[FIC] Kuroko no Basuke :: The Last Game {Allkuroko}

ตอนที่ 2 : Last Game :: Prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,043
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 237 ครั้ง
    2 ก.ค. 59

 

 

          “ถ้านายเก่งกว่านี้พวกเราคงชนะเจ้าอาโอมิเนะได้ไปแล้ว!

 

 

          เสียงทุ้มของชายร่างแกร่งในชุดยูนิฟอร์มนักกีฬาบาสเกตบอลตวาดใส่เด็กหนุ่มร่างบางผมฟ้าเสียงดังก้องกังวานไปทั่วห้องพักนักกีฬา  คุโรโกะ เท็ตสึยะเบิกตากว้าง ความรู้สึกชาวาบแล่นไปทั่วทุกประสาทสัมผัสในร่างกาย เขาชะงัก..ดวงตาสีฟ้าใสราวกับอัญมณีสั่นระริกอย่างหวาดกลัวและหวาดผวา มือทั้งสองข้างจับกันแน่นพยายามข่มอารมณ์เศร้าโศกเสียใจที่ใกล้จะปะทุออกมา

 

 

          พวกเขาพึ่งพ่ายแพ้ให้กับโรงเรียนเทย์โอ

 

 

          และนั่นหมายความว่าในปีนี้พวกเขาจะไม่สามารถไปแข่งระดับอินเตอร์ไฮได้อีกแล้ว

 

 

          มีแต่ต้องรอในการแข่งขันวินเทอร์คัพทั้งนั้น

 

 

          และสาเหตุที่ทำให้ทีมแพ้..ก็คือคุโรโกะเอง  ร่างเล็กเม้มริมฝีปาก..ดวงตาสีอะความารีนกรอกตาไปมาพยายามห้ามไม่ให้น้ำตาไหล เขาก้มหน้าลงจนผมสีฟ้าปกหน้าปกตาจนมองไม่เห็นความรู้สึกที่สะท้อนอยู่ในแก้วตาของเจ้าตัว

 

 

          “ขอโทษครับ..”

 

 

          “ให้ตายสิวะ! นี่ฉันหลวมตัวมาเป็นแสงให้นายตั้งนานได้ไงวะเนี่ย!คางามิ ไทกะ สบถเสียงดังลั่น..โชคยังดีที่ภายในห้องพักนักกีฬานี้มีเพียงพวกเขาแค่สองคน ถ้าพวกรุ่นพี่อยู่ด้วยเรื่องราวมันคงจะวุ่นวายไปใหญ่และจบลงด้วยการที่คางามิต้องโดนตบหัวข้อหาพูดจาทำร้ายจิตใจคนอื่น

 

 

          “ขอโทษครับ..”

 

 

          “ฮึ่ย!!” คางามิเดินกระฟัดกระเฟียดออกไปอย่างไม่สบอารมณ์ ปล่อยให้ร่างบางผมฟ้าต้องยืนเคว้งอยู่ในห้องซ้อมนักกีฬาเพียงคนเดียว ชั่ววูบหนึ่งที่ดวงตาสีอะความารีนข้างหนึ่งของเจ้าตัวทอประกายแสงสีทองเรืองรองออกมา ก่อนที่จะหายไปอย่างรวดเร็ว..

 

 

          “ผมไม่ได้อ่อนแอ..แต่คุณชนะเขาไม่ได้เองต่างหาก”

 

 

          เด็กหนุ่มผมฟ้าพึมพำ..ชั่ววูบหนึ่งที่ใบหน้านิ่งสนิทของเขาปรากฏรอยยิ้มมุมปากบางๆบนใบหน้า และเพียงแค่คุโรโกะกระพริบตาอีกที..รอยยิ้มนั้นก็หายไปราวกับไม่เคยมีมาก่อน

 

 

          มือเรียวคว้าโทรศัพท์ของตนก่อนจะต่อสายหาใครบางคน

 

 

          “สวัสดีครับ”

 

 

          [.......]

 

 

          “ใช่แล้วครับ..”

 

 

          [......]

 

 

          “สัปดาห์หน้าเราคงได้เจอกัน ผมอนุญาตให้พวกคุณลงแข่งวินเทอร์คัพของปีนี้ได้ครับ”

 

 

          [......]

 

 

          “คางามิคุงน่ะเหรอ? เขา..หมดประโยชน์แล้วล่ะครับ”

 

 

          [......]

 

 

          “ผมไม่ต้องการให้เขาเป็นแสงอีกต่อไปแล้วล่ะครับ”

 

 

          [........]

 

 

        “ครับ ไว้เจอกันครับ รุ่นพี่นิจิมูระ”

 

 

          ตื้ด!

