[Liverpool VS Man U] ♥ ลุ้นรักศึกแดงเดือด

ตอนที่ 11 : [ Match VI ] : ไปดูแดงเดือดด้วยกันนะ อาทิตย์หน้า...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 474
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    17 เม.ย. 52



                คืนนั้นทั้งคืนกลางชลเปิดฟังแต่ข้อความที่น้ำหนึ่งฝากเสียงไว้ เขาอยากรู้จนใจจะขาดว่าครึ่งชั่วโมงนั้นเธอหายไปไหน ทำอะไรมา ระหว่างที่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยอยู่นั้น มินโทรมาหาเขา เขาจึงกดรับสายทันที

                ฮัลโหล...ว่าไง

                เฮ้ยไอ้ชล อาทิตย์หน้าไปดูแดงเดือดที่บ้านข้าไหม ข้าชวนเพื่อนไว้เยอะแล้ว มาดูด้วยกันเยอะๆ สิ สนุกดี มินชวนกลางชลน้ำเสียงตื่นเต้นเป็นพิเศษกับฟุตบอลนัดสำคัญ

                ข้ายังไม่รู้เลยว่ะ เดี๋ยวข้าว่าจะรอดูอะไรๆ ก่อนอ่ะ

                อะไรๆ ของเอ็งนี่มันอะไรวะ ก็แค่ดูบอลด้วยกันเอง ไม่ได้ทำอะไรเสียหายซะหน่อยจากน้ำเสียงตื่นเต้นเริ่มกลายเป็นเสียงห้วนๆ ไอ้โอ๊คก็จะมาดูด้วยนะเว้ย ข้าจะเลี้ยงเครื่องดื่มเอง มีโจ๊กรอบดึกเป็นปาร์ตี้ศึกแดงเดือดเว้ย ถ้าผีชนะข้าจะจัดชุดใหญ่

                เออ...เอาไว้ข้าดูก่อนละกัน เดี๋ยวจะบอก สองหนุ่มล่ำลากันแล้วก็วางสาย แยกย้ายกันไป

                จัดเตรียมกระเป๋าสำหรับการไปเรียนในวันถัดไปเรียบร้อยแล้ว กลางชลก็เตรียมจะเข้านอน เพื่อที่ตอนเช้าจะได้ไม่ต้องขี้เกียจตื่นและลุกจากที่นอน เขาจึงเตรียมพร้อมที่จะนอนแล้ว แต่ในมือก็ยังคงถือโทรศัพท์มือถือไว้ และกดฟังข้อความเสียงของน้ำหนึ่งอยู่อย่างนั้น

                เธอหายไปร้องไห้หรือไงนะ...น้ำหนึ่ง ชายหนุ่มสบถกับตัวเองเบาๆ ใต้ผ้านวมผืนหนาที่เขาซุกตัวอยู่

                และแล้ว เขาก็ทนเก็บความสงสัยนั้นไว้ไม่ได้ ต้องกดโทรศัพท์ไปที่ชื่อของเจ้าของชื่อที่เขาสบถออกมา และขณะนั้นเองน้ำหนึ่งก็กำลังเตรียมตัวจะนอนแล้วเช่นกัน เมื่อเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเธอจึงต้องรีบรับสาย แต่พอได้เห็นชื่อที่ขึ้นว่าใครโทรมาเธอก็ต้องรีบกรอกเสียงห้วนๆ ไปทันที

                โทรมาหาเรื่องอะไรอีกมิทราบ ตาเบ๊อะ!”

