[Liverpool VS Man U] ♥ ลุ้นรักศึกแดงเดือด

ตอนที่ 24 : [ Match XVIII ] : ฉันก็คงจะไม่หน้าด้านอยู่ให้นายสมเพชฉันต่อหรอก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 315
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    19 ต.ค. 52

            คืนนั้น น้ำหนึ่งมาถึงบ้านของใบบัวพร้อมๆ กับเคน เมื่อเด็กสาวออกมาเปิดประตูรั้วให้ก็แปลกใจว่าทำไมเคนจึงมาด้วยได้

            เมื่อเย็นบัวชวนพี่น้ำคนเดียวนี่นา งงเลย... เธอไม่ได้ตั้งใจจะว่าอะไรเขา แต่ถึงอย่างไรคนฟังก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นส่วนเกินอยู่ดี

            ไอ้เคนมันอยากมาน่ะน้องบัว เผื่อหงส์ชนะแล้วจะได้ทับถมกับนายกลางชลเลยไง รวดเร็วทันใจดี เถียงกันเรื่องบอลนี่แหละสนุกสนานกันไปน้ำหนึ่งได้ทีแก้ต่างให้

            สองหนุ่มสาวถือกระเป๋าเสื้อผ้าที่เตรียมตัวมานอนค้างที่บ้านของเพื่อนและน้องสาวเดินเข้าตามเจ้าของบ้านไป สาเหตุที่เตรียมมาเลยก็เพราะว่า ตามปกติช่วงบอลจบก็ดึกมากแล้ว หากขี่รถกลับตอนกลางค่ำกลางคืนคงจะเสี่ยงอันตรายไปสักหน่อย

            พี่น้ำนอนห้องบัวนะ เดี๋ยวจะให้พี่เคนไปนอนห้องพี่ชล เด็กสาวพูดเสียงเจื้อยแจ้วขณะที่กำลังพาแขกเดินขึ้นชั้นบน

            น้ำหนึ่งเดินตามใบบัวเข้ามาในห้องส่วนตัวของเธออย่างเสียมิได้ ตามจริงแล้วหญิงสาวเป็นคนไม่ค่อยชอบนอนเบียดกับใครนัก แต่ในเมื่อมานอนบ้านคนอื่นก็เลยจำใจต้องยอม ส่วนเคน...เด็กสาวชี้ให้เดินเลี้ยวไปอีกทางที่ห้องของพี่ชายตัวเอง

            พี่ชล...! พี่ชล มารับแขกช่วยกันหน่อย อย่ามัวแต่หมกมุ่นอยู่คนเดียวในห้องดิ๊ เสียงใบบัวตะโกนลั่นบ้านทำให้เจ้าของชื่อรีบเปิดประตูออกมาตามเสียงที่โหวกเหวกเสียจนคนอื่นตื่นตระหนกกันไปหมด

            อ้าวเคน...เข้ามาก่อนดิๆ บอลยังไม่มาหรอก มานั่งเล่นในห้องเราก่อนกลางชลเชื้อเชิญเมื่อเปิดประตูออกมาเห็นเพื่อนหนุ่มยืนเก้ๆ กังๆ อยู่ตรงหน้า

            เมื่อเคนก้าวเข้ามาในห้อง เขาก็ถือกระเป๋าใบขนาดย่อมในมือของตนวางไว้ที่ข้างเตียง แล้วก็หย่อนก้นลงนั่งที่เตียงนั่นเอง เสียงเจ้าของห้องบอกให้เขาไม่ต้องเกรงใจ

            ในขณะที่เจ้าของห้องเองก็เดินไปเดินมาเพื่อเก็บของที่วางเกลื่อนนิดหน่อยที่พื้นให้เข้าที่เข้าทาง เคนสะดุดตากับสมุดเล่มบางที่วางอยู่ตรงโต๊ะข้างเตียงถัดจากโคมไฟมาไม่มาก

            นี่มันสมุดที่ไอ้น้ำเคยเขียนว่านายวันแรกใช่ไหม เป็นครั้งแรกที่ทะเลาะกันเลยสินะ เคนเอ่ยยิ้มๆ ยัยนั่นก็ไม่เบา มันเป็นคนไม่เคยยอมใครอยู่แล้ว

            กลางชลเหลือบไปมองสมุดนั่นนิดหนึ่งก่อนจะพูดต่อ แต่ยัยนั่นต้องยอมเราล่ะคนนึง...

