[Liverpool VS Man U] ♥ ลุ้นรักศึกแดงเดือด

ตอนที่ 26 : [ Match XX ] : ฉันคงรักนายกลางชลเข้าแล้วล่ะ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 390
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    3 ม.ค. 53

            น้ำหนึ่งเดินออกมาให้พ้นจากบริเวณนั้นพร้อมกับความเจ็บปวด โดยมีเคนเดินตามหลังมาติดๆ ก็ร้องเรียกชื่อเธอให้หยุดท่ามกลางผู้คนที่พลุกพล่าน แล้วออกมาจากบริเวณงาน

            แกจะมาบอกให้ฉันใจเย็นๆ แล้วกลับไปทำตามหน้าที่ของตัวเองอย่างนั้นใช่ไหม หญิงสาวพูดแล้วหันหน้ามาประจันกับเพื่อนหนุ่มของตน

            ฝ่ายนั้นไม่ได้มีปฏิกิริยาใดๆ ต่อจากนั้น เนื่องจากสิ่งที่เธอพูดเป็นความจริงตามที่เขาคิด

            การที่คนๆ หนึ่งรับเราไม่ได้ ก็เลยทำให้เรารับตัวเองไม่ได้ มันเรียกว่าอิทธิพลต่อความรู้สึกใช่ไหมวะไอ้เคน หญิงสาวเอ่ยหน้าเศร้า เคนเดินเข้ามาตบไหล่เธอเบาๆ เป็นการปลอบโยน

            คิดมากไปไหมวะไอ้น้ำ แกไม่เคยสูญเสียความมั่นใจในตัวเองขนาดนี่นา แกอย่าเอาคำพูดของคนอื่นมายึดติดสิ ยังไงแกก็ต้องเชื่อมั่นในตัวเองว่าเรามีดีพอนะเว้ย

            ไม่ต้องมาพูดปลอบใจฉันหรอก ฉันรู้ตัวว่าฉันเองก็ไม่ใช่คนดีอะไรนักหนา ก็จริงอย่างที่นายชลว่านั่นแหละ ฉันคงดีไม่เท่ากอหญ้าเค้าหรอกหญิงสาวพูดด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ ซึ่งผิดวิสัยของเธออย่างเห็นได้ชัด

            ไอ้น้ำ...แกอย่าเอาตัวเองไปเปรียบกับคนอื่นสิวะ มันจะยิ่งทำให้แกรู้สึกแย่นะเว้ย เคนคิดหาคำพูดจนสุดโต่งด้วยความเป็นห่วงเพื่อนสาว

            ระหว่างนั้นเอง กลางชลก็เดินตามมาพบกับทั้งสองที่กำลังปลอบใจกันอยู่ หลังจากที่เขาผละออกมาจากกอหญ้าได้ด้วยความยากเข็ญ เพราะเป็นห่วงและแคร์ความรู้สึกของคนที่วิ่งออกมาจากซุ้มเพื่อหนีหน้าเขา เขามาทันได้ยินประโยคหนึ่งจากปากเธอ

            ตอนแรกฉันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องปล่อยให้เขามามีอิทธิพลต่อชีวิตฉัน แต่ตอนนี้ฉันได้รู้แล้วแหละว่ะ...ไอ้เคน คนพูดเว้นวรรคแล้วหลุบตาลงต่ำ ฉันคงรักนายกลางชลเข้าแล้วล่ะ...

            ชายหนุ่มที่แอบได้ยินอึ้งไป! เขาไม่นึกว่าจะได้ยินคำนั้นจากคนที่ตั้งแง่เกลียดเขามาตลอดอย่างน้ำหนึ่ง หัวใจของเขาเริ่มหวั่นไหวและโอนอ่อน

            เขาเพิ่งได้มารู้ใจตัวเองในตอนนี้เอง ว่าเขาเองก็คิดตรงกันกับเธอ ทำไมจะไม่ใช่...เขาอยากให้เธอสนใจเขาบ้าง อยากให้เธอทำดีกับเขาบ้าง อยากเป็นเพื่อน อยากมีมิตรภาพที่ดีกับเธอ เขาไม่เคยปฏิเสธตัวเอง แต่ก็ไม่เคยรู้ตัวเองเช่นกันว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทำไปทั้งหมด จะเป็นเพราะเขารักเธอ

