— babyhuge fiction —

ตอนที่ 1 : #JUNBIN | VULGAR VULGAR

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 853
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    13 มี.ค. 61

 

VULGAR VULGAR

—  —

JUNHOE x HANBIN






คุณเคยรำคาญใครสักคนมากๆไหม





“ไอ้ยุนชีทกูไปไหน”





บอกเลยว่าเช้านี้แม่งโคตรนรก รถติดบรรลัย กว่าจะลากสังขารมาถึงมหาลัยแม่งแทบลากเลือด ขนาดนั่งวินมายังเกือบครึ่งชั่วโมง ข้าวเช้าเลยต้องเป็นขนมปังหน้าโง่กับนมจืดกล่องเดียวแทนที่จะเป็นข้าวแกงปักษ์ใต้แบบที่กินทุกวัน




แค่นี้ก็อารมณ์เสียมากพอแล้วสำหรับเช้านี้




ยัง แต่นั่นยังไม่พอ






“ไม่รู้ กูมาถึงก่อนมึงห้านาที”






แม่งตอบแบบขอไปที พอเข้าใจมันแหละว่าวันนี้รถติดคงหงุดหงิดแต่หน้ามันดูไม่น่าไว้ใจเพราะแม่งยิ้มมุมปากเหมือนร่วมอุดมการณ์กับไอ้เวรอีกตัวที่ไม่รู้แม่งหายไปไหน




คิมฮันบินกระแทกกระเป๋าลงกับโต๊ะดังปัง!




ลำพังไม่ได้กินหมูสามชั้นทอดกับแกงไตปลาก็หัวเสียชิบหายแล้ว นี่ยังต้องมาหาชีทเรียนที่ทุกคนได้คืนกันหมดแต่ของเขายังไม่ได้เพราะมันมีไอ้ชิบหายตัวนึงเอาไปซ่อน





“ใครรู้ว่าชีทกูอยู่ไหนกู!ให้!ร้อย!นึง!”





เขาประกาศเสียงดังลั่นห้อง คือมันก็มีเสียงฮือฮากับเสียงหัวเราะดังตอบกลับมาแต่ไม่มีคำตอบว่าชีทอยู่ที่ไหน



แม่ง...หงุดหงิดแบบฆ่าไอ้ยุนให้ตายคามือได้เลย





“โน่น”





คิมดงฮยอกคนดีชี้นิ้วขึ้นข้างบน แล้วประตูหน้าห้องก็เปิดขึ้นทันใดราวกับตั้งเวลาไว้ คนอื่นพากันหัวเราะชอบใจที่คิมฮันบินตกเป็นเหยื่ออีกแล้ว โดนแกล้งรอบที่ล้าน ไอ้สารเลวแม่งม้วนชีทเรียนเขาเอาไปสอดไว้บนกล่องโปรเจกเตอร์บนเพดาน




หมดคำจะพูดเลย





“ผัวแกล้งเมียอีกแล้วว้อยยยยย”





เขาหันไปชูนิ้วกลางใส่ไอ้ชานอูที่นั่งหัวเราะอยู่หลังห้อง ส่วนไอ้ตัวต้นเหตุอะเหรอ




โน่น




เดินเข้ามาทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวรู้ห่าไรทั้งนั้น





“มึงใช่มั้ย?”





มึงที่ว่าคือไอ้สารเลวกูจุนฮเวที่แม่งชอบแกล้งเขาประจำ แกล้งได้แกล้งดี แกล้งเหมือนกับว่าถ้าไม่ได้แกล้งแล้วมันจะขาดใจตาย มันเดินผ่านเขาไปพร้อมกับแสยะยิ้มชั่วร้ายเหมือนนิสัยมัน




บัดซบมาก





“ใครแกล้งมันวะ”





มึงนั่นแหละ!! ยังมีหน้าหันไปถามคนอื่นอีก!!




ฮันบินปีนโต๊ะขึ้นไปหยิบชีทลงมาโดยมียุนฮยองคอยจับไว้ด้านล่าง นี่ก็อีงูพิษเหมือนกัน เพื่อนกันแท้ๆเสือกไม่ช่วยเพื่อน ไอ้จุนฮเวแกล้งเขาทีไรแม่งร่วมด้วยตลอด ร่วมแบบไม่ได้ร่วมแกล้งแต่ก็ไม่ได้ห้าม ไม่ใช่แค่ไอ้ยุนแต่ทุกคนในเซคแม่งเป็นเหมือนกันหมดคือรอดูไอ้จุนฮเวแกล้งเขาอยู่ฝ่ายเดียว




อย่าให้ถึงทีกูบ้าง บอกเลย จะเอาให้แม่งจมดิน สัสเอ้ย!!





“เก่งในใจอีกละ”





ไอ้เวรหลังห้องตะโกนมาตอนที่เห็นฮันบินทำปากมุบมิบๆอยู่คนเดียว น่าสงสารแต่น่าแกล้งมากกว่า เนี่ย คิมฮันบินมันเป็นแบบนี้





“เรื่องของกู”





ไอ้จุนฮเวหันไปหัวเราะกับเพื่อนสนิทมันซึ่งก็คือไอ้ชานอูตัวดีเลวไม่แพ้กัน คู่หูจากนรก อะไรเลวๆนี่พากันเห็นดีเห็นงามหมด





“เรื่องของมึงก็คือเรื่องของจุนฮเวเว้ย จำไว—“





ชานอูพูดยังไม่ทันจบก็โดนเพื่อนรักตบหัวคว่ำซะก่อน มันกระซิบกระซาบกันสองคนท่ามกลางเสียงแซวจากคนในห้อง เขาพยายามไม่คิดอะไรแต่ก็อดไม่ได้ที่จะคิด ช่วงหลังๆนี้โดนแซวบ่อยมากว่ากับไอ้จุนฮเวไปถึงไหนแล้ว




ถึงไหนก็เหี้ยละ กัดกันทุกวันขนาดนี้




เรื่องมันไปถึงเซคอื่น ถึงรุ่นพี่ รุ่นน้อง สายที่จบไปแล้วก็มี คณะอื่นก็มี ที่รู้กันเยอะเพราะจุนฮเวมันเป็นเดือนคณะทำห่าอะไรเคลื่อนไหวอะไรนิดหน่อยคนก็ให้ความสนใจ




คือมันจะไม่มีคนแซวเยอะขนาดนี้ถ้าแม่งไม่ลงรูปตอนเขาหลับในห้องเรียนแล้วแท็กชื่อประจานกันหน้าเฟซ คนแม่งเห็นกันทั้งคณะ ไลค์นี่ขึ้นหลักร้อย แถมแม่งไปเมนต์ปั่นอีกจนคนเข้าใจผิดกันหมด