 

 

          คุโรโกะเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋ากางเกง..ก่อนจะชะงักไปเมื่อเห็นเงาของใครบางคนที่โผล่พ้นออกมาทางประตู ริมฝีปากบางกระตุกยิ้มครู่หนึ่งก่อนจะกลับไปนิ่งเฉยเหมือนเดิม..

 

 

          “แอบฟังคนอื่นคุยกัน เป็นคนไม่ดีเลยนะครับ ฟุริฮาตะคุง

 

 

          “ค..คุโรโกะ” ร่างโปร่งบางเจ้าของผมสีน้ำตาลเปลือกไม้ก้าวขาเดินเข้ามาในห้องก่อนจะยกยิ้มแหย่ๆ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มสั่นไหวเล็กน้อยเหมือนหมาชิวาว่าหงอยที่กำลังกลัวโดนดุ

 

 

          “ข..ขอโทษที ก็แค่กลับมาเอาของ..ไม่คิดว่าจะได้ยิน เอ่อ..”

 

 

          “ช่วยเลิกเสแสร้งได้มั้ยครับ..”

 

 

          !!!!!!

 

 

          “นาย..รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่” ฟุริฮาตะถามพลางเปลี่ยนจากสีหน้าหงอยเหมือนหมาชิวาว่ากลายเป็นใบหน้าที่เรียบนิ่งดูสงบเหมือนกับกำลังประเมินอีกฝ่าย

 

 

          “สัญชาตญาณครับ..”

 

 

          “แล้วรู้ความต้องการของฉันมั้ยล่ะ?”

 

 

          “ต้องการจะมาแทนที่ผมสินะครับ ผมรู้อยู่แล้วล่ะ..แต่ความสามารถระดับคุณน่ะ แทนที่ผมไม่ได้หรอกนะครับ”

 

 

          “นายก็มีดีแค่พาสลูก..คุโรโกะ วันนี้เราคงชนะเทย์โอไปแล้วถ้านายไม่ลงแข่ง”

 

 

          “ถ้าผมไม่ลงแข่ง แม้แต่ไคโจตอนซ้อมแข่งพวกคุณก็ไม่ชนะหรอกครับ”

 

 

          “นายจะบอกว่าตัวเองเก่งมากงั้นสิ..นายมีดีกว่าฉันแค่เรื่องการพาสลูก ยอมรับเถอะคุโรโกะ”

 

 

          “แต่คนที่มีดีกว่าผมหลายด้านอย่างคุณกลับไม่เคยได้ลงสนามเป็นตัวจริงสินะครับ”

 

 

        คุโรโกะปากดีขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่!!

 

 

          เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรงเมื่อโดนอีกฝ่ายพูดจาแทงใจใส่ ดวงตาสีน้ำตาลเปลือกไม้ทอประกายความโกรธแค้นชั่ววูบหนึ่ง ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปาก..

 

 

          “เดี๋ยวก็รู้คุโรโกะ..ว่าฉันกับนายใครจะได้เป็นตัวจริงในรอบถัดไป”

 

 

          พูดจบฟุริฮาตะก็ก้าวถอยหลัง..ก่อนจะทิ้งตัวล้มลงอย่างแรงจนได้ยินเสียงตึงดังไปทั่วทั้งห้อง ดวงตาสีอะความารีนเบิกกว้างเล็กน้อย..เมื่ออีกฝ่ายเริ่มบีบน้ำตาก่อนจะแสร้งสะอื้นเหมือนคนอ่อนแอที่กำลังโดนกลั่นแกล้ง และเขาก็ยิ่งอึ้งไปมากกว่านั้น..

 

 

          เมื่ออยู่ดีๆประตูห้องพักนักกีฬาที่ควรจะถูกปิดไว้กลับถูกกระชากให้เปิดออกพร้อมกับร่างของเหล่านักบาสเซย์รินที่พร้อมใจกันวิ่งเข้าไปดูอาการของเด็กหนุ่มผมน้ำตาลคนนั้นซึ่งนั่งสะอื้นอยู่บนพื้น

 

 

          “นายทำอะไรฟุริฮาตะ! คุโรโกะคุง!” เริ่มจาก ไอดะ ริโกะ..โค้ชสาวที่เดินมาตวาดเขาเสียงดังเป็นคนแรกพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อคลอ ดูเหมือนเจ้าตัวจะหลงเชื่อการแสดงของเจ้าชิวาว่านั่นไปเต็มๆ และเธอคงกำลังเสียใจมากที่คนที่เธอเชื่อใจนักหนาอย่างคุโรโกะทำร้ายคนอื่น

 

 

          ซึ่ง..

 

 

          เขาไม่ได้ทำซักหน่อย..

