The Keyz ..เสกกุญแจ ไขหัวใจ (เจ้าชาย)นายเย็นชา !

ตอนที่ 63 : ตอนพิเศษ : Ralffay Cross (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,235
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    3 เม.ย. 59

[Ralffay Cross]

 

            สวัสดีครับฮัลโหลโอเคนะ ทุกคนอ่านอยู่นะครับ^^

บทนี้เป็นเรื่องราวชีวิตของผม ถึงจะเป็นตอนสั้นๆ แต่เมื่อให้โอกาสให้ผมเป็นผู้บรรยายบ้าง หลังจากที่ให้ยัยอะความารีน่าบรรยายมาตลอดทั้งเรื่องแล้ว ผมก็จะมาเล่าเรื่องราวของผมบ้าง

 

 

            ผม ราล์ฟเฟ ครอส เป็นลูกคนที่ร้อยสิบเอ็ดหรือร้อยสิบสองนี่แหละ จำไม่ได้แล้ว แหะแหะ ก็อย่างที่รู้กันครับ ว่าพ่อผมน่ะกะจะปั๊มทายาทแล้วสร้างกองกำลังทหารของตัวเอง เหอะๆ ถึงจะดูบ้าอำนาจแบบนั้นแต่ผมก็รักและเคารพท่านพ่อ เหมือนกับลูกๆทุกคนแหละครับ

 

            เอาล่ะเพื่อให้ไม่เป็นการเสียหน้ากระดาษไปมากกว่านี้ ผมขอเริ่มเรื่องเลยแล้วกันเอ เริ่มตรงไหนดีนะอ่า เริ่มตั้งแต่ที่ยัยอะความารีน่าโผล่มาก็แล้วกัน

 

            เชิญรับชมเลยครับ^^

 

 

            วันนี้เป็นวันที่ฟ้าสดใส เป็นเวลาพักกลางวันหลังงานปฐมนิเทศเปิดการศึกษา ผม มารีอา และทรอนซ์ กลับมีภารกิจการต้อนรับสมาชิกในทีมคนใหม่(เนื่องจากฮีลเลอร์คนเก่าของเราหนีออกไปด้วยเหตุผลบางประการ) พวกเราจึงต้องมายืนรอคนๆนั้นอยู่บริเวณสนามหญ้า

 

            ผมนั่งบนโต๊ะตัวเล็กสีขาว พลางถอนหายใจเป็นครั้งที่ร้อย

เมื่อไหร่ยัยเด็กใหม่นั่นจะมาสักทีนะ โฮ้ย ร้อนเป็นบ้าเลย!!”ผมแผดเสียงอย่างหงุดหงิด ขณะที่ยกมือขึ้นปาดเหงื่อออกลวกๆ

 

นี่นายจะลงไปนั่งบนเก้าอี้แบบที่คนมีมารยาทจะได้ไหม- -”เสียงจิกกัดนั่น แน่นอนว่าเป็นใครไม่ได้นอกจาก มารีอาหญิงสาวที่ผมใกล้ชิดสนิทด้วยที่สุดในโรงเรียนแคปริคอร์น เธอนั่งบนเก้าอี้ มือนึงถือถาดน้ำชา อีกมือกำลังถือถ้วยชารุ่นลิมิเต็ดอิดิชันของเธอ พร้อมนั่งไกวห้าง เปี่ยมด้วยมาดนางพญาที่ผมขอเติมอีกคำว่า นางพญาปีศาจ(ฮ่าฮ่าฮ่า อย่าไปบอกนางนะ^O^)

 

เฮ้อแม้จะขัดใจอยู่ลึกๆแต่ผมก็ถอยตัวกลับมานั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับเธอ ฉันอยากกินหวานเย็น

 

ไม่ พลังของฉันไม่ใช่ของที่นายจะเรียกขอเมื่อไหร่ก็ได้นะตาสีชาอ่อนจ้องเขม็งอย่างจิกกัด

 

ให้เขาไปเถอะอย่างน้อยจะได้เงียบปากบ้างเสียงทุ้มลึก ดังออกมาจากหลังต้นไม้นั่นเป็นเสียงของเจ้าชายน้ำแข็งจอมเย็นชา หึหึ พอทรอนซ์ขอเท่านั้นแหละ ยัยนั่นก็ยินยอมแต่โดยดี

 

ก็ได้

 

            ผมมองสาวพลังจิตคนนั่นร่ายคาถาพึมพำเบาๆในลำคอ ก่อนที่จะมีถ้วยขนมหวานปรากฎบนโต๊ะ! อ๊า หวานเย็นของผมมาแล้ว เย้!

