[Fic EXO] PLANETS HISTORY {HunHan KrisYeol KaiDo}

ตอนที่ 13 : PLANETS HISTORY :: Why… ถ้าไม่ชอบก็คงไม่อิจฉา NC18+ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,721
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    8 ม.ค. 56


12

Why… ถ้าไม่ชอบก็คงไม่อิจฉา

“นี่... 303…” น้ำเสียงเศร้านั้นเอ่ยเรียกชายร่างสูงที่กำลังพาตนเดินมาตามทางเรื่อยๆ

“ฮืม?”

“ฉันควรจะทำอย่างไรดี?”

“เรื่องอะไร?”

“คริส...” เมื่อกล่าวถึงคนที่ทำให้เสียใจ ร่างบางกลับต้องสะอื้นอีกครั้ง

“...” ร่างสูงหยุดเดิน เอียงใบหน้าเพื่อมองร่างบางที่อยู่ด้านหลังของเค้า

“ฉัน... ฉันน่ะ... ฉัน... จริงๆ แล้ว ฉัน... เกลียดคริสมากๆ เลย เกลียดที่เค้าไม่เคยรักฉัน เกลียดที่เค้าไปหาคนอื่น เกลียดที่เค้าชอบมาห่วงใยฉัน เกลียดทุกครั้งๆ เมื่อเวลาที่ฉันไม่มีใคร แล้วเค้าจะมายืนอยู่ข้างกายเสมอ ฉันน่ะ... เกลียด... หัวใจตัวเองที่เลิกรักคริสไม่ได้เสียที... ฉันควรทำอย่างไรดี... 303…” ร่างบางร่ำไห้ครั้นกล่าวถึงความเจ็บปวดของหัวใจ

“จะให้ฉันช่วยนายได้เช่นไร? ในเมื่อหัวใจของนายยังมีแต่เค้าแบบนี้” ร่างสูงจึงย้อนถามเสียงเรียบ

“แต่ว่าฉันเองก็ไม่ต้องการเป็นแบบนี้ ยิ่งได้เห็นเค้าอยู่ใกล้ผู้ชายคนนั้นแล้ว หัวใจของฉันมันเจ็บจริงๆ”

“ถ้าหากนาย... รักเค้ามากขนาดนั้น... แล้วจะมาคบกับฉันทำไม?” อีกครั้งกับคำถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา เมื่อเค้าไม่พอใจมากนักที่ต้องมาฟังร่างบางคร่ำครวญถึงคนที่เค้าไม่ชอบแบบนี้

“ฉันแค่คิดว่าหากคบกับนายแล้ว ฉันจะลืมคริสได้” ลู่ฮานกล่าวอย่างสำนึกผิด

“แล้วทำมันได้ไหม?”

“ฉัน... ขอโทษ...”

“...” เซฮุนไม่กล่าวต่อ เค้าเดินต่อไปอย่างเงียบๆ

“ขอโทษจริงๆ” ร่างบางซบใบหน้าลงบนแผ่นหลังร่างสูงอีกครั้ง พูดคำขอโทษวนไปมาอย่างหยุดไม่ได้ เพราะความรู้สึกผิดที่มีต่อเซฮุน

จนกระทั่งทั้งสองกลับมาถึงห้อง 304 เซฮุนวางร่างบางลงบนเตียงนอน เค้านั่งมองลู่ฮานที่นอนหลับตา ใบหน้าเต็มไปด้วยคาบน้ำตา ปลดเสื้อคลุมตัวหนาออกให้ เกรงว่าจะร้อนไปหากใส่นอนในห้องที่อุ่นแบบนี้

“เฮ้อ... จะใช้นายเป็นเครื่องมือแก้แค้นคริสได้ยังไง ในเมื่อมีแต่นายที่เจ็บเพราะคริสฝ่ายเดียวแบบนี้” จนถึงตอนนี้สิ่งที่เซฮุนทำไปกลับกลายเป็นสิ่งไร้ประโยชน์ เมื่อร่างบางนั้นน่าสงสารเกินไปที่จะมาอยู่ในเกมส์ของเค้าและคริสแบบนี้

ตื๊ด... ตื๊ด...

โทรศัพท์ของชายร่างบางสั่นเสียงดังภายในกระเป๋ากางเกงของลู่ฮานเอง เซฮุนหยิบมันออกมา เค้าไม่ได้ตั้งใจที่จะยุ่งเรื่องพวกนี้ แต่เมื่อสายตาพลันไปเห็นสายปลายที่โทรเข้าเป็นชื่อ...

