[Fic EXO] PLANETS HISTORY {HunHan KrisYeol KaiDo}

ตอนที่ 20 : PLANETS HISTORY :: Angel boy! แค่ได้สบตาก็หวั่นไหว 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,585
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    6 มี.ค. 56

19

Angel boy! แค่ได้สบตาก็หวั่นไหว

“...โบโกชิบตา โบโกชิบตา...” ดีโอเริ่มต้นร้องเพลงที่ชอบคือเพลง I Miss You ของ Kim Bum Soo “...อีรอน แนกา มีวอ ชิลมันคึม อิดโก ชิบตา โอลฮึน คีรีราโก นอรึล เวแฮ ตอนายามัน ฮันดาโก มีชิล ดึท ซารางแฮดตอน คีออกี จู ออกดึลอี นอรึล ชอดโก อิดจีมัน ทอ อีซัง ซารางเงรัน บยอนมยองเง นอรึล กาดุลซู ออบซอ อีรอมยอน อันเดวจีมาน จูกึลมันคึม โบโก ชิบตา จูกึลมันคึม โบโก ชิบตา...”

ชายตัวเล็กขับร้องเพลงด้วยเสียงอันไพเราะที่ไร้เสียงดนตรีมาบรรเลงควบคู่ จนน้ำเสียงนั้นก้องกังวานไปทั่วหอประชุมใหญ่ เมื่อสิ้นเสียงร้องคำสุดท้ายทำเอาเหล่าผู้คนหลงใหลในน้ำเสียงจนได้รับเสียงปรบมือมากมาย แม้กระทั่งไคเองที่ยังคงยิ้มและชื่นชมในน้ำเสียงดีโอ

 ^ ^ ขอบคุณครับ” ดีโอโค้งขอบคุณทุกเสียงปรบมือที่มอบให้แก่เค้า

“สุดยอดมากจริงๆ เลยใช่ไหมครับ? ผมเชื่อความทุกคนในที่นี้คงต้องตกหลุมรักเสียงของชายคนนี้แล้วล่ะ! อย่าลืมนะครับ ชอบหมายเลขใดเก็บไว้ในใจแล้วมาร่วมโหวตให้เค้ากันหลังจบการแนะนำตัว ตอนนี้เชิญนักศึกษาลงไปพักก่อนได้เลยครับ” อาจารย์กล่าว

“ขอบคุณครับ” ดีโอเอ่ยขอบคุณอีกครั้งก่อนจะลงเวทีไป

“พบกับหมายเลขต่อไปได้เลยครับ นักศึกษาบยอนแบคฮยอน!!” ถัดจากดีโอไปคือเพื่อนของเค้าที่มีแฟนคลับอันมากมายมาคอยเชียร์อยู่หน้าเวที

3 4 แบคฮยอนเสียงดีน่ารักๆ แบคฮยอนคึกๆ คักๆ น่ารักๆ น่าหยิก น่าตี ตี๊ดชึ้งๆ” เสียงเชียร์อันกึกก้องร้องเชียร์ตั้งแต่วินาทีที่ได้ยินชื่อแบคฮยอนราวกับยกกองทัพทหารมาเอง

“สวัสดีครับ! ^{}^” แบคฮยอนเดินออกมาที่หน้าเวทีด้วยท่าทางลั่นล้าและโบกไม้โบกมือทักทายทุกคนในหอประชุม ครั้นอาจารย์ส่งไมค์ให้เค้าแนะนำตนเอง “สวัสดีครับ! ผมชื่อบยอนแบคฮยอน เรียนอยู่ปีที่ 2 ยินดีที่ได้รู้จักครับ”

3 4 แบคฮยอนเสียงดีน่ารักๆ แบคฮยอนคึกๆ คักๆ น่ารักๆ น่าหยิก น่าตี ตี๊ดชึ้งๆ” แบคฮยอนแนะนำตัวจบ เสียงแฟนคลับก็กระหน่ำร้องเชียร์

“แฟนคลับคับคั่งกันขนาดนี้ หลายคนคงหวั่นๆ กันบ้างแล้วล่ะ” อาจารย์กล่าว “แล้วมีความสามารถอะไรที่จะมาโชว์ในวันนี้ครับ?”

“คือจริงๆ แล้วความสามารถนี้ ไม่รู้จะเรียกว่าเป็นความสามารถพิเศษหรือเปล่านะครับ แต่ว่าผม... เอ่อคือ... ผมชอบเต้นน่ะครับ” แบคฮยอนเอ่ยด้วยรอยยิ้มอันเขินอายเล็กน้อย

“เต้นหรอ? ดีเลย! โชว์เลยครับ”

“แต่ว่าผมจะร้องไปเต้นไปนะครับ” แบคฮยอนเอ่ยก่อนจะเริ่มตั้งท่าเตรียมเต้นและร้อง... “คม เซมารีกา ฮันจิบเบะ อิสซอ” และเพลงที่แบคฮยอนนำมาโชว์ร้องโชว์เต้นประกอบไปด้วยคือ หมี 3 ตัว “อาป๊าคม ออมม๊าคม เอกีคม อาป๊าคมมึน ตุ้งตุ้งเฮ ออมม๊าคมมึน นาลชินเฮ เอกีคมมึน นอมูควียอวอ อึชซึก อึชซึก ชาลันดะ...” แล้วเพลงนี้ก็จบลงด้วยท่าน่ารักๆ จากบยอนแบคฮยอน

แม้คนดูจะดูอึ้งๆ ในช่วงแรก เพราะไม่คิดว่าแบคฮยอนจะมาร้องเพลงหมี 3 ตัว โชว์บนเวทีแห่งนี้ แต่เพราะความน่ารักปนทะเล้นจึงได้เสียงกรี๊ดจากสาวๆ และเสียงเชียร์สไตล์กองทัพจากหนุ่มๆ ไปไม่น้อย

“น่ารักจริงๆ เลยนะครับ! แบบนี้ได้ใจใครในที่นี่ไปเต็มๆ เลยนะ เอาเป็นว่าเชิญนักศึกษาลงไปพักผ่อนก่อนดีกว่า เดี๋ยวแฟนๆ จะกรี๊ดสลบไปเสียก่อน” อาจารย์กล่าว

“ครับ! แล้วเจอกันนะครับ” แบคฮยอนโบกมือลาแฟนๆ ก่อนลงเวทีไป

“แล้วมาพบกับนักศึกษาคนต่อไปเลยนะครับ นักศึกษาชเวนัมยอล...”

