Make It Right √ จะเป็นใคร ถ้าไม่ใช่มึง [Yaoi]

ตอนที่ 8 : Make It Right 07 √ This smile : ) is because of you.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28056
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    20 ต.ค. 55

7

This smile : ) is because of you.

 

 

 

 

 

 

 

            แบตหมดว่ะ!!!

 

            เมื่อเห็นหน้าจอดับสนิทที่ไม่ว่าจะกดปุ่มโฮมเป็นสิบๆ รอบก็ยังไม่ติด แล้วอยากปาโทรศัพท์เครื่องแพงนี่ลงพื้นตงิดๆ (ถ้าเจ้าหมีน้อย Rilakkuma ที่สกรีนลายไว้ด้านหลังไม่มองผมตาแป๋วเสียก่อน) ซื้อมาตั้งหลายหมื่นแบตดันมาหมดไม่รู้เวลาล่ำเวลาเลยสาดเอ๊ยย!

 

            เชี่ย... แล้วจะออกไปยังไงเนี่ยเราสองคนขมวดคิ้วมองหน้ากัน ธีร์ที่เคยสงบเมื่อกี้แสดงความกังวลออกมาทางแววตาสีนิลคู่นั้นชัดเจนจนผมสังเกตได้ มันลองเดินมาเปิดประตูกระจกเอง แต่ถึงแรงเยอะแค่ไหน ผลลัพธ์ก็ยังคงเหมือนเดิม

 

            ผมพ่นลมหายใจทิ้งตัวลงนั่งพิงประตู ก่อนที่คนข้างกันจะทำตาม ถ้าให้เดาแม่งก็คงหมดปัญญาเหมือนกัน เหอๆ ....จะว่าไป... คิดแล้วแอบสงสัยไม่ได้... ทำไมหลายวันมานี้ผมกับมันถึงข้องเกี่ยวกันบ่อยเหลือเกิน ทั้งที่ก่อนหน้าเราแค่เดินผ่านกันไปมา ทักทายตามประสาในโรงเรียนเท่านั้น ไม่มีอะไรลึกซึ้งไปกว่านี้เลย

 

            เหมือนมันจะรู้สึกตัวว่าผมแอบมองอยู่ จึงเพียงเหล่ตาดูแล้ว..... หันหนีไปทางอื่น แน่ะ! เริ่มกวนตีนอีกแล้วไงเชี่ยนี่ ไหนๆ ก็ไหนๆ ลองชวนมันคุยดูหน่อยแล้วกัน

 

            มึงจะเงียบทำไม คุยบ้างดิว๊า กูกลัวนะ

 

            ก็คุยดิถึงปากมันพูดอย่างนั้น แต่ในความมืดก็ยังเห็นว่าสีหน้าแม่งไม่ได้อยู่ในโหมดอยากสนทนากับผมเลยสักนิด แต่อย่างไอ้ฟิวส์ ยอมแพ้ง่ายๆ ไม่เคยอยู่ในสันดานครับ!

 

            อืม... ช่วงนี้ห้องมึงการบ้านเยอะป้ะ

 

            ก็เยอะมันตอบพร้อมยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูอย่างไม่สนใจนัก

 

            เหรอ.. เหมือนห้องกูเลย ไอ้เหี้ย ชีวะอ่ะ ยังปั่นไม่เสร็จเลยส่งพรุ่งนี้ด้วย

 

            "เหรอ...."

 

            "แล้วคณิตก็โคตรโหดเลย สั่งแสดงวิธีทำตั้งเกือบสามสิบข้อ ห้องมึงก็ได้เรียนกะเจ๊วดีใช่ป่ะ"

 

            ธีร์ถอนหายใจพรู เหมือนขี้เกียจฟังต่อ อือ

 

            หน็อย.. กูอุตส่าห์ชวนคุยขนาดนี้ยังทำปากแข็ง สงสัยต้องเจอท่าไม้ตาย ไม่รู่ว่า... เมื่อเช้าใครแถวนี้บ่นไรกะไอ้โม่เนอะเพราะคำเปรยนี้ร่างสูงข้างกันถึงออกอาการนิดหน่อย เจ้าตัวหันมามองผมแวบหนึ่งก่อนเสหน้าหนีมีพิรุตชิบหาย หึหึหึ... ไม่รู้อะไรซะแล้ว กูกะไอ้โม่สนิทกันมา 5 ปี มีไรไม่เคยปิดบังกันหรอก 

 

            ก็..คุยธรรมดาอื้มมมม หราาาา ผมยิ้มเผล่พูดกลั้วหัวเราะต่อเมื่อเห็นใบหน้าหล่อที่เก๊กนิ่งมานานเริ่มทำท่าอึกอัก

 

            มาบอกว่ากูเฮิร์ท ขี้แย ไม่ให้เครียดอย่างนู้นอย่างนี้ หึหึ.... เป็นห่วงอ่อธีร์เงียบไปไม่ตอบอะไร ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจเป็นจังหวะดังแผ่วมาในความมืด ผมหัวเราะในลำคออย่างได้ใจเมื่อตอนนี้ดูยังไงๆ ก็ถือไพ่เหนือกว่า แล้วทำไมต้องฝากเพื่อนกูดูแลด้วย มึงก็มาดูแลเอง.. เอ๊ย มึงก็มาพูดกับกูเองดิเอ่อ... สาบานประโยคก่อนหน้าผมพูดผิดจริงๆ ไม่ได้ตั้งใจพูด จริงๆ!!

