กลางวงกตดอกไม้ (October Storm) - (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    11 ก.ย. 60

Ui mo tsurai mo kuute no ue

ทั้งความเศร้า ทั้งความเจ็บปวดทุกข์ ล้วนอยู่บนการมีกิน1

 

 

 

1.       สุภาษิตญี่ปุ่น แปลโดย http://www.j-campus.com/kotowaza/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บทนำ

 

          ธันวาคม ปี ค.ศ.1992 สนามบินคันไซ โอซาก้า

          นิภาเห็นผู้ชายคนนั้นตั้งแต่ตอนที่ฮานะมีอาการคลื่นไส้แล้ววิ่งพรวดพราดเข้าห้องน้ำ เธอจึงให้สาวญี่ปุ่นได้จัดการธุระแล้วตนเองเลือกรออยู่ด้านนอก เขาพุ่งเข้ามาทันที แต่ก็ทำท่าเดินผ่านเลยไปเหมือนมองหาใครสักคน

          สาวไทยผิวเข้ม รูปหน้าสี่เหลี่ยมโหนกแก้มชัดกวาดสายตาไปอย่างระแวดระวัง กอดอกต้านความหนาวเหน็บทั้งที่ด้านในอาคารและเสื้อผ้าที่สวมอยู่ในให้ไออุ่นเพียงพอ ขณะที่ขณะที่ชายหนุ่มหยุดยืนหันหน้าไปทิศทางตรงกันข้าม เขาสวมแจคเกตสีดำ ล้วงกระเป๋ากางเกงก้มหน้ามองปลายเท้าตนเองด้วยดวงตาคมที่หางตาชี้ขึ้นนิดๆ รับกับคิ้วหนาเป็นระเบียบ สีหน้าออกไปทางเข้มขรึมปนเครียดเล็กน้อย

“บางทีเธออาจจะเครียด ไมต้องห่วงฉันจะดูแลเธอให้”

นิภาอธิบายอาการที่ฮานะวิ่งพรวดพราดเข้าห้องน้ำให้เขาฟัง

“ขอบคุณครับ” อีกฝ่ายพูดพอให้ได้ยิน

“ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณ ถ้าไม่ได้คุณฉันก็คงไม่มีวันได้กลับบ้าน”

น้ำเสียงของนิภาสั่นเครือเมื่อพูดมาถึงตรงนี้ ยังตื่นเต้นไม่หายเมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่ต้องหลบหลีกยากุซ่าที่คุมซ่องอยู่ออกมา หลายปีมีชายหนุ่มอาสาจะพาเธอออกมาจากนรกนั่น แต่ไม่เคยสำเร็จซ้ำยังสังเวยไม่ชีวิตก็ความเจ็บปวด แต่ไม่คิดว่าเด็กหนุ่มอายุสิบเจ็ดคนนี้จะทำได้

คางาวะ จิน ผงกศีรษะเล็กน้อยเป็นการรับรู้ “ถ้าไปถึงอย่างปลอดภัย ช่วยส่งข่าวด้วยนะครับ”

“ไม่ลืมหรอก ฉันเก็บที่อยู่ของคุณไว้อย่างดี” เธอบอก ดวงตาเปล่งประกายความหวังอยู่ไม่น้อย

การแต่งกายในชุดสีดำทำให้ชายหนุ่มดูมืดมนเข้าไปอีกหลังจากที่เลือกเดินทางสายมาเฟียด้วยความจำเป็น แต่นั่นก็ทำให้เขาพาผู้หญิงไทยคนนี้ออกมายังสนามบินได้ ผ่านการตรวจสอบเอกสารและโหลดกระเป๋าเรียบร้อยแล้วด้วย

สายตาของนิภาเห็นใครบางคน เธอขยับตัวอย่างตี่นตระหนก จินรู้ได้ทันที ชายในชุดสีดำสามคนกำลังเดินเข้ามาในอาคารผู้โดยสาร ทั้งหมดสวมแว่นดำและกำลังมองหาใครสักคนด้วยความมาดร้าย

“ต้องรีบไปแล้ว!

นิภากล่าว ทำท่าจะพุ่งเข้าไปในห้องน้ำจินจึงถอยฉากออกมา แต่อยู่ดีๆ เธอก็หันมา

“อ้อ ฉันคิดว่า...” หญิงสาวพูดอะไรออกมาอีกประโยคหนึ่งก่อนจะผลุบเข้าไปในห้องน้ำ คำที่ทำให้เขาชะงักจะชาวาบไปทั้งตัว

เธอว่าอะไรนะ ฮานะมีอาการเหมือน...

“ว้าย!

เสียงร้องสั้นๆ ดึงสติจินกลับมา เขาหันไป ดูเหมือนว่าทางนั้นก็จะเห็นหญิงสาวเช่นกันเพราะจ้ำฝีเท้าแหวกกลุ่มผู้โดยสารตรงเข้ามาจนชนกับผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังร่ำลากับญาติ

นิภากับฮานะออกมาจากห้องน้ำ สาวไทยยังทันได้เห็นแผ่นหลังที่สวมแจ็คเกตหนังของจินที่เดินตรงไปยังกลุ่มชายชุดดำด้วยความรู้สึกตื้นตั้น แม้จะรู้จักกันเพียงไม่นาน แต่เธอก็เดาได้ว่าสองบ่านั้นแบกความกดดันมหาศาล โดยเฉพาะชีวิตของผู้หญิงที่เดินอยู่กับเธอ

“อยู่นั่นไง!

ไม่ต้องไถ่ถามอะไรให้มากความ กลุ่มชายชุดดำก็ปรี่เข้ามา สองสาววิ่งสุดชีวิต ด้วยปลายทางที่เดียวกัน แต่คนละจุดประสงค์ จึงจะต้องผ่านเข้าเกทไปให้ได้ ไม่อย่างนั้นจะไม่มีวันได้ออกจากประเทศนี้สำหรับนิภา

และจะไม่มีวันได้มีชีวิตอยู่อีก สำหรับฮานะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น