อาจารย์ได้กล่าวเชิญนักศึกษาออกมาตามลำดับหมายเลขทีละคนๆ ซึ่งมีรายชื่อผู้เข้าประกวด Best of the Angel boy จำนวน 15 คน นับว่าได้คัดหน้าตา บุคลิกภาพมาแล้วทุกคน

“และแล้วก็มาถึงนักศึกษาคนที่ 12 แล้วนะครับ บอกก่อนเลยว่าผู้ชายคนนี้ใครเห็นแล้วก็ต้องตกหลุมรักในนาทีแรกที่ได้เห็นอย่างแน่นอน นักศึกษาลู่ฮาน!!” อาจารย์ประกาศชื่อนักศึกษาคนถัดมา

“ลู่ฮาน! ลู่ฮาน! ลู่ฮาน!! หว่อ อ้าย หนี่!!!” เสียงเชียร์จากแฟนคลับต่างร้องเชียร์เมื่อลู่ฮานเดินออกมา แม้ว่าบางคนไม่เคยได้พบเค้าก็ยังต้องอึ้งที่ชายผู้นี้มีใบหน้าหวาน แถมกองเชียร์ยังพร้อมใจเชียร์เป็นภาษาจีน

^ ^” ลู่ฮานโปรยยิ้มหวานให้บรรดากองเชียร์

“ดูเหมือนแฟนคลับนักศึกษาลู่ฮานนี่จะทราบประวัติกันเป็นอย่างดี เพราะลู่ฮานนี่เป็นคนจีน เรามาให้เค้าแนะนำตัวกันก่อนเลยดีกว่าครับ” อาจารย์กล่าว

“สวัสดีครับ! ผมชื่อลู่ฮาน เพิ่งย้ายเข้ามาเรียนที่นี่ได้ไม่นาน แต่ยังไงก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ” ลู่ฮานเอ่ยทักทายด้วยภาษาเกาหลีที่ชัดเจน

ลู่ฮานนางฟ้าแสนงาม เมื่อยามมองดวงตาใส น่าหลงใหลยิ่งกว่าอัญมณี! ลู่ฮานเริ๊ดเริ่ด!!” แค่แนะนำตัวจบแฟนคลับต่างส่งเสียงเชียร์กันยกใหญ่

^ ^” อีกครั้งที่ลู่ฮานยิ้มหวาน (เป็นภาพที่หาได้ยากมากตั้งแต่เปิดเรื่องมา)

“ไม่ทราบว่านักศึกษาลู่ฮานนั้นจะโชว์ความสามารถพิเศษอะไรครับ?” อาจารย์กล่าวถาม

“ความจริงผมก็ไม่ได้มีความสามารถพิเศษอะไร... ร้องเพลงได้นิดหน่อย เต้นได้นิดหน่อย” ลู่ฮานบอกด้วยท่าทีเขินๆ ทั้งรอยยิ้มเล็กๆ

“ถ้าอย่างนั้นก็โชว์ทั้ง 2 อย่างเลยล่ะกัน เอาเป็นว่าร้องโชว์ก่อนเลย”

“ร้องเพลง...” ลู่ฮานเอ่ยเบาๆ ก่อนนึกเพลงที่ต้องการจะร้อง “ผมขอร้องเพลงภาษาจีนได้ไหมครับ?” เค้าหันไปถามอาจารย์

“อ่อ! ได้เลยครับ”

^ ^” ลู่ฮานยกยิ้มเล็กน้อย ก่อนยกไมค์ขึ้นเตรียมร้องเพลง JJ Lin ft. Charlene Choi - Little Dimples

ในเสียงร้องหวานๆ ของทำนองนี้นั้น แม้ไม่รู้ความหมายก็ยังเคลิบเคลิมเพราะความน่ารักของเพลงที่ชายร่างบางได้ร้องออกมา ดวงตาใสมองหาใครบางคนขณะที่ตนร้องเพลงนี้อยู่ ครั้นความหมายของเพลงที่ตนอยากมอบให้ชายผู้นั้น จนได้พบ เซฮุน...

...ลักยิ้มเล็กๆ และขนตางอน น่าหลงใหลจนไม่มียารักษา ฉันก้าวย่างช้าลง ความรู้สึกเหมือนเมา ในที่สุดก็หาพบความสวยงามตรงกันในใจ ความอบอุ่นตลอดชีวิต ฉันจะรักเธอนานเท่านาน...

ท่อนนี้ที่พร่ำพรรณนาเสียงหวานออกมานั้นคือท้วงทำนองที่บังเอิญได้ร้องเมื่อตอนที่ได้พบเซฮุน แม้ความหมายที่สื่อออกไปนั้นเซฮุนไม่สามารถเข้าใจได้ แต่ลู่ฮานก็คงหักห้ามใจไม่ให้เขินลึกๆ ในใจไม่ได้อยู่ดี

“ขอบคุณครับ” ลู่ฮานยกยิ้มกล่าวขอบคุณเมื่อร้องเพลงจบ

“เพราะดีนะครับ แม้ว่าผมจะฟังไม่ออกก็ตาม แต่ว่าเสียงนักศึกษาลู่ฮานฟังแล้วเคลิมเลยนะ เอาล่ะครับ! จะโชว์เต้นสักหน่อยไหม?” อาจารย์กล่าวถาม

“ครับ! ^ ^” ลู่ฮานเผยยิ้มอีกครั้งเมื่อได้รับคำชม ก่อนเตรียมโชว์เต้นเล็กๆ หลังจากที่มีเสียงดนตรีเปิดขึ้นมา

ชายร่างเล็กได้เต้นโชว์ตามเสียงเพลง เสียงเชียร์ เล่นทำเอาลืมไปเสียเลยว่าครั้งแรกที่รู้ว่าชื่อตนติดการประกวด Best of the Angel boy นั้นตนเองแทบจะคลั่งตายเพราะไม่ชอบ แต่ตอนนี้มีร้อยให้ล้าน มั่นใจเต็มเปี่ยม!

“ขอบคุณครับ!” อีกครั้งที่ลู่ฮานกล่าวขอบคุณหลังเต้นจบ

“อาจารย์คิดว่าแบบนี้ไม่เรียกนิดหน่อยแล้วนะ ผู้ชมในหอประชุมก็คงคิดเหมือนกันและหนักใจจริงๆ ว่าจะเลือกใครใช่ไหมครับ? ตอนนี้เชิญนักศึกษาไปพักก่อนได้เลยครับ” อาจารย์กล่าวเสริม ก่อนเชิญลู่ฮานให้ไปพักผ่อนรอรอบตัดสินผลว่าใครจะได้เป็น Best of the Angel boy!

ในเวลาต่อมาการแนะนำตัวนักศึกษาผู้เข้าประกวด Best of the Angel boy ได้ครบทั้งหมด 15 คน อาจารย์จึงได้กล่าวเชิญทุกคนมาที่ด้านหน้าเวทีอีกครั้ง เมื่อถึงเวลาอันลุ้นระทึกตัดสินกันแล้วว่าต่อจากนี้ใครจะได้ตำแหน่ง Best of the Angel boy ไปครอง!

