[FIC BTS] BOY IN L❤VE [Jinkook x Hopega x Vmin]

ตอนที่ 8 : ❤BOY IN LOVE❤ [07 - เลี้ยงข้าว]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 400
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    28 เม.ย. 57

[07 - เลี้ยงข้าว]

 

 


               ท้องฟ้ากำลังเปลี่ยนจากสีส้มกลายเป็นสีดำอย่างช้าๆ ร่างสูงมองออกไปด้านนอกระเบียงทางเดิน ดวงอาทิตย์กำลังค่อยๆหายลับไปจากเส้นขอบฟ้าก่อนที่มันจะถูกแทนที่ด้วยดวงจันทร์สีเหลืองอร่ามของยามค่ำคืน

               เขายืนมองมันอยู่พักหนึ่งก่อนจะก้มหน้าลงแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ ประโยคที่อีกคนพูดยังคงดังก้องอยู่ในหัว


               ฉันไม่ต้องการความเป็นห่วงจากนาย...


               ถ้าอย่างนั้น...ฮยองต้องการความเป็นห่วงจากใครกันล่ะ...?” เขาพึมพำออกมาเบาๆก่อนจะสาวเท้าเดินต่อไปข้างหน้า


               โฮซอกเดินไปเรื่อยๆก่อนจะหยุดอยู่หน้าห้อง 409 ที่อยู่ชั้น4 เขาเลื่อนมือไปจับกลอนก่อนจะเปิดประตูเข้าไป เพื่อนร่วมห้องที่อยู่ในชุดลำลองหันมามองเขาที่เพิ่งกลับมาเอาป่านนี้ก่อนจะเอ่ยปากถาม


               ไปไหนมาน่ะ ตอนฉันไปหานายที่ชมรมก็ไม่เจอ นัมจุนวางหนังสือที่อยู่ในมือลงบนโต๊ะก่อนจะเดินเข้าไปหาเพื่อนตัวเอง


               เปล่า...ไม่มีอะไร โฮซอกเดินหลบอีกคนเข้าไปก่อนจะโยนกระเป๋าทิ้งบนโซฟา


               เฮ้ เป็นอะไรรึเปล่า? นายดูแปลกๆไปนะ


               ...ฉันจะไปอาบน้ำ เขาพูดตัดบทก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ทิ้งอีกคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรไว้ด้านนอก


               อะไรของมัน... นัมจุนขมวดคิ้วด้วยความงุนงงก่อนจะเดินมาหยิบกระเป๋าเพื่อนตัวเองไปเก็บที่ให้เรียบร้อย แล้วกลับมานั่งอ่านหนังสือที่ห้องนั่งเล่นเช่นเดิม


               ผ่านไปประมาณ 45 นาที นัมจุนเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือก่อนจะชะเง้อไปดูที่นาฬิกา แล้วตะโกนเรียกอีกคนที่จนป่านนี้แล้วยังไม่ออกมาจากห้องน้ำ


               เห้ย!! โฮซอก! นายอาบน้ำนายเกินไปรึเปล่า ทั้งๆที่ปกติอาบแค่ 10-15 นาที แต่วันนี้กลับอาบนานเกินคาด เขาจึงรู้สึกแปลกใจ


               โฮซอก!!!!”


               จะตะโกนทำไม?” โฮซอกเดินออกมาจากห้องน้ำเงียบๆพร้อมกับผ้าขนหนูหนึ่งผืนบนหัว นัมจุนมองเพื่อนตัวเองก่อนจะถอนหายใจแล้วพูด


               วันนี้นายเป็นอะไรไป ทำไมอาบน้ำนานกว่าปกติ?”


               แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนายวะ -_-”


               อารมณ์ไม่ดีมารึไง?”


               ก็นิดหน่อย โฮซอกตอบก่อนจะกดรีโมทเพื่อเปิดทีวีดูรายการบันเทิง


               ทำไมอีกล่ะ ก็ได้เข้าชมรมเดียวกับรุ่นพี่ยุนกิแล้วไม่ใช่เหรอไง แล้วจะยังมานั่งเศร้าอีกทำไม นัมจุนพูดขึ้นมา ซึ่งนั่นทำให้เขาถึงกับสะอึก


               ก็จริง เขาต้องพยายามมากแค่ไหนกว่าจะเข้าชมรมบาสเก็ตบอลได้ เพราะนี่มันก็ไม่ใช่ต้นเทอม ที่จะเลือกชมรมอยู่ได้ เขาต้องวิ่งแจ้นไปทั่ว ขอทั้งโค้ท ขอทั้งประธานชมรม มันเป็นอะไรที่ลำบากมากเลยล่ะ


               ก็ยุนกิฮยองน่ะ... โฮซอกก้มหน้าลงก่อนจะพูดออกมาเบาๆ


               ฉันไม่ต้องการความเป็นห่วงจากนาย...