เอาจริงก็ไม่ได้สนิทกันมาก อยู่คนละกลุ่ม ไม่ได้ไปกินข้าวไม่ได้ไปเที่ยวด้วยกัน แค่เรียนห้องเดียวกันแค่นี้ เคยคุยกันในไลน์นิดหน่อยเรื่องงาน นอกนั้นที่แม่งส่งอะไรไร้สาระมาเขาไม่ค่อยตอบ อ่านอย่างเดียว




จุนฮเวแม่งเป็นคนประหลาดมากจริงๆ




เลวก็เช่นกัน







‘ไอ้เนิร์ด’







เหมือนมีบางอย่างสไลด์มาโดนเท้าตอนที่เริ่มเรียนไปแล้วสิบนาทีพร้อมกับไลน์ไอ้จุนฮเวเด้งแจ้งเตือนบนหน้าจอโทรศัพท์ เขาไม่ได้เปิดอ่านแต่รอดูว่ามันจะส่งอะไรมาอีก แล้วก็ก้มลงมองด้านล่างว่ามันเอาอะไรมาแกล้งอีก






‘แซนวิชทูน่าสลัดแฮมข้าวโพดไข่ดาว’

‘กูกินไม่หมด’

‘เอาไปกินหน่อย’






เท่านั้นแหละ




คิมฮันบินขมวดคิ้วด้วยความงุนงงแต่ก็ก้มลงหยิบแซนวิชราวกับเดอะแฟลช ท่าทางแม่งใช้ตีนเตะส่งมาด้วย เขาเกลียดตัวเองชิบหายที่ท้องร้องออกมาหน้าด้านมาก แซนวิชแม่งโคตรน่าอร่อย ยังไม่แกะออกจากห่อด้วยซ้ำ ตรงไหนของมันที่บอกว่ากินไม่หมด ยังไม่ได้กินเลยเหอะสภาพนี้






‘เท่าไหร่’


‘สิบล้าน’






มันตอบกวนตีนกลับมาเลยไม่อยากคุยต่อ เสียพลังงาน






‘ไม่ตอบกูอีกละ’

‘ฟรี’

‘กินๆไป’






และก็เป็นอีกครั้งที่ฮันบินไม่ตอบไม่กดเข้าไปอ่าน




แต่หันไปมองคนข้างหลังเป็นเชิงว่ารับรู้แล้ว งั้นกูกินเลยนะไม่จ่ายตังค์แล้วมึงห้ามทวงทีหลังนะมึงให้กูเองนะ แบบนี้




ไอ้ชานอูหัวเราะคิกคักทำตาริบหรี่กวนตีน





“เกลียดมันแต่ก็กินของมัน”



“ก็มันให้!!”





ยุนฮยองส่ายหัวเอือม




ไม่นานนี้หรอกไอ้ฮันบินอะ ใกล้แล้วแหละ







—  —






“เวรกรรมอะไรของกูเนี่ย”




หรือเพราะเขาไม่ค่อยเข้าวัดทำบุญ เรื่องซวยๆเลยเกิดขึ้นบ่อยๆ หรือเพราะมันเป็นเวรกรรมที่ทำไว้ตั้งแต่ชาติที่แล้วชาตินี้เลยต้องมาชดใช้กรรมที่ชื่อกูจุนฮเว





“บ่นกูหรอ”





แม่งเสือกได้ยินอีก!




จุนฮเวเดินมาจากข้างหลังพร้อมกับผลักหัวเขาเบาๆ วันนี้เราได้เจอหน้ากันแต่เช้าเพราะเวรกรรมลิขิตให้เทอมนี้ได้ทำรายงานร่วมกัน ตอนจับคู่ได้มันเสียงเฮนี่กระหึ่มยิ่งกว่าจับใบดำใบแดง กองเชียร์เยอะชิบหาย





“ตื่นกี่โมง”



“จะรู้ไปทำไม”



“เอ้า ด่ากูเสือกเลยก็ได้”



“เสือก!”



“ขอบคุณ!”





แม่งน่ารำคาญแต่ก็ตลกดี ตั้งแต่อยู่ห้องเดียวกับมันมาสามปีเขาไม่เคยอยู่กับมันสองคนแบบนี้มาก่อน เมื่อคืนคิดไว้ว่าต้องนรกแน่ๆมันคงหาเรื่องแกล้งสารพัดแต่กลับไม่ใช่อย่างที่คิด





“กูจ้างมึงทำได้ป้ะ คือกูไม่ชอบค้นคว้าจากหนังสือไรพวกนี้ มึงเอาเท่าไหร่ว่ามาเลยเดี๋ยวกูจ่ายให้”





มันเลวยิ่งกว่าที่คิดอีก ทำคนเดียวกูไม่ตายเลยหรอ เยอะขนาดนี้ ไหนจะรีเสิร์ชไหนจะเปเปอร์ไหนจะเล่มไหนจะพรีเซนต์ จ้างกูล้านนึงมั้ย!





“ได้ ขอกูกลับไปคิดราคาก่อน ตอนนี้มึงกลับไปเลย กูจะทำคนเดียว บาย”





จุนฮเวแม่งหน้าเหวอเลย 55555



เอาจริงๆทำคนเดียวยังสบายใจกว่าให้คลุกคลีกับมันทั้งวัน มันเสนอมาเขาก็สนองให้ สบายใจทั้งสองฝ่าย วินวิน!





“หวังว่ามึงจะหน้าเงินมากกว่ารำคาญกู”



“รำคาญมึง ถูกแล้ว”



“...ปากดี!”





จุนฮเวเอื้อมมือมาเหมือนจะดีดปากแต่ฮันบินถอยทัน ถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้ไม่โอเค เดี๋ยวเจ็บตัว แม่งชอบแกล้งจนหลอนไปหมดแล้วเนี่ย กลัวที่ต้องอยู่กับมันสองคนจริงๆ





“ไอ้ชานอูมันสงสัยว่ามึงมีแฟนยัง”



“บอกมันว่าอย่าเสือก”



“แต่กูตอบมันไปแล้วว่าหน้าอย่างมึงอะไม่มีหรอก หน้าแบบนี้ใครจะมาชอบ จีบคนอื่นไม่เป็นด้วย นกอะ ดูหน้ามึงก็รู้ละ”





โว้ยยยย รำคาญญญญญญ!!!!!!!!!!!!





“ตอบดิ ไอ้ชานมันอยากรู้”



“ไอ้ชานหรือมึง”



“กูจะไปอยากรู้เรื่องของมึงทำไม”



“งั้นตอบมันไปว่ามีแล้ว ไม่ต้องถามอีก”



“โกหก”





ไหนบอกไอ้ชานถาม?





“ไหนแฟนมึง ไอ้ชานต้องการหลักฐาน”





ไอ้ห่านี่แม่งต้องการอะไรวะ ตั้งแต่คุยมานี่ยังไม่เห็นมันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นแล้วไอ้ชานมันจะถามตอนไหน หรือว่ามันแอบนินทาเขามานานแล้ว พวกห่านี่!