“ตอนนี้ก็มาถึงช่วงเวลาการตัดสินแล้วนะครับว่าใครจะเป็น Best of the Angel boy อาจารย์ขอย้ำของรางวัลอีกครั้งนะครับ ว่าผู้ที่ได้รับตำแหน่งจะได้รางวัลเป็นตั๋วเครื่องบินไปกลับต่างประเทศ ซึ่งนักศึกษาสามารถเลือกได้เลยว่าจะไปที่ไหน และ Best of the Angel boy ของแต่ละปีนั้น อาจได้ลุ้นเป็น Queen ของ King! เช่นเดียวกัน” อาจารย์กล่าว “และการโหวต Best of the Angel boy นั้น จะใช้วิธีเดียวกับการโหวต Kingในรอบแรก คือเก้าอี้แต่ละตัวจะมีเครื่องโหวตอยู่โดยให้กดหมายเลขและกด Enter ส่วนผู้ที่ชมอยู่ภายนอกนั้นจะให้เรียงแถวตามจุดโหวตต่างๆ”

ขณะที่อาจารย์ได้กล่าวอธิบายการโหวต Best of the Angel boy ทุกคนต่างมองหาเครื่องโหวตทั้งของตนเองและคนข้างๆ เครื่องโหวตในหอประชุมถูกตั้งไว้ให้กดโหวตได้เพียงครั้งเดียว ต่างจากภายนอกจะโหวตได้หลายครั้ง

“และผลคะแนนจะมาออกบนจอมอนิเตอร์หน้าเวทีแห่งนี้ครับ” อาจารย์กล่าวเสริมพลางชี้ไปทางจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ที่ถูกจัดเตรียมไว้รองรับโปรแกรมการโหวต ซึ่งแสดงผลทั้งหมด 20 ลำดับคะแนนจากมากไปหาน้อย “และตอนนี้ก็ถึงเวลาของการโหวตแล้วครับ ทุกคนพร้อมแล้วใช่ไหมครับ? เมื่อพร้อมแล้ว... กดโหวตได้เลยครับ!” อาจารย์บอกสัญญาณการเริ่มโหวต

ทุกคนในหอประชุมต่างกดโหวตด้วยสีหน้าที่จริงจัง ต่างต้องการให้คนที่ตนชอบได้รับตำแหน่ง Best of the Angel boy ไม่ต่างจากภายนอกหอประชุมที่เบียดกันตามแถวเพื่อเข้าร่วมโหวตให้แก่คนที่ตนชอบ แต่เพื่อป้องกันความวุ่นวายหรือคนที่แอบลักรอบโหวตรอบสองจึงต้องถูกทำสัญลักษณ์บนข้อมือด้วยการขีดกากบาท

เมื่อการกดโหวตของแต่ละคนที่เสร็จสิ้นก็ต้องหันไปมองที่จอมอนิเตอร์ลุ้นว่าชื่อใครกันที่จะติดอันดับ 1 ซึ่งคือการที่เค้าคนนั้นจะได้เป็น Best of the Angel boy

“ผลโหวตกำลังจะออกมาแล้วครับ...” อาจารย์กล่าวบอกด้วยอาการลุ้น “นักศึกษาที่ได้คือ...”

ตี๊ด... ตี๊ด... ตี๊ด...

เสียงสุดท้ายของการคำนวณจากเครื่องนับโหวต กำลังประมวลผลที่ออกมา จนกระทั่ง...

Best of the Angel boy ปีนี้ได้แก่... นักศึกษา... ลู่ฮาน!!” อาจารย์ประกาศผลอันดับที่ 1 เมื่อผลออกมาเป็นเอกฉันท์ โดยที่ลู่ฮานมีคะแนนนำอันดับที่ 2 มากกว่า 50 คะแนน

“วู้วๆๆ”

“ลู่ฮาน! ลู่ฮาน!

“ลู่ฮานนางฟ้าแสนงาม เมื่อยามมองดวงตาใส น่าหลงใหลยิ่งกว่าอัญมณี! ลู่ฮานเริ๊ดเริ่ด!!

กองเชียร์เฮลั่นเมื่อครั้นลู่ฮานคนที่เค้าเชียร์สุดใจได้ตำแหน่ง Best of the Angel boy แม้แต่เจ้าตัวเองที่ตอนได้ยินชื่อยังยืนมึนงง ไม่รู้ว่าอาจารย์เรียกชื่อใคร จนนักศึกษาที่เข้าประกวดด้วยกันสะกิดบอกจึงรู้ตัวว่าตนเองได้ตำแหน่งนี้ไปครอง เค้าดีใจมากหันไปยิ้มดีใจกับเซฮุน ก่อนจะเดินไปรับมงกุฎตำแหน่ง Best of the Angel boy

“ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ” อาจารย์กล่าวแสดงความยินดี หลังจากที่ผู้ชนะจากปีที่แล้วได้เป็นผู้สวมมงกุฎให้ลู่ฮานเรียบร้อยแล้ว “หลังจากได้ตำแหน่งนี้ไม่เพียงแต่จะได้รับตั๋วเครื่องบินแล้ว นักศึกษายังจะได้ถ่ายแบบลงนิตยสารวัยรุ่นชื่อดังอีกด้วย แต่ตอนนี้กล่าวอะไรสักเล็กน้อยนะครับ”

“คือว่า... ขอบคุณครับ! คือจริงๆ ตอนนี้ผมทั้งดีใจและตื่นเต้นมากจนพูดไม่ถูกเลย แต่ผมต้องขอบคุณจากใจจริงๆ ที่ทุกคนโหวตให้แก่ผม ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันทำไมถึงได้ตำแหน่งนี้ แต่ว่าขอบคุณครับ! ^{}^” ลู่ฮานโค้งขอบคุณรอบด้าน

เพราะแฟนคลับที่รวมตัวกันมากมายของลู่ฮาน และแฟนคลับที่เพิ่มมาใหม่หลังจากที่เซฮุนได้แข่งเต้นกับลู่ฮาน แต่ถึงอย่างนั้นเอง เสน่ห์ของลู่ฮานกับรอยยิ้มเขินๆ ของเค้ามากกว่าที่ได้หัวใจของคนที่โหวตไปครอง

“ส่วนนักศึกษาคนใดที่ไม่ได้รับตำแหน่งก็ไม่ต้องเสียใจไป ปีหน้ามาลุ้นกันใหม่นะครับ ส่วนกิจกรรม Open House วันนี้ก็ต้องจบลงไว้แต่เพียงเท่านี้นะครับ ขอบคุณทุกคนมากครับ!!” อาจารย์กล่าวปิดงานก่อนลงไปจากเวที

^ ^” ลู่ฮานมองไปที่เซฮุน ก่อนจะเผยยิ้มแล้วกระโดดลงจากเวทีเพื่อวิ่งไปหา

“ลู่ฮาน! ลู่ฮาน!” แต่ขณะนั้นบรรดาแฟนคลับของเค้าก็ยังคงไม่ไปไหน ดีใจที่เห็นลู่ฮานก็เข้ามารุมล้อมเอาไว้ ก่อนจะยกชายร่างบางแล้วโยนขึ้นลงเพื่อเป็นการฉลอง

“อ๊า!! O{}O!” จากที่มีรอยยิ้ม ตอนนี้ลู่ฮานกลับขวัญกระเจิงเมื่อเค้าเองเป็นโรคกลัวความสูง ถูกโยนแบบนี้ทำเอาหน้าเสียไปเลย “ปล่อยเถอะครับ ปล่อยๆ” เค้าโวยวายและขอร้อง

“ลู่ฮานนางฟ้าแสนงาม เมื่อยามมองดวงตาใส น่าหลงใหลยิ่งกว่าอัญมณี! ลู่ฮานเริ๊ดเริ่ด!!” กองเชียร์โยนลู่ฮานขึ้นลงพร้อมสโลแกนคำเชียร์ เมื่อจบพวกเค้าต่างก็หยุดแล้วปล่อยลู่ฮานลง

“พวกเราดีใจด้วยนะครับ” หนึ่งในบรรดาแฟนคลับลู่ฮาน กล่าวแสดงความยินดี

@_@ ขอบคุณครับ” ลู่ฮานยิ้มเล็กๆ แต่เค้ากลับยังมึนๆ งงๆ ปรับตัวไม่ถูก

หมับ!

