[Fic EXO] PLANETS HISTORY {HunHan KrisYeol KaiDo}

ตอนที่ 5 : PLANETS HISTORY :: Don’t Pity Me! ความสุขคืออะไร? NC18+ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,361
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    28 ต.ค. 55

4

Don’t Pity Me! ความสุขคืออะไร?

“สองคนนั้นหายไปไหนแล้วนะ” ดีโอเดินตามหาเพื่อนของเค้า ดวงตากลมตามองไปรอบ ไม่พบแม้แต่เงาชานยอล “แล้วสองคนนั้นไปรู้จักกันได้ไง?” แต่สิ่งที่คาใจดีโอมากกว่าเพื่อนหายคือชานยอลรู้จักคริสผู้โด่งดังได้เช่นไร

“สวัสดีครับรุ่นพี่! ^ ^” น้ำเสียงแสนยียวนเอ่ยทักทายดีโอเมื่อได้พบ

O.O” ดวงตากลมมองใบหน้าคนที่ทักทาย “- -^” พอเห็นว่าเป็นใครบางคนที่ชอบแกล้งเค้าก็ต้องเดินหนี

“จะไปไหน?” ไควิ่งไปดักหน้าดีโอ

“ไอ้เด็กนี่...” ดีโอบ่นพลางกัดปากอย่างหงุดหงิด”

“ได้ยินมาว่ารุ่นพี่ชานยอลลงสมัครคิง” ไคกอดอกถามดีโอ

“แล้วยังไงล่ะ? เค้าเองก็มีสิทธิ์” ดีโอเห็นอย่างนั้นก็กอดอกตอบบ้าง

“อืมๆ เค้ามีสิทธิ์ที่จะลง ถ้าอย่างนั้นฉันถามหน่อยว่านายจะเชียร์ใครระหว่างฉันกับรุ่นพี่ชานยอล?”

“ไม่น่าถาม! ฉันก็ต้องเชียร์เพื่อนฉันสิ” ดีโอขมวดคิ้วตอบ

“นั่นสินะ! แต่ไม่เคยมีใครบอกเค้าหรือไงว่าไม่เหมาะกับตำแหน่งคิงน่ะ”

“ทำไมๆ ไม่เหมาะตรงไหน? หน้าตาก็หล่อ สูงก็สูง แถมเสียงยังมีเสน่ห์อีก” ดีโอเถียงแทนเพื่อนตน

“ตรงนั้นฉันไม่เถียงหรอก! แต่ถ้าจะให้บอกจริงๆ นะ รุ่นพี่ชานยอลเหมาะที่จะเป็นควีนมากกว่า”

“ฮะ? จริงหรอ?” ดีโอเบิกตากลม พร้อมถามให้แน่ใจ ก่อนจะนึกถึงเพื่อนแบบทุกอิริยาบถ ทั้งตอนพูดคุย เล่น เดิน กินและก็กิน “เหมาะกับควีนมากกว่าจริงๆ สินะ” พอจบการทบทวนก็ทำให้ดีโอลังเลไปเช่นกัน

“ว่าแต่ทำไมนายถึงคนเดียว?” ไคเปลี่ยนเรื่อง

“ฉันบอกกี่ครั้งว่าฉันเป็นรุ่นพี่นาย พูดจาควรให้ความเคารพบางสิ” ดีโอหันไปจ้องหน้าไคก่อนจะบ่น

“ฮึๆ คร้าบ!! รุ่นพี่” แล้วไคก็ตอบในน้ำเสียงที่กวนเล็กน้อยพร้อมรอยยิ้ม

“ฉันไปล่ะ!” ดีโอพูดจบก็หันหลังให้ไคทันที

“เดี๋ยวสิๆ ฉันถามว่าเพื่อนนาย เอ้ย! เพื่อนรุ่นพี่อีกคนไปไหน? รุ่นพี่แบคฮยอนน่ะ” ไคเอื้อมมือไปคว้าแขนดีโอไว้ให้หยุดเดิน

“จะถามไปทำไมเล่า?” ดีโอหันกลับไปตวาดใส่ไค ก่อนจะหยุดนิ่งเมื่อมองไคนิ่งๆ “นี่นายสนใจหมอนั่นหรอ?”

“...” ไคมองใบหน้าดีโอก่อนเอ่ยตอบ “ไม่ได้หรอ?” เป็นการย้ำชัดในสิ่งที่ดีโอสงสัย

“แบคฮยอนน่ะไม่สนใจเด็กแบบนายหรอก!” ดีโอบอกปัดไปตามความคิดตน

“คำก็ว่าเด็ก สองคำก็ว่าเด็ก แค่อายุน้อยกว่าใช่ว่าภายนอกจะดูเด็กกว่าหรอกนะ! ดูอย่างนายสิ! ใครที่ไม่รู้จักเห็นเราสองคนอยู่ด้วยกัน คนอื่นก็ต้องมองว่าฉันอายุมากกว่าอยู่แล้ว”

“...” ดีโอมองไคที่ย้อนคำเค้า ก่อนจะเลิกเถียงเมื่อเห็นท่าทางที่จริงจังของไค “ก็ตามใจนายสิ! ฉันก็แค่พูดไปตามที่ฉันรู้จักแบคฮยอน แต่ถ้านายชอบหมอนั่นก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉันเสียหน่อย”

“จะไม่เกี่ยวได้ไง? ในเมื่อนายรู้เรื่องแล้วก็ต้องช่วยจนจบสิ!

“เฮอะ! นี่ฉันจะบอกอะไรให้นะว่าฉันไม่สามารถช่วยใครเรื่องพวกนี้ได้ และอีกอย่างแบคฮยอนไม่ได้อยู่ในมหาวิทยาลัยในตอนนี้ด้วย”

“เค้าไปไหน?”

“ฉันจะไปรู้หรอ?”