            เคนมีสีหน้าแปลกใจขึ้นมาทันที เขาไม่อยากจะเชื่อว่าคนอย่างยัยน้ำหนึ่งจะยอมใครง่ายๆ ยิ่งกับนายกลางชลด้วยแล้ว ยิ่งไม่มีเปอร์เซ็นต์ที่จะเป็นไปได้ใหญ่เลย ติดอยู่ก็ตรงที่กลางชลคนนี้ไม่ใช่คนชอบคุยโวโอ้อวด เขาจึงเริ่มอยากรู้ขึ้นมา

            นายไม่เชื่อใช่ไหมล่ะ... เจ้าของสมุดพูดพร้อมกับหัวเราะหึอย่างมีเลศนัย แล้วถ้าเราจะบอกว่า เราเคยจูบกับยัยจอมแสบนั่น นายจะเชื่อไหม

            ประโยคนั้นของเขาทำให้อีกฝ่ายยิ่งทวีคูณความสงสัยเพิ่มขึ้นอีก เคนตาโตด้วยความประหลาดใจอย่างที่ไม่อยากจะเชื่อหูเลยว่าจะได้ยินเรื่องอย่างนี้ นายพูดจริงเหรอชล เราไม่อยากจะเชื่อเลย

            เราว่าแล้วเชียวว่านายต้องไม่เชื่อ แต่ถึงยังไงนายรู้แล้วต้องเหยียบไว้ตรงนี้เลยนะ แล้วนายเห็นว่าเราเป็นคนชอบพูดล้อเล่นรึเปล่าล่ะ...

            เป็นคำถามแบบชวนให้อีกฝ่ายคิด ซึ่งเขาเองก็ไม่ได้ตั้งใจจะเอาฝ่ายยัยแสบนั่นมาพูดในทางเสียหายอยู่แล้ว เคนเองก็เป็นเพื่อนสนิทของหล่อน คงจะไม่ผิดอะไรถ้าเขาบริสุทธิ์ใจที่จะเล่าความลับนี้ให้คนตรงหน้าฟัง

            นั่นก็เป็นสิ่งที่เราเอาไว้ขู่ยัยนั่นได้ตลอด ว่าต่อให้เค้าเก่งสักแค่ไหน เราก็สามารถจะหยุดเค้าได้ทุกเมื่อเชื่อวัน ยัยนั่นน่ะเก่งแต่ปาก เราเลยต้องหาวิธีมาหยุดปากเค้าให้ได้ เพราะถึงจะเถียงสู้ยังไงก็ไม่มีทางเอาชนะยัยนั่นได้หรอก

            ชล...นายเจ๋งว่ะ คนฟังมีปฏิกิริยาโต้ตอบอย่างชื่นชมในตัวของเขาอย่างเห็นได้ชัด เราก็นึกไม่ถึงว่าคนอย่างนายจะกล้าทำอย่างนั้นกับจอมหาเรื่องอย่างไอ้น้ำมันน่ะ สยบได้อยู่หมัดเลยอ่ะดิ ฮ่าๆๆ...

            ทางด้านห้องของสาวๆ ใบบัวรู้สึกครึ้มใจเป็นพิเศษที่พี่น้ำของเธอมานอนด้วยเป็นครั้งแรก ชี้ชวนให้อีกฝ่ายดูโน่นดูนี่ เอาสิ่งของต่างๆ ออกมาอวดเป็นการใหญ่ พร้อมกับเล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้กันอย่างสนุกสนาน น้ำหนึ่งก็พลอยเพลิดเพลินไปด้วย

            อันนี้เป็นของเล่นของบัวกับพี่ชลตอนเด็กๆ ค่ะ แม้ว่ามันจะพังไปแล้วแต่บัวก็ยังเก็บมันไว้ เด็กสาวพูดพร้อมกับยื่นรถไฟจิ๋วให้อีกฝ่ายดู

            รถไฟเนี่ยนะ...ทำไมถึงชอบเล่นล่ะ

            บัวกับพี่ชลเคยตกลงกันไว้ว่า ถ้าเราโตขึ้นเราจะต้องนั่งรถไฟไปเที่ยวกันให้ได้สักครั้งหนึ่งในชีวิตค่ะ มันเป็นความใฝ่ฝันของเราสองคนพี่น้อง เพราะตั้งแต่เกิดมาก็ยังไม่เคยนั่งรถไฟกันเลย

