The Keyz ..เสกกุญแจ ไขหัวใจ (เจ้าชาย)นายเย็นชา !

ตอนที่ 59 : The Keyz(2) 59 กลับมาพบกันอีกครั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,566
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    2 เม.ย. 59

[59]

 

            อะเมทิสต์รู้สึกเหมือนร่างถูกแช่แข็งไว้อย่างนั้น ในขณะที่ตกอยู่ในมนต์สะกดของตาสีทะเลลึกตรงหน้า หล่อนค่อยๆเลื่อนมือขึ้นสัมผัสดวงหน้าหล่อเหลาคมคายเบาๆราวกับกลัวว่าหากพลั้งมือไป เขาอาจจะหลุดลอยแตกสลายกลายเป็นภาพฝัน

 

            และเมื่อสัมผัสถึงใบหน้าอุ่นๆ ก็ดูเหมือนว่าหล่อนจะยิ่งละโมบมากขึ้น มือเล็กเลื่อนไล้หลังนิ้วชี้ลงบนคิ้วโค้งได้รูป ไล้ผ่านกรอบหน้าที่มีเครื่องหน้างดงามไม่มีที่ติ และเมื่อสัมผัสริมฝีปากเรียวบางนั่นก็พลันนึกถึงช่วงเวลาที่ได้ลิ้มรสชาติหอมหวาน ความสัมพันธ์ของเขาและเธอไม่เคยชัดเจน เพียงเพราะเขาอยู่ในความฝัน แต่ทว่าสำหรับหล่อนแล้วเขาคือความจริง

 

ทรอนซ์ ในที่สุดนายก็ปรากฎตัวตรงหน้าฉันเสียงหวานสั่นเครือ พร้อมกับหยาดน้ำตาที่ไหลผ่านแก้มไปอย่างรวดเร็ว

 

ฉันไม่เคยไปจากเธอเธอก็รู้เสียงทุ้มมีเสน่ห์ เอ่ยอย่างจริงใจ

 

อืมเจ็ดปีนานพอแล้ว นายจะให้ฉันรอนานกว่านี้งั้นเหรอ ใจร้ายมือเล็กคล้ายจะทุบกำปั้นลงบนอกกว้าง แต่ทว่าตัดใจทำไม่ลง จึงแปรเปลี่ยนเป็นกำขอบเสื้อคลุมสีดำไว้แน่นแทน

 

ฉันขอโทษ

 

เอาล่ะ ฉันว่านายควรบอกความจริงกับฉันได้แล้วนะร่างบางผละออกจากท่อนแขนแข็งแกร่ง เลื่อนสายตาไปมองร่างอมนุษย์ที่ยืนห่างออกไปประมาณห้าเมตร มันขู่ฟ่อตอบกลับมาแต่ไม่กล้าเข้ามาใกล้

 

            มือหนากำดาบที่ทำจากน้ำแข็งไว้แน่น เมื่อสายตาของเขาแปรเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นประดุจนักรบ ร่างหนาพลิกกายเข้าหาสมรภูมิรบเล็กๆ และในเพลงดาบเดียว ศีรษะที่ควรอยู่บนร่างกลับกลิ้งหลุนๆไปกองอยู่ในโพรงหญ้า เลือดสดสาดกระเซ็นย้อมสีพื้นกระเบื้อง

 

            อะเมทิสต์ตกใจจนแทบทรุดเมื่อเห็นการฆ่าเป็นครั้งแรก หากไม่ใช่ว่าหล่อนเป็นหมอที่ต้องเจอเลือดและความตายบ่อยจนเคยชิน หล่อนคงจะหมดสติล้มพับอย่างน่าอายเป็นแน่

 

คำถามแรกคือนายเป็นใครหญิงสาวถามขึ้นขณะที่ร่างหนาเก็บอาวุธ พร้อมก้าวตรงมาทีละก้าว

 

ทรอนซีรา โซลิเซียร์เขาเอ่ยชื่อเขาดังชัดถ้อยชัดคำ

 

ทรอนซ์หรือว่านั่นเป็นชื่อนายจริงๆหรอหรือว่านายเป็นเพื่อนของราล์ฟ ที่อยู่ไกลแสนไกลนั่นน่ะ!”เมื่อมองดวงหน้าหวานที่เริ่มยุ่งนิดๆเพราะใช้ความคิดหนัก ปะติดปะต่อเรื่องราวต่างๆทีละน้อย นัยน์ตาสีอะเมทิสต์สว่างวาบเมื่อได้คำตอบ เป็นภาพที่น่าเอ็นดูที่ทำให้การรอคอยอันแสนเจ็บปวดนั้นสลายหายไป ยิ่งเมื่อเธอคลายยิ้ม ตรงหน้าเขาเกราะน้ำแข็งหนาๆกลับเหมือนพังทลายยับไม่มีชิ้นดี

 

จะว่าไปเมื่อกี้แวมไพร์ตัวนั้นบอกว่าฉันคือ อะความารีน ฮีลเลอร์ และบอกว่าฉันสูญเสียความทรงจำ แปลกแฮะ!  หรือว่าฉันเคยรู้จักกับพวกนาย แล้วทำไมนายต้องคอยตามฉันด้วยล่ะปากอวบอิ่มเริ่มพ่นคำพูดออกมาอย่างไม่หยุดยั้ง เมื่อปมปริศนาเริ่มคลายออก สิ่งที่สงสัยมานานหลายปีค่อยๆเผยความจริงออกมา ทำให้อะเมทิสต์หยุดไม่ได้ที่จะหาความจริงต่อไปเรื่อยๆ

