[Liverpool VS Man U] ♥ ลุ้นรักศึกแดงเดือด

ตอนที่ 33 : [ Match XXVII ] : หญ้าดื่มน้ำเปล่านะคะ ไม่ใช่น้ำหนึ่ง! อย่าเอามาผิดล่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 280
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    3 ม.ค. 54


 

            น้ำหนึ่งไม่ได้ตอบคำถามของกลางชล เธอได้แต่ยืนนิ่งไม่แสดงความรู้สึกใดๆ เลย รอฟังว่าเขาจะพูดอะไรต่อจากนั้น

            เรายังยืนยันความรู้สึกของเรา ว่าเรารัก... ชายหนุ่มที่ตัดสินใจจะบอกความในใจอีกครั้ง แต่แล้วเขากลับชะงักไปเสียเฉยๆ ก่อนที่จะพูดต่อว่า เราไม่ใช่คนพูดพร่ำเพรื่อหรอกนะ แต่เราอยากให้เธอมั่นใจในความรู้สึก

            ถ้าจะให้ฉันมั่นใจ มันก็คงจะไม่ง่ายนักหรอกนะ เข้าใจใช่ไหม

            อีกฝ่ายยิ้ม แค่เธอเอ่ยปากคุยกับเขา เพียงเท่านี้เขาก็ดีใจอย่างเหลือล้นแล้ว ถ้าเราไปเคลียร์กับกอหญ้าแล้ว เรากับเธอจะเปลี่ยนจากเพื่อนเป็นแฟนได้รึเปล่า

            หญิงสาวได้ยินประโยคเดิมย้ำอีกครั้งจากอีกฝ่าย เธอหันมามองหน้าเขา แววตาของคนพูดสื่อถึงความจริงจัง

            แล้วทำไมฉันต้องตอบคำถามของนายด้วย

            ถ้าเธอไม่ตอบ เราก็จะติดอยู่ในวังวนของความทรมานไปตลอดชีวิต เขาเอ่ยแทบจะทันที เท่านั้นยังไม่พอ เขายังเอื้อมมือมาคว้ามือของเธอมากุมไว้อีกด้วย

            ระหว่างนั้นเอง เคนที่เปิดประตูออกมาบอกว่าศึกแดงเดือดในครึ่งหลังเริ่มขึ้นแล้ว ให้กลับเข้ามาดู ก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน

            ฉันว่าเวลานี้มันยังไม่ใช่เวลาที่เราจะมาพูดกันน่ะนะ น้ำหนึ่งตัดบท

            เราจะคุยกันให้เคลียร์ก่อนค่อยกลับเข้าไปไม่ได้เหรอ

            นายคิดว่าฉันควรให้ความสำคัญกับอะไรมากกว่าล่ะ ระหว่างลิเวอร์พูลที่ฉันรักมาตลอดเจ็ดปี กับนายที่เพิ่งรู้จักกันไม่ถึงปีน่ะ

            อ๋อ...เข้าใจแล้วล่ะน้ำเสียงของคนพูดฟังดูเฉยชาแต่แฝงไปด้วยความรู้สึกมากมายนานัปการ

            น้ำหนึ่งเดินผละไปแล้วเดินเข้าห้องโดยที่ไม่สนใจอีกฝ่ายเลย เธอจับน้ำเสียงเขาได้ว่ามันแผ่วแค่ไหน กลางชลที่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง เขาถอนหายใจออกมาดังๆ ด้วยความรู้สึกหลายอย่างปะปนกัน

            อ้าว...แล้วไอ้ชลล่ะ เคนเอ่ยถาม เมื่อเห็นว่าน้ำหนึ่งกลับเข้ามาคนเดียว

            เธอไม่ตอบ แต่ยังไม่ทันไรคนที่ถูกเอ่ยถึงก็เดินตามเข้ามา บรรยากาศตึงเครียดมากระหว่างเขาและเธอจนคนรอบข้างทุกคนต่างก็สัมผัสได้

            ท่าทางจะยังไม่เคลียร์ว่ะ โอ๊กกระซิบกับเคน

            เพื่อนๆ ได้เห็นสีหน้าของทั้งสองที่เพิ่งกลับเข้ามาแล้วก็รู้สึกเหนื่อยหน่ายหัวใจไปตามๆ กัน ไม่รู้ว่าจะหาวิธีไหนมาทำให้คืนดีกันได้

