[Exo] THE FOX♥ CHANBAEK [End]

ตอนที่ 17 : THE FOX : SIXTEEN

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,893
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 116 ครั้ง
    6 ก.ค. 58


The  fox

Sixteen


 

    

          ภายในห้องเรียนตอนเช้า  เด็กนักเรียนทุกคนต่างกำลังง่วนอยู่กับการเรียนวิชาคณิตศาสตร์  ทั้งสูตรต่างๆ ที่มีมากกว่าการบวกลบคูณหาร  ตัวเลขที่ไขว้กันไปมา  การแทนค่าอะไรก็ไม่รู้อีกมากมาย  ทำเอานักเรียนแต่ละคนรู้สึกเบื่อหน่ายกับวิชานี้แถมอาจารย์คนสอนก็ยังอธิบายการใช้สูตรแบบวกไปวนมายิ่งทำให้แต่ละคนยิ่งง่วงเข้าไปใหญ่รวมถึงแบคฮยอนด้วย 
 

เจ้าตัวไม่ค่อยที่จะชอบวิชานี้สักเท่าไหร่ซึ่งผิดกับคนที่นั่งข้างๆ ที่นั่งตั้งใจฟังแถมยังเข้าใจในสิ่งที่เขียนอยู่บนกระดานได้อีก  ไม่ว่าวิชาอะไรชานยอลก็เก่งไปซะทุกอย่างจนแบคฮยอนแอบยกยิ้มในใจ

ตอนนี้ชานยอลย้ายที่มานั่งข้างๆ แบคฮยอนแบบถาวรแล้ว  ทำเอาคนในห้องสงสัยไม่น้อยแต่ก็คงไม่เกินอย่างที่คาดไว้ว่าสองคนนี้อาจจะมีความสัมพันธ์มากกว่าเพื่อนร่วมห้องธรรมดาไม่อย่างนั้นก็คงไม่ย้ายไปนั่งด้วยกันแถมช่วงนี้ก็ตัวติดกันซะเหลือเกิน  นักเรียนหญิงบางคนก็แอบเสียดายชานยอลไม่น้อยก็เจ้าตัวทั้งหล่อ  ดูดี  ยิ่งบุคลิกที่เงียบขรึมถึงจะดูน่ากลัวบ้างบางครั้งแต่มันก็น่าค้นหา  ส่วนนักเรียนชายก็เสียดายแบคฮยอนไม่น้อยอยู่เหมือนกัน  ก็เจ้าตัวน่ารักจิ้มลิ้มเหมือนผู้หญิงซะขนาดนั้นเผลอๆ อาจน่ารักมากกว่าด้วยซ้ำยังไงมันก็ต้องมีผู้ชายมาชอบพอบ้างอยู่แล้ว

ด้วยอาการง่วงของแบคฮยอนที่เจอวิชานี้เข้าไปแถมบนกระดานดำยังเต็มไปด้วยตัวเลขมองแล้วลายตา  ดวงตารีเล็กจึงเบนสายตาหันไปมองบรรยากาศข้างนอกริมหน้าต่างแทนเพื่อเป็นการคลายความง่วง  แบบนี้แหละแบคฮยอนถึงชอบนั่งริมหน้าต่างพอมองไปที่กลางสนามก็เห็นนักเรียนห้องอื่นที่กำลังโดนทำโทษวิชาพละของอาจารย์แทคยอนสุดโหดอยู่ 

แต่สายตาที่มองไปรอบๆ ก็ต้องไปสะดุดกับชายร่างสูงคนหนึ่งที่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้กำลังมองขึ้นมาทางเขาแบบไม่วางตาแถมยังยกยิ้มมาให้เขาอีกแบคฮยอนพยายามไม่คิดอะไรมากชายคนนั้นอาจจะไม่ได้มองมาที่เขาก็ได้แต่ดูยังไงสายตาแปลกๆ เจ้าเล่ห์คู่นั้นก็ยังส่งมาสบกับเขาอยู่ดี  แบคฮยอนไม่อาจสู้สายตาได้อีกต่อไปจึงหันหน้ากลับมาสนใจอาจารย์หน้าห้องเหมือนเดิม 

แต่แค่เสี้ยววินาทีเดียวเมื่อแบคฮยอนหันกลับไปมองชายคนดังกล่าวก็หายไปแล้ว

มองหาอะไร?  เสียงทุ้มของคนข้างๆ เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าแบคฮยอนเอาแต่มองจ้องไปที่นอกหน้าต่าง

อ้อเปล่า..ไม่มีอะไรหรอก”  ร่างบางรีบปฏิเสธออกไปทันทีเพราะไม่อยากให้ชานยอลซักไซ้อะไรมาก

โกหก..รู้ไหมว่านายเป็นคนโกหกไม่เนียน”  ชานยอลเอ่ยเสียงออกมาอย่างดุๆ ทำเอาแบคฮยอนรีบหลบสายตาในทันทีจะให้บอกได้ไงว่ามีใครก็ไม่รู้มายืนมองหน้า มองเขาจริงๆ หรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย

ก็มันไม่มีอะไรจริงๆ หนิ”  ริมฝีปากบางเริ่มเบะคว่ำน้อยๆ เหมือนอาการงอนยังไงก็ไม่รู้ เขาไม่ชอบเท่าไหร่เวลาที่อีกคนชอบทำเสียงดุใส่ 

ก็ยังไม่ได้ว่าอะไรหนิ..แค่ถามเฉยๆ

เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าเริ่มแง่งอน จิ้งจอกหนุ่มก็ต้องยอมอ่อนให้ในทันทีเขาก็ไม่อยากจะขัดใจคนตรงหน้าเท่าไหร่  เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้ายังไม่ยอมหันมามองก็ต้องใช้ไม้แข็งบ้าง

ถ้ายังไม่หายงอน...จะจูบโชว์คนในห้องเดี๋ยวนี้แหละ”  แบคฮยอนที่ได้ยินก็หูผึ่งรีบหันหน้ามาในทันที ชานยอลยกยิ้มอย่างชอบใจที่เห็นอีกคนทำหน้าตาตื่น   มือเรียวของแบคฮยอนจึงเอื้อมไปหยิกที่ต้นขาของร่างสูงทันทีฐานที่ชอบแกล้งเป็นประจำ

โอ๊ย!!”  

คุณปาร์คเป็นอะไรหรือเปล่า?” เสียงของอาจารย์อาวุโสดังขึ้นเมื่อชานยอลร้องออกมาดังลั่นห้องแต่มันเป็นการแสดงล้วนๆ แรงหยิกแค่นี้มีหรือจิ้งจอกอย่างเขาจะทนไม่ได้

อ้อ...พอดีมดกัดนะครับ” 

มด..มดอะไร?

สงสัยเป็นมดก้นใหญ่ๆ เปล่งๆ อะครับ” ยิ่งแบคฮยอนได้ยินก็ยิ่งหน้างอไปใหญ่มาบอกว่าเขาก้นใหญ่ได้ไงเล่า

ระวังๆแล้วกันเด็กนักเรียนชอบเอาขนมของหวานขึ้นมากินบนอาคารเรียน..ทำให้มดขึ้น”  ชานยอลได้แต่พยักหน้าน้อยๆ ก่อนที่อาจารย์จะเดินออกจากห้องไปเพราะหมดคาบเรียนพอดีเมื่อเห็นว่าคนในห้องไม่มีใครสนใจเขาแล้วเจ้าตัวเลยก้มลงไปกระซิบข้างหูนิ่มที่ได้ยินกันแค่สองคน

คอยดูนะถ้าจับได้จะบีบก้นให้เละคามือเลยหละ” แบคฮยอนถึงกับหน้าแดงแจ๋ที่ชานยอลพูดจาสองแง่สองง่ามแบบนี้เรื่องลามกแบบนี้ขอให้บอกชานยอลเถอะ

ลองมาบีบสิจะตีให้ตายเลย” 

ฮ่าๆ..อะไร..เป็นมดเหรอไง?...แต่ดูจากสะโพกก็ได้อยู่”  ชานยอลหัวเราะรวนพร้อมกับใช้สายตามองแทะโลมบริเวณช่วงล่างของแบคฮยอน

คนบ้า”  สุดท้ายแบคฮยอนก็ต้องยอมแพ้ให้ชานยอลอย่างราบคาบตามเคย  แต่คนอย่างแบคฮยอนก็งอนง้ออยู่ได้ไม่นานก็หายแค่ชานยอลบอกว่าวันหยุดนี้จะพาไปเที่ยวเจ้าตัวก็ยิ้มหน้าบานทันทีเชียว

ทุกคนฟังทางนี้หน่อย  เสียงของหัวหน้าห้องทำเอาทุกคนที่กำลังคุยกันเสียงดังต้องหยุดลงและหันไปทางหน้าห้อง

อาจารย์กงยูฝากมาบอกว่าอีกประมาณสามอาทิตย์โรงเรียนจะจัดงานประจำปีขึ้น...ซึ่งอาจารย์ให้พวกเราช่วยกันคิดเสร็จแล้วฉันจะได้สรุปส่งภายในเย็นนี้”  

สิ้นเสียงหัวหน้าห้องทุกคนในห้องก็ต่างพูดคุยกันเสียงดังไปทั่วห้องเรียนอีกครั้ง  ทุกคนดูตื่นเต้นกับการจัดงานของโรงเรียนมากเพราะนอกจากจะได้แต่งตัวสวยๆ หล่อๆ กันแล้ว  เด็กต่างโรงเรียนยังสามารถเข้ามาเที่ยวงานข้างในได้อีกทำให้แต่ละคนอดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ 

ทั้งห้องจะสามัคคีกันก็ตอนนี้แหละเพราะถ้าห้องไหนสามารถทำให้คนมาเข้าซุ้มและมีรายได้เยอะที่สุด  ก็จะได้รางวัลชนะเลิศไปแต่ต้องรออาจารย์ใหญ่เป็นคนอนุมัติก่อนว่าจะได้อะไร

