หมุนเวลากลับมารัก (สำนักพิมพ์เป็นหนึ่ง)

ตอนที่ 79 : บทที่ 28 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 196
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    19 ธ.ค. 63

จบคำวงสนทนาเงียบไปชั่วอึดใจ อาสะพยักหน้าช้าๆ สีหน้ากระจ่าง ตลอดช่วงสนทนา ชายหนุ่มยังคงไว้ด้วยความสุขุมและสุภาพ แม้จะถูกถามจากหลายคนและหลายคำถาม

“ก็เลยคิดว่าคนที่เห็นเป็นคุณโยชิโอะสินะครับ ว่าแต่ หน้าเหมือนกันมากขนาดนั้นเลยเหรอครับ”

“นี่ค่ะ” รุจีหยิบโทรศัพท์มาเลื่อนไปมาแล้วยื่นส่งให้หนุ่มลูกครึ่งได้ดู อาสะชะงักเมื่อเห็นภาพนั้น “เหมือนมากเลยใช่ไหมคะ”

“ขออนุญาตนะครับ ผมขอดูหน่อย” ผู้กองปิติที่ฟังอยู่เงียบๆ เอ่ยขึ้น อาสะจึงยื่นโทรศัพท์ให้ นายตำรวจชะงักไป มองหน้าผู้แจ้งความ

“ไม่ใช่คนเดียวกันแน่นะครับ”

“ไม่ใช่แน่นอนค่ะ” รุจีตอบรวดเร็วตามนิสัย ก่อนจะเว้นระยะเล็กน้อยเมื่อรู้สึกตัว “ถ้าลองเทียบกันชัดๆ จะไม่เหมือนกันซะทีเดียวค่ะ คุณโยชิโอะหน้าเรียวกว่านิดหน่อย”

สีหน้าของอาสะฉงนฉงาย เขากำลังคิดว่าเรื่องหน้าเหมือนเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของเจ้านายยังไง

“เดี๋ยวนะครับ ผมขอทวนประเด็นหน่อย” นายตำรวจหนุ่มพูด “ตอนนี้ทั้งทางคุณอาสะกับคุณ...เอ่อ”

“รุจีค่ะ”

เพราะเห็นว่าสาวหมวยเป็นคนอธิบายจึงขอชื่อเธอเป็นการให้เกียรติ “ครับ คุณอาสะกับคุณรุจีต่างมาตามหาคนหาย คุณอาสะตามหาคุณโยชิโอะ ทานากะ เจ้านายและเจ้าของบริษัท ส่วนคุณรุจีคิดว่าคุณโยชิโอะ ทานากะ เกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของเพื่อน คือคุณอรดา เหตุผลคือมีคนหน้าเหมือนคุณโยชิโอะปรากฏตัวที่บ้านคุณอรดา แค่นี้เหรอครับ”

“พอคนที่บ้านมาบอก แล้วออออกมาดูออก็หายไปเลยค่ะ” รุจีบอก

“ขอโทษนะครับ เรียนตรงๆ ว่าเท่านั้นยังสรุปไม่ได้” นายตำรวจบอก

มีความเงียบอยู่ราวสองสามวินาที “พอดีก่อนหน้าที่จะมาเจอคุณอาสะ เราก็ได้ข้อมูลมาว่า ทางคุณโยชิโอะไม่ได้กลับญี่ปุ่นเที่ยวบินเมื่อคืนนี้ค่ะ ก็เลยสันนิษฐานว่าเป็นเจ้าตัว ก็เลยมาที่นี่วันนี้ค่ะ”

อาสะมองไพรวรินทร์เชิงตกใจ “พวกคุณก็เช็ครายละเอียดมาแล้ว?”

“ค่ะ” หญิงสาวยอมรับ

อีกฝ่ายพยักหน้าทึ่งๆ สาวๆ กลุ่มนี้ไม่ได้มีดีแค่หน้าตา “ครับ แต่ผมก็มีเหตุผลว่าคุณโยชิโอะอาจจะไม่ได้ตั้งใจหายไปเองเพราะเขามีประวัติถูกปองร้ายมาสองครั้ง”

“ถ้าเราเชื่อตามที่คนที่บ้านออบอก ก็คิดได้เหมือนกันนะครับว่าคุณโยชิโอะ พาตัวน้องออไป” 

ทั้งหมดหันไปมองหน้าธนุสพร้อมกัน 

“มีความเป็นไปได้ครับ เพราะเหตุผลที่คุณอาสะยกมาอธิบายว่าคุณโยชิโอะไม่ได้ตั้งใจหายไปเองเพราะมีประวัติถูกปองร้ายเป็นเหตุผลที่ยังไม่มีน้ำหนักพอ”

อาสะเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจกล่าว

“ถ้าเป็นเหตุผลเรื่องรถยนต์ล่ะครับ”

หนุ่มลูกครึ่งแย้งหยิบโทรศัพท์มาเปิดแอพลิเคชั่นพร้อมอธิบายว่า เมื่อเขากลับไปเช็คที่ลานจอดรถของคอนโดมีเนียมพบว่ารถของเจ้านายหายไป และพอตามจากจีพีเอส รถถูกนำไปจอดทิ้งที่ริมถนนชานเมืองเส้นหนึ่ง ซึ่งก่อนหน้านั้นปรากฏที่บ้านของอรดาตาม

“แปลว่าคุณโยชิโอะไปที่บ้านออจริงๆ น่ะสิ” น้ำเสียงรุจีตกใจปนประหลาดใจ

 “ดูจากข้อมูลและเส้นทาง มีความตั้งใจจะไม่เดินทางกลับญี่ปุ่นเพื่อมาเจออรดา แต่ว่าหลังจากนั้นเป็นเรื่องที่ยังสรุปไม่ได้” ธนุสกล่าว อาสะนิ่งฟัง