“คริส...” เซฮุนมองชื่อนั้นก่อนจะมองร่างบางที่หลับไม่รู้ตัว เค้าจึงกดรับสาย “มีอะไร?” ถามด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว

(เซฮุน! นายมารับสายของลู่ฮานได้ยังไง?) คริสถามอย่างแปลกใจ

“จะรู้ไปทำไม? ต่อจากนี้ไปนายเลิกยุ่งกับลู่ฮานเสียที เพราะตอนนี้ฉันกับเค้าเราเป็นแฟนกัน ส่วนนายมันเป็นแค่คนนอกไปแล้ว ฉันจะดูแลลู่ฮานด้วยตัวของฉันเอง”

ตื๊ดๆๆ

เมื่อพูดจบเซฮุนก็ตัดสายทิ้งไปอย่างไม่พอใจมากนักที่ต้องมาได้ยินเสียงคนที่ตนไม่ชอบในเวลาแบบนี้ เค้าเหลียวใบหน้าหันมองชายร่างบางอีกครั้ง แต่ต้องพบว่าลู่ฮานกำลังนั่งมองเค้าอยู่ ก่อนจะ...

เพี๊ยะ!!

“นายทำอะไรลงไป?” ลู่ฮานตบใบหน้าเซฮุนก่อนจะถามด้วยความโมโห เค้าได้ยินในสิ่งที่เซฮุนพูดไปทุกอย่าง

“...” เซฮุนยกมือลูปแก้มตัวเองเบาๆ

“นายไปพูดแบบนั้นกับคริสทำไม? ถ้าหากคริสเค้าเชื่อในสิ่งที่พูด นายจะทำยังไง?” ร่างบางต่อว่าร่างสูง

“ทำไมล่ะ? เราเป็นแฟนกันแล้วไม่ใช่หรอ? นายบอกกับคนอื่นได้ แต่ฉันไม่มีสิทธิ์ใช้คำนี้หรือไง?” เซฮุนย้อนถามเมื่อมองดวงตาคนตรงหน้า

“ใช่! นายไม่มีสิทธิ์ที่จะพูดมัน...”

“ทำไม?”

“เพราะว่าเรายังไม่ใช่...”

“ถ้าไม่ใช่แล้วนายไปบอกกับผู้หญิงคนนั้นทำไม?”

“เพราะ... เพราะว่า...” ลู่ฮานไม่สามารถจะตอบคำถามของเซฮุนได้ ยิ่งเห็นดวงตาที่เอาแต่จ้องใบหน้าตนแล้ว กลับต้องหลบสายตา

“ถ้าเป็นแบบนี้นายก็ไม่ต่างอะไรกับคริสหรอก ไม่รักแต่ก็ไม่ปล่อยให้หัวใจมีอิสระ”

“ไม่ใช่นะ! ฉันไม่ใช่แบบนั้น” ลู่ฮานเถียงกลับในทันที

“แล้วเลิกรักหมอนั่นได้ไหมล่ะ? นับตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป...”

“ฉันจะทำมันได้ยังไง? หัวใจนะไม่ใช่กระดาษที่นึกอยากจะเขียนอะไรลงไปก็ได้ และเมื่อไม่ต้องการก็ลบมันทิ้งไปแบบนั้น”

“ได้สิ! เพราะฉันจะทำให้นายลืมหมอนั่นเองในคืนนี้” ร่างสูงไม่พูดเปล่า เค้าขยับตัวเข้าใกล้ร่างบางทุกทีๆ จนร่างบางขยับตัวชิดหัวเตียง

“นายจะทำบ้าอะไร? ฉันเคยบอกแล้วไงว่าฉันไม่ยอมเรื่องแบบนี้ง่ายๆ หรอกนะ” ลู่ฮานวิ่งหนีออกไปจากเตียงอีกด้าน เพื่อเลี่ยงการรุกของเซฮุน

“บอกเองไม่ใช่หรอว่าอยากลืมหมอนั่น?” เซฮุนลุกขึ้นยืนพลางเดินเข้าใกล้ลู่ฮาน

“อย่าเข้ามานะ ถ้าหากเข้ามาอีกก้าวเดียวฉันฆ่านายจริงๆ สาบานได้” ลู่ฮานสั่งห้าม แต่ก็เหมือนไม่เป็นผล เมื่อคนตรงหน้าเข้ามาใกล้เค้าทุกทีๆ ร่างบางรีบเดินห่างจากเซฮุนเพื่อจะหนีออกจากห้อง

“อย่าวิ่งหนีสิ รู้ไหมว่ามันเหนื่อย...” แต่แล้วเซฮุนก็คว้าตัวลู่ฮานเอาไว้ได้ เมื่อกล่าวจบเค้าดันตัวลู่ฮานชนกับตู้เสื้อผ้าจนเสียงดัง

ปึ้ง!

