาหนิ  บอกให้เขาเชื่อใจ  แต่ตอนนี้เขากลับไม่มั่นใจกับสิ่งที่เขาได้พูดออกไปเลย  เรารักกัน มันน่าเชื่อถือได้แค่ไหน

เหอะ..นายไปเอาความมั่นใจนี้มาจากไหน...มนุษย์นี่โง่ยังไงก็โง่อย่างนั้นไม่เคยเปลี่ยน..นายรับในสิ่งที่พี่ชานยอลเป็นได้หรือไง?”  หญิงสาวพูดออกมาแถมยังยิ้มให้อย่างเหยียดๆ คำพูดแปลกๆ ของยูกิทำเอาแบคฮยอนสะอึกไม่น้อย  ใจของเขาเจ็บหน่วงๆ ทำไมยูกิถึงได้พูดเหมือนกับว่าเขามั่นใจในตัวชานยอลมากเกินไปแล้วสิ่งที่รับได้ไหมในตัวชานยอลคืออะไร  ตอนนี้แบคฮยอนเริ่มสับสนไปหมด  ร่างบางเริ่มใจไม่ดีกับสิ่งที่ยูกิกำลังจะบอกเขา

หมายความว่ายังไง?

ก็หมายความว่า...” 

ยูกิ!!”  ก่อนที่หญิงสาวจะพูดอะไรมากไปกว่านี้เสียงทุ้มคุ้นหูก็เอ่ยขึ้นขัดการสนทนาของสองคนนั้นไว้ก่อน

หว่า..กำลังคุยสนุกเลยถึงเวลาเข้าเรียนพอดี..ยูกิขอตัวไปเรียนก่อนนะ...เอาไว้เราค่อยคุยกันใหม่นะ”  เธอยิ้มให้แบคฮยอนแล้วเดินผ่านไปก่อนจะใบหน้าของเธอจะเปลี่ยนเป็นเรียบเฉย  เธอรู้สึกสะใจนิดๆ ที่ตอนนี้สีหน้าของแบคฮยอนแสดงออกถึงความกังวลได้อย่างชัดเจน  รวมถึงใบหน้าคมที่กำลังยืนจ้องมายังเธอ  ถึงแม้จะเรียบนิ่งแต่ว่าไอพลังงานปีศาจของชานยอลกำลังแผ่ออกมารอบๆ ตัวบ่งบอกว่านายน้อยคู่หมั้นของเขากำลังไม่พอใจเพียงใด

ในเมื่อชานยอลไม่สนใจเธอ มนุษย์ชั้นต่ำอย่างแบคฮยอนก็ไม่มีสิทธิ์เหมือนกัน  ในเมื่อชานยอลกำลังหลงกับความรักบ้าๆ นั้น เธอก็จะเป็นคนทำให้ร่างสูงตาสว่างเองว่ามนุษย์ที่ชานยอลหวงแหนยิ่งกว่าสิ่งใดแท้ที่จริงก็พร้อมจะตีจากหากรู้ว่าชานยอลคือใคร  เธอจงใจเดินผ่านชานยอลแบบเฉียดๆ ก่อนที่จะกระซิบอะไรบางอย่าง

ดูเหมือนว่าแบคฮยอนยังไม่รู้นะคะว่าพี่เป็นใคร...น่าสนุกจัง” 

 

ความจริงมันก็คือความจริงอยู่วันยังค่ำ  ยังไงเราก็ไม่มีทางหนีมันพ้น

 

ชา...อยู่ดีๆ ก็เกิดอาการชาไปทั้งตัวลามไปถึง...หัวใจ  แบคฮยอนแทบไม่รับรู้อะไรอีก  แทบไม่ได้ยินเสียงของใครบางคนที่กำลังเรียกชื่อเขาด้วยซ้ำ

มีบางอย่างที่เขาไม่รู้บางอย่างที่ชานยอลอาจไม่ได้บอกเขาแล้วมันคืออะไร  ทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงรู้  ความสับสนถาโถมเข้ามาในหัวของแบคฮยอนอีกครั้ง  ความรู้สึกบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นอยู่ข้างใน มันเป็นความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายได้  มันทั้งหน่วง  ทั้งรู้สึกหวิวๆ อยากรู้คำตอบของความหมายนั้น