 

นี่เธอลืมอะไรรึเปล่าผมจ้องถ้วยนั้นด้วยสายตาที่ว่างเปล่า

 

อะไรหล่อนถามพลางเลิกคิ้ว

 

ช้อนล่ะ

 

ก็ไม่มีไง

 

หา ได้ไง!”

 

ก็ไม่มีช้อน

 

เค้าจะฟ้องทรอนซ์T^T ฮือ ทรอนซ์ ช่วยฉันด้วยยยยยยยยย

 

            หลังจากนั้นครับ เป็นอย่างที่คิด ทรอนซ์เป็นผู้รักสงบทนลูกตื๊อของผมได้ไม่นานหรอกครับ เขาถอนหายใจพลางพยักหน้าให้มารีอา ซึ่งแทนที่หล่อนจะเสกช้อนขึ้นมาจากจินตนาการง่ายๆ หล่อนกลับใช้คาถาเรียกช้อนจากที่อื่นมาแทน!!

 

            เฮ้อ บอกเลยว่าแอบเซ็งนิดๆที่ต้องรอครับ แต่ไม่เป็นไร ไหนๆก็ต้องรอเด็กใหม่นั่นอยู่แล้ว

แถมทรอนซ์ยังใจดีแช่น้ำแข็งไม่ให้หวานเย็นผมละลายด้วยแล้ว โอเค ผมโอเค

 

 

….

 

            เด็กใหม่ที่เรารอคอยมาถึง เธอชื่ออะเมทิสต์ เป็นเด็กผู้หญิงผอมๆ ตัวเล็กๆ หน้าตาดูเอ๋อๆมากกว่าที่ผมจินตนาการไว้ แถมยังดูไม่ค่อยจะรู้เรื่องอะไรด้วย เฮ้อ ผมชักเป็นห่วงสวัสดิภาพตัวเองในอนาคตแล้วสิ ว่าถ้าได้ยัยนี่เป็นฮีลเลอร์แล้วผมสามารถฝากชีวิตไว้กับหล่อนได้หรือไม่

 

            ตอนนี้ผมนั่งจิบน้ำชา(อีกแล้ว) กับแม่นางมารีอาคนเดิม ขณะที่ทรอนซ์พายัยเด็กใหม่ไปที่หอธาตุน้ำ

 

นายคิดว่าหล่อนเป็นยังไงมารีอาเปิดบทสนทนาขึ้นก่อน คิ้วเรียวขมวดน้อยๆเหมือนมีเรื่องคาใจ

 

น่ารักดี แต่ดูไม่ค่อยเต็มนะว่าไหมผมเสริมเบาๆ มารีอาเหลือบตามองแว๊บหนึ่งอย่างมีเลศนัย วินาทีนั้นผมรู้เลยครับ รู้เลยว่าผมจะโดนด่าอีกแล้ว

 

อย่างนายมีสิทธิ์ว่าคนอื่นว่าไม่เต็มด้วยเรอะ!”เป็นอย่างที่คิดไหมล่ะ

 

แหะแหะหัวเราะแห้งๆกลบเกลื่อนครับTT

 

ฉันหมายถึง ดูหล่อนแปลกๆเหมือนไม่รู้จักที่นี่ไม่รู้จักพวกเราอีกอย่างนะมารีอาพูดพลางโคลงหัวเบาๆ กำลังใช้ความคิดอย่างหนักวิเคราะห์เรื่องบางอย่าง ฉันสัมผัสไม่ได้ถึงพลังเวทย์ในตัวหล่อนเลย

 

หืมม์จริงดิ ไม่น่าจะเป็นไปได้นะ ฉันว่าหล่อนอาจจะแค่กลบไอเวทย์ไม่ให้พวกเรารู้ก็ได้ อาจจะเป็นพวกเก็บตัวเงี้ยผมพยายามหาเหตุผลความเป็นไปได้อื่นๆ ถึงผมจะไม่ค่อยเชื่อถือในตัวเด็กใหม่นั่น แต่ผมก็รู้สึกว่าเธอไม่ใช่คนไม่ดีอะไร

 

อืม ฉันคงคิดมากไปเอง

 

พวกนาย…”อยู่ๆ ทรอนซ์ก็โผล่มาที่หน้าประตูห้องนั่งเล่น ด้วยสีหน้าคร่ำเคร่งแปลกๆ น้อยครั้งนักที่จะเห็นเขาแสดงสีหน้าแบบนั้น มีเรื่องที่พวกนายต้องรู้

 

            ผมชักสังหรณ์อะไรในใจแล้วสิ

 

 

            เอริค ฟิลเลอร์

ชื่อที่ผมได้ยินครั้งแรกก็เกลียดแล้ว มันกล้าดียังไง มาทำท่าเป็นเจ้าของมารีอา เหอะ มีฉันคนเดียวเท่านั้นที่จะทำตัวเลวๆแบบนั้นกับเธอได้!!

