[Liverpool VS Man U] ♥ ลุ้นรักศึกแดงเดือด

ตอนที่ 23 : [ Match XVII ] : เลือดจะหมดตัวแล้วยังจะมาทำปากเก่งอีกนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 347
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    13 ก.ย. 52


            ผ่านไปอีกสามวัน วันนี้เป็นวันเสาร์ที่บรรดานักเรียนหยุดพักผ่อน แต่ม.๕/๒ ได้นัดกันเพื่อมาช่วยกันจัดบอร์ดวันภาษาไทยแห่งชาติและจัดซุ้มเพื่อเตรียมงาน บรรยากาศในโรงเรียนจึงเงียบกว่าปกติ โดยเฉพาะบริเวณหลังอาคารเรียน

            มาช้า... น้ำหนึ่งพูดขึ้นมาลอยๆ แต่ก็ตั้งใจที่จะให้กลางชลได้ยิน เมื่อเขาเพิ่งมาถึง

            ถึงจะมาช้าแต่เราก็มา ชายหนุ่มก็ทำเป็นพูดลอยๆ เช่นกัน

            เคนเห็นว่าสงครามน้ำลายกำลังจะถูกเปิดฉากขึ้นมาอีกเขาจึงรีบเดินมาทักทายกลางชลเพื่อเป็นการตัดบททันที

            เฮ้ยชล...คืนนี้แมนยูเจอกับนิวคาสเซิลนี่ คนพูดแตะบ่าอีกฝ่ายเบาๆ แล้วลิเวอร์พูลก็จะเจอกับโบลตันด้วย สบายๆ...

            กลางชลยิ้ม เขาไม่สนใจยัยแสบจอมหาเรื่องอีกแล้วหันมาเสวนาเรื่องฟุตบอลกับเคน ทำให้ ยัยแสบ ทำหน้ามึนตึงอยู่ไม่ห่าง

            เพื่อนชายคนที่ออกไปซื้ออุปกรณ์พวกกระดาษสี กาว กรรไกร และเทปสีต่างๆ กลับมาพร้อมกับหิ้วของมาเต็มไม้เต็มมือ งานที่รออยู่ตรงหน้าก็ได้ฤกษ์ลงมือทำ ต่างก็แบ่งฝักแบ่งฝ่ายกันทำหน้าที่ต่างๆ ทั้งตัดกระดาษสี ทำดอกไม้ ปูพื้นหลัง เหลือเพียงพวกที่ไปหาข้อมูลยังไม่กลับมา

            ตัดก็เบี้ยว งานแบบนี้มันงานผู้หญิงหรอกย่ะ เป็นผู้ชายก็อย่ามาสะเออะ! ไปช่วยเพื่อนปูพื้นหลังตรงโน้นดีกว่ามั้ง น้ำหนึ่งที่กำลังนั่งบรรจงตัดกระดาษสีแดงให้เป็นกลีบดอกไม้พูดขึ้น ขณะที่กลางชลกำลังตัดกระดาษสีชมพูอยู่

            ว่าแต่คนอื่น เธอก็ตัดเบี้ยวเหมือนกันนั่นแหละ อยากรู้จริงจริ๊ง...ว่าดอกอะไรน่ะ ยึกยือเป็นอะไรเลย ชายหนุ่มเถียงกลับ

            หัวหน้าห้องจอมโหดเจ้าเดิมเดินเข้ามาเร่งงาน เอ้า...น้ำกับนายชลรีบๆ ทำดิ เดี๋ยวเพื่อนที่ไปหาข้อมูลกลับมาเราจะได้ติดเข้าบอร์ดเลย มัวแต่เถียงกันอยู่นั่นแหละ สามัคคีกันหน่อยสิ

            คำพูดของเธอทำให้ทั้งสองต้องสงบปากสงบคำแล้วก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ของตนกันต่อไป น้ำหนึ่งเปลี่ยนจากใช้กรรไกรมาเป็นคัตเตอร์ ใช้กรีดกระดาษที่วางทาบทับอยู่ที่โต๊ะ