แบคฮยอน

“..............”  แบคฮยอนไม่ได้หันไปตามเสียงเรียกของชายหนุ่ม  เขาไม่รู้ว่าตอนนี้ควรจะพูดอะไรดี  ไม่รู้แม้กระทั่งความสัมพันธ์ของตัวเองเลยด้วยซ้ำว่าตอนนี้มันควรจะไปในทิศทางไหนกันแน่  เขาไม่รู้ว่าควรจะเชื่อใจชานยอลได้อย่างที่เคยรับปากได้ไหม  มือเรียวยืนกำถุงขนมปังแน่นที่ซื้อมากินตอนพักกลางวันแต่ดูตอนนี้กินไปมันก็คงไม่อร่อยแล้ว

ชานยอลบางทีเราควรจะห่างกันดีไหม?”  เสียงหวานสั่นเครือเปล่งคำพูดที่ตรงข้ามกับหัวใจตัวเองออกมา  ไม่รู้อะไรทำให้แบคฮยอนถึงได้กล้าพูดมันออกมา

รู้ตัวรึเปล่า..ว่ากำลังพูดอะไรออกมา?”  คิ้วหนาขมวดหากันอย่างไม่พอใจเขาแทบไม่อยากจะเชื่อว่าแบคฮยอนจะพูดอะไรแบบนั้น  หัวใจที่เคยแกร่งดั่งหินผาตอนนี้มันกลับอ่อนแรงลงไปทุกที

ฉัน...ฉันไม่รู้” 

แบคฮยอน..ฉันแค่อยากนายให้รอและเชื่อใจฉันแต่ตอนนี้นายกลับไปฟังคนอื่นมากกว่าฉัน”  ชานยอลเขาไม่เคยรู้สึกน้อยใจอะไรขนาดนี้มาก่อน  ยิ่งแบคฮยอนเอาคำพูดของยูกิมาบั่นทอนความสัมพันธ์เขา  มันยิ่งรู้สึกแย่ไปใหญ่

ก็ชานยอลทำตัวแปลกๆ แค่เมื่อวานฉันไปทำงานที่ผับนายก็ไม่พูดกับฉัน..ฉันเสียใจนะ...ไหนจะเรื่องที่นายกำลังปิดบังอะไรฉันอยู่อีกหรือเปล่า”  หยดน้ำตาไหลอาบแก้มลงมาทั้งสองข้าง  แบคฮยอนสะอื้นน้อยๆ แต่พยายามข่มเสียงไม่ให้เล็ดรอดให้อีกคนได้ยินเด็ดขาด

ฉันแค่อยากให้นายรู้สึกบ้างว่าที่ฉันโกรธ..ฉันห้ามเพราะอะไร..นายไม่รู้หรอกว่าฉันเป็นห่วงนายมากขนาดไหน..แบคฮยอน!!” 

“...............”

แต่ถ้านายอยากให้มันเป็นแบบนั้น...ฉันก็จะตามใจนาย”  ร่างสูงต้องกลั้นใจพูดในสิ่งที่ไม่อยากทำออกมาเหมือนกัน  ถ้าแบคฮยอนหันหน้ากลับมาก็จะเห็นสีหน้าของชานยอลที่ตอนนี้มันดูเจ็บปวดมาก  แบคฮยอนคือคนแรกที่ทำให้ใจเขาเต้นแรงแต่ก็ทำให้หัวใจของเขาเจ็บแปลบได้เหมือนกัน  ขายาวที่กำลังอ่อนแรงพาตัวเองเดินออกมาจากตรงนั้นเขาไม่อยากเห็นภาพที่คนตัวเล็กเอาแต่ยืนหันหลังใส่เขา  ส่วนแบคฮยอนคนปากแข็งที่่เป็นคนบอกอีกฝ่ายเองว่าให้ห่างกันแต่ในใจนั้นกลับอ้อนวอนขอให้ชานยอลปฏิเสธคำพูดของเขา  ขอให้ชานยอลรั้งไว้เหมือนทุกครั้งแต่ตอนนี้ทำไมชานยอลดันตามใจเขาขึ้นมาหละ 

เมื่อความเงียบเข้าปกคลุมแบคฮยอนค่อยๆ เอี้ยวตัวหันไปมอง ใจดวงน้อยหล่นวูบเมื่อชานยอลไม่อยู่แล้ว  ไปแล้วจริงๆ แบคฮยอนถึงกับขาทรุดลงไปนั่งกับพื้นเอามือปิดก้มหน้าร้องไห้โดยที่ยูกิกำลังยืนแอบดูด้วยความสะใจ