“เรื่องของกู ไป มึงกลับไปได้แล้ว”



“ไม่ กูไม่กลับ กูล้อเล่น”





จุนฮเวหยิบโน้ตบุคขึ้นมาเปิดพร้อมทำงาน วันนี้มันเอาแว่นเด็กเรียนมาใส่ด้วย เขาเผลอมองเพราะไม่เคยเห็นใส่ตอนเรียน นึกอยากถามว่าสายตาสั้นหรอก็ดูใส่ใจเกินไป ดีไม่ดีโดนมันย้อนว่าเสือกอีก






“ไง หล่ออะดิ”






โว่ย กูจะอ้วก



บ้านมึงกระจกแตกหรอ






“กูไปหาหนังสือก่อน”



“อือ”






ไปไหนก็ไปเห้อะ






“เดี๋ยวมานะครับ”








..ไอ้นี่มันคนบ้าแน่ๆ







—  —







ไอ้จุนฮเว ไอ้เด็กเหี้ย ไอ้สารเลว ชาติชั่ว พ่องตาย สัสเอ้ย!!!!!!!!!!!!



“ยังๆ พ่อกูยังอยู่”





กองเชียร์แม่งขำกันเป็นแถบ




คลาดสายตาแป๊บเดียวรองเท้าผ้าใบที่ถอดไว้หน้าห้องก็โดนจุนฮเวแม่งเล่น เสือกรู้อีกว่าใส่คู่ไหนทั้งที่ผ้าใบขาวมีเป็นสิบคู่ มันจัดการผูกเชือกรองเท้าให้ใหม่แบบว่าเอาซ้ายมาผูกขวาเอาขวามาผูกซ้ายมั่วไปหมด เสียเวลาแกะเป็นสิบนาทีโดยที่แม่งนั่งยกขามองอยู่ตรงหน้า




ไม่พอแม่งถ่ายคลิปด้วย





“ขำมากหรอสัส กูรีบไปธุระต้องมาเสียเวลากับพวกมึง แม่ง ไอ้ชานมึงด้วย เลวครบสูตร”



“วันนี้มึงด่าเก่งจังวะ”





ไอ้ชานที่ยืนดูอยู่หัวเราะเบาๆ





“มึงทำไรวะ กูนึกว่ามึงไปแล้วไหนบอกรีบไง”





ยุนฮยองเดินกลับมาหลังจากหายไปเข้าห้องน้ำแล้วก็แวะไปกรอกน้ำกิน กลับมาพบว่าเพื่อนยังนั่งอยู่หน้าห้องไม่รีบไปธุระอย่างที่บอกไว้




หน้าฮันบินตอนนี้หงุดหงิดระดับฆ่าไอ้จุนฮเวตายได้






“มึงแกล้งมันผิดวันละ วันนี้มันรีบไปดูใจแฟนเก่ามันที่โรงบาล แล้วกูเคยเตือนแล้วไงว่าจีบมันวิธีนี้ไม่ได้ผลหรอก มันจะเกลียดมึงเปล่าๆ”






หลังจากแกะปมรองเท้าเสร็จฮันบินก็วิ่งไปอย่างรวดเร็ว ยุนฮยองเลยทำหน้าที่ทูตความสัมพันธ์หลังจากที่สังเกตมานานว่าไอ้ห่านี่แม่งจีบเพื่อนเขาแน่ๆ




ชานอูหัวเราะที่ได้ยินคำว่าจีบ




แต่จุนฮเวเงียบที่ได้ยินคำว่าแฟนเก่า





“มันมีแฟนด้วยหรอวะ”



“หัดมองโลกกว้างๆแล้วก็รู้ไว้ด้วยว่าไม่ได้มีแค่มึงคนเดียวที่ชอบคนหน้าโง่ๆอย่างเพื่อนกู”



“......”



“แต่ตอนนี้มันมีแต่แฟนเก่า เผื่อว่ามึงฟังผิด”





แล้วไอ้ยุนฮยองก็เดินควงขวดน้ำไป




ทิ้งให้ไอ้ชานยืนด่าเขาว่าโง่อย่างงั้นโง่อย่างงี้บอกแล้วว่าฮันบินมันมีแฟนมึงก็ไม่เชื่อ กะลา ควาย บอกแล้วไงว่าแกล้งมันมากๆมันจะเกลียดเอา โอโห เรื่องซ้ำเติมนี่แม่งสอบได้ที่หนึ่งเลยมั้ง





“ไปรับผิดชอบมันเลย”





ไม่ต้องบอกก็ทำอยู่แล้วปะวะ




จุนฮเวรีบวิ่งนำหน้ายุนฮยองลงบันไดเพราะกลัวว่าฮันบินมันจะได้แท็กซี่ก่อน แต่เพราะเวรกรรมลิขิตส่งผลให้มันยังรอรถรางอยู่หน้าคณะเขาเลยรีบวิ่งไปหามันแล้วบังคับให้ไปด้วยกัน




ไปส่งมันหาแฟนเก่านั่นแหละ





“เดี๋ยวไปส่ง”



“ไรมึงเนี่ย”



“ไปกับกู กูมีรถ”



“กูไม่ได้ถาม”



“กูมีรถไปส่งมึงได้ถึงหน้าโรงบาล”



“มึง…”





จะถามว่ากูรู้ได้ไงล่ะสิ








“ไบโพลาร์ป้ะเนี่ย..”








เชี่ย...แล้วแม่งทำหน้าจริงจังด้วย




กูจะบ้าตาย








—  —








ใครจะรู้ว่าหน้าอย่างคิมฮันบินแม่งมีแฟนเก่าเป็นนักกีฬาฮอตสัสๆ ไอ้ห่านั่นคนรู้จักทั้งมหาลัยแต่ไม่ค่อยมีใครรู้ว่าคบกับไอ้หน้าโง่ๆเงียบๆที่ชื่อฮันบินเพราะทุกคนคิดว่าเป็นเพื่อนกันหมด




เขาเองก็เคยเจอสองคนนี้อยู่ด้วยกันแต่ไม่คิดว่าจะมีซัมติงเพราะทุกอย่างมันปกติมาก




แต่ฮันบินมันบอกว่าเป็นเพื่อน ไปเยี่ยมเพื่อนที่รถมอเตอร์ไซค์ล้ม ไอ้ไม่อยากให้รู้ก็พอเข้าใจแต่ในเมื่อมันเป็นแฟนเก่าแล้วจะไปใยดีมันทำไมอีก??





“ถ้าหงุดหงิดมากที่ต้องทำงานไม่ต้องอยู่ก็ได้นะ กูทำคนเดียวได้”





จู่ๆฮันบินก็โพล่งขึ้นมาตอนที่นั่งพิมพ์งาน




หงุดหงิดไรวะ





“กู?"