            ไอ้น้ำ... เคนสบถ

            แต่...มันก็คงจะเป็นไปไม่ได้หรอก น้ำหนึ่งพูดแล้วยิ้มเนือยๆ ในเมื่อเขากับกอหญ้า...ต่างก็ชอบๆ กันอยู่

            อย่าเพิ่งด่วนสรุปสิวะ มันอาจจะไม่ใช่อย่างที่แกคิด เคนปลุกปลอบ

            หลักฐานมันเห็นตำตาอยู่ทนโท่นะเว้ยไอ้เคน ไม่ต้องมาพูดปลอบใจฉันหรอก ฉันรู้ดีว่าตอนนี้ฉันควรจะทำยังไงต่อไป

            กลางชลที่แอบฟังอยู่ได้ยินดังนั้น เขาแทบอยากจะกระโจนเข้าไปเขย่าร่างบางที่พูดแล้วบอกกับเธอว่า เขาเองก็รักเธอเช่นกัน และมันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดไปเองทั้งหมด

            แต่อะไรๆ ก็ไม่เป็นใจเอาเสียเลย เมื่อกอหญ้าเดินมาตามเขากลับไป เธออ้างว่าที่ซุ้มลูกค้าเยอะมาก ให้รีบกลับไปช่วยเพื่อนๆ ขายของจะดีกว่า ทำให้กลางชลจำใจต้องเดินกลับไปกับกอหญ้า

            ตลอดทั้งวันของการทำกิจกรรมงานวันภาษาไทยแห่งชาติ กอหญ้ามัวแต่ขลุกอยู่กับกลางชลที่ซุ้มขายน้ำแข็งไสของห้องม.๕/๒ สร้างความหมั่นไส้ให้แก่น้ำหนึ่งอย่างมาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากช่วยกันทำน้ำแข็งไสตามคำสั่งของลูกค้าที่มาอุดหนุน ทำให้ซุ้มนี้ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า

            ไม่นาน...ตอนเกือบๆ จะเข้าสู่ช่วงเย็นก็ขายหมด นักเรียนห้อง ๒ จึงช่วยกันเก็บของอย่างแข็งขัน เหรัญญิกของห้องรีบนำเงินมานับเพื่อสรุปยอด กำไรทั้งหมดเอาเข้าเป็นเงินของห้อง

            เย็นนี้พวกเราไปฉลองกันดีกว่า ได้กำไรเยอะขนาดนี้ ไปกินมื้อเย็นด้วยกันน่าจะโอเค. ใครคนหนึ่งพูดขึ้นมา

            เก็บเงินไว้ก่อนก็ดีนะ เพราะเดี๋ยวต่อไปพวกเราก็ต้องเข้าค่ายจริยธรรมกัน ถ้าพวกเราเอาเงินไปเลี้ยงเด็กกำพร้าน่าจะดีกว่า กลางชลเสนอแนะ ทุกคนพากันพยักหน้าอย่างเห็นด้วย

            หลังจากที่ช่วยกันเก็บของเรียบร้อยแล้ว กอหญ้าก็รีบอ้อนกลางชลให้พาไปกินมื้อเย็นด้วย เธออ้างว่าวันนี้กลับไปบ้านก็ต้องอยู่คนเดียว เพราะพ่อกับแม่ติดประชุม กว่าจะกลับก็คงดึก

            นะคะชล...แค่วันนี้วันเดียว ไปทานข้าวเป็นเพื่อนหญ้าหน่อยนะ แต่ถ้าชลไม่ว่างก็ไม่เป็นไร ท้ายประโยคหญิงสาวแสร้งพูดน้ำเสียงออดอ้อนให้ฟังดูน่าสงสาร

            ก็...ไม่ใช่ว่าไม่ว่างหรอกนะครับกอหญ้า แต่ผมไม่ได้บอกแม่ไว้ ถ้ากลับบ้านเย็นแม่คงสงสัย