 

            เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมรู้สึกอึดอัดมานาน ยัยอะเมทิสต์ก็สังเกตุได้ว่าผมไม่สดใสร่าเริงเหมือนเดิม แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมาเลย

 

ก็เขาเป็นคู่หมั้น แกมันคนไม่มีสิทธิ์ไง

ขอบใจ

รักคนมีเจ้าของไง

อืม

เขาทั้งสูงกว่า หล่อกว่า เป็นไนท์ด้วย โหย คือดีอ่ะ!!”

 

            จากนั้นผมว่าผมไม่ฟังความเห็นจากมันดีกว่าครับ

ผมจึงพุ่งชนปัญหานี้ ก่อนที่จะสายไป ผมต้องสารภาพรักกับเธอให้ได้!

 

            ผมตัดสินใจไปดักรอเธอระหว่างทางเข้าหอพักธาตุพิเศษ ตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ตกจนดวงจันทร์โผล่มาให้เห็นแล้ว ก็ยังไม่มีวี่แววว่าเธอจะกลับมา แต่ผมรอพร้อมกับปณิธานอันมุ่งมั่นแน่วแน่ของผม

 

            อ๊ะ นั่นไง เธอมาแล้ว

 

ราล์ฟเฟ- -”เธอพลิกกายกลับมา พอดีกับที่ผมไปยืนอยู่ข้างๆ เอ่อ เมื่อกี้ตื่นเต้นดีใจหน่อยที่เจอหน้าเธอ ผมเลยใช้พลังไฟฟ้าวาร์ปมาถึงที่เลย

 

ใช่ฉันเอง^^”ผมยิ้ม ทั้งที่ในใจมันเต้นเร็วแทบบ้า

 

มีอะไร

 

ถามงี้เลยหรอ…”ผมกระพริบตาเรียกคะแนนสงสาร ค่อยๆช้อนสายตามองตาสีชาอ่อนน่าหลงไหลคู่นั้นที่สะท้อนใต้แสงจันทร์แล้วดูงดงามมากเป็นพิเศษ ผมมองคล้อยตามอย่างเผลอไผล คิดถึง

 

            หลังจากนั้นดวงหน้าขาวเนียนก็เริ่มขึ้นสี นั่นทำให้ผมยิ่งอยากดึงร่างเธอเข้ามากอดแน่นๆ แต่ฝืนกลั้นไว้

 

ฉันไม่ว่างมาฟังนายพร่ำเพ้อหรอกนะ ขอตัวมารีอาเดินจ้ำหนีไป โดยที่ไม่ทันรู้ตัว ผมก็คว้าร่างนั้นไว้โดยโอบกอดรอบไหล่จากด้านหลัง

 

เธอจะไม่คิดถึงฉันหน่อยเหรอ อีกสองวันฉันต้องเดินทางแล้วนะผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องชอบอ้อนเธอนัก กลิ่นตัวหอมๆของเธอทำให้ผมก้มหน้าลงไปอีกนิดให้ปลายจมูกแตะกับเส้นผมเธอเบาๆ

           

            มารีอาฉันหลงรักเธอแทบบ้าขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ

 

จะไปไหนก็ไปเถอะ ปล่อยฉันได้แล้วมารีอาพยายามดิ้นอยู่ในอ้อมกอดของผม แต่ผมไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆหรอก

 

            ผมรวบรวมความกล้า พูดความรู้สึกของผมออกมา

 

มารีอา ไทรีนอล….”

 

“…”ร่างนั้นหยุดดิ้น แล้วรอ

 

ฉันรักเธอ

 

            ผมได้ยินเพียงเสียงลมเบาๆ กลิ่นอายและไออุ่นจากร่างนุ่มนิดในอ้อมกอด เสียงหัวใจที่เต้นถี่รัวของผมเอง ผมแน่ใจเลยว่านี่คือสิ่งที่ผมคิดมาตลอด แต่ไม่เคยได้พูดออกมาให้เจ้าตัวได้รับรู้

 

            ใช่ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ แต่เธอก็เข้ามาอยู่ในใจฉันนานมากแล้วมารีอา

 

ฉันแค่อยากจะรู้ซักครั้งก็ยังดี ว่าในหัวใจเธอ มีฉันบ้างไหมทันทีที่ผมพูดจบ ร่างบางสมส่วนก็พลิกตัวกลับมา ผมชะงัก มองสบตาสีชาอ่อนที่จ้องมองมาเหมือนไม่อยากเชื่อ และคิดว่านี่เป็นการล้อเล่น

 

ราล์ฟน้ำเสียงของเธอฟังดูสั่นเครือ มือเล็กๆยกขึ้นทาบอกผมไว้ ปากอวบอิ่มเม้มแน่น ก่อนจะเผยอขึ้นราวกับจะพูดอะไรต่อ

 

ปล่อยว่าที่ภรรยาของฉันถ้านายไม่อยากเจอดี

 

            ผมถึงบอกไงว่าผมเกลียดเอริค ฟิลเลอร์

คือมันจะโผล่มาตอนไหนก็ได้ไหมไม่ต้องโผล่มาตอนนี้ซักตอนจะตายไหม…?