 

ทรอนซ์ นายคิดว่าไฟที่ไหม้รั้วเมื่อกี้นี่มันอะไรอะ เราต้องตามรถดับเพลิงไหมหญิงสาวเงยหน้าถามอย่างร้อนรนเมื่อนึกขึ้นมาได้ เอ้อ ลืมถามว่านายโผล่มาจากไหนอ่ะ นายเป็นผีรึเปล่า

 

            คำถามมากมายที่พ่นออกมาไม่หยุด ถูกหยุดยั้งด้วยจุมพิตเดียว

รสจูบอันหวานล้ำแฝงความอาลัยและคิดถึง ทรอนซ์หลุบตาลงพร้อมกำชับร่างบางไว้แน่นขึ้น โดยไม่สนว่าเจ้าตัวจะดิ้นประท้วงในตอนแรก ก่อนที่จะยอมยืนนิ่งๆให้กอด และเต็มใจมอบจุมพิตตอบกลับมาด้วยความรักและอาลัยไม่แพ้กัน

 

 

            ฉันนั่งกอดเข่าบนโซฟามองไปยังคนที่ไม่เคยคิดว่าจะปรากฎตัวต่อหน้า เขานั่งโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย มือหนาทั้งสองข้างนั่นประสานกันไว้หลวมๆ

คำถามแรกอ้อ อย่าตุกติกเชียวนะฉันกระแอมครั้งนึง ก่อนจะขยับห่างออกมาสู่ระยะปลอดภัยที่เขาจะเข้าประชิดง่ายๆแล้วเปลี่ยนเรื่อง นายคือทรอนซีรา โซลิเซียร์

 

ใช่

 

แล้วนี่มันอะไรทำไมร่างนายมันดูโปร่งแสงงั้นล่ะ เอ่อ ฉันหมายถึงว่านายดูเหมือน อะไรซักอย่างที่ไม่ใช่คน หรือว่านายตายไปแล้วงั้นหรอฉันสูดหายใจเข้าลึกๆ ไม่เป็นไร อะเมทิสต์ เธอทำใจมานานแล้วนี่ ถึงเขาไม่ได้อยู่ภพเดียวกันแต่เราก็รักกัน และสัมผัสกันได้

 

ฉันยังไม่ตายที่เธอเห็นนั้นเป็นเหมือนดวงจิตทรอนซ์เอนกายพิงพนักโซฟา ยกแขนข้างนึงหนุนศีรษะไว้ นั่นทำไมทุกท่วงท่าการขยับ มันดูเท่และงดงามขนาดนั้นล่ะ! ไม่ยุติธรรมเลย!

 

อะแฮ่มแล้วทำไมดวงจิตของนายถึงเฝ้าตามฉันเข้าฝันฉันฉันเสริมเมื่อนึกได้ และคิดใช้คำพูดอย่างระมัดระวัง ให้เขาตอบทุกข้อคำถามโดยไม่มีช่องโหว่หึ เขาปิดฉันต่อไปไม่ได้อีกแล้วล่ะ

 

“…เพราะฉันรักเธอ

 

“O///O”

 

เหตุผลแค่นี้พอไหม

 

            ฉันจ้องไปยังนัยน์ตาจริงจังคู่นั้น ให้ตายสิ! อย่าหลงกลเขาเชียวนะอะเมทิสต์! เธอเพิ่งจะผละออกจากอ้อมกอดเขาได้ และกว่าจะได้ล้วงความจริงได้ขนาดนี้ นึกถึงความยากลำบากเหล่านั้นสิ! อย่าได้หวั่นไหวเด็ดขาด!><

 

เอ่อขอข้ามไปก่อนละกันข้อนี้แล้วร่างของนายล่ะอยู่ไหนฉันพยายามควบคุมสติที่ใครบางคนชอบแกล้งปั่นหัวอยู่เรื่อย และน่าเจ็บใจที่เขาทำสำเร็จทุกครั้ง

 

เมืองหิมะโซลิเซียร์เธอเคยไปที่นั่นในฝันร่างของฉันอยู่ในภูเขาน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลายน้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไป ดวงหน้าคมคายก็เบือนออกมองตรงไปข้างหน้า ฉันชะงักก่อนจะโพล่งถามสิ่งที่สงสัยจนตะครุบปากไว้ไม่ทัน

 

แล้วทำไมนายต้องเข้าไปอยู่ในนั้นด้วยล่ะ ขอโทษนะ ถ้าลำบากใจก็ไม่ต้องบอกก็ได้ฉันรีบแก้ เพราะรู้สึกว่ายิ่งล้วงลึกถึงความจริงมากเท่าไหร่ มันอาจทำให้เขาเจ็บปวดมากขึ้น

 

ฉันมีปีศาจสิงอยู่ในร่าง มันเป็นคำสาปน่ะ นั่นทำให้ฉันต้องถูกสะกดวิญญาณไว้ที่นั่นตลอดกาลเมื่อได้ยินคำว่า ตลอดกาล ไม่เพียงแต่สายตาของทรอนซ์จะสั่นไหว แต่หัวใจของฉันก็เช่นกัน

 