            โอ๊ย...!” หญิงสาวอุทานลั่น

            ใบมีดอันแหลมคมบาดลึกเข้าไปที่นิ้วของคนถือ ส่งผลให้โลหิตสีแดงเข้มเริ่มย้อยออกมามากขึ้นทุกทีๆ เจ้าของนิ้วนั้นได้แต่กุมมือตัวเองร้องโอดโอย

            เป็นยังไงล่ะ ทำอะไรก็ไม่ระวัง ต้องเจ็บตัวจนได้ กลางชลพูดขณะที่กำลังง่วนอยู่กับการตัดกระดาษ

            แต่น้ำหนึ่งไม่ได้สนใจคำพูดเสียดสีของเขาเหมือนอย่างเคย เธอกำลังกังวลอยู่กับความเจ็บปวดที่เพิ่งได้รับเมื่อครู่ จนกลางชลเริ่มแปลกใจเงยหน้าขึ้นไปมองเธอ

            นั่นเลือดเธอไหลไม่หยุดเลยนี่ ใครมีทิชชู่บ้าง ยัยน้ำถูกคัตเตอร์บาด เขาเริ่มหวั่นใจตะโกนลั่นบริเวณนั้น พร้อมกับรีบรี่เข้ามาดูบาดแผลของเธอทันควัน ไหนดูซิ...แผลลึกด้วยนะเนี่ย

            อีกฝ่ายจะชักมือกลับ เธอถลึงตาใส่เขา ไม่ต้องมายุ่ง!”

            เจ็บแล้วยังจะหยิ่งอีก เลือดจะหมดตัวก็วันนี้แหละ เขาพูดพร้อมกับคว้ากระดาษชำระมาจากมือของเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งที่ยื่นมาให้แล้วกดที่แผลของหญิงสาวไว้เป็นการห้ามเลือด

            โอ๊ย! เบาๆ หน่อยดิ ฉันเจ็บนะ ถ้ามาทำแรงอย่างนี้ ไม่ต้องมายุ่งเลย คนเจ็บยังมิวายปากเก่ง

            กลางชลไม่พูดค้านอะไร เขาปล่อยมือของตัวเองที่กุมมือของอีกฝ่ายอยู่ทันที แล้วเดินกลับไปตัดกระดาษต่อ สีหน้าอ่านยาก

            น้อยใจรึไง... เธอกลับเป็นฝ่ายเดินเข้าไปพูดกับเขาเอง แต่ฝ่ายนั้นกลับไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับ ซึ่งเป็นที่น่าประหลาดใจอย่างมาก นี่...เลือดฉันยังไม่หยุดเลย ดูสิ

            เขาเหลือบมองนิดหนึ่งแต่ก็ไม่ได้สนใจเหมือนเดิม แม้ว่าเธอจะพยายามเรียกร้องความสนใจจากเขาโดยที่เธอเองก็ไม่รู้ตัวก็ตาม

            ทั้งสองนั่งตัดกระดาษต่อไป บรรยากาศที่โต๊ะทำดอกไม้ตกแต่งบอร์ดตกอยู่ในความเงียบงันและตึงเครียด

            เฮ้ยน้ำ แกทำงานประดิษฐ์แบบนี้เป็นด้วยเหรอวะ ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่ะ ฮ่าๆๆ เคยเดินมาทักแซวอย่างอารมณ์ดี

            อ้าวไอ้นี่...ดูถูกฉันมากเกินไปแล้วนะยะ เห็นฉันเป็นอย่างนี้ก็เถอะ แต่ฉันก็เป็นผู้หญิงนะเว้ย

            ไอ้น้ำ! นั่นแกเลือดออกนี่ โดนคัตเตอร์บาดเหรอ ลึกมากเลยนะเนี่ยเลือดยังไม่หยุดเลยอ่ะ เคนเปลี่ยนเรื่องเมื่อเห็นบาดแผลที่นิ้วของเพื่อนสาว เปื้อนกระดาษแล้ว...ยัยบ้าเอ๊ย แล้วจะทนอยู่ทำไม เอาทิชชู่กดไว้อย่างนี้สิ