ทุกคนอาศัยช่วงคาบของอาจารย์กงยูที่โดนเรียกประชุมด่วนปรึกษากันว่าอยากจะทำอะไรสุดท้ายหลายคนต่างตกลงกันว่าจะทำบ้านผีสิงกับขายบาร์บีคิวเพราะช่วงที่จัดงานโรงเรียนนั้นตรงกับวันฮาโลวีนพอดี  ทุกคนต่างแบ่งแยกหน้าที่กันเสร็จเรียบร้อยใครมีอะไรที่เกี่ยวกับผีสิงก็ทำไป  ใครที่บ้านขายของอยู่แล้วก็เอาอุปกรณ์มา ส่วนคนที่เหลือก็คงตกแต่งซุ้มประดับประดาต่างๆ เพราะความสวยงามของซุ้มก็เป็นคะแนนได้เหมือนกัน

เอ่อ..แต่ว่าเราจะทำยังไงให้คนมาเข้าร้านเราเยอะๆ หละ”  หนึ่งในนักเรียนหญิงเอ่ยขึ้น  ทุกคนนั่งคิดกันอยู่สักพักไม่นานหัวหน้าห้องคนเก่งก็เสนอเอ่ยขึ้น

งั้นเรามาหาคนเรียกลูกค้าเข้าร้านกันดีว่าก็ต้องเป็นคนที่ดูดี  หล่อ  เท่ห์และคนนั้นก็คือ....” 

ทุกคนต่างหันไปมองที่ชานยอลเป็นตาเดียวกันรวมถึงแบคฮยอนด้วย

ไม่!!  ฉันไม่ทำ”  ชานยอลรีบปฏิเสธแบบไม่คิดทันที  ทำเอาคนให้ห้องเงียบกริบ

ชานยอล..นายน่าจะลองคิดดูอีกทีนะ”  เสียงเอ่ยอ้อนวอนก็ไม่ใช่ใคร  เป็นแบคฮยอนที่เขย่าแขนไปมาให้ร่างสูงตกลงเพราะคนตัวเล็กก็เห็นดีเห็นงามด้วย  ก็งานแบบนี้มันน่าสนุกจะตายยิ่งถ้าเกิดห้องเราชนะขึ้นมาทุกคนจะได้รางวัลชนะเลิศอีกต่างหาก  ความหล่อของชานยอลจะยิ่งทำให้ซุ้มคนเยอะแน่ๆ

เฮ้อ.."  ชานยอลได้แต่ถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นสายตาร้องขอจากแบคฮยอน 

นะ..นะ”  เสียงอ้อนวอนจากคนในห้องเริ่มดังขึ้น  ชานยอลอยากจะขย้ำหัวหน้าห้องตัวต้นคิดจริงๆ พอมองไปรอบห้องๆ เห็นสายตาจากคนอื่นนะไม่เท่าไหร่หรอกแต่คนข้างๆ เนี่ยสิ

ก็ได้ๆ..พอใจยัง?”  ชานยอลเอ่ยเสียงออกมาอย่างหงุดหงิดใจ  เขาไม่อยากจะทำกิจกรรมอะไรนี้ด้วยซ้ำ

เย้!!  เสียงเฮดังลั่นไปทั่วห้องรวมไปถึงแบคฮยอนด้วยที่ยิ้มดีใจจนตาหยีเมื่อชานยอลยอมตอบตกลงแต่อย่าหวังเลยว่าเขาจะทำให้ฟรีๆ ของแบบนี้มันก็ต้องมีของแลกเปลี่ยนกันหน่อย

หลังจากตกลงกันเสร็จเรียบร้อยเรื่องกิจกรรมนักเรียนคนอื่นๆ ก็ออกไปกินข้าวกันหมด  ชานยอลเอื้อมแขนไปล็อคคอของแบคฮยอนเอาไว้ตอนกำลังเผลอเก็บหนังสือลงกระเป๋าแล้วโน้มอีกคนให้เข้ามาใกล้จนหน้าเกือบจะชนกัน

ถ้าฉันยอมทำ..แล้วนายจะให้อะไร?” 

ชานยอลทำอะไรหน่ะ..เดี๋ยวคนอื่นมาเห็น”  แบคฮยอนละใจไม่ดีเลย  ถ้าจะมาทำแบบนี้ในห้องเรียนเกิดมีคนกลับเข้ามาในห้องจะทำยังไง

ไม่มีหรอก..นี่ฉันยอมเป็นโฮสต้อนรับให้แล้วนายจะให้อะไร?...หืม”  มาอีกแล้วเสียงแหบกระเซ่าเร้าอารมณ์ของชานยอล  ก็เพราะร่างสูงรู้นะสิว่าแบคฮยอนแพ้เสียงแหบพร่าของเขา

อะไรไม่เห็นเกี่ยวเลย..ยังไงมันก็ดีกับห้องเราเองนะ”  แบคฮยอนทำอะไรไม่ได้ได้แต่เอาสองมือดันหน้าอกหนาให้ถอยออกไป

เกี่ยวสิ..ก็นายเห็นดีเห็นงามด้วยกับคนในห้องให้ฉันทำ..ก็ต้องมีของแลกเปลี่ยนกันสิ

แล้วชานยอลจ..จะเอาอะไร..หละ”  แบคฮยอนพูดไปก็หลบตาไป  ถ้าให้เดาสิ่งที่ชานยอลต้องการคงไม่พ้นเรื่องของร่างกายเขาแน่ๆ  ร่างสูงทำท่าครุ่นคิดอยู่สักครู่ก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปจูบริมฝีปากบางอย่างรวดเร็ว

จุ๊บ!!

