The Keyz ..เสกกุญแจ ไขหัวใจ (เจ้าชาย)นายเย็นชา !

ตอนที่ 46 : The Keyz (2) 46 ร่างที่แท้จริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,515
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    2 เม.ย. 59

[46]

            อืม

ฉันขยับตัวไปยังด้านนึงของเตียงขนาดคิงไซส์ รู้สึกถึงแสงแดดที่แทรกผ่านเข้ามา จึงค่อยๆขยับเปลือกตาขึ้นทีละนิดอย่างช้าๆ

 

อรุณสวัสดิ์เสียงทุ้มฟังไม่ชัดนักดังผ่านเข้ามา

“O_O”

           

            มีผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งยืนมองผ่านแผ่นน้ำแข็งที่กั้นกลางห้อง!

เขายกมือขึ้นเคาะของแข็งดังป้อกๆ นี่ ช่วยละลายน้ำแข็งหน่อยได้มั้ย

 

            ฉันกระพริบตาใส่ครั้งสองครั้ง ก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมทั้งตัว แล้วพลิกตัวไปอีกฝั่ง

            หึอย่าหวังว่าฉันจะให้นายเข้ามาในพื้นที่ของฉันเลย

 

หวัดดี

เฮ้ย!!”

           

            ตตกใจแทบตาย

ก็อยู่ดีๆหมอนั่นมาโผล่อยู่บนเตียงเดียวกับฉันได้ไงละเนี่ย!!@_@

 

นายเข้ามาได้ยังไงฉันมองใบหน้าเขาที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลนัก ก่อนจะเหลือบมองกำแพงน้ำแข็งที่ถูกละลายออกไปบางส่วนจริงสินะ ไม่ใช่ฉันคนเดียวที่มีพลังวิเศษ เจ้าชายมังกรสามารถใช้พลังไฟได้

 

ฉันเรียกเธอตั้งนาน แต่เธอไม่ตอบฉัน

แล้วฉันต้องทำอะไรตามใจนายทุกเรื่องหรือไงยะ

 

            แอบรู้สึกใจหาย เมื่อเห็นน้ำแข็งถูกหลอมละลายในใจฉันกลับรู้สึกแบบเดียวกัน

รู้สึกว่ากำลังสูญเสียกำแพงน้ำแข็งเกราะป้องกันจากคนข้างๆไปทีละนิด

 

ก็แค่จะมาบอกว่าลงไปกินข้าวเช้าด้วยกันเถอะริมฝีปากเรียวกระดกยิ้ม ฉันนึกสงสัยว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาเริ่มดีกับฉัน อย่างเปิดเผยจริงใจขนาดนี้?

 

            แล้วความรู้สึกของฉันก็บอกว่าเขาไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร

แต่เอ๊ะ?

 

ฉันไม่หิวฉันเบือนหน้าออกห่าง พลางนั่งขดตัวในผ้าห่มหนา นายไปเถอะ

            ฉันกลัวว่าฉันจะสูญเสียบางสิ่งที่มากกว่านั้น นั่นคือ ทรอนซีรา เขาเหมือนกับน้ำแข็งที่ค่อยๆละลาย ฉันกลัวว่าวันนึงมันจะอันตรธานหายไป เหมือนกับก้อนน้ำแข็งนั่น

 

อืมเนิ่นนานกว่าที่เดรโกจะรับคำ แล้วเขาก็หมุนตัวเดินออกจากห้องไปเงียบๆ

 

            เฮ้อ ทำยังไงดีนะ

เรื่องเหมือนจะลงเอยด้วยดี? แต่กลับมีลางสังหรณ์ว่าจะมีเรื่องวุ่นๆตามมา แล้วยังมีอีกหลายเรื่องที่ยังหาคำตอบไม่ได้โอ๊ย เริ่มจากตรงไหนก่อนดีล่ะเนี่ย=o=

           