O_O!” ลู่ฮานถลึงตาโตเมื่อถูกคว้าข้อมือไว้จากใครคนหนึ่ง ทำเอาเค้ากลัวว่าจะถูกโยนอีก แต่...

“ไปกันเถอะ!” น้ำเสียงที่คุ้นเคย เอ่ยบอกเมื่อเลื่อนมือมาจับกุมมือเล็กของลู่ฮานไว้แน่น ก่อนที่เค้าจะพาวิ่งฝ่าวงล้อมฝูงชนออกไป

“ลู่ฮาน!!!” เสียงแฟนคลับต่างร้องเรียกลู่ฮานที่ถูกลากออกไปต่อหน้าต่อตา

“เซฮุน...” ชายร่างบางมองคนที่กำลังพาเค้าวิ่งออกมาจากวงล้อมแฟนคลับ วิ่งหนีออกมาจากหอประชุมใหญ่

“ลู่ฮาน...” แม้แต่เสียงผู้คนมากมายที่เอ่ยเรียกลู่ฮานเมื่อวิ่งผ่าน แต่เซฮุนก็ยังคงพาร่างบางวิ่งต่อไป

“จะพาฉันไปไหน?” ลู่ฮานเอ่ยถามเมื่อยามที่สงสัย

“ก็พาไปในที่ๆ ไม่มีใครไงล่ะ...” เซฮุนกล่าวบอกด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ยิ่งทำให้ลู่ฮานเกิดความสงสัยมากขึ้นตลอดระยะทางที่วิ่งมาด้วยกันอย่างไม่รู้จุดหมาย

ในเวลาต่อมา...

- -^ ที่นี่น่ะหรอที่ต้องการพาฉันมา?” ลู่ฮานเอ่ยถามเมื่อเค้ามาหยุดที่หน้าห้องตนเอง

“อืม!” เซฮุนตอบสั้นๆ ก่อนจะหยิบกุญแจห้องลู่ฮานออกมาไขประตู

“เหอะ!” ลู่ฮานหมดคำถามเมื่อเซฮุนเดินเข้าห้องของตนไป ได้แต่สบถเสียงแล้วเดินตามเข้าไปก่อนจะปิดประตู “ถ้าจะกลับมาห้องฉันแล้วจะพาวิ่งมาทำไมไม่ทราบ?”

“หรือนายต้องการให้แฟนคลับของนายจับนายโยนอยู่แบบนั้นล่ะ?” เซฮุนนั่งบนเก้าอี้ริมหน้าต่าง พลางไขว้ขาก่อนย้อนถามลู่ฮาน

“ก็ไม่ได้ต้องการ... แต่ก็น่าจะให้ฉันอยู่ขอบคุณพวกเค้าสักหน่อย ถ้าไม่มีพวกเค้าฉันก็คงไม่ชนะ”

“แต่ว่าถ้าปล่อยให้อยู่กันไปนานๆ รู้ไหมว่าฉันหึง” เซฮุนกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“หึง?” แค่ได้ยินคำๆ นี้ใบหน้าสวยถึงกับแดงระเรื่อ “พูดอะไรของนายน่ะ? หึงอะไรกัน? แค่แฟนคลับ...” ลู่ฮานเอ่ยด้วยความเขินค่อยบิดตัวหันหลังให้เซฮุน เพื่อแอบยิ้มที่รู้ว่าเซฮุนหึงเค้า

“จะไม่ให้หึงได้ยังไง...” เซฮุนค่อยๆ เดินเข้าไปหาลู่ฮาน พลางกล่าวก่อนที่จะ...

หมับ!

O///O” ร่างบางถูกสวมกอดจากด้านหลัง เล่นทำเอาเขินจนทำตัวไม่ถูก

“ก็แฟนฉันน่ารักขนาดนี้ หากใครได้อยู่ใกล้นานๆ ก็คงต้องหลงรัก” ร่างสูงเอ่ยเสียงแผ่วที่ข้างหูร่างบาง ก่อนยื่นคางวางพักบนไหล่ลู่ฮาน

O///O” ร่างบางยิ่งกว่าเขิน หน้าแดงกล่ำ                                         

“เมื่อยิ่งเห็นนายบนเวทีแบบนั้น ก็ยิ่งทำให้ฉันหลงรักนายมากเข้าไปทุกทีเลยรู้ตัวไหม?” เซฮุนเอ่ยถามพลางขยับตัวจับลู่ฮานหันมาหาตน เพื่อให้ได้สบดวงตาใส

^ ^ อย่างนั้นหรอ?” ลู่ฮานเผยยิ้มสวยบนใบหน้า

“รอยยิ้มของนายน่ะ เก็บมันไว้ได้ไหม? อย่าไปยิ้มให้ใครต่อใครที่ไม่รู้จัก” เซฮุนกล่าว

“ทำไม?”

“เพราะฉันกลัวว่าใครเค้าจะหลงรักนายเหมือนกันฉัน รอยยิ้มแบบนี้ยิ้มให้ฉันได้คนเดียวนะ”

^///^” ทั้งร่างกายลู่ฮานตอนนี้รู้สึกร้อนผ่าวไปหมด เพราะคำบอกของคนตรงหน้า แม้จะฟังดูแปลกๆ แต่เค้ากลับรู้สึกชอบอย่างไร้เหตุผลที่เซฮุนสื่อว่ากำลังหวงเค้า “จะกลัวไปทำไม... ฉันไม่ใช่คนที่รักใครง่ายๆ หรอกนะ” เมื่อร่างบางเอ่ยบอก สายตาพลันหลบมองลงต่ำ ไม่กล้าสบตาคนตรงหน้าที่เอาแต่มองเค้าราวกับจะกลืนกิน

“เป็นอะไรไป? เขินฉันหรอ?” เซฮุนยิ้มกริ่ม แกล้งแซวชายร่างบาง

“เปล่าซะหน่อย” ลู่ฮานรีบเงยหน้ามองเซฮุนเพื่อเถียงว่าตนไม่ได้เขิน

^ ^ ไม่เห็นจะต้องอายเลย แค่เขินกันแบบนี้น่ารักจะตายไป”

“เปล่านะ! ฉันก็แค่... >///<

ไม่ทันที่ร่างบางจะเอ่ยเถียงกลับ ร่างสูงสวมจูบหวานลงบนปากบางเบาๆ สองมือใหญ่ประคองเอวบางไว้ไม่ให้ห่างตัว มือเล็กทั้งสองที่กำแน่นเมื่อถูกจูบในตอนแรก ค่อยๆ คลายออก ก่อนเลื่อนขึ้นจับใบหน้าเซฮุน เอียงใบหน้าให้ได้องศาเพื่อรับรสจูบหวานอันดื่มด่ำอยู่เนินนาน