เดี๋ยวมีคนมาเห็นจนได้..

แล้วไง?

ชานยอลก้มลงไปจูบแบคฮยอนอีกรอบแต่คราวนี้มาพร้อมกับลิ้นหนาที่สอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวาน  ทั้งคู่ปรับองศาให้รับกับใบหน้าอย่างรู้งาน  มือเรียวของแบคฮยอนขยุ้มเสื้อนักเรียนของชานยอลจนแน่น  ว่าจะไม่ยอมให้อีกคนล่วงเกินแต่สุดท้ายก็ยอมให้คนตรงหน้าเอาเปรียบจนได้  ทั้งคู่บดจูบกันอยู่นานจนไม่ทันสังเกตว่ามีใครแอบดูอยู่ตรงประตูห้องเรียน

 

สัญชาติญาณของจิ้งจอกหนุ่มบ่งบอกว่าตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ลำพังแค่สองคน  ร่างสูงจึงถอนจูบออกอย่างกะทันหันถึงแม้ว่าริมฝีปากหวานนั้นจะหวานมากแค่ไหนก็ตาม  ทำเอาคนตัวเล็กสะดุ้งน้อยๆ เพราะกำลังเคลิ้มกับรสจูบที่ชานยอลมอบให้ทั้งที่ตอนแรกก็อิดออดไม่ยอมให้เขาทำแท้ๆ 

ไปกินข้าวกันเถอะ

อ..อืม”  

ชานยอลลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะจูงมือร่างบางให้ลุกขึ้นตาม  ตอนนี้สัมผัสบางอย่างหายไปแล้ว  เมื่อเปิดประตูห้องเรียนออกไปสายตาคมก็หันมองซ้ายแลขวาแต่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติ  แต่ถ้าเขาเดาคงไม่ผิดแน่ๆ ในโรงเรียนนี้คงไม่ได้มีแค่เขากับจงอินที่เป็นปีศาจอีกต่อไป

 

ชานยอลไม่หิวเหรอ?..เห็นกินนิดเดียว

นายแหละกินเยอะๆ” 

ทั้งคู่กำลังนั่งอยู่กลางโรงอาหารที่มีเด็กนักเรียนทุกชั้นปีลงมาพักทานข้าวจนแน่นเต็มไปหมด  ตอนนี้เขากำลังเป็นห่วงคนข้างๆ เพราะกลิ่นสัมผัสนั้นเขารู้ดีเลยว่าเป็นใคร  แต่ยังไม่แน่ใจเหตุผลของการมาที่นี้  แต่ที่รู้ๆ มันต้องเกี่ยวกับพ่อของเขาแน่ๆ

ไม่นานจงอินก็รีบบึ่งมาหานายน้อยของเขาที่โรงอาหารด้วยสีหน้าตื่นตระหนกแต่พอเห็นสายตาดุคมตวัดขึ้นมามอง  เขาก็ต้องรีบทำสีหน้าเรียบเฉยให้เป็นปกติที่สุดเพราะนายน้อยของเขากำลังนั่งอยู่กับคนรักจะทำตัวกระโตกกระตากไม่ได้

จงอินเลือกนั่งลงตรงข้ามกับคนทั้งคู่  ย้อนกลับไปเมื่อห้านาทีที่แล้วชานยอลส่งกระแสจิตไปหาเขาบอกว่าตอนนี้คุณหนูแห่งตระกูลชเวมาที่นี้ทำเอาเขาตกใจไม่น้อยและคิดว่ามันคงไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ  ที่เธอลงมายังโลกมนุษย์  เพราะถ้าหากเธอมาที่นี้ได้แสดงว่าต้องได้รับอนุญาตจากนายท่านอี้ฟานก่อน

ชานยอลเดี๋ยวไปซื้อน้ำแปปนะ” 

เดี๋ยวไปซื้อให้”  ชานยอลอาสาที่จะไปซื้อให้แต่ก็โดนคนตัวเล็กปฏิเสธซะก่อน

ไม่เป็นไร..เดี๋ยวไปซื้อเอง”  ยังไม่ทันที่ชานยอลจะคว้าข้อมือบางของแบคฮยอน  อีกคนก็หันตัวเดินแทรกหายไปกลุ่มนักเรียนที่เดินกันขวักไขว่ไปมา  เมื่ออยู่กันแค่ตามลำพังทั้งสองจึงเปิดฉากคุยกันทันที