            ถ้างั้นชลก็ให้น้องใบบัวกลับไปก่อนสิคะ น้องบัวจะได้ไปบอกคุณแม่ให้ไง ว่าชลไปทานข้าวกับเพื่อน คุณแม่ไม่น่าจะว่าอะไรนะคะ

            ชายหนุ่มมีสีหน้าลำบากใจ แต่ว่า...ถ้าผมปล่อยให้น้องกลับบ้านคนเดียว ก็โดนแม่เอ็ดอยู่ดีแหละครับ

            กอหญ้าทำหน้าบูดบึ้ง แต่เธอก็ยังเอ่ยต่อว่าไม่เป็นไร เธอไปกินข้าวคนเดียวได้ ทำให้กลางชลต้องยอมใจอ่อนไปกับเธอด้วยความสงสาร

            ดังนั้น ใบบัวจึงได้กลับบ้านคนเดียว เธอชวนน้ำหนึ่งให้กลับด้วยกัน เนื่องจากทางกลับบ้านก็เป็นทางเดียวกันอยู่แล้ว ใบบัว น้ำหนึ่ง เคน และวีวี่จึงกลับพร้อมกัน

            นายกลางชลนี่ไม่ได้เรื่องจริงๆ เลยนะ ทำแบบนี้ได้ไง ทิ้งน้องให้กลับบ้านคนเดียว ส่วนตัวเองน่ะเหรอ...หนีไปกินข้าวกับสาวโน่น น้ำหนึ่งบ่นอย่างหงุดหงิด

            เห็นพี่ชลบอกว่าพี่กอหญ้าไม่มีเพื่อนกินข้าว เพราะวันนี้เค้าอยู่บ้านคนเดียวอ่ะพี่น้ำ ใบบัวอธิบายเสมือนฟ้อง

            เชอะ! สงสัยก็คงจะไปกินข้าวเป็นเพื่อนกันที่บ้านล่ะมั้ง หญิงสาวได้ฟังดังนั้นก็อดจะพูดประชดแดกดันด้วยความหมั่นไส้ไม่ได้

            เมื่อเดินทางกลับมาถึงบ้านแล้ว ในหัวสมองของเธอก็คิดแต่เรื่องที่กลางชลไปกินข้าวกับกอหญ้า พร้อมทั้งจินตนาการไปต่างๆ นานาถึงการไปกินข้าวด้วยกันสองต่อสองที่บ้าน

            โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย...!”

            ยิ่งคิดก็ยิ่งเครียด ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมาเพื่อระบายความอัดอั้น

 

            างด้านกลางชล เมื่อหลวมตัวมากับกอหญ้าแล้ว เขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อเจ้าหล่อนพาเขามาถึงที่บ้าน ทั้งๆ ที่ทีแรกตกลงกันว่าแค่ไปกินข้าวก็จะแยกย้ายกันกลับ

            ไหนหญ้าบอกว่าเราจะไปกินข้าวกันไงครับ

            ก็มาทานที่บ้านของหญ้าไงคะชล ไม่ดีเหรอ? ที่บ้านของหญ้าจ้างเชฟจากโรงแรมระดับห้าดาวมาทำอาหารให้ทานทุกมื้อนะคะ อย่างน้อยก็ดีกว่าเราไปทานอาหารฝีมือบ้านๆ ข้างนอก

            เอ่อ...แต่ว่า... เขาอึ้งจนพูดไม่ออก

            แต่เมื่อมาถึงขนาดนี้แล้ว จะหันหลังหลับก็คงไม่เหมาะนัก ชายหนุ่มจึงตกกระไดพลอยโจนเดินตามเจ้าของบ้านสาวเข้าไป

            ภายในบ้านถูกครอบคลุมไปด้วยความเงียบ เนื่องจากไม่มีใครอยู่ นอกจากทั้งสองที่เพิ่งก้าวเข้ามา กอหญ้าเดินนำเขาให้ไปนั่งโซฟาสุดหรูที่ห้องรับแขก