“แบบนี้ฉันคงอดใจไม่หรอก” เมื่อร่างสูงถอนจูบหวาน เค้ามองชายร่างบางเมื่อเอ่ยบอก

“เอ๊ะ??” ลู่ฮานชักสีหน้าสงสัย อะไรที่เซฮุนบอก

“ฮึ!” เซฮุนยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก ก่อนเลื่อนมือของตนขึ้นมาที่กระดุมเสื้อชายร่างบางเพื่อทำการปลดออก

O///O” ร่างบางมองการกระทำนั้น เริ่มเข้าใจในสิ่งที่เซฮุนคิด

ก๊อกๆๆ

แต่ในนาทีนั้นเอง กลับมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญมาหาลู่ฮานในยามนี้ เสียงเคาะประตูดังจากภายนอกเป็นระยะๆ ทำเอาเซฮุนเซ็งไปในทันที

“ฮึๆ ฉันไปเปิดประตูก่อนนะ” ลู่ฮานหัวเราะในลำคอที่เห็นใบหน้าเซฮุนที่บ่งบอกว่าเซ็งมาก เค้ากล่าวบอกก่อนจะเดินไปเปิดประตู

^{}^ ยินดีด้วยนะ!!” ทันทีที่ลู่ฮานเปิดประตูต้อนรับแขก เสียงแสดงความยินดีก็ดังขึ้นจากชาย 2 คน อย่างพร้อมเพียง

“ซิ่วหมิน เฉิน...” ลู่ฮานเอ่ยชื่อชายทั้งสองที่มาเยือน

“นึกแล้วว่าต้องกลับมาที่ห้อง พวกฉันก็เลยตามมาฉลอง!” ซิ่วหมินกล่าว พลางเดินเข้าไปในห้องลู่ฮาน

“อย่างนั้นหรอ?” ลู่ฮานถาม “จะฉลองอะไรล่ะ? ออกไปข้างนอกใช่ไหม?”

No No No! พวกเราเตรียมมาแล้ว” เฉินกล่าวพร้อมยกถุงดำขึ้น

“อะไรหรอ?” ลู่ฮานมองอย่างสงสัย

“ของฉลองไง! เซฮุนฉันก็ซื้อมาให้นายเหมือนกันนะ” เฉินปิดประตูห้อง ก่อนจะเดินมาที่กลางห้อง เค้านั่งลงกับพื้นห้องวางถุงดำลงตรงหน้า ค่อยๆ หยิบสิ่งที่อยู่ด้านในออกมา

“เหล้าหรอ?” ลู่ฮานถลึงตาโตเมื่อพบว่าสิ่งนั้นคือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ซิ่วหมินกับเฉินนำมา

“ไม่ใช่ๆ นี่น่ะเบียร์” ซิ่วหมินค้าน พลางนั่งลงข้างๆ เฉิน

“มันจะต่างกันตรงไหน ในเมื่อดื่มเข้าไปแล้วก็เมาเหมือนกัน” ลู่ฮาน

“นานๆ ทีจะดื่ม ไม่เป็นไรหรอกนะ เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองให้กับ Best of the Angel boy คนใหม่ นั่งลงก่อนสิ!” ซิ่วหมินกล่าวพลางดึงตัวลู่ฮานให้นั่งลงข้างเค้า “เซฮุน! นายก็มาดื่มด้วยกันสิ”

“พอดีว่าผมไม่ชอบดื่มของพวกนี้” เซฮุนที่นั่งมองอยู่ริมหน้าต่าง เค้ากอดอกด้วยความเซ็ง เมื่อซิ่วหมินชวนก็ปฏิเสธิทันที

“อย่างน้อยก็มานั่งในกลุ่มด้วยกันสิ ตามมารยาทแล้วนายเองก็อายุน้อยที่สุดนะ” เฉินกล่าว

“จริงสิ! นายควรมานั่งในกลุ่มด้วยนะ” ลู่ฮานแลสายตามองไปทางเซฮุน

“...” เซฮุนจำใจต้องมานั่งรวมกลุ่มอย่างขัดไม่ได้

“ฉันไม่ได้มีแค่เบียร์มาหรอกนะ ยังมีคิมบับมาด้วย คิดว่ากินด้วยกันแล้วจะอร่อยน่ะ” ซิ่วหมินกล่าว

“ผมว่ามันจะอิ่มก่อนนะ” เฉินแทรกขณะที่ตนเปิดกระป๋องเบียร์ส่งให้แต่ละคน “นายเองก็รับไว้สิเซฮุน ถึงไม่ดื่มแต่ก็ชนกระป๋องเพื่อฉลองให้กับพี่ลู่ฮานไง” เฉินบอกเซฮุน ก่อนจะยื่นกระป๋องเบียร์ให้

“ครับ” เซฮุนรับกระป๋องเบียร์มาตามที่เฉินบอก

“เอาล่ะ! ชนครั้งนี้เพื่อฉลองให้แก่ Best of the Angel boy คนใหม่ เอ้า! ชน!” ซิ่วหมินกล่าวเปิดงาน

ทุกคนต่างชนกระป๋องเบียร์ รวมทั้งเซฮุนที่ชนกระป๋องเบียร์ด้วยแต่ไม่ได้ดื่ม เค้ามองดูซิ่วหมินและเฉินที่กระดกดื่ม ก่อนหันไปมองลู่ฮานที่ร่วมดื่มด้วย

“ดื่มเบาๆ สิ! เดี๋ยวก็สำลักหรอก” เค้าเตือนลู่ฮาน

“อ่ะๆ คู่นี้...” ซิ่วหมินได้ยินก็ยกยิ้ม

“รู้แล้วน่า!” ลู่ฮานยกมือเช็ดปาก พลางตอบกลับเซฮุน

“เอ้า! ชนนี้เพื่อความรักฮุนฮาน!!” เฉินบอกพร้อมยกกระป๋องเบียร์ขึ้น (สาวกฮุนฮานอีกคน!)

“ชน!!” ตามด้วยซิ่วหมินที่ยกกระป๋องเบียร์ขึ้นชนกับเฉิน แต่เมื่อเซฮุนและลู่ฮานต่างไม่มีใครยก “ยกกระป๋องขึ้นมาชนสิ ชนนี้เพื่อความรักของพวกนายน่ะ”

“อ่อ...” ลู่ฮานยกกระป๋องเบียร์อย่างขัดเขิน

“...” ตามด้วยเซฮุน

อึก! อึก! อึก!

“เบาๆ สิ! เดี๋ยวก็เมาหรอก” เซฮุนปรามลู่ฮานที่กระดกดื่มเบียร์ครั้งหนึ่งดื่มไปหลายอึก

“ต่อไปชนเพื่อความรักของเฉินหมิน!! ^{}^/” คราวนี้ลู่ฮานเป็นผู้กล่าวเรื่องฉลองบ้าง

“ฮะ?” ซิ่วหมินชะงัก

“ชน!!” แต่เฉินกลับยกกระป๋องเบียร์โดยไม่ลังเล

“รออะไรล่ะ? รีบชนสิซิ่วหมิน! นายด้วยเซฮุน” ลู่ฮานบอกแกมบังคับ

ซิ่วหมินและเซฮุนยกกระเป๋าเบียร์ขึ้นชนเพื่อฉลอง พวกเค้าต่างเอ่ยเรื่องที่ต้องฉลองเรื่อยๆ ไม่ซ้ำกัน ซึ่งเกินขอบเขตของเรื่องฉลองที่แท้จริงไปเสียแล้ว ไม่ว่าจะเป็น...