“ก็นายเป็นเพื่อนเค้า”

“เป็นเพื่อนจำเป็นต้องรู้ทุกเรื่องไหมล่ะ? นายนี่จริงๆ เลย ชอบเค้าก็ทำไมไม่ไปบอกเค้าเองล่ะ จะมาขอให้คนอื่นช่วยทำไม? ไม่เข้าใจจริงๆ” ดีโอบ่นไปส่ายหน้าไป “หัดไปหาหนังสือเกี่ยวกับการใช้ชีวิตให้ลงตัวอ่านบ้างนะ” ดีโอพูดจบก็เตรียมเดินจากไค

“จะไปไหน?” ไคคว้าคอเสื้อดีโอไว้เพื่อไม่ให้เดิน “ถ้านายยอมช่วย ฉันสัญญาว่าจะไม่แกล้งนายอีก”

O.O!” ดีโอเบิกตาโตเมื่อได้ยินข้อเสนอที่น่าสนใจ “พูดแล้วห้ามคืนคำนะ” (ได้ข่าวว่าเมื่อครู่บอกไม่อยากยุ่ง - -^)

“อืม!” ไคตอบรับสั้นๆ ก่อนจะปล่อยคอเสื้อดีโอ

“ได้! ฉันจะช่วยนายเอง แต่ก่อนอื่นต้องรอให้แบคฮยอนกลับมาก่อน เพราะหมอนั่นเป็นปัจจัยหลัก” ดีโอเริ่มแปลงร่างเป็นกามเทพ

“ฮึๆ” อยู่ๆ ไคก็หัวเราะในลำคอดั่งคนเจ้าเล่ห์

“นายหัวเราะอะไร?” ดีโอจ้องไคเขม็ง

“เปล่าซะหน่อย! พรุ่งนี้ฉันจะไปรอรุ่นพี่แบคฮยอนที่สวนอินโชข้างมหาวิทยาลัยล่ะกัน” ไคบอกทั้งรอยยิ้มก่อนจะเดินออกไปอย่างสบายใจ

“อะไรของหมอนั่น! คิดจะมาก็มา คิดจะไปคำว่าขอบคุณก็ไม่มีสักคำ มันน่าหยิกนัก!” สิ่งที่ดีโอทำได้คือการบ่นและหยิกคนที่เค้าหมั่นไส้แค่นั้นเอง

ดีโอเดินกลับเข้าหอพักโดยเดินผ่านหอพักเอเลี่ยน พบพี่ชายผู้คุ้นเคยอย่างซิ่วหมินที่กำลังพูดคุยกับใครบางคนอยู่ ดีโอจึงเดินเข้าไปหา

“สวัสดีครับรุ่นพี่ซิ่วหมิน” ดีโอทักทายอย่างสนิทสนม

“ดีโอ! สวัสดี! ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เจอนายเลย เอาแต่เรียนสินะ” ซิ่วหมินยิ้มทักทายรุ่นน้อง

“ประมาณนั้นครับ! แล้ว...” ดีโอมองไปทางผู้ชายคนหนึ่งซึ่งยืนข้างซิ่วหมิน

“สวัสดี! พี่ชื่อซูโฮนะ ยินดีที่ได้รู้จัก!” ชายหนุ่มตัวขาวกล่าวแนะนำตัวกับรุ่นน้องอย่างเป็นกันเอง

“สวัสดีครับ! ผมชื่อดีโออยู่ปี 2 ครับ” ดีโอรีบแนะนำตัวกลับในทันที

“น่ารักดีนะ! ^ ^” ซูโฮเอ่ยชมดีโอด้วยรอยยิ้ม “คงเรียนหนักสินะ ถึงได้ไม่รู้จักฉันแบบนี้น่ะ”

“ครับ?” ดีโอไม่เข้าว่าซูโฮหมายถึงอะไร

ซูโฮ หรือ คิม จุนมยอน อายุ 20 ปี ชายหนุ่มตัวขาวราวกับมนุษย์หิมะเดินได้ มีนิสัยที่ร่าเริงเป็นมิตรกับทุกคน แต่ค่อนข้างเจ้าระเบียบและอยู่ในกฎเกณฑ์ทุกอย่าง จึงทำให้เค้าไม่สนใจตำแหน่งคิงเลยแม้แต่น้อย

“ไม่ต้องแปลกใจหรอกที่ดีโอไม่รู้จักนาย ปกติเค้าก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว วันๆ อยู่แต่กับกองหนังสือ” ซิ่วหมินพูดอธิบาย “ว่าแต่นายกำลังจะกลับหอมอนสเตอร์หรอ?”

“ครับ! ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” ดีโอกล่าวลารุ่นพี่ทั้งสองก่อนจะเดินกลับหอพักตัวเอง

“น่ารักดีนะ! ^ ^” ซูโฮเอ่ยชมดีโออีกครั้ง

“นี่นาย! อย่าแม้แต่จะคิดเลยนะ ระวังเถอะเดี๋ยวจะโดนแฟนตัวเองเล่นงาน”

“ผมก็แค่ชมเค้าแค่นั้น ไม่ได้คิดอะไรเลยสักนิด! อีกอย่างผมกับเลย์เราเข้าใจกันเสมอ” ซูโฮรีบแก้ตัว

“ชิส์! พูดถึงก็มาพอดีเลย” ซิ่วหมินมองผ่านไปทางด้านหลังซูโฮ พบชายที่พวกเค้ากำลังพูดถึงเมื่อครู่กำลังเดินมา

“เลย์หรอ?” ซูโฮหันหลังกลับไปมองอย่างไม่เชื่อว่าเลย์กำลังมา “เลย์...” เมื่อได้พบใบหน้าของชายคนนั้นเข้ามาใกล้ รอยยิ้มก็เผยบนใบหน้าซูโฮ

^ ^” เลย์ยิ้มรับ ก่อนหยุดอยู่ตรงหน้าซูโฮ ชายหนุ่มที่เค้าคิดถึงอย่างมากมาย “สวัสดี! ^ ^” ลักยิ้มบนแก้มของเลย์มาพร้อมกับรอยยิ้มที่แสนจริงใจ

ซูโฮคว้าเลย์เข้ามาสวมจูบในทันทีด้วยความคิดถึง เมื่อไม่ได้พบหน้ากันเกือบเดือน เนื่องจากเลย์กลับไปประเทศจีน เพราะงานบางวิชาที่เกี่ยวกับประเทศจีน ซิ่วหมินที่ยืนมองอยู่ก็รู้สึกเป็นส่วนเกินขึ้นมาทันที ยกมือทั้งสองขึ้นปิดตา แต่ว่าความห่างของนิ้วกลางออกประมาณ 5 เซนติเมตรเห็นจะได้ (- -^ ถามจริง! ปิดเพื่อ?)

