[Liverpool VS Man U] ♥ ลุ้นรักศึกแดงเดือด

ตอนที่ 29 : [ Match XXIII ] : กอหญ้าครับ...ผมดีใจนะที่ได้รู้จักกับคุณ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 304
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 เม.ย. 53


            มีเพียงเสียงโทรทัศน์เท่านั้น เข้ามาทำลายความเงียบที่ถูกครอบงำมานาน กลางชลรีบยกกะละมังใส่น้ำสำหรับเช็ดตัวของตนออกไป หญิงสาวนั่งนิ่งมองเขา แล้วถามว่า...

            นายไม่สบายเป็นยังไงบ้าง

            อ๋อ...ไม่เป็นไรแล้วแหละ ก็แค่เป็นไข้ธรรมดาๆ น่ะ แล้วนี่เธอไม่เรียนเหรอ อย่าบอกนะว่าโดดเรียนมา เขาพูดทำเสียงล้อๆ แต่คนฟังไม่ตลก เธอมีสีหน้าบึ้งตึงด้วยความไม่พอใจ

            ก่อนที่ทั้งสองจะได้สนทนากันต่อจากนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของเจ้าบ้านที่วางอยู่บนโต๊ะดังขึ้น เขากดรับสายทันที

            ฮัลโหล...สวัสดีครับ เมื่อเห็นเบอร์แปลกๆ กลางชลจึงพยายามพูดอย่างสุภาพ

            [ชลคะ นี่กอหญ้าเองนะคะ]

เสียงปลายสายดังลอดโทรศัพท์ออกมา ทำให้คนที่นั่งอยู่มองหน้าคนคุยโทรศัพท์อย่างทันทีทันควัน ทำให้เขาจำเป็นต้องลุกออกมาจากตรงนั้น เพื่อทำลายความอึดอัดของตนเอง

เขาปล่อยให้คนมาเยี่ยมนั่งอยู่ตรงนั้นเพียงลำพักสักครู่หนึ่งก็เดินกลับมานั่งที่เดิม แต่น้ำหนึ่งไม่ได้ปริปากพูดอะไรกับเขาสักคำ ทั้งๆ ที่อยากรู้ใจจะขาดแล้วว่าเขาคุยอะไรกับแม่กอหญ้านั่นตั้งนานสองนาน

กอหญ้าจะมาที่นี่... ชายหนุ่มเอ่ยขึ้น

เอ๊า...ถ้าอย่างนั้นฉันจะกลับ! ถ้ายัยนั่นมาเจอว่าฉันอยู่ที่นี่ สงสัยงานจะเข้านายเต็มๆ น้ำเสียงของคนพูดออกจะกระชากแดกดันไปเสียหน่อย แต่คนฟังก็รู้อยู่แล้วว่าเป็นเรื่องปกติ

เธอไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น เขาพูดราบเรียบ ไม่แสดงความรู้สึกใดๆ ออกมาให้เห็นชัด

แต่ฉันจะกลับ ฉันไม่อยากเจอยัยนั่น...เข้าใจไหม ฮะ?!”

พูดจบหญิงสาวก็นั่งเงียบไม่พูดไม่จา แต่ก็ไม่กล้าลุกขึ้นแล้วเดินออกไป เหตุผลเพียงเพราะกลัวว่ายัยกอหญ้านั่นจะมาเกินหน้าเกินตาเธอ

ออดดดดด... เสียงออดดังขึ้นที่หน้าบ้าน แสดงว่ามีผู้มาเยือน ทำให้เจ้าของบ้านต้องเดินออกไปต้อนรับ

กลางชลเดินออกไปโดยไม่ได้หันมามองน้ำหนึ่งเลย เขาไม่สนใจด้วยซ้ำว่าเธอจะรู้สึกอย่างไร เพราะเขาไม่เข้าใจว่าเธอจะทำไปเพื่ออะไร ใช่สิ...เพราะเขาไม่เข้าใจเธอ

ชลไม่สบายเป็นยังไงบ้างคะ หายดีหรือยัง กอหญ้าถามขณะที่กำลังเดินตามเขาเข้ามาในบ้าน

ดีขึ้นมาแล้วล่ะครับ แล้วทำไมวันนี้ถึงมาได้ล่ะ ไม่ได้ไปเรียนเหรอครับ ชายหนุ่มชวนคุย

