The Keyz ..เสกกุญแจ ไขหัวใจ (เจ้าชาย)นายเย็นชา !

ตอนที่ 64 : ตอนพิเศษ : Rosella

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,032
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    1 พ.ค. 59

[Rosella]

 

            ชื่อของฉัน หมายถึงดอกไม้ชนิดหนึ่ง มันมีสีแดงซ้อนกลีบหลายชั้น

ฉันไม่เคยชอบชื่อของตัวเอง เท่ากับตอนที่ได้ยินใครบางคนเรียกมัน ด้วยเสียงนุ่มนวลอ่อนโยน

 

โรสเซลล่า

 

คะ หัวหน้าน้ำเสียงนั่นฟังแล้วรู้สึกเคลิ้มทุกครั้งเลยให้ตายสิ

 

รายงานประชุมน่ะ ขอภายในบ่ายวันนี้นะเขาเป็นบุรุษผู้มีมาดเข้ม บุคลิกเปี่ยมล้นด้วยความเป็นผู้นำ ราชามัจจุราช คิงออฟแคปริคอร์น หรือฉายาอะไรก็ตามที่ผู้คนขนานนามให้เขา แต่ฉันกลับมองว่าเขาคือ แพทริกซ์ชายหนุ่มที่มีหัวใจอบอุ่น น่าอยู่ใกล้

 

ได้ค่ะ หัวหน้าเป็นเหตุให้ฉันมีแรงจูงใจในการอยู่ข้างๆเขา ทำงานในฐานะเลขาส่วนตัว ส่วนเขาก็กลายเป็นหนึ่งในสมาชิกสภาความมั่นคงแห่งแคปริคอร์นที่มีอิทธิพลมากๆคนนึง

 

ตั้งแต่พวกเราจบออกจากโรงเรียนแคปริคอร์นแล้ว ต่างคนต่างแยกย้ายไปตามฝัน บ้างก็เป็นทหารเต็มตัว บ้างก็เป็นครู หรือแปลกสุดคือเป็นพระราชา อย่างทรอนซ์และอะความารีนที่มีหน้าที่ปกครองดินแดนใหม่ แน่นอนว่าปีแรกๆเป็นการเริ่มต้นที่ท้าทาย ใช้สมบัติเก่าแก่แห่งโซลิเซียร์เป็นต้นทุน ได้ยินว่าตอนนี้พวกเขาสามารถทำกำไรได้เป็นสองเท่า จากธุรกิจนำเข้าและส่งออกของหายากจากดินแดนหิมะ ซึ่งใช้เป็นยารักษาโรคร้ายให้หายได้

 

            อ๊า คิดแล้วก็อยากกลับไปเล่นกับหลานจัง ไอลีน กับ อันเซียร์ จะเป็นยังไงบ้างนะ

 

ยืนเหม่ออะไรเหรอ

 

อ๊ะ ขอโทษค่ะฉันชะงักเมื่อตาสีแดงฉานเหลือบจ้อง ขอตัวนะคะ

 

            ฉันค้อมคำนับเรียบร้อยก็เดินไปที่ประตูห้อง พร้อมกับกองเอกสารเต็มมือ

 

พลั่ก

แรงกระแทกจากข้างหน้าทำให้ฉันล้มไปนอนกองกับพื้น พร้อมกองแฟ้มที่ตกกระจัดกระจายเต็มพื้น

 

ขอโท-”

โว้ย !! ระวังหน่อยสิ !!!”

 

          ฉันกำลังจะกล่าวขอโทษ(ทั้งที่เขาเป็นฝ่ายชนฉันก่อน) แต่เขากลับขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ เขาคือสมาชิกสภาคนหนึ่งซึ่งเพิ่งถูกแต่งตั้งขึ้นไม่นาน ลือกันว่ามีนิสัยมุทะลุดุดัน อารมณ์ร้อนเป็นฟืนเป็นไฟตลอดเวลา เปลี่ยนเลขาเป็นว่าเล่น

 

เฮย์ ครอสแพทริกซ์ยืนขึ้น พลางผายมือนึงเชิญชวนให้เขานั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม

แพทริกซ์ นายควรสั่งสอนเลขาของนายซะบ้าง ไร้มารยาทจริง

 

            ฉันไม่ได้ดูว่าเขาทำสีหน้ายังไง หลังจากที่ก้มลงเก็บกองเอกสารทั้งหมดแล้ว ฉันจึงรีบลุกขึ้นยืน ก้มคำนับลวกๆสองสามครั้งก่อนจะรีบเผ่นออกมาโดยเร็วที่สุด

 

 

ซู่

เสียงน้ำไหลลงบนอ่างล้างมืออยู่นาน ฉันมองตัวเองในกระจก

 

            เหอะๆ…ดอกไม้หรอ…เธอมันดอกหญ้าริมทางชัดๆเลย

ฉันคิดอย่างละเหี่ยใจ ก่อนจะกวักน้ำออกมาล้างหน้า หลายครั้งด้วยความหงุดหงิด

 

            ฮึ่ย!! อีตาเฮย์ ถ้าไม่คิดว่าต้องรักษาภาพลักษณ์เลขาของท่านแพทริกซ์แล้วล่ะก็ แม่จะเสกต้นไม้พิษออกมารัดรอบคอให้ตายคาเก้าอี้ไปเลยคอยดูสิ!!

 

นี่ กะจะล้างหน้าจนน้ำหมดโลกเลยหรือไงเสียงทุ้มลึกดังขึ้นข้างๆ ฉันผงะ ก่อนจะลืมตามองบุรุษที่ยืนพิงซิงค์ด้วยมือข้างหนึ่ง ตาสีแดงกวาดมองตั้งแต่หัวจรดเท้าของฉัน เปียกไปหมดทั้งตัวแล้ว

 

หัวหน้า!!”ฉันเบิกตากว้าง เขาไม่น่าจะมาอยู่ที่นี่ได้นี่! “มาทำอะไรคะ นี่มันห้องน้ำหญิงนะ!”

 

ฉันบอกแล้วไง…”แพทริกซ์ก้าวเข้ามาใกล้ จนฉันเผลอถอยหลังไปหลายก้าว เมื่อหลังชิดติดกำแพงจนไม่มีที่ให้ก้าวเดินต่อแล้ว เขาก็เอื้อมมือขึ้นทาบกำแพงห้องน้ำไว้ รายงานการประชุมน่ะ ขอภายในบ่ายไม่ใช่เหรอ

 

อ่าเอ่อนั่น ฉันทำเรียบร้อยแล้วเดี๋ยวจะรีบส่งไปให้ค่ะ หัวหน้าฉันพูดตะกุกตะกักเป็นพิเศษ เพราะรู้สึกถึงกลิ่นอายธาตุไฟบริสุทธิ์ ที่คุกรุ่นๆอยู่ตรงหน้า ให้ตายสิ ฉันจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว>_<

 

เธอจะกลั้นหายใจทำไม

 

            จริงด้วยแต่เขาคือตัวการหลักที่ทำให้ฉันหายใจไม่ออกไม่ใช่รึไงนะ

ฉันพยายามสูดหายใจเข้าช้าๆ ลึกๆ ก่อนที่จะสะดุ้งอีกรอบเมื่อแพทริกซ์ถอดสูทตัวนอกของเขาออก!!