                โทรมาเช็คว่านอนแล้วหรือว่าทำอะไรอยู่ไงยัยบ๊อง เราก็กลัวว่าเธอจะกำลังร้องไห้ขี้มูกโป่งอยู่คนเดียว พูดจบเขาก็หัวเราะเยาะอีกฝ่ายด้วยความสะใจ

                อะไรยะ ใครร้องไห้ จำผิดคนหรือว่ากดผิดเบอร์เนี่ย ฉัน...น้ำหนึ่งนะยะ ไม่ใช่บรรดากิ๊กๆ กั๊กๆ ของนาย

                ก็ใช่ไง ก็เธอนั่นแหละ เราไม่ได้จำผิดคนซะหน่อย ทำอะไรก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจนะ อย่ามาปากแข็งหน่อยเล้ย... กลางชลเอ่ยยิ้มๆ เหมือนจะจับจุดอีกฝ่ายมาถูกทางแล้ว

                จะโทรมาเพื่อที่จะหาเรื่องกันแค่นี้ใช่ไหม หัดทำตัวให้มีสาระซะบ้างนะ ดึกดื่นป่านนี้แล้วยังจะมาไร้สาระกับฉันอีก ฉันจะนอนแล้ว

                เสียงอู้อี้เหมือนแน่นจมูกของน้ำหนึ่งทำให้กลางชลได้รู้ว่าเธอร้องไห้หลังจากที่วางสายจากเขาด้วย ทำให้เขาแน่ใจว่าเธอต้องหายไปร้องไห้ระหว่างที่ฝากข้อความเสียงถึงเขาด้วยเป็นแน่

                เปล่า ไม่ได้โทรมาหาเรื่องหรอก จะชวนไปดูบอลด้วยกันที่บ้านไอ้มิน มันจัดปาร์ตี้แดงเดือด มีเพื่อนๆ ไปเยอะอยู่เหมือนกัน เราเลยจะชวนเธอไปด้วยกันเขาพูดให้ปกติที่สุด และไม่ถือสาเสียงห้วนๆ ของเธอเลยแม้แต่น้อย

                ถ้าไปฉันก็โดนรุมสิ ไม่ใช่ว่าจะมีแต่พวกผีเหรอ ไม่เอาหรอก...ฉันไม่ไปหรอก

                เราว่าจะชวนเคนกับวีวี่ไปด้วย ถ้าสองคนนั้นไป เธอไปด้วยไหมล่ะ

                น้ำหนึ่งนิ่งไป ทำไมเขาถึงอยากให้เธอไปดูบอลด้วยถึงขนาดนั้น นี่เขาคิดอะไรอยู่กันแน่ หรือว่า...เขาเพียงอยากจะคอยทับถมเธอ นายนั่นรู้ได้ยังไงว่าเธอร้องไห้ เธอคิดแต่ว่าเขาคงจะไม่ให้อภัยเธอแล้ว ก็เท่านั้น

                ก็เท่านั้น...

                ก็เท่านั้นเอง...

                ก็เท่านั้นเอง...จริงหรือ?

                เงียบทำไมล่ะ ว่ายังไง เธอจะไปไหม เราจะโทรไปชวนเคนก่อน เธออย่าเพิ่งวางสายนะ ว่าแล้วเขาก็พักสายเธอไป เสียงเพลงจากเครือข่ายสัญญาณโทรศัพท์ดังนุ๊งนิ๊งๆ อยู่ที่หู

                แล้วทำไมเธอต้องร้องไห้ หญิงสาวก็ตอบตนเองไม่ได้ ปกติเธอเองก็ไม่ใช่คนอ่อนแอที่จะร้องไห้ง่ายๆ อยู่แล้ว เพียงแค่เขาปิดเครื่อง เพียงแค่เขาจะไม่ให้อภัยเธอ ทำไมเธอต้องแคร์นายนั่น ศัตรูตัวฉกาจของตนเองด้วย และเขารู้ได้อย่างไรว่าเธอร้องไห้

                น้ำหนึ่งไม่เข้าใจ และกำลังสับสนในตัวเอง รวมทั้งตัวเขาอย่างมาก สับสนจนไม่อยากคิดอะไรต่อจากนั้น บางครั้งก็สับสนจนแทบอยากจะกรี๊ดออกมาให้สุดเสียง ไม่หรอก...เธอไม่มีวันที่จะรู้สึกดีๆ ให้นายกลางชลได้แน่ คนอย่างนายนั่นไม่น่าญาติดีด้วยสักนิด

