หมุนเวลากลับมารัก (สำนักพิมพ์เป็นหนึ่ง)

ตอนที่ 30 : บทที่ 12 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    9 ต.ค. 63

12

 

สถานการณ์เข้าสู่ปกติแล้วซาโตชิถึงเดินมาเพื่อเข้าห้องน้ำ เป็นคืนที่ตื่นเต้นมากสำหรับเขา ตั้งแต่เดินเข้าร้านมาแล้วเห็นผู้หญิงคนนั้นนั่งอยู่ที่โต๊ะ ตอนแรกคิดว่าเพราะความสลัวทำให้จำผิด แต่พอมองดีๆ ก็แน่ใจว่าเป็นคนเดียวกัน

อรดา ชื่อของเธอ

โต๊ะของเธอมีผู้หญิงสี่คน ผู้ชายมีคนเดียว น่าจะเป็นคนรักของใครสักคน แต่ดูมีอายุแล้ว เขาไม่ได้สนใจนักเพราะมองแต่เธอ และรู้ว่าบรรยากาศสนุกสนานมาก

เธอสวมเสื้อกำมะหยี่แขนกุดสีชมพูอ่อนกับกางเกงยีน ปล่อยผมยาว เท่าที่ซาโตชิสังเกตเพื่อนรวมโต๊ะของเธอก็ล้วนแล้วแต่สวยทุกคน เขากลับมองแค่เธอ

วันนี้เขาเลือกมาเที่ยวร้านอาหารกึ่งผับซึ่งได้ชื่อมาจากร้านที่แนะนำโดยไกด์บุ๊กท่องเที่ยว เป็นร้านแบบที่เรียกว่า สปีกอีซี่บาร์1 บรรยากาศตกแต่งลึกลับคล้ายห้องใต้ดินตามคอนเซปต์ ลูกค้ามีทั้งเอเชียและยุโรป มีวงดนตรีสลับแนวกันไป เขาถูกใจตั้งแต่เดินเข้ามา

ซาโตชิมาคนเดียว เลือกนั่งหน้าบาร์ คุยกับบาร์เทนเดอร์บ้าง กับแขกที่มานั่งข้างๆ บ้าง เขาไปเที่ยวต่างประเทศและไปร้านแบบนี้คนเดียวอยู่บ่อยๆ จึงเป็นหัวข้อที่น่าสนใจให้ผู้หญิงคู่หนึ่งที่เข้ามาทักได้คุยด้วยความตื่นเต้น ก่อนที่เธอจะชวนเขาไปนั่งร่วมโต๊ะ แต่เขาปฏิเสธ เธอหน้าเจื่อน แต่ก็ยังยิ้มส่งท้ายให้

หนุ่มญี่ปุ่นรู้ลิมิตตัวเอง แต่เพื่อความไม่ประมาทจึงเลือกมาแท็กซี่ ดื่มพลางฟังเพลงไปได้สักพัก เขาเดินไปเข้าห้องน้ำ และจังหวะที่เดินกลับมา เธอคนนั้นก็เดินเข้ามาในร้าน

เธอไม่เห็นเขา แต่เขาเห็นเธอ เมื่อแน่ใจว่าใช่เธอ ต่อจากนั้นเขาก็เลือกมองเธอตลอด กระทั่งเวลาผ่านไป เธอกับเพื่อนตัวเล็กอีกคนลุกออกจากโต๊ะ ซาโตชิเดินตาม เดาว่าเธอคงไปห้องน้ำ เขาจะทักทายให้เธอประหลาดใจ แต่กลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน

เขาเกือบจะเข้าไปช่วยแล้ว แต่ผู้ชายตัวสูงใหญ่คนนั้นเข้ามาได้ก่อน ชายคนนั้นพุ่งผ่านตัวเขาไปจนเซ และจัดการปัญหาได้ในเวลาไม่ถึงสองนาที เขาเห็นหน้าของคนโดนต่อยสะบัด ก่อนที่เลือดกำเดาจะไหล ทั้งที่โดนไปหมัดเดียว อีกคนกุมคางร้องโอดโอย

ซาโตชิกำลังจะกลับไปที่โต๊ะ วันนี้สนุกสนานมาพอแล้ว แต่สายตาของเขาเห็นอะไรสว่างแวบเข้าหางตา เขาเดินไปใกล้ และพบว่ามันเป็นสร้อย เป็นลอกเก็ตรูปซองจดหมาย เขียนคำว่า Birthday

หรือจะเป็นผลมาจากการยื้อยุดกันระหว่างอรดากับผู้ชายคนนั้น เขาเก็บติดมือมา พลิกซ้ายขวาแล้วเปิดออกดู

ข้างในมีภาพ...

 

“แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู...”