 

ทะทำอะไรคะ!!”ฉันเบือนหน้าไปอีกทาง ใจเต้นรัวเร็วอย่างไม่มีเหตุผล

 

ใส่นี่ซะ แล้วก็ไปเปลี่ยนเสื้อด้วยเขาเหลือบมองลงต่ำ ทำให้ฉันหน้าร้อนวูบวาบขึ้นมา ก่อนจะมองตามสายตาของเขา

 

            โอ้พระเจ้า! น้ำเต็มเสื้อไปหมด และที่สำคัญคือมันเปียกถึงขั้นว่าแนบเนื้อไปด้วย เผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งหมดเลย ไม่นะ!!

            ฉันรีบคว้าสูทสีดำของแพทริกซ์มาปิดหน้าอกเอาไว้ แพทริกซ์เบือนสายตาไปอีกทางพร้อมกระแอมเบาๆ

 

อย่าลืมส่งงานล่ะ

 

            เขาทิ้งท้ายไว้เท่านั้น โดยที่ฉันไม่กล้าแม้แต่จะขานรับเขาด้วยซ้ำ

 

 

กลับมาแล้วค่ะฉันเดินเข้าบ้านพลางนวดใหล่พลาง เมื่อเห็นหน้าพ่อกับแม่ที่ยืนรอรับก่อนแล้ว พร้อมทำท่าทีอึกอักประหลาด ฉันถึงโพล่งถาม มีอะไรกันเหรอคะ ทำไมสีหน้าไม่ค่อยดีเลยล่ะ

 

คือว่าที่ทำงานพ่อน่ะส่งจดหมายมาให้…“แม่ยื่นซองจดหมายสีดำ ที่ถูกแกะเปิดออกก่อนหน้านี้แล้ว มาให้ฉันอ่าน

 

พวกเขาอยากทาบทามลูก ไปเป็นสะใภ้…”

 

“…!”ทันทีที่อ่านเนื้อความของจดหมายจบ ฉันก็ขยำมันทิ้งทันที

 

            เฮย์ ครอส!! แต่งกับอีตาบ้ามุทะลุดุดันนั่นอะนะ!!

 

หนูไม่แต่งแน่นอน

 

ลูกก็รู้ว่าพ่อปฎิเสธไม่ได้มันเป็นกฎที่ในเมื่อลูกยังไม่แต่งงาน และคนบ้านนั้นยังไม่แต่งงาน ลูกก็มีสิทธิ์จับพลัดจับพลูแต่งงานกันได้

 

กฎบ้าอะไรกันคะแม่นี่มันชีวิตหนูนะฉันรู้สึกเหมือนน้ำตารื้นๆ มองหน้าพ่อที่เริ่มหน้าเสีย

พอเถอะที่รัก อย่าบังคับลูกเลย อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิดเถอะ

 

พ่อของลูกกำลังจะได้เลื่อนตำแหน่ง ถ้ามีเขยตระกูลครอสสักคน บ้านเราคงไม่ต้องลำบากอีกต่อไป

 

            ฉันเงียบ นิ่งปล่อยให้ลมผ่านร่างไปช้าๆ

ก็ดีดูเหมือนฉันจะได้ทำประโยชน์แก่วงศ์ตระกูลบ้างซะทีสินะ ไม่ใช่ไร้ประโยชน์อยู่กับความหวังลมๆแล้งๆแบบนี้ พ่อกับแม่ จะได้สบายใจสินะ

 

“…ค่ะ

 

            ฉันก้มหน้ารับ เหมือนทุกครั้ง ทั้งที่ข้างในกำลังจะแตกสลายช้าๆ

 

 

            วันนี้จึงเป็นวันที่ฉันต้องมาลางาน เพื่อเตรียมเรื่องงานหมั้นที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้า

คาดว่าต้องลาประมาณอาทิตย์นึง เพราะทางนู้นอยากให้บ่าวสาวได้ทำความรู้จักกันก่อน (เพื่ออะไร! ก็มัดมือชกกันขนาดนี้แล้วนี่!)

 

ลาหนึ่งสัปดาห์หรือเสียงทุ้มลึกดังขึ้น ก่อนที่ดวงหน้าหล่อเหลาจะเงยหน้าขึ้นมาสบตา แต่ฉันดันหลุบตาลงต่ำไม่กล้าสบตาเขา

 

ค่ะ

 

ไปไหน

 

ฉันเป็นเรื่องภายในครอบครัวค่ะ หัวหน้า ไม่จำเป็นต้องรู้หรอกค่ะ

 

“…งั้นเหรอ

 

            บทสนทนาระหว่างเรามักจะสั้นไม่เกินสี่บรรทัดเสมอ และหัวข้อสนทนานั้นไม่เคยเกินเลยไปกว่าคำว่างาน ฐานะระหว่างฉันและแพทริกซ์ก็เป็นหัวหน้าและลูกน้องเท่านั้น เราไม่เคยไปกินข้าวด้วยกันสักมื้อ หรือแม้แต่พูดคุยเรื่องงานอดิเรก ดังนั้นฉันจึงคิดว่าฉันไม่จำเป็นต้องอธิบายให้ยาวมากนัก เพราะไม่ค่อยอยากจะพูดให้เขาฟังอยู่แล้ว

 

            และไม่ว่ายังไง มันก็คงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

            เขายังคงเป็นคนที่ฉันเอื้อมไม่ถึงอยู่ดี

 

แล้วจะกลับมาไหม

 

            ฉันชะงักเท้า ขณะกำลังเดินไปที่ประตู

ได้ยินเสียงถอนหายใจยาวของแพทริกซ์ เขาเหมือนกำลังลุกขึ้นและเดินเข้ามา

 

ฉันไม่รู้ค่ะ

 

ทำไม เธอถึงไม่รู้มีอะไรที่ไม่ได้บอกฉันหรือเปล่า

 

            ฉันอดไม่ได้ที่จะพลิกตัวกลับไป และกลับต้องชะงักเมื่อดวงหน้าของเราห่างกันไปถึงหนึ่งคืบตาสีแดงเพ่งมองอย่างตั้งใจมากเป็นพิเศษ ราวกับจะสแกนทุกส่วนบนใบหน้าของฉัน ให้ตายสิ หยุดนะ หัวใจฉันตอนนี้มันใกล้จะระเบิดออกมาข้างนอกอยู่แล้ว

 

ช่างเถอะเธอไปได้แล้ว

 

“…”

 

            ฉันถอยหลังหนึ่งก้าว เว้นช่วงระยะห่างอย่างเหมาะสม ก่อนจะโค้งตัวลงคำนับเขา

รักษาตัวด้วยนะคะหัวหน้า

 

            ฉันยิ้มจางๆ ก่อนจะหันหลับกลับไปโดยไม่หันกลับไปมองอีก

 

 