                นี่ยัยน้ำเน่า นายเคนตกลงแล้วนะว่าจะไป เธอล่ะว่าไง เมื่อไหร่จะตอบซะทีฮะ คิดอะไรอยู่เพลินๆ เขาก็พูดโพล่งขึ้นมาแทนเสียงเพลง

                เหรอ...แต่ฉันไม่ไปหรอก ฉันไม่อยากดูบอลกับความทุกข์ น้ำเสียงของเธอเน้นย้ำ ถ้าอยู่ต่อหน้ามันคงจะกระแทกหน้าเขาเต็มๆ

                ประโยคนั้นของเธอ ทำให้อีกฝ่ายอดที่จะถามต่อไม่ได้ว่าทำไม สีหน้าของเขาเป็นกังวลขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย

                ก็เพราะได้เห็นหน้านายไงล่ะ แค่นี้ความทุกข์ก็ปรี๊ดขึ้นมาแล้ว คิดว่าฉันอยากจะเห็นหน้าคนอย่างนายตอนมีความสุขเวลาได้เชียร์ทีมรักเนี่ยนะ ให้ฉันตายดีกว่าที่จะได้เจอกับนายตอนดูหงส์เล่นน่ะ

                พูดจบน้ำหนึ่งก็วางสายใส่กลางชลทันที ไม่รู้ว่าทำไมเธอจะต้องโกรธเกลียดเขามากมายเพียงนี้ ทั้งๆ ที่เขาเองก็พยายามทำดีกับตนทุกอย่าง พยายามที่จะไม่ชวนทะเลาะ แต่เธอเองที่เป็นฝ่ายหาเรื่องเขาก่อนอยู่ร่ำไป

                กลางชลเอาโทรศัพท์ออกจากหู แล้วดูหน้าจอด้วยความงงงวย เธอคงไม่มีวันญาติดีกับเขาได้เลย เธอคงจะเกลียดเขามาก เขาหน้าหงอลงไปด้วยความรู้สึกแย่ ชายหนุ่มวางโทรศัพท์ลงเบาๆ ที่โต๊ะข้างเตียง แล้วล้มตัวลงนอน แต่จะหลับก็หลับไม่ลง ในหัวสมองอันหนักอึ้งของเขาคิดแต่เรื่องของน้ำหนึ่ง

                ขณะเดียวกัน เมื่อน้ำหนึ่งวางสายจากกลางชลไปได้สักพัก เคนก็โทรเข้ามาหาเธอด้วยเรื่องที่จะไปดูบอลนัดสำคัญด้วยกันกับกลางชลนั่นเอง

                เฮ้ยไอ้น้ำ อาทิตย์หน้าไปดูบอลด้วยกันไหม เพื่อนหนุ่มเอ่ยถาม

                ไม่!!!” หญิงสาวปฏิเสธเสียงแข็งทันที

                อ้าว ทำไมล่ะ เห็นนายชลบอกว่าชวนเธอไว้แล้วนี่นา ข้าตกลงจะไปเพราะแกไปหรอกนะเนี่ย นี่วีวี่ก็ไปเนี่ย อีกฝ่ายถามต่อด้วยความสงสัย

                นายนั่นชวนฉัน แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันตกลงว่าจะไปนี่ พวกแกอยากไปดูที่ไหนก็ไปเถอะ ฉันจะดูอยู่ที่บ้านคนเดียว สบายใจกว่าเยอะ

                แน่ใจเหรอ ดูคนเดียวจะไปสนุกอะไรวะ แมตช์นี้ต้องดูหลายๆ คนเว้ย บ้านข้าก็จะจัดเหมือนกัน แต่ข้าจะไปดูบ้านนายมินด้วย กระชับมิตรซะหน่อย เคนพูดติดตลก แต่คนฟังไม่ได้ตลกด้วยเลยสักนิด