“โอ๊ย! >_<” ด้วยความเจ็บนั้นทำให้ร่างบางต้องร้องออกมา

“กลัวมากเลยหรอ? ทำไมล่ะ? ทำอย่างกับไม่เคยเรื่องแบบนี้” ร่างสูงกล่าวถามด้วยความหยาบคายเมื่อสัมผัสร่างกายร่างบางที่กำลังสั่นเทา

“ถึงคริสจะไม่สนใจฉันแค่ไหน? แต่เค้าก็ไม่ทำอะไรเลวๆ แบบนายแน่นอน ถ้าเปรียบเทียบกันแล้ว คริสดีกว่านายมากมาย” ลู่ฮานจ้องดวงตาของคนตรงหน้า พูดออกไปด้วยความโมโห

แต่กลับทำให้เซฮุนไม่พอใจอย่างมากที่โดนเปรียบเทียบกับคริส ทั้งที่ตอนแรกแค่อยากจะแกล้งให้ลู่ฮานหวาดกลัวเล่นๆ แต่ตอนนี้เค้าต้องการลู่ฮานไปแล้วจริงๆ เพียงเพราะแค่ความอิจฉาที่เกิดขึ้นในใจเท่านั้น ไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนต้องรักคริส ทั้งๆ ที่คนอย่างคริสนิสัยแย่และหยิ่งยโสมาก ไม่ว่าจะครอบครัวเค้า แล้วตอนนี้ชายร่างบางที่อยู่ในกำมือเค้าก็รักคริสมากมายเช่นกัน

“บอกแล้วไม่ใช่หรอว่าฉันน่ะอันตราย! แค่สิ่งเล็กน้อยที่นายพูดออกมา มันก็เหมือนประกายไฟที่สามารถติดได้ทันทีหากพบกับน้ำมัน” เซฮุนกำข้อมือเล็กของร่างบางแน่น

“โอ๊ย... นายพูดอะไร? ฉันไม่เข้าใจ!” เสียงร้องและถามจากชายร่างบาง สับสนไปหมดแล้วเพราะคนตรงหน้า “ปล่อยฉันเดี๋ยว... อื่อ... >///<

ไม่ทันจะได้เอ่ยสั่งจนจบประโยค ปากสวยถูกหยุดด้วยปากบางที่จู่โจมจูบเข้ามาด้วยอารมณ์ที่ร้อนแรงกว่าทุกๆ ครั้ง ผู้ชายที่เอาแต่เล่นกับเค้าไปวันๆ ตอนนี้กลายเป็นชายหนุ่มผู้น่ากลัวไปเสียแล้ว

“เฮ้อๆ” เสียงหายใจถี่เมื่อสิ้นการจูบ “นี่นาย... หยุดเล่นเสียที!

“...” ใบหน้าหล่อนั้นกำลังซุกไซ้ซอกคอขาวอย่างห้ามไม่ได้ แต่เมื่อได้ยินว่าสิ่งที่เค้าทำคือการหยอกเล่น เซฮุนจึงหยุด มองใบหน้าสวยที่มีดวงตาแดงนั้นอีกครั้ง “ฉันไม่ได้เล่น... ครั้งนี้ฉันทำจริง... และจะทำให้นายลืมคริสได้เสียที นายเองมากกว่าที่ต้องขอบใจฉันทีหลัง ฮึ!” จบด้วยประโยคคือรอยยิ้มอันเจ้าเล่ห์a

 

“ฮึ! แบบนี้ฉันพอจะเหนือกว่าคริสไหมล่ะ?” เซฮุนลุกขึ้นยืนเอ่ยถามทั้งรอยยิ้ม

“...” มือเล็กกำแน่นเจ็บทั้งกายและจิตใจ ไม่ว่ายังไงจนถึงตอนนี้เซฮุนก็ยังคิดอยู่ว่าเค้ามีอะไรกับคริสมาก่อนแล้ว

เพี๊ยะ!

“พอใจแล้วใช่ไหม? ออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้เลย” ลู่ฮานตบใบหน้าเซฮุนเต็มแรง ชี้นิ้วไล่เซฮุนให้ออกไปจากห้องของตนทั้งดวงตาที่แดงกล่ำจากการร้องไห้ “ไปสิ!!