ได้ข่าวว่าถูกลักพาตัวนะ ถ้าได้ยินไม่ผิด

จริงเหรอ มีคนกล้าหือกับตระกูลครอสเนี่ยนะ

จริงสิ ได้ยินมาสองหูเลย พวกเขาหาตัวมาสามวันแล้ว ยังไม่เจอเลย

จะสงสารก็แต่เจ้าสาวเนอะ รอเก้อเลย ยังสาวยังสวยอยู่แท้ๆ

 

            กลุ่มแม่บ้านประจำรีสอร์ทริมทะเลแห่งหนึ่งเม้ามอยกันเป็นกิจวัตร ฉันก้มหน้าก้มตากินอาหารเช้าตรงหน้า ได้ยินแว่วๆว่าพวกนางคุยกันเกี่ยวกับเรื่องคนหายอะไรเนี่ยแหละ นอกจากนั้นก็ฟังไม่ออกและ วันนี้เสียงคลื่นทะเลกระทบฝั่งแรงมาก และดูเหมือนว่ากำลังจะมีพายุเข้าเร็วๆนี้

 

            วันนี้เป็นวันที่สาม ที่ฉันถูกปล่อยให้รอในสถานที่นัดดูตัว และให้คู่บ่าวสาวทำความรู้จักกัน เหอะๆ

            จริงๆมันก็ไม่แย่นักหรอก ดีแล้วล่ะที่หมอนั่นไม่มาให้ฉันขัดหูขัดตา แผนการณ์รัดคอเขาด้วยเถาวัลย์หนามก็คงไม่ต้องใช้แล้วมั้ง อย่างน้อยฉันจะได้ไม่ต้องตกเป็นฆาตรกร นั่งกินนอนในคุกไปอีกหนึ่งวัน

 

เฮ้อฉันถอนหายใจยาว พลางตัดสินใจเดินกลับห้องพัก

 

            คิดถึงเขาอีกแล้วสิ

หัวหน้าแพทริกซ์เขาทำอะไรอยู่นะ

 

          กึก

ฉันเตรียมไขกุญแจห้องแต่ปรากฎว่ามันถูกเปิดไว้อยู่แล้ว

ทำไมดูเหมือนว่าประตูมันไม่ได้ล็อคเลยล่ะ!

หรือว่าหมอนั่นจะมาถึงแล้ว!

 

            ฉันสูดหายใจเรียกสติ พลางเดินย่องเข้าไปในห้อง กวาดสายตามองข้าวของที่ดูเรียบร้อยดีทุกอย่าง

            บางทีฉันอาจจะลืมล็อคประตูเองก็ได้มั้ง

 

            ฉันยักไหล่ ยืนเต็มความสูง ก่อนจะเอื้อมมือไปปิดประตู

 

            หมับ

 

กริ๊ดดดดดดดดดดด!!”ร่างของฉันถูกร่างอุ่นๆกอดไว้จากด้านหลัง มือหนาๆเลื่อนมาปิดปากไว้จนฉันเริ่มส่งเสียงร้องไม่ได้สักแอะ ฉันดิ้นพราดๆแต่แรงอันน้อยนิดไม่เป็นผลกับกำลังมหาศาลของบุรุษเพศ

 

หยุดร้อง

 

อื้อๆๆๆๆๆฉันหลับหูหลับตาดิ้นอย่างเดียว ณ จุดนี้

 

โรสเซลล่าเสียงทุ้ม นุ่มลื่นหูนี่มันคุ้นจังนะ

 

            ฉันหยุดบ้าชั่วครู่ หอบหายใจแรงจนตัวโยน

เมื่อมือหนายอมคลี่ออก ฉันก็เสกเถาวัลย์หนามขึ้นมารัดรอบตัวผู้ที่บังอาจโจมตีฉันทันที!

 

โอ๊ยเขาส่งเสียงร้อง พอดีกับที่ฉันสบตากับตาสีโลหิตที่เคยคุ้น!

 

หัวหน้า!!!”

 

เธอจะฆ่าฉันด้วยหนามพิษนั่นจริงๆหรอ ไม่อยากจะเชื่อเลย

 

ขอโทษค่ะ หัวหน้า!!!”

 

            เวร ซวยแล้ว ฉันทำเขาเลือดออก แถมรับพิษจากหนามกุหลาบนั่นเข้าไปเต็มๆด้วยสิ

T_________T

 

 

โรสเซลล่าเธอทำอะไรลงไป

 

            ฉันมองผ้าพันแผลสีขาว ที่ถูกพันไว้เหนือต้นแขนแพทริกซ์ ขณะที่เขานั่งเอนตัว ไกวห้างอยู่บนโซฟา ด้วยท่วงท่าสบายๆ

 

 

อึก…”เสียงของเขาทำให้ฉันสะดุ้งจนตัวโยน ก่อนพุ่งเข้าไปคุกเข่าตรงหน้าคนเจ็บอย่างร้อนรน

 

เป็นอะไรคะ รู้สึกยังไงบ้างฉันโพล่งถาม หลังจากเฝ้าดูอาการผ่านไปหนึ่งชั่วโมง อาการปวดแผลเริ่มทวีคูณขึ้น แต่ที่น่ากลัวน่ะ คือพิษต่อสายตา มันทำให้สูญเสียการมองเห็นชั่วคราวเชียวนะ!

 

ตาฉันมองไม่เห็นอะไรเลยเขากระพริบตาถี่ พลางเอื้อมมือควานหาสิ่งของข้างหน้า

 

ฉันอยู่นี่ค่ะ!”ฉันคว้ามือหนาเอาไว้โดยไม่ทันคิดอะไร นอกจากเป็นห่วงเขามากๆ และตกใจจนลนลาน ฉันรีดพิษออกไปเยอะแล้ว ไม่น่าจะมีฤทธิ์ถึงขั้นนี้นี่นาหัวหน้าคะ ฉันขอโทษจริงๆT^T”

 

เฮ้อ ช่างมันเถอะ ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว

 

ว่าแต่ หัวหน้ามาทำอะไรที่นี่คะฉันเอียงคอถาม มองสบนัยน์ตาสีแดงที่มองเลื่อนลอยออกไปอย่างไม่มีจุดโฟกัส แอบรู้สึกเห็นแก่ตัวว่าเป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เพราะฉันจะได้แอบมองเขาอย่างตั้งใจ โดยที่เขาไม่สังเกตเห็น

 

ฉันมาประชุม ได้ข่าวว่าเธอพักที่นี่ ก็แค่มาทักทายน่ะเขากระแอมครั้งสองครั้ง ก่อนจะกำชับมือที่กุมฉันไว้แน่นขึ้น แล้วเธอ ทำไมมาอยู่ที่นี่คนเดียว

 

            ฉันทำหน้าเหวอ เผลอกัดริมฝีปากจนเลือดซิบ

ฉันฉัน…”สุดท้ายก็พูดไม่ออกจริงๆ

 

ได้ยินว่าคู่หมั้นของ เฮย์ ครอส ก็ถูกนัดดูตัวที่นี่ หรือว่านั่น….”เสียงทุ้มลากเสียงยาวเหมือนตั้งใจ นี่ขนาดเขามองไม่เห็น ฉันยังรู้สึกเหมือนถูกมองด้วยสายตาจับพิรุธเลย น่ากลัวชะมัด