                ปกติฉันก็ดูคนเดียวอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันเลือกแล้ว

                เออๆ ถ้าจะเปลี่ยนใจก็บอกละกัน แล้วเพื่อนหนุ่มก็วางสายไป ปล่อยให้ปลายสายถอนหายใจดังเฮือกด้วยความเหนื่อยใจ

 

                วันรุ่งขึ้น วันนี้เป็นวันที่ทุกคนจะต้องส่งรายงานวิชาประวัติศาสตร์ที่พยายามรวบรวมข้อมูลมาทำกันจนหัวฟู น้ำหนึ่งมาถึงเพื่อนหลายคนก็ขอดูรายงานของตน แต่เธอก็หวงไม่ยอมให้ใครดูสักคน แม้กระทั่งเคนกับวีวี่ขอดูก็ตาม

                เฮ้ยอะไรว้า...แค่ขอดูว่าเนื้อหาเป็นไงก็แค่นั้นเอง ปกติแกไม่เคยหวงอะไรนี่หว่าไอ้น้ำ เคนสบถเพื่อนสาวที่ทำตัวเป็นคนขี้หวงขึ้นมา

                เออ...ก็มันไม่มีอะไรน่าดูหรอก ฉันทำแบบรีบๆ แบบลวกๆ น่ะ เลยอาย...ไม่อยากให้ใครดูเท่าไร เจ้าของรายงานพูดพร้อมกับเอาเจ้ารายงานเล่มสำคัญซ่อนไว้ข้างหลัง

                วีวี่เดินมาข้างหลังพอดีกับที่เห็นเพื่อนทั้งสองของตนกำลังเถียงกันอยู่หน้าดำคร่ำเครียด เธอจึงแย่งจากมือของน้ำหนึ่งมาได้ในทีเผลอ เจ้าของรายงานตกใจรีบหันไปจะแย่งกลับคืนมา แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว

                แค่รายงานแค่นี้ เธอจะอายอะไรนักหนานะน้ำ ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าทำแบบลวกๆ ของเธอน่ะ ข้อมูลเป็นไงวีวี่พูดพลาง ก็เปิดรายงานดูพลาง

                กลางชลเห็นทั้งสามถกเถียงกันก็ไม่สนใจ แต่แอบนั่งฟังอยู่เงียบๆ พร้อมกับตรวจดูความเรียบร้อยของรายงานของตนเองไปด้วย

                ก็ทำดีนี่นาน้ำ แล้วเธอจะอายอะไรเนี่ย นี่เธอทำดีกว่าของฉันซะอีกนะเนี่ย พูดจบวีวี่ก็หยิบเอารายงานเรื่อง การเสื่อมสลายของจักรวรรดิโรมัน ของตนเองขึ้นมาดูเพื่อเป็นการเปรียบเทียบ

                น้ำหนึ่งใช้จังหวะนี้แย่งเอารายงานของตนคืนมาจนได้ พร้อมกับแก้ตัวว่า เออน่า...ก็ฉันอายนี่ ข้อมูลมันก็น้อยด้วย ข้อบกพร่องเยอะจะตาย เลยไม่ค่อยอยากให้ดูน่ะ

                เคนสังเกตเห็นพิรุธของเพื่อนสาว จึงได้ลอบสังเกตอยู่เงียบๆ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร

                ด้วยความที่วิชาประวัติศาสตร์เป็นวิชาที่เรียนในตอนบ่าย นักเรียนแต่ละคนต่างก็กำลังยุ่งวุ่นวายอยู่กับรายงานของตัวเองในช่วงพักเที่ยง บางคนมานั่งเขียนคำนำ สารบัญ และบรรณานุกรมในช่วงนั้น บางคนก็เอาไปเย็บเล่มที่ร้านถ่ายเอกสารที่อยู่บริเวณหน้าอาคารเรียนไม่ไกลนัก