            และเพราะมัวแต่อยู่ในความคิด ที่ดูจะวนเวียนอยู่ที่เดิมไม่มีที่สิ้นสุด จนลืมเวล่ำเวลาสังเกตุจากแสงด้านนอกเริ่มอ่อนลงคล้ายดวงอาทิตย์จะลาลับขอบฟ้า แต่มันดูเหมือนผ่านไปไม่กี่นาทีสำหรับฉัน

 

            โครก

เสียงท้องร้องเตือนว่ายังไงซะร่างกายก็ยังต้องการอาหาร

นี่ก็จะเย็นแล้ว ออกไปหาอะไรกินหน่อยแล้วกัน

 

            ฉันเปิดประตูออกไปก็พบกับทหารสองนายที่ยืนในชุดเครื่องแบบเต็มยศ เขาดูจะไม่สนใจอะไรฉัน เพราะแค่ทำหน้านิ่งๆ มองตรง ไม่วอกแวก

 

            แต่พอเดินมาซักระยะ ก็แทบอยากจะลากขากลับไปถามพวกเขาว่าห้องอาหารไปทางไหน ลืมไปว่าปราสาทโทรปิคอร์นมันสลับซับซ้อนขนาดไหน มีทั้งบันไดเวียนที่เชื่อมเฉพาะชั้นเลขคู่ หรือชั้นเลขคี่ ถ้าไม่มีคนพาไปไหนมาไหน ฉันเองก็หลงทุกที!

 

ยังไงซะเราก็ปล่อยไว้ไม่ได้

 

            เอ๊ะเสียง

ฉันเหลือบมองไปยังบานประตูที่แง้มอยู่นิดๆ ทำให้เสียงจากด้านในภายในห้องดังออกมาข้างนอก แล้วเสียงอันคุ้นเคย เหมือนใครบางคนที่ฉันต้องใกล้ชิดมากที่สุดในช่วงนี้ ก็ตวาดดังลั่น

 

อะความารีน ฮีลเลอร์เป็นถึงพระชายาแห่งราชวงศ์มังกร พวกท่านจะทำร้ายเธอ ก็เท่ากับทำร้ายเรา!”

 

            ภายในห้องคงไม่ค่อยสงบนักเพราะเริ่มมีเสียงเอะอะดังขึ้น ฉันจึงยืนแนบหูไว้กับกำแพง พยายามฟังอย่างตั้งใจ

 

แต่ยังไงเสีย พระชายาก็เป็นหญิงที่มีชาติกำเนิดจากแคปริคอร์น และเราก็ควรประกาศสงครามได้แล้วพะยะค่ะ!”

 

            ฉันลองขยับเท้าเพื่อให้สามารถมองเห็นด้านในห้อง ก็พบกับเสี้ยวหน้าคมคายที่เผยอารมณ์ขุ่นมัว มากถึงมากที่สุด แต่ดูเหมือนองครักษ์โรเจอร์ที่ยืนถัดจากเขาจะคอยห้ามอยู่บ้าง ไม่งั้นคงมีเหตุปะทะกันเข้าให้แล้ว

 

แต่ว่า…”

อย่าเสียมารยาทกับเจ้าชายอีกเลย เจ้าชายชัดเจนในจุดยืนแล้ว ว่าไม่ให้พวกเราแตะต้อง..พระชายา

 

            เสียงตาแก่ฟังแล้วน่าขนลุกชะมัด

 

ฉันขอย้ำอีกครั้งต่อหน้าสมาชิกสภามืดทุกคน…”ตาสีดำขลับดูวาววับเป็นประกาย พลังมังกรแผ่ออกมาจากตัวเขาชัดเจน ฉันรู้สึกได้ หากใครทำร้ายอะความารีน ฮีลเลอร์ จะต้องได้รับโทษเทียบเท่ากับทำร้ายคนของราชวงศ์มังกร โทษคือตายสถานเดียว!”