อ๋อ...วันนี้ที่โรงเรียนเลิกก่อนน่ะค่ะ เพราะว่าอาจารย์ทุกคนต้องเข้าประชุม หญ้าเซ็งๆ ไม่รู้ว่าจะไปไหนดี ไปหาชลที่ห้องเพื่อนก็บอกว่าชลไม่ได้มาเรียน หญ้าเลยโทรหาชลนั่นแหละค่ะ

เมื่อทั้งสองเดินเข้ามาในบ้านเรียบร้อยแล้ว กลางชลก็ต้องแปลกใจ เมื่อไม่เห็นน้ำหนึ่งนั่งอยู่ที่เดิม เจ้าหล่อนหายตัวไปอย่างเป็นปริศนา แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรกับผู้มาใหม่ให้น่าสงสัย

กอหญ้านั่งลงที่โซฟาที่ที่น้ำหนึ่งนั่งก่อนหน้านั้น แม้จะมีร่องรอยของการนั่งอยู่แต่เธอก็ไม่ได้สังเกตความผิดปกติอะไร นอกจากแอบแปลกใจว่าทำไมที่ตรงนี้ยังอุ่นๆ อยู่ เหมือนเพิ่งมีคนลุกไปจากตรงนั้น แต่เมื่อนึกย้อนไปก็อาจจะเป็นที่ที่กลางชลเพิ่งลุกไปรับเธอก็เป็นได้

กลางชลรีบเดินไปในครัวเพื่อไปรินน้ำมาให้แขก กลับพบว่าคนที่หายตัวไปมาซ่อนตัวอยู่ในครัวนี่เอง

นี่เธอ...ทำไมต้องมาหลบอยู่ตรงนี้ด้วยเล่า ชายหนุ่มกระซิบถาม

ก็ฉันบอกแล้วไงว่าไม่อยากเจอหน้ายัยนั่น นายไม่เข้าใจรึไง

เธอไม่ต้องอ้างหรอกนะ จริงๆ แล้วกลัวว่าคนอื่นจะรู้ว่าเรากับเธออยู่ด้วยกันที่บ้านสองต่อสองน่ะสิ อยู่กับเรามันน่าอายมากนักหรือ เขาพูดเป็นตุเป็นตะ ทำให้อีกฝ่ายส่ายหน้าอย่างระอา

นายใช้สมองส่วนไหนคิดเนี่ย นี่ฉันกำลังคุยกับคนใกล้เป็นบ้าอยู่รึเปล่า อะไรกัน...ไม่ยอมให้ฉันกลับก็เพื่อให้ฉันได้เจอกับยัยนั่นหรือไง เธอยังคงกระซิบต่อไป

ไปเถอะน่า...เธอจะกลัวอะไร อยู่กับเรา เขาพูดพร้อมกับดันหลังอีกฝ่ายเบาๆ ให้เดินออกไป แต่เธอขืนไว้ไม่ยอม

นี่นายจะมากะเกณฑ์อะไรชีวิตฉันนักหนาเนี่ย เอาน้ำไปให้แขกไป๊! เค้ารอนานแล้ว เดี๋ยวมันจะน่าสงสัยเธอไล่

ไม่ๆๆๆ เธอต้องออกไปกับเราด้วย

เอ๊ะ...!” น้ำหนึ่งเริ่มโมโห เผลอพูดดังขึ้น ทำให้เธอรีบปิดปากตัวเองทันที

ถ้างั้นเราจะรอให้เธอทำเตรียมตัวเตรียมใจก่อน แล้วตามเราออกไป โอเค.ไหม...ที่รัก ชายหนุ่มพูดจบเขาก็ยิ้มร่าแล้วเดินถือแก้วน้ำออกไป

ทะ...ที่รักงั้นเหรอ?! ฝ่ายคนฟังแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง นี่เขา...เรียกเธอว่าที่รักได้อย่างเต็มปากเต็มคำ นี่ระหว่างเธอกับเขาอยู่ในฐานะอะไรกันเนี่ย หญิงสาวนึกในใจหน้าก็เริ่มแดงก่ำขึ้นมาด้วยความเขินอาย แต่ทิฐิที่อยู่ในใจของเธอยังคงสั่งให้ตัวเธอนั้นไม่พอใจที่เขาเรียกแบบนั้นออกมา

 