 

เอริคมารีอาพึมพำเบาๆ

 

มันจะมากไปแล้วนะเว้ยผมปล่อยร่างมารีอา ก่อนจะเรียกกระแสไฟฟ้าออกจากร่างให้รวมกันที่อุ้งมือ

 

อย่า!!”มารีอาวิ่งเข้ามาขวางไว้ ก่อนที่หล่อนจะพูดคำที่ทำให้ผมแทบล้มทั้งยืน คนคนนี้คือคู่หมั้นฉัน

 

            รู้แล้วครับผมรู้แล้ว

แต่ผมรักคุณไงผมไม่อยากให้ใครมาพูดแบบนี้กับคุณต่อหน้าผม

ผมเลยยืนอึ้งไปอย่างนั้น เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้นจากปากเธอ

 

ถ้าขืนแตะต้องว่าที่ภรรยาของฉันอีกละก็ ฉันกับนายคงต้องเจอกันสักตั้ง

 

ตอนนี้เลยได้ไหมวะ!”ผมเลิกแขนเสื้อขึ้นเตรียมจะวางมวยเต็มที่ วันนี้ผมจะต้องได้ต่อยคนให้ได้!

 

ราล์ฟเฟ เอริค หยุดเดี๋ยวนี้!!”

 

            เสียงหวานทำให้ศึกที่มีทีท่าว่ากำลังจะครุกรุ่น กลับสงบเหมือนมีน้ำมาราดดับกองไฟอย่างรวดเร็ว

 

ถ้าพวกนายสู้กัน ฉันนี่แหละจะฆ่าพวกนายทั้งสองคน!!”

 

“……………..”

 

“……………..”

 

….

 

            หลังจากนั้นครับ ไม่ต้องเดาเลยว่าผมเป็นยังไง เคยเห็นหมาถูกรถชนไหมครับ นั่นแหละสภาพผมเลย

 

            ถึงสภาพจิตใจและหัวใจจะบอบช้ำขนาดไหน แต่ก็ยังดีที่มียัยอะความารีนอยู่เป็นเพื่อน การเดินทางไปคฤหาสน์ตระกูลฮีลเลอร์ ป้อมปราการครอส ได้แวะชมเมืองต่างๆบ้าง ท่ามกลางสถานการณ์ที่เริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆก็พอจะทำให้ผมลืมความรู้สึกแย่ๆไปได้

 

            นอกจากนั้น ผมยังแอบสงสารอะความารีนที่ต้องเจอปัญหาหัวใจที่แก้ยากแบบนั้น ลึกๆผมน่ะเชียร์สองคนนั่นขาดใจ ไม่ว่าเรื่องจะลงเอยยังไงดูเหมือนว่าต้องมีคนเจ็บแทบขาดใจแน่นอน(ผมเป็นคนที่มีความเสี่ยงสูงสุดและ)

 

            และวันนี้เป็นอีกวันที่ช็อคที่สุดในชีวิตของผม

เป็นวันที่ผมได้ทราบข่าวดี(ที่เป็นข่าวร้ายสำหรับผม)

 

มีจดหมายจากสภาความมั่นคง จะมีการนัดเจรจาสงบศึกกับเจ้าชายแห่งโทรปิคอร์น โดยใช้งานแต่งงานของหลานสาวคนเดียวของนิมฟอริด้า ไทรีนอล เป็นฉากบังหน้า

 

            เสียงของท่านพ่อเหมือนถูกขยายเป็นลำโพงแล้วเอคโค่กลับมาให้ได้ยินหลายๆรอบทำไมนะ ทำไมโชคไม่เข้าข้างผมบ้างเลย

            พ่อนะพ่อทำไมไม่ให้ผมหมั้นกับทายาทตระกูลไทรีนอลบ้าง

            เฮ้อ!!!

