[Liverpool VS Man U] ♥ ลุ้นรักศึกแดงเดือด

ตอนที่ 32 : [ Match XXVI ] : เรากับเธอจะเปลี่ยนจากเพื่อนเป็นแฟนได้รึเปล่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 268
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    20 ก.ย. 53

 



            พักกลางวันของการเข้าค่ายจริยธรรมวันแรกผ่านไปแล้ว กิจกรรมช่วงบ่ายก็ดำเนินไปด้วยความราบรื่นดี ในขณะที่ตอนช่วงเย็นทุกคนต้องงดอาหาร เนื่องจากถือศีลแปดข้อ แต่พระอาจารย์ได้อนุญาตให้ดื่มน้ำได้ เมื่อฟังเทศนาคำสอนเชิงประยุกต์แล้ว พระอาจารย์จึงปล่อยให้นักเรียนได้พักผ่อนตามอัธยาศัยอีกครั้ง

            กลางชล เคน มิน และโอ๊กเดินลงมาด้วยกันยังที่ที่จัดน้ำดื่มไว้ให้ เย็นนั้นมีนมถั่วเหลืองหรือที่เราเรียกกันง่ายๆ ว่า น้ำเต้าหู้ จัดมาให้ดื่มรองท้อง หรือที่ใช้เรียกสำหรับคนที่ถือศีลว่า น้ำปานะ

            พวกผู้หญิงไปไหนกันวะ เคนถามเพื่อนขณะที่กำลังนั่งดื่มนมถั่วเหลือง

            ไปเข้าห้องน้ำอีกล่ะมั้ง ไม่รู้ว่าผู้หญิงกับห้องน้ำนี่เป็นอะไรกัน มินตอบด้วยเสียงสูงๆ ต่ำๆ เป็นเชิงสงสัย

            เรากินเสร็จก็ไปกันบ้างเหอะ เดี๋ยวต้องสวดมนต์ทำวัตรเย็นอีก ถ้าปวดฉี่เดี๋ยวจะยุ่งไปกันใหญ่ กลางชลเสนอ เพื่อนๆ จึงพากันพยักหน้าเป็นการเห็นด้วย

            สี่หนุ่มดื่มนมในแก้วหมดแล้วก็รวบรวมแก้วไว้ด้วยกันแล้วเอาไปเก็บ จากนั้นก็พากันเดินมุ่งตรงไปยังห้องน้ำ

            เฮ้ย...ทำยังไงให้พวกเราได้ดูแดงเดือดวะ เคนพูดขึ้น

            สมองมึงก็จดจ่ออยู่แค่เรื่องบอลอ่ะไอ้เคน ปล่อยวางบ้างเหอะ มินขัด

            ไอ้เชี่ยมิน...มาเข้าค่ายยังไม่ถึงวัน มึงจะบรรลุแล้วเหรอวะ เคนได้ทีพูดแซวอย่างติดตลก

            ห้องน้ำชายเต็มไปด้วยกลิ่นบุหรี่ที่มีบรรดาเด็กเกเรทั้งหลายพากันมาสูบอบายมุขเข้าปอด พวกเขาหันมามองทั้งสี่เป็นตาเดียวกัน เพราะไม่นึกว่าจะเป็นก๊วนเดียวกันกับตน สี่หนุ่มจึงจำเป็นต้องเดินออกมารอที่ด้านหน้า

            ธรรมะไม่ได้ช่วยยกระดับจิตใจของพวกนั้นให้ดีขึ้นเลย...! บุหรี่ที่จัดว่าเป็นสารเสพย์ติดชนิดหนึ่ง คนติดก็มักจะเลิกไม่ได้ แม้จะทำใจเลิกสูบเพียงแค่วันสองวันก็เป็นเรื่องที่ยากแล้ว ทำให้พวกที่เปรียบเสมือนดอกบัวใต้โคลนตมยากที่จะโผล่พ้นขึ้นมาเหนือน้ำได้