จริงหรือ?..นายน้อยที่คุณหนูชเวมาที่นี้

อืม..กลิ่นดอกซากุระไม่ผิดแน่ๆ ต่อไปนี้เจ้าต้องคอยดูแบคฮยอนไว้ทุกย่างก้าวอย่าให้คลาดสายตาเข้าใจไหม?..จงอิน”  ชานยอลออกคำสั่งมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเพราะด้วยความเป็นห่วงคนตัวเล็ก  ไม่ว่าท่านพ่อจะมีแผนการอะไรเขาก็ต้องป้องกันไว้ก่อน

ขอรับ”  จงอินก้มหัวน้อมรับคำสั่ง

นายน้อยอีกเรื่องที่ข้าอยากจะบอกท่าน...เรื่องของมินจีขอรับ”

 

 

 

ป้าครับ..ผมเอาชาเขียวปั่น

จ้า..เดี๋ยวรอแปปนึงนะ”  ระหว่างที่แบคฮยอนกำลังยืนรอน้ำ  เจ้าตัวไม่ได้ทันสังเกตว่ามีใครบางคนกำลังมองมาที่เขาอย่างไม่วางตา

ป้าครับผมเอาชาเขียวปั่นแก้วนึงครับ”  เสียงปริศนาที่ดังข้างๆ บวกกับร่างกายที่ยืนใกล้กันจนเกินไปทำให้แบคฮยอนต้องหันไปมอง  ก่อนจะเจอชายหนุ่มร่างสูงพอๆ กับชานยอล  ใบหน้าที่มีดวงตาคมบวกกับรอยคล้ำใต้ตา  ชายคนนั้นกำลังมองมาที่เขาเหมือนกันแถมยังยกยิ้มมาให้อีกแต่ถ้าจำไม่ผิดก็คือคนเดียวกับเมื่อเช้าที่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้ตรงสนาม

ได้แล้วจ๊ะ..ชาเขียวปั่น”  เสียงของคุณป้าขายน้ำเรียกสติของแบคฮยอนให้กลับคืนมา  เจ้าตัวยื่นเงินให้คุณป้าก่อนจะเอื้อมมือซ้ายไปรับน้ำ แต่ก็ต้องตกใจเมื่อมือหนาของชายคนข้างๆ นั้นกลับเอื้อมมาคว้าจับแก้วน้ำทับซ้อนมือของเขาไว้  แค่ช่วงเวลาแวบเดียวเท่านั้นราวกับเหมือนไฟฟ้าช๊อตแปลบๆ ที่มือ  ทำเอาแบคฮยอนถึงกับสะดุ้งน้อยๆ  

อันนี้ยังไม่ใช่ของพ่อหนุ่มนะจ๊ะ..ของพ่อหนุ่มรอแปปนึงจ๊ะ”  คุณป้าเอ่ยออกมาอย่างใจดีเมื่อเห็นว่าทั้งคู่รับแก้วน้ำพร้อมกัน

อ้อเหรอครับ..ขอโทษทีนะครับพอดีสั่งเหมือนกัน”  ชายคนดังกล่าวเอ่ยขอโทษกับแบคฮยอนด้วยใบหน้าเจ้าเล่ห์อย่างบอกไม่ถูก   ปากเหมือนเอ่ยกับคุณป้าขายน้ำแต่สายตามองคนตัวเล็กอย่างไม่วางตา  ถึงปากจะเอ่ยขอโทษแล้วแต่ก็ยังไม่วายเอามือหนาของตัวเองออกไป  แบคฮยอนสัมผัสได้ว่าคนตรงหน้าตั้งใจพยายามที่จะจับมือของเขายังไงก็ไม่รู้

 

ปล่อยมือนั้นออกซะ  เสียงทุ้มดุดันกังวานดังขึ้น  ชานยอลถึงกับมีน้ำโมโหว่าแบคฮยอนอยู่กับใคร  แค่รู้สึกว่าอีกคนไปซื้อน้ำนานเกินไปเลยตามมาดูแต่ก็ต้องเลือดขึ้นหน้าเมื่อมีใครไม่รู้กำลังมาจับมือคนตัวเล็กไว้แถมยังยืนใกล้ชิดเกินไปอีกต่างหาก

มือหนารีบคว้าแบคฮยอนให้มายืนหลบอยู่หลังตัวเองก่อนจะเอาร่างกายหนากำยำบังเอาไว้  ยิ่งพอกลิ่นไอปีศาจออกมาจากตัวของอีกคน  ชานยอลก็ยิ่งอารมณ์เดือดดาลไปกันใหญ่  แบคฮยอนได้แต่ยืนถือแก้วน้ำจนแน่นแรงบีบที่มือบ่งบอกว่าชานยอลอยู่ในอารมณ์แบบไหน  เขายิ่งกลัวเข้าไปใหญ่มันเหมือนกับเหตุการณ์ในวันนั้น