            อหญ้ามองตามกลางชลที่เดินออกมาจากห้องครัวพร้อมทั้งส่งยิ้มหวานๆ ให้กับเขา ส่วนเขาเองก็นำแก้วน้ำมาเสิร์ฟแล้วนั่งลงที่เดิมของตนเอง

            พรุ่งนี้ชลจะไปเรียนไหมคะ หญิงสาวเอ่ยถามขึ้น

            ผมไม่เป็นไรมากแล้วก็คงต้องไปน่ะครับ เพราะเข้าค่ายจริยธรรมใกล้เข้ามาแล้ว เดี๋ยวผมจะไม่รู้เรื่องราวอะไรกับเพื่อนๆ

            แหม...เพื่อนชลนี่ไม่มีน้ำใจขนาดนั้นเลยเหรอคะ ว่าถ้าชลไม่รู้อะไรก็จะไม่ยอมบอกอะไรเลยอ่ะ เธอพูดแดกดันราวกับ เพื่อนๆ พากันยืนอยู่ตรงนั้น

            คนฟังหน้าเจื่อนไปเลยทันที เขาไม่นึกว่าเธอจะกล้าพูด กล้าคิดอย่างนั้น เอ่อ...ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกครับ

            ก่อนที่ทั้งสองจะได้คุยกันต่อจากนั้น ใบบัวก็เดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับเคนที่ขอตามมาเที่ยวบ้านด้วย เพราะรู้ดีว่าน้ำหนึ่งอยู่ที่นี่ แต่เมื่อได้เห็นว่าเป็นกอหญ้า แทนที่จะเป็นเพื่อนของตนก็แปลกใจไม่น้อย

            ว่าไงคนป่วย มีคนมาดูแลจนหายดีแล้วมั้งเนี่ย เคนเอ่ยขึ้นเพื่อนหนุ่มของตนเป็นเชิงแซว

            ดีขึ้นมากแล้ว แล้วเป็นไงครับคุณว่าที่น้องเขย ลมอะไรหอบมาถึงนี่ เจ้าบ้านมิวายเอ่ยหยอกกลับไป

            แหม...เห็นทีก็คงจะเป็นลม ใบบัว แหละครับคุณพี่ชาย ถึงได้หอบมาได้ สองหนุ่มคุยแซวกันเองก็หัวเราะเฮฮากันอยู่สองคน แต่ใบบัวกับกอหญ้าที่นั่งฟังอยู่ไม่ตลกไปด้วย คนละอารมณ์ความรู้สึก

            สำหรับใบบัวนั้น เป็นความรู้สึกของความเขินอาย ที่พี่ชายของตนแซวคนที่ตนพามาด้วยว่าเป็น ว่าที่น้องเขย แต่ตัวเธอเองก็ไม่ได้โต้แย้งใดๆ เพราะรู้สึกดีๆ กับเขา แต่กอหญ้ากลับรู้สึกหมั่นไส้เคน ในฐานะที่เขาเป็นเพื่อนกับยัยน้ำหนึ่งซึ่งเป็นศัตรูหัวใจของตน

            ใบบัวกำลังจะผละไปจากตรงนั้นเพื่อนำน้ำมาเสิร์ฟแขกของตนเอง แต่กลางชลห้ามไว้ก่อน แล้วเอ่ยปากอาสาไปเอง เขาอ้างว่าเพื่อให้เธอได้อยู่นั่งคุยเป็นเพื่อนเคนนั่นเอง

            ภายในห้องครัว น้ำหนึ่งยังคงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตรงชานด้านหลังบ้าน เมื่อกลางชลเดินเข้ามาเป็นรอบที่สอง ทั้งสองต่างก็พูดกระซิบกันเหมือนเช่นเคย

            นี่...เมื่อไหร่เธอจะออกไปสักทีเล่า นายเคนกับใบบัวก็กลับมาแล้วนะ ชายหนุ่มพูดกระซิบ แต่ก็มีน้ำเสียงของความเร่งรีบ

            อ้าว...ไอ้เคนมาแล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันด้วยล่ะ

            ไม่เกี่ยวน่ะใช่ แต่เธอจะอยู่ตรงนี้ตลอดเลยรึยังไง ชายหนุ่มพูดแล้วจับข้อมืออีกฝ่ายเพื่อที่จะดึงแขนเธอให้เดินออกไปด้วยกัน

            อีกฝ่ายขัดขืนโดยอัตโนมัติ เจ้าหล่อนแหวใส่อีกฝ่ายทันที ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ! นายไม่มีสิทธิ์มาทำอย่างนี้กับฉัน...นายกลางชล!”

