หมุนเวลากลับมารัก (สำนักพิมพ์เป็นหนึ่ง)

ตอนที่ 10 : บทที่ 5 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 324
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    26 ก.ค. 63

5

 

อรดาระงับความตื่นเต้นขณะนั่งรออยู่ในมุมรับรองแขก บนตักมีตระกร้ารวมขนมไทยที่ประกอบไปด้วยขนมเปียกปูน วุ้นกะทิลอดช่อง หม้อแกง และลูกชุบ เพื่อไม่ให้เกิดคำถามจึงจัดมาให้ทั้งโยชิโอะและโคอิจิโร่ แม้จะรู้อยู่แล้วว่าคนหลังไม่ได้ทำงานที่นี่แล้วก็ตาม

เมื่อวานนี้เธอโทร.มาหาอาสะ บอกว่านึกออกเรื่องข้อมูลเพิ่มเติมคนที่ยิงเจ้านายของเขา 

‘ขอเข้าไปคุยที่ออฟฟิซคุณโยชิโอะได้ไหมคะ ไม่ทราบสะดวกหรือเปล่า’

กลั้นใจถามออกไปแล้วรอฟังคำตอบ อาสะให้เธอถือสายรอ อรดาปิดลำโพง เป่าปากพรืด

ไม่ถึงสองนาที อาสะก็กลับเข้ามาในบทสนทนา และก็ทำให้เธอมาอยู่ที่นี่วันนี้

พนักงานต้อนรับยกหูโทรศัพท์เมื่อสัญญาณดัง หญิงสาวตอบรับและหันมาทางเธอ

“คุณอรดา เชิญค่ะ”

อรดายิ้มหวานกล่าวขอบคุณ ลุกยืนเตรียมให้อีกฝ่ายไปส่ง แต่เวลานี้มีเหลือแค่คนเดียว

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันเดินไปเอง” ผู้มาเยือนบอก

“เข้าประตูแล้วเดินไปทางขวามือ ห้องคุณโยชิอิอยู่สุดทางเดินนะคะ ติดต่อคุณดวงอนงค์ได้เลยค่ะ ขอโทษด้วยนะคะที่ไม่ได้เดินไปส่ง” เธอกล่าวอย่างนอบน้อม

“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมาก”

อรดากล่าวอ่อนหวานไม่แพ้กัน แล้วผลักประตูเข้าไป

 

โยชิโอะ กำลังเปิดดูภาพโฆษณาแอลทูแคร์ตอนที่เสียงเคาะประตูดัง

“เชิญครับ”

ประตูเปิดออก หน้าดวงอนงค์นำมาก่อน ตามด้วยใบหน้าของผู้มาเยือน ผู้หญิงที่ตาโตสดใส ตัดผมยาวตรงสีน้ำตาล ต่างจากในโฆษณาที่ม้วนผมเป็นลอนตามแฟชั่น ชายหนุ่มรู้สึกว่าเธอแบบที่กำลังเดินเข้ามาดูดีกว่า

“คุณอรดาค่ะ คุณโยชิโอะ”

เขาลุกขึ้นยืน อรดาประนมมือไหว้อัตโนมัติ ชายหนุ่มรับไหว้

“สวัสดีค่ะ”

“สวัสดี เชิญนั่งครับ”

อรดาขยับเก้าอี้นั่ง ประหลาดใจเล็กน้อยที่ไม่เห็นอาสะอยู่ในห้อง คิดว่าเขาจะมาช่วยจดบันทึกเหมือนเดิมเสียอีก ดวงอนงค์ถามเรื่องเครื่องดื่ม ผู้มาเยือนตอบว่าขอน้ำเปล่าก็พอ 

“ขอโทษนะคะที่มารบกวน ขอบคุณมากๆ ค่ะที่อุตส่าห์ให้พบ อันนี้...ของฝากค่ะ”

เพราะเคยอ่านเจอจากบทความในอินเตอร์เนตว่า การจะมาหาคนญี่ปุ่นควรมีของฝากติดมือมาด้วย ถึงว่าจะไม่ใช่การเยี่ยมบ้าน แต่บริษัทก็ไม่น่าจะต่างกัน เธอส่งตระกร้าขนมให้

“เอ้อ ขอบคุณครับ” ท่าทางรับของของเขาเก้กัง อรดาอดยิ้มไม่ได้ “ความจริงไม่ต้องลำบากเลยนะครับ รบกวนคุณเปล่าๆ”

สำนวนเกรงใจแบบคนญี่ปุ่น แม้จะพูดเป็นภาษาอังกฤษ เรื่องนี้อรดาก็อ่านมาแล้ว

“ไม่ลำบากอะไรหรอกค่ะ ของทำเองพื้นๆ น่ะค่ะ”

“ทำเอง คุณเหรอ” เขาย้อนถาม ดวงตาคมกริบนั้นเหมือนเด็กขึ้นมาแวบหนึ่ง เขามองของในตระกร้า ซึ่งด้านบนเธอใช้พลาสติกแรปทำให้มองเห็นว่าเป็นขนม

“ค่ะ” 