 

            ไอ้เชี่ย... ช่วงนี้มึงเป็นอะไรวะ ไมต้องทำเป็นเมินกู แล้วก็ไม่ค่อยยอมพูดกับกูด้วยทั้งที่ผมจำได้ดี ว่าเมื่อคืนวันศุกร์มันคอยปลอบผมอย่างอ่อนโยนแค่ไหน...

 

            เหมือนอีกฝ่ายกำลังจมอยู่กับความคิดบางอย่างที่ผมไม่อาจเดาได้

 

            หรือมึงคิดว่ากูโกรธมึงเรื่องคืนนั้น กู....ตอนแรกที่บอกไปว่าโกรธ... ก็แม่ง... มันตกใจอ่ะ ที่จริงกูไม่ได้โกรธมึงเลยนะเว้ย ยังไงเราก็ผิดด้วยกันทั้งคู่..เข้าสู่โหมดเครียด จนแล้วจนรอดเจ้าของใบหน้าคมนั้นก็ยังไม่ยอมหันมาพูดด้วยสักที ชักหงุดหงิด ผมกระชากไหล่มันให้เราหันมาสบตากัน (วัยรุ่นอารมณ์ร้อน ต้องเข้าใจครับ) ธีร์ดูตกใจแต่ก็ไม่ได้หลบสายตาผม

 

            มึงเป็นเหี้ยไรก็บอกมาดิ! กูไม่ชอบให้มันเป็นอย่างนี้

 

            มีเพียงเสียงลมหายใจเกิดขึ้นครู่หนึ่ง

 

            ธีร์เบือนหน้าไปทางอื่นก่อนค่อยๆ เปิดปากพูดเสียงเบา แสงจันทร์นวลสาดเข้ามาทางกระจก นำให้ผมเห็นใบหน้าคมของอีกฝ่ายชัดเจน ภายใต้แววตาคู่สวยนั้นมีความสับสนเจือปนอยู่ไม่น้อย กู... กูไม่รู้ว่ะ แต่กูรู้สึกผิดมาก...มากๆๆ ที่ทำแบบนั้นกับมึง...ที่เป็นเพื่อน...ถึงเราจะไม่สนิทกันเท่าไหร่ แต่กูกับมึงก็เห็นๆ กันมาตั้งนานอ่ะ... กูไม่รู้ว่าคืนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง มัน... อธิบายไม่ถูกว่ะ กูไม่เคยเป็นแบบนั้น... ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่ามึงเมาไม่รู้เรื่อง แถมเพิ่งอกหักมา กูก็ยังห้ามตัวเองให้เลิกทำเรื่องเหี้ยๆ แบบนั้นไม่ได้.....” ใบหน้าหล่อคมคายของธีร์บัดนี้บิดเบี้ยวเพราะกำลังระเบิดความรู้สึกต่างๆ ที่อัดอั้น ผมไม่เคยเห็นมันในมุมแบบนี้เลย

 

            ..แล้ว...แล้วพอตื่นขึ้นมา ความรู้สึกผิดทั้งหมดมันก็เหมือนถาโถมเข้าใส่กู ยิ่งมึงบอกว่าโกรธกูมากด้วยแล้ว... ยิ่งรู้สึกเหมือน....กูได้ทำเรื่องผิดมากๆ กับมึงลงไป จนคิดไปว่า ที่วันนั้นมึงไม่ยอมกลับบ้านพร้อมกู เพราะมึงไม่อยากเห็นหน้ากู ...หรือเพราะมึงเกลียดกูเข้าแล้วรึเปล่า ...แล้วถ้ามึงเกลียดกูจริงๆ... คงจะอึดอัดไม่น้อยเวลากูอยู่ใกล้ๆ

 

            ผมโพล่งขึ้นแทบจะทันที โห! คิดได้! มึงเลยเอาแต่หลบหน้ากูเนี่ยนะ!?” ไอ้สัดนี่ยัดเยียดข้อหาให้ผมชัดๆ อยากจะบ้องกะโหลกมันให้ได้สติสักที (แต่ยั้งมือไว้ได้ก่อน เพราะสถานการณ์ไม่เอื้ออำนวย) ไม่รู้มาก่อนว่าไอ้ธีร์ เรียนดีกีฬาเด่น ขวัญใจแม่ยกทั้งสาวแท้สาวเทียมก็เพ้อเจ้อคิดเองเออเองกับเค้าเป็นด้วย!