               ยุนกิฮยองน่ะ ไม่ยอมสนใจฉันเลยน่ะสิ แถมยังเอาแต่ไล่ตลอดเลยด้วย


               ทั้งๆที่คนเขาเป็นห่วงแท้ๆ...


               ก็ไม่เห็นจะแปลก เขานิ่งออกจะตายไป แล้วนายเองก็เพิ่งตามพี่เขาแค่ไม่กี่วันเองไม่ใช่เรอะ จะให้พี่เขาสนใจนายน่ะมันยังเร็วไป


               อะไรกันเล่า...ฉันคือโฮซอกเชียวนะ!” เขาพูดออกมาก่อนจะเบะปากด้วยความขัดใจ นัมจุนที่เห็นว่าเพื่อนตัวเองกลับสู่สภาวะปกติแล้วก็ยิ้มออกมา


               แล้วไงล่ะ พี่เขาก็เป็นถึงยุนกิเลยนะ มินยุนกิผู้ที่เป็นถึงราชินีน้ำแข็งของหอพักชายเรา


               ฮึ ฉันจะทำลายน้ำแข็งที่ขวางกั้นจิตใจของยุนกิฮยองให้ได้เลยคอยดู โฮซอกพูดก่อนจะกำหมัดแล้วทำหน้ากระหายชัยชนะ


               พูดไปงั้น แล้วอย่างนายจะทำอะไรได้ - -* นัมจุนพูดพลางพลิกหนังสือในมือขึ้นมาอ่าน แต่ก็โดนอีกคนดึงออกจากมือไปเสียก่อน


               อย่าเพิ่งอ่านดิ ช่วยฉันก่อน


               ช่วยอะไร?”


               เอ้า ก็วางแผนไง วางแผนที่จะพิชิตหัวใจที่ถูกแช่แข็งของมินยุนกิ


               เชิญแกทำไปคนเดียวสิ ฉันไปเกี่ยวอะไรด้วยวะ นัมจุนพูดก่อนจะแย่งหนังสือในมืออีกคนกลับมา


               ไรว้า! แกเป็นเพื่อนฉันนะเว้ยนัมจุนนี่ แกก็ต้องช่วยฉันสิโฮซอกพูดแบบเซงๆ


               “……” นัมจุนเงียบไป


               มีแค่เรื่องนี้เท่านั้น ที่เขาไม่อยากจะช่วยอีกคน...


               น่านะ ช่วยฉันหน่อย น้าๆๆ โฮซอกพูดเสียงเล็กก่อนจะทำท่าอ้อนอีกคน ซึ่งร่างสูงก็ใจอ่อนอีกตามเคย


               เออๆ ก็ได้วะ มันก็คงจะดีกว่าเห็นแกนั่งเศร้าเป็นม้าไม่ได้กินหญ้าล่ะวะ - -* นัมจุนพูดเสียงเหนื่อยหน่าย


               เย้ๆๆ นัมจุนนี่น่ารักที่สุดเลย เขาพูดก่อนจะยิ้มกว้าง ร่างสูงมองคนตรงหน้าก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้


               ความสุขของเขา...ก็คงจะเป็นการที่เขาได้เห็นว่าอีกคนกำลังมีความสุขอยู่ละมั้ง?


               .


               .


               .



               ทำอะไรของแกวะ? -_-”


               เอ่อ...