“นี่นาย...” เซฮุนมองใบหน้าลู่ฮานนิ่ง อยู่ๆ กลับรู้สึกผิดแปลกไปในหัวใจ

“หรือยังไม่พอใจอีก! ทำไมล่ะ? ทำไมต้องเป็นฉัน? ทำไม?” ลู่ฮานคาดครั้นถามต้องการคำตอบ

“...” แต่เซฮุนกลับไม่มีคำตอบใดๆ นอกจาก... “แบบนี้ฉันมีสิทธิ์ใช้คำว่าแฟนได้หรือยัง?”

“คนเป็นแฟนกัน เค้าไม่ทำแบบนี้หรอก! ออกไปจากห้องฉันได้แล้ว!!!” ลู่ฮานผลักเซฮุนออกไปจากห้องน้ำด้วยความโกรธ เค้าปิดประตูเสียงดังเพื่อต้องการจะอยู่ในห้องน้ำเพียงลำพัง

“นี่ลู่ฮาน...” เซฮุนเรียกลู่ฮานจากภายนอกห้องน้ำ โดยไม่รู้ว่าลู่ฮานกำลังทำอะไร

ภายในห้องน้ำนั้นลู่ฮานเปิดน้ำฝักบัวอีกครั้งเพื่อชำระล้างร่างกายตน ใช้มือเล็กถูไปทั่วเรือนร่างที่ถูกเซฮุนสัมผัส ก่อนจะทิ้งตัวนั่งกอดเข่าเหมือนเคย แต่ก็ไม่สามารถทำได้เพราะบั้นท้ายยังคงเจ็บปวด ร่างบางนั่งพับเพียบ ยกมือขึ้นปิดใบหน้าเพื่อร้องไห้อย่างหนัก

ภายนอกห้องน้ำ เซฮุนที่ใส่เสื้อผ้าแล้วได้เดินวนไปวนมาที่หน้าห้องน้ำ พยายามจะเรียกลู่ฮานหลายต่อหลายครั้ง แต่เพราะอาการของลู่ฮานก่อนหน้านี้ที่ทำให้เค้าต้องลังเล เซฮุนนั่งลงบนเก้าอี้เพื่อทบทวนตัวเองเสียใหม่ว่าที่ทำเรื่องแบบนั้นกับลู่ฮาน จริงๆ แล้วทำไปเพราะอะไร ความอิจฉาจริงๆ อย่างนั้นหรอ? ถ้าจริงเค้าคงเป็นผู้ชายที่เลวมากๆ คนหนึ่งที่ไม่รู้จักควบคุมอารมณ์ตัวเอง

ในค่ำคืนนั้นเซฮุนได้แต่รอให้ลู่ฮานออกมาจากห้องน้ำ เค้าเดินวนไปวนมาอยู่ไม่ห่าง ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยจากภายในห้องน้ำนั้น จน...

ก๊อกๆ

“ลู่ฮาน... ออกมาเถอะ...” จนท้ายที่สุดแล้วเซฮุนตัดสินใจที่จะเคาะประตูเรียกลู่ฮานให้ออกมา

“...” แต่มีเพียงความเงียบเท่านั้น

“ฉัน... นี่ลู่ฮาน... คือ...” ชายร่างสูงต้องอึดอัดใจมากกับความรู้สึกตัวเอง ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดีในนาทีนี้ “ฉันรู้ว่านายกำลังโกรธอยู่ แต่ก็ไม่ควรอยู่ในห้องน้ำด้วยสภาพแบบนั้น มันอาจจะทำให้นายไม่สบายได้”

“...” ไม่มีเสียงใดๆ

“ฉันจะกลับห้องของฉันก็ได้ นายคงไม่อยากเห็นฉันในตอนนี้ ฉันน่ะต้องไปเข้าแคมป์ประมาณ 2 วัน นับตั้งแต่วันพรุ่งนี้นะ ฉัน... ฉัน... ฉันขอโทษ...” สิ้นคำขอโทษประโยคสุดท้าย เซฮุนเดินออกจากห้อง 304 กลับไปยังห้องของตัวเอง แม้จะยังกระวนกระวายใจในสิ่งที่ตัวเองทำลงไปก็ตาม แต่หากไม่ยอมออกมาลู่ฮานก็คงไม่ยอมออกจากห้องน้ำแน่นอน

เช้าในวันต่อมา...