^///^ ทำแบบนี้ไม่อายคนอื่นหรือไง?” เมื่อซูโฮถอนจูบจากปากบาง เลย์ก็เอ่ยถามอย่างเขินๆ

“จะอายทำไม? ฉันแค่จูบเพราะคิดถึงนายแค่นั้น” ซูโฮบอกพลางยกมือขึ้นขยี้ผมเลย์เบาๆ อย่างเอ็นดู

“ฮึฮื่ม!! ขอโทษนะครับคุณทั้งสอง ไม่ทราบว่าจะเลิกหวานกันต่อหน้ารุ่นพี่ได้หรือยัง?” ซิ่วหมินเอ่ยแทรกระหว่างเลย์และซูโฮทั้งๆ ที่ยังเอามือปิดตาอยู่แบบนั้น

^///^ ครับ” เลย์เผยให้เห็นลักยิ้มอีกครั้งก่อนจะตอบซิ่วหมิน

เลย์ หรือ จาง อี้ชิง อายุ 20 ปี ชายหนุ่มชาวจีนที่เป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยน ต้องเข้ามาอยู่ที่เกาหลีโดยลำพัง มีนิสัยขี้เล่น พูดอย่างตรงไปตรงมา เอกลักษณ์บนใบหน้าคือลักยิ้มสุดแสนจะน่ารัก

“รู้นะว่าพี่อิจฉาน่ะ! แต่ผมยังจำได้นะว่ามีรุ่นน้องคนหนึ่งตามจีบพี่อยู่ เอ... ชื่ออะไรนะ?” ซูโฮ

“เฉินไง! จำได้ว่าเค้าตามจีบรุ่นพี่ซิ่วหมินตั้งแต่เข้ามหาวิทยาลัย ปีกว่าแล้วนะ! ยังไม่ใจอ่อนอีกหรอ?” เลย์เสริม

“ฉันไม่ได้ชอบเด็กสักหน่อย! คุยกับพวกนายแล้วน่าเบื่อจริงๆ เชิญไปหวานกันให้พอเหอะ! ฉันไปหาเพื่อนใหม่ดีกว่า” ซิ่วหมินพูดจบก็เดินหนีออกมาจากตรงนั้นเสียดื้อๆ

“จะกลับมาทำไมถึงไม่บอกล่ะ ฉันจะได้ไปรับที่สนามบิน” ซูโฮหันไปถามเลย์ ก่อนจะช่วยลากกระเป๋าเดินทาง เพื่อเดินกลับไปห้องพักของเลย์ หอพักมอนสเตอร์

“ไม่เป็นไรหรอก! ที่นี่ก็ไม่ได้ใกล้จากสนามบินเสียหน่อย อีกอย่าง! ฉันอยากมาเซอร์ไพร์ซูโฮมากกว่า ^ ^” เลย์พูดจบก็ยิ้มอีกครั้ง

“เลย์... ขอร้องล่ะอย่ายิ้มอีกจะได้ไหม?” ซูโฮหยุดเดินก่อนมองหน้าเลย์นิ่ง

“ทำไมล่ะ?” เลย์ไม่เข้าใจว่าทำไมเค้าถึงยิ้มไม่ได้

“เพราะว่ามันจะทำให้ฉันรักนายมากขึ้นกว่าเดิมน่ะสิ! แค่นี้รักมันก็จะล้นใจอยู่แล้ว” (ฮิ้ว!!)

^///^” เลย์ถึงกับยิ้มแก้มปริ “บ้าน่า!” เลย์เดินนำซูโฮออกไปด้วยความเขินอาย

“น่ารักจริงๆ” ซูโฮเห็นคนรักยิ้มอย่างอายๆ มันดูน่ารักในสายตาเค้า “รอด้วยสิ!” ซูโฮเปล่งเสียงบอก พร้อมลากกระเป๋าแล้ววิ่งตามเลย์ไป

ซูโฮและเลย์คบกันมาเกือบ 2 ปี โดยไม่เคยปิดบังกับใครๆ แต่ต้องอยู่กันคนละหอพัก เลย์อยู่หอพักมอนสเตอร์ ส่วนซูโฮอยู่หอพักเอเลี่ยน แม้เลย์อยากจะย้ายมาอยู่กับซูโฮที่หอพักเอเลี่ยน แต่ซูโฮก็ห้ามไว้เพราะคิดว่าทั้งคู่ยังอยู่ในช่วงที่กำลังศึกษา ไม่สมควรที่จะย้ายมาอยู่ด้วยกันเมื่อยังไม่ถึงเวลา

 

สายลมเย็นพัดผ่านไปในยามแสงตะวันสีส้มลับขอบฟ้ากำลังจางหายไปกลับเป็นยามราตรีที่คืบคลานเข้ามา ท้องฟ้าที่มืดสนิทไม่มีแม้แต่ดาวสักดวง ชายร่างสูงยืนมองนาฬิกาบนข้อมือ

21.05 นาที...” เวลาของนาฬิกาในขณะนี้ ชานยอลยืนอยู่หน้าคลับไวโอเล็ต

เค้าไม่รู้ว่าทำไมจะต้องมาที่นี่ สถานที่ตรงหน้าทำให้เค้าลังเลว่าควรจะพิสูจน์ดีไหมว่าตัวเองเหมาะกับคิงมากกว่าควีน แต่ถ้าไม่เข้าไปคริสอาจจะคิดว่าเค้ากลัว ด้วยความยึดหมั่นในศักดิ์ศรีของตน ชานยอลจึงตัดสินใจเดินเข้าไปในคลับไวโอเล็ต

ดวงตาคู่ใสมองไปรอบๆ เมื่อเดินเข้าไปในคลับ แสงไฟมืดสลัว เต็มไปด้วยผู้คนที่เข้ามาเที่ยวในยามราตรี แต่ถ้าสังเกตไปรอบกายชานยอลแล้วไม่ว่าจะมองทางซ้ายก็เห็นผู้ชาย มองทางขวาก็พบผู้ชาย ไม่ว่าจะอยู่ซอกมุมไหนก็พบแต่ผู้ชายเต็มไปหมด เพราะคลับไวโอเล็ตคือคลับสีม่วงที่รับเฉพาะผู้ชาย

“หมอนั่นอยู่ไหนนะ? ไม่เข้าใจจริงๆ เลยว่าทำไมฉันต้องเข้ามาที่นี่ด้วย?” ชานยอลบ่นทำแก้มมุ้ยมองหาชายที่นัดเค้ามา

“มาแล้วหรอ?” คริสเดินมาจากด้านหลังชานยอลพูดพลางโอบไหล่ ใช้สายตาอันเจ้าเล่ห์สบตาชานยอล

O.O!” ชานยอลตกใจรีบถอยห่างจากคริสไปหนึ่งก้าวยาวๆ “นายจะทำอะไร?”

“นายกำลังมองหาฉันอยู่ไม่ใช่หรือไง? อ่อ! และอีกอย่างนายมาสายไปหลายนาทีนะ” คริสเอ่ยพลางกอดอก

“ก็แค่  5 นาที! ถามจริงๆ เถอะ นัดให้ฉันมาที่นี่ทำไมไม่ทราบ?” ชานยอล

“ก็มาพิสูจน์ไง! ตามมาสิ” คริสพูดจบก็เดินนำชานยอลไปมุมหนึ่งภายในคลับ มุมเฉพาะ VIP เท่านั้น เค้านั่งลงบนโซฟาหรู “นั่งสิ!” คริสบอกชานยอลที่ยังยืนเฉยไม่ยอมนั่ง

“...” แม้ชานยอลจะยังไม่ทราบว่าคริสต้องการพิสูจน์อะไร แต่เค้าต้องพร้อมรับมือทุกสถานการณ์ “ตกลงว่าอะไรที่จะให้ฉันพิสูจน์?” ชานยอลถามอีกครั้ง

“ดื่มอะไรดีล่ะ?” คริสไม่ได้สนใจที่ชานยอลถามเลยแม้แต่น้อย “ดื่มพวกแอลกอฮอล์ได้ไหม?”