            เดี๋ยวหญ้าโทรตามเชฟก่อนนะคะ ตอนนี้อาหารคงจะเสร็จพอดี หญิงสาวยิ้มสายตายั่วเย้า อาหารทำที่โรงแรมน่ะค่ะ เพราะมีเครื่องไม้เครื่องมือครบ จะมาส่งที่บ้านตามเวลา

            แม้ว่าเธอจะบรรยายถึงความหรูหราของบ้าน แต่ก็ไม่ได้ทำให้กลางชลรู้สึกตื่นเต้นเลยแม้แต่น้อย เขาคิดว่ามันเป็นการสิ้นเปลืองไปเสียเปล่าๆ แทนที่จะยึดวิถีชีวิตที่พอเพียง ตามพระราชดำรัสของในหลวง แต่เขาก็ไม่กล้าพูดอะไรมากนัก

            ทั้งสองรับประทานอาหารบนโต๊ะกว้างหรู ชุดโต๊ะเก้าอี้มีขอบทอง บรรดาช้อนส้อมและจานก็เคลือบเมลามีนเกรดเอ จนชายหนุ่มรู้สึกตักเข้าปากไม่ลงเสียมากกว่า

            ชลทานนี้หน่อยนะคะ หญิงสาวเอ่ยพร้อมกับตักไก่ตุ๋นไวน์แดงให้อีกฝ่าย ไก่ตุ๋นไวน์แดงรสจะนุ่มกว่าตุ๋นกับยาจีนมาก แม้ว่าไก่ตุ๋นยาจีนจะมีประโยชน์มากกว่าก็เถอะ แต่หญ้าชอบทานอย่างนี้มากกว่า

            อาหารตรงหน้าเขาและเธอ มากมายจนไม่เหมือนว่ารับประทานเพียงสองคน เพราะเต็มไปด้วยอาหารหลากหลายเมนู ทั้งอาหารจีน ญี่ปุ่น เยอรมัน และอิตาเลียน

            เอ่อ...อย่าหาว่าผมเรื่องมากเลยนะครับหญ้า เขาพูดอย่างชั่งใจ ไม่มีพวกอาหารไทยบ้างเหรอครับ ผมทานอาหารแบบนี้ไม่ค่อยเป็น

            กลางชลถือมีดและส้อมอย่างเก้ๆ กังๆ เขารู้สึกเหมือนไม่ใช่ตัวเองเมื่อสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามีแต่อาหารนานาชาติมีระดับทั้งนั้น กอหญ้าค่อยๆ ละเมียดละไมตักอาหารเข้าปากอย่างบรรจง

            ที่บ้านไม่นิยมทานอ่ะค่ะชล เชฟของโรงแรมก็ทำแต่อาหารอย่างนี้ทั้งนั้น อืม...ชลอยากทานอะไรล่ะคะ เดี๋ยวหญ้าเข้าครัวทำให้ก็ได้นะ เธอได้ทีจะอวดเสน่ห์ปลายจวัก ทั้งที่จริงทำอะไรไม่เป็นสักอย่างเลย

            ไม่เป็นไรดีกว่าครับ ปกติผมเองก็ไม่ใช่คนทานยากขนาดนั้น จริงๆ แล้วแค่ข้าวสวยร้อนๆ กับน้ำพริกถ้วยเดียวผมก็ทานได้นะ

            แหม...ชลนี่ทานง่ายจังเลยนะคะ หญิงสาวหน้าเจื่อนลงไป แต่อาหารแบบนั้นพวกนอกๆ เค้าทานกันไม่ใช่เหรอคะ

            แม้เธอจะไม่อยากใช้คำว่า บ้านนอก แต่ถึงอย่างนั้นคนฟังก็รู้สึก เขาจึงเริ่มรู้สึกไม่ดีต่อทัศนคติและรูปแบบชีวิตของเธอแล้ว เพราะเขาและเธอต่างกันเกินไป