               หลังจากที่ยืนอยู่หน้าห้องมานานแบมแบมก็ถามขึ้น ก็เพื่อนตัวดีของเขาดันลากเขามาด้วยนี่นา พอมาถึงก็เอาแต่ยืนด้อมๆมองๆเข้าไปในห้องอยู่นั่นแหละ นี่เขายืนแบบนี้มา 20 นาทีละนะ


               เอ่ออะไร? ละนี่จะยืนรออีกนานมั้ย ฉันหิวข้าวแล้วนะ แบมแบมกอดอกมองเพื่อนตัวเองก่อนจะพูดเซงๆ ทั้งๆที่นี่เป็นเวลาที่เขาควรจะได้พักทานอาหารกลางวันแท้ๆ กลับมายืนทำอะไรอยู่ก็ไม่รู้ที่หน้าห้องพี่ม.6


               รออีกแปปนึงน่า เดี๋ยวฮยองเขาก็เลิกกันแล้ว จองกุกหันมาพูดกับเพื่อนตัวเองก่อนจะหันกลับไปชะเง้อหน้าดูในห้อง


               คนที่เขายืนรอกำลังนั่งขีดเขียนอะไรบางอย่างลงในสมุดอยู่เงียบๆ เขายืนมองการกระทำของอีกคนอยู่ด้านนอกก่อนจะยิ้มบางๆออกมา ดูเหมือนอีกคนจะไม่รู้สึกตัวสินะ


               แต่ไม่ใช่...


               คนที่นั่งหันหลังให้เขาในห้องเรียนอยู่ ยกสมุดที่ตัวเองเพิ่งเขียนอะไรบางอย่างลงไปขึ้นมาให้อีกคนดู มันเป็นตัวอักษรขนาดใหญ่พอที่จะให้เขาอ่านออกแม้อยู่ไกล


               รอฮยองอยู่เหรอ?’


               !!!!!!!!!!!!!!


               เหมือนกับถูกตบหน้าด้วยสมุดเล่มนั้น เขายืนตัวแข็งทื่อราวกับถูกแช่แข็งเอาไว้ ใบหน้าหวานแดงก่ำ เขารู้สึกอายอย่างบอกไม่ถูกที่โดนอีกคนจับได้


               เห้ย เขารู้แล้วว่าแกยืนรออยู่น่ะ


               อะ...เออ รู้แล้วน่า...


               ก็เล่นเขียนซะขนาดนั้นนี่นะ


               เขาก้มหน้างุดก่อนจะหันหลังหลบคนที่นั่งอยู่ด้านใน ร่างสูงหันมามองอีกคนที่ตอนนี้ยืนหันหลังให้เขาก่อนจะยิ้มออกมา รู้ตัวอยู่แล้วว่าเหมือนมีใครกำลังจ้องอยู่ พอมองไปที่กระจก ก็เห็นเงาของเด็กคนนั้นสะท้อนอยู่พอดี



               กริ๊งงงงงงงง~~~~~



               เสียงออดดังขึ้นมา เป็นสัญญาณที่บ่งบอกว่าคาบเรียนนี้จบลงแล้ว หัวหน้าห้องกล่าวทำความเคารพอาจารย์ที่สอนอยู่ก่อนที่ทุกคนจะเริ่มเก็บสัมภาระของตัวเองเข้ากระเป๋า แล้วทยอยเดินออกจากห้องเรียน



               กินไรดีวะแก


               ฉันว่าจาจังมยอนก็ดีนะ


               ไปกินต๊อกโบกกีกัน!”



               บทสนทนาต่างๆหลั่งไหลออกมาจากกลุ่มเด็กนักเรียนที่เดินสวนเขาออกมาจากห้อง เด็กหนุ่มยืนก้มหน้ารอเวลาที่อีกคนเดินออกมาอย่างเงียบๆ  ผิดกับแบมแบมที่ตอนนี้แทบจะวิ่งออกไปกับคนอื่นแล้ว


               จอนจองกุก ฉันหิวแล้ว -*-


               เออน่า รอแปปนึงสิ จินฮยองก็กำลังจะ... ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดจบ คนที่ถูกพูดถึงก็เดินออกมาเสียก่อน


               หิวแล้วใช่มั้ย งั้นก็ไปกินข้าวด้วยกันสิ จินพูดเชิญชวนก่อนจะยิ้ม


               ฮะ??” จองกุกทำหน้างง ตั้งตัวไม่ทันที่จู่ๆอีกคนก็เดินเข้ามาหา


               ถ้าฮยองเลี้ยงละก็ผมไป -_-)/” แบมแบมที่ยืนอยู่ด้านข้างยกมือพูดแทรกขึ้นมาพลางยักคิ้วกวนๆ


               แบมแบม =O=”


               ฮะๆๆ เอาสิ เดี๋ยวมื้อนี้ฮยองเลี้ยงเองจินพูดก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ จองกุกหันมามองร่างสูงก่อนจะทำตาโต


               จริงเหรอฮะ?? ให้พวกผมไปนั่งกินกับฮยองเนี่ยนะ?” เขาพูดออกมาแบบอึ้งๆ


               เราจะได้นั่งกินข้าวกับจินฮยอง...?