            เกมฟุตบอลที่ทุกคนกำลังตั้งใจดูอยู่เรียกความสนใจกลับไปด้วยการทำฟาวล์ของ ไรอัน บาเบิล ดาวรุ่งจากฮอลแลนด์ ทำให้ลิเวอร์พูลเสียลูกฟรีคิกให้แก่ฝ่ายตรงข้าม โดยมีคริสเตียโน่ โรนัลโด้เป็นคนทำหน้าที่เตะลูกสำคัญอันชวนลุ้นนั้น

            โชคไม่เข้าข้างฝ่ายปีศาจแดง เมื่อโรนัลโด้เตะฟรีคิกไปติดปราการหลังตัวเก๋าของหงส์แดงอย่างเจมี่ คาราเกอร์ แฟนบอลฝั่งนั้นจึงอดได้เฮกันไป

            บรรยากาศการเชียร์ฟุตบอลคู่สำคัญเริ่มกลับมาคึกคักเหมือนเดิมอีกครั้ง ยกเว้นก็แต่น้ำหนึ่งและกลางชลที่นั่งเงียบอยู่คนละมุม แม้เพื่อนๆ จะหันมาชวนคุย ชวนให้เฮฮาบ้างทั้งสองก็ได้แต่ยิ้มแหยๆ แล้วนั่งนิ่งเหมือนเดิม

            ในช่วงนั้นเองที่อัลเบิร์ต ริเอร่าแย่งบอลมาจากเนมานย่า วิดิชได้ เขาส่งต่อให้กับเจอร์ราร์ด เจอร์ราร์ดจึงส่งต่อให้ตอร์เรสทันที ตอร์เรสที่คล่องแคล่วอยู่แล้ว วิ่งพาบอลไปที่ด้านขวาหลุดกองหลังของฝ่ายตรงข้ามไปได้ แต่ก็ต้องมาประจันหน้ากับฟาน เดอ ซาร์ ผู้รักษาประตูของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด

            แฟนบอลลิเวอร์พูลที่นั่งอยู่ตรงด้านหลังประตูพากันลุกฮือ...ไม่ต่างจากแฟนบอลที่นั่งเฝ้าหน้าจอ ก็พากันลุกตามเนื่องจากลุ้นจนตัวโก่ง

            และวินาทีนั้น...ตอร์เรสก็เหนี่ยวเท้าขวาสุดกำลัง ส่งลูกกลมๆ โด่งออกไปยังประตู แรงเตะของเขาทำให้ลูกฟุตบอลพุ่งเข้ามุมเสาสอง เป็นประตูตีเสมอให้กับทีม

            เฮ...เฮ...! ตอร์เรสยิงเข้าไปแล้ว เคนดีใจอย่างออกนอกหน้า

            อ๊าย...พี่ต๊อดของวี่ วีวี่ได้ทีกรี๊ดบ้าง

            เดี๋ยวๆ พี่ต๊อดไหน มินสะกิดถามเธอ

            ก็พี่ต๊อด ตอร์เรสไง ฉันตั้งชื่อเล่นให้เองแหละ...น่ารักใช่ไหมล่ะ คนพูดน้ำเสียงดี๊ด๊าผิดปกติ ผิดกับคนฟังที่นั่งทำหน้าเหลอหลาอยู่

            นี่ยัยวี่ แกเที่ยวตั้งฉายาให้นักฟุตบอลตามใจชอบอย่างนี้ คนอื่นเค้าก็งงสิยะ น้ำหนึ่งเอ่ยเป็นเชิงตำหนิ

            แหมไอ้น้ำ...ก็ฉันชอบของฉันน่ะ เธออย่ามาขัดฉันสิ

            ถ้างั้นต่อไปนี้ เธอพูดอะไรเกี่ยวกับฉายาที่คนอื่นเค้าไม่เข้าใจ ทุกคนก็ไม่ต้องไปฟังยัยวี่เลยนะ ปวดหัวเปล่าๆ ท้ายประโยคหญิงสาวหันไปประกาศให้ทุกคนได้ยินกันอย่างถ้วนทั่ว

            ไอ้น้ำ...นี่แกจะอารมณ์เสียมากไปแล้วนะ เอาอารมณ์มาลงกับเพื่อนอย่างเนี้ย คนอื่นเค้าจะเครียดไปด้วย ไม่รู้เหรอ เคนพูดปรามเพื่อนสาว

            เอาเถอะๆ อย่าเพิ่งเถียงอะไรกันตอนนี้เลย สิ่งที่น่าสนใจมากกว่าการมาถกเถียงกันน่าจะเป็นบอลมากกว่านะ มินเองก็ปรามเพื่อนต่อ ทำให้ทั้งสามเลิกแล้วต่อกัน

