(หยุดอัพ)Relationship of the villains ถ้าเป็นนางร้ายในเกมส์โอโตเมะแล้วมันทำไมหรอ?

ตอนที่ 14 : 12 :: ผู้ช่วงชิงและถูกช่วงชิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 52
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    16 ต.ค. 63

ในฉากย้อนอดีตในเกมส์นั่น

เป็นตอนที่ฉันรู้สึกตัว ท่ามกลางเปลวไฟและซากศพ 

"หนีไป!!!" ชายหนุ่มตะโกน พร้อมหญิงสาวที่โอบอุ้มร่างของฉันไว้ในอ้อมกอด เสียงสะอื้นและน้ำตาของเธอมันไหลอาบใบหน้าของเธอ

ใบหน้าที่สิ้นหวังนั่น…

"เฟอร์เดีย...ลูกต้องรอดนะ แค่ลูก..." เธอพูดพลางยืนบางอย่างที่ส่องสว่างสีขาวมาที่ตัวของฉันและมันก็หายไป

"แม่คะ…" ฉันกุมมือของแม่เอาไว้แต่เสียงโว้ยวายที่ดังตามมาด้านหลัง ทำให้เราไม่มีเวลาแม้แต่จะพักหรือซ่อนตัว ลูกธนูจำนวนมากถูกยิงปักบนร่างกายของผู้เป็นแม่ แม้แต่เด็กน้อยเองก็แทบไม่รอด…ด้วยอาการช็อกที่เห็นแม่ตายต่อหน้าต่อตา จึงสูญเสียความทรงจำ

เนื้อเรื่องถัดไปคงถูกรับเลี้ยงและแต่งงานเข้าราชวงค์

นั่นควรจะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น ในเนื้อเรื่องของเฟอร์เดีย

--------------

ในสถานที่สวนสาธารณะข้างท้องถนนย่านซัปโปโร สถานที่อันมีชื่อด้านศิลปะแกะสลักน้ำแข็งสาววัยทำงาน 26 ปี เงยหน้ามองท้องฟ้า หิมะสีขาวโปรยปลายลงมาราวกับฝ้ายสำลีสีขาวที่เย็นเชียบ ฉันมองมือทั้งสองข้างของตัวเอง ฉันเกิดและโตที่นี่ จึงค่อนข้างชินกับอากาศหนาว แต่ว่ายามนี้มือมันฉันแข็งและสั่น จนเป็นรอยแดง

ในวันแบบนี้...มันคงจะดีกว่านี้

ถ้าฉันไม่โดนไอ้โง่ ที่คบกันมาตั้งแต่ มัธยมต้น มาบอกเลิกและไปคบกับสาวทรงโตหน้าเด็ก

คิดแล้วก็รู้สึกอารมณ์ขุ่นมั่วจนน่าหงุดหงิด ทั้งๆที่ออกมาข้างนอกให้ใจเย็น และชื่นชมเทศกาลสุดโปรด..

แต่อีกฝากกลับเห็นแฟนเก่าควงกับเด็กอกใหญ่เดินไปเดินมาในงานจนอดที่จะเอาหิมะปั้นๆให้แข็งแล้วปาใส่หัวพวกมัน

ถึงพวกมันจะไม่รู้ตัว ยังไงแถวๆนี้ก็มีเด็กเล่นปาหิมะ แต่มือของฉันก็โดนหิมะกัดจนแดงและชาไปหมด เลยต้องไว้แก้แค้นวันหลัง ขอกลับบ้านไปอาบน้ำอุ่น นั่งในโต๊ะอุ่นขาปลอกส้มกิน และลืมเรื่องบ้าๆนี่ไปสะ

"พี่ยุย!" ฉันหันไปตามเสียงอย่างไม่สบอารมณ์ เด็กสาววัยมัธยมปลาย แต่งชุดนักเรียนท่าทางเรียบร้อย ถ้าไม่ติดว่าเสื้อของหล่อนมันรัดหน้าอกจนเห็นสัดส่วนชัด นี่ขนาดหนาวจนหิมะตก ยังอุสาทนหนาวใส่เสื้อนักเรียนอีก ถึงเป็นเครื่องแบบหน้าหนาว แต่ใช่ว่าจะทนความหนาวได้เสียหน่อย ยังไงมันก็แทบจะเป็นแฟชั่นด้วยซ้ำ (แล้วชุดโรงเรียนปกติมันไม่รัดรูปขนาดนี้หรอกยะ)

