หมุนเวลากลับมารัก (สำนักพิมพ์เป็นหนึ่ง)

ตอนที่ 68 : 24 (จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 227
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    3 ธ.ค. 63

“ตรงนี้มันหมายความว่ายังไง”

            อาสะรู้ว่านั่นเป็นคำถามที่ต้องการแค่ความเห็นเท่านั้น ยังไม่ใช่ข้อสรุป “ผมว่ามันไม่ปกติ ในมุมมองของคนที่ต้องการปองร้าย”

            เจ้านายย่นคิ้ว “ยังไง”

            “กระสุนนัดแรกกับนัดที่สองอานุภาพทำลายต่างกันครับ อย่างนัดที่สองยิงผ่านกระจกเข้ามาแล้วทำให้หัวมีรอยบากก็ยิ่งสร้างบาดแผลให้คนถูกยิงได้มากขึ้น”

            “นายมองว่าครั้งแรกแค่ขู่ ครั้งหลังเอาจริง”

            “ผมมองว่าเป็นครั้งแรกของทั้งสองเหตุการณ์”

            โยชิโอะชะงัก สีหน้าจริงจึงเข้มเครียดขึ้นด้วยเข้าใจสิ่งที่ผู้ช่วยหนุ่มพูด “เพราะกระสุนคนละชนิดกันแค่นั้นนะเหรอ”

            “จุดที่ยิงก็ต่างกันครับ”

            โยชิโอะทบทวนเหตุการณ์ทั้งสองครั้งก็พบข้อแตกต่างดังที่ผู้ช่วยพูดจริงๆ “ถ้าเป็นครั้งแรกของทั้งสองเหตุการณ์ แปลว่าเรามี ‘ผู้หวังดี’ สองคนสิ”

            อาสะเงียบ โยชิโอะก็ยังไม่ปักใจเชื่อ กระสุนคนละชนิดกันยังไม่ยืนยันว่าเป็นพวกเดียวกันหรือไม่ แต่ที่แน่ๆ มือปืนคนละคนกัน คนแรกเดินมายิงแล้วก็หลบไปง่ายๆ เหมือนรู้ผลอยู่แล้วและไม่ต้องการให้ถึงเลือดเนื้อ อีกคนจ่อยิง แต่ก็ไม่เอาชีวิต เพราะระยะใกล้มาก จะเล็งที่ศีรษะของเขาก็ง่ายนิดเดียว แต่มือปืนกดเป้าต่ำเมื่อดูจากมุมของรอยกระสุนที่ปักลงมาเข้าที่หัวไหล่และยังยิงแค่นัดเดียว ถ้าไม่นับการยิงล้อรถ

            “อีกเรื่องหนึ่ง...” เมื่อเห็นเจ้านายนิ่งไปอาสะก็พูดต่อ “ผมลองไปคุยกับพยาบาลที่คลินิคของหมอพรชัยอีกครั้งเจอเรื่องผิดปกติครับ”

            โยชิโอะพยักหน้าเชิงให้เล่าต่อให้เลย “วันเกิดเหตุหมอเข้าคลินิคช้าไปห้านาที พอถามดูก็บอกว่าหมอยืนคุยโทรศัพท์อยู่ข้างนอกคลีนิคนั่นเองครับ”

            “ข้างนอก?”

            “มันแปลกตรงนี้ละครับ หมอมีความลับที่ให้ใครได้ยินไม่ได้ แม้แต่พยาบาล ตอนแรกพยาบาลไม่ได้เล่าเพราะคิดว่าไม่สำคัญ”

            คนฟังกระตุกยิ้ม “โทรศัพท์เครื่องนั้น ไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุใช่ไหม”

            ผู้ช่วยพยักหน้า “ตรงกับที่ตำรวจตั้งประเด็นครับ เพราะกว่าจะรู้ว่าโทรศัพท์หายก็ผ่านไปหลายชั่วโมง แล้วมันก็ถูกส่งมาทางพัสดุลงทะเบียนไปที่บ้านหมอ”

            โยชิโอะเอนกายพิงพนัก เงยหน้าแล้วถอนใจยาว เรียบเรียงเรื่องราวในสมองอันยุ่งเหยิงตอนนี้ หมอจะต้องได้คุยกับคนร้ายอย่างไม่ต้องสงสัย ถึงได้ส่งคนมาฆ่าปิดปากและเอาโทรศัพท์ซึ่งจะเชื่อมโยงถึงคนบงการกลับไปทำลายหลักฐานก่อนจะส่งกลับมา