            การแข่งขันดำเนินต่อไปจนกระทั่งลิเวอร์พูลได้ประตูขึ้นนำจากการเตะโด่งของสตีเว่น เจอร์ราร์ด กัปตันคนสำคัญของทีม คอบอลทั้งหลายทั้งหน้าจอและในจอก็ลุ้นกันตัวโก่งตาแทบไม่กะพริบทีเดียว

            โอ้โห...ความผิดพลาดของแผงหลังล้วนๆ เลยนะเนี่ย โอ๊กพูดโทษบรรดากองหลังของทีมรัก

            ไม่ใช่แค่นั้นหรอก เพราะกองหลังทีมนายทำดีมากๆ พี่เจิดเลยต้องใช้ไม้ตายเตะโด่งนั่นไง ฮะๆ ฟังดูเหมือนเจ้าตัวจะพูดเยาะเย้ยอยู่ในที ว่าทีมรักมีดีที่ตรงไหน แต่เคนก็ไม่ได้มีเจตนารมณ์เช่นนั้นจริงๆ

            พวกเอ็งรู้ไหม...ว่านั่นน่าเป็นการฟลุกมากกว่าว่ะ จริงๆ ส่วนใหญ่ลูกแบบนี้ข้ามคานทั้งนั้นแหละโว้ย โอ๊กพูดดูแคลนด้วยความริษยาเสียมากกว่า แม้เขาจะไม่มีสิทธิ์จะเยาะหยันอะไรเพราะฝ่ายตรงข้ามเป็นฝ่ายที่เหนือกว่า

            เฮ้ย ไอ้โอ๊ก! พูดเกินไปแล้วนะเอ็ง อย่ามาดูถูกทีมข้าดิวะ ข้าไม่ได้อยากจะทะเลาะกับเอ็งเพราะเรื่องนี้หรอกนะเว้ย เชียร์ทีมใครทีมมัน...อย่าปากดีได้ไหมวะ เคนอดไม่ไหวต้องพูดเตือนสติเพื่อน

            แม้ว่าเพื่อนในกลุ่มจะเชียร์คนละทีมก็จริง แล้วแถมยังเป็นทีมคู่อริกันเสียด้วย แต่ก็ไม่มีใครอยากให้ทุกคนต้องแตกคอกันเพราะเรื่องนี้ เนื่องจากกีฬาฟุตบอลนี่เองที่เป็นตัวเชื่อมความสัมพันธ์ให้ทุกคนมาสนิทสนมกันได้

            โอ๊กพูดเช่นนั้นเขาก็ไม่ได้มีเจตนาอยากจะชวนใครทะเลาะด้วย เพราะถือว่าทุกคนในที่นี้ก็เป็นเพื่อนของเขา เพียงแค่การพูด หยอกเอิน ของเขามันฟังดูรุนแรงเกินไปหน่อย ตามประสาคนปากสุนัขเท่านั้นเอง

            เมื่อเป็นเพื่อนกัน ก็ต้องกล้าที่จะตำหนิหรือตักเตือนกัน โอ๊กจึงไม่ได้พูดเถียงอะไรอีก ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาอาจจะยิ่งได้ใจพูดดูหมิ่นเคนไปแล้วก็เป็นได้ แต่ด้วยเหตุการณ์ที่ผ่านมาสอนให้เขาได้รู้ซึ้งถึงความบกพร่องของตัวเองมามากพอแล้ว ทำให้โอ๊กจึงต้องสงบปากสงบคำไป

            การแข่งขันจบลงในเวลาดึกสงัดด้วยชัยชนะที่เป็นของทีมจากเมืองฝั่งอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ของเกาะอังกฤษอย่างลิเวอร์พูล ชาวลิเวอร์พัดเลียน* ในสนามส่งเสียงร้องเพลง ‘You’ll never walk alone’ อันเป็นเพลงประจำทีม เพื่อเป็นการให้กำลังใจให้แก่นักเตะในสนามอย่างกึกก้องและเป็นการฉลองให้กับชัยชนะในศึกครั้งใหญ่