 

            ตึก ตึก เสียงฝีเท้าดังขึ้นรัวเร็ว และใกล้เข้ามาเรื่อยๆ!

ตายแล้ว! หรือว่าเขากำลังเดินมาทางนี้ละเนี่ย!

 

            กึกตาสบตา ฉันจ้องเข้าไปในนัยน์ตาสีนิลแบบพอดิบพอดี

 

เธอมาทำอะไรที่นี่เดรโกขมวดคิ้วแน่น ครั้งนี้เขาดูจะเครียดเป็นพิเศษ

อ๋อ แหะๆ ฉันหลงทางอะสิ…”ฉันยิ้มแห้งๆ แต่ก่อนจะได้พูดอะไรไปมากกว่านี้เหล่าองครักษ์ก็วิ่งเข้ามาล้อมฉันกับเดรโกเอาไว้ ฉันสัมผัสถึงอำนาจ แรงกดดันประหลาด จากกลุ่มคนในห้องนั้น

 

            เดรโกหันหน้ากลับไปมอง และทำให้กลิ่นอายน่าอึดอัดเหล่านั้นสลายไปด้วยพลังมังกรในตัวเขา จากนั้นเขาก็ดันตัวฉันให้เดินออกไปจากตรงนั้น ดูรีบร้อนมากจนทำให้ฉันเดินไม่ทัน เขาก็เลยยกมือขึ้นโอบฉันไว้หลวมๆเป็นการช่วยพยุงและเร่งให้เดินเร็วในคราวเดียว

 

นี่ จะพาฉันไปไหน

เงียบซะ

“T.T”เป็นครั้งแรกที่เขาดุใส่ฉันและเป็นครั้งแรกที่ฉันยอมทำตามเขาอย่างโดยดี

 

            คงเป็นเพราะความเชื่อใจล่ะมั้ง?

ถึงจะไม่เข้าใจกับสิ่งที่ไปแอบได้ยินมาทั้งหมด แต่ฉันรู้อย่างหนึ่งว่า เดรโก เขาทำให้ฉันเชื่อว่าเขาอยู่ข้างฉัน และปกป้องฉันอย่างสุดความสามารถ ทั้งที่เขาไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นเลย

 

เธออยู่ในห้อง ห้ามออกไปไหนเข้าใจไหมสุดท้ายที่ที่เขาพามาก็คือห้องของเขานั่นเอง

เอ๋ ทำไมล่ะ นายจะให้ฉันอยู่เฉยๆไม่ทำอะไรเลยเนี่ยนะฉันแย้ง เมื่อถูกดันเข้าห้องแล้วบานประตูก็ปิดสนิท เดรโกจึงกันมาจับไหล่ฉันแล้วจ้องมองอย่างจริงจัง

 

ที่นี่ไม่ปลอดภัย เธอต้องฟัง และเชื่อฉันนะดวงตาเขามันเต็มไปด้วยความหนักแน่นและกังวล

ฉันเชื่อนายคำที่ฉันโพล่งออกไปคำแรกก็ทำให้คนตรงหน้าอึ้งไปนิดๆเหมือนกัน แต่ทำไมนายไม่ส่งฉันกลับไป

“…นั่นมันเขาดูสับสนที่จะพูด จนฉันเลิกที่จะรอ

ถึงกลับไปฉันก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี เอาล่ะ นายคิดว่าพอจะมีทางไหนที่จะหลีกเลี่ยงสงครามได้บ้าง? นายช่วยหยุดมันได้ไหมฉันพยายามตั้งสติ และรวบรวมเรื่องราวทั้งหมดในหัว และเมื่อค่อยๆลองคิดดูแล้ว บางทีสภามืดอาจจะเป็นผู้อยู่เบื้องหลังความขัดแย้งทั้งหมด

 

            เพราะตั้งแต่รู้จักกับเขามา เดรโกแทบไม่เอ่ยถึงสงครามนั่น เขาไม่ได้ดูสนใจ หรือกระหายการต่อสู้ขนาดนั้น หนำซ้ำยังกลับปกป้องฉันจากพวกของเขาเอง

            เพราะงั้นการแต่งงานนี่ก็คงเป็นเพียง การปกป้องฉัน จากอำนาจมืดที่อยู่เบื้องหลัง?