            นี่ผมต้องเสียเธอไปจริงๆหรอ ไม่ตลกแล้วนะ

 

ราล์ฟ...ฉันอยากขี่หลังแกง่ะเสียงกระดี๊กระด๊าดังขึ้นจากด้านหลัง ผมเหลือบมองอะความารีนที่ยิ้มกว้างจนเห็นฟันครบทุกซี่ ขณะที่เรากำลังเดินร่วมกับคณะเดินทางโพรเทคเตอร์ครอส สู่เมืองโทเปซ

 

แกว่าไงนะ ฉันได้ยินไม่ถนัดผมเลยตีหน้าตาย ทำไม่รู้ไม่ชี้ไป

 

ก็ฉันอยากขี่หลังแกไงล่ะ^^”มันยังมุ่งมั่นยืนยันในคำพูด

 

ไม่เอาอ่ะไม่มีอารมณ์ผมตอบสั้นที่สุดในรอบหนึ่งปีเลยก็ว่าได้

 

ก็ฉันจะทำให้แกมีอารมณ์อยู่นี่ไงเล่า!”ยัยนั่นเลยใส่อารมณ์เต็มที่ ทำให้เสียงที่พูดออกมาเหมือนจะดังไปหน่อยเหอะๆ ผมอะไม่เท่าไหร่ แต่รุ่นน้องรอบๆเริ่มเหลือบมามองทางพวกเรา บางคนแอบไปกระซิบกระซาบเม้ามอยกันจนสนุกปาก เอาง่ายๆคือเกิดประเด็นขึ้นแล้ว

 

ไม่ใช่นะ…”ยัยนั่นทำตาโต ปากก็อ้าค้างไว้ท่าที่กำลังจะอธิบาย นั่นก็พอที่จะทำให้ผมหลุดขำออกมาได้ ผมจึงกระแทกร่างเล็กให้มันล้มลงบนหลัง จากนั้นก็ถีบตัวขึ้นสู่ยอดต้นไม้ ในที่สุดทิวทรรศน์ของท้องฟ้า เส้นขอบฟ้า และป่าด้านล่างก็ปรากฎให้เห็นเป็นภาพสวยงาม ชวนให้ใจรู้สึกผ่อนคลาย

 

อู้หู! สุดยอด!”ยัยนั่นร้องอย่างอารมณ์ดี

 

แกทำฉันมีอารมณ์แล้วนะ^^ ฮ่าฮ่าฮ่านี่เขาเพิ่งช่วยรักษาเกียรติและชื่อเสียงของตระกูลฮีลเลอร์เลยนะ ถ้าปล่อยให้มันอธิบายไปมากกว่านี้เรื่องคงยิ่งเลยเถิด

 

ราล์ฟ แกอย่าเศร้าไปเลย มารีอาแค่ทำไปเพราะหน้าที่ แกก็รู้ดีเสียงหวานกระซิบข้างหูชวนให้รู้สึกขนลุกพิลึก ผมถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

แต่ยังไงหล่อนก็ไม่รักฉันอยู่ดี

 

แกรู้ได้ไงเคยถามรึไง

 

“…”

 

อย่าด่วนสรุปทึกทักเอาเองสิ โง่จริง

 

            ผมโยนอะความารีน ฮีลเลอร์ ลงไปตอนนี้เลยดีไหม เรื่องก็จบเท่านี้แหละ นางเอกตาย คอหักตาย ถูกราล์ฟเฟครอสฆ่าเปลี่ยนโหมดเป็นนิยายรักสยองขวัญดีกว่าเนอะ

            ผมแอบคิดแบบนั้นถ้าไม่ติดว่าศพต่อไปคงเป็นผมแน่นอนเพราะทรอนซ์กำลังวิ่งตามอยู่เบื้องล่าง และกำลังมองตาไม่กระพริบ ประหนึ่งว่าหากผมโยนยัยนี่ลงไปเมื่อไหร่ มันก็จะรับไว้ได้ทันอย่างนั้น

 

 

            วันแห่งการเผชิญหน้าความจริงมาถึงแล้ว วันนี้ผมได้เจอมารีอา ไทรีนอลหญิงสาวที่ผมอยากเจอมากที่สุด และก็ไม่อยากเจอมากที่สุดเช่นกันงงไหม เพราะผมก็งงกับความรู้สึกตัวเอง ผมสับสนไปหมดแล้ว

 

มารีอา!!”เสียงยัยอะความารีนร้องตื่นเต้นดีใจ ทันทีที่ได้เห็นมารีอา แต่ผมกลับรู้สึกตัวฟีบเล็กลงเรื่อยๆ ผมอยากหายไปจากตรงนี้ หรือเป็นฝุ่น หรืออะไรก็ได้ที่ทำให้เธอมองไม่เห็นผมสภาพนี้

 

ไง อะความารีนตาสีชาอ่อนเหลือบมองอะความารีน  ก่อนจะเลื่อนสายตามาจ้องผม ไง ราล์ฟเฟ

 