            แม้ว่าจะเป็นอาหารที่เรียบง่ายของชาวบ้านธรรมดาๆ แต่ก็เป็นเพราะว่าผมเป็นชาวบ้านธรรมดาๆ ไงล่ะครับ ไม่ใช่พวกชั้นสูงมีระดับอะไร ตั้งแต่เด็กจนโตพ่อกับแม่ปลูกฝังให้ผมใช้ชีวิตด้วยความเรียบง่าย นี่เป็นครั้งแรกที่ผม...ทานอาหารแบบนี้

            คนฟังหน้าเจื่อนไปเล็กน้อย แต่ก็พยายามปรับให้เป็นปกติได้ ไม่เป็นไรหรอกค่ะชล ชลลองทานดูบ้าง เผื่ออาจจะมีโอกาสได้ไปออกงานสังสรรค์ ออกสังคมไงล่ะคะ มาค่ะ...เดี๋ยวหญ้าสอนนะ

            ว่าแล้วเจ้าหล่อนก็ขยับกายเข้าไปหาเขาแบบประชิด พร้อมทั้งสอนเขาใช้มีดและส้อมที่ถืออยู่ด้วยการช่วยจับมือเขาตักอาหารและใช้มัน จนอีกฝ่ายสะดุ้งเพราะคาดไม่ถึง

            เวลาชลจะหั่นเนื้อก็ต้องเอาส้อมจิ้มเพื่อล็อกไว้ แล้วใช้มีดหั่นๆๆ แบบนี้นะคะ เธออธิบายไปด้วย ก็จับเขาให้ทำตามไปด้วย

            กลางชลเกรงใจไม่กล้าขัดขืน จึงได้แต่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้ใกล้ชิดกับตนตามที่ใจหล่อนต้องการ จวบจนกระทั่งความเงียบเข้าครอบคลุมทั้งสองอีกครั้ง พอได้สติเขาก็ต้องรีบปลดตัวเองออกจากพันธนาการเล็กๆ ของเจ้าหล่อน

            เอ่อ...ไม่เป็นไรหรอกครับหญ้า เดี๋ยวผมทานเองก็ได้

            และมื้อเย็นวันนี้ เขาก็กินเข้าไปน้อยผิดปกติ ไม่ใช่เพราะความเกรงใจ แต่เป็นเพราะอาหารไม่ถูกปาก แต่เขาก็แอบเก็บความรู้สึกนี้ไว้เงียบๆ

            ต่อให้เป็นอาหารราคาแพงแค่ไหน แต่เมื่อมันไม่ใช่สิ่งที่ลิ้นของตนคุ้นชิน กลางชลก็ไม่สามารถลิ้มรสชาติอร่อยได้เลย ซึ่งปกติเขาเองไม่ใช่คนเรื่องมากอะไร แต่เพราะไม่เคยกินอาหารแบบนี้ เขาจึงรู้สึกไม่ค่อยรื่นรมย์นัก

            อ้าว ทำไมชลทานน้อยจังเลยล่ะคะ อาหารไม่อร่อยเหรอ ถ้างั้นเดี๋ยวหญ้าจะให้เชฟทำมาให้ใหม่นะ

            ไม่ต้องครับไม่ต้อง คือว่า...ผมจะกลับแล้ว เดี๋ยวแม่เป็นห่วงน่ะครับ กอหญ้าทานให้เต็มที่ดีกว่า เดี๋ยวผมนั่งเป็นเพื่อนก่อนก็ได้

            เมื่อได้ยินคำว่าจะกลับของเขา ก็ทำให้กอหญ้าเริ่มแสดงท่าทีน้อยอกน้อยใจ ว่าทำไมเขาไม่มีความสุขนักที่จะอยู่กับเธอ แต่เขาก็ต้องทำใจแข็งไว้บ้างเสียแล้ว เพราะขืนยอมเธอหมดเสียทุกเรื่อง เขาเองที่จะเดือดร้อน

            ไว้โอกาสหน้าผมจะมาเที่ยวบ้านกอหญ้าใหม่... แถมท้ายด้วยประโยคนี้ หญิงสาวก็เริ่มยิ้มออกบ้าง