“...” ชานยอลมองตาคริสในเวลาที่ถามเค้า ยิ่งดูยิ่งน่าสงสัย พลางให้คิดว่านี่อาจจะเป็นคำถามที่ไม่ประสงค์ดีนัก

หมอนี่อาจจะมอมเหล้าเราแล้วทำอะไรมิดีมิร้าย ใช่ๆ ดูจากสายตาแล้วบ้ากามขั้นโคม่า! หรือไม่ก็อาจจะใส่ยาสลบแล้วพาเราไปทิ้งนอกโลกเพื่อกำจัดให้หมดคู่แข่ง แน่ๆ เลย ให้ตายสิ! เอาไงดีนะ? เสียงจากความคิดชานยอลที่คิดไปไกลแสนไกล

“ฮึ! กลัวงั้นหรอ?” คริสกระตุกรอยยิ้มก่อนเอ่ยถาม พลางยกแก้วไวน์ขึ้นเพื่อจะดื่ม

“ใครว่ากลัวล่ะ!” ด้วยจิตใต้สำนึกที่ไม่ชอบให้ใครท้าทายเสียเท่าไร ชานยอลหลุดปากออกไป เค้าคว้าแก้วไวน์จากมือคริสมาแล้วกระดกดื่มรวดเดียวหมด “>_<” รสชาติที่ไม่คุ้นเคยนั้นทำให้ใบหน้าชานยอลบ่งบอกว่าขมขืนมากที่ต้องกลืนลงไป

“กล้าจริงๆ นะที่ดื่มแก้วเดียวกับฉัน ถ้าฉันบอกว่าฉันใส่ยานอนหลับลงไปในแก้วนั้น...”

O{}O! ฮะ?” ชานยอลได้ยินถึงกับตกใจตาโต ทำตัวไม่ถูก แล้วยิ่งเห็นรอยยิ้มของคริสแล้วนั้น “นาย...”

“ฮ่าๆ นายนี่หลอกง่ายดีจริงๆ” คริสหัวเราะร่าเมื่อได้แกล้งชานยอล “แบบนี้น่ะหรอคนที่จะมาเป็นคิง ชิส์!

“อย่ามาดูถูกฉันนะ! ฉันน่ะ... ฉันน่ะ...” ชานยอลอยากจะเถียงกลับแต่ก็ไม่รู้ว่าจะเถียงอะไร

“ถ้านายคิดว่าตัวเองเหมาะกับคิงจริงล่ะก็... ขอเบอร์ผู้ชายคนนั้นมาให้ได้สิ!” คริสเอ่ยพลางมองไปทางชายร่างเล็กคนหนึ่งที่นั่งอยู่กับผู้ชายอีกหลายคน

“ฮะ?” ทั้งๆ ที่ได้ยินชัดเจนแต่ชานยอลก็ต้องอุทานออกมา มองตามสายตาคริสไป การที่เค้าต้องการเป็นคิงนั้นไม่ใช่ต้องการใครสักคน แค่เพียงคูปองส่วนลดร้านเบเกอรี่แค่นั้น

“ไม่กล้าหรอ?” คริสพูดสีหน้าดูถูกชานยอลมาก

“คนอย่างฉันน่ะ! ไม่มีคำว่าไม่กล้า” ชานยอลหันไปเหวี่ยงใส่คริสก่อนจะลุกขึ้น เดินไปทางชายร่างเล็กผู้นั้น

“ฮึ!” คริสมองดูด้วยรอยยิ้มอันเจ้าเล่ห์

“สวัสดีครับ!” ชานยอลเอ่ยทักทายชายร่างเล็กกลางกลุ่มคนที่เค้าไม่รู้จัก “ผมชื่อปาร์คชานยอล ยินดีที่ได้รู้จัก” ชานยอลยื่นมือไปทางชายร่างเล็กเพื่อจับกระชับมิตร

“คิดจะจีบฉันหรอ? มันไม่ง่ายหรอกนะ” ชายร่างเล็กผู้นั้นกล่าวด้วยสายตาเย่อหยิ่ง

“วู้วๆ มีหนุ่มหน้าตาน่ารักขนาดนี้มาจีบ ไม่สนใจหน่อยหรอซัน?” เพื่อนชายร่างเล็กพูดแซวเสียงดัง

“ฮ่าๆ” ตามด้วยเพื่อนๆ ในกลุ่มต่างหัวเราะชอบใจ

^///^” ชานยอลได้แต่ยืนยิ้มง่ายๆ ทำตัวไม่ถูก

“พอดีว่าฉันไม่สนใจผู้ชายพวกเดียวกัน ฉันชอบรุกไม่ได้ชอบพวกรับเหมือนกัน!” ซันบอกกับเพื่อนในกลุ่ม

“ฮะ? ไม่ใช่ครับ คือผมไม่ใช่แบบนั้น” ชานยอลรีบแก้ตัว

“ยกเว้นความสูงแล้ว ทุกส่วนในร่างกายนายมันบอกหมดเลยนะ” ซันลุกยืนขึ้นแล้วมองตั้งแต่ใบหน้าชานยอลจรดปลายเท้า พลางกล่าวบอก

“ที่ผมมาเนี่ย เพื่อจะขอเบอร์โทรศัพท์คุณ” ชานยอล

“กล้าซะด้วย!” เพื่อนซันแซวขึ้นอีกครั้ง

“ชิส์! คิดจะจีบคนอย่างฉันก็ต้องผ่านด่านให้ได้ก่อน” ซันพูดจบก็นั่งลงพร้อมไขว้ขา เอื้อมมือไปหยิบแก้วเครื่องดื่มที่มีเหล้าอยู่ “ถ้าหาก... ต้องการเบอร์โทรของฉันจริงๆ ก็ดื่มแก้วนี้ให้หมดสิ!” เค้าส่งแก้วไปให้ชานยอล

“แต่...” ชานยอลลังเลที่จะรับมัน เพราะเค้าไม่เคยชอบของพวกนี้เลย แต่พอมองไปทางคริสที่มองเค้าด้วยสายตาที่ดูถูกกับรอยยิ้มอันเจ้าเล่ห์นั้นแล้ว ทำให้ชานยอลต้องพิสูจน์ต่อไป

“เอายังไง? จะดื่มมันไหม?” ซันเห็นชานยอลนิ่งอยู่นานก็ถามอีกครั้ง

“...” ชานยอลไม่พูด เค้าคว้าแก้วมาแล้วกระดกดื่มรวดเดียวจนหมด

“ว๊าวๆ หมดแก้วเลยนี่ ฮ่าๆ ไอ้ซัน! คราวนี้ได้เสียเบอร์โทรจริงๆ แน่” ผู้ชายหนึ่งในกลุ่มพูดขึ้นมา

“คิดว่าแค่นี้ฉันจะยอมเลยหรือไง? ฉันน่ะไม่ง่ายหรอกนะ” ซันพูดพลางลุกขึ้นเทเหล้าลงในแก้วที่ชานยอลถืออยู่ “ดื่มมันอีกสิ!