            ตลอดกาลที่ร่างเขาจะอยู่ในนั้นน่ะหรอ

 

เอ่อฉันว่าถามเรื่องฉันบ้างดีกว่าฉันรู้สึกว่าน้ำตาเริ่มเอ่อขึ้นมา ฉันเลยตัดสินใจเปลี่ยนเรื่อง ก่อนจะทำเสียบรรยากาศไปมากกว่านี้ ฉันเคยเป็นใครกัน

 

อะความารีน ฮีลเลอร์ ทายาทคนเดียวของตระกูลฮีลเลอร์ที่มีชื่อเสียงและโดดเด่นด้านการรักษา แต่เดิมเวทย์ของเธอเป็นธาตุไฟบริสุทธิ์ แต่ถูกสลับกล่องเวทย์ที่เป็นศูนย์กลางของพลังในผู้เวทย์ ช่วงหนึ่งเธอจึงมีพลังเหนือผู้ใช้เวทย์ทั้งปวง มีทั้งดิน น้ำ ลม ไฟ…”

 

หา!...ฉันเนี่ยนะแล้วใครสลับ ทำไมต้องสลับ?”เรื่องนี้ทำให้ฉันสนใจไม่น้อย เลยเผลอขยับเข้าไปใกล้อีกนิด

 

สภาความมั่นคงแคปริคอร์นพวกเขาต้องการให้เธอเป็นอาวุธให้แคปริคอร์นหรือผู้ใช้เวทย์ เพื่อต่อกรกับโทรปิคอร์นหรือพวกลูกผสม ตัวอย่างก็มีให้เห็น อย่างแวมไพร์ตัวนั้นก็เป็นพวกเดียวกันกับโทรปิคอร์นดวงหน้าของทรอนซ์ เมื่อสังเกตุใกล้ๆแล้ว ดูคมคายหล่อเหลาไร้ที่ติ อะไรที่สร้างเขามาด้วยความปราณีตขนาดนี้กันนะ อะความารีน

 

            ถึงชื่อที่เขาเรียกจะฟังไม่คุ้นหู แต่ฉันก็ขานรับ

หือ?”

 

ถ้าเข้ามาใกล้กว่านี้ ฉันจะจูบเธอแล้วนะ

 

อ๊ะO///O”

 

            ฉันรีบเผ่นกลับที่เดิมพร้อมดึงหมอนใบหนึ่งมากอดไว้

โทษที ฉันแค่พอได้มองนายใกล้ๆมันก็เผลอๆน่ะใครใช้ให้เขาหล่อลากไส้ขนาดนั้นล่ะ! ไม่ๆๆยัยบ้าหยุดคิดอกุศลเดี๋ยวนี้!!>_<

 

หึหึ…”ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ ฉันแหงนหน้ามองภาพรอยยิ้มเล็กๆที่มุมปาก แล้วยิ้มตาม

 

หยุดยิ้มเยาะฉันเลยนะฉันเบ้หน้าก่อนจะหัวเราะออกมาบางที ความสงสัยอยากรู้ หรือความจริงเรื่องราวจะเป็นมายังไงมันก็ไม่สำคัญเท่ากับ เวลานี้เขาอยู่ข้างๆฉันคนที่อยู่ในความฝันนั่น... “โอเคเราลองหยุดพักเรื่องหนักสมองกันก่อนฉันอยากรู้มากจริงๆอะแฮ่มเรื่องของเราน่ะ

 

เธออยากรู้อะไรเขาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนขึ้น บรรยากาศวาบหวามรอบๆตัวเขานั่นมันอะไรฉันรู้สึกเหมือนถูกทำให้ละลายเป็นหลายๆรอบ ความโดดเดี่ยว ช่วงเวลาแสนเงียบเหงาที่ผ่านมาเหมือนถูกทดแทนด้วยไออุ่นๆของเขา รวมถึงวิธีการที่เขามองมามิน่าทำไมตัวฉันถึงได้ตกหลุมรักเขา ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

            ถึงมีความทรงจำใดใดหลงเหลืออยู่เลยแต่ฉันก็รักเขาอีกครั้งจนได้

และฉันรู้ว่าไม่มีวันเลิกรักได้เลย

 

ได้แต่เธอต้องมาอยู่ข้างๆฉันทรอนซ์เลิกคิ้ว พลางยิ้มน้อยๆอย่างร้ายกาจ!

 

            ไม่! อย่าตกหลุมพรางเสน่ห์ของเขาอีกเด็ดขาด!

แต่ร่างก็ขยับเข้าไปใกล้เขามากขึ้นเรื่อยๆ จนไหล่สัมผัสกัน

 

            หมับ

ทรอนซ์เอี้ยวตัวขึ้นมาคว้าร่างฉันไว้ โดยไม่ทันตั้งตัวฉันเลยเอื้อมมือขึ้นคว้ารอบคอเขาไว้แน่น แล้ววินาทีต่อมา ร่างฉันก็ลอยขึ้นจากพื้นทรอนซ์อุ้มฉันขึ้นอย่างง่ายดาย

 

ไปไหนฉันขมุบขมิบปากถาม แต่ไม่กล้าจ้องหน้าเขาตรงๆอีกแล้ว ฉันมุ่งมั่นจ้องที่คอเสื้อของเขาแทน

 

ดึกแล้วได้เวลานอนได้ยินเสียงเขาประกาศชัด ว่าจุดหมายคือที่ใด ฉันอดหน้าร้อนซู่ขึ้นมาไม่ได้ ถึงแม้ว่าเราจะใกล้ชิดถึงขั้นนอนกอดกันทุกคืน แต่มันเกิดขึ้นจากการที่ฉันหลับฝัน แต่นี่มันเรื่องจริงนะ! ให้ตายดิ อะเมทิสต์ เธอต้องทำตัวให้เป็นธรรมชาติเข้าไว้สิ!