            คนสูบไม่เหม็น แต่คนไม่สูบเนี่ยสิจะตาย แค่กๆๆ... เคนที่เปิดปากพูดก็เหมือนเป็นการเปิดเพื่อรับควันเข้าไปในปอดเต็มๆ เขาจึงไอออกมาเสียงแหบแห้ง

            อายุก็ยังน้อยกันอยู่เลย จะรีบตายกันไปถึงไหนเนี่ย โอ๊กพูดขึ้นเสียงดัง ทำให้พวกที่อยู่ในห้องน้ำเดินออกมาทีละคน ทำให้คนอื่นเค้าเดือดร้อนกันไปทั่ว...

            แล้วพวกกูทำอะไรหนักหัวมึงรึไงวะ ถ้ามึงเดือดร้อนแล้วจะมายืนตรงนี้หาสวรรค์วิมานอะไรของมึงฮะ!” คนที่ยืนประจันหน้ากับโอ๊กซึ่งดูเหมือนจะเป็นหัวโจกพูด ผมเผ้าแต่ละคนยาว เสื้อออกมานอกกางเกงแทบไม่เหลือความเป็นนักเรียนอยู่เลย

            ไอ้โอ๊ก ข้าว่าพวกเราไปกันเหอะว่ะ เดี๋ยวไปเข้าห้องน้ำแถวๆ ข้างโรงอาหารก็ได้ กลางชลเห็นท่าไม่ดีรีบสะกิดเพื่อนให้ไปจากตรงนั้นเสีย

            ด้วยความเลือดร้อนทำให้โอ๊กทนไม่ได้ที่จะมีใครมาพูดกวนประสาทกับตน เขาจึงไม่สนใจในสิ่งที่เพื่อนหนุ่มพูดเลยสักนิด นี่มันค่ายจริยธรรมนะเว้ย พวกแกทำผิดศีล...ข้าจะไปบอกพระอาจารย์

            เป็นคนดีนักนะมึง ถ้างั้นเดี๋ยวพวกกูจะส่งมึงไปสวรรค์ก็แล้วกันนะ ไอ้หัวโจกคนเดิมเข้ามากระชากคอเสื้อของโอ๊กจนอยู่ในระยะประชิด

            พูดจบหมัดหนักๆ ก็กระแทกเข้าที่หน้าของโอ๊กอย่างจัง! ทำให้ทั้งกลางชล เคน และมินทนยืนเฉยอยู่ไม่ได้จึงรีบเข้ามาจัดการกับอันธพาลที่ทำร้ายเพื่อนของตน หลังจากที่มีการตะลุมบอนเกิดขึ้น พวกเดียวกันนักเลงหัวไม้นั่นก็กรูกันเข้ามาช่วยพวกตน

            ใครคนหนึ่งที่เข้ามาเห็นเหตุการณ์จึงรีบวิ่งไปบอกพระอาจารย์ทันที พระอาจารย์เดินกึ่งวิ่งมาด้วยความรีบร้อนแต่ก็ต้องอยู่ในความสำรวมพร้อมกับอาจารย์ทิพย์ฤดี มาเห็นการตะลุมบอนที่หน้าห้องน้ำจึงตะโกนห้าม เหตุการณ์ก็ยังไม่คลี่คลาย อาจารย์ทิพย์ฤดีจึงตะโกนให้หยุดพร้อมกับจับแยก

            นี่พวกเธอมาถือศีลกันนะ ทำไมถึงได้ทำแบบนี้...เป็นนักเรียนหรือนักเลงกันแน่ฮะ คำพูดของอาจารย์หญิงวัยกลางคนก้องกังวานทำให้ทุกคนในที่นั้นหน้าสลดลง

            ทุกคนตามพระอาจารย์ไปที่ห้องพัก... ภิกษุในจีวรสีเหลืองอร่ามพูดตัดบทพร้อมกับเดินนำไปที่ห้องพัก อาจารย์ทิพย์ฤดีมองตามอย่างระอา