            จะบ้าเหรอ ฉันทำงานอยู่นะยะ จะให้นั่งห้ามเลือดอยู่อย่างนี้รึไง

            อ้าวแล้วนายชลไปไหนเนี่ย เมื่อกี้เห็นนั่งอยู่แถวนี้แวบๆ นะ เคนเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าเพื่อนสาวของตนนั่งอยู่ตรงนั้นเพียงคนเดียวแล้ว ก่อนหน้านี้ยังเห็นทะเลาะกันอยู่หยกๆ

            จะพูดถึงนายนั่นให้แสลงหูฉันทำไมไอ้เคน ไม่อยากได้ยินชื่อนี้...!” น้ำหนึ่งประชด

            แน่ใจเหรอว่าไม่อยากได้ยิน ฝ่ายนั้นทำเสียงล้อเลียน เนี่ย...เลือดฉันยังไม่หยุดเลย ดูสิ

            เสียงที่ถูกดัดให้เล็กๆ แหลมๆ เหมือนเสียงผู้หญิงของเคนที่พยายามจะทำเพื่อล้อเลียนเธอ ทำให้น้ำหนึ่งทุบหลังเขาดังปั้กด้วยความหมั่นไส้

            ไอ้เคน! แกว่างงานมากนักใช่ไหม เดี๋ยวฉันจะจัดหางานให้แกเอง หญิงสาวกระแทกเสียง ว่าแล้วเธอก็เดินดุ่มๆ ไปที่บอร์ดที่ทำการปูพื้นหลังเสร็จเรียบร้อยแล้ว แล้วจัดการแกะมันออกท่ามกลางความตกตะลึงของเพื่อนคนอื่นๆ

            เฮ้ยไอ้น้ำ...!”

            นี่เป็นงานของไอ้เคน กรุณาอย่าเข้ามาช่วยมัน!” เสียงเธอประกาศก้อง

            ขณะนั้นเองนิดหน่อยก็เดินเข้ามายังบริเวณที่จัดบอร์ด หลังจากที่กลับมาจากการไปหาข้อมูลร่วมกับเพื่อนอีกสองคน เพื่อนชายคนหนึ่งที่มีร่างสันทัดค่อนไปทางเตี้ยม่อต้อ เอ่ยขึ้นมาว่า

            แฟนนายชลกลับมาแล้วว่ะ นิดหน่อย...แฟนเธอหายตัวไปไหนแล้ว ไม่ไปตามหาแฟนเหรอคำพูดนั้นทำให้สาวร่างอวบเจ้าของชื่ออายม้วนต้วนอย่างไม่รู้อะไร

            ทุกคนในที่นั้นหัวเราะลั่นเป็นเสียงเดียวกัน เหตุการณ์วันนั้นยังคงแจ่มชัด โดยเฉพาะกับน้ำหนึ่ง เธอสะใจที่สามารถเอาคืนเขาได้ แม้จะแค่ชั่วระยะเวลาหนึ่งก็ตาม

            ขณะนั้นเองใบบัวก็เดินเข้ามาท่ามกลางเสียงหัวเราะทำให้ทั้งหมดเงียบลงในทันที ทุกคนต่างรู้ดีว่าเธอเป็นน้องสาวของคนที่พวกเขากำลังหัวเราะเขาอยู่ และเธอคนนี้ก็สุดแสบไม่แพ้ยัยน้ำหนึ่ง แม้จะมีวีรกรรมไม่มาก ปากไม่จัดเท่า แต่ก็ร้ายไม่เบาเหมือนกัน