เซฮุนเดินออกมาจากห้อง 303 เค้าถือกระเป๋าเดินทางเตรียมไปเข้าแคมป์กับกองประกวดคิง เมื่อล็อคกุญแจห้องตัวเองก็พลันสายตามองไปยังห้อง 304 ยืนมองได้เพียงชั่วครู่ก่อนจะเดินจากไป

ภายในห้อง 304 ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ลู่ฮานเพิ่งจะออกมาจากห้องน้ำ ด้วยร่างกายที่อ่อนแรงและใบหน้าซีดเซียว ดวงตาบวมช้ำจนสังเกตได้ชัด เค้าหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่ก่อนเดินไปยังเตียงเพื่อนอน แต่ถึงอย่างนั้นน้ำตายังคงไหลเมื่อสมองวนเวียนแต่ชื่อเซฮุน ใบหน้าเซฮุน และการกระทำที่ยากจะให้อภัยของเซฮุน

ร่างบางซบใบหน้าไปที่หมอนนุ่มเพื่อข่มตาให้นอนหลับ พยายามไม่จดจำชื่อของผู้ชายที่ชื่อโอเซฮุนอีกต่อไป...

 

อีกด้านหนึ่ง ณ มหาวิทยาลัยแพลนนิท นักศึกษากำลังทยอยขึ้นรถบัสเพื่อออกเดินทางไปเข้าแคมป์ที่ต้องนั่งรถประมาณ 2 ชั่วโมง

“มัวทำอะไรของเค้านะ? ยังไม่มาอีก!” ไคยืนมองนาฬิกาพลางชะเง้อหาเพื่อนตนที่มาสาย “โอะ! เซฮุน!!” แต่ไม่นานนักเค้าก็พบเพื่อนของเค้าที่กำลังวิ่งมา

“ขอโทษทีที่มาช้า เราต้องขึ้นรถคันนี้หรือเปล่า?” เซฮุนพูดจบก็ขึ้นรถไปทันทีโดยไม่รอคำตอบ

“??” ไคมองตามเซฮุนพลางเกาหัวอย่างงงๆ “มาช้าแล้วยังฉันจะไม่รอฉันอีกนะ” หลังจากนั้นเค้าจึงเดินตามเซฮุนขึ้นไปบนรถบัส

ทั้งสองมองหาที่นั่งว่าง ตอนนี้เหลือเพียงไม่กี่ที่ว่างเท่านั้น เซฮุนนั่งลงคู่กับไคในแถวกลางของรถบัส สักชั่วครู่หนึ่งชานยอลที่ขึ้นมายังรถคันเดียวกันก็มองหาที่นั่งว่างเช่นกัน พบที่ว่างเกือบท้ายรถบัสเค้าจึงเดินไปนั่งอย่างไม่มีทางเลือกด้วยสีหน้าบูดบึ้ง เพราะชานยอลมักจะเมารถหากนั่งแถวท้ายๆ

ฟุ๊บ!

“ขอนั่งด้วยคนนะ” แล้วชายคนหนึ่งก็เดินมานั่งลงข้างๆ ชานยอล โดยพูดเพียงสั้นๆ

“นี่นาย!” ชานยอลหันไปมองคนที่นั่งข้าง เค้าลุกขึ้นยืนเมื่อตกใจที่เป็นคริส “นั่งไม่ได้!

“นายกำลังทำให้คนอื่นเค้าไม่พอใจที่เสียงดังนะ นั่งลงเงียบๆ สิ” คริสปรามชานยอลก่อนดึงตัวลงมานั่งตามเดิม

“แล้วทำไมนายต้องมานั่งตรงนี้” ชานยอลจ้องหน้าถามเอาเรื่องคริส

“ไม่เห็นหรือไงว่าที่อื่นมันเต็มหมดแล้ว”

“...” ชานยอลยืดตัวมองดูที่นั่งรอบๆ “ตรงนั้นไง!” แล้วชานยอลก็พบที่นั่งว่างอีกที่หนึ่งที่เหลืออยู่

“แต่ฉันชอบที่นั่งตรงนี้” คริสบอกพลางยกขาไขว้ แล้วกอดอก ยกยิ้มเพียงเล็กน้อย

“ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปนั่งตรงนั้นเอง” ชานยอลลุกขึ้นยืนอีกครั้ง

“จะไปทำไม? ไม่รู้หรือไงฉันอยากนั่งกับนาย” คริสจับข้อมือชานยอล เมื่อกล่าวด้วยสายตาจริงจัง