            พวกกลางชล เคน มิน และอีกเดินตามพระอาจารย์เข้าห้องไป ผ่านนักเรียนคนอื่นๆ ที่มายืนเกาะติดสถานการณ์ รวมถึงน้ำหนึ่งและวีวี่ที่กำลังดื่มน้ำปานะเพิ่งเสร็จ

            ภายในห้องพักบรรยากาศออกจะเงียบและคร่ำเครียด นักเรียนชายที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็น คนผิดพากันนั่งก้มหน้างุดอยู่ต่อหน้าพระอาจารย์ พร้อมด้วยอาจารย์ทิพย์ฤดีที่ยืนถัดไปไม่ไกลนัก

            จะพอมีใครอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้พระอาจารย์เข้าใจได้บ้าง ภิกษุวัยชราเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง แต่ก็ไม่มีใครกล้าตอบ เอ้า...ว่ายังไง

            เมื่อพระอาจารย์เร่งรัดให้ตอบ กลางชลจึงปริปากเป็นตัวแทนทุกคนเล่าเรื่องราวทั้งหมดตามความจริงทุกประการ พวกนั้นสูบบุหรี่ในห้องน้ำครับ...

            เพียงเพราะเหตุผลนี้ พระอาจารย์จึงคิดว่าพวกโอ๊กทำถูกแล้วที่ไม่ปกป้องคนทำผิด แต่ถึงอย่างไรพวกเขาก็ผิดที่ไปมีเรื่องชกต่อยกัน พระอาจารย์จึงตัดสินลงโทษโอ๊ก กลางชล เคน และมินเพียงแค่ให้ไปล้างจานทั้งหมด

            ส่วนพวกอันธพาลที่แอบสูบบุหรี่ในห้องน้ำนั้น พระอาจารย์ให้อาจารย์เรียกผู้ปกครองของเด็กมาพบและมีโทษถึงขั้นลาพักการเรียนเลยทีเดียว เพราะความผิดไม่ใช่แค่ทำผิดศีล แต่ยังผิดกฎโรงเรียนอย่างร้ายแรงอีกด้วย

            การสวดมนต์ทำวัตรเย็นในวันนั้น ทั้งสี่หนุ่มจึงไม่ได้มีโอกาสได้ทำกิจกรรมไปพร้อมๆ เพื่อน เพราะต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งล้างจานจนมือเปื่อย น้ำหนึ่งกับวีวี่เห็นดังนั้นก็เห็นใจ เมื่อทำวัตรเย็นเสร็จแล้วก็คิดจะมาแอบช่วยล้าง แต่เมื่อสี่หนุ่มยังมีอาจารย์ทิพย์ฤดีคอยคุมอยู่สองสาวจึงไม่สามารถแอบช่วยได้

            หลังจากที่ทำวัตรเย็นเสร็จ พระอาจารย์ก็พานักเรียนทุกคนทำกิจกรรมสันทนาการเล็กน้อย ก่อนที่จะให้ช่วยกันปูเสื่อผืนยาวที่นำมาจากวัดเพื่อให้นักเรียนได้นอนพักผ่อน

            กลางชล เคน มิน และโอ๊กที่เพิ่งล้างจานที่กองพะเนินเสร็จ เมื่อเห็นว่าทุกคนล้มตัวลงนอนกันหมดแล้ว พระอาจารย์ก็ดับไฟ ทุกอย่างรอบกายอยู่ในความเงียบสงัด เคนจึงโผล่หน้าไปที่ช่องลมที่พักของผู้หญิงแล้วมองหาเพื่อนสาว

            ไอ้น้ำ...วีวี่... เคนเรียกสองสาวอย่างกระซิบกระซาบ

            วีวี่ที่ยังไม่หลับ เพราะอยากพอกหน้าก่อนนอนจนคิดมากหันไปมองตามเสียงเรียก เมื่อเห็นว่าเป็นเคนจึงได้เรียกน้ำหนึ่งที่นอนอยู่ข้างๆ ผู้หญิงคนอื่นนอนกันหมดแล้วด้วยความอ่อนเพลีย จึงไม่มีใครสังเกตถึงความเคลื่อนไหวของทั้งสอง