 

            ใช่แล้ว! เสน่ห์ของหญิงสาวก็คือการเป็นธรรมชาติ!

 

นี่รู้ตัวอีกที ฉันนอนแหมะอยู่บนเตียงนุ่มๆเรียบร้อย ส่วนทรอนซ์ก็นอนตะแคงแล้วเอามือโบกผ่านหน้าฉันซ้ำๆ หลับแล้วหรอ

 

            เหอ ฉันมัวคิดเรื่องอื่นจนปล่อยให้ตัวแข็งทื่อเป็นตอไม้ โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทรอนซ์เรียกชื่อฉันไปแล้วกี่ครั้ง

 

อะความารีน ฮีลเลอร์ดูเป็นคนแบบไหน สำหรับนายหรอ…”ฉันนึกคำถามขึ้นมาได้ เลยรีบยิง เพราะจะได้ไม่ต้องอายที่มัวแต่ประหม่า -///-

 

อืมก็แบบนี้แหละว่าแล้วทรอนซ์ก็ยกนิ้วชี้ขึ้นมาจิ้มแก้มฉันหนึ่งที (.//////.) “เธออ่อนโยน เป็นที่รัก และไหลตามสถานการณ์ได้อย่างน่าทึ่ง

 

นายหมายถึงแถใช่ปะ - -??”

 

นั่นเธอพูดเองนะเขาแอบยิ้ม! ฉันสาบานเลยว่าเห็นเขายิ้มเยาะใส่ครั้งนึง!

 

โอเค ฝันดีนะ-o-”

ยังไม่ได้คุยกันเลย

ไม่คุยแล้ว วันนี้พอก่อน ฉันง่วง

“…”

 

            ความเงียบโรยตัวเข้ามา บรรยากาศในห้องนอนตอนเจอทรอนซ์ในฝัน กับในความจริงนั้นดูแตกต่างกันเล็กน้อยอาจเป็นเพราะตอนที่คิดว่าเขาเป็นแค่ฝัน ฉันได้เป็นตัวของตัวเองเต็มที่ รู้สึกอิสระในการแสดงออกทุกอย่าง แต่พอเจอเข้าต่อหน้าจริงๆ ฉันรู้ดีว่าตัวเองทำตัวแปลกๆไป

 

            ทรอนซ์จะรู้สึกไหม?

มันช่วยไม่ได้ที่ฉันเติบโตมาในโลกและสังคมแบบนั้น อย่างเช่นว่าเวลาที่คู่เดทคุยออนไลน์กับเวลาที่ได้นัดพบเจอกันจริงๆ การวางตัวอย่างเหมาะสมนั้นเป็นเรื่องที่สำคัญ เรามักจะระแวงไปหมดทุกสิ่งอย่าง เกิดความกลัวว่าจะเผยข้อเสียให้อีกฝ่ายรับรู้ จนต้องก้าวแต่ละก้าวอย่างระมัดระวัง และโดยไม่ทันรู้ตัว เราอาจกลายเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่แม้กระทั่งตัวเอง

 

ทรอนซ์นายหลับรึยังฉันพึมพำเบาๆ ไม่แน่ใจว่าระดับเสียงที่พูดจะไปถึงคนที่นอนเงียบๆอยู่ข้างๆหรือเปล่า

 

ฉันไม่เคยหลับอยู่แล้วเสียงทุ้มแหบพร่าดังตอบกลับมา เสียงขยับผ้าห่มและไออุ่นๆที่กระเถิบเข้ามาใกล้ขึ้นทำให้ฉันพอเดาได้ว่าระยะห่างระหว่างเรามันแทบจะไม่เหลือ เลยไม่คิดจะหันหน้ากลับไปมองให้ใจเต้นผิดสเต็ป

 

ทำไมล่ะนายไม่เคยนอนเลยหรอไง

 

ฉันนอนหลับอยู่ตลอดเวลาหมายถึงร่างกายของฉันน่ะ ดวงจิตไม่จำเป็นต้องหลับหรอกนะอะความารีนน้ำเสียงเรียบๆแบบนี้ เขาจะแสดงสีหน้าแบบไหนนะ? เศร้าไหม? โอ้ย ให้ตายสิฉันอยากมองหน้าเขาชัดๆจังเลย! U_U

 

ถ้าฉันหลับตานอนนายจะหายไปอีกไหมฉันรู้สึกเกร็งตัวอย่างควบคุมไม่ได้ ใจเต้นรัวเร็วขึ้นเห็นได้ชัดว่าลุ้นในคำตอบ

 

ฉันไม่เคยไปไหนห่างจากเธอ

 

ฉันรู้ฉันหมายถึงนายจะปรากฎตัวให้ฉันเห็นตลอดเวลาไหมฉันเผลอพลิกตัวกลับไปมอง โดยไม่ทันคิด ทำให้ปลายจมูกดันชิดกับริมฝีปากเรียวได้รูปนั่น

 