เขาต้องการแค่ฉันจริงๆงั้นหรอ

 

ยังไงซะ สภามืดก็รวบรวมกองทัพอมนุษย์ทั่วโลก เตรียมพร้อมบุกโจมตีทุกพื้นที่ของแคปริคอร์นอยู่แล้วฉันห้ามพวกเขาไม่ได้หรอกแววตาของเขาเปลี่ยนไป มันเหมือนกับ ความโดดเดี่ยวอ้างว้างความอ่อนแอในใจเขา กลับเผยให้ฉันเห็นในเวลานี้? “ฉันเป็นแค่เจ้าชาย ไม่ได้เป็นพระราชา ไม่มีการแต่งตั้งอะไรทั้งนั้นนับตั้งแต่พ่อแม่ฉันตายฉันไม่มีอำนาจพอ ไม่มีความเข้มแข็งพอที่จะควบคุมอำนาจของสภามืด

 

            ร่างหนาของเดรโกค่อยๆเดินไปนั่งบนโซฟาตัวเดิมที่เขาใช้หลับนอน ในใจฉันรู้สึกสะท้านวาบ รู้สึกทั้งสงสารเห็นใจ ไม่ว่าจะเป็นแคปริคอร์น หรือ โทรปิคอร์น เราต่างก็รู้สึกเจ็บปวดเป็น อ่อนแอเป็น

 

            แผ่นหลังของเขาช่างโดดเดี่ยวเพราะเขาต้องยืนหยัดอยู่ด้วยตัวเอง โดยที่ไม่มีใครช่วยพยุง และตอนนี้เขากำลังอ่อนล้า

 

            หมับ

ฉันก้มตัวลงกอดร่างหนาจากด้านหลัง

ขอบคุณนะที่ทำเพื่อฉัน

 

            แค่รู้ว่าเขาพยายามปกป้องฉันมากแค่ไหน มันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกซึ้งใจ และอยากปลอบประโลมเขาบ้างก็เท่านั้น

 

            ฉันได้ยินเสียงสะอื้นเบาๆ แล้วจากนั้นก็ไม่มีการเคลื่อนไหวในห้องเนิ่นนาน เหมือนกับว่าเวลาได้ถูกหยุดไว้ ให้กับที่ว่างเล็กๆ ช่วงเวลาที่หยุดคิดถึงความถูกผิด หยุดคิดถึงภารกิจและหน้าที่ที่ต้องแบกรับ เพียงแค่อยาก ขอเวลาสักนิด

 

 

สรุปว่าเอาตามแผนนี้นะเสียงหวานกล่าวสรุปหลังจากที่การประชุมผ่านมาหลายชั่วยาม ดูจากสีหน้าอิดโรยของแต่ละคนเพราะพวกเขายังไม่ได้พักสมองกันเลย

 

ทีมA มีแพทริกซ์ แพทตี้ โซล การ์มี และโพรเทกเตอร์ตระกูลครอสราวๆยี่สิบคน ซึ่งจะคอยอยู่กองหน้ามารีอาร่ายรายชื่อพร้อมมองแผนที่ในมือ ตำแหน่งทีมAถูกวางอยู่แนวหน้าโดยต้องผ่านป่าลึกลับ ก่อนจะเข้าสู่ตัวเมืองโทรปิคอร์น และท้ายที่สุดคือตัวปราสาท ส่วนเวพอนด์ อาเซซิน ไซน์ จะเป็นกองเสริม สามารถสนับสนุนได้ทั้งกองหน้าและกองหลัง