“...” ชานยอลกระพริบตามองดวงตาคริส ยืนตัวนิ่งไม่ขยับ ก่อนจะมองไปที่เก้าอี้ว่างอีกที ก็ต้องพบว่ามีคนนั่งไปเสียแล้ว “ฮึ่ย!” เค้าสบถเสียงก่อนทิ้งตัวนั่งลงเต็มแรง

“เห็นไหมขนาดคนอื่นเค้ายังอยากให้เรานั่งด้วยกันเลย” คริสพูดทั้งรอยยิ้ม

“ใคร? นั่นมันเรื่องบังเอิญ อย่าลืมสิว่าเราเป็นคู่แข่งกัน”

“อ๋อ... อย่างนั้นหรอ?” คริสแกล้งตอบรับลากเสียงกวนๆ

“นายกำลังกวนโมโหฉันหรอ?”

“เปล่า!

“ก็เห็นอยู่”

“เดนนิสฝากมาบอกว่าคิดถึงน่ะ” คริสมองตาชานยอลแล้วเอ่ยคำว่าคิดถึงจากเดนนิส

O.O” ชานยอลหยุดพูดเมื่อได้ฟังคำว่าคิดถึง ทั้งๆ ที่คริสบอกว่าเดนนิสฝากมาบอก แต่ไม่รู้ทำไมใบหน้าเค้าถึงเกิดแดงระเรื่อขึ้นมาได้ เค้ารีบหลบสาตาคริสไปมองภายนอกหน้าต่างรถบัส

“เป็นอะไร? เขินหรอ?” คริสเอียงใบหน้ามองชานยอล ยกมือสะกิดแก้มชานยอลก่อนเอ่ยถาม

“เปล่าซะหน่อย” ชานยอลบอกโดยไม่มองคริส

“ก็เห็นๆ อยู่น่ะว่าเขิน” คริสยิ้มกว้างที่รู้ว่าชานยอลเขินเค้า

ผ่านไปชั่วครู่รถบัสเริ่มเคลื่อนย้าย ออกเดินทางไปยังจุดหมาย ณ แคมป์พยอลจี ที่ทุกๆ ปี จะเป็นที่ทำกิจกรรมของนักศึกษาที่เข้าประกวดคิง และจะมีการคัดออกจากที่นั่นเหลือเพียง 20 คน เท่านั้นที่จะเข้ารอบสอง ก่อนถึงรอบสุดท้ายที่จะตัดสินว่าใครจะได้เป็นคิงในปีนี้

(=_=;)” แต่ยิ่งนั่งๆ ไป สีหน้าชานยอลเริ่มเปลี่ยน แย่ลงเรื่อยๆ จนวิงเวียนศีรษะ และเริ่มมีอาการคลื่นไส้ “อะ... อะ... อึบ!” เค้ายกมือขึ้นมือปาก

“เป็นอะไร?” คริสมองชานยอลที่กำลังมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก

“ฉัน... อึบ!” แค่จะเอ่ยก็ยังไม่ไหว ชานยอลจึงยกมือขึ้นเพื่อส่งสัญญาณให้คริสไม่ต้องห่วง

“เมารถบัสทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกล่ะ แล้วยาน่ะเอามาไหม?” คริสจึงเข้าใจแล้วว่าชานยอลเป็นอะไร เค้าถามด้วยสีหน้าที่เป็นห่วงชานยอล

“อื่ม...” ชานยอลส่ายหน้าเป็นพัลวัน

“ไม่ไหวจริงๆ เลยนะนายเนี่ย ทำไมไม่ดูแลตัวเองให้มากกว่านี้” คริสบ่นอุบเล็กน้อยก่อนจะลุกเดินไปยังเก้าอี้แถวกลาง จนมาหยุดตรงที่เซฮุนนั่ง “นี่นาย...” เค้ายืนสะกิดเรียกเซฮุนนิ่งๆ ด้วยการวางฟอร์มตามที่เคย

“...” เซฮุนเงยหน้ามองคนที่เรียกตน “มีอะไร?” เค้าถามโดยไม่อยากจะมองหน้าคริสเสียเท่าไร

“นายเอายาแก้เมารถมาไหม?” คริสถาม

“ทำไม? คนอย่างนายหรอเมารถเป็นกับเค้าด้วย?” เซฮุนย้อนถาม ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าคริสเมารถ

“ไม่ใช่ฉันหรอกหน้า ตกลงเอามาไหม?” คริสคาดครั้น

“รู้ได้ไงว่าฉันมี ชิส์!” ถึงจะพูดราวกับไม่อยากให้ แต่เซฮุนก็เปิดกระเป๋าหยิบยาแก้เมารถมาให้คริส