 

 

          “แต่..โค้ช!..”

 

 

          “ฉันรู้ว่านายไม่พอใจที่เราแพ้เทย์โอ..แต่นายไม่ควรเอาอารมณ์ของนายไปลงไว้กับฟุริฮาตะ!” ตามด้วย ฮิวงะ จุนเปย์..กัปตันของทีมที่เดินมาทางเขา ฮิวงะตวาดใส่เขาเสียงดังลั่นก่อนจะใช้ฝ่ามือตบเขาจนเกิดรอยแดงบนแก้มสีขาวซีด คุโรโกะชะงัก..

 

 

          นี่มันอะไร..?

 

 

          ทำไมไม่มีใครเชื่อเขา..?

 

 

          “แต่ผมไม่ได้ทำ!!

 

 

          “แต่หลักฐานพวกเราเห็นกันตำตา! ขอโทษฟุริฮาตะซะ..คุโรโกะ ถือว่าฉันขอร้อง..นายเป็นคนผิด นายก็ต้องยอมรับผิด” คิโยชิ เทปเปย์ พูดขึ้นบ้าง..ดวงตาสีน้ำตาลคู่นั้นดูผิดหวังในตัวคุโรโกะมากเสียจนเด็กหนุ่มรู้สึกชาวาบไปสุดขั้วหัวใจ

 

 

          “แต่ผมไม่ได้ทำ..”

 

 

          “คุโรโกะ!

 

 

          เด็กหนุ่มผมฟ้าเม้มริมฝีปากแน่น..ดวงตากลมโตสีอะความารีนมองไปที่ร่างบางผมสีน้ำตาลซึ่งกำลังส่งรอยยิ้มแห่งชัยชนะมาให้กับเขา นี่เป็นครั้งแรกที่คุโรโกะรู้สึกเกลียดใครซักคนมากขนาดนี้..

 

 

          ไม่เชื่องั้นสินะ..? งั้นก็ไม่ต้องเชื่อ!!

 

 

          คิดได้ดังนั้นขาเรียวยาวก็ก้าวฉับๆพาตัวเองออกจากห้องพักนักกีฬาไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่สนใจเสียงร้องเรียกที่เต็มไปด้วยความโกรธและความผิดหวังของคนอื่นๆ ความคิดเพียงหนึ่งเดียวในตอนนี้คือโกรธ..เกลียด..และแค้น ความรู้สึกมากมายที่อัดแน่นอยู่ในอดทำให้คุโรโกะรู้สึกเหมือนจะเป็นบ้า

 

 

          ไม่เชื่อใจกันนักใช่มั้ย..ได้! พอกันที!

 

 

          ในวินาทีนั้นเองที่ดวงตาสีฟ้าใสข้างหนึ่งทอประกายแสงเรืองรองสีทองออกมา..ก่อนที่มันจะแปรเปลี่ยนไปเป็นสีทองในที่สุด ดวงตากลมของเด็กหนุ่มตวัดตามองชายหนุ่มทั้ง 5 คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากบางๆ ก่อนที่จะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกไปถึงกระดูกดำที่ไม่ว่าใครมาได้ยินก็ต้องรู้สึกขนลุก

 

 

          “ในการแข่งขันอินเตอร์ไฮปีหน้า..พวกเราจะกลับมาทำลายเซย์รินกัน”

 

 

          ดวงตาคู่งามเสมองไปทางอื่น..

 

 

          อา..

 

 

          พึ่งจะเข้ามาเรียนไม่ถึงปีก็ต้องออกไปซะแล้ว..แต่ไม่เป็นไร ไว้เจอกันอีกทีในการแข่งขันอินเตอร์ไฮปีหน้าก็ยังไม่สาย

 

 

          เราจะได้มาเจอกันแน่นอนเซย์ริน..

 

 

        ได้มาเจอกัน..ในฐานะศัตรู!!

 

 

 

 

                                                            
     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 237 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