แน่นอนตราบเท่าที่เธอต้องการฉันนัยน์ตาสีทะเลลึกคู่นั้นเปล่งประกายราวกับเชื้อเชิญให้เข้าใกล้ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเล็กๆมีเสน่ห์ชวนเผลอไผล

 

ฉันต้องการนายฉันสติหลุดไปกับคำเชื้อเชิญทางสายตานั่นเมื่อเงยหน้าขึ้นประกบริมฝีปากเข้าด้วยกันแล้ว ราวกับว่าไม่มีอะไรหยุดยั้งพวกเราได้ ทั้งความจริงที่ว่าเขาเป็นจิตวิญญาณ หรือฉันเป็นมนุษย์ความรักที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องจริงและนั่นคือสิ่งที่ฉันเชื่อมั่น และศรัทธามากที่สุด

 

 

            หลังค่ำคืนที่เต็มไปด้วยความสุขล้น น่าเหลือเชื่อสำหรับหญิงสาวธรรมดาๆ การที่เธอได้ตื่นขึ้นมาเจอเช้าวันนี้ ที่ดูสดใสเป็นพิเศษ เพราะหลังจากลืมตาเธอพบกับบุรุษคนรัก นอนกึ่งเปลือยอยู่ข้างๆกาย เสื้อคลุมสีดำหลุดลุ่ยเผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อที่หลบซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อผ้า เห็นได้ชัดว่าเจ้าตัวไม่คิดจะจัดเข้าที่เข้าทาง

 

อรุณสวัสดิ์นะเรือนผมสีเงินรับกับแสงแดดอุ่นๆที่เล็ดลอดผ่านม่านหน้าต่าง ดวงหน้าคมคายดูอ่อนโยนลง ตาสีน้ำเงินเข้มจับจ้องหญิงสาวที่เอาแต่มองมาพร้อมกับดวงหน้าขึ้นสีแดงจัด

 

“…O_O///”

 

ไม่สบายหรือทรอนซ์ขมวดคิ้วเข้าหากัน เขยิบร่างเข้ามาชิดก่อนจะก้มเอาหน้าผากชนกับหน้าผากของอีกฝ่ายเบาๆ

 

อ่าเปล่าฉันนี่มันเกิดขึ้นจริงๆหรออะเมทิสต์ผละออกจากกอดอุ่นๆ หัวสมองค่อยๆประมวลภาพบรรยากาศวาบหวามที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ดวงหน้าก็พลันแดงก่ำจนถึงใบหู โดยอดไม่ได้ที่จะสับสนระหว่างภาพฝันกับความจริง

 

“…หรือว่าเธอไม่อยากให้มันเกิดขึ้นสีหน้าของเขาดูหม่นลงเล็กน้อย

 

เปล่า! ไม่ใช่นะทรอนซ์ฉันแค่ ยังไม่ค่อยชินน่ะ นายเป็นเหมือนความฝันที่อยู่กับฉันมาเจ็ดปี แต่จู่ๆวันนี้ฉันได้ตื่นมาเจอนาย…”หญิงสาวลุดพรวดขึ้นอธิบายอย่างตั้งใจ และยิ่งเห็นเขาดูกังวลมากขึ้นในใจกลับยิ่งรู้สึกผิด ฉันมีความสุขมากจริงๆนะฉันไม่เคยมีครั้งไหนที่ตื่นมาแล้วมีความสุขเท่าวันนี้

           

            หญิงสาวน้ำตาคลอหน่วง ก่อนที่จะถูกดึงร่างไปกอดไว้ มือหนาลูบไล้เรือนผมอย่างทะทุถนอม อะเมทิสต์ได้ยินเสียงหัวใจของเขาที่เต้นเป็นจังหวะ หนักแน่นมั่นคง

 

ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมากันแล้วเธอรีบแต่งตัวเถอะทรอนซ์พูดเรียบๆ ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง แล้วจัดแต่งการแต่งกายให้เข้าที่

 

นี่นายคิดจะบอกพวกเขาหรอ ว่านายเป็นใครO_O”อะเมทิสต์ถามพลางหยิบชุดมาใส่ เป็นเสื้อเชิ้ตสีขาว และกางเกงยีนส์ที่อยู่ในตู้เสื้อผ้าอยู่ก่อนแล้ว

 

พวกเขารู้จักฉันมานานมากแล้วทรอนซ์ไม่พูดอะไรมากไปกว่านั้น เมื่อพร้อม พวกเขาเดินออกจากห้องด้วยกัน คนแรกที่พบคือคนที่นั่งอยู่บนโซฟายาวกลางห้องรับแขก คือมารีอา ไทรีนอล

 

ทรอนซ์!!!”หล่อนแทบกรีดร้องเมื่อเห็นหน้าเพื่อนรักที่ไม่ได้เจอหน้ากันนานแสนนาน ร่างบางสมส่วนโผกอดเขาไว้แน่น จนเขาต้องตบไหล่ปราม อะเมทิสต์ยืนยิ้มเล็กๆ และแอบเสียดายที่กลับจำอะไรไม่ได้เลย เรื่องราวมิตรภาพระหว่างพวกเขาและเธอ

 

ใครพูดชื่อทรอนซ์น่ะเฮ้! เพื่อนรักของฉ้าน!!>_<”ราล์ฟปราดเข้ามาด้วยความเร็ว เมื่อเห็นร่างหนาที่เพิ่งถูกปล่อยให้เป็นอิสระ เขาก็กระโดดกอดเพื่อนรักทันที คิดถึงเป็นบ้า นายเป็นไงบ้าง มัวแต่เข้าฝันสาวๆทีเพื่อนนะไม่เคยมาหาเลย!!”