“ฮ๋า? ฉันจะต้องดื่มมันอีกเท่าไร? นายถึงจะให้เบอร์โทรกับฉัน” ชานยอลรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วกายและยิ่งได้ยินเช่นนั้นก็ยิ่งทำให้รู้สึกร้อนหนัก

“หรือว่าจะไปเอาเบอร์โทรฉันแล้ว?” ซันย้อนถาม “ก็ตามใจ...” พูดจบซันก็นั่งลง

“ไอ้ซันมันไม่ทรมานนายหรอก อ่ะ! ถ้ากลัวเมาก็กินของหวานไปด้วยสิ!” ชายหนึ่งคนกล่าว ก่อนจะยื่นกล่องช็อกโกแลตให้ชานยอล

“...” ชานยอลมองดูแก้วเหล้าในมือกับกล่องช็อกโกแลต เพราะอย่างน้อยช็อกโกแลตก็แก้อาการเมาค้างได้ เค้ายกแก้วเหล้าดื่มจนหมดก่อนจะคว้าช็อกโกแลตในกล่องมาแกะทาน

แต่ซันก็เทเหล้าลงแก้วอีกครั้งอย่างไม่ยอมแพ้ที่จะให้เบอร์แก่ชานยอลง่ายๆ จนเพื่อนในกลุ่มต้องจับชานยอลนั่งลงในกลุ่มด้วยกัน ทั้งเชียร์ให้ดื่มและเชียร์ให้ซันยอมให้เบอร์ ชานยอลไม่ยอมแพ้ที่จะต้องพิสูจน์ให้คริสเห็นว่าเค้าสามารถเอาเบอร์โทรของซันมาได้อย่างแน่นอน

จนเวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง สภาพร่างกายชานยอลเริ่มตั้งตัวไม่อยู่ คล้ายกับร่างกายไม่มีเอ็นให้ยึดติด สายตาพล่ามัว ได้ยินเสียงเชียร์ เสียงหัวเราะอยู่ข้างหู เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เค้าดื่มเข้าไปมากมาย แม้จะกินช็อกโกแลตเข้าไปด้วยนั้น แต่ชานยอลก็หารู้ไม่ว่าช็อกโกแลตนั้นผสมเหล้าเช่นกันเลยทำให้เค้าเมาไวเป็นสองเท่า จนสุดท้ายร่างกายรับไม่ไหวจนหลับไป

“ฮึ! นึกว่าจะอยู่ได้นานกว่านี้ คออ่อนจริงๆ” คริสเอ่ยขึ้นเมื่อเดินมาหยุดที่กลุ่มของซัน เค้ามองชานยอลที่เมาหลับไปอย่างไร้สติ

“พวกเราทำสำเร็จแล้ว ไหนล่ะค่าจ้าง?” ซันชายร่างเล็กลุกขึ้นพร้อมกล่าวทวงค่าจ้าง

“อ่ะนี่!” คริสหยิบเงินก้อนหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเงิน มอบให้แก่ซัน

ทั้งหมดคือแผนการของคริสที่จ้างให้พวกซันมามอมเหล้าชานยอลแทนที่เค้าจะทำเอง เพราะชานยอลต้องรู้ตัวอยู่แล้ว จึงแกล้งท้าให้ชานยอลมาขอเบอร์โทรศัพท์ของซัน แต่ต้องแลกกับการดื่มเหล้าและกินช็อกโกแลตผสมเหล้าอีกทาง นี่เป็นเพียงแผนการขั้นต้นเท่านั้น

“อ่อ! ช่วยพาหมอนี่ไปที่รถของฉันด้วยนะ ฉันจะขับไปรอที่หน้าคลับ” คริสเอ่ยสั่งก่อนจะเดินนำออกไปด้วยความสุข

ในเวลาต่อมาร่างกายชานยอลถูกหามไปขึ้นรถคริสที่มาจอดรออยู่หน้าคลับไวโอเล็ต ร่างกายที่เมาอย่างไร้สติ แม้จะสะลึมสะลืออยู่บ้างเล็กน้อย ทำให้เค้าพูดอะไรไปเรื่อยอย่างไม่รู้ตัว

“ย๊าส์!! นายรู้ไหมว่าฉันต้องคิดมากขนาดไหนที่มาลงสมัครคิงน่ะ! ถ้าไม่ใช่เพื่อส่วนลดคูปองร้านเบเกอรี่ล่ะก็ฉันไม่ลงเด็ดขาด! อะไรกันพวกที่ชิงดีชิงเด่นพวกนั้น น่าเบื่อหน่ายจริงๆ”

“...” คริสขับรถต่อไปเรื่อยๆ โดยไม่รู้อะไรสักคำ แม้จะได้ยินประโยคเหล่านั้น

“นี่นาย... ทำไมมันร้อนแบบนี้ล่ะ” ชานยอลแกะกระดุมเสื้อสองเม็ดบนออกก่อนคลำหาปุ่มเร่งแอร์

“นายจะทำอะไร?” คริสตะคอกเสียงถามเมื่อชานยอลเริ่มวุ่นวายกับรถเค้า

“มันร้อน!!” ชานยอลโวยวาย

“นั่งเฉยๆ สิ เดี๋ยวฉันเร่งแอร์ให้” ว่าแล้วคริสก็เร่งแอร์เพิ่มขึ้น

“เฮ้อ! เย็นดีจัง! ^ ^” แม้จะเมาแต่ร่างกายก็รับรู้ได้ ชานยอลนั่งยิ้มตาหวานเมื่ออากาศเย็น “นี่นาย...”