                น้ำหนึ่งเดินคุยกับวีวี่ไปกินข้าวที่โรงอาหาร ด้วยความที่มัวแต่คุย เธอจึงไม่ได้สังเกตว่าเคนยังไม่ได้เดินตามมา กลางชลก็กำลังจะลุกจากที่นั่งของตนเพื่อไปกินข้าวกับมิน

                ยังไม่ไปกินข้าวอีกเหรอเคน ยัยน้ำกับวีวี่ไปโน่นแล้วนั่น กลางชลทักเมื่อเห็นว่าเคนยังนั่งอยู่ที่ของตน

                เอ่อ...ยังหรอก แล้วนายล่ะ จะไปกินแล้วเหรอ

                อืม นายไปด้วยกันกับเราไหมล่ะ ไปสิ... กลางชลชวนเคนให้ไปด้วยกันอย่างเป็นมิตร

                เดี๋ยว...เรา...ขอ...ทำอะไรบางอย่างก่อนนะ

                กลางชลมองหน้าเคนด้วยความสงสัย เขาเห็นเพื่อนหนุ่มค่อยๆ หยิบกระเป๋านักเรียนของน้ำหนึ่งขึ้นมา แล้วค้นหาอะไรบางอย่าง จนกระทั่งเขาได้หยิบรายงานวิชาประวัติศาสตร์ของเด็กสาวขึ้นมา

                รายงานของยัยนั่น...ทำไมเหรอ สาวกผีแดงถาม

                เคนไม่ตอบ เขาเปิดดูรายงานของเพื่อนสาวอย่างตั้งใจ ราวกับจับผิดหาอะไรบางอย่างภายในรายงานเล่มนั้น

                [รายงานเล่มนี้จะสำเร็จขึ้นมาไม่ได้ถ้าขาดบุคคลเหล่านี้ ขอบคุณบุพการีที่ให้การสนับสนุนและเป็นกำลังใจให้เสมอมา และที่สำคัญ ขอบคุณนายกลางชล เศวตสุขบริรักษ์ สำหรับข้อมูลและรายละเอียด]

                เรารู้แล้ว...ว่าทำไมไอ้น้ำถึงได้หวงรายงานนักหนา เคนเงยหน้าเอ่ยขึ้นกับเขา นายลองดูสิชล

                กลางชลรับรายงานมาดู เขาแอบอึ้งไปเล็กน้อย ที่ได้เห็นชื่อของตัวเองในรายงานของเธอ นี่ยัยนั่นเขียนขอบคุณเขาในหน้าคำนำของรายงานหรือนี่ ไม่น่าจะเป็นไปได้ เขาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง เด็กหนุ่มอมยิ้มด้วยความดีใจเล็กๆ

                ยัยปากไม่ตรงกับใจเอ๊ย... เมื่อคืนยังว่าเราอยู่แหมบๆ ว่าเห็นหน้าเราแล้วมีความทุกข์ เขาคิดในใจ

                เคนยิ้มกับเขา แต่เขาก็อดสงสัยไม่ได้อยู่ดี ว่าตกลงยัยนั่นจะดีหรือร้ายกันแน่ เขาเองก็สับสนในตัวเองและตัวของเจ้าหล่อนมากมายเกินจะเดา ตกลงว่าเธอคิดยังไงกับเขา และเขาคิดยังไงกับเธอ เขาก็ไม่อาจจะตอบตัวเองได้

                นายคิดเหมือนกันกับที่เราคิดไหม ชล เคนถามขึ้น

                คิดอะไร

                เราว่าไอ้น้ำมันแอบชอบแก แต่ว่ามันไม่ยอมรับความจริง เพราะว่ามันฝังใจมาตั้งแต่แรกไงว่านายเป็นศัตรู เดอะ ค็อปหนุ่มพูดน้ำเสียงจริงจัง

                กลางชลมองหน้าคนถามทันที ทำไมเขาจะไม่คิด เขาคิดได้แค่เพียงวูบเดียวเท่านั้นก็ไม่กล้าคิดต่อ เพราะถือว่ายังไงก็ไม่มีทางเป็นอย่างนั้นได้แน่นอน