            ยินดีเสมอค่ะ เธอยิ้มอ่อนหวาน ชมดชม้อย ถ้างั้นหญ้าเดินไปส่งหน้าบ้านนะคะ

            เมื่อพ้นประตูรั้วบ้านที่แสนจะใหญ่โตมโหฬารออกมาแล้ว กลางชลก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาด้วยความโล่งอก เกือบไปแล้วเชียว ชายหนุ่มคิดในใจ

            ใครกันเล่าจะไม่รู้ว่าหล่อนให้ท่าเขาอย่างเต็มที่ ต่อให้เขาเป็นเด็กอนุบาลก็ยังรู้ประสีประสา แต่เขาก็ไม่อยากจะว่ากล่าวอะไรเจ้าหล่อนนัก เพราะรู้แก่ใจดีว่าตนไม่มีทางจะหลงใหลไปกับภาพมายานั้นได้อย่างแน่นอน

            กลางชลนั่งรถเมล์กลับมาถึงบ้าน เขาก็เดินเข้ามาในบ้านอย่างเกรงๆ ในเมื่อพ่อกับแม่ก็เพิ่งจะเริ่มตั้งโต๊ะอาหารเพื่อเตรียมมื้อเย็นสำหรับทุกคน

            ไงจ๊ะพี่ชาย ไปกินข้าวกับสาวมา...อร่อยกว่ากินที่บ้านบ้างไหม ใบบัวเอ่ยทักอย่างอารมณ์ดี

            พี่กินไปสามคำได้นะบัว ชายหนุ่มสีหน้าเซ็งสุดชีวิต เค้าดันเสิร์ฟแต่อาหารนานาชาติที่พี่ไม่เคยกินทั้งนั้น กินเข้าไปแต่ละคำนี่แทบสำรอก

            พ่อหัวร่องอหายกับเรื่องเล่าของลูกชาย ในเมื่อที่บ้านไม่เคยเลี้ยงลูกด้วยอาหารราคาแพง ทำให้กลางชลต้องกลับมาพร้อมกับอารมณ์อึดอัดเช่นนี้

            แล้วอุปกรณ์ในการกินนี่ก็ไม่ใช้ช้อนกับส้อมนะ แต่เป็นส้อมกับมีด คนเล่าทำหน้าเบ้ เคยเห็นแต่ในโทรทัศน์ แต่พอได้มาใช้เองแล้วรู้สึก...ไม่เป็น

            เอ้า...บ่นเป็นผู้หญิงเชียวนะ เลิกบ่นแล้วมากินข้าวกันได้แล้ว อาหารเย็นชืดหมดแล้วนั่น แม่ขัดขึ้นมา ทำให้ทุกคนต้องเริ่มลงมือกินมื้อค่ำพร้อมๆ กัน

 

            ช่วงเวลาพักผ่อนในตอนค่ำของน้ำหนึ่งอีกอย่างก็คือ การเล่นเอ็มเอสเอ็น หรือโปรแกรมแชทที่ฮิตที่สุดในขณะนี้ รายชื่ออีเมล์ผู้ติดต่อเรียงรายกันลงมาที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้า เธอเลือกทักเคนที่ตั้งสถานะไว้ว่าไม่ว่าง

            เลือดหงส์เข้มข้น says :

            ไอ้เคนนนนนนนน แกทำอะไรอยู่ฮะ ?

            • นี่แกจะไม่ตอบฉันจริงๆ ใช่แมะ - -

            • เออ...ขอโทษ ลืมดูว่าแกไม่ว่าง ชิ!

            Mr. Kenny JR says :

            • ดูคลิปอยู่เว้ย

            เลือดหงส์เข้มข้น says :

            อ้าวเฮ้ย อย่าเอานิสัยเดิมกลับมาใช้ดิ

            • ว่าแต่ว่า กินข้าวยังเนี่ย

            Mr. Kenny JR says :

            • คลิปไฮไลท์นัดครั้งก่อน อย่ามาๆ -.,-

            • กินแล้ว ทำไม ? ปกติไม่เคยถาม

            เลือดหงส์เข้มข้น says :

            เปล่าาาาา ก็แค่...ถามดูเฉยๆ กินกับพ่อแม่เหรอวะ

            Mr. Kenny JR says :