“เออ”





หลังเลิกเรียนเรามาทำงานที่ห้องสมุดกันต่อ ไม่ได้หงุดหงิดเลยนะสาบานได้





“ไม่ได้หงุดหงิด มึงจับผิดกูแล้วเนี่ย”



“เปล่า เห็นมึงทำหน้าเครียด”





ฮันบินละสายตาจากหน้าจอมามองหน้าเขาแทน จังหวะนั้นเหมือนจะตาย หายใจติดๆขัดๆ จู่ๆใจแม่งก็เต้นแรงไม่มีเหตุผล





“ใส่ใจกูหรอ”



“เปล่า รำคาญที่ต้องเห็นหน้ามึง”





รู้เรื่อง





“พรุ่งนี้มีเฟรชชี่ไนท์”





ไบโพลาร์นี่น่าจะมึงแล้วแหละฮันบิน เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายใช่ย่อยเหมือนกัน ว่าแต่เฟรชชี่ไนท์ก็ทำให้นึกขึ้นได้ว่าพวกเราใกล้จะเรียนจบแล้ว ปีสามแล้ว ตอนปีเราเขาไปประกวดเดือนมหาลัยห่าเหวไรไม่รู้ โดนบังคับทั้งนั้น





“อยากไปรึไง”



“ไม่อะ คนเยอะ”



“แล้ว?”



“กูจำได้ว่ามึงร้องเพลง”



“มึงไปด้วยหรอ”





เชี่ย..น่าอายชิบเป๋ง ทำไมต้องพูดถึงเรื่องนี้ด้วยวะ แล้วอะไรนะ จำได้ว่าร้องเพลง?





“ไปดิ ปีหนึ่งโดนบังคับให้ไปไง มึงร้องเพลงซันเดย์มอร์นิ่ง กูจำได้เพราะกูชอบเพลงนี้”





ใจเขาเต้นตึกตักตอนที่ฮันบินบอกว่าชอบเพลงที่เขาร้องวันเฟรชชี่ไนท์ ตอนนั้นเป็นรอบให้แสดงความสามารถซึ่งกูจุนฮเวก็มีอยู่อย่างเดียวคือร้องเพลง




จำได้ว่าร้องเพลงไม่แปลกเท่าไหร่แต่จำได้ด้วยว่าร้องเพลงอะไรเนี่ยดิ คนได้ยินแม่งจะตายเอา น่ารักขนาดนี้ก็ได้หรอวะ





“มึงแอบชอบกูใช่มั้ย จำได้ขนาดนี้”



“ให้กูตายดีกว่าชอบมึง”





แม่งสวนกลับมาเร็วมาก ไม่มีคิดก่อนเลย 55555 แล้วจากนั้นเราก็นั่งทำงานกันเงียบๆไม่ได้คุยไรกันอีก




แต่ในความเงียบนั้นมันโคตรดี




ดีจนอยากอยู่ด้วยกันนานๆ




ไม่อยากกลับหอ




ไม่อยากไปไหนเลย









“หน้ากูเหมือนพ่อมึงหรอ มองอยู่ได้”









หมดกันมู้ดกู




คิมฮันบินมึงนี่มัน......!!








—  —







“เพิ่งรู้ว่ามึงสูบบุหรี่”





หลังจากพรีเซนต์งานคู่รอบแรกเสร็จจุนฮเวแม่งก็ขอตัวไปห้องน้ำแล้วก็หายไปนานจนน่าเป็นห่วง เพราะพรีเซนต์ไม่ราบรื่นอย่างที่คิด โดนจี้แล้วจนมุมไปต่อไม่ได้แต่โชคดีที่เขาแถเอาตัวรอดได้ทันเลยไม่ถือว่าแย่ซะทีเดียวถ้าเทียบกับคู่อื่น





“นานๆที เซอร์ไพร์สป้ะล่ะ”



“กระจอก พ่อกูก็สูบ”





นั่นล่ะ มันถึงหัวเราะออกมาได้




จุนฮเวบี้บุหรี่ลงบนถังขยะแล้วเดินเข้ามาหา หน้ามันเหมือนจะพูดอะไรสักอย่างแต่ไม่ยอมพูดออกมา





“พรีเซนต์แค่นี้จะเครียดไปทำไม มีกูทั้งคน คู่เราไม่มีวันตาย จำไว้”





แล้วมันก็ยิ้มอีก ยิ้มกวนตีน!





“ปากเก่งแต่ว่าก็จริง วันนี้กูขอโทษด้วย ทำได้ไม่ดีเลยว่ะ กูอยากให้มันดีกว่านี้”





หน้ามันหงอยเป็นหมาเลย เฮ้ย นี่มันไอ้จุนฮเวตัวปลอม ตัวจริงต้องกวนส้นตีนไม่พูดจาขี้แพ้แบบนี้สิวะ





“มึงเป็นไอ้จุนฮเวตัวปลอม”





เขาชี้หน้ามัน





“ห่ะ”



“เอาไอ้จุนฮเวกวนตีนของกูคืนมา มึงคายมันออกมาเดี๋ยวนี้”





นึกว่ามันจะหัวเราะขำๆคลายเครียดแต่ไม่อะ



แม่งเดินมาตบหัวเฉย ไอ้เปรต!!!







“กูเป็นของมึงตั้งแต่เมื่อไหร่”







แล้วมันก็เดินผ่านหน้าไปพร้อมกับประโยคห้วนๆนั่น ประโยคชวนคิดที่ไม่รู้จะคิดว่าอะไรดี กวนตีน? ล้อเล่น? เอาจริง? หรือยังไง ถ้าล้อเล่นก็ช่วยขำสักนิด เงียบๆแบบนี้ใจคอไม่ดี




แต่ก็นั่นแหละ




บ่ายนี้เราโดดมาใช้เวลาไร้สาระด้วยกันอย่างการมาดูหนัง เพราะจู่ๆก็ใจตรงกันว่าไม่อยากเข้าไปฟังเพื่อนพรีเซนต์แล้ว ไม่มีอารมณ์ ไปหาไรอย่างอื่นทำดีกว่า ก็เลยจบลงที่ห้างเพราะไม่รู้จะไปไหน




แต่ตอนนั่งฟังเพลงกับมันในรถก็เพลินดี




ตอนแย่งกินป๊อปคอร์นกันในโรงหนังก็ตลกดี




หนังก็สนุกดี




สรุปแล้วอยู่กับมันสองคนก็ดีกว่าที่คิดไว้ อยู่ด้วยกันบ่อยจนเริ่มชิน จนไอ้ยุนงอน จนไอ้ชานน้อยใจ จนพวกมันสองคนไปอยู่ด้วยกันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้




แล้วเรามาอยู่ด้วยกันตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้




รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เงยหน้าขึ้นแล้วเจอฮันบินอยู่ตรงหน้า






แล้วอยู่ๆมันก็พูดขึ้นมาว่า









“มึงชอบกูหรอ”









ยอมรับว่าอึ้งแดกไปหลายนาที




ถามตรงๆแบบนี้ก็ได้หรอวะ







“ไอ้ยุนบอกกู กูรู้นานละแหละว่ามึงชอบกู ชอบแกล้งกูอะ”







ฮะ?