                ไร้สาระน่า อย่างยัยนั่นอ่ะนะจะมาแอบชอบเรา ไม่มีทางอ่ะ หาเรื่องทะเลาะได้ตลอดเวลาขนาดนั้น ยัยนั่นไม่มีทางญาติดีกับเราได้ แล้วจะมาแอบชอบเราได้ไง อย่าคิดไร้สาระเลย เราไปกินข้าวกันดีกว่า

                พูดจบเขาก็เดินนำออกไป เคนยังเคลือบแคลงใจไม่หาย แต่ก็เดินตามกลางชลและมินออกไป

                การเรียนคาบบ่ายวันนั้น กลางชลไม่ค่อยมีสมาธิ เพราะมัวแต่เอาคำพูดของเคนมาคิด เขาไม่ได้คิดไปเองคนเดียวหรือนี่ เหตุการณ์เมื่อคืนนี้ยิ่งทำให้เขาเก็บเอามาคิดประกอบกัน คิดไปพลาง...ก็เหลือบตาไปมองเจ้าตัวพลาง

                มองไปมองมาเจ้าตัวรู้ตัวว่าถูกแอบมองก็หันมามองแวบหนึ่ง เขาก็หลบตาเธอ เมื่อถึงเวลาที่ต้องส่งรายงานวิชาประวัติศาสตร์ อาจารย์ให้นักเรียนทุกคนส่งเองตัวต่อตัว บรรดาคนที่นั่งอยู่ด้านหน้าของห้องก็ลุกขึ้นไปต่อแถวหน้าชั้นเรียนกันยาวเหยียด ทำให้บรรดาคนหลังห้องได้รอนานอยู่บริเวณแถวหลัง

                น้ำหนึ่งกำลังจะลุกไปต่อแถวเพื่อรอส่งงาน พร้อมๆ กับที่กลางชลเองก็กำลังจะลุกไปเช่นกัน ทั้งสองจึงได้ยืนประจันหน้ากันอยู่ที่ช่องทางระหว่างโต๊ะที่ถูกจัดเป็นระเบียบเรียงรายอยู่เต็ม

                นายไปก่อนสิ... หญิงสาวพูดพร้อมกับหลีกทางให้อีกฝ่ายเดิน

                ไม่เป็นไร เธอเดินไปก่อนเลย แต่อีกฝ่ายก็ยังไม่ยอมเดินไป เสียสละให้ผู้หญิงไปก่อน

                น้ำหนึ่งไม่สนใจ เธอจึงเดินไปก่อน อีกฝ่ายได้แต่มองตามไปจนเธอไปต่อแถวเพื่อรอส่งงาน ชายหนุ่มเดินตามไปต่อแถวด้านหลังของเธอและทำทีเป็นเปิดดูรายงานของตนเองเพื่อตรวจเช็คความเรียบร้อย

                ขอดูรายงานของเธอบ้างสิ ว่าเราทำเหมือนกันไหม กลางชลเอ่ยขึ้น

                ไม่...ฉันไม่ให้นายดูหรอก เราจะทำเหมือนกันได้ไง ก็ในเมื่อทำคนละเรื่องอยู่แล้ว อีกฝ่ายปฏิเสธเสียงแข็ง

                ก็แค่ดูนิดเดียวเอง แค่นี้ทำไมต้องหวงด้วย จะเอาไว้บูชารึไง เดี๋ยวก็ต้องส่งอาจารย์อยู่ดี

                มันก็เป็นเรื่องฉัน นายเกี่ยวอะไรด้วย พูดจบเธอก็ค้อนขวับเข้าให้เสียวงใหญ่

                นี่ๆๆ ตกลงว่าอาทิตย์นี้ไปดูบอลด้วยกันรึเปล่า นายเคนก็ไปด้วยนะ เพื่อนๆ ห้องเราก็ไปกันเยอะเลย เขาได้ทีเปลี่ยนเรื่อง เพื่อให้อีกฝ่ายเลิกมีท่าทีไม่พอใจเขาเสียที แต่เธอก็ไม่มีวี่แววว่าจะหันหน้ามาคุยกับเขาดีๆ เลยสักครั้ง