 

เรื่องนี้ฉันปฎิเสธไม่ได้ค่ะ ใช่แล้ว ฉันคือคู่หมั้นของเฮย์ ครอสฉันตัดสินใจพูดความจริงออกไป เพราะดูจากทรงแล้ว เขาคงรู้อะไรมามากกว่าที่เขาพูดไว้ แต่ฉันไม่เข้าใจอยู่ดีว่าเขาจะสนใจไปทำไม นี่ถือเป็นครั้งแรกที่เขาสนใจเรื่องส่วนตัวของฉัน

 

 

            หมับ

ฉันถูกคนตัวสูงฉุดขึ้นไปนั่งบนตัก O_O///

อุ่นจังฉันมองมือตัวเองที่ทาบบนอกแข็งแกร่ง ก่อนจะเลื่อนสายตามองดวงหน้าคมคาย นัยน์ตาสีโลหิต ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่มีโอกาสได้มองใกล้ขนาดนี้ความคิดก่อนหน้าคือจะลุกเพื่อรักษาระยะห่าง แต่แล้วฉันก็แพ้เสียงหัวใจตัวเอง

 

ไม่ค่อยได้ยินสงสัยพิษกุหลาบของเธอเริ่มเล่นงานหนักขึ้นแล้วล่ะเสียงกระซิบแหบพร่าดังขึ้นข้างหู แทนที่จะเขินไปมากกว่านี้ ฉันกลับรู้สึกเป็นห่วงเขามากกว่า จึงเลื่อนมือไปแตะใบหน้าของเขาเบาๆ

 

รู้สึกไม่ดีหรือเปล่าคะ

 

เปล่ารู้สึกดีมาก

 

            แปลกทำไมคนที่มองไม่เห็นถึงได้มีแววตาล้ำลึกเหมือนราชสีห์จ้องตะครุบเหยื่ออย่างนั้นล่ะ

            และเท่าที่สังเกต อุณหภูมิร่างกายเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว หรือว่าเขากำลังจะเป็นไข้นะ

 

ฉันว่าหัวหน้าควรจะพักผ่อนมากๆ ถ้าขยับมาก พิษก็อาจจะแพร่กระจายได้เร็วขึ้นนะฉันลุกพรวดพลางพยายามฉุดเขาให้ลุกตาม แต่เขากลับไม่ยอมขยับ นั่นทำให้ฉันเริ่มถอนหายใจยาวๆกับความหัวดื้อของเขา หัวหน้าคะ!!”

 

อะไร ฉันป่วยอยู่เธอถึงกับกล้าขึ้นเสียงใส่ฉันเลยหรอเขาหลับตาพริ้ม ซึ่งดูยังไงก็รู้ว่าแกล้งหลับนี่นา! เมื่อกี้ยังไม่เห็นว่าจะง่วงเลย!

 

หัวหน้าคะ!!!”ฉันก็ไม่ยอมแพ้ พยายามดึง ฉุด ด้วยกำลังแรงทำหมดที่มี

 

นี่เธอจะทำอะไรฉัน

 

 ก็ลากหัวหน้าไปที่เตีย-….ฉันพูดโพล่งอย่างรัวเร็วจนเบรคตัวเองไม่ทัน

 

ร้ายกาจไม่เบานะเราน่ะ

 

ใช่เวลามาล้อเล่นไหมคะ ลุกค่ะ!!”

 

 

            กว่าจะฉุดลุกขึ้นมาได้ก็รู้สึกว่าต้องเสียพลังงานไปเกือบทั้งหมด ฉันระวังไม่ให้ร่างหนาเดินเซเข้าไปชนกับขอบโต๊ะ ขอบตู้ หรือขอบประตู ความพยายามของฉันก็ประสบความสำเร็จเพราะในที่สุด ฉันก็ลากคนร่างใหญ่มานั่งบนเตียงโดยไร้รอยขีดข่วนจนได้

 

นี่ถ้าฉันไม่มาคนที่นั่งบนเตียงนี่คงเป็น เฮย์ ครอส สินะจู่ๆเขาก็พูดทำลายบรรยากาศขึ้นมา ด้วยสีหน้าและน้ำเสียงที่คลุมเครือ เพราะฉันไม่รู้ว่าเขาพูดด้วยความรู้สึกแบบไหนกันแน่

 

ไม่มีทางหรอกถ้าหากเป็นเฮย์ ครอส ฉันก็จะไม่เข้ามายืนในห้องนี้กับเขาแน่นอนไม่รู้อะไรถึงทำให้ฉันพูดออกไปอย่างนั้น และรู้สึกเสียใจขึ้นมาทันทีหลังจากที่พูดไปแล้ว ตาคมกริบแฝงเสน่ห์เหลือร้ายนั้นก็หันมาตามเสียง ทำให้บังเอิญสบกับฉันซึ่งจ้องอย่างมุ่งมั่นแน่วแน่พอดิบพอดี

 

แต่เธอกลับยอมมายืนข้างฉันเขาเลิกคิ้ว สีหน้าดูผ่อนคลายกว่าเมื่อครู่มาก ทำไม?”

 

            ฉันทำหน้ากระอักกระอ่วนพร้อมความร้อนบนใบหน้า แต่ช่างเถอะ ก็ในเมื่อเขามองไม่เห็นอะไรเลยในตอนนี้

 

ฉันไว้ใจคุณฉันเลือกคำที่เหมาะสม กับสถานะระหว่างเรามากที่สุด

 

            ไม่รู้มันจะเป็นคำตอบที่ถูกใจเขาหรือเปล่า

แต่เขาก็พยักหน้าน้อยๆ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนหลับตา โดยมีมือข้างหนึ่งหนุนศีรษะไว้

 

ฉันจะบอกให้นะโรสเซลล่า

 

คะ

 

ต่อให้เป็นฉัน เธอก็ห้ามไว้ใจผู้ชายเป็นอันขาด

 

“…”

 

            ขณะที่กำลังตีความประโยคที่เขาพูดมานั้น ฉันก็ถูกมือหนาฉุดจนล้มลงไปนอนกับเตียง โดยมีร่างใหญ่เมื่อครู่ทาบทับลงมาอย่างเหมาะเจาะ นั่นทำให้ฉันเบิกตาอย่างลนลาน มองตาสีแดงคู่นั้นที่จ้องมา ทันใดนั้นฉันรู้เลยว่าฉันกำลังถูกหลอก

 

            เขาไม่ได้สูญเสียการมองเห็น

           

ปล่อยฉันนะ คุณจะทำอะไรฉันพูดอย่างตกใจ ความรู้สึกอึดอัดจนอยากจะกรีดร้องทำให้สติเริ่มแตกกระเจิงเป็นส่วนๆ ทั้งความจริงที่เขาโกหก และการกระทำที่ไม่ให้เกียรติฉันฉันมองผ่านม่านน้ำตาบางๆด้วยความรู้สึกผิดหวัง

 

            ฉันไม่ได้ต้องการแบบนี้เลย

 