            เหรอ...แล้วเครื่องบินน่ะเคยนั่งรึยัง เป็นพี่นะ...พี่ฝันว่าอยากจะไปเที่ยวโดยการนั่งเรือชมเกาะต่างๆ แล้วก็อยากไปดำน้ำดูปะการังใต้ทะเลลึกๆ หญิงสาวฝันหวาน

            เครื่องบินเคยนั่งแล้วครั้งนึงตอนที่พ่อพาไปเชียงใหม่ ไม่ค่อยชอบอ่ะค่ะ มันถึงไวเกินไป

            นั่นสินะ...พี่ก็ชอบเสพย์บรรยากาศระหว่างการเดินทางเหมือนกัน เอาไว้ถ้ามีโอกาสเราน่าจะลองนั่งรถไฟกันดูบ้างเนอะ พี่ก็ยังไม่เคยนั่งเหมือนกัน น้ำหนึ่งบอก

            จริงเหรอคะ พี่น้ำสัญญาแล้วนะว่าจะนั่งรถไฟด้วยกันกับเรา

            อื้มจ้ะ งั้นเราไปดูบอลกันเถอะ จะมาแล้ว ว่าแต่...ไปดูบอลห้องไหนอ่ะ น้ำหนึ่งถามตัดบท

            ใบบัวพาน้ำหนึ่งเดินออกมาจากห้องนอนของตน แล้วมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องๆ หนึ่ง เด็กสาวเคาะประตูห้องพร้อมกับบอกว่า เปิดประตูหน่อยดิ๊ บอลมายัง...

            แล้วประตูก็เปิดออก และเจ้าของห้องก็คือกลางชลนั่นเอง ผู้มาเยือนสาวสะดุ้งเล็กน้อย ไม่นึกว่าจะต้องบุกเข้าไปถึงห้องนายนี่ ไม่ต้องคิดนานเลย ห้องนายบ๊องนี่จะต้องรกสุดๆ เป็นแน่

            น้ำหนึ่งตามใบบัวเข้ามาก็พบว่า ไอ้เคนนี่เพื่อนตัวแสบนั่งหน้าสลอนจองที่ระดับริงไซด์เรียบร้อยแล้ว เพียบพร้อมไปด้วยจานคุกกี้และแก้วนมอุ่นสองแก้ว ส่วนห้องก็ไม่ได้รกอย่างที่คิด แต่กลับเรียบร้อยสะอาดตาจนไม่น่าคิดว่าจะเป็นห้องนอนของผู้ชาย

            โทรทัศน์ปรากฏภาพสนามหญ้าสีเขียวชอุ่มที่กว้างสุดลูกหูลูกตา พร้อมด้วยนักเตะชุดสีแดงเพลิงวิ่งจูงเด็กๆ ลงสนาม ขนาบข้างมาด้วยนักเตะชุดเสื้อสีเหลืองอมส้ม กางเกงเขียวแข่งกับหญ้าอันเป็นชุดทีมเยือนของพวกเขา จูงเด็กๆ ชุดสีแดงลงสนามอย่างสง่าผ่าเผย

            เดี๋ยวบัวไปเอานมอุ่นๆ มาให้นะคะพี่น้ำ ว่าแล้วเด็กสาวที่นั่งข้างๆ น้ำหนึ่งก็ลุกออกไป

            แหม...ดูแลกันดีเหลือเกินนะ หมั่นไส้!” กลางชลพูดขึ้นลอยๆ

            หญิงสาวค้อนขวับให้คนพูด ปากพล่อย! ดูบอลไปสิยะ บอลน่ะเค้าดูด้วยตา ไม่ใช่ใช้ปากปล่อยหมาตัวเบ้อเร่อ

            กลางชลหันไปยิ้มกับเคนที่นั่งฟังอยู่ไม่ห่าง สองหนุ่มเริ่มสนุกสนานกับการยั่วโทสะของยัยจอมแสบ ยิ่งเธอโมโหให้เห็นมากเท่าไร พวกเขายิ่งรู้สึกสนุกไปกับอารมณ์เสียของเจ้าหล่อน

            น้ำหนึ่งนั่งหน้ามุ่ยอย่างไม่สบอารมณ์อย่างแรง เมื่อไรใบบัวจะมานะ ไอ้เคนก็แปรพรรคไปอยู่ฝ่ายนายนั่นไปแล้ว พอไม่มีพวกเธอก็รู้สึกหัวเดียวกระเทียมลีบอย่างบอกไม่ถูก

            เฟร์นันโด ตอร์เรสเริ่มฝ่าเกมรับของโบลตันใกล้ประตูเข้าไปเรื่อยๆ แล้วครับ! ตอนนี้เดอะ ค็อปห้ามกระพริบตา...