 

ครับ!”ชายหนุ่มร่างเล็กขานรับอย่างแข็งขัน

 

กองหลังมี ฉัน เอริค ราล์ฟเฟ โรสเซลล่า และ ทรอนซีราหญิงสาวเหลือบมองเพื่อนหนุ่มแว๊บนึง มีหน้าบุกชิงตัวประกัน

 

ท่านแพทริกซ์ อาการเพิ่งจะดีขึ้น พักให้หายก่อนดีกว่านะคะโรสเซลล่าขยับตัว ดูท่าทางจะอัดอั้นไม่น้อย ส่วนผู้ถูกกล่าวถึงยังคงนั่งนิ่ง

 

ฉันหายดีแล้วเสียงทุ้มแหบพร่าแสดงถึงภาวะที่ร่างกายยังคงไม่ฟื้นตัวดีนัก หากแต่นัยน์ตาสีแดงเป็นประกายกร้าวยืนยันในการตัดสินใจชัดเจน ฉันไม่ยอมให้อะความารีนต้องอยู่ในที่แบบนั้น นานไปกว่านี้

 

            แม้จะรู้ว่าคำตอบที่ได้รับเป็นเช่นนี้ แต่โรสก็อดแย้งไม่ได้และเขาก็ยังคงยืนยันคำตอบเช่นเดิม ใจที่เป็นแผลลึกอยู่แล้วกลับยิ่งรู้สึกสะท้านหนาวเข้าไปอีก เมื่อไหร่เธอจะเคยชินกับความเจ็บปวดแบบนี้นะ?

 

ราล์ฟ นายพอจะขอกองเสริมจากตระกูลครอสมาเพิ่มอีกได้ไหมมารีอาพยายามดึงเรื่องให้กลับมาเป็นการเป็นงาน ไม่อยากให้เรื่องหัวใจเข้ามาเกี่ยวข้องเพราะน่ากลัวว่าอาจจะลากคนเข้ามาเจ็บมากกว่าหนึ่ง

 

คงยากเพราะทุกคนก็ได้รับภารกิจไปประจำการตามเมืองต่างๆ งานวุ่นมากอยู่แล้วราล์ฟตอบตามจริง เพราะตระกูลครอสเป็นกองกำลังหลักของแคปริคอร์น ตั้งแต่มีชนวนสงคราม พวกเขาก็ไม่เคยได้ว่างงาน เสร็จภารกิจหนึ่งก็ต้องรับภารกิจสองต่อ และเด็กๆที่ยังไม่ผ่านการทดสอบเลื่อนขั้นเป็นโพรเทกเตอร์อย่างเต็มตัว ก็ยังถูกเรียกมาคุ้มกันบางพื้นที่ที่เสี่ยงน้อยหน่อย

 

ฉันไม่เคยทำภารกิจที่บ้าระห่ำขนาดนี้เลย ให้ตายดิการ์มีเสยผมไปด้านหลัง ดูท่าทางจะเป็นวิธีที่เขาชอบทำเมื่อเวลาที่รู้สึกเครียด

 

พวกเราจะช่วยเธอออกมาได้เสียงเย็นเยียบดังลอยมากับสายลม ทุกคนหันไปมองสบกับนัยน์ตาสีฟ้าอันเลื่อนลอย ด้วยความรู้สึกหลากหลาย

 

เอ้า ถ้าเธอเห็นว่าอย่างนั้น ก็ต้องลุยกันล่ะ!”การ์มีรู้สึกใจชื้นขึ้นมาหน่อย คงเช่นเดียวกับทุกคน เพราะแพทตี้นักทำนายถึงกับเอ่ยปากว่าภารกิจนี้จะสำเร็จไปได้ด้วยดี

 

แต่จะมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง

 

“…”เนิ่นนานที่หลายคนถึงกับต้องกลั้นหายใจ

 