ฉันกำลังจะบอกว่าเธอห้ามไว้ใจผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้นยังไงล่ะ แม้ว่านั่นเป็นคนที่เธอไว้ใจมากที่สุดแพทริกซ์โน้มหน้าลงมาใกล้ ริมฝีปากของเขาเฉียดแก้มฉันเบาๆ เพราะฉันก้มหน้าหนี ก่อนจะพยายามดิ้นให้หลุดจากพันธนาการ

 

กรุณาหยุดเถอะค่ะฉันเบ้หน้า เมื่อรู้สึกถูกคุกคามโดยบุรุษเพศ แม้ว่านั่นจะเป็นคนที่ฉันชอบมากแค่ไหน แต่ฉันต้องการความรักความอบอุ่นมากกว่า ความหลงไหลชั่วคราวแบบนี้

 

เธอไม่ได้ต้องการให้ฉันทำแบบนี้หรอกหรือ

 

คุณพูดอะไรน่ะ

 

เธอตกหลุมรักฉัน และรักมาตลอด รักฉันมากไม่ใช่หรือเสียงทุ้มนุ่มลึก ณ ตอนนี้เหมือนคมหอกที่ย้อนเข้ามาแทงใจฉัน

 

            ฉันฝืนหันหน้ากลับไปจ้องสบ ผ่านน้ำตามากมายที่พรั่งพรูทะลักลงมาไม่ขาดสาย กับหัวใจที่ช้ำอยู่แล้ว และกำลังจะแตกเป็นชิ้นๆ

 

ฉันรักคุณ แพทริกซ์ฉันเอ่ยช้าๆ อย่างยอมรับความจริง ฉันเคยคิด ว่าฉันจะเลิกรักคุณไม่ได้อีกแล้วในชีวิตนี้ เพราะสิบปีที่รักคุณฝ่ายเดียวมันมีค่าเหลือเกินสำหรับชีวิตฉัน การได้รักใครซักคนโดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน ขอแค่ได้อยู่ใกล้คุณ ฉันหวังไว้เท่านี้จริงๆ ถึงจะดูเป็นผู้หญิงหน้าไม่อายในสายตาคนอื่นๆ

 

“…”

 

ฉันขอร้องถึงคุณจะไม่รักฉันตอบแต่ได้โปรดอย่าทำลายความรักที่ฉันมีให้คุณมาตลอด เพราะฉันถนอมมันไว้อย่างดีที่สุดคุณทำร้ายฉันได้ แต่อย่าทำลายความรักของฉันเลยนะ ฉันขอร้องล่ะ…”

 

            ฉันพูดความรู้สึกออกไปพร้อมสะอื้นไป ม่านน้ำตากันภาพตรงหน้าไว้ฉันจึงไม่รู้ว่าเขาแสดงสีหน้ายังไง ฉันเอาแต่ส่งเสียงร้องอย่างไม่อาย ทั้งรู้สึกตัดพ้อ ท้อแท้ และสิ้นหวังในชีวิตรักที่ไม่เคยสมหวัง เพิ่งจะถูกจับคลุมถุงชนกับคนที่เกลียดขี้หน้า ยังไม่พอคนที่ฉันรัก ไว้ใจและเคารพกลับกำลังจะทำลายศักดิ์ศรีของฉันไม่มีชิ้นดี

 

            โรสเซลล่าไม่ใช่ดอกกุหลาบหรอก

            แม้กุหลาบยังมีความสวยงามและกลิ่นหอมชวนหลง

            แต่ฉันรู้สึกแห้งเหี่ยวเหลือเกิน ทั้งเหนื่อยล้าและผิดหวัง

           

โรสหยุดร้องเถอะ

 

            โรส?

            แพทริกซ์เรียกชื่อฉันสั้นๆ เขาไม่เคยเรียกฉันแบบนี้ ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเท่านี้

 

ขอโทษนะ ที่ทำให้เธอรู้สึกแย่ฉันคงแกล้งแรงไปหน่อยเขาผุดลุกขึ้นยืน ดึงร่างฉันขึ้นมานั่ง และจัดผมที่กระเซอะกระเซิงของฉันให้เข้าที่ โดยลูบมันเบาๆ และเกลี่ยผมที่ปรกหน้าไปไว้ด้านข้างนั่นทำให้ฉันที่กำลังฟูมฟายกลับค่อยๆร้องเบาลง จนเงียบเสียงในที่สุด

 

            อะไรกัน

            แค่มืออุ่นๆนั่นลูบหัวอย่างเบามือ แค่ดวงหน้าคมคายที่ดูอ่อนโยนขึ้นถนัดตา

            เขาเปลี่ยนความรู้สึกเศร้าหมองเมื่อครู่ให้เป็นความอบอุ่น แผ่ซ่านตั้งแต่หัวจรดเท้า จนลืมความเจ็บปวดที่ผ่านมาทั้งหมด เขาทำได้ยังไงนะหรือว่านี่มันคือเวทย์มนตร์บทไหนกันแน่

 

มาสิ เดี๋ยวจะพาไปเดินเล่นฉันมองตามมือหนาที่ผายมาตรงหน้า กับท่าทางที่ดูเป็นกันเองมากกว่าเดิม

 

 

            แพทริกซ์พาฉันออกมาไม่ไกลนัก คือริมหาดบริเวณใกล้กับรีสอร์ทที่เราพักอยู่ ฉันถึงได้รู้ว่านี่มันเป็นเวลาที่พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน แสงสีส้มอ่อนสะท้อนบนผิวน้ำทะเลเหมือนเพ็ชรที่เปล่งประกายยิบยับสวยงาม น่าจับตามอง

 

            ดูพระอาทิตย์ตกกับหัวหน้า

ฉันพยายามไม่ทำหน้าดีอกดีใจจนเกินงาม พลันเหลือบมองมือที่ถูกเขากุมไว้หลวมๆ ฉันก็ยิ่งไม่อยากเชื่อเลยว่านี่มันไม่ใช่ฝัน

 

            แปะๆ

ฉันเอามืออีกข้างตบหน้าตัวเองเบาๆ เพื่อเช็คดูว่าไม่ใช่ฝัน

 

เป็นอะไรไปเขาพาฉันมาหยุดอยู่ตรงที่ๆน้ำทะเลถูกซัดมาถึงปลายเท้าเพียงเล็กน้อย

 

อ่า นี่มันเหมือนกับฝันเลย หัวหน้าคะ…”

 

หืมม์

 

เรามาเล่นสร้างปราสาททรายกันดีไหมคะ

 

            ฉันแทบอยากจะย้อนเวลากลับไปกัดลิ้นตัวเองได้ทัน ก่อนที่จะพูดไปอย่างนั้น เพราะทั้งสถานที่ บรรยากาศ และคนที่อยู่ด้วยชวนให้รู้สึกเคลิบเคลิ้มผ่อนคลาย โดยไม่ทันได้คิด ฉันกลับลืมเรื่องสถานะ ลืมเรื่องความขัดแย้งอึดอัดใจ แล้วอยากจะวางมันลงก่อน เพื่อทำตามใจตัวเองสักครั้ง