“ก็นายมันพวกชอบเมารถใหญ่ไม่ใช่หรอ?” คริสหยิบแผงยาแก้เมารถมา ก่อนจะไปก็มิวายพูดเรื่องน่าอายของเซฮุน

“หมอนี่มันงูพิษชัดๆ” เซฮุนต่อว่าคริสก่อนจะปิดตานอนหลับ

“อ่ะนี่ยาแก้เมารถ” คริสนั่งลงที่เดิม พลางยื่นแผงยาส่งไปให้ชานยอล

“...” ชานยอลมองคริสก่อนละมองแผงยา เค้าลังเลมองว่าจะกินดีไหม?

“ฮื่ม... ถ้าต่อไปรู้ว่าจะเดินทางไปไหนไกลก็หัดพกยาแก้เมารถเสียบ้างสิ?!” คริสถอนหายใจพลางบ่นไปเรื่อย ก่อนจะเป็นคนหยิบยาในแผงออกมา แล้วเปิดขวดน้ำดื่มส่งไปให้ชานยอล “รีบๆ กินยาสิ เผื่ออาการจะได้ดีขึ้น”

“...” ชานยอลมองยากับขวดน้ำ ก่อนเม้มปากมองคริสกระพริบปริบๆ เค้านำยามากิน “ขอบใจ” ชานยอลบอกเสียงเบาด้วยความขัดเขิน

“ฮ๋า?” คริสได้ยินไม่ชัดเจน

“ขอบใจ...” ชานยอลจึงบอกอีกครั้ง แค่เพิ่มเสียงขึ้นมาเล็กน้อย

“ฮ๋า?” แต่ครั้งนี้คริสได้ยินแล้วว่าชานยอลพูดอะไร แค่อยากได้ยินดังๆ

“ก็บอกว่าขอบใจ!” ชานยอลจึงขมวดคิ้วเมื่อคริสยังไม่ได้ยินเสียที เค้าจึงพูดเสียงดังฟังชัด

“ฮ่าๆ” คริสปล่อยเสียงหัวเราะออกมา เมื่อชานยอลโมโห “ก็เท่านั้น...” เค้ากล่าวพลางยกยิ้มที่มุมปาก

“นายนี่จริงๆ เลย” ชานยอลบ่นเล็กๆ ก่อนจะหันหน้าไปทางหน้าต่างอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ทำไมรู้สึกอยากจะยิ้มอย่างบอกไม่ถูกก็ไม่รู้ แม้ว่าคริสจะกวนอารมณ์เค้าก็ตามเถอะ (>///<)


---------------------------------------------------------

 
KongJu_Pink :: กลับมาอัพๆ อัพแล้วจ้า! คาดว่าหายไปนานเหมือนกัน

ไหนจะติดวันเกิด ติดปีใหม่ อยากอัพให้อ่านข้ามปีเหมือนกัน แต่ทำไม่ได้


เลยขออัพตอนรับปีใหม่ 2556 ด้วย NC HunHan 18+ ไปเล้ย!! >.,<

ใครอ่านแล้วคอมเม้น โหวต เป็นกำลังใจด้วยนะจ๊ะ!! ^{}^

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,581 ความคิดเห็น

  1. #7565 Pookkie (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 01:23
    สงสารลู่จัง
    #7,565
    0
  2. #7533 Bra_Bra_Pluem (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 16:11
    สงสารทั้งลู่ทั้งฮุนเลย ขอNCหน่อยนะคะ
    chattreeya.k2015@gmail.com
    #7,533
    0
  3. #7527 ติ่งเด็กดาวว (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 23:40
    งื้ออออ สงสารพี่ลู่จังงTT

    ขอncหน่อยค่าาา

    menisa.gem@gmail.com
    #7,527
    0
  4. #7485 after Y (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 17:27
    สงสารพี่ลู่เลยคงเสียใจมากซินะ เซฮุนสรุปแล้วนายรักพี่ลู่ใช่ไหม รีบๆรู้ใจตัเองซักที คู่ริสยอลนี้ก็มุ้งมิ้งตลอด เฮียชอบไปแหย่ ไปแกล้ง นี้ชอบใช่ไหม ที่บอกว่าเดนนิสคิดถึงเนี้ย เอาลูกมาอ้างอ่ะป่าว แล้วเป็นห่วงขนาดนั้นขอคบเลยเถอะ // ขอ NC ค่ะ E-Mail : love_ving@hotmail.com
    #7,485
    0
  5. #7425 MeangPor (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 11:54
    สงสารอาลู่อะแต่ในใจก็ยังแอบสงสารฮุนอยู่เหมือนกัน