                ไม่ ยังไงก็ไม่เด็ดขาด ฉันคงจะเสียอารมณ์น่ะ ถ้าเชียร์บอลโดยที่มีนายอยู่ด้วยเนี่ย ไม่เอาด้วยหรอก เชียร์คนเดียวสบายใจกว่าเยอะ

                ยังไม่ทันที่กลางชลจะพูดอะไรต่อจากนั้น ก็ถึงคิวของน้ำหนึ่งที่จะต้องส่งงานแล้ว หญิงสาวจึงยื่นรายงานที่ตัวเองตั้งใจทำอยู่หลายวัน อาจารย์ประจำวิชารับรายงานนั้นมาเปิดดู พร้อมกับทำหน้าเคร่งเครียด ทำให้เจ้าของรายงานมีท่าทีอันลุ้นระทึกว่าผู้ตรวจจะพูดอะไรเกี่ยวกับรายงานเป็นอย่างแรก

                อืมม์...ข้อมูลละเอียดดีนี่ ถือว่าหาข้อมูลได้ละเอียดดีมาก ว่าแต่ว่า...กลางชล เศวตสุขบริรักษ์นี่คือใคร แฟนเหรอ

อาจารย์ชาย ที่มีลักษณะเด่นตรงที่ศีรษะล้าน พูดขึ้นอย่างดัง จนนักเรียนทั้งห้องหันมาให้ความสนใจกับน้ำหนึ่งที่นั่งคุกเข่าอย่างเอ๋อๆ อยู่ข้างๆ โต๊ะอาจารย์ พร้อมกันนั้นเองทุกคนก็พากันมองมาที่กลางชลต่อจากนั้นโดยไม่ได้นัดหมาย

น้ำหนึ่งใจแป้ว เธออุตส่าห์หวงรายงานเล่มนี้ ไม่ให้ใครดูก็เพราะไม่อยากให้ใครได้เห็นหน้าคำนำที่เธอเขียนขอบคุณเขา เนื่องจากเธอก็คิดอยากจะขอบคุณเขาจริงๆ แต่ก็ไม่กล้าเพราะว่ากลัวเสียฟอร์ม

เอ่อ...คือ... หญิงสาวพูดไม่ออก ไม่กล้าแม้แต่จะบอกว่า ก็คนข้างหลังหนูนี่ไงคะอาจารย์

ว่าไง แฟนช่วยหาข้อมูลล่ะสิ ดีจริงๆ เลยนะเธอ แฟนเธอเขาคงรักเธอจริง

คำพูดของอาจารย์ที่ดูท่าทางเสร่อๆ ทำให้คนฟังตาโตเท่าไข่ห่าน และแล้ว...สิ่งที่หญิงสาวไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่ออาจารย์เซ็นลายเซ็นของตนเองที่หน้าปกรายงานแล้ววางไว้ที่กองของคนที่ส่งแล้ว น้ำหนึ่งจึงลุกขึ้นแล้วเดินกลับที่นั่งเหมือนร่างไร้วิญญาณ

ตาเหม่งเอ๊ย...ประจานฉันได้ลงคอ หัวล้านแล้วยังไม่เจียม น้ำหนึ่งได้แต่คิดในใจ ขืนพูดออกไปรายงานของตนคงได้โดนโยนทิ้งลงถังขยะเป็นแน่

หืมม์...นายเองเหรอที่ชื่อกลางชล เศวตสุขบริรักษ์ นายที่เพิ่งย้ายเข้ามาใหม่สินะ เข้ามาไม่นานได้แฟนแล้วเหรอ เร็วดีนี่ อาจารย์ยังคงพูดประจานทั้งสองต่อไปจนนักเรียนทั้งห้องได้แต่เงียบเพื่อฟังสิ่งใหม่ที่ไม่เคยรู้มาก่อน