               อื้ม ไปกันเถอะ เดี๋ยวโต๊ะจะเต็มหมดซะก่อน ร่างสูงตอบก่อนจะเดินนำไปที่โรงอาหาร


               ตามมาเถอะเด็กๆหญิงสาวผมบลอนด์ที่เป็นเพื่อนจินพูดขึ้นก่อนจะยิ้มให้พวกเขาแล้วเดินตามๆกันไป


               อ่า ครับ...เด็กหนุ่มพยักหน้าหงึกหงักก่อนจะก้มหน้าก้มตาเดินตามไปเงียบๆ


               ระหว่างทางที่เดินไปโรงอาหารก็ได้ยินซุบซิบอะไรบางอย่างจากกลุ่มผู้หญิงที่เดินสวนกันไป



               นี่ๆ เด็กนั่นใครอ่ะ ที่เดินมากับจินโอปป้า


               จะไปรู้เหรอ ของเล่นชิ้นใหม่ละมั้ง?”


               ฮึ่ย! ทำไมไม่เป็นฉันบ้างนะ เด็กนั่นโชคดีชะมัด



               ของเล่น?


               จองกุกขมวดคิ้วด้วยความสงสัยกับคำพูดนั้น จินฮยองก็เพิ่งจะเข้ามาคุยกับเขาเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้เอง แถมพี่เขาก็ดูใจดี คำว่าของเล่นนั่นคืออะไร เขาไม่เห็นจะเข้าใจเลย


               จองกุก?”


               เอ๊ะ?! ฮะ?” เขาสะดุ้งโหยงก่อนจะหันไปหาคนที่เรียนตนเอง แต่ก็พบว่าเป็นแบมแบม


               มัวเหม่ออะไรของนาย ถึงโรงอาหารแล้วนะ


               อ่า...เขากวาดตามองออกไปรอบตัว ไม่ทันได้รู้ตัวเลยว่าก้าวเท้าเข้ามาในโรงอาหารแล้ว


               ฮยองครับ ผมหิวแล้ว -0-ว่าแล้วแบมแบมก็หันไปพูดกับจินที่ตอนแรกบอกจะเลี้ยงข้าวเขา


               หนุ่มน้อยมากับฉันมาหญิงสาวผมบลอนด์เดินเข้ามากอดคอเด็กตัวเล็กก่อนจะพูดยิ้มๆ


               บอกไว้ก่อนเลยนะครับว่าผมกินเยอะ วันนี้กระเป๋าตังค์นูน่าแบนแน่แบมแบมพูดก่อนจะยักคิ้ว


               ไว้ค่อยไปขอคืนจากหมอนั่นละกันหญิงสาวพูดก่อนจะโบ้ยไปที่จิน


               ยูนา เธอนี่นะคนที่ถูกพาดพิดเดินเข้ามาก่อนจะเขกหัวเพื่อนตัวเองไปหนึ่งที


               เล็กน้อยน่า บ้านนายรวยหนิ ฮึๆ เอาล่ะไปกันเถอะ


               เย่ห์~” แบมแบมยิ้มออกมาก่อนจะเดินไปผู้หญิงที่ชื่อว่ายูนาสองคน โดยทิ้งเขาเอาไว้


               ทำไมสนิทกันง่ายจังนะ...


               เขาก้มหน้าลงก่อนจะคิด เขาน่ะทั้งขี้อายและพูดไม่เก่ง ถ้าไม่เป็นเพราะแบมแบมเข้ามาชวนเขาคุย ป่านนี้เขาคงจะยังหาเพื่อนไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ถ้าเขาคุยเก่งแบบแบมแบมได้มันก็คงจะดีกว่านี้...


               แล้วนายจะกินอะไรล่ะ?”


               ......