ดูเหมือนช่วงที่ยากเย็นที่สุดในการประคองความรักซึ่งกันและกันกำลังมาเยือนคนทั้งคู่แล้ว 

 

 

เมื่อช่วงเวลาเลยผ่านไม่นานก็เข้าสู่ช่วงฤดูใบไม้ร่วงงานเทศกาลประจำปีของโรงเรียนได้เริ่มขึ้น วันนี้ไม่มีการเรียนการสอนเพราะนักเรียนแต่ละห้องจะได้เตรียมกิจกรรมได้อย่างเต็มที่  อากาศในตอนเย็นวันนี้ค่อนข้างเย็นสบาย  นักเรียนแต่ละชั้นเริ่มตกแต่งประดับซุ้มของห้องตัวเองด้วยไฟต่างๆ  ไม่มีใครน้อยหน้าใครเพราะมันเป็นสิ่งแรกที่จะดึงดูดให้คนเข้าซุ้มได้เยอะๆ  รวมถึงซุ้มของห้องสามบีตอนนี้ถูกตกแต่งประดับประดาอย่างดีเหมาะกับร้านขายบาร์บีคิวส่วนสวนย่อมของโรงเรียนถูกเซทขึ้นมาให้เป็นบ้านผีสิงมันโดนตกแต่งจนดูน่ากลัว

แบคฮยอนที่ตัวเองไม่ได้มีหน้าที่อะไรชัดเจน  ก็ได้แต่ช่วยทำซุ้มไปพลางๆ ยกของช่วยผู้หญิง  เย็บชุดของคนที่ต้องแต่งเป็นผีและก็อะไรอีกเรื่อยเปื่อย   กะว่าถ้างานเสร็จก็จะขอไปเดินเล่นภายในโรงเรียนซะหน่อยว่ามีซุ้มอะไรบ้าง 

เป็นอีกวันที่แบคฮยอนต้องอยู่คนเดียวไปไหนมาไหนคนเดียวหลังจากวันนั้นเขากับชานยอลแทบไม่ได้คุยกันอีกเลย  มิหนำซ้ำชานยอลมาเรียนบ้างไม่มาบ้าง  ไหนจะนักเรียนหญิงในห้องชอบทำเป็นพูดเสียงดังๆ ให้เขาได้ยินว่าเดี๋ยวนี้ร่างสูงชอบไปไหนมาไหนกับยูกิ  ก็แน่ละเขาเป็นคู่หมั้นกันหนิบางทีเรื่องของเขากับชานยอลอาจจะต้องปล่อยมันผ่านไปจริงๆ  พูดได้ไม่เต็มปากว่าไม่รู้สึกอะไรแต่วันนั้นผิดที่เขาเองผิดที่พูดออกไปว่าให้เราห่างกันแล้วแบบนี้จะโทษใครได้ละนอกจากโทษตัวเอง  

แบคฮยอนได้แต่มองอย่างเหม่อลอย  ช่วงเวลาที่ผ่านมาเขาแทบกินไม่ได้นอนไม่หลับเพิ่งจะตัวรู้อีกทีเขาก็ขาดชานยอลไม่ได้แล้ว  มือเรียวได้แต่เอามือทาบไปที่หน้าอกข้างซ้ายของตัวเอง  พอคิดถึงเรื่องของชานยอลกับยูกิทีไรน้ำตามันก็พาลจะไหลออกมาทุกที 

ตอนนี้บริเวณภายในโรงเรียนคนเริ่มเข้ามาในงานเยอะแล้วทั้งเด็กโรงเรียนตัวเองและคนอื่นจากภายนอกเด็กต่างโรงเรียนที่มักจะมาเที่ยวเล่นงานแต่จุดประสงค์คือมาจีบเด็กโรงเรียนนี้ต่างหาก  นักเรียนหญิงหลายๆ คนตอนนี้แต่งตัวสวยกันสุดฤทธิ์  นักเรียนชายแต่ละคนก็หล่อไม่เบาส่วนแบคฮยอนเองก็ได้แต่ใส่ชุดนักเรียนเหมือนเดิมก็เขาไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษหนิ 

นี่แบคฮยอนนายว่างใช่ไหม?..เฝ้าร้านให้แปปสิ..เดี๋ยวพวกฉันมา..ถ้ามีคนมาซื้อก็ขายไปก่อนเลยนะ”  นักเรียนหญิงในห้องวานให้แบคฮยอนช่วยเฝ้าร้านก่อนเพราะพวกเธอจะไปแต่งหน้าทำผมกันเพิ่ม  ปล่อยให้แบคฮยอนอยู่กับนักเรียนชายอีกสองสามคนที่กำลังเตรียมของอยู่ข้างหลัง