 

            มึงคิดมากไปกันใหญ่ละ กูก็บอกแล้วว่าไม่ได้โกรธเหี้ยไรมึงเลย มึงอ่ะไม่ยอมฟังเอง! เรื่องคืนนั้นช่างแม่งเหอะ มึงผิดคนเดียวที่ไหน กูผิดมากกว่าด้วยซ้ำที่เป็นคนชวน ฟังดีๆ... กู-ไม่-ได้-โกรธ-ไม่-ได้-เกลียด-มึง ชัดป่ะผมเริ่มหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา ไม่รู้เป็นเพราะรู้สึกอายที่ต้องพูดเรื่องคืนนั้นอีก หรือเพราะโกรธที่คนตรงหน้าเอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่มาตัดสินคนอื่นโดยที่ไม่ถามสักคำกันแน่

 

            ธีร์กระพริบตาปริบมองผมอย่างอึ้งๆ คงเพราะรู้ว่าที่เคยเข้าใจมาตั้งนานนั้นผิดถนัด

 

            "แต่... ตอนนั้นมึงบอกโกรธนี่หว่า นี่มึง...ไม่ได้พูดให้กูสบายใจอยู่แน่นะ" อยู่ๆ แม่งก็กลับมาหงอยอีกรอบ เอาเข้าไปไอ้นี่ กูว่ากูย้ำขัดมากแล้วนะ

 

            "วันนั้นกูพูดไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบ เป็นมึง มึงไม่ตกใจไง.. ที่อยู่ดีๆ ก็... มีอะไรกับผู้ชายเฉย! กับผู้หญิงกูยังไม่เคยเลย" พอพูดจบไอ้ธีร์ถึงกับหลุดหัวเราะครืนแบบกลั้นไม่อยู่ กรรม! แล้วไปเผยไต๋ทำไมว๊าเนี่ย แม่งไม่คิดว่ากูไก่อ่อนหมดเหรอ!

 

            "มึงไม่ได้โกรธกูแน่นะ?" ก็ยังดีที่มันไม่เอามาล้อ 

 

            "เออออออ กูไม่คิดเล็กคิดน้อยไรขนาดนั้นหรอก ซีเรียสทำเชี้ยไร" ผมยิ้มเผล่พลางตบไหล่กว้างของไอ้ธีร์ไปด้วย

 

            "จริงนะ!! ดีใจว่ะ!!" ร่างสูงหลุดยิ้มออกมาเป็นเด็กๆ รอยยิ้มสวยที่ไม่ได้เห็นมานาน ชวนให้ผมฉีกยิ้มกว้างขึ้นไปอีก

 

            ธีร์แบบนี้แหละที่ผมเคยเห็น : )

 

            พวกเรานั่งคุยเรื่อยเปื่อยอยู่พักหนึ่งอย่างโคตรเฮฮาเหมือนตั้งวงก้งเหล้า ไม่เอาเรื่องพวกเพื่อนเวรที่แอบทำวีรกรรมตลกๆ มาตีแผ่ ก็นั่งนินทาอาจารย์รามไปถึงผอ.สุดโหดที่ไม่ค่อยสนใจเรื่องอื่น เอาแต่สร้างห้องน้ำระดับเวิล์ดคลาส (ย้ำว่าระดับเวิล์ดคลาส เพราะขนาดกระดาษทิชชู่แม่งยังมีกลิ่นดอกเจอร์เรเนียนเลย... ปีนี้ทุบห้องน้ำเก่าทิ้ง แล้วสร้างใหม่ไปสามอาคารแล้วครับ นักเรียนทุกคนต่างถามว่าเพื่ออะไร? ทว่าก็ไม่ได้คำตอบ สงสัยเป็นความจรรโลงใจส่วนตัว เหอๆๆๆ) แถมเพิ่งรู้ว่าห้องไอ้เชี่ยธีร์ได้สิทธิพิเศษไปค่ายดูนกที่รีสอร์ทหรูในเขาใหญ่มาเมื่อตอนปิดเทอมที่แล้วด้วย! สาดดดดดดด ลำเอียงแบบไม่รู้จะสรรหาคำอะไรมาด่า แค่เป็นเด็กเก่งเรียนอิงลิชคลาสหน่อยเดียวเอง! เหมือนไอ้ธีร์รู้ว่าผมอิจฉา แม่งเลยได้ใจโม้ว่ารีสอร์ทสบาย มีอ่างน้ำวนให้แช่ยังกับสปา เตียงก็นุ่มแถมมีกลิ่นกุหลาบ พี่สต๊าฟงี้น่ารักกันทู๊กกคน โอ๊ยยยยย ผมเลยได้โอกาสบ้องหัวมันไปจริงๆ หมายจะให้หยุดแพล่ม แต่เจ้าตัวดันหัวเราะร่าสะใจที่ได้แกล้งผมซะงั้น เอ้อ ไอ้ซาดิสม์

 

            แต่สุดท้าย พวกเราก็สำนึกได้ว่าเปลืองน้ำลายมามากจนคอแห้ง (หิวน้ำว่ะ) เสียงเฮฮาเมื่อกี้จึงค่อยๆ เงียบหายไปในที่สุด...

 

            คิดถึงบ้านจัง...

 

            "แล้วคืนนี้เอาไงดี กูต้องกลับไปลอกชีวะกับคณิตต่อนะเนี่ย" เราสองคนกลับมาสู่สภาพความเป็นจริงอันโหดร้าย ผมเกาหัวแกรกนั่งเซ็งกับตัวเอง (ปัดยุงไปด้วย) เมื่อคิดไม่ตกว่าจะออกไปจากที่นี่ยังไงดี

 

            "กูก็ต้องไปส่งแพทซ์เกมให้ไอ้กริตด้วย ป่านนี้มันออนเอ็มรอจนด่ากูเละแล้วมั้ง" ธีร์เองก็คงกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก แต่หาทางแก้ไม่ได้เหมือนกัน ทว่าอยู่ๆ ผมก็สะดุ้งเมื่อมันดีดนิ้วดังเป๊าะ! "งั้นเราลองโดดลงไปจากชั้นสองดีป่ะวะ?"