            ใบบัว...มาได้ยังไง น้ำหนึ่งทักด้วยความประหลาดใจ

            ได้ยินว่าพี่ชลมาจัดบอร์ดแต่เช้า บัวอยู่บ้านเฉยๆ ก็ไม่รู้จะทำอะไร เลยกะว่าจะมานั่งที่ห้องสมุดค่ะ เลยผ่านมาทักทายแถวนี้ กับน้ำหนึ่งเธอก็มักจะเป็นน้องสาวที่แสนดีเสมอ

            น้องบัว... เคนที่กำลังจำนนทำงานที่เพื่อนสาวสุดที่รักหาให้เสนอหน้าเข้ามาทักผู้มาเยือน

            กลับไปทำงานของแกให้เสร็จเลยไอ้เคน ไม่ต้องยุ่ง น้ำหนึ่งสั่งเขา ก่อนที่จะหันไปถามน้องสาวของศัตรูหมายเลขหนึ่งของตน น้องบัวจะมาหานายชลรึเปล่า มันหายหัวไปไหนแล้วก็ไม่รู้สักพักใหญ่แล้วเนี่ย

            ไม่เป็นไรหรอกค่ะ บัวไม่มีธุระอะไรกับพี่ชลหรอก เดี๋ยวบัวจะไปห้องสมุดแล้วค่ะ

            ถ้าอย่างนั้นให้พี่ไปเป็นเพื่อนนะครับ เดี๋ยวจะช่วยหาหนังสือทำรายงาน เคนยังไม่วายสอดแทรกขึ้นมา เมื่อหันมาเห็นน้ำหนึ่งที่กำลังทำตาเขียวใส่ก็ต้องรีบหันไปตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อ

            อุ๊ย! นี่นิ้วพี่น้ำไปโดนอะไรมาคะเนี่ย เลือดออกเยอะเลยเด็กสาวทักด้วยความตกใจพร้อมกับจับมือของอีกฝ่ายขึ้นมาดูอย่างทะนุถนอม

            คัตเตอร์บาดเมื่อกี้แหละ ไม่เป็นไรหรอกเรื่องจิ๊บจ๊อยฝ่ายนั้นเอ่ยยิ้มๆ

            ใบบัวเดินแยกจากตรงนั้นเพื่อมุ่งหน้าไปยังห้องสมุด ไม่นานกลางชลก็กลับมายังบริเวณนั้นพร้อมกับถุงพลาสติกในมือที่มีของบางอย่างอยู่ในนั้น

            อู้งาน... หญิงสาวพูดขึ้นมาลอยๆ นิสัยเสีย กินแรงเพื่อน

            แต่อีกฝ่ายไม่ได้เถียงโต้ตอบอะไร เขาหย่อนก้นนั่งลงที่เดิมแล้วเริ่มทำงานต่ออย่างไม่สนใจคนตรงข้าม

            ไปไหนก็ไม่บอกใคร พฤติกรรมมีพิรุธอย่างนี้ ต้องหายไปทำอะไรไม่ดีมาแน่ๆ เลย

            เลือดจะหมดตัวแล้วยังจะมาทำปากเก่งอีกนะ เขาก็พูดขึ้นลอยๆ เช่นกัน

            ใครปากเก่ง ฉันไม่ได้ว่านายซะหน่อย ฉันก็พูดของฉันลอยๆ ไม่ได้เจาะจงใคร เธอหันขวับมาพูดห้วนใส่เขา

            เราก็ไม่ได้เอ่ยชื่อใครเหมือนกัน ก็เธอร้อนตัวไปเองนะ

            น้ำหนึ่งเริ่มจะทนไม่ไหว ลุกขึ้นพรวดง้างมือจะซัดหมัดใส่หน้าเขา แต่ก็ยังยั้งเอาไว้ ชายหนุ่มลุกขึ้นตามพร้อมกับจับมือเธอล็อกไม่ให้ทำอะไรเขาได้ จึงเกิดการแข็งขืนขึ้นมา ปล่อยฉัน...!”