เอ่อ เอาล่ะ เอาเป็นว่าเราจะบุกเข้าเขตแดนโทรปิคอร์นเวลาหกโมงเย็นของวันพรุ่งนี้ ขอให้ทุกคนเตรียมร่างกายให้พร้อมด้วย ฉันจะนำเรื่องไปรายงานท่านอาจารย์ใหญ่มารีอากระแอมครั้งสองครั้ง ก่อนจะเดินหายไปพร้อมกับเอริค

           

            โดยมีสายตาของใครบางคนมองตามไปจนสุดทาง

 

เฮ้ เจ้าปากมาก ไหงถึงกลายเป็นหมาหงอยพูดน้อยไปซะล่ะ หรือว่าแกจะอกหักวะหนุ่มผมทองคู่ปรับเก่าเอ่ยทักพร้อมกับตกไหล่ป้าบสองป้าบ ไม่ต้องมองหน้ามันก็รู้ว่าเขาพูดแทงใจดำได้อย่างถูกจุด

 

บางทีนายกับฉันมาออกกำลังก่อนลงสนามจริงก็ดีนะ ว่าไหม^^”ราล์ฟหันมาฉีกยิ้มทั้งที่ดวงตาก็ไม่ได้ยิ้ม แถมดูมีประกายไฟลูกเล็กๆอยู่ในนั้น

 

เหอะๆถึงจะอยากแต่ฉันก็ต้องออมแรงไว้ก่อน ถ้าแกรอดมาได้ค่อยว่ากัน

 

หึหึราล์ฟแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ รู้สึกเหมือนถูกเวรกรรมตามสนองเพราะแต่ก่อนเขาชอบฉีกแขวะ กวนเท้าชาวบ้านเป็นกิจวัตร ทำให้หมอนี่จ้องจะเอาคืนทุกครั้งทุกคราอย่างเจ็บแสบ

 

            แพทริกซ์ แพทตี้ โซลเริ่มเดินออกจากห้อง หลังจากนั้นทรอนซ์จึงขยับตัว

 

นายจะไปไหนราล์ฟรีบพุ่งตามประกบ เริ่มรู้สึกเหมือนมีลางสังหรณ์แปลกๆ

 

ฝึกดาบคำตอบสั้นๆ เรียบๆ เป็นไปตามที่โพรเทกเตอร์คนสนิทอย่างเขานึกแล้วไม่มีผิด

 

หา อีกแล้วหรอ นี่นายเพิ่งได้พักเองนะ?”

 

ถ้าไม่ทำอะไรซักอย่าง ฉันคงอยู่ไม่ได้เจ้าชายน้ำแข็งพูดทิ้งท้ายไว้ก่อนจะจากไป

 

            เพราะงั้นจึงเหลือโพรเทกเตอร์สองนายที่หันมามองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย

 

ปริ๊นซ์ของนายนี่เป็นเอามากนะเนี่ยการ์มีเปรยเบาๆ

 

ปริ๊นซ์ของนายก็เหมือนกันแหละราล์ฟแยกเขี้ยว แต่ก็พยักหน้ายอมรับ ทรอนซ์ฝึกหนักมาก ยิ่งช่วงนี้ เขาไม่ให้ตัวเองมีเวลาว่างเลย

 

แหงล่ะถ้าอยู่เฉยๆก็คงอยากจะบุกไปชิงตัวยัยนั่นกลับมาแล้วล่ะการ์มีเออออตาม ไม่ทันได้คิดว่าเขาเริ่มพูดจาดีกับคนปากมากที่เขาหมายหัวไว้ว่าจะไม่ญาติดีด้วย แต่ทางแพทริกซ์ก็แย่ไม่ต่างกันหรอก

 

ยังไง

 