 

            แน่นอนผมส่ายหัวครืน "ชั้นสองก็สูงนะมึง ข้างล่างเป็นพื้นคอนกรีตอีก มืดๆ ด้วย อย่าเสี่ยงเลย ไม่ตายก็เลี้ยงไม่โตอ่ะ"

 

            หึหึ อ่อน อ้าว กูอุตส่าห์หวังดีเสือกด่าอีก

 

            ไอ้สัดนี่ มึงอยากโดดก็โดดไปคนเดียวไป ผมดีดซากยุงที่เพิ่งตบตายเมื่อกี้ใส่ไอ้คนข้างๆ ซึ่งมันเสือกเก่งเบี่ยงตัวหลบได้ทัน

 

            ฮ่าๆๆ ไม่เอาอ่ะ ถ้ามึงไม่ไปกูก็ไม่ไป...เจ้าของเสียงทุ้มหัวเราะเบาๆ ก่อนเราสองคนจะเปลี่ยนมานั่งกอดเข่าในท่าเดียวกัน ธีร์เอนหลังมาพิงไหล่ผมจนเกือบเซเป็นตุ๊กตาล้มลุก... ผมเพียงแต่หันไปมองหัวทุยๆ จากด้านหลังของมันอย่างมึนงงนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้โต้แย้งอะไร เพราะตอนนี้อากาศเริ่มเย็นลงมาก แถมตัวมันก็อุ่นดี เออ ขอบคุณว่ะ เหมือนมีฮีตเตอร์เคลื่อนที่..

 

            "กี่ทุ่มแล้ววะ"

 

            ผมเห็นมันยกนาฬิกาข้อมือขึ้นกดเปิดไฟดู "ห้าทุ่มเป๊ะ"

 

            "โหย ปั่นการบ้านไม่ทันแน่เลย!!" แค่คิดถึงหน้าอาจารย์โหดสองคนยืนเรียกทำโทษผมอยู่หน้าห้องก็อยากตายแล้ว!

 

            "หึหึ มึงนี่ขี้โวยวาย" เอ๊ะ แล้วอยู่ดีๆ กัดกูไมอีกวะ ผมใช้ไหล่ดันหลังมันไปทีนึงด้วยความหมั่นเขี้ยว แต่ไอ้เชี่ยนี่ก็ดันกลับมาอีกที จนพวกเราพากันโยกตัวโงนเงนไปมาไม่ยอมหยุด เล่นเป็นเด็กๆ บางทีก็สนุกดีเหมือนกัน..

 

            "ถ้าไอโฟนเชี่ยกูไม่แบตหมดก็คงดีอ่ะ...." ผมบ่นเรื่อยเปื่อย พลางเงยหน้ามองเพดานมืดสนิทด้วยหวังว่าจะคิดอะไรออกบ้าง แต่ก็มืดแปดด้านจริงๆ ไม่มีอะไรจุดประกายในหัวสมองเลย

 

            ซึ่งท่าทางจะผิดกับอีกคน? เพราะธีร์หันกลับมาส่งยิ้มกว้างให้ พร้อมสองมือหนาเข้ามาบีบแขนผมไว้แน่น

 

            "เออ! กูรู้แล้ว!!" นัยน์ตาคมคู่นั้นแวววาวจนผมอดอยากรู้ไม่ได้

 

            "รู้ไรมึง?"

 

            มันยักคิ้วกวนแทนคำตอบ แล้วดึงแขนผอมๆ ของผมให้ลุกขึ้นยืนอย่างรีบร้อน จนไอ้คนถูกกระชากเซไปข้างหน้าเพราะไม่ทันได้ตั้งตัว ไอ้ควายย เกือบล้มแล้วมั้ยล่ะ "ไปเร็วๆ! กูมีวิธีแล้ว!"

 

            "วิธีไรวะ?" ไม่ค่อยไว้ใจหน้าระรื่นชื่นบานนั่นเลยให้ตาย

 

            "ไปด้วยกันก่อน!" สุดท้ายผมก็ถูกลากให้ขึ้นบันไดโดยไอ้เผด็จการหน้าหล่อ ทั้งที่ยังไม่รู้เรื่องอะไรเลยสักนิด แล้วบอกกูซ้ากกกกกคำมึงจะตายมั้ยเนี่ยยยยยย!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            พวกเรากลับมาบ้านได้อย่างน่าอเมซิ่ง (ฟังไม่ผิดครับ กลับมาแล้ว) ตอนนี้ผมยังงงๆ อยู่เลยว่าไอ้ธีร์มันทำได้อย่างไร! เพราะพอผมถูกฉุดกระชากลากถูมาถึงห้องฟิสิกส์ มันก็รีบปรี่ไปคุ้ยตู้หลังห้องจนเจอสาย USB ชาร์จแบตของบีบีเข้า ซึ่งแน่นอนว่ามันใช้กับไอโฟนไม่ได้ แต่ธีร์ทำได้! มันค้นเอาขดลวดทองแดงกับแผงแบตเตอรี่ที่ต้องใส่ถ่านไฟฉายลงไป 4 ก้อน แล้วก็สายไฟสีดำ-แดงที่มีตัวหนีบหัวท้ายออกมา (แต่ละอันเขาเรียกว่าไรวะ เวลาเรียนฟิสิกส์ก็เอาแต่หลับ)