 

ฉันจำได้ว่านายบอกว่าไม่ต้องมาหาทรอนซ์แก้ เขาตบไหล่ราล์ฟเฟดังป้าบสองป้าบด้วยความหมั่นไส้

 

นายดูเหมือนจริงไปรึเปล่าเนี่ยการ์มีเดินเข้ามาสมทบ พร้อมเบิกตากว้างอ้าปากค้างอย่างอึ้งๆ ในมือถือแก้วกาแฟไว้หนึ่งใบ

 

เหมือนร่างจริงโซลพยักหน้าเห็นด้วย เขาพิจารณามองทรอนซ์ตั้งแต่หัวจรดเท้า และไม่พบความแตกต่างระหว่างร่างจริงกับดวงจิตแม้เพียงเล็กน้อย

 

นายทำได้ไงน่ะ ถึงได้มีพลังจิตแข็งกล้าขนาดนี้มารีอาเพ่งมองดวงหน้าของทรอนซ์ด้วยความสนอกสนใจเป็นพิเศษ

 

โอเค สรุปว่าพวกนายรู้จักกันหมด ยกเว้นฉันที่ไม่รู้จักตัวเอง เยี่ยมอะเมทิสต์อดแทรกขึ้นมาไม่ได้ แต่มีทรอนซ์เอื้อมมือมาบีบเบาๆเป็นเชิงให้กำลังใจ

 

แพทตี้ล่ะทรอนซ์ถามถึงอีกคน ที่ควรจะมาพร้อมกับคนกลุ่มนี้

 

กำลังมาโทษทีนะอะเมทิสต์ เมื่อวานพวกเรายุ่งกันมากจริงๆมารีอาหันมากุมมืออีกข้างที่ยังว่างของหญิงสาว แต่สีหน้าเปี่ยมล้นด้วยความสุข

 

พวกนายดูมีเรื่องน่ายินดีที่ยังไม่ได้บอกรึเปล่าอะเมทิสต์สังเกตุสีหน้าแต่ละคนจึงพูดไปด้วยความมั่นใจ

 

น่ายินดีมากกก เชียวล่ะราล์ฟจงใจลากเสียงผสมโทนต่ำ โดยไม่ลืมยิ้มยียวนกวนประสาท

 

แพทตี้จะอธิบายเรื่องทุกอย่างเองเธออยู่ระหว่างการเดินทางน่ะอีกเดี๋ยวก็คงถึงการ์มีช่วยพูดต่อจากคนที่ไม่ยอมพูดอะไรให้ชัดเจน

 

ฉันมาแล้วเสียงหวานดังขึ้นกลางห้องพร้อมปรากฎร่างเล็กของหญิงสาว เจ้าของเรือนผมสีส้ม กับนัยน์ตาสีฟ้าเป็นประกาย การปรากฎตัวกะทันหันสร้างความตกใจให้ทุกคนรวมทั้งการ์มีที่ทำแก้วกาแฟตกแตกไปเรียบร้อย

 

ให้ซุ่มให้เสียงบ้างสิเขาบ่นอุบ ขณะโบกมือแว๊บเดียวเศษแก้วก็ถูกกวาดลงถังขยะอย่างง่ายดาย

 

ทรอนซีราฉันหาทางออกให้นายได้แล้วหญิงสาวร่างเล็กเดินจนไปหยุดอยู่ตรงหน้าบุรุษร่างหนาในชุดคลุมสีดำ นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มเบิกกว้างนิดๆ

 

อะไรหรอแพทตี้!”คนที่ดูตื่นเต้นกว่ากลับเป็นคนข้างๆ อะเมทิสต์ใจเต้นเร็วอย่างมีความหวัง

 

มันไม่เชิงว่าเป็นการแก้คำสาปแพทตี้พูดเรียบเรื่อย มองหน้าคนทั้งสองสลับกันไปมาอย่างช้าๆ แต่มันเป็นการดึงวิญญาณของทรอนซ์ มาหลอมรวมเป็นร่างใหม่ โดยจิตของปีศาจจะยังคงอยู่ในภูเขาน้ำแข็งนั่นตลอดกาล

 

เนิ่นนานที่ไม่มีเสียงพูดแทรก เพราะต่างคนต่างรู้สึกถึงความหวัง

 

ตอนแรกฉันก็อึ้งกับแผนการณ์นี้ แต่อดพูดไม่ได้จริงว่าเธอน่ะสุดยอดนักพลังจิตเลยแพทตี้ราล์ฟพูดออกมาในที่สุด มารีอายืนยิ้มกว้างใบหน้าแสดงความตื้นตันยินดีชัดเจน เธอพยายามสะกดน้ำตาไม่ให้ไหลจึงไม่พูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว

 

เมื่อวานที่พวกเราหายตัวไป เพราะฉันพาพวกเราไปยังโซลิเซียร์ฉันรวมกลุ่มผู้ใช้เวทย์ดิน น้ำ ลม ไฟ และร่ายเวทย์ต่อหน้าภูเขาน้ำแข็งที่ไม่ละลาย…”แพทตี้หยุดพูดเพื่อหายใจลึกๆ ก่อนจะค่อยๆระบายลมหายใจออก ฉันได้พบกับแม่มดผู้สร้างปีศาจหิมะขึ้นมา