            “นายบอกว่าโทรศัพท์ถูกส่งไปที่บ้านหมอเหรอ”

            “ครับ ตำรวจบอกอย่างนั้น”

            “ทำไมต้องส่งคืน ทั้งๆ ที่หมอตายไปแล้ว ทำลายซะก็ไม่มีใครสืบได้”

            อาสะยังไม่ตอบ โยชิโอะก็นึกถึงจดหมายขู่ที่ส่งมาเมื่อหลายวันก่อน เรื่องนี้อาสะยังไม่รู้ เขาได้ลองเช็คที่อยู่จากผู้ส่งมาพบว่าที่อยู่กับเบอร์โทรศัพท์เป็นของปลอม โดยปกติแล้วถ้าที่อยู่ปลายทางถูกต้อง หรือมีคนรับสมบูรณ์พัสดุก็จะไม่ถูกตีกลับ

            แสงสว่างแล่นผ่านความรกชัฏ ชายหนุ่มกระเด้งมานั่งตัวตรง ผู้ช่วยหนุ่มผงะ

            “ใช่สิ ต้องส่งคืน...”

            “อะไรเหรอครับ”

โยชิโอะโน้มตัวมาข้างหน้า สองมือประสานกัน เม้มปาก 

“ตำรวจบอกหรือเปล่าว่าที่อยู่จากผู้ส่งน่ะเป็นของปลอม”

อาสะขมวดคิ้ว “ไม่นะครับ เห็นบอกว่าเป็นที่อยู่ปกติ”

“นายต้องรู้เรื่องนั้น”

“หมายถึงที่อยู่ต้นทางที่พัสดุนั้นเหรอครับ” ผู้ช่วยหนุ่มถามย้อน แต่ก็ได้คำตอบแทบจะในทันที “ปกติถ้าที่อยู่ผู้ส่งปลอมขึ้นก็เพราะไม่ต้องการให้ตามตัวได้ แต่พัสดุที่ไปส่งที่บ้านหมอจะใช้ที่อยู่ปลอมเพื่ออะไรถ้าต้องการจะส่งโทรศัพท์คืน เพราะไม่มีหลักฐานเบอร์โทรศัพท์อยู่แล้ว แต่คนร้ายจะทำอย่างนั้นทำไมครับ”

เขาสบสายตาวาวโรจน์ของเจ้านาย “อย่างที่นายบอกนั่นแหละ กระสุนที่ไม่เหมือนกัน เท่ากันเป็นครั้งแรกของทั้งสองเหตุการณ์”

อาสะนิ่ง เขาคิดว่าตัวเองวิ่งรวบรวมหลักฐานต่างๆ อยู่หลายวันเพื่อให้มากพอที่จะตั้งข้อสันนิษฐาน แต่คนตรงหน้าใช้เวลาไม่ถึงห้านาทีสรุปได้ว่าคนลอบทำร้ายตนเองเป็นคนละพวกกัน

“แต่ฉันว่านายไม่ต้องสืบหรอก ที่อยู่บนพัสดุนั่นต้องเป็นเอซทูแคร์”

อาสะตกใจที่อยู่ๆ เจ้านายก็โพล่งขึ้น เขานิ่งไปอีกครู่หนึ่งเพื่อทำความเข้าใจ ก่อนจะถามกลับ

“ทำไมคุณโยชิโอะถึงคิดเรื่องที่อยู่ขึ้นมาครับ เพราะว่าเป็นคน เอ่อ คนในเอซทูแคร์เหรอครับ”

“นั่นก็ใช่” 

โยชิโอะตอบแล้วหยิบโทรศัพท์ ก่อนจะเปิดแฟ้มภาพแล้วยื่นให้ผู้ช่วยหนุ่มดู ที่เขาถ่ายภาพจดหมายขู่เอาไว้ “และเรื่องนี้ด้วย”

อาสะรับไปดูแล้วเบิกตาโต “นี่มัน...จดหมายขู่ ความลับอะไรครับ”

โยชิโอะมองหน้าผู้ช่วย “ฉันว่านายน่าจะรู้ความลับนั้นนะ”

            

 

จบ

3.12.20

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

114 ความคิดเห็น

  1. #75 fsn (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2563 / 10:48

    ดีจัง พี่จะลุยหาความจริงแล้ว

    #75
    0