 

            จากนั้นการทดลดลองที่น่าอัศจรรย์ก็เริ่มขึ้น มันรีบต่อทุกอย่างเข้าด้วยกันเป็นวงจรไฟฟ้าย่อมๆ อย่างเชี่ยวชาญ โดยเอาสายไฟที่หนีบลวดทองแดงไว้ต่อกับแบตเตอรี่ แล้วก็เอาปลายลวดทองแดงแตะกับหัวของสาย USB อีกที.... เอิ่ม ไงต่อ... ลืมว่ะ.... ไม่อธิบายแล้วดีกว่า เอาเป็นว่าขั้นตอนสุดท้ายคือ เอาปลายลวดทองแดงมาสอดเข้าไปในรูเสียบ pin ชาร์จแบตของไอโฟน...... ปรากฏว่าหน้าจอติด! ไฟเข้า! หลังจากนั้นสิบนาทีก็โทรเรียกลุงยามมาเปิดตึกได้เลย!!! ผมแทบจะไล่ให้มันไปเขียนงานวิจัยส่งชิงรางวัลเดี๋ยวนั้น อนาคตวิศวกรไฟฟ้าแนวหน้าของประเทศไทยชัดๆ! (ซึ่งพอกำลังโม้ๆ กันอยู่ ลุงยามจึงทำลายบรรยากาศขึ้นว่าทำไมไม่เอาโทรศัพท์ห้องพักครูโทรลงมาล่ะ?....เออก็จริง เงิบเลยกู... พวกเราจึงได้แต่หัวเราะแห้งๆ ให้กับความฉลาดน้อยของตัวเองที่คิดไม่ถึง) 

 

            ระหว่างทางกลับบ้านผมก็ยังข้องใจเรื่องแผงวงจรนั่นไม่หาย ส่วนไอ้จีเนียสยอดอัจฉริยะเมื่อเห็นผมคิ้วผูกกันยุ่งเป็นโบว์ ก็เอาแต่ยิ้มเยาะภาคภูมิใจในความเก่งกาจของตัวเอง (เฉพาะเรื่องนี้! เพราะแม่งก็คิดไม่ออกเหมือนกันว่าห้องพักครูมีโทรศัพท์) ที่เจ้าตัวอธิบายทีหลังว่าเมื่อก่อนตอนเพื่อนๆ มันเรียนฟิสิกส์จะหลับบ่อยๆ เลยเตรียมสายชาร์จแบตมือถือมาใช้ในห้อง ไว้เล่นเกม หรือแชทจนแบตหมดก็แอบอาจารย์เสียบชาร์จกันสดๆ เลย.. (ความคิดดีแฮะ) แล้ววันนึงเรียนเรื่องไฟฟ้ากระแส ไอ้ไกด์ดีกรีเด็กฟิสิกส์โอลิมปิกเลยคิดแผลง ทำการทดลองชาร์จแบตโทรศัพท์แบบเพี้ยนๆ นี่แหละ มีไหม้ไปเครื่องนึงด้วยครับ เหอะๆๆ แต่สุดท้ายก็สำเร็จ เอ๊ะ..... แล้วถ้าเมื่อกี้ไอโฟนผมระเบิดขึ้นมาใครรับผิดชอบวะ?

 

            เกือบเที่ยงคืน พวกเราลงรถแท็กซี่ที่หน้ารั้วบ้านผม... คงจะเข้าบ้านได้อย่างปกติสุข ถ้าไอ้คนตัวใหญ่กว่าไม่เสนอหน้าลงมาจากรถด้วยกัน!?

 

            เฮ่ย ไม่กลับบ้านไปอ่ะ?ลุงแท็กซี่ขับออกไปแล้วด้วย..

 

            ขี้เกียจ คืนนี้นอนบ้านมึง ธีร์ฉีกยิ้มกว้างแบบที่สาวๆ เห็นแล้วต้องกรี๊ด (แต่กูไม่!) พลันเดินเข้ามากอดคอผมเข้าบ้านซะเฉย ก็ไม่ได้คิดมากหรอก เพราะพวกเพื่อนผมก็เคยมาค้างทีเป็นฝูงมาแล้ว แต่!

 

            อะไรเมิงง จะนอนได้ไง พรุ่งนี้ไปโรงเรียน แล้วมึงจะใส่ชุดอะไร!” ก็จริงนี่หว่า ไอ้เสื้อตัวนี้แมร่งก็เหม็นเหงื่อจากตอนเตะบอลไปหมด

 

            เดี๋ยวตอนเช้าค่อยเข้าไปเปลี่ยน กูตื่นเช้า โห ให้มันจริงอย่างที่พูดเห๊อะ ผมเหล่ตามองมันอย่างไม่ค่อยเชื่อ ก่อนสังเกตได้ว่าวันนี้ในบ้านผิดแปลกไป เพราะดึกขนาดนี้ไฟห้องนั่งเล่นยังสว่างโร่อยู่เลย

 

            เพราะเหตุนั้นพอเปิดประตูบ้านเข้าไปจึงต้องแอบส่องเพื่อความปลอดภัยนิดนึง........