“ชนนี้เพื่อ... โลกที่สดใส!!” กล่าวโดยเฉิน

“ชนนี้เพื่อ... มด 3 ตัวที่กำลังเดินผ่านพวกเราไป!!” กล่าวโดยซิ่วหมิน

“และชนนี้เพื่อ... อุลต้าแมนที่กอบกู้โลก!!” กล่าวโดยลู่ฮาน (อาการหนักกว่าพวกเลยล่ะ - -^)

ผ่านมาถึงยามราตรีในค่ำคืน พวกเค้าทั้ง 3 คน กระดกดื่มครั้งแล้วครั้งเล่า จนหมดไปหลายต่อหลายกระป๋อง ต่างกลับเซฮุนที่นั่งเอาแต่นั่งกอดอกมองพวกเค้า ต้องคอยมาเป็นเด็กนั่งเปิดกระป๋องเบียร์ และคอยชนกระป๋องด้วยอยู่แบบนี้ จนซิ่วหมิน เฉิน ลู่ฮาน ต่างมึนเมามากขึ้น

“ฮ่าๆ ฉันเริ่มคิดไม่ออกแล้วล่ะ” ซิ่วหมินกล่าว

“พวกพี่เมากันมากแล้วนะ อีกอย่างเบียร์ก็หมดแล้ว” เซฮุนกล่าวบอก

“เมาที่ไหน? ไม่เมาสักหน่อย” ลู่ฮานหันไปเถียงเซฮุน ด้วยการขมวดคิ้ว

“นายน่ะตัวดีเลย เมาก่อนใครเลยนะรู้ตัวไหม?” เซฮุน

“ฉันก็คิดว่าฉันเมามากแล้วเหมือนกัน” เฉินกล่าวทั้งที่ตนเมา แต่ก็ยังมีสติมากที่สุดในกลุ่ม “พี่ซิ่วหมิน... เรากลับห้องกันเถอะ”

“ทำไมล่ะ? ฉันเพิ่งนึกได้เองนะว่าจะฉลองเรื่องอะไรต่อน่ะ!” ซิ่วหมินมองหน้าเฉินพลางบอก

“ไว้ฉลองครั้งหน้าอีกก็ได้ วันนี้พอแค่นี้เถอะ!” เฉินลุกขึ้นยืนก่อนพยุงตัวซิ่วหมินลุกขึ้นตาม พวกเค้าต่างยืนแทบไม่ตรง เซไปมา

“ไหวไหมเนี่ย? ให้ผมช่วยล่ะกัน” เซฮุนลุกขึ้นยืนคอยช่วยพยุงซิ่วหมินไปส่งที่ห้อง ก่อนจะส่งเฉินอีกคน ถึงมีสติแต่กลับไขกุญแจห้องไม่ถูก เซฮุนต้องช่วยไขกุญแจให้ พยุงเฉินไปนอนบนเตียงแล้วกลับออกมา “เฮ้อ! นี่มันอะไรกัน? ทำไมฉันต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ยังเหลือนายตัวแสบอีกคน” เค้าบ่นพลางเดินกลับห้อง 304

เมื่อเซฮุนเปิดประตูเข้าห้องไปพบลู่ฮานกำลังเดินโซซัดโซเซออกมาจากห้องน้ำ เค้าหยุดมองร่างบางที่เดินมาจนถึงเค้า

“นี่นาย...” ลู่ฮานเอ่ยเมื่อเงยหน้ามองเซฮุน

“มีอะไร?” เซฮุนถาม

“แอร์ในห้องฉันเสียใช่ไหม? ทำไมมันถึงร้อนขนาดนี้ล่ะ หรือว่านายแกล้งปิดแอร์”

“ฮะ? ฉันจะไปแกล้งนายทำไมกัน? นายน่ะดื่มมากไง ก็เลยทำให้รู้สึกร้อน แล้วแอร์เนี่ยหน้าหนาวแบบนี้ใครเค้าเปิดกัน ถ้านายร้อนเดี๋ยวฉันเปิดแอร์ให้ล่ะกัน” เซฮุนกล่าวพลางหามองรีโมทแอร์

“เซฮุนนี่...” เสียงหวานเอ่ยเรียกเซฮุนที่อยู่ข้างๆ ตน

“...” เซฮุนมองชายร่างบางที่กำลังเมา “เป็นอะไรไป?”

“ฮึๆ นายเองก็ห้ามไปจีบใครน่ะ อย่าไปยิ้มให้คนอื่นนอกจากฉันเหมือนกัน เพราะว่าฉันหึงแรงนะ” ลู่ฮานบอก สองมือเล็กเลื่อนขึ้นลูปบนหน้าอกกว้างของคนตรงหน้า “ตอนนี้เรามาสานต่อเรื่องก่อนหน้านี้ไหม?”

“ฮะ?” ทั้งที่ได้ยินแต่กลับอุทานออกไปเหมือนยังไม่แน่ใจว่าลู่ฮานพูดอะไร

ร่างบางยืดตัวเพื่อจูบชายร่างสูง สองมือเล็กเลื่อนไปที่กระดุมเสื้อเซฮุน พลางปลดกระดุมเม็ดบนออก แล้วค่อยๆ ปลดกระดุมเม็ดถัดไปอย่างช้าๆ

“ถ้าฉันอดใจไม่ไหวแล้วนายจะแย่นะลู่ฮาน” เซฮุนยกยิ้มเมื่อถูกร่างบางรุก

“ฮึๆ” เสียงหวานได้แต่หัวเราะในลำคอ มองดวงตาชายตรงหน้าด้วยสายตาหวานเยิ้มเพราะความเมาจึงไม่รู้ตัวว่ากำลังทำอะไร มือเล็กกำชับเสื้อเซฮุนไว้แน่น สองเท้าค่อยๆ ก้าวไปทางเตียงนอนพร้อมกับชายร่างสูง

ฟุ๊บ!