            ด้วยเสียงที่ดังขึ้นมาทำให้ใบบัว เคน และกอหญ้ารีบเดินกึ่งวิ่งตามกันออกมาดูที่ห้องครัวนั้นเองว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อกอหญ้าได้เห็นว่าน้ำหนึ่งอยู่ในบ้านของกลางชล เธอก็นึกหมั่นไส้อยู่ในใจ ยัยนี่ร้ายนัก...!

            ทุกคนมาก็ดีแล้ว เรามีเรื่องอยากจะบอก... กลางชลเอ่ยขึ้นเป็นปริศนา สร้างความอยากรู้ให้กับทุกคนอย่างมาก ทั้งใบบัว เคน กอหญ้า และน้ำหนึ่งต่างก็จ้องหน้าเขาด้วยความแปลกใจและกำลังตั้งใจฟัง

            หวังว่าคงไม่ใช่อย่างที่คิดนะ เคนสบถ ทำให้คนที่กำลังมีเรื่องอยากบอกเหล่ตามองอย่างตำหนิเล็กๆ ที่ขัดคอตน ทำให้คนพูดทำได้เพียงสงบปากสงบคำลงไป

            กลางชลส่งสายตามองไปยังน้ำหนึ่งที่ยืนนิ่งคอยฟังเรื่องที่เขาต้องการบอก สายตาของเขาบ่งบอกถึงความนัยหลายๆ อย่างจนยากที่จะเดา ก่อนที่เขาจะพูดอะไรต่อจากนั้น เขาเหลือบมองไปยังกอหญ้า หญิงสาวหลบสายตาอย่างเขินอายตามประสาคนมีจริต

            กอหญ้าครับ...ผมดีใจนะที่ได้รู้จักกับคุณ ระหว่างผมกับคุณมีแต่ความรู้สึกที่ดีต่อกัน ชายหนุ่มเอ่ยเจาะจงไปที่กอหญ้าจนเธอขวยอายมากกว่าเดิม แก้มแดงราวกับมะเขือเทศสุกปลั่ง

            ไอ้ชล! เอ็งอย่าบอกนะว่า... เคนสบถอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เป็นความรู้สึกที่ยากเกินบรรยาย เขาคิดไว้ในใจว่าเพื่อนหนุ่มจะต้องประกาศคบกับน้ำหนึ่ง หรือไม่ก็บอกให้ทุกคนรับรู้ว่าทั้งสองได้ตกลงปลงใจสร้างความสัมพันธ์อันดีเกินกว่าเพื่อน ผิดคาด!

            หญ้าก็รู้สึก...ชอบชลตั้งแต่ครั้งแรกที่เราได้รู้จักกัน เรียกว่าเป็นรักแรกพบก็ว่าได้นะคะ ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะได้เอ่ยต่อ คนที่ยืนหน้าแดงก็โพล่งขึ้นมาอย่างเก็บอาการดีใจไว้ไม่อยู่

            ผมขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆ นั้นที่หญ้ามีให้กับผม...

            เอ้า...เด็กๆ มาชุมนุมอะไรกันจ๊ะวันนี้ มีอะไรพิเศษรึเปล่า และก็ยังไม่ทันที่กลางชลจะได้พูดอะไรต่อจากนั้น แม่ของเขาก็เดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับทักขึ้นมา ทำให้เรื่องราวทั้งหมดจำเป็นต้องยุติเพียงเท่านี้

            แม่ชวนทุกคนอยู่รับประทานอาหารมื้อเย็นด้วยกัน แต่เวลาล่วงเลยไปมากแล้วทำให้ต้องรีบแยกย้ายกันกลับบ้าน เพราะเดี๋ยวพ่อแม่จะเป็นห่วง

            และคืนนั้น ใบบัวที่เก็บความสงสัยไว้ในอกเพียงคนเดียวไม่ไหวต้องเดินไปเคาะประตูห้องของพี่ชายในเวลาดึกดื่น

            มีอะไรรึเปล่าบัว ไม่หลับไม่นอน เจ้าของห้องพูดขึ้นเมื่อออกมาเปิดประตู

            ขอบัวเข้าไปในห้องพี่ชลได้ไหม มีเรื่องอยากจะคุยด้วยหน่อย เมื่อเข้ามาในห้องหนุ่มโสดเรียบร้อยแล้ว สาวน้อยก็ไม่รอช้า เอ่ยปากถามพี่ชายในเรื่องที่ตนกำลังสงสัยทันที เรื่องที่พี่ชลจะบอกวันนี้...บัวอยากรู้ค่ะ เรื่องอะไรเหรอคะ

            ชายหนุ่มได้ยินดังนั้นก็หัวเราะร่วนแล้วเอ่ยสบถออกมาว่า เด็กน้อยเอ๊ย...