            เพื่อนคนอื่นๆ ลอบมองดูทั้งสองด้วยความสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น ทุกคนเข้าใจว่าสองคนนี้คงจะทะเลาะกันตามวิสัยอีกเช่นเคย

            กลางชลไม่รอช้าหยิบบางสิ่งบางอย่างออกมาจากถุงพลาสติกที่ตนถือมาในทีแรก แล้วจัดการบาดแผลที่นิ้วของอีกฝ่ายอย่างเบามือ

            ถ้าเธออยากแสบก็ดีดดิ้นต่อไปสิ เขาขู่พร้อมกับนำสำลีที่ชุบแอลกอฮอล์มาเช็ดที่แผลเป็นการทำความสะอาด

            น้ำหนึ่งหยุดกึกในทันที เธอไม่นึกว่าที่เขาหายไปนานๆ นั้น เขาจะออกไปซื้ออุปกรณ์มาทำแผลให้ตัวเอง หญิงสาวลอบมองเขาใส่ยาที่แผลแล้วก็ร้องโอดโอยเพราะเจ็บแสบ แต่ก็ต้องถูกเขาดุเสียงเข้ม เขาจัดการทำแผลให้เธอเสร็จเรียบร้อยด้วยการปิดผ้าพันแผลแล้วคาดด้วยเทปอย่างดี

            เสร็จแล้ว ถ้าเธอจะอาบน้ำก็แกะออก พออาบน้ำเสร็จก็อย่าลืมใส่ยา ทำแผลใหม่ด้วยนะ เขาสั่งราวกับว่าตัวเองเป็นหมอเสียเอง ไม่งั้นเลือดคงหมดตัววันนี้แหละ

            ไม่ใช่พ่อฉันนายไม่ต้องมาสั่ง ฉันไม่ใช่เด็กอมมือนะ ฉันรู้แล้วแหละย่ะ!”

            แม้ปากจะพูดอย่างนั้น แต่น้ำหนึ่งก็รู้สึกหวั่นไหวอยู่ในใจในสิ่งที่เขาตั้งใจทำให้เธอ เธอเริ่มรู้สึกแปลกๆ ว่าทำไมเขาจะต้องมาสนใจเธอมากมายเพียงนี้ ทั้งๆ ที่ทะเลาะกันอยู่ทุกวัน เธอไม่เข้าใจตัวเองเลยสักนิดว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นเงียบๆ อยู่ในเบื้องลึกภายในจิตใจนั้นคืออะไรกันแน่

            นายคิดอะไรอยู่นะ...นายกลางบึงบ้า!

 

            ลอดทั้งวันวันนั้น นักเรียนชั้นม.๕/๒ พยายามขะมักเขม้นช่วยกันจัดบอร์ดจนงานออกมาเสร็จสมบูรณ์ หลายๆ คนพากันแยกย้ายกลับบ้านจนเกือบหมด แต่น้ำหนึ่ง เคน และวีวี่กำลังตกลงกันอยู่ว่าจะไปหาของกินอร่อยๆ ใส่ท้องเป็นรางวัลให้ตัวเองที่ไหนดี

            ฉันอยากกินสปาเกตตี้กุ้ง เราไปกินที่ภัตตาคารอาหารอิตาเลียนที่สยามกันเถอะนะ อร่อยมากๆ เลย วีวี่เสนอขึ้นมา

            ไม่เอาอ่ะ...แพง ฉันว่าเราไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือท่าสยามกันดีกว่า ไม่แพงแต่ก็อร่อยได้ น้ำหนึ่งแย้ง

            โอย...แต่ละอย่าง กระเพาะควายกันรึยังไงเนี่ยพวกผู้หญิง ไม่เข้าใจเลย เคนบ่นพึมพำ ไปกินขนมหวานร้านป้าศรีที่หลังโรงเรียนดีกว่า เหนื่อยๆ อย่างนี้ต้องกินอะไรเย็นๆ ชื่นใจ

            วันนี้วันหยุดนะยะ จะเสนออะไรก็นึกบ้างดิ วีวี่ค่อนขอด

            เออใช่...ถ้างั้นเราไปกินน้ำแข็งไสดีกว่า ร้านที่อยู่ตรงมุมแยกตรงโน้น เดินไปอีกนิดก็ถึงน้ำหนึ่งเสนอ ทั้งสามจึงตกลงกันตามนั้น