ฉันหันไปมองหัวจรดเท้าของหล่อน ผู้หญิงที่แย่งแฟนของฉัน

"พี่ยุย…." เสียงใสๆจากเด็กตรงหน้าทำฉันเอื้อม ฉันเลยเมินหล่อนเดินหนีทันที ยังไงสะไอ้ผู้ชายที่อยู่ด้านหลังก็ไม่อยากให้ฉันอยู่ตรงนี้อยู่แล้ว

"พะ ..พี่ยุยโกรษ..ยังโกรษน้องอยู่ใช่ไหม" เด็กสาวพูดพลางทำหน้าจะร้องไห้ เอาแล้วไงสกิลเจ้าน้ำตา

"เธอไม่ใช่น้องฉัน"

"ยุย! เรื่องนี้ผมเป็นฝ่ายผิดเอง ผมมันโลเล ไม่ชัดเจน จนทำให้เธอต้องเจ็บ แต่ยังไงยุยก็เป็นน้องของเธอนะ"

เพี๊ยย!!

มือของฉันมันไปไวมาก แม้ฉันจะทำหน้าเรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ แต่ก็สะบัดมือไปมา หิมะกัดแถมยังตบหน้าไอ้ผู้ชายงี่เง่า ก็เจ็บมือไปเปล่าๆแท้ๆ

"พี่ยุย อึก ฮือ อย่าทำร้ายพี่ชายเลยนะคะ น้องผิดเอง ถ้าหาก..น้อง" เด็กสาวออกตัวปกป้องฝ่ายชาย เพราะเสียตบเมื่อกี้และสกิลเจ้าน้ำตาของหล่อนมันเรียกผู้คนได้อย่างดี คนรอบๆเริ่มซุบซิบกัน และพยายามปะติดปะต่อเรื่องที่เกิดขึ้นกันเอาเอง

"โชคดีนะ" ฉันพูดเบาๆ แบบทุกครั้งที่ฉันเจอหน้าพวกเขา

"พี่ยุย…อึกฮือ" เด็กสาวร้องไห้ โดยมีชายที่หลงเธอกอดปลอบประโลม ดูโรแมนติกมาก

ดีจริงๆ เป็นละครที่ดีมากจนฉันยิ้มไม่ออก

ฉันโดนน้องสาวบุตรธรรมแย่งแฟนล่ะ เหมือนพล็อตในนิยายสักเรื่อง แนว..NTR นี่ล่ะมั่ง

การถูกแย่งแฟน มันเป็นเรื่องที่เจ็บปวด แต่ก็เพราะรู้อยู่แล้ว ตั้งแต่วันแรกที่แฟนฉันและน้องสาวพบหน้ากัน ยัยนั่นยังแค่เด็กประถม และฉันก็ยังอยู่มัธยม แต่ตลกมากที่เล่นชู้ลับหลังฉันได้ตั้งหลายปี ก็ไม่รู้หรอกไปแอบคบกันตั้งแต่เมื่อไร

แต่มันมาชัดเจนตอนที่ฉันเป็นนักศึกษาเรียนมหาลัย แต่ดันจัดตารางให้สวนกัน เจอกันก็น้อยลงแต่ยังไปบ้านฉันได้ทุกวัน ที่เลวที่สุดคือ...นอกจากจะไม่เกร็ง แต่กลับพูดว่า เกิดอารมณ์กับน้องมากกว่าฉันและ ทำกันในห้องฉันอีกต่างหาก

ถ้าฉันไม่ลืมเอกสารที่ต้องรายงานอาจารย์ และเห็นมันต่อหน้าต่อตา ฉันมั่นใจว่าพวกเขาคงจะแอบคบกันต่อไปโดยไม่ให้ฉันรู้สึกนิด

ฉันมีจิตใจค่อนข้างไร้จันยาบรร แต่ฉันก็ไม่ได้ทำจริงหรอก ฉันเฉยชากับทุกอย่างที่มันสงบเกินไปก็เท่านั้น

แต่ก็ไม่ได้เกลียด ฉันยินดีที่จะใช้ชีวิตน่าเบื่อโดยไม่รู้อะไร ถ้าทุกอย่างมันโอเคล่ะก็…

ฉันแค่มีความคิดทั่วไปแบบเด็กสาววัยเรียน ที่อยากจะมีความรักกุ๊กกิ๊กบ้าง ฉันคบกับชายคนนั้นก็เพราะเขาใจดีและเอาใจใส่ฉัน ฉันไม่ได้คบกับเขาเพราะรัก แต่ฉันคิดว่าถ้าจะฝากชีวิตก็คงเป็นคนที่ใจดีแบบนี้แน่ๆเลย