อ้อ...ได้สิ”  ไหนๆ ก็ไม่ได้ไปไหนอยู่แล้วให้อยู่เฝ้าแบบนี้ก็คงไม่เป็นไร  คนตัวเล็กเลยเอาบาร์บีคิวขึ้นมาย่างรอไว้ก่อนเผื่อมีคนมาสั่ง 

 

กรี๊ดดด...ดด

ไม่นานก็มีเสียงของเด็กผู้หญิงกรี๊ดกราดกันใหญ่  เสียงมันดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนดวงตารีหันไปเห็นคนที่เขาคิดถึงมากที่สุดตอนนี้

ชานยอล

ชานยอลมาในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนขึ้นมาครึ่งข้อศอก  สวมทับด้วยเสื้อกั๊กสีดำเหมือนกับพนักงานตอนรับของโรมแรมหรู  เขาทั้งหล่อและดูดีมาก  ทำเอาสาวๆ ในโรงเรียนเดินตามกันเป็นว่าเล่นแต่มันคงจะดีกว่านี้ถ้าร่างสูงไม่ได้เดินคู่กันมากับยูกิ

เจ็บ..เจ็บจนพูดไม่ออก  ยิ่งมองคนทั้งคู่พวกเขาเหมาะกันมากจริงๆ  เมื่อสองคนนั้นอยู่ด้วยกันมันดูดีราวกับภาพวาด   แบคฮยอนเม้มปากแน่นกำลังพยายามไม่ให้น้ำตามันไหลออกมา 

 

สุดท้ายเขาต่างหากที่เป็นส่วนเกิน

 

แบคฮยอนบาร์บีคิวไหม้แล้ว”  เสียงของนักเรียนชายร้องดังขึ้น  แบคฮยอนมองร่างสูงนานไปหน่อยจนไม่ได้ดูว่ามันไหม้หมดแล้วมือเรียวที่กำลังสั่นจึงรีบปิดเตาไฟฟ้าทันทีเมื่อเห็นไฟมันลุกท่วมเพราะคงจะเปิดแรงไปหน่อย  ทำให้ทั้งคู่ที่ยืนอยู่ซุ้มหน้าบ้านผีสิงข้างๆ หันมามองแบคฮยอนพร้อมกัน

เอ่อ ขอโทษ”  

นี่แบคฮยอนนายทำอะไรเนี่ยะ?!!”  เมื่อพวกนักเรียนหญิงกลับมาพอดีก็โวยวายกันใหญ่เมื่อเห็นบาร์บีคิวไหม้ ร่างบางทำตัวไม่ถูกเขาทำเรื่องขายหน้าแล้วชานยอลก็ดันมาเห็นสภาพตอนนี้อีก 

เอ่อ...ขอโทษ” แบคฮยอนก้มหัวโค้งขอโทษก่อนจะรีบเดินออกไปทันที  น้ำตาแห่งความเสียใจไม่สามารถกักเก็บได้อีกต่อไป  หลายวันที่ผ่านมาเขาไม่อยากจะนึกถึงเรื่องของชานยอลเลยสักนิดแต่บางทีก็อดไม่ได้   คนตัวเล็กได้แต่ภาวนาขอให้ชานยอลก็คิดถึงเขาเหมือนกัน  แต่พอได้เห็นกับตาวันนี้เขายิ่งแน่ใจว่ามันเป็นไปไม่ได้แล้ว

 

ไม่มี...ไม่มีอีกแล้ว

 

แบคฮยอนเดินมาตามทางภายในโรงเรียนก่อนจะเดินผ่านซุ้มๆ หนึ่งที่อยู่ห่างไกลจากซุ้มอื่นพอควร  ภายในซุ้มเปิดนั้นไฟสลัวๆ ไว้มีแต่ของที่ลักษณะเหมือนของคนโบราณ

พ่อหนุ่ม..สนใจดูดวงไหมละ?”  เสียงของคุณยายท่านหนึ่งเอ่ยทักขึ้น   ขาเรียวถึงกับหยุดชะงัก  หัวทุยๆ  หันมองซ้ายมองขวาเมื่อพบตัวเองอยู่คนเดียว  มือเรียวรีบยกขึ้นมาปาดน้ำตาที่ตอนนี้มันเปรอะเลอะเทอะไปหมด

ผ..ผมหรือครับ”  แบคฮยอนเอานิ้วชี้ไปที่ตัวเพื่อความแน่ใจว่าคุณยายหมายถึงเขา

อืม..สนใจไหมละ?”  คุณยายยิ้มให้อย่างอ่อนโยน  ความจริงแบคฮยอนไม่ค่อยเชื่อเรื่องพวกนี้เท่าไหร่จะปฏิเสธก็ไม่กล้า

แต่ผม...