            ระหว่างนั้นเอง กลางชลเพิ่งเก็บเศษกระดาษเสร็จและกำลังจะกลับพอดี เคนหันไปเขาจึงชวนให้เพื่อนหนุ่มไปด้วยกัน

            ไม่เป็นไรหรอก นายไปกันเถอะ เดี๋ยวเราต้องแวะไปรับใบบัวที่ห้องสมุดอีก กลางชลปฏิเสธ

            เฮ้ยไม่เป็นไร ไปแวะรับน้องบัวก่อนก็ได้ พวกเรารออยู่ที่นี่แหละ ไปด้วยกันนะ ให้น้องบัวไปด้วยก็ได้ เคนพูด

            ไอ้เคน...ให้มันน้อยๆ หน่อย น้ำหนึ่งที่ยืนฟังอยู่พูดแทรกขึ้นมา ฝ่ายนั้นหัวเราะแหะๆ

            ไปนะๆ เดี๋ยวเรารอ

            ด้วยคำชวนของเพื่อนและไม่มีใครแย้งอะไร โดยเฉพาะน้ำหนึ่ง ทำให้กลางชลตัดสินใจยอมไปด้วย เมื่อชายหนุ่มไปรับน้องสาวที่ห้องสมุดมาแล้วทุกคนก็มุ่งหน้าไปร้านน้ำแข็งไสที่ว่านั้น

            และเมื่อเดินเท้ามาจนถึงร้านน้ำแข็งไส ทุกคนก็พากันสั่งตามใจชอบ เดี๋ยวน้ำแดง น้ำเขียว ใส่นมเยอะๆ ใส่วุ้นมะพร้าว ใส่นั่นใส่นี่ แย่งกันสั่งจนแม่ค้าไม่รู้ว่าจะฟังใครก่อนดี

            ป้าคะ...เอาแบบไม่ใส่เม็ดแมงลัก แล้วก็ลูกชิดนะคะ เอาน้ำแดงใส่นมเยอะๆ ค่ะ น้ำหนึ่งสั่งตัดหน้าทุกคน

            ของอร่อยจะตาย ไม่กินแล้วจะเสียใจ กลางชลพูดขึ้นกับเธอ

            ฉันไม่กินอะไรมันก็เรื่องของฉัน นายมายุ่งอะไรด้วย นายอยากกินอะไรก็สั่งเองสิ

            ป้าครับ ผมขอเอาลูกชิดเยอะๆ นะครับ ทดแทนของยัยนี่ที่ไม่เอาอ่ะครับ ชายหนุ่มรีบหันไปบอกหญิงคนขาย

            เอ่อ...ป้าคะ ส่วนของหนูไม่เกี่ยวกับนายนี่นะคะ หนูขอเป็นฟักทองเยอะๆ ทดแทนลูกชิดที่หนูไม่เอาค่ะ หญิงสาวรีบโต้แย้งทันที

            อ้าว! นี่เธอมาตัดกำลังกันซึ่งๆ หน้าอย่างนี้เลยเหรอ

            ก็จะทำไมอ่ะ?! มันเป็นส่วนของฉัน สิทธิ์ของฉันที่จะสั่งให้ใส่อะไรก็ได้ เพิ่งรู้นะเนี่ยว่านอกจากนายจะปากหมาแล้ว ยังเห็นแก่กินอีกต่างหาก

            แกสองคนมายืนทะเลาะกันบังหน้าร้านป้าเค้าอย่างนี้ แล้วพวกข้าจะสั่งต่อได้ไงวะไอ้น้ำ ทำอย่างนี้ป้าเค้าเสียรายได้นะเว้ย เคนเอ่ยขึ้นขณะที่ยืนฟังอยู่นานแล้ว ป้าคนขายไม่ได้พูดอะไรนอกจากยิ้มรับ