ชายร่างบางทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงนุ่ม เมื่อร่างสูงสวมจูบหวานพลางโน้มตัวชายร่างบางลงนอนราบบนเตียง ใบหน้าละเลื่อนจากจูบปากบางมาพรมจูบบนหน้าผาก ละลงมาที่แก้ม ก่อนละไปที่ใบหู

“ฉันชอบนายในแบบนี้จริงๆ ลู่ฮาน...” เซฮุนกระซิบเสียงแผ่ว ก่อนขยับกาย แลสายตากลับมามองใบหน้าสวยอีกครั้ง แต่เมื่อได้มองกลับต้องพบว่า... “- -^ หลับ... ลู่ฮาน... นายนี่มัน...” อีกครั้งที่เซฮุนต้องหมดอารมณ์ เซ็งจิต เมื่อพบว่าตอนนี้ลู่ฮานได้หลับไปแล้ว

เค้าลุกขึ้นยืนกอดอก มองชายร่างบางที่เข้ามารุกเค้าเมื่อครู่ แต่จู่ๆ ก็หลับไปเสียอย่างนั้น แถมคืนนี้เซฮุนต้องมาเก็บกระป๋องที่ซิ่วหมินและเฉินซื้อมาอีก

“คอยดูเถอะ! ตื่นมาเมื่อไรจะแกล้งเสียให้เข็ดเลย” เซฮุนบ่นไปก็เก็บกวาดห้องลู่ฮานไป ก่อนแลสายตาไปมองชายหน้าสวยที่หลับพริ้มยิ้มหวานไม่รู้เรื่องรู้ราว

 

ในขณะเดียวกันของค่ำคืน ณ สวนข้างหอพักมอนสเตอร์ ชายตัวเล็กที่พลาดจากตำแหน่ง Best of the Angel boy ต้องมานั่งเศร้า แม้จะไม่ได้หวังไว้แต่ก็อดเสียดายไม่ได้

“ทเวจี! นายว่าปีหน้าฉันควรลงแข่งอีกไหม?” ดีโอเอ่ยถามแมวตัวกลมของตนที่กำลังเล่นอยู่ข้างๆ

เมี๊ยว...

“นายก็คิดว่าไม่ควรลงใช่ไหม? จริงสิเนอะ! ฉันก็คิดว่างั้น” ดีโอยังคงพูดกับแมวของเค้าต่อไป “ป่านนี้แบคฮยอนจะเสียใจมากแค่ไหนก็ไม่รู้ หลังเลิกงานก็ไม่เห็นเลย แต่แบคฮยอนก็ยังคงเป็นแบคฮยอน ไม่เสียใจแน่นอน เพราะปีหน้ายังมีอีกนี่นา จริงไหมทเวจี?”

เมี๊ยว...

“นายจะคุยกับแมวอีกนานไหม?” เสียงชายคนหนึ่งที่เดินเข้ามาใกล้เอ่ยถาม

“นาย...” ดีโอมองชายคนนั้นมาเดินมาหยุดใกล้ๆ เค้า “ทำไมนายมาอยู่ที่นี่?”

“ฉันก็แค่...” ไคกล่าวตอบพลางเดินไปหาทเวจี “คิดถึงทเวจี...”

“แต่ทเวจีมันไม่คิดถึงนายหรอกนะ เพราะมันไม่รู้จักนายนี่”

“จริงๆ นะหรอ?” ไคย้อนถาม เค้าลูปหัวแมวตัวกลมอย่างอ่อนโยน “แมวตัวนี้น่ะมันจะจำเจ้าของคนแรกของมันได้หรือเปล่านะ?”

“เอ๋? นายกำลังพูดถึงอะไร?” ดีโอมองไคอย่างไม่เข้าใจ “นายรู้หรอว่าใครคือเจ้าของคนแรกของทเวจี?” ดีโอไต่ถามเมื่อครั้นสิ่งที่ไคพูดมานั้นเหมือนกับทราบว่าใครคือเจ้าของทเวจี

ความจริงแล้วทเวจีไม่ใช่แมวของดีโอตั้งแต่มันเกิดหรือดีโอไปซื้อมา แต่เพราะเค้าพบมาที่ในสวนแห่งนี้ตั้งแต่ทเวจีอายุได้ 2 เดือน ดีโอรู้สึกสงสารกลัวว่าทเวจีจะตายเพราะวันนั้นอากาศหนาวมาก จึงแอบเอาขึ้นห้องไปเลี้ยงโดยที่เจ้าของหอไม่รู้ แม้ว่าดีโอจะติดประกาศตามหาเจ้าของแล้วก็ไม่มีใครติดต่อมาจนเค้าเริ่มรักทเวจีมากขึ้น และทเวจียังกลายเป็นแมวเจ้าถิ่นหอพักมอนสเตอร์ ดีโอจึงขอร้องเจ้าหอพักจนยอมให้เลี้ยงทเวจีไว้ที่ห้องเค้าจนถึงตอนนี้

“ใช่! ฉันรู้และรู้มานานแล้ว” ไคตอบเมื่อมองใบหน้าดีโอ

“...” คำตอบของไคเล่นทำเอาเค้าใจไม่ดี อยู่ๆ ก็กลัวว่าเจ้าของทเวจีจะมาพามันกลับไป

“ในวันที่นายได้พบกลับทเวจี คงเป็นวันที่แม่ของทเวจีถูกรถยนต์ชน เจ้าของทเวจีพาแม่แมวตัวนั้นไปโรงพยาบาลสัตว์ แต่น่าเสียดายที่อาการของมันบาดเจ็บจนเกินกว่าจะช่วยไว้ได้ทัน”

“อะไรนะ?” ดีโอแทบไม่เชื่อหูตัวเอง

“เจ้าของทเวจีกลับมาที่นี่เพื่อตามหาทเวจี แต่ก็พบว่ามันหายไป เค้าตามหามันอยู่หลายวัน จนวันหนึ่งได้พบว่าลูกแมวน้อยตัวนี้ได้มีเจ้าของใหม่ไปแล้ว ภาพที่เจ้าของทเวจีได้เห็นคือเจ้าใหม่ของมันคนใหม่รักมันมาก หากทเวจีได้อยู่กับเจ้าของใหม่และรักมันมากพอๆ กับที่เค้ารักมัน ก็คงไม่จำเป็นต้องพามันกลับไป”

“ใจร้ายที่สุดเลย! รู้ได้ยังไงว่าทเวจีไม่อยากอยู่กับเจ้าของคนแรกของมันน่ะ?” ดีโอได้ฟังสิ่งที่ไคเล่า มันทำให้เค้าเสียใจลึกๆ

“เพราะว่าเค้ารู้ดีว่านายรักมันมากแค่ไหนน่ะสิ” ไคตอบพลางเดินเข้าไปหาดีโอ

“ใช่! ฉันรักทเวจีมาก แต่ไม่ได้อยากพรากมันจากเจ้าของมันเสียหน่อย”

“เปล่าเลยนายไม่ได้พรากมันไปจากเจ้าของ ทเวจียังอยู่ใกล้ๆ กับเจ้าของๆ มัน”

“หมายความว่าไง?”

“ฉันคือคนๆ นั้น คือเจ้าของทเวจี...” ไคเอ่ยตอบ

“นาย... เป็นเจ้าของทเวจีงั้นหรอ?” อีกครั้งที่ดีโอต้องย้ำถาม “นายมันใจร้ายที่สุดเลย! นายปล่อยมันไปแบบนั้นได้ยังไง นายไม่คิดบ้างหรือไงว่าถ้าหากไม่เป็นฉันที่เก็บมันไปเลี้ยง ชีวิตมันจะเป็นยังไง?”

“เพราะว่าเป็นนาย... ฉันถึงได้ยอม...”