            อาจารย์ทิพย์ฤดีที่นอนเฝ้าหน้าประตูอาคารโรงนอนรู้สึกตัวขึ้นมา ทำให้สองสาวที่กำลังเดินย่องเพื่อจะออกไปต้องชะงักทันที

            พวกเธอจะไปไหน

            พวกหนูกำลังจะไปเข้าห้องน้ำค่ะอาจารย์ ข้าศึกบุกกลางดึก... วีวี่ตอบพร้อมกับทำท่าทางว่าตนทนไม่ไหวแล้ว

            เอ้า...รีบๆ ไป แล้วรีบกลับมาล่ะอาจารย์สาวพูดจบก็ล้มตัวลงนอนต่อ

 

            เวลาดึกสงัดที่ทุกคนเข้านอนกันหมดแล้ว บรรยากาศภายในโรงเรียนยามดึกอย่างนี้เป็นโอกาสที่ดีที่พวกเขาจะได้อยู่ในโรงเรียนอย่างที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน เคนพาสองสาวเดินมานั่งอยู่ที่โต๊ะม้านั่งหินอ่อนบริเวณสวนสมุนไพร

            เคน...แล้วคนอื่นๆ ล่ะ วีวี่เอ่ยถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง กลัวว่าเพื่อนที่เพิ่งโดนทำโทษมาจะเกิดอันตรายอะไร

            เข้าไปจูนทีวีอยู่ที่ห้องสื่อวีดีทัศน์น่ะ

            อ้าว...แล้วไปทำไม โดนอาจารย์ใช้งานยังไม่เสร็จอีกเหรอ อาจารย์ทิพย์ฤดีก็นอนแล้วนี่นา น้ำหนึ่งถามบ้าง

            เปล่า พวกเราไม่ได้โดนใช้งานเพิ่มหรอก เพียงแต่โดนทำโทษเพิ่มคือให้เฝ้าเวรยามต่างหาก เคนตอบอย่างไม่เหลือความวิตกกังวลอะไรเลยที่โดนทำโทษเพิ่มจากการล้างจาน พวกแกลืมไปแล้วรึไงว่าวันนี้วันอะไร

            ทั้งน้ำหนึ่งและวีวี่ทำท่านึกแล้วเปล่งเสียงตอบแทบจะพร้อมๆ กันว่า ศึกแดงเดือด...!”
            เคนยิ้ม เขาเดินนำสองสาวขึ้นไปบนอาคาร มุ่งตรงไปยังห้องสื่อวีดีทัศน์ที่อยู่ชั้นสามริมสุดด้านขวา เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็พบกลางชล มิน และโอ๊ก ที่กำลังง่วนอยู่กับการปรับคลื่นโทรทัศน์

            เหลืออีกสิบห้านาทีก็จะถึงเวลาแล้ว... โอ๊กหันมาบ่นอย่างกังวล

            ไหนใครด่ากูว่ามีแต่กูที่จดจ่อวะ เคนได้ทีแขวะเพื่อน

            ข้านี่แหละเว้ย มินพูด ทำเอาคนที่จำผิดอย่างเคนหน้าหงอไปได้แต่หัวเราะแหะๆ

            น้ำหนึ่งเดินเข้ามาเลือกหาที่นั่ง เหมือนเพื่อนๆ จะจงใจเว้นที่ข้างๆ กลางชลไว้ให้เธอ แต่เธอก็ไม่มานั่ง กลับเลือกนั่งแถวหลังทุกคน

            น้ำ...แกมานั่งนี่ดิ ไปนั่งอะไรไกลเกิน เคนพูดด้วยเสียงสูงพร้อมกับหันไปบอกกลางชล ไอ้ชลเขยิบมาอีกดิ๊