            ทั้งหมดหันไปสนใจหน้าจอทันทีทันควัน ลุ้นจนตัวโก่งว่าจะมีทีมใดได้หรือเสียประตูหรือไม่ ระหว่างนั้นใบบัวก็กลับเข้ามาพร้อมกับนมอุ่นสองแก้วได้อย่างทันท่วงที

            เกมยังเริ่มไม่ถึงสิบนาที ดาวยิงของทีมเครื่องจักรสีแดงก็กระแทกลูกกลมเข้าไปตุงตาข่ายเรียบร้อย ผ่านมือของยุสซี ยัสเคไลเนน นายทวารของทีมจากเมืองโบลตันไปอย่างฉลุย หงส์ผงาดนำไปก่อนหนึ่งแต้ม

            น้ำหนึ่งและเคนพากันตะโกนร้องด้วยความดีใจ ทำให้ใบบัวต้องเอ่ยเตือนว่าอาจจะรบกวนพ่อกับแม่ที่นอนแล้ว ทำให้สองหนุ่มสาวต้องสงบปากสงบคำลงไป กลางชลได้แต่หัวเราะหึในลำคอ ซึ่งดูน่าหมั่นไส้สำหรับน้ำหนึ่งมาก

            เกมการแข่งขันดำเนินไปเรื่อยๆ ช่วงที่ลุ้นจะได้ประตูและเสียประตูมาเป็นช่วง ช่วงไหนที่น้ำหนึ่งดีใจ ก็จะเป็นช่วงที่กลางชลผิดหวัง เขาหมายมั่นจะเอาใจช่วยให้คู่แข่งของทีมศัตรูของทีมรักพ่ายแพ้ต่อทีมกลางตารางอย่างโบลตัน เพื่อที่เขาจะได้ทับถมได้นั่นเอง

            ลูกแฉลบเหรอนั่น เยอะไปไหมน่ะ...แถวๆ ริเอราน่ะ เจ้าของห้องหนุ่มชี้ชวนให้ดูเพื่อเป็นการเยาะเย้ย

            แล้วไงยะ? ดูเฉยๆ อย่าปากมากได้ป่ะ หญิงสาวทนฟังไม่ได้ก็ขัดคอเขาทันควัน

            แม้ว่าลิเวอร์พูลจะขึ้นนำไปก่อน แต่การเสียบอลเพราะลูกเตะมุมของชุดแดงก็เป็นสิ่งสำคัญที่ไม่น่าพลาดไปได้ หงส์ผงาดได้ไม่นานก็ต้องหาช่องทางเอาคืนให้ตัวเองขึ้นนำต่อให้จงได้ แต่เวลาเพียงห้านาทีก่อนหมดครึ่งแรกช่างน้อยนัก

            ช่วงที่ดูบอลสี่หนุ่มสาวเปลี่ยนท่านั่ง ท่านอนเกือบทุกท่าแล้ว เมื่อพักครึ่งก็ต้องพากันนอนรอเวลาให้ผ่านไปสิบห้านาที ระหว่างนั้นก็มีหลายๆ มือยื่นมาหยิบคุกกี้เข้าปากบ่อยเป็นพิเศษ

            เชื่อไหมว่าดาวเด่นนัดนี้ต้องเป็นพี่เจิดกับตอร์เรส เคนเอ่ยขึ้น

            แน่นอนสิยะ...นอกจากสองคนนี้แล้วยังจะมีใครมาเด่นเกินหน้าเกินตาหงส์แดงของเราได้อีกน้ำหนึ่งพูดต่อด้วยความภาคภูมิใจ

            มั่นใจเกินไปหน่อยรึเปล่าครับคุณน้ำหนึ่ง ดูจากรูปเกมแล้วโบลตันต้องได้อีกสักลูกสิน่า