“อะไรอีกล่ะ?” คริสชักสีหน้าเริ่มรำคาญอาการเมาของชานยอลเล็กน้อย

“ฉันรู้สึก... รู้สึกเหมือนจะ...” ชานยอลพูดอึกอัก มีท่าทีที่พะอืดพะอมคล้ายคนกำลังจะอาเจียน

“ย๊าส์ๆ นายอย่ามาอ้วกใส่รถฉันนะ!!” คริสชักสังหรณ์ใจไม่ดี กลัวอาการชานยอลมากขึ้นทุกที

“ฉัน... ฉัน... ไม่ไหวแล้ว... แหวะ!!” ว่าแล้วชานยอลก็กดกระจกเลื่อนลงเพื่ออาเจียน แต่มันก็ไม่พ้นจากรถคริส จนเลอะไปเป็นแทบ

“ย๊าส์!!! นาย...” คริสเลี้ยวรถเข้าจอดข้างทางพร้อมตะคอกเสียงใส่ชานยอลทันที เค้ามองกระจกเพื่อดูคาบอาเจียนที่เลอะเทอะเปรอะเปื้อนรถเค้า “ให้ตายสิ! นี่ฉันคิดผิดคิดถูกเนี่ยที่จะแกล้งนายด้วยวิธีนี้”

“ขอโทษนะ... แต่ฉันกลั้นมันไม่ได้จริงๆ”  ชานยอลเอ่ยบอกเมื่ออาการคลื่นไส้เบาลง ใบหน้าชานยอลดูเศร้าอย่างรู้สึกผิด

“นายจะร้องไห้หรือไง?” คริสมองหน้าชานยอลอย่างสงสัยกับหลากหลายอาการเมาที่ตามมา

“เปล่าเสียหน่อย! แม่สอนว่าเกิดเป็นผู้ชายยิ้มได้แต่ห้ามร้องไห้ เพราะมันจะดูอ่อนแอ นายเองก็เหมือนห้ามร้องไห้นะ รู้ไหม?” ชานยอลไม่พูดเปล่า เค้ายื่นหน้าเข้าไปใกล้คริสมาก

“อือฮือ! กลิ่นนายนี่มัน...” คริสถึงกับเบือนหน้าหนี เนื่องจากกลิ่นอันร้ายแรงจากตัวชานยอล ทั้งกลิ่นเหล้ากลิ่นอาเจียนผสมกันได้อย่างลงตัว

คริสรีบเร่งเครื่องรถยนต์ออกตัวด้วยความเร็ว เพราะถ้าหากยังอยู่ต่อมีหวังเค้าอาจจะมีปัญหากับโพรงจมูกก็เป็นได้ ชานยอลก็ยังพูดต่อไปเดี๋ยวยิ้มเดี๋ยวเศร้า (- -^ คือยอลศรียังไม่ได้บ้าชัวร์ๆ)

เอี๊ยด!!

เสียงรถยนต์จอดสนิท ณ ลานจอดรถในคอนโดแห่งหนึ่งใจกลางกรุงโซล คริสลงมาจากรถก่อนเดินสำรวจรอบรถที่เลอะไปด้วยคาบอาเจียน ก่อนที่จะเดินไปเปิดประตูรถฝั่งที่ชานยอลนั่ง คริสก้มไปปลดสายเข็มขัดนิรภัย ก่อนจะพยุงตัวชานยอลเข้าไปในคอนโดส่วนตัวของเค้า

“ตัวหนักใส่เล่นเลยแหะ!” คริสบ่นขณะที่ลากตัวชานยอลมาที่ห้องของเค้า จนมาถึงคริสโยนตัวชานยอลลงบนเตียงนอน “เฮ้อ!” เค้าถอนหายใจเพราะความเหนื่อย

“ที่นี่ที่ไหนเนี่ย?” ชานยอลลุกนั่งสายตาเยิ้ม มองไปรอบๆ ห้องกว้างที่ไม่คุ้นเคยแห่งนี้

“นายนี่มันสร้างปัญหาได้ตลอดทางจริงๆ ขนาดเมายังเยอะขนาดนี้ อยากรู้จริงๆ ว่าเวลาปกติแล้วเป็นยังไง?” คริสมองดูชานยอลพลางกอดอกอย่างสงสัย “นั่นนายจะไปไหน?”

“ฉันร้อนมาก! ขอไปอาบน้ำก่อนล่ะกัน” ชานยอลลุกขึ้นเดินมองหาห้องน้ำ

พอเจอเค้าก็เข้าไปโดยไม่รอให้เจ้าของห้องอนุญาต จัดแจงถอดเสื้อผ้าโยนออกมาจากห้องน้ำ (-.,- เรทอีกแล้ว) อาบน้ำอย่างสบายใจ ผ่านไปสักพักชานยอลโผล่หน้าออกมาจากห้องน้ำ ก่อนจะเดินออกมาพร้อมชุดคลุมอาบน้ำของคริสที่อยู่ในห้องน้ำอยู่แล้ว (- -^ คือจะเกรงใจกันบ้างก็ได้นะ)

“ราตรีสวัสดิ์นะ!” ชานยอลเดินกลับไปที่เตียงนอนที่คริสนั่งอยู่ เค้าก็ทิ้งตัวลงนอนอย่างสบายใจและกาย ราวกับว่าที่นี่เป็นบ้านของตัวเอง (ออกแนวเมาแล้วเนียน)

“ชิส์! ถึงจะบ๊องๆ ไปหน่อยแต่ก็เข้าทางเลยนะ” คริสยืนขึ้นมองร่างกายที่หลับใหลบนเตียงเค้า สองมือเริ่มปลดกระดุมออกทีละเม็ดๆ จนหมดเม็ดสุดท้าย ก่อนย่างกายเข้าใกล้ชายที่นอนหลับใหล “ฉันจะทำให้นายยอมรับการเป็นควีนในที่สุด!

เมื่อสิ้นเสียงมือหนาก็ดึงเชือกที่ผูกไว้จนหลุดออก เผยให้เห็นร่างกายขาวเนียนของชานยอลอย่างเด่นชัด ไร้สิ่งปิดบัง คริสถอดชุดคลุมของชานยอลออกด้วยรอยยิ้มแสนเจ้าเล่ห์ แล้วเดินไปหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปชานยอลไว้ไม่ว่าจะรูปเดี่ยวรูปคู่ เพื่อเก็บไว้แบล็คเมล์ชานยอลเวลาที่อยากแกล้งให้ยอมรับการเป็นควีน

ตี๊ด... ตี๊ด...