อะไรยังไงนะ







“คือมึงหมายถึงกูชอบแกล้งมึง?”







มันอ้าปากเหวอหน้าเด๋อๆ แล้วก็พยักหน้า





“เออดิ มึงชอบแกล้งกู แล้วกูแม่งไม่ใช่พวกชอบเอาคืนไงเลยต้องยอมมึงตลอดทั้งที่บางทีกูอยากเอาตีนยันหน้ามึงด้วยซ้ำ โหแม่งพูดแล้วขึ้นเล—“



“แล้วถ้ากูไม่ได้ชอบแกล้งมึงอะ”



“ฟาย ไม่ชอบแกล้งเหี้ยไรล่ะ มึงอ—“



“เออกูชอบแกล้งมึง”



“ใช่”



“เอาคำว่าแกล้งออกดิ”



“ไรวะ”



“กูชอบแกล้งมึง ถ้าไม่มีคำว่าแกล้งจะได้เป็น?”



“กูชอบมึงหรอ”



“...ถูกต้องครับ”







เชี่ยไรวะเนี่ย







“กู..ชอบ..มึง?”



“กูเขินนะเนี่ย”



“เหี้ยไรของมึงเนี่ย แกล้งไรกูอีก”







มึงแกล้งกูกลางห้องสมุดกูไม่ว่า แต่มึงจะมาแกล้งแบบนี้ไม่ได้ ไอ้จุนฮเว ไอ้เปรต ตัวชาไปหมดแล้วเนี่ย เล่นเชี่ยไรของมึ้งงง






“ไม่ได้แกล้งนะ พูดจริงๆ”



“ไม่ตลก”



“หน้ากูตลกหรอ”






...ไม่






“กูฝากให้มึงเก็บไปคิดหน่อยละกัน ไม่รีบเอาคำตอบหรอก แต่อย่าเพิ่งบอกปฏิเสธกูตอนนี้ เอาไปคิดสักคืนสองคืน เพราะกูว่ากูก็ไม่ได้แย่”






โอโห มั่นหน้ามั่นโหนกมั่นกะโหลกมากพ่อคุณ




ถึงจะนึกขำนิดๆแต่เอาจริงแม่งตลกไม่ออก อยู่ๆทุกอย่างก็เปลี่ยนโหมดจากเหี้ยๆสัสๆกลายเป็นไม่กล้าด่า กลัวด่าแล้วไปกระทบจิตใจมัน




เอ้า แล้วนี่เขาจะห่วงมันทำไมเนี่ย






“อย่าเงียบดิใจคอไม่ดีเลย”






แม่งขำไม่ออกจริงว่ะ






“กูทำให้มึงลำบากใจใช่มั้ย”



“ไม่ๆ”






มันขับรถมาส่งถึงหน้าหอ แน่นอนว่าไม่ใช่ครั้งแรก




เขาค่อยๆปลดเข็มขัด รู้ตัวเลยว่าทำอะไรช้าลงเพราะความคิดในหัวตอนนี้มีเป็นล้าน แล้วก็นึกถึงแต่ตอนที่มันพูดว่าชอบ คือมันไม่น่าเชื่อ หน้าอย่างมันไม่น่ามาชอบเขา มันสามารถหาผู้หญิงสวยๆได้เป็นสิบๆคน





“กูไม่ได้แกล้งมึงจริงๆฮันบิน กูชอบมึง แต่กูยอมรับว่าช่วงแรกๆที่แกล้งมึงเพราะมึงน่าแกล้งจริงๆ แต่ตอนนี้กูแกล้งมึงก็เพราะกูชอบมึง มึงเข้าใจปะวะ”



“กูขอเวลา”





ใจแม่งจะหยุดเต้นอยู่แล้ว ทนฟังแม่งไม่ไหวแล้ว




เชี่ยไรวะเนี่ย




อะไรวะเนี่ยยยยยยยยย






“มึง”






อะไรอี้กกกกกกกก



พอแล๊วววววว







“อย่าลืมแก้รายงาน พรุ่งนี้ต้องส่ง”







ไอ้ซัส………..








“รู้แล้ว!”







เนี่ย แม่งแกล้งอะ


ขำหาพ่อมึงหรอกูจุนฮเว!!!!!!!







—  —







“ไอ้ชาน”



“ครับมาดาม”



“มาดามพ่อง”





แม่งกวนตีน




ไอ้ชานตบที่ว่างข้างๆเป็นเชิงว่าให้นั่งด้วยกัน เพราะหนึ่ง วันนี้ไอ้ยุนไม่มา เอารถไปซ่อม และสอง ไอ้จุนฮเว หายหัวจ้อย ขีดเส้นใต้คำว่าหายหัว ไลน์ถามมันว่าอยู่ไหนมันก็ตอบกลับมาแค่ว่าวันนี้ไม่ไปเรียน ไม่ต้องคิดถึงมันล่ะ




ถุย จะอ้วก ใครจะคิดถึง





“ไอ้จุนฮเวไปไหน”



“อยากรู้ทำไมไม่ถามเองล่ะ”





ไอ้ชานหรี่ตามองด้วยความสงสัย สงสัยว่ามึงจะเล่นตัวอะไรนักหนาหรอฮันบิน แบบนั้นเลย หน้าแม่งเดาง่ายจะตาย





“ถามแล้วมันไม่ตอบ”



“หงอยแดกเลยทีเดียว”



“กูไม่อยากรู้ละ”





รำคาญ!!





“แต่กูอยากบอก เห็นว่ามึงเป็นเพื่อนหรอกนะ”





อ่า..อยู่ๆมันก็เปลี่ยนเป็นโหมดดาร์กแบบไม่ทันตั้งตัว หน้าไอ้ชานขรึมมาก ปกติมันแทบไม่ใช้โหมดนี้เลยถ้าไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย




งั้นแสดงว่าเรื่องนี้คอขาดบาดตาย?





“อะไร”



“ที่ไอ้จุนฮเวไม่มาวันนี้”





ฮันบินกลืนน้ำลายดังอึก




ยอมรับว่ากลัวเป็นเรื่องไม่ดีแต่อีกใจก็เชื่อว่าไอ้ชานแม่งแกล้งไรอีกแน่ๆ





“คือช่วงนี้แฟนเก่ามันกลับมาง้อ มันเล่าให้กูฟังสักพักละ มันไม่ได้บอกมึงเพราะกลัวมึงไม่สบายใจ”



“........”