               จองกุก


               เอ๊ะ ครับ??” เขาเงยหน้าขึ้นมามองอีกคนก่อนจะขานรับ


               ฉันถามว่าจะกินอะไร ทำไมไม่ตอบล่ะ?” จินมองเด็กตรงหน้าก่อนจะพูด


               ขอโทษฮะ...ผมนึกว่าฮยองพูดกับคนอื่นจองกุกเกาหัวเก้อก่อนจะยิ้มออกมาด้วยความเขินอาย


               ตอนนี้ก็เหลือแค่เราสองคนแล้วล่ะ ไหนบอกมาซิว่าอยากกินอะไร ฮยองจะเลี้ยง


               ผมเหรอ...พิซซ่า? อะไรก็ได้ครับที่เป็นแป้ง ผมกินได้หมด


               งั้นเดี๋ยวฮยองซื้อแป้งสาลีให้หนึ่งถุงนะจินพูดแซวอีกคนก่อนจะหัวเราะ ผิดกับเด็กอีกคนที่อ้าปากเหว๋อ ไม่คิดว่าจะถูกอีกคนเล่นมุขนี้ใส่


               ฮยอง! แบบนั้นผมกินไม่ได้นะ =*=”


               ฮ่าๆๆ ฮยองพูดเล่นน่า ป่ะ ไปซื้อพิซซ่ากันจินว่าก่อนจะจูงมืออีกคนเดินตรงไปร้านขายพิซซ่า


               “O///////O” ใบหน้าหวานแดงก่ำ มือบางสั่นระริกด้วยความตื่นเต้น ไม่คิดไม่ฝันว่าจะถูกอีกคนจับมือเดินแบบนี้


               หรือว่าตอนนี้ผมกำลังฝันอยู่? ถ้าใช่ก็คงเริ่มฝันตั้งแต่ตอนพี่เขาชวนกินข้าวละมั้ง...


               จองกุกอยากกินหน้าอะไรเลือกได้เลยนะจินพูดเมื่อเดินมาถึงหน้าร้านขายพิซซ่า ก่อนจะหยิบเมนูมาให้อีกคนดู


               หน้า...หน้า...


               หน้าจินฮยองได้มั้ย? พบ้าาาาาาาาาาา >///////< (ใครก็ได้เรียกสติเด็กนี่กลับมาที)


               หน้าฮาวายเอี้ยนละกันฮะ ._.” จองกุกตอบก่อนจะวางสมุดเมนูไว้ที่เดิม


               ได้เลย คุณป้าครับ ขอพิซซ่าหน้าฮาวายเอี้ยนถาดนึงครับจินพูดก่อนจะหันไปสั่งอาหารกับแม่ค้า


               ได้จ้ะ รอสัก 15 นาทีนะพ่อหนุ่มแม่ค้าหันมาพูดก่อนจะยิ้มให้


               ครับ รอสัก 15 นาทีนะจองกุกร่างสูงพยักหน้าก่อนจะหันมาพูดกับเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆ


               ครับ -////-


               ไม่เห็นต้องพูดซ้ำเลยก็ได้นี่นา...


               เขาก้มหน้าเขินๆก่อนจะแอบลอบยิ้มออกมา แต่ก็ถูกอีกคนเห็นเข้าจนได้


               ยิ้มอะไรเหรอ?”


               ฮะ?! อะไร?” ร่างบางสะดุ้งโหยงก่อนที่หน้าจะแดงไปถึงหู


               เห็นแอบยิ้มอะไรอยู่คนเดียว มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นเหรอ?” จินเอียงคอถามอีกคน


               อะ...เอ่อ...ถ้าจะพูดก็ใช่...เขาตอบด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกั่ก


               ดีสิ ดีมากๆเลยด้วย...


               ไหนลองเล่าให้ฮยองฟังดูซิ ก่อนที่พิซซ่าจะเสร็จจินพูดก่อนจะเอียงหูให้อีกคน


               บอกไม่ได้หรอกฮะ...


               เรื่องอะไรเขาจะบอกล่ะ ว่าเรื่องดีนั่นก็คือ การที่จินฮยองมาชวนกินข้าวไงล่ะ...


               ทำไมกันล่ะ?”