375 ความคิดเห็น

  1. #369 Jecelyn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:00
    ปัง! น้องคือปัง! ไม่เชื่อน้องนักใช่ไหม? จะเชื่อเเต่อิชิวาว่าใช่ไหม? ได้!! เดี๋ยวเห็นดีกัน!
    #369
    0
  2. #353 KimTmmm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 16:44
    รู้สึกอยากให้มาต่อ ไม่มีใครแต่แนวนี้เลยยยย อยากอ่านอ่าาาา แงงงง
    #353
    0
  3. #305 ยูริ รัน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 15:41
    อีชิวาวาฉันจะฆ่าแกเว้ยยยยย! น้องไม่ต้องไปสนใจบากะงาินะไปหาพวกรุ่นพีนิจิมูระกับพวกอาคาชิดีกะพวกบากะงามิชั่งหัวมัน
    #305
    0
  4. #299 Akashi Tetsuya (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 00:43
    ฟุริ=_= เป็นอีกเรื่องที่ขอสาปแช่งชิวาว่า เกลียดดดดด==; สนุกดีฮะ~พยายามเข้านะฮะไรต์~~
    #299
    0
  5. #289 แมวแสนเศร้า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 16:29
    ฟุจิ๊ แกทำอย่างนี้กับน้องครกได้ง๊ายยยยย
    #289
    0
  6. #280 โลลิค่อน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 16:20
    อีชิวาว่า!!!
    #280
    0
  7. #278 ภรรยาคิมมินแจ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 21:25
    ชอบคุโรโกะเวอร์นี้อะ กรี๊ด มีความแซ่บ
    #278
    0
  8. #276 Fifa30152 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 06:57
    ชอบน้องเวอร์ชั่นนี้ นังฟุริไม่ว่าจะกี่เรื่องต่อกี่เรื่องก็โครตทำตัวน่าหมั้นไส้เลยว่ะ
    #276
    0
  9. #145 Love~N (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 06:58
    ควีนมากค่ะครก ไปเลยค่ะ ไปสู้!!!
    #145
    0
  10. #137 machihina (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 19:38
    เอาเลยเท็ตจัง!!
    #137
    0
  11. #135 KII-KURO (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 19:12
    จัดการเลยคุโรโกะ!!! ทำให้เซย์รินรู้เลยว่าใครเหนือกว่า!!!

    สนุกมากค่ะไรเตอร์ มาอัพบ่อยๆน้า ><
    #135
    0
  12. #129 B’Bloodyz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 13:23
    น้องครกถล่มเซย์รินให้เละไปเลยย! (><)/
    #129
    0
  13. #111 RhongTood (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 23:43
    ถล่มแมร่งให้ย่อยยับไปเลยน้องครก!!!
    #111
    0
  14. #58 Aunpun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 19:50
    ว้าวว เนื้อเรื่องน่าสนใจมากค่ะ แต่งต่อไปเรื่อยๆนะคะ
    #58
    0
  15. #51 Angel of Yaoi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 22:00
     เป็นแค่ชิวาว่าแท้ บังอาจมาทำน้องครกได้
    #51
    0
  16. #16 PBMY (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 10:08
    รออยู่น่ะไรท์  กลับมาไว้น่ะ~~น้องครกถล่มมันเลย !!!!!!
    #16
    0
  17. #15 PBMY (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 10:08
    รออยู่น่ะไรท์  กลับมาไว้น่ะ~~น้องครกถล่มมันเลย !!!!!!
    #15
    0
  18. #14 IRoSis (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 07:55
    อื้อหื้อ!!!! ฟุริ๊!!!!! หนูร้ายมากกกกกกกกก ก.ไก่ ล้านตัว ชอบมากอ่ะเปิดมาอย่างช็อค คางามิ๊!หนูไปกินอะไรผิดสำแดงมารึไง!!!!! ไปพูดกับน้องแบบนั้นได้ยังง๊ายยยยยยยย!!! โว้ยยยยย!!! (อินค่ะอิน อินเตอร์เลยล่ะค่ะตอนนี้)
    #14
    0
  19. #13 นักอ่านช่างฝัน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 06:39
    สนุดโครตตต!!!!อยากอ่านต่อ!!
    #13
    0
  20. #12 ✿ Red_Tsubaki ✿ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 01:20
    ค้างสุดๆไรเตอร์ ทำร้ายกันชัดๆเลย 5555 น้องคะ เเม่ยกเชียร์คะ !! เรื่องนี้นะนังชิวาว่าผิด!! เซย์ริน พวกนาสพังพินาศเเน่ที่ทำกับน้องเเบบนี้ สามีน้องโหดนะคะ 555
    #12
    0
  21. #11 interpiter (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 01:16
    น้องสู้ๆ เซรินถ้าไม่มีน้องครก ก็ยังปลายแถวอยู่เลยทำเป็นอวดดี
    #11
    0
  22. #10 knight.red (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 22:30
    กลับมาาาาาาาาา คนอ่านมันค้างงงงง
    #10
    0
  23. #8 na-sung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 22:06
    คนกจังจัดการมันเลยคะที่รัก!!!!
    #8
    0
  24. #7 Imeya11105 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 21:36
    รอต่ออยู่นะไรท์~ ^^
    #7
    0
  25. #6 New_03 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 21:25
    อีนางชิวาว่าบังอาจนัก//ต่อนะค่ะรออยู่ไรท์สู้ๆ^_^
    #6
    0