ขณะเดียวกันโทรศัพท์ของคริสสั่นเมื่อมีสายปลายทางเรียกเข้ามา เค้ามองชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ ซึ่งไม่ใช่ใครนอกจากผู้เป็นบิดา คริสกดรับสายนั้นก่อนรับฟังประโยคต่างๆ มากมายในสาย จากสีหน้าที่นิ่งก็เปลี่ยนไป ใบหน้าเริ่มไม่สบอารมณ์แต่ไม่มีคำสนทนาใดๆ จากปากคริส จนสิ้นเสียงของปลายสายได้วางไป คริสกำโทรศัพท์แน่น

“สุดท้าย... ฉันมันก็เลวอยู่ดี...” น้ำเสียงนั้นเอ่ยปนไปด้วยความเย็นชา แต่มันก็เต็มไปด้วยความเศร้าที่ต้องถูกมองว่าเป็นคนไม่ดีจากคนที่เป็นพ่อของตน

“นี่นาย...” ชานยอลที่นอนอยู่ก็ดันตัวลุกขึ้นนั่งกอดคอคริส “ห้องนี้มันร้อนจริงๆ” แม้ร่างกายจะไม่ได้ใส่เสื้อผ้า แต่ว่าอุณหภูมิบนร่างกายชานยอลกลับเพิ่มขึ้นให้ร้อนจากฤทธิ์แอลกอฮอล์

คริสปัดแขนของชานยอลออกจากตัวเค้า เดินไปเพิ่มความเย็นของแอร์ในห้อง เค้าเดินไปหยิบขวดไวน์จากตู้โชว์ออกมาดื่มเพื่อคลายความเครียด แก้วที่หนึ่ง... แก้วที่สอง... แก้วต่อๆ ไป จนหยุดยั้งห้ามใจไม่ได้ คริสไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไรกับทุกอย่างที่ทำลงไป คำตอบที่ไม่มีวันที่เค้าจะค้นเจอ...

“ทำไม... ทำไม... แค่ความสุขสักครั้ง... ที่ฉันไม่เคยได้พบมัน...” คริสถามแก้วไวน์ที่อยู่ในมือของตน ก่อนจะยกขึ้นดื่มอย่างเศร้าใจ

“เพราะว่านายไม่รู้จักคำว่า... ความสุข ...ไงล่ะ! คนที่ไม่รู้จักว่าความสุขคืออะไร? แล้วจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้อย่างไร?” ชานยอลบอกคริสทั้งที่ยังนั่งอยู่ด้วยอาการมึนเมา แต่เมื่อได้ยินสิ่งที่คริสถาม เค้าก็ตอบไปตามความคิด

“นายจะมารู้อะไร?” คริสวางแก้วไวน์ลงแล้วเดินไปหาชานยอล

“แล้วนายรู้อย่างนั้นหรอ?” ชานยอลย้อนถาม ดวงตาคู่ใสสบดวงตาที่ว่างเปล่าของคนตรงหน้า “นายเคยยิ้มเมื่อเห็นคนอื่นมีรอยยิ้มไหม? นายเคยรู้สึกอยากทำอะไรที่ทำให้คนอื่นมีความสุขหรือเปล่า?”

“...” คริสไม่มีแม้แต่คำตอบให้ชานยอล

“นายน่าสงสารจริงๆ นายรู้ไหม... สิ่งที่ฉันถามน่ะ... ถ้าหากนายทำผลที่ตามมาคือความสุข บางทีแค่เห็นใครบางคนที่เรารักมีความสุข นายก็สามารถยิ้มได้จากใจ นั่นแหละคือความสุข...”

“ฉันเกลียดคนที่บอกว่าฉันน่าสงสารที่สุด! ความสุขของฉันคือการที่ฉันได้ทุกอย่างตามต้องการ”

“นั่นคือสิ่งที่ผิด! หากนายไม่รู้จะเริ่มอย่างไร? แค่เพียงนายเปิดใจแล้วรักใครสักคน นายจะค้นพบความสุขอย่างที่นายต้องการ” ชานยอลเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าเรียวของคริสอย่างอ่อนโยน มองดวงตาที่ว่างเปล่าคู่นั้นด้วยความสงสาร

“ฮึ! ความสุขของฉันตอนนี้...” คริสคว้ามือชานยอลไว้แล้วบีบมันจนแน่น “คือ... นาย...”
 

 

เช้าวันรุ่งขึ้น...

“อ๊า... ปวดหัวจริงๆ ปวดมากๆ แย่มากๆ แบบนี้สงสัยต้องหาของหวานๆ มาทานแล้วล่ะ...” ชายหนุ่มตื่นขึ้นมาในยามสาย ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพลางพูดกับตัวเอง ก่อนจะบิดขี้เกียจ “>_< โอ๊ย! ทำไมรู้สึกปวดแปลบๆ ที่...” แต่แล้วเค้าก็ได้พบความผิดปกติบางอย่างบนร่างกาย

“ฮื่ม...” เสียงชายคนหนึ่งดังขึ้นยามที่นอนขยับกาย

O.O!” ชานยอลประหลาดใจที่อยู่ๆ ก็มีเสียงใครบางคนอยู่ข้างๆ ก่อนหันหน้าไปมอง จึงได้พบชายหนุ่มรูปงามที่นอนอยู่ข้างๆ “O{}O! อ๋า!!!!!!!!” เค้าร้องออกมาด้วยความตกใจ

“เสียงดังอะไรแต่เช้าเนี่ย?” คริสบ่นด้วยเสียงงัวเงียอย่างรำคาญ

“นายมาอยู่ที่นี่ได้ไง? แล้วที่นี่ที่ไหน? แล้วทำไมฉันถึงเจ็บปวดที่บั้นท้าย!! ToT” ชานยอลผู้จดจำอะไรไม่ได้เลยในเรื่องเมื่อคืนที่ผ่านมา...

 

 

--------------------------------------------------------------------------------------
KongJu_Pink! Say >> อัพกันอย่างต่อเนื่อง (แม้มีกระตุกบ้างเล็กน้อย!)

ดีใจและปลื้มมากๆ ที่หลายคนติดตามเรื่องนี้กัน ขอบคุณมากๆ ค่า

และไรเตอร์ของเสริมให้เคลียร์ๆ กันสักนิด ว่าด้วยคู่ของฟิคเรื่องนี้ที่หลายคู่มากๆๆ

แต่ที่เน้นชัดแบบจัดหนักก็เป็น ฮุนฮาน คริสยอล นะจ๊ะ! ส่วรคู่อื่นมีค่ะ ครบทุกคู่

ถึงออกมาไม่เยอะ แต่รับรองแซ่บค่ะ! ไม่ทำร้ายจิตใจแม่ยกแน่นอนค่า! ^{}^

 

 

 

ฟิคเรื่องนี้ขับเคลื่อนด้วยกำลังใจจากคอมเม้นนักอ่านนะค่ะ
50 คอมเม้น UP จ้า!! ถึงเร็วๆ เถิด เพี้ยง!!
Ps.โปสเตอร์เถาแบค! ขอแทรกคู่อื่น เพราะสืบเนื่องจากตอนที่แล้วค่า!!