            เมื่อการแข่งขันจบลงทุกคนจึงต้องรีบทำลายหลักฐานที่แอบมาดูบอลกัน เวลาก็จวบจวนจะถึงช่วงที่ทุกคนจะถูกปลุกขึ้นมาทำวัตรเช้ากันแล้ว มีเวลาเพียงสองชั่วโมงเท่านั้นที่สองสาวสี่หนุ่มจะได้นอนหลับพักผ่อน เมื่อถึงเวลาที่ต้องตื่น พระอาจารย์จะเข้ามาปลุกทุกคนด้วยเสียงเพลงอันโหยหวนชวนขนลุก แต่ถ้าฟังดีๆ มันคือบทสวดมนต์ธรรมดาๆ ที่นำมาใส่ทำนองเพลงเท่านั้น

            พระอาจารย์ให้เวลาไม่นานนักสำหรับทุกคนที่จะต้องจัดการธุระของตนเองให้เรียบร้อย ทั้งเก็บที่หลับที่นอน ล้างหน้า แปรงฟัน แล้วกำหนดเวลาให้มารวมตัวกันอีกครั้งเพื่อสวดมนต์ทำวัตรเช้า ก่อนที่จะพากันไปรับประทานมื้อเช้าเพื่อเพิ่มแรงในการทำกิจกรรมต่อไป

            มีหลายคนที่ยังง่วงเหงาหาวนอนอยู่ แต่ก็ต้องฝืนตัวเองให้ปฏิบัติตามให้ได้ น้ำหนึ่งกับวีวี่ถือขันน้ำส่วนตัวและแปรงสีฟันมายืนต่อแถวที่อ่างล้างหน้าด้วยสภาพที่ดูไม่ค่อยได้สักเท่าไรนัก ไม่แตกต่างจากพวกหนุ่มๆ ทั้งสี่ที่สะลึมสะลือเดินเข้ามาต่อแถวรอแปรงฟันที่หน้าห้องน้ำชายเช่นเดียวกัน

            กอหญ้ากับแองจี้เดินเข้ามาพยายามจะแซงคิว เพื่อจะได้แปรงฟันเสร็จก่อนคนที่ยืนต่อคิวยาวเหยียด เธอโวยวายใส่หญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังรองน้ำใส่ขันทำให้หล่อนเซถลาทำขันคว่ำใส่อีกคนทันที แต่หล่อนก็ไม่กล้าหือกับกอหญ้าจึงจำเป็นต้องยอมให้เธอแซงตัวเอง ส่วนคนอื่นๆ ที่ยืนต่อคิวอยู่ก็ได้แต่มองด้วยความไม่พอใจ

            ยัยนี่...พาลคนอื่นเค้าได้ทุกเวลาจริงๆ วีวี่สบถขึ้นกับน้ำหนึ่ง

            ก็ทำไงได้ล่ะ มันเป็นสันดานไปแล้ว...แก้ยาก น้ำหนึ่งเอ่ยอย่างไม่สนใจ

            เมื่อทุกคนมารวมตัวกันที่หอประชุมเรียบร้อยแล้ว พระอาจารย์ก็นำสวดมนต์จนจบจึงได้ปล่อยให้ไปรับประทานข้าวต้มเป็นอาหารมื้อเช้า จากนั้นก็เทศนาสั่งสอนนักเรียนในเรื่องต่างๆ โดยได้สอดแทรกความสนุกสนานไปด้วย ทำให้ไม่มีความน่าเบื่อในธรรมะเลย

            ช่วงที่ต่อแถวรอตักอาหารเพื่อบริการตนเองทำให้สถานที่ตั้งหม้อข้าวต้มขนาดใหญ่เริ่มชุลมุน กอหญ้ากับแองจี้เดินเข้ามาแซงคิวเหมือนอย่างเคย สร้างความไม่พอใจให้กับทุกคนที่กำลังยืนต่อแถวด้วยความใจจดใจจ่อ

            หลีกไป! หลีกๆๆๆ...พวกฉันหิว ฉันขอตักก่อน กอหญ้าโวยวายพร้อมทั้งดันคนที่อยู่หัวแถวให้หลบตนจนเธอคนนั้นเซถลาเกือบล้มลงไป

            ไม่มีใครกล้าหือหรือตอบโต้สองสาวจอมหาเรื่องเลยแม้แต่น้อย แต่น้ำหนึ่งกับวีวี่ที่กำลังยืนต่อแถวอยู่ด้านท้ายอดรนทนไม่ไหวกับความร้ายกาจของพวกหล่อนจึงโวยขึ้นมา