 

            แพทริกซ์ปรายตามองมา ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ

เอาสิ

 

            ฉันยิ้มกว้าง ก่อนจะชวนเขานั่งลงโดยห่างจากน้ำทะเลไปสองสามก้าวเพื่อที่ตัวปราสาทจะได้ไม่ถูกน้ำซัดไปซะก่อนที่จะสร้างเสร็จ

 

            ไม่น่าเชื่อเลยว่า คนข้างๆฉันจะคอยนำทรายมาโปะอย่างตั้งใจ แถมยังเลือกเปลือกหอยสวยๆเพื่อนำมาประดับตัวปราสาทอีกด้วย ฉันพอจะรู้ว่าเขาออกจะจริงจังในทุกๆเรื่อง แต่ก็ไม่เคยคิดภาพเขาสร้างปราสาททรายอย่างตั้งใจพอๆกับจัดการกองเอกสารในออฟฟิศ

 

หัวหน้าขอบคุณนะคะฉันตัดสินใจพูดก่อน หลังจากที่เราคุยกันเรื่องทั่วไปนอกจากงาน นอกเหนือฐานะหัวหน้าและลูกน้อง นั่นมันมีความหมายกับฉันมากจริงๆ ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่าง หัวหน้าดีกับฉันเสมอเลย

 

พูดเหมือนจะบอกลาเลยนะเขาพูดทั้งที่มือยังก่อปราสาท พูดโดยไม่แม้แต่จะหันมามอง

 

นั่นช่วยไม่ได้ฉันปฎิเสธการหมั้นหมายกับตระกูลครอสไม่ได้ค่ะฉันโคลงหัวไปมา ก่อนจะถอนหายใจยาว ช่างเถอะ เราอย่าคุยเรื่องนี้ดีกว่า

 

            มันทำให้เสียบรรยากาศเปล่าๆน่ะสิ

 

คุยให้รู้เรื่องไปเลยจะดีกว่าจู่ๆเขาก็ขัดขึ้น ดวงหน้าคมคายแสดงความลังเลแว๊บนึง เขานั่งหันหลังให้แล้วก้มๆเงยๆทำอะไรบางอย่างที่ฉันมองไม่เห็น รอแปปนะ

 

หืมม์ฉันอดสงสัยไม่ได้จริงๆ ผู้ชายคนนี้ทำให้ฉันเซอร์ไพรส์หลายรอบแล้วนะวันนี้

 

โรสเซลล่าทันใดนั้นเขาก็ลุกพรวด มองด้วยท่าทีขัดเขินแปลกๆตา ก่อนจะยื่นบางสิ่งในมือมาให้ฉัน ทันทีที่มือหนาแบออก ฉันก็เอียงคอมองอย่างงงๆ เมื่อเห็นเปลือกหอยพื้นเรียบเป็นมัน สีชมพูสลับม่วง มันมีรูเจาะอยู่ตรงกลาง ถ้าเพ่งดูใกล้อีกนิดจะรู้ว่านั่นเป็นรู้ที่เกิดจากการเผา จี้ มันเลยกลายเป็นรูปวงกลม เนื้อเนียนเกลี้ยง ดูสวยงามแปลกตา

 

หัวหน้าทำเองหรอ! สวยจัง!”

 

ชอบไหม

 

ชอบค่ะ ฉันขอได้ไหมฉันแบมือเตรียมรับ แต่เขากลับยิ้มมุมปากนิดๆ มืออีกข้างเกาแก้มอย่างขัดเขิน ก่อนจะฉุดดึงมือฉัน ให้ลุกยืนเต็มความสูง

 

ถ้าฉันให้ เธอจะสัญญาอะไรกับฉันได้ไหม

 

“…หืมม์ อะไรหรอคะ

 

            แพทริกซ์กระแอมครั้งสองครั้ง ก่อนจะยอบขาลงข้างหนึ่ง

วินาทีนั้นฉันตกตะลึง มากที่สุดในชีวิต มือทั้งสองข้างของฉันถูกมือใหญ่ของเขากุมไว้แน่น นัยน์ตาสีแดงมองขึ้นมา แสดงความจริงจัง ก่อนเสียงทุ้มนุ่มหูจะเอื้อนเอ่ย

 

อยู่ข้างๆฉันตลอดไปได้ไหมโรสแต่งงานกันนะ

 

            ซ่า

เสียงน้ำทะเลลอยซัดเข้ากับโขดหิน แสงอาทิตย์สีส้มอ่อนอาบไล้ให้ตาสีโลหิตเปล่งประกายอบอุ่น แต่ถ้าหากเทียบกับพระอาทิตย์แล้ว เขาอบอุ่นกว่าเป็นร้อยเท่าพันเท่า

 

ฮือออๆๆT________T”ฉันร้องไห้ออกมาอย่างไม่อาย ขณะที่เขาเริ่มยิ้มเจื่อน และเผยสีหน้างุนงง

 

ร้องทำไม

 

ฉันฮือ…ดีใจมากTOT”

 

อ่อ

 

หัวหน้าพูดจริงหรอคะ ไม่ได้ล้อกันเล่นนะ

 

ใครเขาขอแต่งงานกันเล่นๆล่ะ - -”

 

แต่หัวหน้าจะขอแต่งงานก่อนขอเดท มันไม่แปลกไปหน่อยหรือคะ อย่างน้อยขอฉันเป็นแฟนก่อนจะไม่ดีกว่าเหรอT^T”

 

ไม่ แต่งเลยดีกว่า

 

ทำไมล่ะคะ ฉันอยากเป็นแฟนหัวหน้ามาตลอดนะ

 

ก็ฉันเลื่อนขั้นให้เธอเป็นภรรยาเลยไง เธอน่าจะดีใจสิ

 

ไม่เอาค่ะ นี่มันความฝันของฉันเลย ตั้งแต่มอปลายแล้ว ฉันอยากเป็นแฟนหัวหน้าค่ะ!!”

 

            บทสนทนาเริ่มวนไปวนมาไม่มีที่สิ้นสุด คือการถกเถียงเรื่องของสถานะระหว่างเรา ตรรกะแปลกๆของฉันทำให้แพทริกซ์มึนตึ้บไม่น้อย

 

 

 

 

 

            เรื่องราวความรักของฉันเหมือนการพลิกจากหน้ามือเป็นหลังเท้า เพราะจู่ๆคนที่แอบชอบมาสิบปีก็มาขอแต่งงาน ไม่ได้มีการบอกรัก แต่การเอาใจใส่ของเขา การกระทำของเขามันมีค่ามากเกินกว่านั้น

 

           

            ฉันมองแหวนเปลือกหอยสีชมพูม่วง ที่ถูกสวมไว้บนนิ้วนางข้างซ้ายอย่างพอดิบพอดี ก่อนจะค่อยๆบรรจงเขียนข้อความลงบนจดหมาย

 

 

            ถึง อะความารีน โซลิเซียร์

 

            เธอเป็นยังไงบ้าง สบายดีไหม?