            กลางชลกับน้ำหนึ่งได้น้ำแข็งไสพร้อมๆ กัน เพราะป้าคนขายรู้ดีว่าถ้าให้ไม่พร้อมต้องเป็นเรื่องขึ้นมาอีกแน่นอน ของเขาราดน้ำหวานสีเขียวสดใส ส่วนของเธอเป็นสีแดงออกชมพูๆ เพราะใส่นมเยอะกว่าปกติ

            ชายหนุ่มยื่นช้อนที่ตนถือในมือไปตักน้ำแข็งไสในถ้วยของอีกฝ่ายมาชิม

            ว้าย...นายบ้า ใครให้ชิมยะ เธอยื่นถ้วยโฟมหนีออกจากมือที่ถือช้อนยื่นมา ของตัวเองก็มีอย่ามายุ่งกับฉันนะ

            ก็ของเราสีเขียวอ่ะ ก็แค่อยากลองชิมสีแดงดูบ้าง เขาพูดพร้อมกับตักเกล็ดน้ำแข็งสีเขียวเข้าปาก

            อยากชิมสีแดงทำไมไม่สั่งสีแดงแต่แรกล่ะยะ นายนี่... ส่วนเธอได้แต่ยืนทำตาเขียวปั้ดใส่คนขโมยชิมของตนด้วยความเคือง

            น้ำ...วันงานโรงเรียนเราจะต้องมาขอสูตรจากคุณป้าแล้วล่ะ อร่อยมากเลย วีวี่พูดแล้วยิ้มหวานเมื่อได้ตักชิมน้ำแข็งในถ้วยตัวเองแล้ว

            พี่น้ำคะ วันนี้ลิเวอร์พูลเจอกับโบลตัน พี่น้ำมาดูที่บ้านบัวไหม เรายังไม่เคยดูบอลด้วยกันเลยนะ ใบบัวเอ่ยชวนเฉพาะเจาะจงเพียงคนเดียว แถมยังเซ้าซี้อ้อนวอน นะๆๆๆ...นะพี่น้ำนะ

            เอ่อ...จะดีเหรอน้องบัว น้องบัวก็ดูเชลซีนี่นา เดี๋ยวเราก็ดูคนละช่องอยู่ดีอ่ะ

            ใครว่าล่ะคะ หงส์กับสิงห์เตะคนละเวลากันต่างหาก พอหงส์แข่งเสร็จก็ตามด้วยสิงห์เลยเด็กสาวแย้ง ดึกก็ไม่เป็นไร พี่น้ำมานอนค้างที่บ้านบัวนะ นะค้าาาา...นะๆๆ น้า...

            ด้วยความสงสารที่หล่อนอยากให้เธอไปจริงๆ น้ำหนึ่งจึงตกปากรับคำไปเรียบร้อย โดยไม่ได้นึกถึงว่าบ้านของใบบัวก็เป็นบ้านของนายกลางชลเหมือนกัน

            ทุกคนพากันเดินมานั่งกินน้ำแข็งไสกันที่สวนสาธารณะแถวๆ นั้นอย่างเอร็ดอร่อย นั่งกินไปด้วยก็นั่งคุยกันไปด้วยอย่างเพลิดเพลินจนลืมเวลา อาทิตย์เริ่มจะตกดินแล้ว ทุกคนจึงจำเป็นต้องแยกกันตรงนั้นเลย

            อย่าลืมนะคะพี่น้ำ บัวเขียนแผนที่บ้านให้แล้ว แล้วบัวจะรอนะคะ... เด็กสาวเอ่ยขณะที่กำลังจะกลับบ้านพร้อมกับพี่ชาย น้ำหนึ่งยิ้มรับ

            ไอ้น้ำ รู้สึกว่าน้องบัวจะปลื้มแกเกินหน้าเกินตาแล้วนะเว้ย ข้าชักรู้สึกตะหงิดๆ ว่ะ เคนพูดขึ้นหลังจากที่สองพี่น้องลับตาไปแล้ว

