หมุนเวลากลับมารัก (สำนักพิมพ์เป็นหนึ่ง)

ตอนที่ 74 : บทที่ 26 (จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 212
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    11 ธ.ค. 63

“โทรศัพท์ก็ไม่ได้เอาไปค่ะคุณย่า”

          อุษณีย์บอกอย่างรวดเร็วก่อนที่คุณย่าจะถามหลังจากที่เธอไปตามน้องสาวแล้วไม่เจอ พากันหาทั่วบ้านก็ไม่เจอ เหมือนว่าอรดาหายไปเฉยๆ น้อยถูกเรียกมาสอบถาม

          “ผีแน่ๆ เลยครับ ผีคุณปุณต้องลักซ่อนคุณออไปแน่ๆ”

          “เหลวไหลน่ะน้อย อายุตั้งปูนนี้แล้วแสดงความเห็นอะไรให้มีเหตุผลหน่อยสิ” สมรดุคนรับใช้เก่าแก่ ซึ่งก็ถูกภรรยาตัวเองแอบหยิกแขนไปหนึ่งที

“ขอโทษครับคุณสมร แต่ผมเห็นผีคุณปุณจริงๆ นะครับ”

          “ยังจะพูดจาไร้สาระอีก” ขวัญตาดุสามี

          “แต่พี่เห็นจริงๆ นะ ผีคุณปุณบอกว่ามาหาน้องออ เสียงนี่พี่ก็จำได้ เสียงคุณปุณนั่นแหละ” สามีเถียง

          “เอาๆ พอ” สมรห้าม “ยายอุ้ย เราพอจะติดต่อเพื่อนยายออได้ไหม เผื่อว่าไปหาเพื่อน”

          คำของคุณย่าทำให้สติของอุษณีย์กลับมา แทนที่เธอจะคิดได้ตั้งแต่แรก จบคำนั้นก็รีบเปิดโทรศัพท์มือถือน้องสาว แต่ติดที่ต้องปลดรหัส จึงพยายามนึกว่าสามารถติดต่อกับอีกสามสามได้ยังไงอีก

          นึกได้ว่าเธอเคยแอดไลน์กับรุจีไว้เพราะสาวหมวยชอบขนมของเธอ เคยจ้างทำกันอยู่ จึงรีบโทร.ไลน์ไปหา อีกฝ่ายรับสายแทบจะในทันที

          “สวัสดีค่ะพี่อุ้ย”

          “รุ อออยู่กับรุหรือเปล่า” อุษณีย์ถามด้วยความร้อนใจ

          “ไม่นี่คะ” น้ำเสียงรุจีแปลกใจจริงจัง “ทำไมเหรอคะ”

          อุษณีย์กำลังตัดสินใจว่าจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟังดีไหม แต่เลือกถามต่ออีก “แล้วคนอื่นล่ะ ออเขาบอกไหมว่าจะไปหาใครหรือเปล่า”

          “อืม ก็ไม่นี่คะ อ้อ เห็นบอกว่าวันนี้จะไปหาคุณป้าวิ ว่าจะเอาขนมไปให้น่ะค่ะ มีอะไรเหรอคะพี่อุ้ย”

          “เดี๋ยวพี่ถามใบชากับวาวก่อนนะว่าออไปหาสองคนนั้นหรือเปล่า พี่ขอเบอร์ของใบชากับวาวหน่อยสิคะ”

          “เดี๋ยวรุถามให้เองค่ะ” พูดจบรุจีก็รีบวางสายไป อุษณีย์เองก็ตัดบทแทบไม่ทัน เธอหันไปส่ายหน้าให้ผู้ใหญ่ทั้งสาม

          “น้องรุไม่รู้เรื่องค่ะ เดี๋ยวจะถามอีกสองคนให้” 

          “เป็นไปได้ยังไงคะว่าน้องออจะไปหาเพื่อนแล้วไม่บอกน้องอุ้ย หรือใครในบ้านนี้” ขวัญตาตั้งข้อสังเกต “อีกอย่างเพื่อนๆ ไม่รู้เรื่องนี่ก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยค่ะ”

          “อุ้ยก็คิดอย่างนั้นค่ะ” เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง รุจีติดต่อกลับมา