 

            ไอ้ฟิวส์!”

 

            ว๊ากกกกกกกกกกกกกกก!! ผมสะดุ้งสุดตัวแทบอยากกระโดดขึ้นห้องเสียเดี๋ยวนั้น เสียงแหลมแบบนี้มีอยู่คนเดียวในโลก!

 

            เจ้ฟิ้งมาได้ไงเนี่ย...พี่สาวสุดสวยเดินโฉบมาหยิกแก้มผมหนึ่งที มองจากชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นที่เธอใส่แล้ว เจ้าตัวคงกลับมาถึงบ้านนานแล้วเป็นแน่ แอบเห็นกระเป๋าเดินทางใบโตกับถุงเครื่องสำอางเป็นสิบวางกองอยู่มุมหนึ่งของห้องด้วย

 

            เมื่อตอนเย็นเจ้ก็บอกแกในเฟสบุคแล้วไง แกอ่ะไม่ยอมบอกพ่อกับแม่เอิ่ม... จะกลับจากเกาหลีทั้งที มันสมควรบอกล่วงหน้าก่อนแค่ห้าหกชั่วโมงเหรอครับ ปวดหัวกับพี่สาวตัวเองจริงโว้ย

 

            เออ แล้วพ่อกับแม่อ่ะ

 

            นอนหมดแล้วย่ะ ...เอ๊ะ..

 

            ดูเหมือนเจ้แกจะเพิ่งเห็นไอ้เพื่อนตัวแสบที่ยืนอยู่ด้านหลังผมมาตั้งนาน แน่นอนว่าพอได้โอกาสไอ้ธีร์ก็มารยาทงามตามแบบฉบับไทยก้มหัวสวัสดีพี่ผม

 

            หวัดดีครับพี่

 

            หวะ...หวัดดีค่ะ หึหึหึ เจ้ยกมือรับไหว้อย่างอึ้งๆ สงสัยตะลึงในความหล่อ ดูสิครับตาเป็นประกายเหมือนสาวแรกแย้มเลย ตลกดีเหมือนกัน ฮ่าๆๆๆ ...ฟิวส์ มานี่ก่อนดิ่ มือขาวสวยทว่าแรงเยี่ยงควายฉุดผมออกมายืนกระซิบกระซาบกันสองคน สงสัยมึงจะซวยแล้วไอ้ธีร์ พี่กูสนใจว่ะ หึหึหึ..

 

            บอกมานะ ชื่ออะไรอ่ะ หล่อมาก!” นั่นไง... ผมเหล่เพื่อนตัวแสบที่ยืนทำตาแป๋วมองมาอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว

 

            ชื่อธีร์อ่ะเจ้

 

            เขาเป็นแฟนแกเหรอ?

 

            ฮะ!!!!!!!!!!??

 

            นี่พี่กูสนใจเรื่องอะไรกันแน่วะ!!?

 

 

 

 

 

 

 

 

----------Make It Right----------

 

 

เจ้ฟิ้งโผล่มาอย่างสวยๆ ฮ่าๆๆๆ และประโยคสุดท้ายที่ถูกใจมากก คิคิคิ

ส่วนสองคนนั้นก็ง้อกันเสร็จ มีนั่งพิงกันไปมาแบบหวานๆ ไปแล้ว ถูกใจไหมเอ่ยย >__<

 

และต้องขอบคุณก่อนเลย เพราะแฟนพันธุ์แท้ทะลุ 100 คนไปแล้ว!!! โอ๊ยย เร็วมาก นะไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้ ขอบคุณมากนะครับ ^^ มีใครบ้างก็แสดงตัวกันได้นะเออ

กำลังคิดอยู่ว่าจะเขียนตอนพิเศษของคู่อื่นดีหรือเปล่า ฮ่าๆๆๆๆ เพราะเนื้อเรื่องยังอีกยาวไกลและรับรองมีหลายคู่ให้ร่วมเชียร์แน่นอน >_____< เก็บไปคิดก่อนเนอะ

 

มาตอบคอมเม้นท์จากตอนที่แล้วกันดีฟร่าาาา

 

PANNNMERAZ" – อิอิ เยี่ยมเรื่องที่ติดตึกกันสองคนใช่ม้าาา เอาฉากกุ๊กกิ๊กไปแค่นี้ก่อนเนอะ >___<

 

JENNYHA – นั่นสิ ติดกันสองคน อะไรจะขนาดนี้ พรหมลิขิตเกินไปแล้ววววว ><

 

danger poppular – เย้ ตอนที่แล้วฟินแล้ว ตอนนี้ฟินกว่าป้ะค้าบ >< คิคิคิคิ จะพยายามมาอัพเรื่อยๆ จ้า

 

barcodemono โหยยยย ไม่รู้จะบอกยังไงดี แต่มันอาจจะเป็นแค่ช่วงหนึ่งที่ตรงกับเพลงไง อาจจะไม่เศร้าก็ได้นะ เอ๊ะ หรือไม่แน่ ^___^ เชิญติดตามดีกว่าเนอะ แต่ตอนนี้เปลี่ยนเพลงหน้าบทความใหม่แล้ววว เอาให้เข้ากับเรื่องตอนนี้ก่อนเนอะะะ

 