            ก็ไม่ยังไงหรอก ก็แค่เธอกำลังจะแต่งงาน ก็แค่ฉันกำลังจะอกแตกตายเท่านั้นแหละ

ผมเผยแพร่แค่ในส่วนของตอนพิเศษครับความคิดนี้

 

เอ่อ พวกนายคงอยากคุยกันเป็นการส่วนตัว งั้นฉันลาล่ะ มารีอา แล้วเจอกันนะ

 

            ดีมากไอ้เพื่อนรัก หายแว๊บไปเร็วกว่าผมตอนที่เจอฉากบู๊ซะอีก

ผมถลึงตามองตามร่างบางที่วิ่งเยี่ยงกำลังแข่งมินิมาราธอนออกไป ก่อนจะหันกลับมาถอนหายใจเบาๆ ผมเงียบ มารีอาเงียบ เหมือนต่างคนต่างรอให้อีกฝ่ายพูดก่อน

 

ไม่คิดจะทักทายกันบ้างรึไงนะมารีอาเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน ผมกำหมัดแน่นแล้วพยายามพูดอย่างร่าเริง

 

จะให้ทักว่าไงล่ะเป็นไงบ้าง มารีอา ตื่นเต้นไหม ยินดีด้วยนะที่กำลังจะแต่งงานอย่างนั้นหรอผมพูดอย่างเร็ว แทบไม่ได้คิดด้วยซ้ำตอนนี้ในสมองมันว่างเปล่า ผมยังจะเหลืออะไรอีกล่ะ ผมมีสิทธิ์เรียกร้องอะไรได้เหรอ

 

หึหึสิ่งที่หญิงสาวตรงหน้าผมทำ คือหัวเราะ! พระเจ้า เธอหัวเราะเยาะใส่ผม! นี่เธอมีความสุขกับความทุกข์ของผมขนาดนั้นเลยเหรอ เธอนี่มันนางพญาปีศาจชัดๆเลยมารีอา

 

ขำอะไรนักหนาผมนิ่วหน้าอย่างหงุดหงิด

 

นายดูไม่เหมือนนายเลยสักนิดราล์ฟเฟไม่เหมือนเจ้าจอมพูดมากที่ฉันรู้จัก

 

เหอะ…”

 

            ความโกรธควบคุมอารมณ์ผมขณะนี้ ผมพยายามทำใจให้เย็นลง ก่อนที่คำพูดอะความารีนที่กรอกหูผมจะดังขึ้นในความคิด ถ้าเจอมารีอาก็อย่าลืมถามว่าเธอรู้สึกยังไงกับนาย จะได้ไม่ต้องมานั่งกลุ้มคิดไม่ตกเป็นหมาหง็อยแบบนี้

           

มารีอาจริงๆแล้วเธอคิดยังไงกับฉันกันแน่ ฉันแสดงออกชัดเจนว่ารู้สึกยังไงกับเธอ แต่เธอไม่เคยให้ฉันได้รู้บ้างว่าจริงๆแล้วฉันคิดไปเองฝ่ายเดียวหรือไม่ผมพูดทั้งที่สมองขาวโพลน คิดอะไรไม่ออกแล้วขาแทบยืนไม่ไหวแล้ว ผมได้แต่ฝืนกลั้นยืนอย่างมั่นคง จับจ้องไปยังดวงหน้าสวยคมของคนตรงหน้า มีความลังเลในสายตาคู่นั้น ครู่หนึ่งปากอวบอิ่มเริ่มขยับพูด

 

นายถามว่าฉันคิดยังไงกับนายหรอราล์ฟเฟมารีอาทวนคำเบาๆ คลี่ยิ้มอ่อนโยนมาให้ นั่นเป็นช่วงจังหวะที่ผมชะงักค้าง เพราะผมเห็นหมดแล้วทั้งความรู้สึกมากมายทางสายตาสีชาอ่อน ความลึกซึ้งปนเศร้า ที่ผมไม่เคยได้รับมาก่อนเลยเพื่อนกันน่ะ เขาไม่มองด้วยสายตาแบบนี้หรอก

 

ฉันไม่มีสิทธิ์พูดหรอกนายดูเอาไว้แล้วกัน

 

            เธอรักผม

นี่คือคำในหัวผม ผมไม่รู้ว่าผมมั่วโมเม คิดเข้าข้างตัวเองหรือเปล่า แต่สายตา และรอยยิ้มของเธอทำให้ผมคิดอย่างเดียวเท่านั้น

 