            ไม่ดีกว่าว่ะ ฉันนั่งตรงนี้สบายๆ จะดีกว่า พวกแกจะได้ไม่ต้องเบียดกัน

            เฮ้ยๆๆ จูนได้แล้วเว้ย... โอ๊กพูดอย่างลิงโลด เขาดีใจจนเนื้อเต้น คิดว่าวันนี้จะไม่ได้ดูฟุตบอลนัดสำคัญนี้เสียแล้ว

            ภาพจากหน้าจอโทรทัศน์ฉายให้ผู้ชมทุกคนได้เห็นนักเตะของทั้งสองทีมที่กำลังเดินเข้าสู่สนาม ทีมเจ้าบ้านอย่างลิเวอร์พูลพากันเดินเชิดหน้ามาในชุดสีแดงเพลิงดูน่าเกรงขามยิ่งนัก ในขณะที่แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดคู่ปรับทีมสำคัญมาเยือนในชุดสีดำ

            นักเตะของทั้งสองทีมยืนประจำตำแหน่งของตนเองเรียบร้อยแล้ว เมื่อเสียงเป่านกหวีดจากกรรมการดังขึ้นฝ่ายเจ้าถิ่นได้เขี่ยลูกก่อนโดยเฟร์นานโด ตอร์เรสส่งบอลให้กับสตีเว่น เจอร์ราร์ด ผู้เป็นกัปตันทีม

            กรี๊ดดดด...! พี่เจิดกับตอร์เรสหล่อมากเลย วีวี่โพล่งขึ้น ทำให้หนุ่มๆ ทุกคนหันมามองเธอเป็นตาเดียวกัน

            น้อยๆ หน่อยก็ได้ยัยวีวี่ เวอร์ไปละ เคนพูดขัดขึ้น

            นี่พวกแกยังไม่ชินกับพฤติกรรมเพื่อนสาวอีกเหรอฮะ น้ำหนึ่งพูดแกมขำพร้อมกับส่ายหน้าไปมาอย่างระอา

            ผู้ที่ได้ครองบอลต่อจากเจอร์ราร์ดก็คือ ไรอัน บาเบล ที่นัดนี้ถูกจับให้อยู่ในตำแหน่งปีกซ้าย เมื่อบาเบลได้ทีก็รีบวิ่งพาลูกกลมๆ ฝ่าด่านกองกลางของฝ่ายตรงข้ามไป แต่ก็ไม่พ้นการสกัดบอลของริโอ เฟอร์ดินานด์ ปราการหลังของฝ่ายตรงข้ามไปได้

            เกมดำเนินมาเรื่อยๆ จนกระทั่งสิบนาทีสุดท้ายของครึ่งแรก ทั้งสองก็ยังทำอะไรกันไม่ได้ และในขณะนั้นเอง...ช่วงเวลาที่เบอร์บาตอฟหลุดเดี่ยวเข้าไปยังหน้าประตูของลิเวอร์พูล เขาไม่รอช้า รีบส่งลูกกลมๆ ตุงตาข่ายเข้าไป ทำให้แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดขึ้นนำทันที

            เฮ้...! ไชโย...ในที่สุดเราก็ขึ้นนำได้สำเร็จโว้ย โอ๊กตะโกนลั่น แต่ก็ต้องรีบอามือปิดปากตัวเอง เพราะเดี๋ยวจะมีใครมาได้ยินพวกเขาเข้า

            สะใจ พวกกองหลังเป็ดยืนเอ๋อกันไปเลย กลางชลพูดหัวเราะคิกคักไปด้วย

            บรรดาสาวกทีม เป็ด พากันนั่งหน้างุ้มบอกบุญไม่รับ ยิ่งได้ยินกลางชลพูดแดกดันทีมตัวเองว่าเป็นทีมเป็ด ไม่ใช่หงส์ด้วยแล้ว อารมณ์โกรธพลุ่งพล่านจี๊ดขึ้นมาทันทีทันใด