กำลังคิดมากอยู่ใช่ไหม?...เรื่องเกิดเพราะปากไม่ตรงกับใจปัญหาความรักของคนหนุ่มสาว”  แบคฮยอนไม่อยากจะเชื่อว่าสิ่งที่คุณยายพูดนั้นมันบังเอิญหรืออะไรแต่มันก็ตรงอยู่ไม่น้อย 

เอ่อ...

เขาคนนั้นไม่เหมือนคนอื่น...เขาพิเศษ...ขอแค่เจ้าเปิดใจแล้วทุกอย่างจะดีเอง”  แบคฮยอนถึงกับขมวดคิ้วถึงสิ่งที่คุณยายกำลังจะบอก

เอ่อ..ผมไม่เข้าใจ

หึ..บางอย่างเจ้าต้องเรียนรู้ด้วยตัวเอง..ข้าบอกอะไรมากไม่ได้..โชคชะตากำหนดมาแล้ว

โชคชะตา..

วันใดที่เจ้าหมดหนทางไร้ซึ่งทางออก....ให้มองหาดวงดาวที่เฉิดฉายที่สุดทางทิศเหนือ..แล้วเจ้าจะได้พบกับคำตอบ..คำตอบที่อาจเปลี่ยนชีวิตของเจ้าไปตลอดกาล”  คุณยายหัวเราะออกมาอย่างชอบใจแบคฮยอนเงยหน้ามองท้องฟ้าเพื่อหาดวงดาวที่สว่างที่สุด

พบคำตอบ

ปัง..ปัง..ปัง..ปังง

เสียงจุดประทัดเล่นของเด็กปีหนึ่งที่ดังขึ้นเรียกความสนใจของแบคฮยอนให้หันไปมองแต่พอหันกลับมาคุณยายก็หายไปแล้ว

คุณยายครับ..คุณยาย”  แบคฮยอนตะโกนเรียกแต่ก็ไม่เห็นคุณยายคนนั้นอีก  ไม่น่าเชื่อว่าท่านจะเดินหายไปเร็วมาก

แบคฮยอนยืนครุ่นคิดกับสิ่งที่คุณยายคนนั้นบอก  เขางงมากที่หันมาคุณยายก็หายไปแล้วแต่อย่างว่าท่านยังดูแข็งแรงอยู่เลย  สงสัยคงอาจจะเป็นคุณยายของใครสักคนในโรงเรียนนี้แหละแต่เขาก็ยังไม่เข้าใจกับสิ่งที่ท่านบอกพยายามจะสื่อ

แล้วโชคชะตาที่ว่าคืออะไร








- Update -

#ficthefox 

 

’ cactus
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

4,526 ความคิดเห็น

  1. #4512 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 18:04
    เหนื่อยใจแทน55555
    #4512
    0
  2. #4478 TIKIT (@TIKIT) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 11:29
    ทำไมชานยอลต้องเดินมากับยูกิ
    #4478
    0
  3. #4444 KyuMin_Pumpkin (@minpumpkin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 04:47
    โว้ยยยย รำคาญชะนี!!! แถมชานแบคก็ทะเลาะกันดีเหลือเกินนน
    #4444
    0
  4. #4419 Sea121 (@Sea121) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 00:42
    เกลียดอียูกิว้อยยยยยย
    #4419
    0
  5. #4411 Zazeng (@Zazeng) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 10:45