            นี่พวกเธอ...แล้วไม่คิดบ้างรึไงว่าคนอื่นเค้าก็หิวเหมือนกันน่ะ นิสัยเสียตั้งแต่ตอนแปรงฟันแล้วนะ หรือว่าเป็นสันดาน ปรับปรุงตัวเองไม่ได้น่ะ

            คำพูดของน้ำหนึ่งทำให้ทั้งกอหญ้าและแองจี้เต้นเร่าๆ อย่างไม่ยอม ทุกคนหันมามองน้ำหนึ่งเป็นตาเดียวว่าใครกันหนอ ถึงได้กล้าต่อปากต่อคำกับสองสาวได้ขนาดนี้

            หืม...ยัยน้ำ ปากดีนักนะแก อยากยุ่งเรื่องคนอื่นเค้ามากนักใช่ไหม เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะ กอหญ้าสบถก่อนที่จะถลาเข้าไปจะจัดการกับ คนปากดีทำให้ทั้งแองจี้และวีวี่ต่างก็พยายามจะเข้าไปช่วยเพื่อนสาวของตนด้วยเช่นกัน

            ก็ลองเข้ามาซี่...!” น้ำหนึ่งเองก็ไม่ยอม เธอตั้งท่าจะสู้ยิบตา

            หยุดก่อน! พวกเธอมีเรื่องอะไรกันน่ะ กลางชลที่โผล่มาจากไหนไม่รู้รีบเข้ามาห้ามสองสาวไม่ให้ทะเลาะกัน เพราะกลัวมีเรื่องจนเดือดร้อนไปถึงพระอาจารย์ สองคนนี้จะโดนทำโทษได้

            กลางชลเข้ามาแยกกอหญ้าไว้ ในขณะที่เคนก็จับตัวของน้ำหนึ่งไว้เช่นกันไม่ให้ทั้งสองก่อเรื่องราวให้ใหญ่โตกว่านี้

            ชล...ชลช่วยหญ้าด้วยนะคะ ยัยนั่นมาหาเรื่องหญ้าก่อน หญ้าจะตักข้าวต้มอยู่ดีๆ ยัยนี่ก็มาต่อว่าหญ้าเฉยเลยอ่ะ กอหญ้าได้ทีฟ้องกลางชลให้เขามองอีกฝ่ายไม่ดี แต่กลางชลเองพอจะรู้อยู่ว่าอะไรเป็นอะไร

            นี่เธอ...พูดได้อย่างไม่อายปากเลยนะ ก็เธอสองคนน่ะจะมาแซงคิวตักอาหารก่อนทำไมล่ะ น้ำหนึ่งเถียงคอเป็นเอ็น

            หยุดเลยหยุด...เลิกแล้วต่อกันซะทีได้ไหม ต่างคนต่างก็ต่อแถวกันไป ไป...กอหญ้าครับ ไปต่อแถวด้านหลังเถอะครับ กลางชลไม่อยากให้มีเรื่องจึงคิดอยากสงบศึก

            ฮึ! ให้ท้ายกันเข้าไปเถอะ น้ำหนึ่งสบถกับตัวเองด้วยความหมั่นไส้

 

            เหตุการณ์การแซงคิวของกอหญ้านี่เอง ที่ทำให้ตลอดทั้งการรับประทานอาหารกอหญ้าก็ตามติดกลางชลอยู่ตลอดเวลา ทำให้ชายหนุ่มไปกับเพื่อนๆ อย่างไม่สะดวกนัก น้ำหนึ่งได้แต่มองด้วยความหมั่นไส้ ในขณะที่เพื่อนคนอื่นพากันแซวว่าเพื่อนหนุ่มของตนนั้นเนื้อหอมเสน่ห์แรง

            ชลคะ...ทานเยอะๆ นะ เดี๋ยวหญ้าไปตักน้ำมาให้นะคะ หญิงสาวพูดเอาใจอีกฝ่าย

            ไม่เป็นไรครับ...เดี๋ยวผมไปตักให้ดีกว่า หญ้านั่งทานไปเถอะครับ พูดจบเขาก็ทำท่าจะลุกไปเอง

            อุ๊ย...ชลจะไปตักเองเหรอคะ หญ้าดื่มน้ำเปล่านะคะ ไม่ใช่น้ำหนึ่ง! อย่าไปเอามาผิดล่ะ เธอตั้งใจพูดกระทบกระแทกให้โต๊ะถัดไปได้ยิน น้ำหนึ่งหันมามองตาลุกวาวด้วยความโมโห