แฟนเก่ามันกลับมาง้อแล้วเกี่ยวไรกะเขาวะ




โคตรไม่เกี่ยว




จะไปไหนก็เรื่องของแม่งดิ





“วันนี้มันคงนัดเจอกันมั้ง มึงไม่ค่อยสนใจมันด้วยนี่ ไอ้จุนฮเวอะ มันก็เล่าให้กูฟังอยู่ เห็นมันไม่พูดอะไรใช่ว่าจะไม่รู้สึกนะเว้ย”





กูมอบรางวัลเพื่อนดีเด่นให้เลยไอ้ชาน! แม่งพูดเหมือนโดนจ้างมา เอาซะรู้สึกผิด แต่เดี๋ยวก่อน ที่มันฟ้องเพื่อนมันว่าเขาไม่ค่อยสนใจนี่เกินเบอร์ไปหน่อย คุยไลน์เป็นวันๆยังคิดว่าปล่อยปะละเลยอีก? เออให้มันได้แบบนี้




แล้วที่บอกว่ามันไม่พูดอะไรนี่น้อยไปสิ แม่งพูดน้ำไหลไฟดับ เรื่องคุยไอ้จุนฮเวมีเป็นล้าน ไม่รู้สรรหามาจากไหน ไอ้เรื่องความสัมพันธ์นี่มันก็พูด เรียกว่าพูดกันตรงๆจนคนฟังจะมุดดินหนีหลายครั้งแล้ว




เพียงแต่เขายังตัดสินใจไม่ได้




ก็ไหนมันบอกไม่รีบไง






“จริงๆเพื่อนกูใจร้อนนะ มันยอมเย็นให้มึงมากๆแล้วฮันบิน ถ้าไม่ชอบมันก็บอกไปเลยว่าไม่ชอบ แต่ถ้าชอบมึงต้องแสดงอะไรสักอย่างให้มันรู้ได้แล้ว”






โคตรเพื่อนดีเด่น!!!!!




จำได้ว่าคาบนั้นเขาฟึดฟัดหงุดหงิดตลอดสามชั่วโมง เรียนไม่รู้เรื่อง เลยลองไลน์ไปหาจุนฮเวเล่นๆว่าอยู่ไหน อยากกินชาไข่มุก แต่ไอ้ชานดันชะโงกหน้ามาอ่านเลยโดนมันด่าว่าหลอกใช้เพื่อนมัน




แต่ก็นั่นแหละ





จุนฮเวแม่งไม่ตอบเลย






คือมัน...แปลกมาก







จะกลับไปหาแฟนเก่าจริงดิ?









แค่โดนง้อแค่นั้นอะนะ…











.

.






“เป็นไร ทำหน้าเหมือนหมา”



“หน้ามึงสิหมา”





ตั้งแต่ฮันบินมันรู้ว่าเขาชอบนี่ปากดีขึ้นเยอะ แต่ยิ่งเป็นแบบนี้มันยิ่งน่าแกล้ง ชอบจีบปากจีบคอด่า แต่มันไม่เคยรู้ตัวหรอก และเขาก็ไม่เคยโกรธ ก็คือยอมนั่นแหละ ยอมแทบจะทุกอย่างแล้ว ชาไข่มุกก็ซื้อมาให้เนี่ย เอามาส่งถึงห้องเลย





“ไม่อยากกินละ”



“แช่ตู้เย็น เดี๋ยวมึงก็กิน”



“กูไม่กินของมึง”





หือ?





“อารมณ์ไม่ดีอะไรมา”





ชัวร์ แม่งนั่งเงียบ จะกัดเล็บอีกต่างหาก เดี๋ยวตีมือหักเลย





“มึงกลับไปเหอะ กูอยากอยู่คนเดียว”



“เป็นอะไร”



“ไม่เป็น”



“อย่าให้กูโมโห”





ตั้งแต่บอกชอบเขาพยายามทำดีกับฮันบินทุกอย่าง ยอมทุกอย่างเพื่อที่ให้มันเชื่อใจว่าไม่ได้แกล้งจริงๆ ถึงจะไม่ได้ยอมขนาดที่ให้มันเอาตีนลูบหัวได้แต่ถ้ามันจะทำจริงๆก็ให้ได้




ที่ทำทุกอย่างที่ผ่านมาก็เพื่อเอาชนะใจมัน ไม่ใช่ให้มันจบที่คำว่าเพื่อนกันเพราะเขาคิดว่าตัวเองทำได้เพราะเขาชอบฮันบินจริงๆแล้วก็อยากไปต่อด้วยกันเพราะตอนนี้มันโคตรดีแม้จะไม่มีสถานะห่าไรทั้งนั้นก็เหอะ





“เป็นก็ได้”





จุนฮเวเดินไปนั่งบนเตียง ข้างๆกับเจ้าของห้องที่นั่งหน้ามุ่ยอยู่ เขาไม่รู้จริงๆว่าทำอะไรให้ฮันบินไม่พอใจ เท่าที่จำได้คือยังไม่ได้ทำเลย แล้วอารมณ์ไม่ดีอะไร




อ่า..




วันนี้มันยอมให้จับมือด้วยแฮะ





“เล่ามาดิ จะได้รู้”





ฮันบินเงียบไปเกือบสองนาที เขาเลยบีบมือให้มันกล้าพูดออกมา ก็มีกันอยู่แค่สองคน พูดออกมาให้เคลียร์ไปเลย ถ้าผิดจริงได้ขอโทษแล้วจะไม่ทำอีก





“ไอ้ชานบอกว่ามึงจะกลับไปหาแฟนเก่า”



“ไอ้ชาน?”





ฮันบินมึง โดนมันเล่นแล้ว





“มันบอกว่าไงอีก”



“มันบอกว่าแฟนเก่ามึงมาง้อ แล้ววันนี้ที่มึงไม่มาเพราะว่ามึงไปกับ—“



“มึงเลยโกรธกู?”





แม่งนั่งกัดปากเงียบกริ๊บ




สารภาพว่าจุดนั้นแทบจะกดมันลงกับเตียงแล้วฟัดให้แม่งร้องไห้แต่มันทำไม่ได้ไง มันรู้ตัวมั้ยวะว่าตัวเองโคตรน่ารัก ไอ้ที่นั่งทำหน้าหมาอยู่เนี่ยเค้าเรียกว่าหึง หึงอะรู้จักมั้ย




ไอ้ชานมึงแม่งโคตรเพื่อนรักกูเลยว่ะ




เพื่อนตาย!