ว้า แย่จริง ลืมทำท่าเขิน แต่พอมองอีกฝ่าย เขาสนใจขนมมากกว่าเธอไปแล้ว อรดาแอบบึนปาก แม่บ้านเข้ามาเสิร์ฟน้ำเปล่าพอดี เขาคงไม่เห็นหรอกนะ

“ขอบคุณมากๆ ครับ ขนมไทยนี่น่ากินมาก”

“คุณโยชิโอะเคยทานขนมไทยไหมคะ”

เขาส่ายหน้า แล้วก็กลับไปเพ่งพิจขนมอีก จนอรดาขยับตัวจึงนึกขึ้นได้ ขยับตระกร้าขนมออกไปด้านข้าง แต่แววตาในจังหวะต่อมาก็ทอดมาที่ตระกร้าขนมบนตักเธออีก

“อ๋อ อันนี้ตั้งใจจะเอามาฝากให้คุณโคอิจิโร่น่ะค่ะ”

คราวนี้แววตาของเขาเปลี่ยนไป “ฉันไม่ได้นัดกับทางคุณโคอิจิโร่มาก่อน ไม่แน่ใจว่าท่านอยู่ไหม”

สีหน้าโยชิโอะ ทานากะ เคร่งขรึมขึ้น เอนหลังพิงพนัก ประสานมือกับไว้บนตัก กิริยาเหมือนผู้ทรงวุฒิ แต่ก็ชั่วไม่กี่วินาที เขาเอียงศีรษะไปด้านข้างทำให้ท่าทางนั้นผ่อนคลายจนเหมือนวัยรุ่น

“ขอบคุณแทนคุณโคอิจิโร่ด้วยนะครับ แต่ว่าท่านไม่อยู่ที่บริษัทครับ”

“อ้อ ถ้างั้นฝากไว้ได้ไหมคะ กับเลขาของท่าน”

ชายหนุ่มระบายลมหายใจ เม้มปากเล็กน้อยก่อนตอบ “ท่านไปญี่ปุ่นน่ะครับ”

“อ้าว”

“แต่ผมส่งไปให้ท่านที่ญี่ปุ่นได้ ขนมนี้เก็บได้กี่วัน” เขาพูดรวดเร็ว แล้วหันไปกดโทรศัพท์ “คุณดวงอนงค์ เชิญหน่อยครับ”

เลขานุการสาวเข้ามาทันที “ส่งไปให้คุณโคอิจิโร่ที่ญี่ปุ่นทีครับ อยู่ได้กี่วันนะครับคุณอรดา”

อรดาใจเต้นหวิวทีเดียวตอนเขาเรียกชื่อ “เอ่อ แช่ตู้เย็นก็ประมาณเจ็ดวันค่ะ ถ้าอุณหภูมิห้องก็สามวัน”

“จัดการเลยครับ” ชายหนุ่มส่งตระกร้านั้นให้ดวงอนงค์ อีกฝ่ายทำท่าจะรีบไปจัดการแต่ชะงักเพราะเห็นของที่บรรจุ ทำท่าลังเล

“คือ ถ้าเป็นของสดแบบนี้ เกรงว่าจะเข้าญี่ปุ่นไม่ได้น่ะค่ะ”

โยชิโอะกะพริบตา “เหรอครับ”

อรดาเองก็เพิ่งนึกได้ “เอ่อ ถ้าอย่างนั้น ฝากให้เป็นของขวัญกับบริษัทแทนได้ไหมคะ สะดวกไหมคะ” เธอเลี่ยงคำว่ารังเกียจซึ่งฟังดูออกตัวเกินไป

“ถ้างั้นผมเป็นตัวแทนรับให้เองครับ”

ชายหนุ่มในห้องตอบรวดเร็ว ดูเหมือนเขาอยากจะจบบทสนทนาอ้อยอิ่งนี่อยู่เหมือนกัน ดวงอนงค์ส่งตระกร้าคืนให้อรดา หญิงสาวจึงยื่นให้โยชิโอะอีกครั้งให้เป็นทางการ คราวนี้เขารับและวางลงข้างตัวอย่างรวดเร็ว

“ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครับคุณดวงอนงค์”

เจ้าของชื่อเดินออกจากห้องไป

“อาสะบอกว่า คุณมีข้อมูลเพิ่มเติม”

เข้าเรื่องแล้วสินะ อรดายืดหลังตรงอัตโนมัติ พยายามไม่พูดเสียงสองแบบพิธีกร เธอมักจะเคยชินดึงมาใช้เวลาสัมภาษณ์หรือไม่ก็ตอนคุยงาน

 

 

(ต่อ)

26.7.20

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

114 ความคิดเห็น

  1. #16 fsn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 14:43

    ขนมน่าทานมาก พี่จะแบ่งใครมั้ยคะ หุๆ อย่าลืมเลี้ยงข้าวตอบแทนนะ พี่

    #16
    0
  2. #15 070120 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 13:48
    .รออีบุ๊คอยู่นะคะไรท์🥰🥰
    #15
    0
  3. #14 070120 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 13:48
    .รออีบุ๊คอยู่นะคะไรท์🥰🥰
    #14
    0