ถึงเขาจะไม่พูดอะไร ก้มหน้าก้มตาทำภารกิจก็เถอะ แต่พวกฉันก็ดูออกว่าอาการหนักมากการ์มีเล่าถึงช่วงที่ทั้งทีมต้องทำภารกิจห้าวันรวดโดยไม่หยุดพัก และแพทริกซ์มีท่าทีเปลี่ยนไป ไม่ค่อยพูดจากับใคร

 

เฮ้อ ก็ยัยนั่นเลือกทรอนซ์นี่น้า

 

อะไร แกอย่ามามั่ว อะความารีนเป็นคู่หมั้นของแพทริกซ์นะ

 

            ราล์ฟเลิกคิ้ว พลางทำเสียงจึ๊กจั๊กในลำคอ ที่การ์มีนึกอยากจะกระโดดถีบให้รู้แล้วรู้รอด

ตั้งแต่ยัยนั่นถูกเลื่อนยศเป็นพระชายาแห่งราชวงศ์โทรปิคอร์น ก็ไม่ได้อยู่ในฐานะคู่หมั้นอะไรนั่นแล้วล่ะ

 

“…ถ้าอย่างนั้น ทั้งทรอนซ์ ทั้งแพทริกซ์ ก็ต้องอกหักทั้งคู่สินะ!?”

 

ไม่รู้ราล์ฟยกมือขึ้นกุมขมับ อยากจะขำแต่ก็หัวเราะไม่ออก เพราะดูเหมือนทางฝั่งเจ้าชายเดรโกนั่นก็คงมีใจให้อะความารีนเช่นเดียวกัน แบบนี้มันไม่วุ่นวายไปกันใหญ่หรือ?

 

            แล้วความรักของทรอนซ์กับอะความารีน ก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้ไหนจะเรื่องคำสาปนั่นอีก

ในใจราล์ฟนึกภาวนาให้เพื่อนรักจงเข้มแข็งและฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆไปให้ตลอดรอดฝั่ง

 

            อย่าให้มันต้องเจ็บปวดกับพิษรัก อย่างที่เขาเป็นอยู่เลย!

 

[50%]

  

            ร่างสองหญิงสาว และสามชายหนุ่มอยู่ในชุดทะมัดทะแมงพร้อมรบ กำลังยอบกายอยู่หลังพุ่มไม้บริเวณเขตชายแดนระหว่างมนุษย์และอมนุษย์ เมื่อส่งทีมแรกเข้าไปซักพัก มีเสียงจากการปะทะดังขึ้น พวกเขามีหน้าที่เพียงรอ ให้มีสัญญาณว่าสามารถไปต่อได้

 

            ทีมAไม่มีอะไรน่าห่วง สำหรับความคิดของมารีอาเพราะถึงจะเกิดอะไรขึ้นก็ยังมีฮีลเลอร์ฝีมือดีอย่างแพทาลีนัม ซึ่งเธอถูกคุ้มกันจากทุกคนอย่างแน่นหนา หากแต่ทีมBนั้นไม่มีใครเป็นฮีลเลอร์ซักคน และต้องระวังตัวกันเอง

 

            ที่น่าห่วงอีกเรื่อง

หญิงสาวไล่สายตาไปยังดวงหน้าบุรุษคนข้างๆ นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มเป็นประกายราวกับกระหายการต่อสู้และตื่นตัวอยู่เสมอ เขามาก่อนเวลานัดหมายหลายชั่วโมง

 

ถ้าฉันทำร้ายเขาฉันจะไม่ปล่อยให้ตัวเองมีชีวิตอยู่อีกต่อไปเพราะฉะนั้น เธอต้องเป็นคนลงมือก่อนที่ฉันจะทำเรื่องเลวร้าย

 

            ทายาทไทรีนอลหลุบตาลงต่ำ พลันนึกถึงสิ่งที่เธอรับปากกับเพื่อนรัก ทั้งที่เธอไม่เต็มใจเลยซักนิด ที่เมื่อถึงเวลาเธอจะต้องเป็นคนลงมือ

 