“ว่าไงนะ? พูดแบบนี้หมายความว่าไง? ฉันไม่เข้าใจนายเลยจริงๆ”

“ฉันรู้ว่าทเวจีรักนาย... มีความสุขที่ได้ใกล้นาย... ก็เหมือนกับฉัน...”

“นี่นาย... พูดอะไร... คิดจะแกล้งกันอีกใช่ไหม?”

“ในตอนนี้ฉันเหมือนคนที่กำลังแกล้งนายหรือไง ที่ฉันพูดไปเมื่อครั้งที่ผ่านมานายยังคงไม่เข้าใจอีกใช่ไหม ว่าที่คนที่ฉันหมายถึงก็คือ... นาย...”

“...” ดีโอมองใบหน้าคนตรงหน้า สบดวงตาที่กำลังมองเค้าไม่สั่นไหว ต่างกับเค้าเองที่สับสนจนสมองว่างเปล่า ทำอะไรไม่ถูกแล้วในนาทีนี้ อยู่ๆ คนที่คอยแกล้งตนก็มาพูดเหมือนกับการสารภาพรักแบบนี้...


 


..........................................................................
KongJu_Pink! >> Say Hi! ทักทายแฟนฟิคมิตรรักค่า!

เชื่อว่าตอนนี้หลายคนต้องกรี๊ด(?) เพราะความฟิน ฮ่าๆ

แต่เอาจริงๆ นะ ไรท์เตอร์ง่วงมาก (- -^ เกี่ยว?)

ใครเม้น ไรท์เตอร์รักหมดใจ ใครโหวตเอาใจไรท์เตอร์ไปเลย

ใครเขียนวิจารณ์เอาไปทั้งใจทั้งตัว!


ฟิคเรื่องนี้ขับเคลื่อนด้วยคอมเม้นจ้า!

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,581 ความคิดเห็น

  1. #7492 after Y (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 15:57
    ฉลอง!!พี่ลู่ได้ตำแหน่งฉลองซะเมาเลย แถมรุกเซฮุนอีกตะหาก แต่สุดท้ายก็หลับ เซฮุนทำไงล่ะคะ ค้างเลย 5555555 รอรอบหน้านะเซฮุน ค่อยจัดหนักจัดเต็ม เอาแบบ3วัน3คืนเลย (อีนี่หื่นแหละ) ไคพูดตรงๆแล้วว่าชอบดีโอ เข้าใจแล้วใช่ไหมดีโอ รีบตอบตกลงนะ ทางนี้รอฟินอยู่ ^////^
    #7,492
    0
  2. #7402 eveissyah (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 21:48
    พี่ลู่ไม่น่าหลับเลย
    #7,402
    0
  3. #7399 bell (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 20:57
    ชิส์แอบเสียดายฮุนาน แต่ก็นะ ลูลู่ตัวแสบ เดี๋ยวเจอฮุนฮุนจัดหนัก!!!!
    #7,399
    0
  4. #7398 bell (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 20:57
    ชิส์แอบเสียดายฮุนาน แต่ก็นะ ลูลู่ตัวแสบ เดี๋ยวเจอฮุนฮุนจัดหนัก!!!!
    #7,398
    0
  5. #7355 lulu (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:26
    พี่ลู่ ยั่วให้ฮุนอยากแล้วมาหลับได้อย่างไร ฮ่าฮ่า ฮฮุนอด กริ๊ดดด พี่ลู่ชนะ ดีใจด้วยนะ ฮุนฮาน หวานโวย ไคบอกโด้ว่ารักแล้ว เขินอะ
    #7,355
    0
  6. #7299 rain&snow (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 00:28
    ไคโด้ TvT
    #7,299
    0
  7. #7219 pemika2543 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 17:59
    เทาทำร้ายจิตใจเบคอ่ะ ใจร้าย
    #7,219
    0
  8. #7191 Grace Yada (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กันยายน 2557 / 16:51
    แมวสื่อรักกกกก ฮุนฮาน น่ารักไปทุกวันๆ
    #7,191
    0
  9. #7161 ninini (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 20:37
    ลู่หลับ ทำได้ดี มาก 5555555 (หรอ) ฮุน อดเลย
    #7,161
    0
  10. #7160 ninini (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 20:35
    ลู่หลับ 5555 อดซะฮุน
    #7,160
    0
  11. #7124 Milin (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 19:27
    หลับไดัดีมากเลยค่ะพี่ลู่ ชน ค่ะ. แฟนฮุนฮาน :)
    #7,124
    0
  12. #7075 oohsxhxn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2557 / 21:48
    พี่ลู่หลับได้ไงๆๆๆ ทำไมฮุนไม่ลุกหลับคิคิคิคิคิคิ



    #7,075
    0
  13. #7022 ParkMeple (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2557 / 17:20
    กำลังได้อารมณ์ พี่ลู่ตื่นเดี๋ยวนี้นะ ><
    ไคสารภาพรักแล้ว จุดพลุ
    #7,022
    0
  14. #6982 เหมยแฟนทับทิม (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2557 / 20:47
    กำลังฟินเลยยยย!!!ลู่หานนายหลับทำไมเนี้ย!!
    #6,982
    0
  15. #6953 RS_Boyfriend_Wu Yi Fan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2557 / 21:12
    เทาใจร้าย T^T
    #6,953
    0
  16. #6920 Mermaidtears (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 22:55
    สารภาพแล้วสินะไคแล้วโด้จะรับรักไหมอ่ะ อาลู่แกแสบมากมาให้อยากแล้วจากไปเหอๆๆ
    #6,920
    0
  17. #6833 odroro (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 15:34
    พี่ลู่ มาทำให้อยากแล้วจากไปสินะ555
    #6,833
    0
  18. #6798 Melt"GJX (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 10:23
    เฉินหมิน อ๊าย >:< ฮุนฮานกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม เอ็ม ฮุนสู้สู้นะ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕ โอเย้ จงอิน คยองซูได้โปรดเข้าใจบ้างเถอะนะ :)
    #6,798
    0
  19. #6767 Fafannie (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 01:23
    เกือบไปแล้วนะลู่ สงสารเซฮุน55555 เรื่องไคโดดูเป็น destiny มากเว่ออออ สู้ๆค่ะไรท์ติดตามอยู่ๆ
    #6,767
    0
  20. #6714 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 00:07
    ในที่สุดก็สารภาพรักซะที
    #6,714
    0
  21. #6694 kaka (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 15:54
    แอร๊ยยยย ในที่สุดก็พูดซักที เย้ๆ
    #6,694
    0
  22. #6679 Minni Baby (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 19:49
    สารภาพแล้วกรี๊ดดดด
    ว่าแต่แบคหายไปไหนอ่ะ
    #6,679
    0
  23. #6640 เมียเสี่ยวลุ่ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 07:58
    เย้ๆๆๆๆ พี่ลู่ชนะ
    ไคสารภาพแล้ว

    #6,640
    0
  24. #6562 MILKSEOB (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 มีนาคม 2557 / 21:37
    เมาแล้วหลับ 5555555555
    #6,562
    0
  25. วันที่ 23 มกราคม 2558 / 16:55
    ฟินนนนนอ้ายยชอบบบ ขอncด้วยน้าค้าาา mymint_13823@hotmail.com
    #1
    0