               มันเป็น...จองกุกเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะแตะนิ้วที่ปากๆตัวเอง ความลับ


               จินมองเด็กตรงหน้าก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ พิซซ่าที่เขาสั่งไปถูกเสิร์ฟไว้ที่หน้าเคาท์เตอร์ ร่างสูงจ่ายเงินเรียบร้อยก่อนจะอาสายกถาดไปที่โต๊ะ โดยที่ให้จองกุกเดินตามมาข้างหลัง


               พวกเขาทั้งสองเดินมาถึงโต๊ะก่อนจะวางถาดลง แบมแบมที่มาถึงก่อนแล้วโบกมือให้เขาเป็นเชิงว่าให้ไปนั่งข้างๆ จองกุกเดินอ้อมอีกคนไปก่อนจะนั่งลงที่ข้างๆเพื่อนตนเองแล้วยิ้มออกมา


               เป็นไง ได้เดทกับจินฮยองสองต่อสองแบมแบมกระซิบเบาๆก่อนจะเอาศอกมาสะกิดๆที่เอวเขา


               บ้า! เดทเดิทอะไรกันล่ะ แค่ไปซื้อพิซซ่าด้วยกันเอง...จองกุกแย้งก่อนจะตีไหล่เพื่อนตัวเองที่พูดอะไรไม่เข้าเรื่อง


               โอ้ย ยูนานูน่า จองกุกเขาตีผม T^T” แบมแบมร้องออกมาก่อนจะฟ้องพี่สาวที่นั่งอยู่ข้างๆ


               อะไรกันเด็กๆ อย่าเพิ่งตีกันสิยูนาหันมาดุพวกเขาทั้งคู่เบาๆก่อนจะกินอาหารที่อยู่ตรงหน้า


               ไปสนิทกันขนาดนั้นเมื่อไหร่วะ -*-จองกุกหันไปมองหน้าเพื่อนตัวเองที่ดูสบายเกินเหตุ


               ก็ไม่รู้สินะ~” แบมแบมยักไหล่ก่อนจะกินอาหารต่อ


               อยากจะจับหน้าอีกคนทิ่มลงพิซซ่าแต่ก็ทำไม่ได้ เสียดาย... เดี๋ยวไม่มีอะไรจะกิน =_=


               อ่ะ นี่ของจองกุก ถ้าไม่อิ่มขอเพิ่มอีกได้นะจินยื่นจานที่มีพิซซ่าอยู่ให้เขาก่อนจะพูด


               ขอบคุณฮะจินฮยองจองกุกรับจานนั้นมาก่อนจะยิ้ม อ่ะ เดี๋ยวผมหยิบให้ฮยองบ้างดีกว่า เขาว่าแล้วก็ยื่นมือไปที่ถาดพิซซ่าเพื่อจะหยิบให้อีกคน


               ระวังนะจองกุก มันร้อน...ร่างสูงพูดเตือน แต่มันก็ไม่ทันเสียแล้ว


               อ๊า! ร้อนจองกุกร้องออกมาเมื่อสัมผัสโดนขอบพิซซ่า ดันลืมไปว่ามันเพิ่งอบออกมา มันก็ต้องร้อนเป็นพิเศษ


               บอกไม่ทันแฮะ เป็นอะไรมั้ย?” จินกุมหน้าผากทีนึงก่อนจะดึงมืออีกคนมาดู


               มะ...ไม่เป็นอะไรฮะ แค่ร้อนเฉยๆ


               มันชั่งน่าอายอะไรอย่างนี้... TOT


               ทีหลังก็หัดระวังหน่อยสิ ก็น่าจะรู้ว่ามันเพิ่งอบเสร็จจินดุอีกคนเบาๆ


               ผมลืม T^T” จองกุกทำหน้าหงอ มือข้างที่ไปจับพิซซ่ากำลังบวมนิดๆ


               เหม่อเกินไปแล้วนะรู้มั้ย...จินจับมือข้างนั้นมาพรมน้ำเย็นเบาๆก่อนจะพูด




               ทำแบบนี้ฮยองเป็นห่วงนายนะ

 


 

………………………………………………………………………………………………………………...................................

TBC.





จ๊ะเอ๋ เลามาอัพให้แย้วนะ...
หายไปนานเพราะปั่น ดมรค วีก้าด้วยยย หิกๆๆๆ
ละคือมันตันมาก นี่ปั่นสด ออกอ่าวไปเยอะเลยข่ะ ถถถถถ
แต่รับร้องว่าถ้าถึงตอนไคล์แม็คแล้วมาเร็วแน่ เพราะตอนนี้ดราม่าเต็มหัวเลยค่ะ #ไม่สปอยด์ดิ
เป็นไงกับจินกุกขรั่บ พี่ม่อนคัมแบ็คหลังจากหายสาบสูญ ถถถถถถถ
วีมินนี่ค้าง คิดไม่ออกเลอ... #ท่ดนะ