FAH เสียใจด้วยที่เขาสองคนไม่ได้ทำอะไรกันมากกว่านี้ตอนติดตึก ฮ่าๆๆๆ ธีร์ไม่น่าเก่งเลย ไม่งั้นก็คงออกมาไม่ได้เนอะ ><

 

สาววาย100% - ฟิวส์น่าลาก เอ๊ยยย น่ารักเน้อออ ฮ่าๆๆๆ ขอบคุณสำหรับคำชมค้าบ

 

love:3 ถ้าไม่มาส่งงานดึกๆ ก็ไม่ติดตึกกันอ่ะสิจ๊ะ (คล้องจองป่ะ) ฮิ้ววววววววว ฮ่าๆๆ ขอบคุณที่ติดตามครับ

 

am_nile ช่ายยยยยย ตาฟิวส์ก็คิดได้เนอะ เพ้อเจ้อมาก (ฟิวส์ :: อย่ามาว่าผมนะ! ก็มันกลัวนี่!) ส่วนธีร์เป็นพระเอกก็ต้องบทพระเอกแบบนี้แหละ (ธีร์ :: หยักยิ้มหล่อๆ) อิอิ ขอบคุณสำหรับคำชมนะค้าบบบ

 

ป้าปุ๊ อะห้า! อะห้าไรหว่า ฮ่าๆๆ แต่ก็ขอบคุณที่ติดตามนะค้าบบบ >_____<

 

Mind – ในที่สุดก็ได้เคลียร์กันแล้วแหละ ดีใจมั้ย อิอิ >< ขอบคุณที่ติดตามนะครับบ

 

123 อั้ยยะ ฮ่าๆๆๆๆ ดีใจที่น้องๆ ติดตึกกันใช่มั้ยเนี่ยย ขอบคุณที่คอมเม้นท์จ้าาา

 

nonyya มาต่อแว้วววววว ตอนนี้มาค่อนข้างเร็วเลยนะ ถูกใจไหมเอ่ย ^____^

 

BESTBITTER – แจ่มเลย เพราะง้อกันเสร็จเรียบร้อย แถมมีนั่งพิงกันไปกันมาอีก ฟินนน ฮ่าๆๆ ><

 

ka'p – มาต่อแล้วนะครับ ขอบคุณมากที่ชอบนิยายเรื่องนี้ ^___^ อยู่ด้วยกันต่อไปน๊า

 

sausamez พอส่งงานเสร็จแล้วก็มาง้อกันไง คิคิคิคิ ตอนนี้มาแล้วไม่รู้จะถูกใจมั้ยย ><

 

ฮอลล นั่นสิ =_= ตอนเด็กๆ ฟิวส์ต้องดูกล้วยหอมจอมซนมากไปแน่ๆ ฮ่าๆๆๆ ตอนนี้มาต่อไวแล้วน๊าา ขอบคุณที่ติดตามคร้าบ

 

BαBч guи™ - อยากให้อยู่ด้วยกันทั้งคืน แต่ตาธีร์ดันเก่งเกินไป! หาวิธีออกมาได้อย่างนั้น แต่ก็ง้อกันสำเร็จนา ^__^

 

B!M0Λ 。- สงสัยจะฟ้าเป็นใจแล้วแบบนี้ ฮ่าๆๆๆ ขอบคุณที่ติดตามจ้า

 

black-village สองคน..สองคน..สองคน.. แล้วยังกลับบ้านด้วยกันสองคนอีก >___< ฟินน

 

whitewoo โหวว ยินดีต้อนรับค้าบ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านเรื่องนี้นะ อิอิ เราอายุเท่ากันเลยเหรอ ><

 

Poppy – ฟิวส์ดีกับธีร์เรียบร้อยแล้ว ดีใจไหมเอ่ยยย (ถ้าไม่ดีก็ไม่รู้จะว่าไงเนอะ อยู่ด้วยกันสองคนซะขนาดน้านน)

 

LoVeKeY00 นั่นสิ >< ธีร์โผล่มาเวลาที่ฟิวส์มีปัญหาตลอดด พระเอ๊กพระเอก คุคุคุคุ

 

Holy-Bullet อย่าว่าแต่รีดเดอร์ฟิน นะก็ฟิน ฮ่าๆๆๆ เสียดายเนอะที่ไม่ได้ค้างด้วยกัน >___<

 

Pandora-box – อิอิ ติดตึกสองคน คุยกันสองคน นั่งพิงกันสองคน ฟินป้ะล่าาา ><

 

Coppi – ถึงไม่ได้ติดตึกด้วยกันต่อ แต่กลับมานอนด้วยกันต่อที่บ้านได้ไหมอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆ

 

SNOOPy ธีร์น่ารักเนอะ ถึงจะงอนแต่ก็ยังห่วง >___< น่าจะอยู่ในตึกกันนานกว่านี้ซะหน่อย ตาธีร์ดันเก่งซะงั้นน (น่าเสียดายยย)

 

moonbinful – นั่นสิ น้องธีร์พระเอกมากเลยเนอะ ฮ่าๆๆๆ แต่ต่อจากตอนนี้จะได้พระเอกเต็มตัว เพราะง้อกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว อิอิ ความจริงนะก็จะสื่อเรื่องธีร์กับฟิวส์กรายๆ คล้ายๆ แบบนั้นแหละครับ ^___^ (แอบมีคนอ่านสังเกตได้ -..-) แต่ไอ้เรื่องตอบคอมเม้นท์นี่นะเต็มใจตอบมากเลย รีดเดอร์กับไรเตอร์จะได้สนิทกันมากขึ้นนน