            พี่ชลอ่า... เด็กน้อย พูดอย่างงอนๆ

            ฮ่าๆๆๆ นี่เราอยากรู้มากถึงขนาดลงทุนเดินมาหาพี่เพื่อถามเรื่องนี้เนี่ยนะ แทนที่เขาจะตอบคำถามของน้องสาว เขากลับเห็นมันเป็นเรื่องตลกไปซะได้ เจ้าหล่อนได้แต่ทำปากยื่นๆ งอนตุ๊บป่องเหมือนเด็กๆ พี่ขอถามก่อน ว่าทำไมถึงได้อยากรู้มากขนาดนี้

            ก็พี่ชลอ่ะ...มีพิรุธน่าสงสัยตั้งแต่ไม่ยอมให้พี่น้ำกับเจ๊กอหญ้านั่นประจันหน้ากันแล้ว

            เปล่า... ชายหนุ่มลากเสียงยาว พี่ไม่ได้ไม่ยอมให้เจอนะ แต่ยัยน้ำเน่าเลือกที่จะไม่เจอหน้ากอหญ้าเองต่างหาก พี่ก็ไม่รู้เหตุผลว่าทำไมถึงได้จริงจังขนาดนั้น

            ห๊า...!” คนฟังเอ่ยเสียงลั่น พี่น้ำเนี่ยนะไม่กล้า เป็นไปได้เหรอ?!”

            และแล้ว...ความสงสัยที่อยู่ในใจของเด็กสาว ก็เพิ่มทวีคูณมากกว่าเดิม แทนที่ถามแล้วจะกระจ่างแจ้ง เปล่าเลย!

 

            อนเช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อใบบัวเดินทางมาโรงเรียนพร้อมกับกลางชลตามปกติ ก็ต้องพบกับกอหญ้าที่มาดักรอพี่ชายของตนอยู่ก่อนแล้ว หญิงสาวเข้าใจไปเรียบร้อยแล้วว่าเหตุการณ์เมื่อวานนี้กลางชลกำลังจะเอ่ยปากขอคบกับเธอ เธอจึงมีท่าทีระริกระรี้กว่าที่เคยเป็น

            ชลขา ทานข้าวเช้ามารึยังคะ เราไปทานข้าวกันไหม เธอพูดพร้อมกับควงแขนเขาให้เดินไปด้วยกับตน สร้างความสนใจให้แก่ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาแถวนั้นได้เป็นอย่างดี

            เอ่อ...เรียบร้อยแล้วครับ

            พี่ชล! บัวขึ้นห้องเรียนก่อนนะ ผู้เป็นน้องสาวพูดขัดขึ้นอย่างห้วนๆ ด้วยความรู้สึกขัดใจแทนน้ำหนึ่งอย่างบอกไม่ถูก

            ถ้างั้นชลไปนั่งเป็นเพื่อนหญ้าหน่อยได้ไหมคะ ขณะที่ทั้งสองกำลังเดินมุ่งตรงไปยังโรงอาหาร กอหญ้าเหลือบไปเห็นเด็กสาวคนหนึ่งกำลังมองมาที่กลางชลอย่างพึงพอใจ โดยไม่ได้สนใจเลยว่าเขานั้นเดินมากับตน

            กลางชลไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธเธอ แต่เขาก็ยอมเดินไปกับเธอด้วย ชายหนุ่มหันไปยิ้มให้เด็กสาวคนนั้นเพื่อแสดงมนุษยสัมพันธ์อันดี ว่าเมื่อมีคนยิ้มให้เราก็ควรจะยิ้มตอบ