            ยืนเอ๋อแล้วไง พวกเด็กผีก็ดีใจกันเข้าไปเถอะ... น้ำหนึ่งโวยวายเสียงสูง อย่าคิดว่าตัวเองแน่ สำเหนียกตัวเองไว้บ้างก็ดีนะ

            หญิงสาวพูดโดยที่ไม่ได้มองหน้าคนที่อยากให้ฟัง แม้แฟนทีมปีศาจแดงจะมีทั้งโอ๊กและมินด้วยก็ตาม แต่เธอจงใจพูดแดกดันใส่กลางชลมากกว่า

            ไอ้น้ำ...แกใจเย็นๆ คิดเป็นจริงเป็นจังไปได้ เคนพูดดักคอ เพราะไม่อยากให้เป็นเรื่องเป็นราวขึ้นมา

            หมดเวลาครึ่งแรก นักเตะในสนามทุกคนเดินออกมา บ้างก็ดื่มน้ำ บ้างก็เดินคุยกัน แล้วภาพก็ตัดไปที่โฆษณา

            นัดนี้พี่เจิดเล่นดีอ่ะ วีวี่แสดงความเห็น

            แน่นอนอยู่แล้ว พี่แกเล่นดีทุกนัด...ไม่ต้องห่วง เคนสำทับ

            เราขอโทษ...ไม่ใช่เฉพาะแค่เรื่องเมื่อกี้ แต่เราอยากขอโทษเธอกับเรื่องทุกอย่างที่ผ่านมา

            จู่ๆ กลางชลก็พูดขึ้นมาท่ามกลางบทสนทนาเรื่องบอลของเพื่อนๆ ทำให้ทุกคนที่กำลังสนุกปากกับการวิพากษ์วิจารณ์รูปเกมอยู่ต้องเงียบกันไป

            น้ำหนึ่งนั่งก้มหน้าด้วยสีหน้าบึ้งตึง ถ้าจะให้เธอให้อภัยในวินาทีนั้นที่เขาพูดขอโทษจบประโยคเลยก็คงจะเกินไปสักนิด

            น้ำ...ออกไปคุยกับข้าแป๊บนึงดิ เคนเอ่ยขึ้นน้ำเสียงเป็นจริงเป็นจัง แล้วทั้งสองก็ลุกออกไปด้านนอก ส่งเสียงสนทนากันอย่างเบาที่สุด

            ข้าถามความเห็นแกเฉยๆ นะ...แกว่าที่ไอ้ชลมันทำกับแกมันผิดมากไหมวะ

            แกถามอะไรเนี่ย มันก็ต้องผิดมากดิวะ ก็ดูสิ่งที่เค้าทำกับฉันสิ เอาความรู้สึกฉันมาล้อเล่นอย่างนี้น่ะ พูดไปเธอก็ใส่อารมณ์ไปด้วย

            อืม...ผิดมากก็เลยโกรธมาก แล้วมันน่าโกรธถึงขนาดที่แกให้อภัยมันไม่ได้เลยรึเปล่าวะ เคนถามแบบวางเชิง เขาไม่อยากทำให้คนฟังรู้สึกว่าเป็นคำพูดประชดแดกดันอะไรแทนเพื่อนหนุ่มของตน

            นี่แกมาหลอกถามอะไรฉันรึเปล่าเนี่ย คิดว่าฉันจะยกโทษให้นายนั่นง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ

            ไม่ยกโทษให้ง่ายๆ แสดงว่าก็ต้องมีวันที่ยกโทษให้...ฮ่าๆๆ ชายหนุ่มเองไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าหัวเราะให้กับอะไร

            เออ! ใครจะเป็นบ้าโกรธไปตลอดวะ ฉันไม่ได้ใจไม้ไส้ระกำอะไรขนาดนั้นนะโว้ย

            ฮ่าๆๆ ไอ้คำสุดท้ายเมื่อกี้ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ะ สายตาของเขากรุ้มกริ่มขึ้นมา ข้าถามจริง...เอ็งคิดยังไงกับไอ้ชล

            ไอ้เคน...นี่เอ็งถามห่xอะไรวะ โวะ!” แทนที่จะตอบไปตรงๆ หญิงสาวกลับใส่อารมณ์เพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกที่แท้จริง ก็เคยบอกแกไปแล้วไง ยังจะต้องให้ฉันบอกอะไรอีกห๊า...?”