            เมื่อเธอกำลังพลิกกายจากไป ผมดึงตัวเธอเข้ามากอดแน่น ก่อนจะประทับรอยจูบไว้บนริมฝีปากอวบอิ่มที่กวนใจผมมานานแสนนาน

 

            มารีอาดิ้นในอ้อมกอด ไม่นานดูเหมือนเธอจะยอมแพ้ต่อผมแล้ว

เธอจูบตอบ

 

            ถ้าผมไม่ได้เธอประคองไว้ละก็ผมต้องล้มทั้งยืนจนอับอายไปเจ็ดแปดบ้านแน่นอนครับ

 

 

            ทุกคนคงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้น เพราะผมคงไม่เล่าซ้ำ (ขอข้ามเลยแล้วกันนะ) งานแต่งงานของคนที่ผมรักได้ถูกจัดขึ้น แต่ก็นั่นแหละ เป็นวันที่วุ่นวายจนลืมไปว่าเคยมีงานแต่งขึ้น เพราะเจ้าชายมังกรแห่งโทรปิคอร์นนั่นถูกเชิญมาเป็นแขกในงาน วันนั้นจำได้ว่าชุลมุนน่าดู

 

            กลับสู่ปัจจุบันกันดีกว่าครับ^^

 

ผ่านไปสิบปี จากวันที่สงครามสงบ

สามปี จากงานแต่งงานของอะความารีน และทรอนซ์เพื่อนรักที่ได้สมหวังเสียที

และสองปีที่ผมกับมารีอาตกลงใช้ชีวิตร่วมกัน

 

ราล์ฟเฟ ครอส!!!!”เสียงหวานแผดดังลั่นบ้าน ผมที่กำลังงีบกึ่งหลับกึ่งตื่นอยู่บนไม้โยกหน้าบ้านก็สะดุ้งนั่งขึ้นมาอย่างตกใจ

 

ว่าไงจ๊ะที่รัก!!!”ผมตอบด้วยระดับเสียงที่ดังไม่แพ้กัน เบือนหน้ามองมารีอา ครอส ในชุดเดรสสวมผ้ากันเปื้อน และหมวกทำอาหาร มือข้างหนึ่งของเธอถือตะหลิว และมืออีกข้างกำลังถือกะทะ

 

นายแอบงีบอีกแล้วหรอ!!”

 

ไม่นิจ๊ะที่รัก พอดีกำลังนั่งสมาธิ เกือบจะบรรลุแล้วนะนี่ แหะๆ

 

แล้วแองจี้ไปไหน

 

ใครนะ

 

ลูกเรา!!!”

 

เอออออออลูกนี่ไปไหนนะ สองขวบแล้ววิ่งซนเป็นบ้าเลยเนอะ^^ แหะแหะ

 

ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าเสียงหัวเราะแหลมสูงดังขึ้นจากบนต้นไม้ มารีอาและราล์ฟค่อยๆเลื่อนสายตามองขึ้นไปบนนั้นด้วยลางสังหรณ์แปลกๆ เมื่อสบตากับเด็กผู้หญิงนัยน์ตาสีชาอ่อนกับรอยยิ้มซุกซน กะทะในมือมารีอาก็หล่นเคร้ง! บนหัวของสามีแบบพอดิบพอดี

 

แองจี้ ลูกไปทำอะไรบนนั้น เด็กดื้อ!”มารีอาแทบกรีดร้อง แต่ก่อนที่หล่อนจะขยับตัว ราล์ฟซึ่งมีหัวโนขึ้นข้างหนึ่งด้วยเหตุผลบางประการ ก็ได้ปราดพุ่งขึ้นไปรับตัวเด็กน้อยลงมาสู่อ้อมอกแม่อย่างปลอดภัย เสมือนช่วยลูกแมวที่กำลังติดอยู่บนต้นไม้

 

แม่บอกแล้วใช่ไหม ว่าห้ามขึ้นที่สูง!!”มารีอาพูดเสียงดุ แต่เด็กน้อยกลับยิ้มร่าอารมณ์ดี ยังจะยิ้มอีกนะ

 

ฮ่าๆๆ ลูกเราเป็นเด็กอารมณ์ดี ไม่ดีหรือไงราล์ฟแอบคลำหัวป้อยๆ เพราะเพิ่งจะเริ่มเจ็บ

 

นายนี่นะเฮ้อหล่อนถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้า ก่อนจะส่งลูกให้กับสามี เพราะเตรียมจะไปทำอาหารต่อ

 

เอ้า แองจี้ พร้อมนะ ท่าไม้ตายของพวกเราน่ะราล์ฟกระซิบข้างหู หน้าอวบกลมของเด็กหญิงพนักหน้าน้อยๆ พร้อมหัวเราะร่า หนึ่ง-สอง-ซั่ม!”