            นี่หล่อน...มองอะไรไม่ทราบยะ มองแฟนคนอื่นมันไร้มารยาทนะ รู้ไหม คนข้างๆ เขาเสียงแหวขึ้นมา ทำให้กลางชลรีบหุบยิ้มทันที เด็กสาวคนนั้นก็รีบวิ่งไปจากตรงนั้นด้วยความเกรงกลัว

            ฝ่ายเจ้าตัวต้นเหตุพูดไม่ออกบอกไม่ถูกกับคำพูดของเจ้าหล่อน เธอเรียกเขาว่า แฟน อย่างเต็มปากเต็มคำ แสดงว่าเธอเข้าใจผิดไปแล้วเต็มประตูเป็นแน่แท้ เขาไม่รู้จะพูดอย่างไร รอไว้พูดความจริงในวันที่มีโอกาสเลยทีเดียว

            ทั้งโรงเรียนกระจายข่าวที่กอหญ้ากับกลางชลคบกันอย่างรวดเร็ว ทำให้ทุกคนที่ไม่ชอบกอหญ้าพากันจับกลุ่มซุบซิบนินทาอย่างสนุกปาก ทุกคนต่างก็สนใจข่าวนี้ ส่งผลให้ห้องม.๕ ห้อง ๒ กำลังจะระเบิดในช่วงพักกลางวัน

            กลางชลเองถือว่าเป็นหนุ่มฮอตคนหนึ่งที่ใครๆ ก็รู้จัก ด้วยหน้าตาอันหล่อเหลาของเขาก็ย่อมมีสาวๆ กรี๊ดกร๊าดมากเป็นธรรมดา

            พี่ชล...พี่ชลคบกับพี่กอหญ้าแล้วจริงๆ เหรอคะ เด็กสาวคนหนึ่งที่แวะมาหาเขาถึงห้องถามขึ้น มีผู้หญิงอีกหลายสิบคนที่ยืนรอฟังคำตอบจากเขา

            หมั่นไส้!” น้ำหนึ่งสบถขึ้นด้วยน้ำเสียงประชดประชัน

            กลางชลเหลือบตามองคนพูดนิดหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรเด็กสาวที่ถามขึ้นมา เขานึกอยากแกล้งคนหมั่นไส้เล็กๆ จึงหันไปยิ้มให้กับสาวๆ ที่มีท่าทีหลงใหลปลื้มในตัวเขา

            พี่ยังไม่มีแฟนหรอกครับน้องๆ ยังโสด...และรอใครสักคนที่รักพี่จริง ท้ายประโยคเขาแอบมองไปยังคนที่นั่งทำหน้ามุ่ยอยู่ไม่ไกล แต่ก็สามารถทำให้บรรดาสาวๆ ที่ฟังอยู่กรี๊ดหนักเข้าไปอีก

            ถ้างั้นใบเตยขอสมัครด้วยคนได้ไหมคะ รับรองว่าใบเตยรักพี่ชลจริงแน่นอนค่ะ เด็กสาวในชุดนักเรียนมัธยมต้นเอ่ยแสดงความแก่แดด

            จากนั้นสาวๆ ทุกคนก็พูดจอแจกันใหญ่ว่าอยากขอสมัครด้วย เรียกได้ว่าแฟนคลับของเขาระริกระรี้กันยกใหญ่

            อิจฉาไอ้ชลโว้ย... มินพูดขึ้นมาลอยๆ ได้ยินกันอย่างถ้วนทั่ว

            พี่มินจะอิจฉาพี่ชลทำไมกันคะ แฟนคลับพี่มินเยอะกว่าพี่ชลซะอีก ค่อนโรงเรียนได้มั้ง สาวน้อยใบเตยพูด ขณะที่คนอื่นๆ กำลังมองดูกลางชลด้วยความชื่นชม

            เออ...ก็จริงของน้องเค้านะเว้ย ลองเอ็งเดินออกไปนอกห้องสิ ไม่อยากจะเซด เคนสมทบเห็นด้วย ทำให้เจ้าตัวได้แต่หัวเราะแหะๆ

            ทางฝ่ายกอหญ้า เมื่อมีคนเข้ามาถามเรื่องของเธอกับกลางชล เธอไม่รีรอตอบไปอย่างทันควันว่าคบกัน ชลเค้าบอกหญ้าว่า เค้าดีใจที่ได้รู้จักกับหญ้า เค้าก็บอกว่าเค้ารู้สึกดีๆ ให้หญ้า แล้วเค้าก็...