วลีรักษ์เดินถือกล่องเค้กที่จุดเทียนไว้เข้ามาในห้องครัว รุจีกับอรดาร้องเพลงรับอย่างรู้กัน ส่วนเจ้าของวันเกิดทำหน้าตื่น

ไพรวรินทร์ที่เดินตามมาเปิดไฟสองดวงให้มีแสงสลัว และร่วมกันร้องเพลง

“แฮปปี้เบิร์ธเดย์ ทู...ธนุส”

วลีรักษ์กล่าวเสียงหวาน ธนุสยิ้มเขิน ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาเป็นครั้งแรกที่ได้รับการเซอร์ไพรส์จากเธอ ปกติทั้งคู่จะทำอะไรก็คุยกันตรงๆ มีครั้งเดียวที่เขาเคยเซอร์ไพรส์เธอคือวันที่ไปเที่ยวระนอง ธนุสติดงานวลีรักษ์ไปเที่ยวคนเดียวอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์ แต่แล้วเขาก็เคลียร์งานจนเสร็จแล้วไปหาเธอที่เกาะโดยไม่บอกก่อน เป็นทริปที่มีความสุขมากของทั้งคู่

“เป่าเค้กสิคะ”

ชายหนุ่มอารมณ์ครบสี่สิบสามปีนี้สบตาภรรยา บนเค้กมีเทียนเก้าเล่มกำลังถูกจุดไฟสว่างวอมแวมและไหววูบน้อยๆ เขาเป่าเทียนจบดับ แล้วไฟก็สว่างขึ้น

“สุขสันต์วันเกิดค่ะ”

เธอพูดอีกครั้ง เขาพยักหน้า “ขอบคุณครับ”

แล้วบรรยากาศก็เงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนที่รุจีจะโพล่งขึ้น “แค่นี้เหรอ” 

“ไอ้รุ แกนี่...”

“แหม ก็คิดว่าจะมีอะไรหวานอีกนิดนึง” เจ้าตัวลากเสียงทำตาลุ้น จึงโดนอรดาผลักศีรษะไป

“ขอบคุณครับ ขอบคุณใบชา ออ แล้วก็รุด้วย ขอโทษที่ผมพูดไม่เก่ง”

“พูดไม่เก่ง แต่เก่งอย่างอื่นก็ดีค่ะ”

“ไอ้รุ!” อรดากับไพรวรินทร์ตะโกนพร้อมกัน วลีรักษ์หน้าแดง

“อะไร ฉันหมายถึงต่อยมวยเก่งต่างหาก ไม่เห็นเหรอที่พี่ธนุสต่อยไอ้หน้าหม้อสองคนนั้นน่ะ พวกแกนี่คิดอะไรกัน”

“เอาใหญ่ๆ แถแถดๆ ลงข้างทาง” ไพรวรินทร์ทำเสียงดุเพื่อนสาวตัวดี เจ้าตัวกลอกตาไปมา

“มากินเค้กกันเถอะ” วลีรักษ์ชวน เธอส่งมีดให้ธนุสตัด ชายหนุ่มก็ตักแจกสาวๆ แต่รุจีกับอรดาขอเป็นชิ้นเดียวก่อน ถ้าอร่อยค่อยกินเพิ่ม เพราะตอนนี้ยังแฮงก์อยู่ 

“ขอบคุณค่ะ ขอบคุณเรื่องเมื่อกี้ด้วยนะคะ ขอให้พี่ธนุสแข็งแรง สุขภาพดี หน้าที่การงานเจริญรุ่งเรืองค่ะ”

อรดาอวยพรก่อน ตามมาด้วยไพรวรินทร์ และปิดท้ายที่รุจี

“สั้นๆ นะคะ ขอเพื่อนเล่นน้องภีมค่ะพี่ธนุส”

ชายหนุ่มที่กำลังตัดเค้กก้มหน้าซ่อนยิ้มเขิน เรียกเสียงหัวเราะจากสาวๆ ได้ครึกครื้น แล้วทั้งหมดก็นั่งกินเค้กกันโดยมีคำอวยพรสลับคำแซวจากบรรดาเพื่อนๆ และวลีรักษ์ก็โต้กลับไปบ้าง เป็นงานฉลองวันเกิดเล็กๆ กันตามลำพังคนสนิทซึ่งเป็นสิ่งที่ธนุสพอใจ และวลีรักษ์ก็สุขใจ

 

อรดากลับมาถึงบ้าน ตั้งใจว่าจะเข้านอนเลยไม่อาบน้ำ ระหว่างที่ล้างเครื่องสำอางค์เห็นความผิดปกติกับตัวเองบางอย่าง คิดอยู่ครู่หนึ่งก็ได้คำตอบ 

ล็อกเกตของเธอหายไป!

 

 

9.10.20

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

114 ความคิดเห็น

  1. #40 fsn (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 05:19

    โดนรู้เรื่องแบบนี้ จะมาแนวดีหรือไม่ดีนะ

    #40
    0