            ส่วนแองจี้ เมื่อเพื่อนสาวใช้เวลาอยู่กับชายหนุ่มที่ตนเองหลงรัก เธอก็อยากจะใช้โอกาสนี้มีเวลากับมินบ้าง หญิงสาวเดินยกถ้วยข้าวต้มมาหามินถึงที่โต๊ะ

            มินจี้จ๋า....โต๊ะโน้นเค้าไม่เปิดโอกาสให้แองจี้นั่งเลยอ่ะ แองจี้ขอนั่งด้วยคนนะ

            เอ่อ...ครับ  มินทำหน้างงๆ แต่ก็ขยับกายให้เจ้าหล่อนนั่งข้างๆ เขา สร้างความหมั่นไส้ให้เพื่อนร่วมโต๊ะอย่างน้ำหนึ่งกับวีวี่เป็นอย่างมาก แต่ก็ไม่กล้าเหน็บแนมเพราะกลัวมินจะเดือดร้อน

            อ้าว! พวกเธอทำไมไม่กินล่ะ อิ่มแล้วเหรอ หรือว่า...คลื่นเหียนอยากอาเจียนเหมือนจะอ้วก เพราะเลี่ยนความหวานของพวกเราจ๊ะ ฮุฮุฮุ แองจี้เป็นฝ่ายเหน็บแนมเธอเสียเอง แล้วหันไปหัวเราะกับกอหญ้าที่โต๊ะข้างๆ ด้วยความสะใจเล็กๆ

            รู้ใจฉันจังเลยนะ ตอนนี้ฉันกำลังพะอืดพะอมอยู่พอดี กำลังจะอ้วกออกมาเป็นข้าวต้มร้อนๆ แต่อ้วกออกมาไม่ได้ตอนนี้ เพราะฉันอยากอ้วกข้าวต้มใส่หน้าพวกเธอไงล่ะ

            มันจะมากไปแล้วนะยัยน้ำเน่า!” แองจี้ตบโต๊ะลุกขึ้นยืน ทำให้ผู้คนที่อยู่ละแวกนั้นหันมามองเธอเป็นตาเดียว

            แค่นี้มันไม่มากไปหรอก ถ้ามาก...มันต้องแบบนี้ ว่าแล้วน้ำหนึ่งก็หยิบถ้วยข้าวต้มร้อนควันฉุยของตนสาดเข้าที่หน้าของแองจี้ เมื่อกอหญ้าเห็นดังนั้นก็รีบลุกเข้ามาจะช่วยเพื่อนของตน แต่ก็ไม่ทันวีวี่ที่สาดข้าวต้มของตนใส่เธอเช่นกัน

            เสียงกรีดร้องด้วยความร้อนของสองสาวทำให้คนทั่วทั้งค่ายจริยธรรมหันมาให้ความสนใจกับศึกในครั้งนี้ ในขณะที่กลางชลกำลังเดินถือน้ำมาสองแก้ว เมื่อเห็นความวุ่นวายก็ต้องปล่อยแก้วลงพื้นแตกกระจายด้วยความตกใจแล้วรีบวิ่งกลับมาที่โต๊ะทันที


* ลิเวอร์พัดเลียน
: ผู้ที่มาจากลิเวอร์พูลมักจะเรียกกันว่า ลิเวอร์พัดเลียน” (Liverpudlians) หรือ สเกาส์” (Scouse) ซึ่งชื่อนี้มาจากอาหารท้องถิ่นชื่อเดียวกันกับที่เป็นสตู

 
หูยยยย นี่ฉันหายไปนานขนาดไหนเนี่ย คิดถึงกันบ้างไหม ?? :P
ยังไงก็...สวัสดีปีใหม่มิตรรักแฟนนิยายทุกท่านนะคะ
เข้ามาอ่านนิยายเรื่องนี้ ขอให้ร่ำให้รวยเงินทองกันทุกคนนะ

ลุ้นรักศึกแดงเดือดไม่ได้โดนดองแค่เรื่องเดียวหรอกค่ะ
เพราะทุกเรื่องโดนดองเหมือนกันหมด
เฮ้อ ใกล้จบแล้ว คงจะมีเวลากับนิยายมากกว่านี้สิน่า

อย่าลืมๆๆ..เป็นกำลังใจสนับสนุนกันต่อไปเรื่อยๆ
ตราบนานเท่านานเลยนะ :)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

347 ความคิดเห็น

  1. #332 CREAM zZ~ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 22:51
    อยากมาอัพก็รีบมาอัพสิคะพี่ปิง T^T
    รออยู่นะคะ :)
    #332
    0