“ฟังกูนะ”





ตอนนี้เขาไม่สามารถมองหน้าฮันบินได้แล้ว ถ้ามอง ต้องทำอะไรกับมันสักอย่างแน่ๆ ห้ามใจไม่ได้แน่ๆ แล้วทีนี้ทุกอย่างจะพัง ที่พยายามให้มันเชื่อใจทั้งหมดจะสูญเปล่า




แค่มือที่จับไว้เบาๆนี่ยังอยากยกขึ้นมาจูบเลย




แต่ทำได้แค่ลูบไปมา





“มึงจะบอกว่าจะกลับไป?”



“ฟังกูดิ”



“......”



“ไอ้ชานมันหลอกมึง”



“.............”



“วันนี้กูพาฮเยจินไปหาหมอ ไม่ได้ไปเที่ยวไหนกับใครทั้งนั้น แฟนเก่าอะไรกูก็ไม่มี เลิกขาดไปหมดแล้ว”



“..................”



“ก็บอกแล้วว่ามีแค่มึงคนเดีย—“



“ไม่ต้องพูดแล้ว”





มือมันสั่นเหมือนลูกนกเลย เป็นอะไรอีกเนี่ย





“แล้วทำไมกูถามไม่ตอบ”



“กูอยากรู้ว่าถ้ากูหายไปมึงจะตามหากูรึเปล่า”



“ลองใจ?”





...แค่อยากรู้เฉยๆ





“มึงรู้อะไรป้ะ”





จุนฮเวลืมหายใจไปชั่วขณะ เอาตรงๆคือกลัวฮันบินโกรธที่ไปลองใจมัน





“ที่กูยอมให้มึงจับมือตอนนี้”



“........”



“ที่กูยอมให้มึงมานอนที่ห้อง”



“........”



“ที่กูไปกับมึงตลอดจนไอ้ยุนโกรธ”



“........”



“ที่กูทำทุกอย่าง กูแค่ไม่พูด มึงดูไม่ออกหรอ”






ไม่เอาแค่จับมือแล้วได้มั้ย



ตอนนี้อะ



มากกว่านั้นเลยได้มั้ย



ฮันบินมึงมันโคตรน่ารัก




น่ารักเหี้ยๆ








“มึงหายไปกูก็ต้องตามอยู่แล้ว โง่ชิบหาย”







ประโยคนี้แปลว่าไง?



แปลว่าเป็นแฟนกันได้รึเปล่า?



ได้ใช่มั้ย?





จุนฮเวพูดอะไรไม่ออกเหมือนกำลังตื้นตันใจอยู่ ต้องไปขอบคุณไอ้ชานเพื่อนรักแต่ว่าตอนนี้กำลังคิดว่าจะเอาไงดี จับกดลงกับเตียงตอนนี้จะเป็นยังไง หรือว่าเจรจากันก่อน หรือว่าข่มขืนเลย คือบรรยากาศแม่งเป็นใจมาก




มันแค่จับมือเฉยๆไม่ได้แล้ว




โอกาสอยู่ในมือแล้วเนี่ย







“จะทำไรกู”







ของแบบนี้เค้าไม่ถามกันหรอก เจ้าโง่เอ๊ย ต้องทำเลย




จูบแม่งเลย




โดนมันต่อยค่อยว่ากันอีกที






แต่แม่งไม่ต่อยเนี่ยดิ






ยอมอีกต่างหาก




มันดีมาก




โคตรดี




ดีอย่างที่คิดเลย





ดีกว่าที่คิดอีก





แน่นอนว่าคิดจะทำมากกว่านี้อีก แต่ฮันบินยังไม่พร้อมก็โอเค ไม่ได้รีบ รอได้ งั้นตอนนี้ก็ต้องทนหน่อย หมายถึงให้มันอะทนหน่อยเพราะเขาตั้งเป้าไว้ว่าจะจูบมันทุกวัน จูบในห้อง จูบบนรถ จูบในมุมลับๆที่ห้องสมุด




หรือจะจูบโชว์เพื่อนในห้องดี







“มึงหยุดคิดอะไรอุบาทว์ๆเลยนะ กูเกลียดหน้ามึง”







5555555555555







“แต่กูรักมึง รักนะครับ”



“จะอ้วก”



“อ้วกดิ เดี๋ยวกูกินอ้วกมึงโชว์เลย กูรักมึงมากนะ”



“สัส ไอ้โรคจิต กูจะอ้วกจริงๆแล้วเนี่ย”



“ทีน้ำลายมึงเต็มปากกูกูยังไม่อยากอ้วกเลย”



“........................”







5555555555555555555555



ชนะโว้ยยยยย



แม่งเถียงไม่ออกเลย








—  —








“ไอ้ชาน กระเป๋ากูไปไหน”




ไปเข้าห้องน้ำตอนเบรกแป๊บเดียว กลับมาแม่งเหลือแต่โต๊ะ กระเป๋าหาย หายทั้งใบ!



จุนฮเวมองซ้ายมองขวา มองหน้าด้วย ฮันบินกำลังเล่นโทรศัพท์ไม่น่าจะรู้เรื่อง หรือว่ารู้แต่แกล้งไม่รู้?





“เมียแกล้งผัวโว้ยยยยยยยยยยย”





เสียงกองเชียร์กระหึ่มอีกครั้ง หลังจากที่เมียยอมผัวมานาน พอได้แกล้งกลับทุกคนรู้เลยว่าเรื่องราวมันไปถึงไหนแล้ว เพราะยังไงไอ้จุนฮเวแม่งต้องยอม ยอมหมดท่า




ฮันบินหัวเราะคิกคัก




มีการหันมาถามอีกว่าใครแกล้ง





อะได้เลย





เดี๋ยววันนี้จะเอาให้มึงขาดใจตาย





จำสายตากูไว้ให้ดีๆคิมฮันบิน






กูจุนฮเวจะเอามึงให้ตายเลย







วันนี้ มึง ไม่ รอด แน่







“มึงหยุดเลยนะ”







นั่นแหละครับ ความแฟน



ยังไม่ทันจะพูดก็รู้ทันความคิด






“ไม่รอดแน่”






จุนฮเวปีนขึ้นไปหยิบกระเป๋าที่แขวนอยู่บนพัดลมเพดาน แม่งใช้ไอ้ชานปีนขึ้นไปให้แน่ๆ ตัวแค่นั้นปีนไม่ถึงหรอก




คิดจะแกล้งพี่เร็วไปร้อยปีไอ้น้อง





แต่ถ้าผ่านคืนนี้ไปได้







จะยอมให้แกล้งทุกวันเลย











“จุนฮเว”



“ครับ”



“จุนฮ..เว”



“ค...รับ”



“...จุ..น”



“....ฮันบิ..น”



“จ...จุนฮ—“









ภาพตัดไปที่โคมไฟ




น่ารักแบบนี้ขออนุญาตเก็บไว้ดูคนเดียว



นะครับ!