            บ้าน่า...ไม่มีอะไรสักหน่อย น้องเค้าก็แค่ถูกชะตากับฉันล่ะมั้ง แกก็คิดได้เนอะ ฉันเป็นผู้หญิงนะเว้ย ไม่ใช่เลสเบี้ยน น้ำหนึ่งจ้องหน้าเพื่อนหนุ่มของตนเขม็งเป็นการตำหนิ

            แกไม่มีอะไรข้าก็เข้าใจเว้ย แต่กลัวว่าน้องเค้าจะไม่เข้าใจตรงกันกับแกอ่ะดิ ข้าก็ยังไม่รู้เลยว่าจะแห้วไหม

            เอางี้ดิ...เคนก็ไปดูบอลที่บ้านน้องบัวกับไอ้น้ำมันเลย พอตอนจะนอนค้างใช่ป่ะ แกก็ไปนอนกับนายกลางชลนั่นไว วีวี่ที่ฟังอยู่นานเสนอความคิด

            คำพูดเป็นเหมือนใบเบิกความคิด ทำให้เคนปิ๊งไอเดียขึ้นมา นี่เป็นโอกาสที่เขาจะได้เข้าไปทำคะแนนเพิ่มอีกแล้ว

            ไอ้น้ำๆ ให้ข้าไปด้วยดิวะ เคนกระซิบ คืนนี้ข้าไม่มีเพื่อนดูบอลเลย ตอนแรกกะว่าจะขอไปดูบ้านแกอยู่พอดีเลยว่ะ พ่อ แม่ กับพี่บิลไปพักตากอากาศที่หัวหินกันหมด ป่านนี้คงเริงสำราญดูบอลอยู่รีสอร์ตแหงๆ

            น้ำหนึ่งพยักหน้าส่งๆ ไปอย่างนั้น โดยไม่สนใจว่านั่นเป็นความจริงหรือเป็นแผนของเพื่อนตัวเองกันแน่ เธอไม่รู้ว่าเขาเพียงแค่อยากหาเพื่อนดูบอลเท่านั้น ความหมายอื่นก็ไม่ได้นึกถึงตั้งแต่คราวแรกเลย



มาอัพแล้วค่า...ต้องรีบมาอัพเวลามีเวลาว่าง เพราะเดี๋ยวจะไม่ว่างแล้ว
เพราะว่าใกล้สอบ งานที่ท่วมหัวก็ต้องรีบปั่นส่ง เหนื่อยมากเลย

ไม่ได้เขียนฉากดูบอลนานมากแล้วเนอะ ผู้เขียนเองก็ไม่ค่อยได้ดูบอลเช่นกัน
เดี๋ยวตอนหน้าฉากดูบอลจะมาแล้วนะ ,,
เรื่องราวกำลังเข้มข้นเลย อย่าลืมติดตามต่อนะคะ เดี๋ยวมีตอนเข้าค่ายธรรมะอีก อิอิ

เม้นท์กันเยอะๆ โหวตกันเยอะๆ เป็นกำลังใจให้หน่อยนะ
กำลังใจมา ปัญญาก็จะเกิด จะปิ๊งๆๆ ไอเดียเขียนต่อลื่นไหลเลยเชียว :)
รักทุกคนค่ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

347 ความคิดเห็น

  1. #216 ~ K'๑'ng S'o'm ~ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2552 / 13:27
    ชอบตรงภาษาที่อ่านแล้วลื่นไหลมากค่ะ

    อ่านแล้วไม่ติดเลย

    ชอบมากค่ะ ^^
    #216
    0
  2. #204 nuchdee (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 กันยายน 2552 / 13:16
    รีบมาอัตต่อนะคะรออ่านอยู่ค่ะเป็นกำลังใจให้คนขียนค่ะ
    #204
    0
  3. #201 CREAM zZ~ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 กันยายน 2552 / 23:08

    อัพแล้ว ดีใจจังเลย~

    #201
    0