 

แม่มดในตำนานมีอายุเป็นพันปีแล้ว หล่อนสาปต้นตระกูลของฉันเพราะเกลียดแค้นที่กษัตริย์โซลิเซียร์หลอกใช้ความรักของหล่อนให้สร้างอาณาจักรโซลิเซียร์ขึ้นมา…”ทรอนซ์หันไปอธิบายกับอะเมทิสต์สั้นๆ ซึ่งหล่อนพยักหน้ารับพอเข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

 

นางกล่าวว่าให้ดวงจิตและรักแท้ของเขากลับไปยังแดนผู้สร้างปีศาจ คำสาปและพันธนาการจะถูกปลดได้หรือไม่นั้นขึ้นกับมันแพทตี้ทวนประโยคที่ได้ยินดังชัดถ้อยชัดคำ อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง

 

ฟังดูแล้ว เหมือนแม่มดตนนั้นจะใจอ่อนอยู่นะ ผ่านมาเป็นพันปีนางคงลืมความแค้นอะไรนั่นไปหมดแล้วแหละราล์ฟวิเคราะห์ตามเรื่อง ซึ่งไม่มีใครบอกได้ว่าข้อเท็จจริงนั้นเป็นเช่นไร

 

ยังไงก็ต้องลองดูมารีอาสรุปให้ หล่อนมองทรอนซ์กับอะเมทิสต์สลับกันแล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง ในเมื่อดวงจิตกับรักแท้ของเขาก็อยู่ที่นี่แล้วนี่

 

“…เธอจะให้อะความารีนเดินทางไปเมืองหิมะอย่างนั้นหรอ…”ทรอนซ์กลับค้านขึ้น มือหนาที่กุมมือเล็กๆไว้ตลอดกระชับแน่นขึ้นอีก

 

ฉันโอเคน่าทรอนซ์อะเมทิสต์ส่งสายตาเว้าวอน ในเมื่อมีหนทางแก้ไขคำสาปนั่นแล้ว เธอพร้อมสู้เต็มที่

 

สภาพอากาศของโซลิเซียร์ไม่เหมาะกับสิ่งมีชีวิตทุกชนิดโดยเฉพาะอย่างยิ่ง มนุษย์ที่ไม่มีเวทย์มนตร์      

 

เว้นเพียงแต่ว่าเธอจะเดินทางไปโซลิเซียร์ได้อย่างปลอดภัยเมื่อมีไฟอุ่นๆอยู่ใกล้ๆบุคคลที่เพิ่งเข้าร่วมวงสนทนาก้าวผ่านประตูเข้ามาเงียบๆ นัยน์ตาสีแดงฉานจับจ้องร่างบางเจ้าของนัยน์ตาสีม่วงอะเมทิสต์ หล่อนเอ่ยทักเขาทันทีที่เห็นหน้า

 

รุ่นพี่หรือว่า…”รุ่นพี่ก็เป็นหนึ่งในผู้ใช้เวทย์นั่น! อะเมทิสต์กลืนคำถามลงคอ ในเมื่อเห็นชัดแล้วว่าเขาไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาเช่นเธอ เมื่อมือหนาคู่นั้นยกมือขึ้นวูบหนึ่ง ไฟจากเตาผิงก็ถูกจุดขึ้นโดยไม่มีที่มา แล้วเรื่องจิตแพทย์ล่ะคะ

 

อาชีพเสริมน่ะเขาตอบส่งๆ เมื่อสายตาเลื่อนเข้าสบกับนัยน์ตาสีน้ำเงินเข้ม ดวงตาสีโลหิตก็ทวีความดุดันขึ้นทันใด

 

            อะเมทิสต์ผู้ยังไม่หยุดสงสัย อดไม่ได้ที่จะหันไปถามแพทตี้ซึ่งยืนอยู่ใกล้ๆและดูเธอจะเป็นคนให้คำตอบได้ตรงที่สุด และจริงที่สุด

 

ป้าเอลี่ที่ฉันรู้จักมาทั้งชีวิตนี่เป็นเหมือนพวกนายหรือเปล่า

 

อืมหล่อนเป็นองครักษ์อาวุโสที่ทำงานให้กับสภาความมั่นคงแห่งแคปริคอร์น

 

            อะเมทิสต์นึกอยากจะย้อนเวลากลับไปด่าตัวเธอเองในอดีต

หล่อนจะลบความทรงจำตัวเองทำไม ในเมื่อต้องมานั่งจำใหม่ทั้งหมดเนี่ย!!!! ยัยอะความารีน ฮีลเลอร์!!!’

           

Writer: ประกาศสำหรับกิจกรรมร่วมสนุกให้เลือกฉาก/สถานที่ สำหรับงานวิวาห์นั้นผู้ที่ถูกเลือกได้แก่….

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

.

(ไรท์เอ็งจะจุดเยอะไปไหน)

 

.

.