แน่นอนว่าปกติก็ต้องมีคนค้านยังไงเราก็อยู่มัธยมต้นเอง คำพูดที่หนักแน่น และความเอาใจใส่มันชนะใจทุกคนในครอบครัวฉัน และเขาก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปทีละเล็กทีละน้อย จนฉัน...ก็รักไปหมดทั้งใจ

น้องสาวของฉันก็ด้วย

ฉันเป็นลูกติดของพ่อ และน้องสาวเป็นลูกของทั้งพ่อทั้งแม่คนปัจจุบัน แม่เลี้ยงก็ใจดีอยู่หรอก แต่พอฉันมีแฟน เหมือนอะไรๆก็จะสะดวกขึ้นสำหรับพวกเขา เขาสามารถให้ความรักกับน้องสาวได้อย่างเต็มที่ และฉันก็มีความคิดที่น่ากลัวกับน้องสาวเสมอ

เธอไม่เคยสดใสอย่างที่ใบหน้านั่นแสดง

ภายใต้ความไร้เดียงสา เธอเป็นปีศาจน้อย ที่จะแย่งชิงทุกๆอย่าง

ตั้งแต่ของเล็กๆน้อยๆ ปากกา สมุด เครื่องสำอาง มือถือรุ่นล่าสุด

ทั้งที่เธออ้าปากร้องขอจากพ่อแม่ พวกเขาก็ยินดีจะซื้อให้

เธอเอามือถือที่ฉันได้เป็นของขวัญวันเกิด  แท็บเล็ตที่ฉันทำงานเอาเงินเดือนแรกไปซื้อ แม้กระทั้งต่างหูที่ได้รับครบรอบ8ปีที่เราได้คบกัน

ฉันหยุดความคิดเหล่านี้ไม่ได้ เธอต้องนอนกับพ่อแน่ๆพวกเขาถึงเอาใจเธอ ทั้งสองคงได้อาบน้ำกัน กับแฟนฉันด้วยสินะ แล้วก็คงจะสุขใจมากๆ นอนในห้องของฉัน

ฉันคิดมากจนนอนแทบไม่หลับ พาลเกลียดตัวเองที่คิดแย่ๆ แต่ฉันก็อดไม่ได้ที่จะแก้แค้นเธอด้วยความคิดอันสกปรก และมันก็กลายเป็นจริง

นั่นล่ะ...ฉัน...เหมือนโลกแตกสลาย

ฉันไม่แม้จะกลับไปเก็บของที่ห้องนั่น.. บ้านหลังนั้น ยังดีฉันมีงานประจำทำแล้ว แรกๆฉันก็นอนบ้านเพื่อนร่วมงานชั่วคราว...หาเช่าหอพักโทรมๆ และหมดเงินไปกับการซื้อของและอยู่อย่างประหยัด ของที่จำเป็นเท่านั้น

พ่อแม่ไม่สงสัยด้วยซ้ำว่าทำไมแฟนคนนั้นถึงคบกับน้องได้ เขาคงเป็นที่รักมากกว่าฉัน นี่ขนาดหนีออกมายังไม่คิดจะตามตัวเลย

ฉันหยุดคิดเรื่องแย่ๆและความน้อยใจแล่นเข้ามาโจมตีแทบทะลัก แต่เพื่อนของฉันก็เสนอเกมส์จีบหนุ่มเกมส์หนึ่งให้ฉันคลายเคลียด

สานสัมพันธ์รักด้วยหัวใจอันศักธิ์สิทธ์

เรื่องราวของตัวเอกที่มากความสามารถ และจบกับตัวละครชายได้หลายคน แม้จะไม่มีระบบฮาเร็มก็ตาม แต่ที่ทำให้ฉันสนใจคือความยากง่ายเลือกตามตัวละครที่เราใช้