    ชอบคู่คริสยอลจัง55

    รบกวนขอ NC จ้าาา

    maiamnapaporn@gmail.com
    #7,425
    0
  6. #7410 tananya (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 23:13
    เซฮุนทำร้ายพี่ลู่ทำมายยยย

    ขอ nc ด้วยค่ะอารมณ์มันค้าง555

    aoom403meen@gmail.com

    รบกวนด้วยนะค้าา
    #7,410
    0
  7. #7389 bell (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 18:15
    รักคริสยอลที่สุดเรย เป็นกำลังใจให้ไร้เตอนะคะ สู้ๆค่ะ

    ชอบคนแบบเฮียมากเลย น่ารักแล้วก็กวน...สุดยอด

    สุดท้าย ขอncหน่อยนะคะ รักน้าจุบุๆ

    orasapatiam@gmail.com
    #7,389
    0
  8. #7380 kat (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 16:18
    ขอncค่าาาาา

    eiei2katkim@gmail.com
    #7,380
    0
  9. #7350 lulu (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:52
    ลู่น่าสงสารอะ NC ฮุนฮาน
    #7,350
    0
  10. #7337 noowhan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:25
    อุ๊ย!!!!!! ฟินเวอร์ >< ชอบฮุนฮาน ขอ nc ฮุนฮาน หน่อยคะ ไรเตอร์ ๆ แต่งได้สนุกมากเลยคะ หนูชอบมากกเลยละคะ female.2015@gmail.com
    #7,337
    0
  11. วันที่ 21 มกราคม 2558 / 22:43
    น่ารักจังงงงง ขอ ncนะค้่าา mymint_13823@hotmail.com
    #7,331
    0
  12. #7312 Bualove (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 23:23
    ขอ nc ค่าาา
    pjbua6443@gmail.com
    #7,312
    0
  13. #7311 minlada (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2557 / 15:05
    ขอฉากncด้วยค่ะ caran.earth.ml@gmail.com
    #7,311
    0
  14. #7292 rain&snow (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2557 / 23:53
    พอไม่มีเดนนิสแล้วโหวงเลย คิดถึงเดนนิส
    #7,292
    0
  15. #7268 praw (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 22:29
    ขอ NC หน่อยนะคะ
    #7,268
    0
  16. #7248 anchisa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 21:13
    ขอncหน่อยนะคะ
    #7,248
    0
  17. #7228 จีรภัทร (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 10:07
    ขอncหน่อยคะ
    jeerapat2000@gmail.com
    #7,228
    0
  18. #7211 pemika2543 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 11:11
    อ่าาาา สงสารอาลู่อ่ะ
    ขอ nc หน่อยนะค่ะ อยากเสียเลือดอ่ะ
    pemikapradidpong@gmail.com
    #7,211
    0
  19. #7184 Grace Yada (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 22:24
    สงสารพี่ลู่จัง อิเน่นะ อิเน่ คริสยอลจะหวานไปไหนนนน ไรท์ ขอ nc หน่อยน้าาาาา. grace_yada@hotmail.com
    #7,184
    0
  20. #7171 Feliona Vanebly (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 23:08
    Sehun. แกทำลู่อย่างงี่ได้ไงอ่าาา ใจร้ายมากเลยย
    ขอ nc ด้วยนะค้าบ. pandaib50@gmail.com
    #7,171
    0
  21. #7150 ninini (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 14:48
    น่าสงสารพี่ลู่อ่า

    ขอ nc หน่อยคับ mixlovepond@icloud.com
    #7,150
    0
  22. #7117 Milin (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 18:02
    พี่ลู่น่าสงสาร T-T ขอ Nc หน่อยนะค่ะไรท์ ขอบคุณค่ะ milin3333@gmail.com
    #7,117
    0
  23. #7088 oill (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กันยายน 2557 / 21:17
    พี่ลู่หน้าสงสารอ่ะ ขอ NC หน่อยนะค่ะ

    Supakornoill@hotmail.com
    #7,088
    0
  24. #7068 oohsxhxn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2557 / 20:09
    สงสารพี่ลู่คนแมนTT

    ขอncนะคะไรท์ oohsxhxn@gmail.com ขอบคุณค่าา
    #7,068
    0
  25. #7058 ์Namza (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2557 / 23:54
    ขอncหน่อยคร้าบ...
    #7,058
    0