 

พวกเรารักแม่ ม๊าก มากกกกกกกกก ไอเลิฟยู๊ว/ย๊ากแม่ ---เยิฟยู๊ววววววววเสียงทุ้มและเสียงเล็กๆผสานกันได้อย่างลงตัวและเป็นจังหวะ สองพ่อลูกต่างพยายามยิงรูปหัวใจเป็นล้านดวงผ่านสายตา ทำให้คุณแม่ที่เก๊กหน้าคร่ำเคร่งไม่ไหวแล้ว หัวเราะเสียงดังลั่น

 

ไม่ต้องเลย เจ้าตัวแสบ ทั้งสองคนเลยมารีอาอดยิ้มกว้างไม่ได้ พลางเข้ามาโอบกอดทั้งพ่อทั้งลูก

 

            ผมจ้องสบกับนัยน์ตาสีชาอ่อนของเธอ มองดูรอยยิ้มที่แต่งแต้มมุมปากนิดๆ

นี่แหละครับ ผู้หญิงที่ผมอยากใช้ชีวิตอยู่ด้วยมาตลอด

ถ้าเธอไม่รับรักผม ผมก็กะจะครองโสดไปตลอดชีวิต

ถ้าไม่ใช่เธอ ผมก็คงรักใครไม่ได้อีกแล้วเช่นกัน

 

ฉัน-รัก-นายเธอพูดโดยไร้เสียง ขณะที่ยืนกอดพวกเราอยู่ เป็นคำสามคำที่ผมคอยตื๊อให้เธอพูดให้ผมฟังทุกวัน และอยากฟังอีกเรื่อยๆตลอดไป

 

[จบตอนพิเศษ : Ralffay Cross]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,412 ความคิดเห็น

  1. #2283 Ticha 'Ppalaloy (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 12:49
    ในที่สุดราฟของเราก้สมหวังง เย้
    #2,283
    0
  2. #2257 Dino (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 01:24
    ราฟเฟ ยินดีด้วยนะเพื่อนที่นายได้สมหวัง

    คงดีใจและมีความสุขมากสินะ

    เรารู้นะ ถ้าวันนั้น นายไม่ไปบอกรัก ถ้านายไม่เลือกไปถามความรู้สึกมารีอาตตามที่ยัยอความารีนบอก และถ้าโชคชะตาไม่ช่วยนายขนาดนี้



    คำพูดนายตอนจบคงเปลี่ยนจาก

    "ถ้าเธอไม่รับรักผม ผมก็กะจะครองโสดไปตลอดชีวิต ถ้าไม่ใช่เธอผมก็รักใครไม่ได้อีกแล้วเช่นกัน"



    เป็น



    "สุดท้าย เธอก็ไม่รับรักผม ผมไม่รู้หรอกว่าจากนี้ผมจะเป็นยังไง อาจจะโสดตลอดชีวิต อาจจะเป็นคาสโนว่าที่ไร้หัวใจ หรืออาจจะยอมแต่งงานกับใครที่คู่ควรด้วยเหตุผลบางอย่าง แต่ที่แน่ๆผมรู้ดีว่า ผมก็คงรักใครไม่ได้อีกแล้ว ตลอดไป"



    เรารู้ทันนายน่ะ ^^~



    From เพื่อนที่รู้จักนายดี

    #2,257
    1
  3. #2230 FangFySama (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 14:56
    อร๊ายยยยในที่สุดก็เลิฟๆซ๊าาาาที>o<
    #2,230
    2
    • #2230-1 บาบิQ(จากตอนที่ 63)
      5 เมษายน 2559 / 16:44
      ชอบไหมคะ หวังว่าจะไม่ทำให้ผิดหวังนะ ><
      #2230-1
  4. #2226 naparada (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 2 เมษายน 2559 / 23:03
    กรี้ดดดด เชียร์คู่นี้มาก ขอบคุณมากๆๆๆเลยค่ะที่แต่งตอนพิเศษขึ้น
    #2,226
    1
    • #2226-1 บาบิQ(จากตอนที่ 63)
      5 เมษายน 2559 / 16:45
      ขอบคุณมากค่ะ ^^
      #2226-1
  5. #2225 Namtaln-Chugar (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 2 เมษายน 2559 / 14:05
    ไม่เอารุ่นพี่ลูกล่ะคะ ลูกของนางเอกกับพระเอกอ่ะคะ อ็ายยยยยยเขิน -///-
    #2,225
    1
    • #2225-1 บาบิQ(จากตอนที่ 63)
      5 เมษายน 2559 / 16:45
      รอก่อนนะคะ เดี๋ยวมาตอนหน้าๆๆๆค่ะ
      #2225-1