กลางชลเองก็อึ้งไปกับคำพูดของผู้เป็นอาจารย์เช่นกัน น้ำหนึ่งได้แต่อ้าปากค้างอยู่ที่โต๊ะ เอ่อ...คือ...มันไม่ใช่อย่างที่อาจารย์คิดนะครับ

เอาน่าๆ ไม่ต้องอายหรอก อาจารย์เข้าใจเรื่องแบบนี้ดี จะทำอะไรก็ขอให้นึกถึงอนาคตเข้าไว้ก็แล้วกัน

และประโยคล่าสุดของอาจารย์ก็ยิ่งทำให้ทั้งกลางชลและน้ำหนึ่งอึ้งจนพูดอะไรไม่ออกอีกต่อไป เพื่อนๆ ในห้องแต่ละคนก็พากันอึ้งไม่แพ้กัน เพราะสิ่งใหม่ที่เพิ่งได้รับรู้ เป็นอะไรที่ไม่น่าเชื่อว่าศัตรูคู่กัดอย่างผีแดงหนุ่มกับหงส์แดงสาวจะหันมาแอบกุ๊กกิ๊กกันได้

สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นจากนี้ต่อไป เป็นสิ่งที่น้ำหนึ่งไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้น และไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่าเธอจะต้องเจอข้อหานี้ที่เธอไม่อยากให้มันเกิดขึ้นกับตัวเอง





,,,



จบไปอีกหนึ่งตอน ...
ทีนี้เรามาลุ้นกันต่อว่าน้ำหนึ่งจะทำอย่างไรต่อไป
ในเมื่อเพื่อนๆ ต่างพากันเข้าใจว่าเธอเป็นแฟนกับนายกลางชล




งุงิ งุงิ ,,
เม้นท์ให้ด้วยนะค๊า โหวตให้ด้วยก็ดี
อยากรู้ว่าเพื่อนๆ อยากจะให้เรื่องออกมาในรูปแบบไหน ลองคิดกันเล่นๆ ดูนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

347 ความคิดเห็น

  1. #340 xวๅuจัe (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 16:59
     หนุกๆๆ
    #340
    0
  2. #225 อโยธยานารี (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2552 / 15:10

    ในที่สุดก็โดนประจานอยู่ดี

    ฮาๆๆ

    #225
    0
  3. #192 OISHI~GREEN_CLEVER♥ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กันยายน 2552 / 18:33
    จ๊ายย!!

    >///<

    นำหนึ่ง แย่แร๊ะ

    โดนตาเหม่ง ประจาน

    กลางห้องเร้ยย อ่ะ

    >..< 55.

    หนุกค่า อัพต่อ>>

    นะคะ^^'
    #192
    0
  4. #121 CREAM zZ~ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 เมษายน 2552 / 11:57

    ว้ายยย น่ารักอ่ะ >O

    #121
    0
  5. #108 oppypang (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 เมษายน 2552 / 16:40
    สู้ๆน๊า เป็นกำลังใจ





    #108
    0
  6. #83 aneem (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มีนาคม 2552 / 13:06

    อัพคร่าอัพ

    จะคอยเปนกำลังใจให้

    #83
    0
  7. #80 sialy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มีนาคม 2552 / 17:30
    เอาแล้วละซิ

    อาจารย์ประกาศกลางห้องเลยเหรอ
    #80
    0
  8. #70 plleese. พิษคุง รั่วสินะ .=] (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2552 / 09:22
    อัต่อนะครับ
    ชอบมากๆ
    #70
    0
  9. #69 The TOP Secreat** (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2552 / 22:53

    อิอิ

    สนุกมากจ๊ะ

    อัพไวๆน้า

    #69
    0
  10. #67 โบว์ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2552 / 15:29
    รีบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆมาอัพนะคะ



    สนุกมากเลยชอบ



    สิงเงินล้าน
    #67
    0