            ทางนี้ก็สบายดีเหมือนกัน ฉันจะเขียนบอกเธอไว้ว่าปลายเดือนนี้ฉันกับแพทริกซ์ลางานได้สองสามวัน เราตกลงกันว่าจะไปเยี่ยมหลานรัก ไอลีนกับอันเซียร์เป็นยังไงบ้าง พี่สาวยังชอบแกล้งน้องชายอยู่หรือเปล่า? หวังว่าคงไม่นะ ฉันล่ะสงสารเจ้าหนูอันเซียร์จริงๆเลย

 

            แล้วพบกันเร็วๆนี้จ้ะ

 

            จาก โรสเซลล่า ฮันท์

 

 

เขียนจดหมายหรอเสียงทุ้มเอ่ยขึ้นข้างหู แพทริกซ์ทาบมือทั้งสองไว้บนโต๊ะโดยโน้มตัวมาโอบหลังฉันไว้ เป็นการโปร่ยเสน่ห์แบบที่เขาจะทำทุกครั้งที่มีโอกาส

 

อื้อ ฉันบอกอะความารีนแล้วว่าเราจะไปเยี่ยมปลายเดือนนี้ฉันยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้นเอียงตัวหนีอย่างชำนาญ

 

ดีแต่ว่า ดูเหมือนจะมีปัญหานะ

 

หือ อะไรหรอ

 

อะความารีนมีหลานให้เราสองคน แต่พวกเรายังไม่มีเด็กๆเลยนะ

 

แล้วนั่นมันเป็นปัญหาที่ไหนกันฉันถอยหลังหนีตามสัญชาติญาณเหยื่อที่กำลังจะถูกคุกคามโดยนักล่ามืออาชีพ แต่ก็ไม่ทันแล้ว เพราะเขาปราดเข้ามาดักรออยู่ข้างหน้า

 

จะไปไหน คุณนายฮันท์เขาจงใจย้ำชัดในฐานะของฉันภรรยาตามกฎหมายไงล่ะ

 

แพทริกซ์เป็นทายาทตระกูลธาตุไฟบริสุทธิ์ ติดอันดับหนึ่งในสามผู้มีอิทธิพล พ่วงด้วยตำแหน่งสมาชิกสภาความมั่นคงแห่งแคปริคอร์นที่กำลังจะไต่เต้าสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้น ผู้ใช้เวทย์ต่างลือกันว่าหมดยุคของเวรัน ครอส ก็เขานี่แหละผู้นำคนต่อไปของแคปริคอร์น

 

หลังจากแพทริกซ์ดำเนินเรื่องสู่ขอ ตัดหน้าตระกูลครอสไปซึ่งๆหน้าแล้ว มีหรือที่พ่อกับแม่ฉันจะกล้าปฎิเสธ และพอเคลียร์เรื่องที่ฉันยังไม่ได้แต่งงานจึงถูกจับคลุมถุงชนได้แล้ว ฉันก็จำต้องพ่วงนามสกุลของแพทริกซ์เอาไว้ด้วยเลย เพื่อเป็นหลักประกันว่าพ่อจะไม่ยกฉันให้ใครอีก

 

ส่วนความจริงที่ว่าเรายังมีสถานะแค่คู่เดท มีไม่กี่คนที่รู้

 

เขาน่ะไม่มีปัญหาหรอก เขาพร้อมทำให้ฉันกลายเป็นภรรยาทั้งโดยนิตินัยและพฤตินัยอยู่แล้ว

 

เป็นเหตุให้ฉันถูกโปรยเสน่ห์ใส่ทุกวัน ทั้งวัน ตามวาระและโอกาสจะเอื้ออำนวยไงล่ะ-o-

 

ช่วยหลบไปก่อนค่ะ ฉันมีงานที่ต้องทำให้เสร็จ ยังไม่ว่างมาเล่นกับคุณหรอกนะฉันเอี้ยวซ้าย เอี้ยวขวาเพื่อหลบร่างหนา ราชสีห์ตัวนี้ไม่ยอมหลีกทางให้ง่ายๆเหมือนเดิม

 

เมื่อไหร่จะยอมใจอ่อนซักทีนะ

 

“…ไม่ใช่วันนี้แน่นอน กรุณาหลีกค่ะหัวหน้าเมื่อฉันพูดเสียงเยียบเย็นลง เขาก็มักจะสงบทุกครั้ง ซึ่งคราวนี้มันก็ได้ผล

 

อ่าก็ได้เขาพูดเสียงค่อยลงอย่างน่าสงสาร พร้อมกับก้าวหลีกทางให้

 

            ฉันยิ้ม ขณะกำลังเดินผ่านร่างสูงอยู่นั้น ก็แอบเขย่งเท้าจุ๊บริมฝีปากเรียวบางได้รูปอย่างเร็วหนึ่งที กลั้นยิ้มขำเมื่อเขาเริ่มหน้าขึ้นสี ก่อนจะวิ่งหนีทันทีที่เขาจวนจะได้สติ

 

ฉันไม่รอแล้ว เธอมาเป็นภรรยาของฉันซะดีดี วันนี้เลยก็แล้วกัน!!”

 

            เสียงทุ้มไล่ตามมา แต่ฉันจะไม่หยุดเท้าเด็ดขาด…^^

 

            แน่นอนว่าถ้าหากเขารักฉันจริง เขาจะไม่มีทางล่วงเกินฉันเหมือนที่เขารักษาสัญญาไว้ได้เสมอ เพราะเหตุผลที่ตรงไปตรงมา ว่าในเมื่อฉันรอได้ถึงสิบปี ทำไมคุณจะรอฉันไม่ได้ล่ะจริงไหมคะ พ่อหนุ่มราชสีห์

 

[จบตอนพิเศษ : Rosella] 

 

Writer: ตอนนี้ฉีกแนวนิดนึง ดูผู้ใหญ่ไปเปล่านะ >< โทษทีค่ะแต่งไม่ค่อยเก่ง แต่พล็อตประมาณนี้นะ จบไปอีกคู่(ปาดเหงื่อ)

 

            ตอนหน้าขอบอกว่าใครคิดถึงทรอนซ์ อะความารีน พวกเขามาแน่ค่ะ ไม่มากันสองคนนะ เพราะมีเจ้าตัวแสบมาร่วมแจมด้วย เป็นการ intro สู่เรื่องใหม่ คาดว่าจบตอนหน้า ก็จะแปะลิ้งค์เรื่องใหม่ไว้ให้ทุกคนไปเจิมเอาฤกษ์เอาชัยนะคะ ^^

 

            คอมเม้นเป็นกำลังใจให้กันสักนิด หรือติชมอย่างไรก็ได้ค่ะ ไรท์เป็นนักเขียนฝึกหัด ชอบเขียนนิยายเวลาว่างๆ และเวลาที่ไม่ว่าง 555 มีเรียนมีสอบอยู่เรื่อยๆ การอัพขึ้นกับอารมณ์และเวลาว่างล้วนๆเลย(แต่งสด ตามพล๊อตเรื่อง)

           

            ขอบคุณมากค่า<3

 