          “ออไม่ได้ไปหาใบชาและวาวนะคะ ไม่เคยพูดอะไรด้วย เกิดอะไรขึ้นคะพี่อุ้ย เล่าเถอะค่ะ เผื่อรุจะช่วยอะไรได้” รุจีตอบคล่องแคล่ว อุษณีย์จึงคิดได้ว่าบางทีรุจีอาจจะรู้เรื่องอะไรบ้าง เพราะสองสามวันที่ผ่านมาน้องสาวเธอมีท่าทางเหม่อลอยแปลกๆ

          ในที่สุดจึงเล่าให้ฟังว่า อยู่ดีๆ อรดาก็หายตัวไป

 

          รุจีรีบมาที่บ้านอรดา เพราะเธอรู้ว่าตอนนี้คนบ้านนี้น่าจะกำลังตื่นตระหนก โดยมีภาคีขับรถมาให้ เพราะเกรงว่าด้วยความร้อนใจอาจทำให้เธอขับรถเร็วจนอาจทำให้เกิดอุบัติเหตุได้ รุจีอุ่นใจและดีใจที่สามีไม่มองเรื่องของเพื่อนรักเธอเป็นความไร้สาระ

          ‘ฉันกำลังจะไปที่บ้านออ ถ้าว่างมาเจอกันที่นี่นะ’

          รุจีพิมพ์ข้อความเข้าไปในกลุ่มไลน์ หลังจากที่ไพรวรินทร์กับวลีรักษ์รู้ว่าอรดาหายไปจากบ้าน จะเรียกว่าเป็นการระดมพลก็ว่าได้ เพราะถ้าวลีรักษ์มา ธนุสก็จะมา และบุคคลผู้นี้จะช่วยพวกเธอได้ไม่น้อย

          “ไม่ได้เอาโทรศัพท์ไป พี่น้อยบอกว่าเห็นผีพี่ปุณ ออเลยบอกว่าจะออกไปดู แต่แล้วก็เงียบไป พอเขาตามไปดูอีกทีก็ไม่เจอ พี่น้อยกับพี่ตาเลยคิดว่าออเข้าบ้านไปแล้ว”

          ภาคีขับรถฟังรุจีเล่า “คิดว่ายังไงคะ”

          “ยังไม่คิด เพราะต้องฟังจากปากพี่น้อยให้ละเอียดอีกทีก่อน ผมติดใจตรงคำว่าผีปุณณัติ”

          “คิดเหมือนรุเลยค่ะ เป็นไปได้ไหมคะว่า...”

          “อย่าเพิ่งตีความไปก่อน” ภาคีบอกแล้วเข้าเกียร์เพราะสัญญาณไฟเป็นสีเขียว “เราต้องพิจารณาจากข้อเท็จจริง ไม่ใช่ข้อสันนิษฐาน”

 

          ที่บ้านคุณสมร ประมุขใหญ่นั่งเอนหลัง มีขวัญตาคอยส่งยาลมให้ อุษณีย์วิ่งลงบันไดมาเมื่อเห็นรถของเพื่อนน้องสาวเข้ามาจอด รีบเดินนำด้วยบ้านด้วยอาการกังวลปนร้อนใจ

          “คุณย่าสวัสดีค่ะ” รุจีกับภาคีทำความเคารพรวดเร็ว เห็นสีหน้าผู้สูงวัยซีดเผือดก็เข้าไปนั่งพับเพียบบนพื้นใกล้ๆ คุณสมรกุมมือเธอโดยไม่พูดอะไร เวลาตอนนี้เก้าโมงครึ่งแล้ว

          “พี่น้อยช่วยเล่าตอนที่เห็นผีปุณณัติอีกทีได้ไหมครับ เอาแบบละเอียด” ภาคีถามเข้าประเด็นด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ สุขุมตามสไตล์ พ่อบ้านจึงเล่าอีกครั้ง พยายามควบคุมอารมณ์ไม่ให้ตื่นเต้นเมื่อต้องเล่าเรื่องที่เกี่ยวกับความกลัวของตัวเอง

          ภาคีทบทวนอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบอย่างระวัง

          “ผีลักซ่อนคนไม่มีหรอกครับ มีแต่คนด้วยกันเอง”

          พูดจบก็มองหน้ารุจี

 

จบ

11.12.20

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

114 ความคิดเห็น

  1. #82 fsn (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2563 / 03:27

    ดีจังค่ะ พอมีปัญหาขึ้นมา ก็มีเพื่อนที่พึ่งพาได้

    #82
    0
  2. #81 ศิรดา (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 19:33

    มาต่อเลยค่ะ กำลังลุ้นใครมาจับตัวไปเนี่ยะ

    #81
    0