จะพยายามมาอัพให้ได้มากที่สุดนะ นี่กะจะเปิดเทอมละด้วย แถมขึ้นม.6อีก ตายๆๆๆ
แต่ก็อย่าเพิ่งทิ้งฟิคนี้กันน้าาา ;---; เยิ้ป♥





Minor!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

157 ความคิดเห็น

  1. #156 RubikCube (@gene2be) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:27
    ใช้คำว่าเป็นห่วงพร่ำเพร่อไปมั้ยคุณชายจิน =*=
    #156
    0
  2. #139 RungZa Love Yospanya (@rungza88) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2557 / 19:37
    นานเเล้วน้าาา มาต่อทีเถอะ
    #139
    0
  3. #138 tienin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 08:12
    จินแอทแทค กุกกี้เขิลลลลลลลล><

    แบมแกสนิทกะยูนาเร็วมากอ่ะ

    #138
    0
  4. #137 Kprk (@kie_pharungkool) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 18:51
    ตะเองงงงง รีบมาอัพจิ รอร้อรอออออ
    #137
    0
  5. #136 LastRoveo_ (@violinafz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 18:35
    น่านักละมุนละไมมากอ่ะ ! แต่ทำไมเราอ่านละขำ 555555555
    #136
    0
  6. #135 June Vipatapan (@jnswaq) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 02:04
    กุกน่ารักง่าาาาาาาา 
    แบมจะสานสัมพันธ์ต่อกับยูนาป่ะ 
    555555555555 น่ารัดี
    ขอโฮปก้าด้วยๆๆๆๆๆ ♥
    #135
    0
  7. #133 tienin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 21:43
    บร๊ะๆๆๆๆ กุกกี้ไปยืนรอขนาดนั้นจินไม่รู้ก็บ้าแล้ว

    จินบ้าๆๆๆๆ ดูพูดแต่ละอย่าง กุกกี้ฟินตัวแตก
    #133
    0
  8. #131 jkjh (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 01:40
    จินกุกละมุนมากกกกกกก

    กุกน่ารักมากอ่าาาาาา

    จินอย่างอย่าให้จองกุกเป็นแค่ของเล่นนะ

    ไม่งั้นจะเอาแป้งสาลี1ถุงยัดปากกกก 555555555+
    #131
    0
  9. #130 grape_hghj (@grapemajung) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 01:33
    นัมจุนครับบบบบบบบบบบบบ
    ยังไงกันแน่ครับแหม่ #เหล่มอง

    จินกุกนี่ยังไงงเหมือนพี่จินแกล้งน้องเลนอ่ะ
    TTTTTTTTTTTT
    ไม่เอาอย่าดราม่าน้า
    #130
    0
  10. #129 Red_Balloon (@oei_lookpong) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 23:03
    อ๊าาาาาาาาาาาา
    พี่จินเห็นกุกเป็นของเล่นหรอห้ะะะะะ
    น้องออกจะน่ารักขนาดนั้นทำกับน้องยังงั้นได้ไงห๊าาาา
    รอดราม่าาาาาา 55555555
    อัพต่อไวไวนะค่ะไรท์จะรออออ ><
    #129
    0
  11. #128 junnymilo96_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 22:42
    ทำแบบนี้ฮยองเป็นห่วงนายนะ โอ้วเกิร์ลขอกรี๊กดออกมาดังๆ

    *เขย่าพี่จิน 300 ที ฮือออออ..ตัวพี่จัลระเบิดแล้วน้องเอ้ย



    ละของเล่นไร..ของเล่นไรของแก๊!!!!!!!!!!!!

    นี่จองกุกผู้น่ารัก ไม่ใช่รถบังคับเด็กเล่นนะว้อยยยยย เดี๋ยวบัดตีตาย



    รีบมาต่อนะแก .รัก
    #128
    0
  12. #126 Malo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 21:50
    กุกน่ารัก .///. น่ารักมากๆด้วย ดูใสๆซื่อๆ

    พี่จินนี่ถ้าไม่อ่านมาตั้งแต่แรกหนูจะคิดว่าพี่จีบกุกอยู่นะ

    สงสารพี่โฮป ม่อนด้วย T^T

    ปล.อะไรนะไรท์ใกล้ดราม่าแล้วเหรอ (เตรียมผ้าเช็ดหน้า)
    #126
    0