            ก็ถาม...เอ็งเล่นโกรธมันเป็นฟืนเป็นไฟขนาดนี้ เหมือนเอ็งไม่แคร์ความรู้สึกไอ้ชลมันเลยนี่หว่า ระวังมันจะน้อยใจเอ็งนะโว้ย ไม่อยากให้คนที่ตัวเองรักมีความสุขรึไง

            เคน...แกให้เวลาฉันหน่อย ตราบใดที่เค้ายังไม่ยอมเคลียร์เรื่องนี้ จะให้ฉันยกโทษให้เค้าได้ยังไง ในเมื่อกอหญ้าก็ยังอยู่ทนโท่ ฝ่ายนั้นเค้าก็ยังเข้าใจอยู่ว่าตัวเองคบอยู่กับนายชลนะ ฉันรู้ว่าเค้าอยากลองใจฉัน แต่ก็ไม่น่าทำอย่างนี้ เค้าไม่ได้แค่เอาความรู้สึกฉันมาล้อเล่นเท่านั้น แต่เค้ายังเอาความรู้สึกของกอหญ้ามาล้อเล่นเหมือนกัน

            เออ...ข้าเข้าใจ เคนพูดในขณะที่เห็นกลางชลยืนอยู่ด้านหลังน้ำหนึ่ง แต่กลางชลก็ทำจุ๊ปากไม่ให้บอกเธอ

            เขาจะออกมาตามทั้งสองเข้าไปด้านใน เพราะเห็นว่าออกมานานแล้ว ฟุตบอลครึ่งหลังกำลังจะมาในอีกห้านาที

            ถ้าเค้าไม่ยอมไปเคลียร์มันก็จะคาราคาซังอยู่อย่างนี้ งั้นก็จมอยู่กับยัยกอหญ้านั่นไปเหอะ หญิงสาวพูดประชดประชันเหมือนกับจะรู้ว่าคนที่เธอประชดยืนอยู่ตรงนี้ยังไงยังงั้น

            ถ้าเราไปเคลียร์กับกอหญ้าแล้ว เรากับเธอจะเปลี่ยนจากเพื่อนเป็นแฟนได้รึเปล่า กลางชลโพล่งขึ้นมาจากด้านหลัง ทำให้น้ำหนึ่งสะดุ้งสุดตัว

            เอ่อ...ข้าขอตัวเข้าไปข้างในก่อนละกันนะ อีกห้านาทีเข้ามากันนะโว้ย บอลจะมาแล้ว เคนพูดแกมสั่งก่อนเดินเข้าห้องไป ทิ้งไว้ให้สองหนุ่มสาวพ่อแง่แม่งอนกันต่อไป


  

เข้ามาลงตอนต่อไป เป็นการฉลองความภาคภูมิใจเมื่อคืนนี้ค่ะ
แม้ว่าเมื่อคืนหงส์จะแพ้ปีศาจแดงไป 3-2 แต่ก็เป็นความพ่ายแพ้ที่น่าภาคภูมิใจมากเลยล่ะ

หายไปนานหน่อย เพราะอยู่ปีสี่แล้ว งานการก็วุ่นวายเชียวค่ะ ^^'
แต่นิยายใกล้จะจบแล้ว อย่าเพิ่งทิ้งกันไปนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

347 ความคิดเห็น

  1. #329 eiffewp' (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 กันยายน 2553 / 14:29
    เป็นกำลังใจให้ค่า ลุ้นให้ดีกันสักที
    55555 น่ารักจังเลย <3
    #329
    0