            อ้าวเฮ้ยไอ้บ้า >[]< วันนี้ทำไมถามแปลกๆ ก็ต้องกินกับครอบครัวดิวะ จะไปกินกับใครที่ไหนได้

            เลือดหงส์เข้มข้น says :

            • ก็เปล่าอีกแหละ

            • คิดว่าจะเหมือนคนบางคน

            Mr. Kenny JR says :

            • โธ่เอ๊ย...จะถามถึงใครคนนั้นก็ถามมาตรงๆ ก็ได้ ไม่เห็นต้องอ้อมค้อมเลย ^U^

            เลือดหงส์เข้มข้น says :

            • ไม่คุยด้วยแล้ว ไอ้เคนบ้า !

            น้ำหนึ่งปิดหน้าต่างที่เธอสนทนากับเพื่อนหนุ่มเมื่อครู่ แล้วตั้งสถานะเป็นออฟไลน์ไว้ นานๆ ทีเธอจะมีโอกาสได้เข้ามาเล่น แต่ออนไลน์ทิ้งไว้เธอก็เปิดเว็บดูนั่นดูนี่ไปเรื่อยๆ อย่างเพลิดเพลินจนลืมไปเลยว่าตนยังไม่ได้ออกจากโปรแกรม

            ดิ๊งงงงง !

            เสียงผู้ติดต่อเข้ามาออนไลน์ใหม่ดังขึ้น หญิงสาวก็เหลือบไปมองที่มุมขวาล่างของหน้าจอตามสัญชาตญาณ

            ทำไมไม่ใช่เธอที่นั่งกินข้าวกับผม

            เห็นชื่อเอ็มเอสเอ็นของผู้มาใหม่แล้ว ทำให้น้ำหนึ่งสะดุดกึกในทันที เมื่อดูแล้วก็ได้รู้ว่าเป็นเมล์ของนายกลางชลที่เคยแอดไว้นานแล้ว แต่ไม่เคยออนตรงกันเสียที

            น้ำหนึ่งสะดุ้งเฮือก แต่นึกได้ว่าตนเองตั้งสถานะว่าออฟไลน์เอาไว้ จึงไม่กังวลว่าเขาจะทักมา เธอนั่งจ้องชื่อของเขาอยู่พักใหญ่ ก่อนที่จะเปลี่ยนสถานะตัวเองให้ออนไลน์เช่นเดิม...



สวัสดีปีใหม่ค่ะทุกคน ! กลับมาอัพให้ตามที่สัญญาไว้แล้วนะ
ส่วนนัดหมายอัพตอนหน้า ,, ยังไม่มีกำหนดนะคะ

เพิ่งกลับมาจากภูกระดึงแหละตัวเอง :) เดี้ยงไปเลย แต่ก็สนุก
ปีใหม่นี้ก็ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆ นะคะ ,

อ่านตอนนี้จบแล้ว ก็อย่าลืม...เม้นท์ให้ด้วยนะจ๊ะ โหวตด้วยก็ดีค่า ^^
สนุกสนานกับการอ่านนะ !

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

347 ความคิดเห็น

  1. #248 CREAM zZ~ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มกราคม 2553 / 18:50
    น่ารักที่สุดดด!...
    กรี๊ดกร๊าดมากมาย กลางชลช่างจริงใจอะไรเยี่ยงเน้! *0*
    พี่ปิงอัพเร็วๆ เน้อ! รออยู่~
    #248
    0
  2. #247 eiffewp' (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 มกราคม 2553 / 20:49
    เย่ ๆ อัพต่อ ๆๆๆๆ
    กลางชลมาแล้ววววววววว ><
    #247
    0
  3. #246 AISU !~ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2553 / 16:53
     จะรอนะ
    #246
    0
  4. วันที่ 7 ธันวาคม 2552 / 22:25

     เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สนุกมากๆค่ะมาอัพเร็วๆนะค่ะ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 7 ธันวาคม 2552 / 22:15
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 23 มกราคม 2553 / 13:30
    #241
    0
  5. #240 eiffewp' (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2552 / 17:31
    รอติดตามค่ะ ะะะะ! ;DDDDDDDD
    #240
    0