            ใบบัวแอบตีหัวเข่าของพี่ชายเบาๆ เธอไม่อยากให้เขาหาเรื่องทะเลาะกับแขกที่มาค้างที่บ้าน เพราะเด็กสาวก็สังเกตมาหลายครั้งหลายครา ยังไม่เห็นวี่แววว่าเขาจะหยุดหาเรื่องเลยสักนิด อีกอย่าง...แค่น้ำหนึ่งยอมมาดูบอลด้วยเธอก็เกรงใจจะแย่อยู่แล้ว

            แล้วไง...ทีมนายเจอกับนิวคาสเซิลไม่ใช่เหรอ ระวังตัวไว้เถอะ

            ไม่เห็นจะกลัวเลย ถ้านัดนี้แพ้ ฤดูกาลหน้านิวฯ ก็แค่ไปแข่งดิวิชั่น 2 เท่านั้นเอง

            ไม่กลัวก็ดี๊... หญิงสาวลากเสียงขึ้นสูง จำคำพูดตัวเองไว้ให้ดีก็แล้วกัน

            ว่าแต่...แมนยูกับเชลซีแข่งพร้อมกัน พวกเราจะดูอะไรกันดีเนี่ย เคนเปลี่ยนเรื่อง

            ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวบัวไปดูที่ห้องนั่งเล่นก็ได้ ส่วนพี่น้ำกับพี่เคนก็แล้วแต่จะเลือกดูละกันค่ะ

            แน่นอนแหละว่า น้ำหนึ่งไม่มีทางพลาดดูทีมศัตรูตัวฉกาจแข่งเป็นแน่ เพราะการได้รอดูความย่อยยับไปกับตาคือสิ่งที่เธอต้องการที่สุด แต่ว่า...ต้องยอมนั่งดูกับนายนี่สองต่อสองในห้องนอนของเขาอย่างนั้นเหรอเนี่ย

            ไอ้เคนดูคู่ไหนวะ เธอตัดสินใจถามเพื่อเป็นการหาพวกดูด้วย

            ข้าว่าจะไปดูเชลซีเป็นเพื่อนน้องบัวเค้าว่ะ แกก็อยู่ดูแมนยูไปดิ เห็นไม่เคยพลาดสักนัด จะดูคอยแช่งให้แพ้ไม่ใช่เรอะ

            เฮ้ย...แล้วแกไม่ดูกับฉันรึไงวะไอ้นี่ ปกติก็ดูเหมือนกันนี่หว่า

            ก็น้องบัวเค้าไม่มีเพื่อนดู เคนย้ำเหตุผล วันนี้ที่มาก็เพราะมาหาเพื่อนดูบอลไม่ใช่หรือไง ถ้าน้องบัวไม่มีเพื่อนมันก็ผิดวัตถุประสงค์ดิวะ

            เอ็งมีจุดประสงค์อื่นแอบแฝงน่ะสิไม่ว่า ไอ้ชีกอเอ๊ย... เพื่อนสาวได้ทีเปลี่ยนสรรพนามเรียกเพื่อน

            ทั้งกลางชลและใบบัวต่างก็มองตากันปริบๆ นั่งฟังทั้งสองถกเถียงกันตามประสาคนไม่เคยยอมใครของหญิงสาวจอมแสบ

            เอาเถอะค่ะๆ พี่น้ำไปดูแมนยูน่ะดีแล้ว จะได้รู้ความเคลื่อนไหวของทีมคู่แข่งไงคะ ใบบัวตัดบท ส่วนพี่เคน...ก็แล้วแต่ละกันค่ะ

            ยังไม่ทันที่ใครจะได้พูดอะไรต่อจากนั้น เกมการแข่งขันในช่วงครึ่งหลังก็เริ่มขึ้นด้วยการที่นักเตะทั้งสองทีมเดินลงสู่สนามอีกครั้ง แต่ทั้งสองทีมก็ได้ทำการสลับฝั่งกันเรียบร้อยแล้ว

            เกมดำเนินไปจนกระทั่งเข้าสู่นาทีที่สิบ ระหว่างนั้นเองที่เจอร์ราร์ด กัปตันทีมตัวเก็งของหงส์แดงวิ่งพล่านส่งลูกกลมๆ ที่อยู่ติดเท้าของตนเตะโด่งย้อนขึ้นไปให้ตอร์เรสที่ยืนรออยู่หน้าประตูของฝ่ายทีมเยือน