บาบิQ


แก้ไขคำผิดค่ะ 01/05/59

:ขอบคุณ คุณSukanya Paileeklee ที่บอกความหมายของ rosella=กระเจี๊ยบแดง นะคะ^^


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,412 ความคิดเห็น

  1. #2385 นางฟ้าในนิทาน (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 00:21
    คู่นี้ก็น่ารักดีอะ>///<
    #2,385
    0
  2. #2294 Sukanya Paileeklee (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 22:15
    Rosella แปลว่ากระเจี๊ยบ ไม่ใช่เหรอ
    #2,294
    1
  3. #2284 Ticha 'Ppalaloy (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 13:04
    ดีจังแพรททริกคู่โรสส
    #2,284
    0
  4. #2243 Alice (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 10:14
    ชอบมากค่ะ น่ารักมากกกกกก รอตอนต่อไปอยู่นะคะ
    #2,243
    1
    • #2243-1 บาบิQ(จากตอนที่ 64)
      7 เมษายน 2559 / 01:30
      ฝากติดตามเรื่องใหม่ของไอลีนด้วยนะคะ >_<
      #2243-1
  5. #2242 สาวเมดหน้าใส (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 08:32
    ฟินมากเเต่ละคู่^^ ชอบมาก มุ้งมิงจัง
    น่ารักมาก
    #2,242
    1
    • #2242-1 บาบิQ(จากตอนที่ 64)
      7 เมษายน 2559 / 01:30
      ฮ่าๆๆ ดีใจที่ชอบนะคะ ^___^
      #2242-1
  6. #2241 ChaowEva (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 08:15
    บอกรักสักหน่อยสิแพทริกซ์ ไม่ใจเลย
    #2,241
    1
    • #2241-1 บาบิQ(จากตอนที่ 64)
      7 เมษายน 2559 / 01:30
      สไตล์เฮียแพทล่ะ ขนาดชอบมารีน่ามาตั้งนานยังไม่เคยบอกรักเลยอะ -....-!!! (อ้อ บอกตอนนางหลับครั้งนึง)
      #2241-1
  7. #2240 Namtaln-Chugar (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 00:08
    อ็ายยยยย แต่ล่ะคู่ พอจบคนอื่น ขอคู่หลักอีกนะค่ะ แล้วก้อยากได้รุ่นลูกน่ะค่ะ ร่ะค่ะ ^^
    #2,240
    1
    • #2240-1 บาบิQ(จากตอนที่ 64)
      7 เมษายน 2559 / 01:28
      รุ่นลูก ไรท์อัพในอีกบทความแล้วนะคะ ฝากติดตามด้วยนะคะ//ขอบคุณมากๆค่ะ:))
      #2240-1
  8. #2239 KAMI (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 23:37
    คิดถึงโซลกับแพทตี้ >//< ตอนพิเศษสนุก น่ารักมากเลยค่ะ
    #2,239
    2
    • #2239-1 บาบิQ(จากตอนที่ 64)
      7 เมษายน 2559 / 01:27
      หวังว่าไม่น้อยไปน้าเรื่องโซลกะแพท จริงๆไรท์หมดพลังเพราะวันนี้แต่งบทนำของเรื่องใหม่อยู่_ _ คงให้ฟินเบาๆนะคะแฮ่ๆๆ
      ฝากติดตามเรื่องใหม่ด้วยน้า
      #2239-1
    • #2239-2 KAMI (จากตอนที่ 64)
      7 เมษายน 2559 / 23:11
      สู้ๆนะคะไรท์ ไรท์แต่งสนุกอยู่แล้ว เข้ามาอ่านทุกวันเลย ติดตามแน่นอนจ้า
      #2239-2
  9. #2236 FangFySama (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 18:18
    น่ารักจังเยยยยยรอตอนต่อไปอยู่นะคะ สู้ๆนะคะ>3<
    #2,236
    1
    • #2236-1 บาบิQ(จากตอนที่ 64)
      7 เมษายน 2559 / 01:25
      เย้ๆขอบคุณค่า
      #2236-1
  10. #2235 เป็ดแสบ (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 17:49
    รออยู่นะค่ะ รอคู่ตอไปอยู่ ^-^
    #2,235
    1
    • #2235-1 บาบิQ(จากตอนที่ 64)
      7 เมษายน 2559 / 01:25
      ฝากเรื่องใหม่ด้วยนะคะ คงจะอัพแค่ในเรื่องใหม่แล้วอ่าค่า T..T
      #2235-1
  11. #2234 naparada (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 17:30
    อัพแล้ว เย้>< สนุกไม่เปลี่ยน
    #2,234
    1
    • #2234-1 บาบิQ(จากตอนที่ 64)
      7 เมษายน 2559 / 01:23
      ขอบคุณนะคะที่คอยติดตาม ฝากเรื่องใหม่ด้วยน้า (อ้อนวอน) *^* วิ้งๆ
      #2234-1
  12. #2233 ChaowEva (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 15:55
    ว้าว แพทริกซ์กับโรสเซลล่าเหรอเนี่ย *^* งั้นภาคต่อพระเอกก็ไม่ใช่แพทริกซ์อ่ะดิ...อาจจะเป็นการ์มีก็เป็นได้
    #2,233
    1
    • #2233-1 บาบิQ(จากตอนที่ 64)
      5 เมษายน 2559 / 16:31
      555 ไว้ลุ้นนะคะ แต่รับรองว่าพระเอกเคยปรากฎตัวแล้วอย่างแน่นอน
      #2233-1
  13. #2232 Markchien (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 19:59
    อัพเร็วๆนะคะ
    รอคู่ต่อไปอยู่ค่ะเป็นกำลังใจให้ไรนะคะสู้ๆค่ะ
    #2,232
    1
    • #2232-1 บาบิQ(จากตอนที่ 64)
      5 เมษายน 2559 / 16:43
      ขอบคุณมากค่า ^^
      #2232-1
  14. #2231 เมมฟิส (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 10:23
    แพทริกซ์คู่กับโรสจริงๆด้วย รอไอลีนและอันเซียร์น่ะค่ะ ทั้งคู่น่าจะเป็นเพื่อนซี้กับแองจี้ และน่าจะแสบและป่วนน่าดู
    #2,231
    1
    • #2231-1 บาบิQ(จากตอนที่ 64)
      5 เมษายน 2559 / 16:43
      ถูกต้อง รับประกันความแสบและป่วนเลยค่า 55 ติดตามต่อนะคะ ^^
      #2231-1
  15. #2229 casidy (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 13:37
    กรี๊ดดดด มีคนรักษาใจล่ะ
    #2,229
    1
    • #2229-1 บาบิQ(จากตอนที่ 64)
      5 เมษายน 2559 / 16:44
      ฉีกแนวนิดนึง เป็นแนวผู้ใหญ่วัยทำงานมากขึ้น แฮ่
      #2229-1
  16. #2228 naparada (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 07:07
    อร้ายฟิน ><มาแต่งต่อนะค้า สู้ๆ
    #2,228
    1
    • #2228-1 บาบิQ(จากตอนที่ 64)
      5 เมษายน 2559 / 16:44
      พยายามแต่งให้หลากหลายแนวค่า ดีใจที่ชอบนะคะ
      #2228-1