    เอาซะอยากกระโดดถีบยัยคู่หมั่นเลยยยยยยย


    เเย่ๆๆๆๆๆๆ

    #4411
    0
  6. #4338 11507416p (@11507416p) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 00:26
    ชานยอลลลล แบบนี้แบคจะเชื่อใจได้ยังไงล่ะค่ะ
    #4338
    0
  7. #4301 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 23:31
    ชานยอมให้แบคห่าง ในขณะที่ตัวเองกลับไปหาคู่หมั้น แล้วแบบนี้จะให้แบคเชื่อใจได้ไง
    #4301
    0
  8. #4264 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 19:32
    จะทนไม่ไหวกับยัยยูกิแล้วนะ!! ปากอยู่เฉยๆได้มะ? ไม่ต้องสาระแนจะบอกออกมาหรอกว่าชานยอลเป็นใครถ้าชานยอลเค้าพร้อมเมื่อไหร่เค้าก็คงจะบอกแบคฮยอนเองนั่นแหละว่าเค้าเป็นใคร หล่อนก็อยู่ส่วนของหล่อนสิ อย่าสาระแน(เข้าใจคำว่าอย่าสาระแนป่ะ? ลำไย -____-) แล้วดูสิต้องมาทะเลาะกันแบบนี้อ่ะแบคก็ไม่น่าไปขอห่างกับชานยอลเลย ไปง้อชานยอลเถอะแบค 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 19 กันยายน 2560 / 13:45
    #4264
    0
  9. #4166 L-Maneerat (@L-Maneerat) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 13:05
    มันจะดีขึ้นใช่มั้ย
    #4166
    0
  10. #4065 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 08:48
    คือต้องประชดกันแบบนี้ไหม แบคก็เสียใจนะเว่ย
    #4065
    0
  11. #3995 loveforeverr0527 (@loveforeverr0527) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 22:51
    คุณยายคือจงอินที่ปลอมตัวมา กิกิ
    #3995
    0
  12. #3993 lovelove kamgam (@lovelovekamgam) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 15:52
    คุณยายต้องเป็นยายของชานยอลรึป่าว? เพราะยังแข็งแรงอยู่ ไม่รู้อ่ะ 55555
    #3993
    0
  13. #3925 fang_fang (@fang_khaw) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2558 / 00:01
    ชานไม่สนใจแบคไม่เท่าไหร่แต่ทำไมต้องมากับยูกิด้วย
    #3925
    0
  14. #3884 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 14:35
    หมายความว่ายังไง หนูงงกับคุณยายมากค่ะ555555
    #3884
    0
  15. #3824 mojikyung (@mojikyungsoo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 00:48
    ไรท์ตอนนี้หน่วงมากอ่ะ ว่าแต่คุนยายคือใคร 55555
    #3824
    0
  16. #3699 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 02:23
    เฮ้ออออ เศร้าแทน ถถถถถถถ
    #3699
    0
  17. #3595 B'Beam Bonque (@kkaebsong) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 12:48
    ยอลอ่าาาา~~ แบคงอนอีกแล้วว~
    #3595
    0
  18. #3364 Always.HunHan (@alway-hunhan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 15:45
    สงสารแบคคคt^t
    #3364
    0
  19. #3181 ` PuGun. (@pugunlovetonorit) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:57
    งื้อออออออออออ อยากให้แบครู้ความจริง 
    #3181
    0
  20. #2657 ชั้นรักexo (@exoticlover) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 09:39
    เอาใจช่วยนายน้อยกะแบคฮยอนนะ ตอนนี้น้อยใจ หึง หวง ตีกันมั่วหมด คืนดีกันเร็วๆ ล่ะ
    #2657
    0
  21. #2529 Ekaract Sun (@sunsun9) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2557 / 10:27
    ปริศนานี้ แบคจะรู้มั๊ยคืออะไร
    #2529
    0
  22. #2260 I'm SonE ... B2utY ...!!! (@0869784579) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2557 / 09:08
    ห่างกันแบบนี้ไม่ดีเลยนะ ปากตรงกับใจกันหน่อยสิฝทำแบบนี้นังยูกิมันก็ได้ใจน่ะสิ
    #2260
    0
  23. #1717 BiBam (@bibleht) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 11:24
    แงงงง หน่วงงง ม่ามากมายยยย คุณยายคะ คุณยายหมายถึงอะไร คุณยายเป็นคุณยายของชานยอลรึเปล่าคะ 5555555555555555555
    #1717
    0
  24. #1675 moofern (@fernny13) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 19:10
    ชานยอลก็บอกแบคไปดิ โอ๊ยยย สงสารรร
    #1675
    0
  25. #1653 Tonkhaw (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 17:02
    ชานควงชีมาทำม้ะะะะ เกลียดยูกิ!! แบคของเค้าเสียใจเลอะอ้าาา รีบง้อเบยๆๆๆๆ
    #1653
    0