            ดาวซัลโวประจำทีมเมื่อได้บอลมาแล้วก็หัวไวสับหลอกกองหลังของฝ่ายตรงข้ามด้วยความช่ำชอง ยังไม่ทันที่จะได้ลุ้นประตูขึ้นนำ จู่ๆ ไฟก็ดับพรึ่บลง ทำให้ทุกคนตกอยู่ในความมืดมิดและเงียบสงบ

            แต่ตอนนี้น้ำหนึ่งและเคนไม่ได้สงบเหมือนอย่างบรรยากาศที่เป็นอยู่ เพราะมัวแต่ร้อนใจว่าทีมรักของตนจะได้ประตูขึ้นนำหรือไม่

            ไฟบ้านนายนี่ห่วยแตกจริง มาดับอะไรกันวันนี้ตอนนี้เนี่ยฮะ!” สาวกหงส์สาววีนแตกใส่เจ้าของบ้านหนุ่ม แต่แล้วก็ต้องเงียบไปเพราะเหลือบไปเห็นเจ้าของบ้านอีกคนที่นั่งหน้าแหยอยู่

            โอ๊ย...ทรมาน ทรกรรมกันจริงๆ เคนบ่นเนิบๆ

            ในขณะที่น้ำหนึ่งกำลังนั่งทำหน้าบึ้งอยู่นั้นเอง ไฟฟ้าก็กลับมาสว่างเหมือนเดิม แม้จะเป็นช่วงเวลาไม่นานที่ไฟดับไป แต่เวลาทุกวินาทีของการดูบอลก็มีค่า

            มุมบนของหน้าจอโทรทัศน์ที่บ่งบอกสกอร์คะแนนของทั้งสองทีม เลขสองปรากฏหราอยู่ที่ท้ายชื่อของทีมเหย้า น้ำหนึ่งเบิกตาโตจ้องมองอย่างไม่เชื่อสายตาตนเอง ว่าระหว่างที่ไฟดับจะมีประตูเกิดขึ้น กีฬาฟุตบอลนี้ช่างเป็นกีฬาที่กระพริบตาไม่ได้เลยสักนาที

            เฮ้ย! นะ...นี่...ฉัน...ไม่ทันดูลูกนั้นใช่ไหมเนี่ย อ๊ากกกกกกก!!!” เจ้าหล่อนร้องอย่างบ้าคลั่ง ที่พลาดโอกาสจะได้ยลประตูสวยๆ ของตอร์เรส

            เดี๋ยวมันก็มีภาพไฮไลท์อีกทีตอนแข่งเสร็จ เธอจะโวยวายทำไมนักหนาเนี่ย กลางชลพูดอย่างระอา

            น้ำหนึ่งค้อนขวับเข้าให้อีกระลอก นายนี่วอนซะแล้ว พูดจาไม่เข้าหูเธอเลยสักประโยค สงสัยจะต้องสะสมไว้ชำระความทีเดียวให้ตายกันไปข้างหนึ่ง

            การแข่งขันจบลงภายในระยะเวลาเก้าสิบนาทีเศษๆ บวกกับเวลาทดบาดเจ็บไม่กี่นาที ลิเวอร์พูลชนะขาดลอย 3 ต่อ 1 ด้วยการทำแฮตทริก (Hat Trick)* ของเฟร์นันโด ตอร์เรส

            เสียงโทรศัพท์มือถือของน้ำหนึ่งดังขึ้น ผิดปกติที่จะมีใครโทรมาหาเธอเวลาดึกดื่นค่ำคืนเช่นนี้

            ฮัลโหล...ว่าไง

            (น้ำ...เราดีใจด้วยนะที่หงส์ชนะ เราเอาใจช่วยหงส์ทั้งเกมเลยล่ะ) เสียงจากปลายสายดังกรอกเข้ามาจนคนข้างนอกได้ยินและนึกรู้ว่าเป็นเสียงของผู้ชาย

            อื้ม ขอบใจนะ คืนนี้ฉันก็จะดูผีเล่นเหมือนกันนั่นแหละ

            (ดีใจจัง...) ถ้าเธออยู่ต่อหน้าปลายสาย ก็คงจะได้เห็นรอยยิ้มของเขาเป็นแน่ (น้ำไม่ต้องเอาใจช่วยผี เพราะยังไงน้ำก็ต้องคอยดูผีแพ้อยู่แล้ว แต่แค่เรารู้ว่าน้ำดูนัดเดียวกับเราก็ดีใจมากๆ แล้ว)