            หญิงสาวเล่าเป็นตุเป็นตะ ทำให้คนที่มารุมฟังฮือฮาอย่างตื่นเต้นกับความหวานแหววของคู่รักคู่ใหม่ สายตาหวานเยิ้มที่เธอแสดงออกมาว่ามีความสุขที่สุดในชีวิต และต้องการให้คนอื่นได้เห็นว่าเธอเป็นคนที่โชคดีมาก หญิงสาวจึงได้แต่แต่งเรื่องเติมสีสันปั้นแต่งให้ฟังดูน่าอิจฉา

            เค้าทำไมจ๊ะยาหญ้า... แองจี้ที่นั่งข้างๆ พูดเสริมด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

            เค้าก็บอกรักหญ้า แล้วเค้าก็...เค้า... คนเล่าทำท่าเขินอายไม่อยากเล่า ทำให้บรรดาฟังอยากรู้มากขึ้น รีบรบเร้าให้เธอเล่าต่อ

            เค้าทำอะไรๆๆๆ...

            เค้าก็จูบหน้าผากหญ้าอย่างทะนุถนอม เมื่อเธอพูดขึ้นอย่างขวยเขินก็อายม้วนต้วน พยายามสร้างความเป็นกุลสตรีไทย ไม่กล้าเล่าเพราะกระดากปากสร้างภาพความเรียบร้อยให้ทุกคนได้เห็น

            ว้ายๆๆ...จูบหน้าผากด้วย กลางชลนี่อบอุ่นจังเลยเนอะ แองจี้ออกความเห็นจนทุกคนพากันฮือฮายิ่งกว่าเดิม



ว้าวววว !! มาอัพนิยายครั้งนี้ ต้อนรับปิดเทอมกับสงกรานต์ในคราวเดียวเลยนะเนี่ย แหะ ๆ ,
เป็นยังไงกันบ้างคะ เที่ยวสงกรานต์ที่ไหนกันบ้างเอ่ย
ส่วนฉันเองยังไม่ได้ไปเล่นน้ำที่ไหน แต่พรุ่งนี้จะไปสวนสยามค่ะ

สำหรับแฟนๆ นิยาย ,, ก็ขออวยพรให้อยู่ดีมีสุขกันทุกคนนะคะ
อ่านตอนนี้แล้วเป็นยังไงบ้าง อย่าลืมเม้าท์ให้ฟังบ้างนะ
เม้นท์วันละนิด โหวตวันละหน่อย นิยายตอนต่อไปจะได้กระเตื้องเม้นท์ละย่อหน้าเป็นไง อิอิ

,,

คราวหน้าเรื่องราวจะเป็นไงต่อไป ต้องติดตามกันต่อนะคะ
ไหนจะเรื่องวุ่นๆ ตอนช่วงค่ายจริยธรรมอีก กำลังเข้มข้นเลยล่ะค่ะ
สำหรับคราวนี้ผู้เขียนต้องไปก่อนละค่ะ เจอกันใหม่เมื่อเม้นท์กระเตื้อง ( 1 เม้นท์ 1 ย่อหน้า ฮ่า ๆๆๆ )

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

347 ความคิดเห็น

  1. #338 xวๅuจัe (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 21:37
     อีหญ้า!!!!!~ 
    #338
    0
  2. #337 xวๅuจัe (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 21:37
     อีหญ้า!!!!!~ 
    #337
    0
  3. #275 eiffewp' (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 เมษายน 2553 / 10:31

    หมั่นไส้กอหญ้ามากกกกกกก !
    ทำไมกลางชลสุภาพบุรุษอย่างนี้ ฮ่าๆๆๆ ซื่อไปปป 
    น้ำหนึ่งอย่ายอม =0=

    สู้สู้ค่า :-)

    #275
    0
  4. #265 eiffewp' (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 มีนาคม 2553 / 20:38
    ว๊าาววว , สุขสันต์วันเกิดนะคะ .
    มีความสุขมาก ๆ :D
    #265
    0
  5. #264 CREAM zZ~ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 มีนาคม 2553 / 20:27
    วันนี้เหรอคะ? แฮปปี้เบิร์ธเดย์ค่าพี่ปิงงงง!
    ขอให้มีความสุขมากๆ สุขภาพแข็งแรง
    แล้วก็อัพเรื่องนี้ให้อ่านบ่อยๆ เน้อ! ^______^
    #264
    0