อ่า...พอดีฉันไม่ได้ตั้งใจ..ขอโทษนะ”  ชายขอบตาคล้ำยิ้มกวนๆ  ส่งมาให้พร้อมกับเอามือของตัวเองที่สัมผัสกับมือของแบคฮยอนขึ้นมาดมราวกับมันเป็นกลิ่นหอมสดชื่นเหมือนเยาะเย้ย  

จิ้งจอกหนุ่มอยากจะกลายร่างบีบคอคนตรงหน้าใจจะขาด  แต่เหมือนอีกคนคงจะรู้จุดอ่อนของชานยอลพอสมควรถึงได้กล้าทำกริยาล่วงเกินทายาทปีศาจจิ้งจอกได้ถึงขนาดนี้   ก็ไม่ใช่อะไรหรอกเพราะคุณหนูของเขาเป็นคู่หมั้นของคนตรงหน้าแถมยังมีนายท่านแห่งปีศาจจิ้งจอกถือหางให้ท้ายฝั่งคุณหนูของเขา  แบบนี้ก็ไม่ต้องกลัวอะไรแล้ว 

จือเทาอย่าให้มันมากเกินไป  เสียงของจงอินดังขึ้นเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าคือใคร  จือเทาคือเพื่อนร่วมฝึกวิชาประลองกันมาสมัยพวกเขาอายุประมาณร้อยปี  เขาทั้งสองคนไม่ค่อยกินเส้นกันเท่าไหร่เพราะจือเทาค่อยเอาแต่อิจฉาจงอินที่ชนะเหนือกว่าตลอด 

อ่าว..จงอินไม่ได้เจอกันซะนาน”   คำเอ่ยทักทายของจือเทาโดนเมินกลางอากาศทำเอาเขาต้องหุบยิ้มลงในทันทีแล้วสะกดกลั้นอารมณ์โกรธไว้ข้างในเมื่อจงอินทำเป็นเบี่ยงหน้าออกไปอีกทาง

 

ยิ่งพวกเขาทั้งสี่คนยืนอยู่กลางโรงอาหารที่มีผู้คนเยอะแยะแบบนี้จึงทำให้เป็นจุดสนใจอยู่ไม่น้อย  ทำเอาบรรดารุ่นน้องและรุ่นเดียวกันต่างพากันมุงดูในความหล่อของชายหนุ่ม  ส่วนแบคฮยอนได้แต่ยืนก้มหน้าถือแก้วน้ำจนมันละลาย  บรรยากาศตอนนี้มันช่างน่าอึดอัดยิ่งนัก  

เหงื่อที่ไหลออกมาตามฝ่ามือจนชุ่มไปหมด  แบคฮยอนสัมผัสได้ว่าร่างกายของชานยอลมันดูร้อนๆ แปลกๆ แต่ก็ไม่กล้าถามอะไรออกไป  เขารู้สึกเหมือนว่าเขาคือตัวปัญหายังไงก็ไม่รู้  แถมชานยอลและจงอินยังรู้จักคนที่ชื่อจือเทาอะไรนั้นอีก  ทั้งสามคนต่างมองจ้องตากันไปมาไม่มีใครพูดอะไรออกไปเหมือนกับกำลังเล่นสงครามประสาทกัน

พ่อหนุ่มมายืนหน้าร้านป้านานๆ ก็ดีนะ...เรียกลูกค้าให้ป้าดี”  เสียงของคุณป้าขายน้ำเรียกเอาสมาธิของทั้งสี่คนกลับมา  ก็ตอนนี้เด็กนักเรียนยืนมุงหน้าร้านกันเต็มไปหมด  บางก็ว่ามาชื่นชมความหล่อของทั้งสาม  บ้างก็กำลังเอาภาพนี้ไปแต่งเป็นนิยายชายชาย  บางคนก็ถึงกับเอาโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูป

อ่า..งั้นผมแนะนำตัวอย่างเป็นทางการผม หวง จือเทา เพิ่งย้ายเข้ามาเรียนที่นี้แต่ว่าผมยังไม่รู้จักคุณน่ารักคนนั้นเลยนะ”  แบคฮยอนเหลือบตาขึ้นไปมองเล็กน้อยก่อนจะก้มลงไปหลบอยู่ที่หลังชานยอลเหมือนเดิม 

ไม่จำเป็น..บางทีฉันว่านายคงจะรู้จักที่ต่ำที่สูงบ้างก็ดีนะ”  จือเทาหุบยิ้มลงในทันทีก่อนจะปรับสีหน้าให้กลับมายิ้มเหมือนเดิมหลังจากโดนชานยอลหักหน้ากลางอากาศ

หึหึ...ได้

ชานยอลไปกันเถอะ...อยากกลับห้องเรียนแล้ว”  เสียงหวานเอ่ยให้ร่างสูงพาหนีออกจากบรรยากาศน่าอึดอัดนี้สักที  บอกตามตรงเขากลัวคนที่ชื่อจือเทา เขาไม่ชอบสายตาที่มองมาสายตาที่ดูไม่ออกว่าคิดอะไร