            เธอเห็นว่าทุกคนมองแปลกๆ จึงต้องเดินออกมาจากห้องนั้น เพราะรู้สึกว่าจะคุยโทรศัพท์ไม่ค่อยสะดวกเท่าที่ควรนัก กลางชลมองอย่างจับตา

            เคนและใบบัวไปรอดูบอลที่ห้องนั่งเล่นเรียบร้อยแล้ว ส่วนกลางชลก็ยังคงปักหลักอยู่ที่หน้าจอโทรทัศน์เครื่องเดิมในห้องนอนของตนเอง เขาเผลอเหลือบมองประตูห้องถี่ๆ โดยไม่รู้ตัว

            สักพักใหญ่น้ำหนึ่งก็กลับเข้ามา เมื่อเห็นว่าคนอื่นๆ ออกไปกันหมดแล้ว เหลือเพียงแต่นายจอมกวนบาทานั่งอยู่ เธอเหลือบมองเขาด้วยความหมั่นไส้ อีกฝ่ายจึงมองกลับมาด้วยความกวนประสาทอย่างเต็มที่ หญิงสาวหย่อนก้นนั่งลงไม่ห่างจากเขามากนัก พร้อมทั้งเหลือบมองนายนั่นเป็นพักๆ

            หน้าจอโทรทัศน์ฉายภาพนักวิเคราะห์การแข่งขันฟุตบอลที่กำลังพูดคุยกันถึงฟุตบอลนัดต่อไป กลางชลลุกขึ้นหยิบจานคุกกี้เดินออกไปจากห้อง ไม่นานนักก็กลับเข้ามานำจานเดิมที่ถูกเติมคุกกี้แล้ว มาวางไว้ตรงหน้าอีกฝ่ายโดยไม่ได้เอ่ยอะไร

            เกมการแข่งขันฟุตบอลที่ทั้งสองรอดูก็เริ่มขึ้นด้วยการที่นักเตะทั้งสองทีมเดินลงสู่สนามโอลด์แทรฟฟอร์ด สนามของทีมเหย้ายักษ์ใหญ่จากเมืองแมนเชสเตอร์

            คริสเตียโน่ โรนัลโด้ ยอดดาวซัลโวของทีมเหย้าเริ่มเปิดเกมด้วยการส่งลูกบอลข้ามฟากไปยังหน้าประตูของทีมเยือน ทำให้แฟนบอลที่นั่งอยู่เต็มสนามได้ลุ้นจนใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ ไม่เว้นแม้แต่คนที่นั่งลุ้นอยู่ที่หน้าจออย่างกลางชลและน้ำหนึ่ง

            โอ๊ย...ทำไมต้องแค่เกือบด้วยนะ ทำไมไม่เข้าไปเลยให้รู้แล้วรู้รอด จะได้ขึ้นนำตั้งแต่สามนาทีแรก ชายหนุ่มพูดเชิงบ่นกับตัวเอง แต่ใจจริงเขาต้องการพูดยั่วโทสะของคนข้างๆ มากกว่า

            มันไม่ง่ายขนาดนั้นไงนายบ๊อง แหกตาดูซิ! ใครประกบนายคริสเตียโน่อยู่ มั่นใจมากเลยสินะว่าขั้นเทพจริง เชอะ!” น้ำหนึ่งเชิดใส่ด้วยความหมั่นไส้

            ในขณะเดียวกัน เคนกับใบบัวก็ดูบอลด้วยกันอย่างอุ่นใจ เคนเต็มที่กับการช่วยเชียร์เชลซี ทีมรักของอีกฝ่าย เมื่อยามที่ต้องผิดหวังและเสียดายลูกที่ลุ้นไม่ขึ้น เขาก็พูดให้กำลังใจหญิงสาวเสมอ

            ความแตกต่างของหนุ่มสาวทั้งสองคู่ส่งผลให้น้ำหนึ่งไม่อาจทนดูบอลเพียงลำพังกับศัตรูตัวฉกาจได้ เพราะเขาพร้อมจะยั่วโมโหเธอได้ทุกเมื่อ ส่วนเธอเองก็อดไม่ได้ที่จะสรรหาคำพูดมาประชดแดกดันเขาให้โกรธ

            ช่วงพักครึ่ง 15 นาที...