โหมดง่าย:: เซริน นางฟ้าตัวน้อยพราวเสน่ห์ แน่นอนเธอเป็นปีศาจ และเป็นบุตรสาวของดยุค เธอมีพลังในการอันเชิญแข็งแรง แทบไม่ต้องสู้เอง(แค่ต้องเติมกาชาเยอะหน่อยสำหรับคนขี้เกียจแต่อยากได้มอนเตอร์เทพๆเท่ๆก็มีสกิลมอนขาย) การอัญเชิญมันเป็นอะไรที่ทำร้ายมากในตอนเริ่ม เพราะถ้าไม่เปิดกาชาก็ต้องจับเอง  แต่ก็มีตัวช่วยเยอะมาก ถ้าจับปีศาจมีพี่ชายช่วย เรื่องความรักน้องสาวช่วย เป็นคนที่มีแรงสนับสนุนดีมาก จนแทบไม่ต้องทำอะไรเลย เพื่อนบอกมาแบบนั้นพลางโชว์มอนเตอน์หน้าสุดสยองแต่แกร่งมากให้ฉันดู...หากไม่เติมตังมันก็จะน่ากลัวหน่อยแต่ก็ตบบอสคว่ำได้ (แต่ก็แอบบ่นมาว่าถ้าใช้ตัวช่วยมากไป น้องสาวจะงาบผู้ชายที่เราจีบไปแทน)

โหมดง่ายม๊ากมาก:: เชลซี เด็กสาวมีพลังรักษาแบบพิเศษ เธอเป็นเด็กกำพร้าที่โบรถ์เลี้ยงดูอย่างดี และเธอจะได้รับความยินดีต้อนรักจากทุกคน โดยที่ไม่ต้องทำอะไร ทุกคนก็จะเข้าหา แต่เหมือนที่ออกโหมดนี้มา เพราะบทของเซรินสั้นมาก 20ชม.เฉพาะเนื้อเรื่อง(ทั้งที่มันก็ยาวแต่ยาวไม่พอสำหรับคนที่ติดเกมส์นี้) เชลซีเลยได้มีโหมดเป็นของตัวเอง แต่ว่าเนื้อเรื่องแทบไม่เดินเลยในบทๆหนึ่ง จนแอบคิดว่า ผู้สร้างแม่งประชดกันรึเปล่า แต่ก็มักมีคนเอาเนื้อเรื่องมาอวดตามบอร์ด ซึ่งก็จะมีแต่ฉากโรแมนติก และเชลซีก็สามารถเปิดฮาเร็มของตัวเองได้ ทั้งๆที่โหมดอื่นทำไม่ได้(ยังไงก็ตามเรื่องฮาเร็มของเซลชีนั่น แม้ประกาศจากผู้สร้างว่ามีจริงๆเป็นเดียวที่สามารถมีแฟนกี่คนก็ได้และถ้าได้ครบจะมีฉากลับ แต่ก็ยังไม่มีใครทำได้เลยแม้เกมส์จะออกมา 5 ปีแล้วก็ตาม และยังไม่มีใครเล่นจบ เพราะอัพเดตเนื้อเรื่องตลอด)

โหมดNTR:: เฟอร์เดีย เด็กสาวที่ถูกรับเลี้ยง และทุกคนก็สนใจเธอ เพราะสามารถใช้ธาตุธรรมชาติได้ทั้งหมด ยกเว้น แสง มืด และนั่นทำให้เธอมักได้สิ่งที่ต้องการเสมอจนกลายเป็นคนเอาแต่ใจ ในเนื้อเรื่องเธอเป็นว่าที่คู่หมั่นของแอนดรู เจ้าชายอันดับ2ของอนาจักร แต่เธอก็ไม่สนใจ มักจีบพวกผู้ชายที่มีคนรักอยู่แล้ว การทำชั่วทำให้พลังของเธอและเสน่ห์ยั่วยวนและเกมส์จะเล่นง่ายมากหลังจากค่าพลังพุ่ง ความสนุกของโหมดนี้คือการสลับรางรถไฟมากหน้าหลายตา ไม่ให้ปะทะกัน เป็นโหมที่คนนิยมเล่นน้อยในบรรดาลทุกโหมด แต่ก็มีคนเล่นชื่นชอบโหมดนี้ที่ได้สวมบทบาทเป็นตัวร้าย

โหมดปานกลาง::โคลอี้ นี่น่าจะป็นโหมดที่มีปัญหามาก ซึ่งเปิดให้เล่นในสัปดาร์แรกที่เกมส์ออก แต่ก็ต้องปิดไปเพราะปัญหาด้านเนื้อเรื่อง และการเล่นในโหมดrpgมันสับซ้อน ถึงอย่างงั้นก็มีบทบาทในทุกรูทไม่ว่าใครจะเล่นตัวไหนก็ตามก็จะเจอโคลอี้ มันมีเป็นตัวเลือกในเกมส์แต่กดเล่นไม่ได้