อืม...”  ชานยอลหันมาเหล่เล็กน้อยให้คนที่กำลังก้มหน้าก้มตาหลบอยู่หลังเขา  ร่างสูงสัมผัสได้ว่าแบคฮยอนกำลังกลัว  พอทั้งคู่กำลังจะหมุนตัวหันเดินออกไปอีกทางเสียงหวานของใครบางคนเอ่ยชื่อของชานยอลออกมา

 

พี่ชานยอล...อย่าเพิ่งไปสิคะ  เสียงหวานหยาดเยิ้มทำเอาทั้งสามคนที่กำลังเดินออกจากโรงอาหารต้องหยุดชะงัก เธอเดินฝ่าวงล้อมของเด็กนักเรียนที่ยืนมุงและพร้อมใจกันแหวกออกให้อย่างพร้อมเพรียง  รวมถึงจือเทาที่หลบให้เธอเดินเข้ามาแล้วโค้งให้น้อยๆ

แบคฮยอนมองหญิงสาวที่ปรากฏตรงหน้าสลับกับชานยอล  แบคฮยอนยอมรับว่าเธอสวยมาก  ผิวของเธอขาวราวกับสำลี  ริมฝีปากแดงเป็นรูปกระจับ  ใบหน้าของเธอสวยราวกลับถูกสรรค์สร้างมาอย่างดี  

ตกใจหรือคะที่เจอยูกิ”  ริมฝีปากสวยฉีกยิ้มอย่างดีใจเมื่อเธอเห็นชานยอล  แต่เมื่อสายตาของเธอพลันเห็นคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆ รอยยิ้มที่หวานหยดย้อยกลับเบ้ปากอย่างเหยียดๆ  แสดงความไม่พอใจออกมาพร้อมกับส่งสายตาไม่เป็นมิตรไปให้  ดวงตากลมโตของหญิงสาวเพ่งมองไปที่มือหนาที่กำลังกอบกุมมือเล็กนั้นอยู่  เธออยากจะกระโจนเข้าไปแยกทั้งคู่ให้ออกจากกันใจจะขาดแต่ก็ต้องไม่ลืมข้อตกลงกับอี้ฟานว่าห้ามทำให้มนุษย์รู้ว่าพวกเขาเป็นปีศาจเพื่อแลกกับการมาที่นี้        

เธอมาทำอะไรที่นี้  ชานยอลพยายามข่มน้ำเสียงให้เย็นและปกติที่สุด  ซึ่งการมาของยูกิไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ

หึ..ทำไมพี่ชานยอลพูดแบบนี้กับ คู่หมั้น หละคะ..ยูกิก็มาหาพี่นั้นแหละคะ” 

 

เสียงลือแซดดังไปทั่วโรงอาหาร  เมื่อเธอบอกออกมาว่าเธอคือคู่หมั้นของชานยอล  นักเรียนทุกคนตรงบริเวณนั้นถึงกับอึ้งไปตามๆ กัน รวมถึงแบคฮยอนด้วย  หัวใจดวงน้อยสั่นรัวหน่วงๆ ราวกลับโดนตะปูตอกลึกลงไป  อยู่ดีๆ ผู้หญิงคนนี้ก็มาบอกเป็นคู่หมั้นของชานยอล  หรือบางทีชานยอลกับเธอคนนั้นอาจจะคบกันมาก่อนโดยที่เขาไม่รู้  ก่อนที่ชานยอลจะย้ายมาที่นี้ก็ได้แล้วเขาก็อาจเป็นคนที่มาที่หลัง  ภายในความคิดของแบคฮยอนเริ่มสับสนตีกันจนรวนไปหมด

ชานยอลได้แต่ยืนนิ่งเงียบ  เขาเองก็แทบไม่อยากจะเชื่อแต่นี่ก็คงเป็นแผนของพ่อเขาแน่ๆ เขาเหลือบมองหน้าของแบคอยอนที่เอาแต่เม้มริมฝีปากแน่น  แรงบีบจากฝ่ามือแน่นไปหมด  

พี่ดีใจจนพูดไม่ออกเลยใช่ไหมคะ?...ท่านอาอี้ฟานให้ยูกิตามพี่มาเรียนที่นี้...เราสองคนจะได้สนิทกันมากกว่าเดิมไงคะ”  เธอจงใจพูดเสียงดังให้ใครบางคนได้ยิน  ยิ่งเธอเห็นสีหน้าของแบคฮยอนไม่ดีนัก  เธอก็ยิ่งยิ้มออกมาอย่างสะใจ

งานเข้า”  จงอินก็แทบไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันว่านายท่านอี้ฟานจะใช้วิธีนี้มัดมือชกแต่ตอนนี้คนที่น่าห่วงที่สุดก็คงไม่พ้นมนุษย์น่ารักข้างๆ กายของนายน้อย  เพิ่งผ่านเรื่องร้ายๆ มาก็ต้องมาเจอเรื่องนี้อีกแล้ว