END

—  —

#อย่าแกล้งฮันบิน

ในที่สุดก็ย้ายมาลงฟิคในเด็กดีเพราะไปกับเวิร์ดเพรสไม่รอด 55555 ยังคงคอนเซ็ปต์ลงฟิคสั้นเหมือนเดิมค่ะ แต่ในส่วนของจุนบินเราได้เปลี่ยนคอนเซ็ปต์จากชู้เป็นคนได้รักกันๆแล้ว เลิกแซะพี่ได้แร้วว่าพี่แต่งให้จุนบินไม่สมหวังตลอด 5555555 

ด้วยรักค่า. :)











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น

  1. #33 Maiwaibokwai (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 02:55
    กรี๊ดดดดดด น่ารักมากชั้นน่ะรักเรือจุนบินที่สุดเลยย เห็นภาพความน่ารักฮันบินน่าแกล้งจริงๆ ยัยน่ารักกก
    #33
    0
  2. #28 TongSW (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 14:49
    กริ๊ดดดดดดด​ อ่านแล้วฟิน​ นานๆจะเจอฟิคจุนบินสนุกๆ​ ขอบคุณ​ครับ​
    #28
    0
  3. #23 springcrushxx (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 21:36
    น่ารักมากกกกกกกกกกก แง้
    #23
    0
  4. #22 mochab (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 23:36

    ฮรื่ออออออออออออ ในที่สุดดดดด เขาก็สมหวังกันแล้วค่ะ อ่านแบบชอกช้ำเขาไม่ได้กันมานานในที่สุด โอ๊ยยยยยย นี่มันหมาแมวมากๆๆ น่ารักแบบ น่าฟัด แค่คิดตามก็ยิ้มแก้มปริแล้วค่ะ ขอบคุณมากๆๆนะคะที่เขียนเรื่องราวน่ารักๆแบบนี้ให้อ่าน รอติตตามต่อไปค่ะ ^^

    #22
    0
  5. #20 ppeesw (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 21:42
    ฮือ น่ารักมากๆๆๆ
    #20
    0
  6. #19 Tamong Mong (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 23:27
    ชอบบบบจุนบิน
    #19
    0
  7. #18 sturgeonmoon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 21:40
    ฮือออออออน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ เรายิ้มจนปวกแก้มปัยหมดแน้ววววววววฮือๆๆๆๆๆๆ น้องฮันบินน่ารักเท่าจักรวาลเลยค่ะ จุนบินนนนนนนนนนนนนนนนนน่ารักกกกกกกกกกกกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ขอบคุณนะคะไรท์ :)
    #18
    0
  8. #16 gybzillaa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 15:56
    อ่านไปตบโต๊ะไป  น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกก  เรายิ้มแก้มตึงไปหมดแล้วค่ะ555555   ยิ่งจนตอนจบเนี่ย...  กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด


    ขอบคุณค่ะไรท์
    #16
    0
  9. #15 d-ramie (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 14:22
    โอ๊ยยยย เขินมาก จุนบินไม่ชู้กันละว้อย ดีใจค่ะ 55555555 แฟนเก่าฮันบินนี่ใครน้อ ขำก็แต่จุนฮเวอะ เหมือนยอมฮันบินแปปนึง แต่มองตาก็รู้ละว่าฮันบินไม่รอดแน่ๆ ฮืออ เขินแรง ฮันบินซึนมากกกก แบบ -หนูเอ้ยยย หึงแรงด้วยนะคนเรา ชอบมากเลยค่า รอจุนบินเรื่อวต่อๆไป
    #15
    0
  10. #14 muyim.lin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 08:53
    น่ารักมากเลยค่ะฮืออออผู้ชายแกล้งแปลว่าผู้ชายชอบของจริง ขอบคุณที่ทำให้จุนฮเวสมหวังกับเขาบ้างแล้วTwT
    #14
    0
  11. #13 nnriya (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 01:16
    น่ารักมากๆ
    #13
    0
  12. #12 LopyMGR (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 01:06
    กริ๊ดดดดดดดดดดด ความจุนบินนี้ อร๊ายยยยเขิลๆๆๆๆ ชอบๆๆๆๆ
    #12
    0
  13. #11 ` Kathy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 00:59
    กรี๊ดดดดดด มีความแซ่บในตอนท้าย ฮันบินดูเหมือนจะดูเบาๆ เรียบร้อยนะ แต่ก็แสบไม่เบาเหมือนกันจริงๆ คือแบบยังไงล่ะ มีอะไรก็พูดตรงๆ ดีตรงนี้ รู้สึกยังไงก็พูด5555555555555ฮืออ น่ารักมากค่ะ
    #11
    0
  14. #10 jomjam100336 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 00:28
    น่ารักกกก น่ารักมากๆ ฮรืออออ
    #10
    0
  15. #8 bee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 00:03
    ฮันบินน่ารักมากๆค่ะ บ้าไปแล้ว น่ารักจนแบบ ฮืออออออออออออออ เจ้าฮันบินโมจิชุบแป้งทอดซุปเป้อเวรี่น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกก เข้าใจหัวอกเน้งมากๆ แบบมากๆ แบบมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฮังบิงน่ารักใช่มั้ยเน้งงงงง มันอดใจไม่ไหวเลยเนอะะะะ เราคิดภาพตามเน้งเลยนะคะว่าอันบินทำหน้าแบบยังไงมีปฏิกริยาแบบไหนเวลาโดนแกล้งโดนหลอก ฮือออออ



    ขอบคุณมากนะคะสำหรับฟิคเรื่องนี้

    ในฐานะคุณแม่น้องบิงแล้วเน้งคือตัวแทนของพี่จิงๆ มองน้องบิงน่ารักทุกอิริยาบท แงงงงงงง
    #8
    0
  16. #7 BinHeoBi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 23:55
    น่ารักมากคู่นี้ หมาแมวตีกัน
    #7
    0
  17. #6 trotterik (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 23:51
    น่ารักกก ความหมาแมววว
    #6
    0
  18. #5 IIVII.1212 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 23:46
    ขอบคุณค่ะ ชอบอ่า สนุกดี น่ารักด้วยค่ะ😁
    #5
    0
  19. #4 xxihyon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 23:35
    น่ารักอะ ชอบบ5555555
    #4
    0
  20. #3 babiMIN (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 23:22
    งือออออ ใจคอจุนฮเวจะเก็บฉากน่ารักไว้ฟินคนเดียวหรอ ฮ่าๆ
    #3
    0
  21. #2 lwbieexkjh (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 22:31
    น่ารักมากเลยค่ะ ขำตอนบอกว่าเก่งในใจ ตีกันจนรักกันซะได้ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #2
    0
  22. #1 Minicqq (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 22:27
    น่ารักง่า. ชอบแบบโหดแต่แอบหวานนะจุนฮเว ^^
    #1
    0