โหมดยาก:: ซาโยะ ปีศาจสาว น้องสาวของเซริน ในเรืองจะบอกว่าเธอรักเซรินและซื่อสัตร์มาก เธอต้องช่วงเรื่องความรัก ทั้งๆที่เธอก็แอบชอบคนๆนั้นเหมือนกัน เป็นเรื่องรักปนดร่าม่าระหว่างพี่น้องและเขาคนนั้นอีกคน สุดท้ายแล้ว พี่สาวก็จะเข้าใจก็ยอมให้รักกัน แถมโหมดลับ ซาโยะสามารถจบกับพี่สาวหรือพี่ชายตัวเองๆได้ด้วย มันเป็นตัวเลือกในกรณีจีบใครไม่ได้ และส่วนใหญ่ก็จะไปจบที่ครอบครัว เลยอาจจะไม่ลับเท่าไร

พอจะเดาได้รึเปล่า ตัวที่เราไม่ได้เลือกจะเป็นนางร้าย ที่ไม่อาจเลี่ยงได้ แน่นอนฉันเลือกเฟอร์เดียแทบไม่คิด รู้ตัวอีกที ติดเกมส์นี้งอมสุดๆ

ฉันปล่อยวางเรื่องน้องสาวได้ ฉันปล่อยวางแฟนโง่ๆได้ ฉันปล่อยวางเรื่องครอบครัวได้

ความรู้สึกที่ได้เป็นฝ่ายแย่ง ได้ครอบครองทุกสิ่ง จนบางทีเวลาเล่นก็อินรู้สึกเป็นเฟอร์เดียสะเอง

ฉันเล่นไปนานมากผ่าน เชลซี เซริน และตัวละคร โคลอี้ ก็ปรากฎกลายมาเป็นคู่หมั่นของเจ้าชายแอนดรู เพราะเฟอร์เดียไม่มีท่าทีสนใจ ตระกูลอันแบร์โต้จึงให้โคลอี้มั่นหมายแทน เพราะคุณงามความดีที่ทำตลอดระยะเวลาสงครามจนได้รับฉายาว่า อารัคเน่ ความสวยดุและสมองที่ฉลาดไว้พริบดี และพลังก็รับมือยาก เธอไม่เคยแสดงถึงจุดอ่อนหรือจุดต้อยต่ำของตัวเอง ฉันตีสนิทเธอไม่ได้ แต่ฉันตีสนิทพี่ชายเธอและครอบครัวเธอได้ และนั่นคือบทสรุป

สำหรับคนอื่น ฉันชิงแค่ความรักของผู้ชายเป้าหมาย แต่สำหรับโคลอี้คือทั้งครอบครัว

มันทำให้ฉันนึกถึงตัวเอง...เฟอร์เดียเหมือนกับน้องสาวของฉัน เธอของร้องและแย่งทุกๆอย่างเป็นคนอื่นในครอบครัวแต่กลับได้ทุกสิ่ง และโคลอี้เธอรักเจ้าชายแอนดรูจริงๆ แอนดรูก็รักเธอ และฉันก็ทำลายมันด้วยตามคาร์เอาแต่ใจของเฟอร์เดีย ถ้าแอนดรูไม่รัก โคลอี้ก็ไม่ได้ แม้กระทั้งร่างไร้วิญญาณ และเธอก็ถูกประหาร ที่คิดฆ่าราชวงค์ทั้งๆที่คนที่ฆ่าคือเฟอร์เดีย ใบหน้าบนแท่นประหารราวกับทั้งโลกของเธอแตกสลาย ฉันจำมันจนหลอนเห็นในความฝัน

หลังจากนั้นเจ้าชายอันดับ1ก็ปรากฎตัว เฟอร์เดียแต่งงานกับเขา ทุกอย่างก็จบลง

แต่ฉันไม่มีความสุข ฉันทำเรื่องแย่ๆกับโคลอี้ ทั้งๆที่นั่นแค่เป็นเกมส์ ทำไมฉันถึงยึดติดขนาดนี้กัน

เมื่อฉันหลับตาลง ฉันก็เห็นเปลวไฟล้อมตัวฉันที่นอนอยู่ในหอพัก มองไปข้างนอกก็มีแต่ห้องฉันที่ไหม้ จากที่ครัว ฉันอุ้นอาหารและเพลอหลับไป… แม้ฉันพยายามเอาชีวิตรอดมันก็ไม่ทันแล้ว ฉันมาโพล่จุดเดียวกับคำโปรยในฉากจบ ย้อนอดีตของเฟอร์เดีย ที่ไม่มีการเฉลยไปมากกว่านั้น

 เปลวไฟ ซากศพ และเด็กที่น่าจะตายไปแล้ว

เฟอร์เดีย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8 ความคิดเห็น