ส่วนแบคฮยอนก็ถึงกับพูดอะไรไม่ออกได้แต่เม้มริมฝีปากแน่น  ยิ่งชานยอลเงียบไม่พูดอะไรออกมาก็ยิ่งตอกย้ำว่าเรื่องนี้อาจจะเป็นเรื่องจริง  ตอนนี้เขาอยากจะเดินหนีออกจากตรงนี้ไปไกลๆ  แต่ขากลับไม่มีแรงขึ้นมา  รวมไปถึงมือตัวเองที่ตอนนี้แรงแทบสะบัดออกจากการกอบกุมยังทำไม่ได้เลย  

เจ็บ...ทำไมมันเจ็บแบบนี้









- Update -

#ficthefox

’ cactus
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 116 ครั้ง

4,526 ความคิดเห็น

  1. #4509 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 17:44
    งานเข้าาา
    #4509
    0
  2. #4441 KyuMin_Pumpkin (@minpumpkin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 04:03
    อ่ออ้อยยย แบคฮยอนนน
    #4441
    0
  3. #4418 Sea121 (@Sea121) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 00:34
    อยากตบ
    #4418
    0
  4. #4373 CBforever (@CBforever) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 15:18
    สงสารน้องงงงง ㅠㅠㅠㅠㅠ
    #4373
    0
  5. #4336 11507416p (@11507416p) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 23:59
    ฮื่อออออมนุษย์ตัวน้อยๆของช้านนนนน
    #4336
    0
  6. #4298 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 22:56
    จื่อเทาทำร้ายจีมินแน่ๆ
    ไหนว่าน่ารักไงลูกของซีวอน ทำไมถึงได้มีกิริยาน่ารังเกียจแบบนี้ แล้วนี่ชานไม่คิดจะพูดอะไรใช่ไหม
    #4298
    0
  7. #4261 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 17:03
    ยัยยูกิ!!! อยากจะตบจริงๆเลย ชานยอลเค้าไม่ได้ชอบหล่อนซักนิด นี่ดูไม่ออกหรอ -___- คู่มงคู่หมั้นอะไร ไร้สาระ!!!
    #4261
    0
  8. #4182 ohse.Ratta (@oohchannick) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 13:11
    นางยูกิได้รับตำแหน่งกขค.คร่ะ
    #4182
    0
  9. #4164 L-Maneerat (@L-Maneerat) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 11:59
    ไรท์ไม่อยากกินมาม่าแล้วนะ กินมาเยอะแล้วอ่ะ555 ชานแบคfighting!!?????????????????
    #4164
    0
  10. #4136 Tuangporn Srichalerm (@jean2452) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 01:14
    ไปต้มมาม่าเเปป หิว ฮอล????
    #4136
    0
  11. #4102 Natcharida Jeams Subtotim (@missmiami) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 01:00
    น้องแบคต้องสตรองนะ. สงสารนาง
    #4102
    0
  12. #4082 Meannie Sirichon (@meannie2543) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 19:03
    ชะนีเรื่องนี้หน้าด้านจัง.
    #4082
    0
  13. #4062 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 22:27
    มาร้ายสินะ ไปไกลๆเลย
    #4062
    0
  14. #4040 ไคโก้ะ (@patchara1862) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 06:28
    ชนีเก็ตเอ้าส์..
    #4040
    0
  15. #4031 dodream (@pariyakornarlai) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 12:42
    เอาชะนีออกไปที~
    #4031
    0
  16. #4021 khim597950 (@khim597950) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 16:50
    มาทำไมห้ะกลับไปเลยยยยย~
    #4021
    0
  17. #3970 pimminki (@pimminki) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 18:33
    หือ!! เกลียดนางแรง นางคงเป็นจิ้งจอกสายพันธ์ชะนีน่ะ...แรดซะ...
    #3970
    0
  18. #3941 sirirat satongken (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 10:32
    โอ้ย!!!!!อยากฆ่ามานนนนน~
    #3941
    0
  19. #3924 fang_fang (@fang_khaw) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2558 / 00:18
    ทำไมต้องทำให้เขาร้าวฉานด้วยน่ะ
    #3924
    0
  20. #3881 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 13:54
    โอ๊ยเกลียดดดดดด เกลียดชะนีทุกคนในเรื่องนี้ นางโคตรโม้หมั้นโดยที่ชานยอลไม่รู้เลยเหอะ ดอกจริง
    #3881
    0
  21. #3821 mojikyung (@mojikyungsoo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 00:28
    หน่วงอ่ะ
    #3821
    0
  22. #3783 บี๋คุงพุงย้อย (@byunmint92) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 22:59
    ส่งนางกลับไปในป่าในเขาทีๆๆ
    #3783
    0
  23. #3696 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 01:58
    ยัยยูกิ กลับไปเลยไป!!!
    #3696
    0
  24. #3360 Always.HunHan (@alway-hunhan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 13:16
    งื้อออออ ชยอลอธิบายสิ
    #3360
    0
  25. #3318 galaxy_style (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:26
    TT แบคน่าสงสารอ่าาาาาา

    #3318
    0