            ยังไงตอนนี้แมนยูก็นำแล้วประตูนึง เธออย่าหวังเลยว่าวันนี้จะได้ดูแมนยูแพ้ คิดผิดแล้วล่ะ...ยัยเดอะค็อปจอมแสบ!” ชายหนุ่มยืนยันน้ำเสียงหนักแน่นและมั่นใจ

            อีกฝ่ายได้ฟังดังนั้นก็ค้อนจนตาเหลือก อย่ามั่นใจเกินไปหน่อยเลย ฉันเห็นมาเยอะแล้ว พวกมั่นใจเกินไปอย่างเนี้ย พอผิดหวังขึ้นมาก็รับไม่ได้ทุกที

            ถ้าแมนยูชนะเธอจะทนดูได้เหรอ เขาพูดพร้อมกับยิ้มกริ่ม เราไม่อยากเห็นภาพใครมาอาละวาดชักดิ้นชักงออะไรแถวนี้หรอกนะ มันน่าสมเพชน่ะ

            นี่...! นี่นายว่าฉันน่าสมเพชงั้นเหรอ ใช่ซิ! ฉันมันน่าสมเพช จากเสียงที่กระแทกกระทั้นกลับกลายมาเป็นเสียงสั่นเครือเล็กๆ ดี...นายพูดมาอย่างนี้ฉันก็คงจะไม่หน้าด้านอยู่ให้นายสมเพชฉันต่อหรอก

            พูดจบหญิงสาวก็ไม่รอให้คนตรงหน้าได้เห็นน้ำรื้นที่ปริ่มจะไหลลงมาอาบแก้ม เธอลุกแล้ววิ่งออกไปจากห้องทันที กลางชลตกใจที่เขาเผลอใช้คำพูดรุนแรงกับเธอขนาดนั้น เขาคาดไม่ถึงว่ามันจะกระทบกระเทือนจิตใจคนฟังถึงขนาดทำให้เธอร้องไห้ได้!



* ยุสซี่ ยัสเคลไลเน่น = ผู้รักษาประตูของโบลตัน สัญชาติฟินแลนด์ ถือเป็นนายทวารที่ดีที่สุดคนหนึ่งในเวทีพรีเมียร์ชิพ อังกฤษ
* Hattrick = นักเตะที่ทำประตูได้ 3 ประตูเพียงคนเดียวในเกมนั้น



โหยยย...นี่เราหายไปนานแค่ไหนเนี่ย ^^' เพิ่งได้ปิดเทอมกับเค้าค่ะ
ได้ปิดเทอมแค่สัปดาห์เดียว เดี๋ยววันที่ 26 ก็เปิดแล้ว ยังไม่ได้ลงทะเบียนเล้ยยย ..

ตอนนี้อาจจะดูเร่งๆ ไม่ค่อยสนุก ,, เป็นยังไงก็เม้นท์บอกละกันเนอะ
เอาเป็นว่าปิดเทอมอันแสนสั้นจะพยายามปั่นนิยายเรื่องนี้ให้ได้มากที่สุดละกันค่ะ

ที่สำคัญ...อย่าลืม ๆๆ ลืมไม่ได้เลย ,, เม้นท์ & โหวต คร่า ^[]^
เทอมหน้าเรียนหนักกว่าเทอมนี้อีกนะ อัพช้าบ้าง อะไรบ้าง อย่าเพิ่งทิ้งกันนะคะ
สำหรับคนที่กดแอดแฟนพันธุ์แท้แล้วลบออก { ก็เรื่องของคุณ ! } ,, คุณไม่แคร์ แล้วฉันจะแคร์ทำไม ?!

รักคนอ่านที่สุด จุ๊บบบ บบ .

โหวต Poll ที่หน้าหลักก่อนนะคะ :)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

347 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 28 ตุลาคม 2552 / 21:41
    แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง ค้างอ่ะ อัพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพ นะค่ะ แต่ไม่ต้องรีบมากก็ได้นะค่ะ
    #232
    0
  2. #228 eiffewp' (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2552 / 22:32
    อัพต่อ นะ คะ ๆ :D
    #228
    0
  3. #212 CREAM zZ~ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 กันยายน 2552 / 21:14
    พี่ปิงสู้ๆ !!!
    #212
    0
  4. #211 พิษแมนยู ♥ . (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 กันยายน 2552 / 17:45
    โหวต POLL แล้วนะครับ
    อัพต่อด้วยหล่ะ
    #211
    0
  5. #210 PRAEW (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 กันยายน 2552 / 20:08
    โหวตแล้วจ้ะ, อัพด่วนคะ !~
    #210
    0