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,581 ความคิดเห็น

  1. #7581 SupansaPilawaen (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 16:31
    ขอตอนนี้ทันมั้ยคะ..
    pornjarienpilawan@gmail.com
    #7,581
    0
  2. #7580 SupansaPilawaen (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 15:05
    ขอตอนนี้ทันมั้ยคะ T_T. pornjarienpilawaen@gmail.com
    #7,580
    0
  3. #7579 theppryyy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 11:24
    ขอncหน่อยค่าาาา
    Panpan6104@gmail.com
    #7,579
    0
  4. #7570 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:27
    เขาาาได้กันล้าววว
    #7,570
    0
  5. #7567 nongsm138 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 03:24
    ขอncหน่อยค่าา nongsm138@gmail.com
    #7,567
    0
  6. #7566 nongsm138 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 03:23
    ขอnc หน่อยจ้าา nongsm138@gmail.com
    #7,566
    0
  7. #7553 Pookkie (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 00:18
    ขอnc หน่อยค่าาาา yaowalukpookkie1@gmail.com
    #7,553
    0
  8. #7552 wendyjakus (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 17:25
    NC ขาาาาาาา
    n-apatan@hotmail.com
    #7,552
    0
  9. #7544 pk pukky (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 11:57
    อยากอ่านNC จังเลย...เค้าทำตามกติกาแล้วนะเม้นทุกอันแล้วววสนุกมากๆๆpukky20501@gmail.com
    #7,544
    0
  10. #7538 Boom027 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 23:00


    ของหน่อยน่ะค่ะ boom00657@gmail.com ของตอนนี้ยังทั้นมั้ยขอโทาน่ะค่ะที่ไม่ได้คอมเม้นตั้งแต่ต้นเดียวจกลับไปคอมเม้นใก้น่ะค่ะ สนุกๆมากๆค่ะ

    #7,538
    0
  11. #7536 blueboom2012 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 15:05
    โอ้ย..... คริส จัดเต็มเลยนะ Potato_booboo@hotmail.com
    #7,536
    0
  12. #7532 Bra_Bra_Pluem (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 14:08
    คริสยอลน่ารักจังงง
    chattreeya.k2015@gmail.com
    #7,532
    0
  13. #7530 Arunee Komutpol (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มีนาคม 2559 / 22:28
    ขอตอนนี้ยังทันมั้ยอ่าT-T?
    monchanyear2711@hotmail.com
    #7,530
    0
  14. #7525 petwa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 00:10
    โถ่ววชานยอลล ไม่รู้ตัวเลยใช่มั้ยว่าตัวเองควีนแค่ไหนน เสร็จพี่คริสจนได้???? ขอnc ทันมั้ยคะ petwarakorn31@gmail.com
    #7,525
    0
  15. #7517 ติ่งเด็กดาวว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 13:49
    อยากอ่านnc อ่าาา ตอนนี้ทันมั้ย?? พลีสส

    menisa.gem@gmail.com
    #7,517
    0
  16. #7507 KrisYeol (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กันยายน 2558 / 19:23
    ฮือออออ~ อยากอ่านเอนซี ขอตอนนี้ยังทันมั้ยไรท์ส่งให้เถอะนะขอร้องงงงง พลีสสสสส ท่านไรท์~~~ ChanKris.Hun999@gmail.com นางอยากได้ส่วนลดดร้าเบเกอรี่ เอิ่มๆๆๆ
    #7,507
    0
  17. #7475 after Y (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 12:43
    ว่าแล้วเฮียต้องทำอะไรชานยอลแน่ๆ ชานยอลสุดท้ายนาบก็ตกเป็นของเฮีย โอ้ยๆๆๆๆ

    ขอ NC ด้วยนะค่ะ mail: love_ving@hotmail.com
    #7,475
    0
  18. #7466 Guui (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2558 / 23:13
    ฉาก-,.- narucha84@gmail.com (?) คือแบบเห้ยยยแกรรานยอลแกก็แหม่ทำตัวแมนเหลือเกินนะ ยอมรับความจริงเถอะว่าแกต้องควีนเท่านั้น หึหึ-,.- ขอโทษไรต์ด้วยที่ไม่ได้คอมเม้นตั้งแต่ต้น...เพราะเราต้องอ่าน2-5ตอนอัพว่ามันสนุกไหมถ้าสนุกเราจะคอมเม้นทุกตอนเลย มันสนุกอ่ะชอบๆๆ เราชอบแนวแบบนี้แหละที่แบบกัดกันสุดท้ายก็รักกัน สนุกมากกก
    #7,466
    0
  19. #7460 fchk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 22:51
    โอ้ยยยยพี่คริสหลอกชานยอล จัดฉากขึ้นไม่ยิมให้ซันให้เบอร์ ชานยอลวางแผนมาอย่างดีนะคะ ต่อก็เข้าใจชีวิตพี่คริสมีปมเลยทำ ให้เป็นคนนิสัยแบบนี้แล้วตอนแรก คิดว่าพี่คริสจะไม่ทำอะไรยอลบอก ว่าไม่ได้สนใจในตัวยอลแต่พี่ทำ แยบนี้เพราะพี่โกรธโมโหเหอะชานยอล ก็มีจิตใจนะ อ้ากไรท์คะเราเพิ่งมา ฮือิอเราขอฉาดคัทได้มั้ยคะขอด้วยนะคะ tunjiratvxq@hotmail.com
    #7,460
    0
  20. #7453 Chankuma (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2558 / 20:59
    เราเพิ่งมาเจอเรื่องนี้ ขอncหน่อยนะคะไรท์ chanchan_thep@hotmail.comค่า
    #7,453
    0
  21. #7450 Lovekrisyeol (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2558 / 23:59
    พี่คริสนี้นัดชานยอลมาที่ผับแบบนี้นี่ต้องการที่จะมอมเหล้าชานยอลใช่ไหมนี้แล้วชานยอลนี้โดนพี่คริสดูถูกนิดหน่อยก็ยอมไปรับคำท้าของพี่คริสแล้วอะ พี่คริสนี้ไหนตอนแรกคิดเพียงแค่จะแบล็กเมล์น้องอะไปๆมาๆทำไมทำจริงชะละ หรือเพพียงเพราะพี่คริสไม่รู้ว่าความสุขที่แท้จริงหรืออะไรก็เลยทำแบบนี้กับยอลงั้นเหรอ ขอฉากคัทหน่อยนะคะไรต์ Princessyeol27_kris@hotmail.com 
    #7,450
    0
  22. #7445 Darkmool (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2558 / 01:10
    ขอNC ตอนนี้ทันไหม
    east_of_laywook@hotmail.com
    #7,445
    0
  23. #7437 GalaxyOnlyYou (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 / 03:44
    ท่านคริสท่านช่างร้ายกาจ noonpond123 @gmail.com
    #7,437
    0
  24. #7432 cherrymamo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 10:05
    เพิ่งจะมาอ่านขอ nc ทุกตอนเลยได้มั้ยคะะ patinyapat34@gmail.com
    #7,432
    0
  25. #7431 chupoppo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 07:39
    ขอ nc หน่อยค่ะไรท์ อยากอ่านมากๆเลย chupoppo@hotmail.com
    #7,431
    0