 

 

ตอบเม้นท์เสร็จแย้ววววววว ตอนต่อไปก็จะพยายามมาอัพสม่ำเสมอแบบนี้นะครับ

ขอบคุณที่ติดตาม ขอบคุณทุกคอมเม้นท์จ้า <3

ซียูเน็ก~
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

9,093 ความคิดเห็น

  1. #8600 MK 15163 (@15163) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 18:14
    พี่มึ-เป็นสาววายช่ายหมายยยย
    #8600
    0
  2. #8368 0941408731 (@0941408731) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 22:03
    สนุกมากเลย
    #8368
    0
  3. #8017 Ant Bill Chayanee (@antbillchayanee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 12:08
    เจ้ใจเย็น เค้าได้กันแล้วว 5555555
    #8017
    0
  4. #7907 เคแอล9091 (@polypakfoon) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 13:33
    เจ้ถามได้ดีมาก555
    #7907
    0
  5. #7717 SnowY (@kunnika11765) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กันยายน 2557 / 07:57
    กรี๊ดๆๆๆๆๆสลบแป๊บ
    #7717
    0
  6. #7620 Yearko (@yearko) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 13:14
    เจ้โผล่มาทีกลายเป็นนิยายตลกไปเลย ตาเจ้แหลมมากค่ะ แสดงว่าเจ้นี่สาววายแน่ๆ อิอิ
    #7620
    0
  7. #7577 N เอ็น (@nlm1122) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 21:09
    เจ๊~~~~ ถามตรงประเด็นมากอ่ะ เจ๊แกเป็นสาววายมั้ยนี่
    #7577
    0
  8. #7562 LITTLE DALL (@paepor) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 10:43
    ไม่ใช่แค่แฟนค่ะเจ๊ แต่เป็น  'สามี' ไปแล้ว
    >\<
    #7562
    0
  9. #7325 A.Iliad (@minerva_18) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2557 / 19:50
    เข้าใจกันได้สักทีนะ
    ธีร์ยังไม่ใช่แฟนฟิวส์หรอกเจ้ ธีร์ก็เป็นสามีตามพฟตินัยของฟิวส์เฉยๆ 
    #7325
    0
  10. #7280 RIMEY (@rimey) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 23:25
    ชอบจังความรู้สึกน่ารักใสๆ อ่านไปอมยิ้มไป เชียร์สุดใจเลยค่ะ
    #7280
    0
  11. #7270 godgorge (@godgorge) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2557 / 03:49
    ฉันรักเจ้ฟิ้ง  คิกๆๆๆ
    #7270
    0
  12. #6902 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 00:51
    จัดว่าเป็นประโยคที่เด็ด
    #6902
    0
  13. #6889 ELF-Amezing! (@clazy13forever) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 23:40
    เจ้ฟิ้งเด็ดมากค่าา

    ถามตรงประเด็นดี 5555555
    #6889
    0
  14. #6871 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 22:52
    พี่ธีร์เปิดตัวแฟนกับครอบครัวแล้ว คิคิ น้องฟิวส์คิดถึงมาก ถึงขั้นพลิกกลับเลยเหรอ555555555
    #6871
    0
  15. #6778 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 07:05
    -..- อั้ยยยย
    #6778
    0
  16. #6498 NUT_MINJUN (@nutcha77) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2557 / 21:53
    แอร๊ยย รู้ได้ไงเจ้ ออร่าน้องฟิวส์มันออกชิ
    #6498
    0
  17. #6075 Lucia Eve (@sodiz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 19:20
    ตอบไปเลยฟิวส์ นี่ผัวไม่ใช่แฟน! ได้กันแล้ว! (ข้ามเม้นนี้ไป)
    #6075
    0
  18. #5445 Killer_Guy (@pimbana) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 18:08
    คุณพี่คะคุณพี่เป็นสาววายชิมิ
    #5445
    0
  19. #5358 Chocolat la vanille (@top-dt159) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:34
    รอฉากแบบนี้มาตั้งนานแล้ว สู้ๆต่อไปนะครับไรเตอร์
    #5358
    0
  20. #4812 Earthz Boonsiri (@iz-earth) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2557 / 02:03
    โอ่ยยยยย ตายค่ะตาย นี่พูดเลย
    #4812
    0
  21. #4204 SodaN+N (@sodan-n) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มกราคม 2557 / 22:07
    เศร้าสงสาร ธีร
    #4204
    0
  22. #4168 NSN_NY (@cartoon-yaoi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มกราคม 2557 / 09:35
    ม่ายยยยย มะเอามาม่า TT"
    #4168
    0
  23. #3783 Miss19 (@noonnry) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มกราคม 2557 / 15:17
    สวัสดีชาวโซเชียลแคม 55555
    #3783
    0
  24. #3687 31824 (@31824) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มกราคม 2557 / 15:02
    คุณพี่เป็นวาววายปะคะะะะ
    #3687
    0
  25. #3350 kiray (@kira-nnnnn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2556 / 20:24
    เจ้คิดไรอยู่เนี้ย
    #3350
    0