“ผมมั่นใจว่าคุณโยชิโอะจะไม่ลักพาตัวคุณอรดา”

“ทำไมล่ะคะ” วลีรักษ์ถามทันทีด้วยความเผลอตัว อีกฝ่ายนิ่งเหมือนตัดสินใจ

“ผมขอถือวิสาสะพูดตรงๆ คุณอาสะให้น้ำหนักไปที่ศัตรูของเจ้านายของคุณมากกว่าใช่ไหมครับ เพราะเคยมีเรื่องลอบทำร้ายมาก่อน”                            

อาสะมองหน้าชายชาวไทย ไม่รู้แน่ชัดว่าอีกฝ่ายทำอาชีพอะไรแต่ความสามารถการสืบค้นประกอบกับบุคลิกการพูดจา เดาได้ว่าต้องคุ้นเคยกับงานสืบสวนไม่น้อย

“เป็นอย่างที่คุณพูดครับ” เขายอมรับ

“ผมพอทราบว่าเป็นเรื่องภายใน เกี่ยวข้องกับธุรกิจของบริษัท แต่ถ้ามันเกี่ยวข้องกันก็น่าจะเป็นประโยชน์บ้าง ในฐานะที่อรดาเป็นเพื่อนกับภรรยาผม รบกวนด้วยนะครับ” 

ประโยคสุดท้ายธนุสก้มศีรษะเล็กน้อยแสดงการให้เกียรติในคำขอร้องนั้น อาสะนิ่ง แม้จะเป็นผู้ชายที่ดูเคร่งขรึมเป็นทางการผิดกับชาวไทยคนอื่นอยู่บ้างแต่ก็ยังมีลักษณะอ่อนน้อมให้เห็น

หลังจากไตร่ตรองชั่วครู่ อาสะก็ตัดสินใจ

“ก็ได้ครับ ผมจะเล่ารายละเอียดให้ฟัง ถ้ามันจะเป็นประโยชน์บ้าง”

 

ญี่ปุ่น คานากาว่า 

คุมิโกะคุยโทรศัพท์กับฮิโรตะ

“โยชิโอะไม่ได้กลับมา ต้องเกิดอะไรขึ้นกับเขาแน่ๆ”

ปลายสายชะงักไปชั่วครู่ “ใจเย็นๆ คุมิโกะ เธอเล่ารายละเอียดมาก่อน”

น้องสาวถอนใจเพื่อสงบสติอารมณ์ แล้วเล่าที่มาที่ไปให้พี่ชายฟัง “โยชิโอะอาจจะมีธุระด่วนนะ”

“มีก็ต้องบอกให้รู้สิ ริกะกับซาโตชิต้องรู้”

“เธอคุยกับซาโตชิแล้วเหรอ”

“คุณพ่อคุยค่ะ ซาโตชิบอกว่าโยชิโอะจะตามมาเอง แต่ฉันคิดว่าไม่น่าจะใช่ เพราะถ้ามีอะไรโยชิโอะต้องบอกฉันแล้ว อีกอย่าง ฉันติดต่อโยชิโอะไม่ได้ด้วย”

ฮิโรตะนิ่งไปเล็กน้อย “เข้าใจล่ะ”

“ฉันรู้สึกว่า มีคนรู้ความลับของเราแล้ว”

“อะไรนะ!”

 

อาคารร้าง ประเทศไทย ที่ซึ่งโยชิโอะกับอรดาถูกจับ ชายชุดดำที่ถือโทรศัพท์ไว้ในมือหันมาเผชิญหน้ากับโยชิโอะ

“ความจริงที่ว่าคือ นายคือโยชิโอะตัวปลอม”

โยชิโอะนิ่งไปด้วยความงุนงง ขณะที่อรดาใจเต้นตึกตัก ในสถานการณ์เช่นนี้อดคิดไปถึงข้อสันนิษฐานที่เธอเคยก่นด่าตัวเองว่าเพ้อเจ้อ

“สวัสดีตัวปลอม” อีกคนพูด

“พวกนายพูดอะไรกัน”

เขาถามสวนกลับไป คราวนี้อีกฝ่ายพูดต่อโดยไม่ตอบคำถาม “คนหน้าเหมือน ศัลยกรรมมาเพื่อแทนที่ตัวจริง ไอเดียไม่เลว แต่มันซ้ำแล้วนะ”

“พูดอะไรเนี่ย”

“ก็ฉันบอกอยู่นี่ไง นายคือโยชิโอะตัวปลอม แค่คนทำศัลยกรรม ไม่ต้องให้สาธยายนะว่าทำช่วงไหน อยากให้รู้ไว้นะ ความลับไม่มีในโลกหรอก”

อรดาเหลือบมองโยชิโอะ ชายหนุ่มสูดลมหายใจ ริมฝีปากขยับคล้ายยิ้ม

 

(ต่อ)

19.12.20

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

114 ความคิดเห็น

  1. #86 fsn (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2563 / 11:55

    เวลาไม่เท่ากันจริงๆ นะคะ อีกฝั่งกำลังประมวลว่าอะไรเป็นเหตุจูงใจที่ดีเพื่อดำเนินการต่อ ในขณะที่อีกฝั่งก็จะแย่แล้ว

    #86
    1
    • #86-1 อุธิยา(จากตอนที่ 79)
      20 ธันวาคม 2563 / 14:37
      ชอบการตั้งข้อสังเกตนี้จังเลยค่ะ
      เป็นส่วนหนึ่งในแก่นของเรื่องด้วย
      การเดินทางของเวลา เวลาของไทยกับญป ก็ไม่เท่ากันด้วยค่ะ
      #86-1