คุณ  Toh Pichaya ค่า ^O^ (สุ่มโดยapp random numberโดยเรียงเลข1-7ตามจำนวนคนที่มาคอมเม้นในตอนที่แล้ว และผลออกมาเป็นเลข 6)

 

ขอเชิญมาเม้นใต้ตอนนี้ได้เลยค่ะ แล้วแต่จะจินตนาการเลย !>< ตื่นเต้นๆ

ผู้เข้าร่วมกิจกรรมที่เหลือไม่ต้องเสียใจไปนะคะ สามารถรีเควสได้เพิ่มเติมจาก theme หลักที่คุณ Toh Pichaya คอมเม้นได้เลย !

ขอบคุณสำหรับแรงใจสนับสนุนจากทุกๆท่านค่ะ <3  

 

                                                                                                                                    บาบิQ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,412 ความคิดเห็น

  1. #2280 Ticha 'Ppalaloy (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 11:41
    เห็นความสุขมาลางๆแล้ว
    #2,280
    0
  2. #2134 Oiljang89 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:13
    ในที่สุดความรักก็ชนะคำสาบสินะ
    #2,134
    1
    • #2134-1 บาบิQ(จากตอนที่ 59)
      22 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:54
      รอติดตามนะคะ มีอีกปมที่ยังไม่ถูกคลาย กระจ่างในตอนหน้าแน่นอนค่ะ ! ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว! (ไรท์ เอ็งมาผิดเรื่อง- -)
      #2134-1
  3. #2132 Natty_567890a (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:41
    ไรท์รีบอัฟด่วนๆเลยใจจะขาดแล้วค่ะหายไปสามวันแล้วอ่ะ
    #2,132
    1
    • #2132-1 บาบิQ(จากตอนที่ 59)
      22 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:53
      กำลังชั่งใจว่าจะอัพทีเดียว100%ดีหรือเอาที่เสร็จก่อน แค่20%เอง T^T
      เห็นคอมเม้นนี้ไรท์รีบลงเลยล่ะ
      #2132-1
  4. #2131 แตงโม'สวีทตี้ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:54
    ทรอนซ์ฉันรักนายยยยย >///<
    #2,131
    0
  5. #2128 FangFySama (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 08:54
    ละมุนนนนนน>o<
    #2,128
    1
    • #2128-1 บาบิQ(จากตอนที่ 59)
      22 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:49
      อิอิ หวานมากที่สุดในบรรดาตอนที่ผ่านมาเลยก็ว่าได้
      #2128-1
  6. #2127 naparada (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 06:54
    โอ๊ย ฟิน><~ ในที่สุดทุกอย่างก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม จะได้ยินเสียงแหกปากของราฟกับอความารีนอีกครั้ง5555
    #2,127
    1
    • #2127-1 บาบิQ(จากตอนที่ 59)
      22 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:49
      ดราม่ามาหลายตอนขอฟินเยอะๆบ้าง แฮ่ๆ
      #2127-1
  7. #2126 Toh Pichaya (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:20
    เค้ามาแล้ววววว ขอเลือกฉากแต่งงานเป็นหิมะค่ะ เพื่อนๆคนไหนอยากเสริมอะไร ตามสบายเลยนะคะ ที่เหลือก็แล้วแต่ไรท์เตอร์จินตนาการเลยค่า แล้วก็ขอขอบคุณไรท์เตอร์มากๆ นะคะ ที่จัดกิจกรรมสนุกๆ แบบนี้มาให้พวกเราเล่นกัน <3 looking forward to the final chapter!!
    #2,126
    1
    • #2126-1 บาบิQ(จากตอนที่ 59)
      22 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:48
      ความจริงอยากหาตัวช่วยค่ะ55 เพราะคิดไม่ออก(แป่ว)
      ตอนนี้ได้ไอเดียแล้วขอบคุณมากค่ะ ^^
      #2126-1
  8. #2124 Fst Forsythia (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:20
    รีดมีเรื่องสงสัยค่ะ...คือแบบว่า คืนนั้น ทั้งสองคนได้อบราคาบร้าแล้วรึเปล่าคะ? -//////-
    #2,124
    1
    • #2124-1 บาบิQ(จากตอนที่ 59)
      22 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:47
      คำตอบอยู่ตอนหน้าค่ะ -///-
      #2124-1
  9. #2123 Toh Pichaya (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:11
    อ๊ากกก ตกใจหมดเลย เพิ่งว่างมาอ่าน รอแปปนึงน้าตะเอง ไม่คิดว่าจะได้ เลยไม่ได้เตรียมตัวเลยอ่า :D
    #2,123
    0
  10. #2122 Gift_fer (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:13
    สนุกมากกกก มาต่อเร็วๆนะคะไรท์
    #2,122
    1
    • #2122-1 บาบิQ(จากตอนที่ 59)
      22 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:47
      ขอบคุณสำหรับเม้นนะคะ^^
      #2122-1
  11. #2121 Tonpalm_palmae (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:11
    รอมานานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ได้อ่านสักที นึกว่าไม่อัพแย้ววว สู้ๆต่อไปนะคะ
    #2,121
    1
    • #2121-1 บาบิQ(จากตอนที่ 59)
      22 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:46
      นานจริงสังเกตุจากนอหนู 555 โทษทีน้าที่ให้รอนานเลย จะจบแล้วดีใจ><
      #2121-1
  12. #2118 pi_cco (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:29
    ฟินมากกก/////
    รีบมาต่อนะคะ
    #2,118
    1
    • #2118-1 บาบิQ(จากตอนที่ 59)
      22 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:45
      ขอบคุณสำหรับเม้นนะคะ
      #2118-1