            ไม่มีทางเลือกอื่น แล้วจริงๆหรือ

อัศวินสาวถอนหายใจหลายครั้ง ทำให้ชายหนุ่มร่างหนาอีกคนสังเกตุได้

 

กังวลหรอเอริคถามหญิงสาว

ก็นิดหน่อยเสียงหวานตอบพลางหลุบตาต่ำ

 

            หมับ

“O_O”

โอ๋เอ๋ ไม่เป็นไรนะ ฉันจะปกป้องเธอด้วยชีวิตชายหนุ่มรวบตัวสาวเจ้ามากอดโดยไม่สนใจสายตาของคนรอบๆ โรสเซลล่าหน้าแดงแจ๋ขึ้นมาก่อนจะกระแอมครั้งสองครั้ง ในใจรู้สึกอิจฉาตรงข้ามกับใครบางคนที่เจ็บแปลบขึ้นมากลางใจ

 

ตาบ้า! เล่นอะไรเนี่ยมือเล็กผลักอกแข็งแกร่งออกไป หล่อนยังไม่ชินซักทีกับท่าทีถึงเนื้อถึงตัวของสามี(ในนาม) เขามักเล่นแบบนี้เสมอๆ แต่นานวันเข้าหล่อนกลับไม่รู้สึกรังเกียจอะไร

 

            เอริคขยับยิ้มขำ มองเจ้าสาวคนสวยทำตาขวางใส่ ก่อนที่รอยยิ้มจะหุบลงเมื่อสัญญาณพลุสีแดงถูกจุดขึ้นสามครั้ง

 

            เป็นสัญญาณที่บ่งบอกว่าทางสะดวกแล้ว

 

เยี่ยมไปกันเถอะราล์ฟเฟ ผู้พิทักษ์คนเดียวในทีม ขยับตัวออกไปก่อนใคร ตามด้วยทรอนซีรา โรสเซลล่า โดยมีมารีอาและเอริครั้งท้าย

 

            พวกเขาผ่านป่าลึกลับได้อย่างง่ายดาย ทีมAทำงานได้อย่างยอดเยี่ยม เพราะไม่มีอมนุษย์ซักตนโผล่เข้ามาระหว่างเดินทาง

 

            จนเริ่มเข้าสู่ตัวเมือง

 

หยุดก่อนผู้พิทักษ์ชะลอฝีเท้า ทำให้คนอื่นๆหยุดวิ่งโดยใช้พลังไอน้ำแล้วเปลี่ยนเป็นวิ่งเท้าเปล่าแทน กลบกลิ่นไอเวทย์ เริ่มเข้าเขตชุมชนแล้ว

 

            เริ่มเห็นทรรศนียภาพเป็นบ้านหลังใหญ่ขนาดหลายฟุต บ่งบอกว่าเจ้าของบ้านคงเป็นเผ่าพันธ์ยักษ์ ไปจนถึงขนาดเล็กสุดเท่ารูหนู เป็นเวลาดึกสงัด ทุกคนคงอยู่ในบ้านและเข้านอน

 

            บรู๊วววววว

แต่ยกเว้นเผ่าพันธ์ที่ต้องหากินกลางคืนเช่นหมาป่า

 

ฉันจะร่ายเวทย์พรางกายให้ทุกคน เราจะมองไม่เห็นกันเองเพราะงั้นทำตามแผนนะ พยายามเข้าไปที่ตัวปราสาท และถ้าภารกิจสำเร็จให้ยิงพลุ แล้วกลับไปเจอที่จุดนัดหมายราล์ฟร่ายอย่างรัวเร็วเมื่อสัมผัสถึงสัตว์สี่ขาเริ่มเคลื่อนทยอยกำลังพลมาบริเวณที่พวกเขาอยู่ กลบกลิ่นไอเวทย์เพียงอย่างเดียวไม่ได้ช่วยให้ซ่อนตัวจากอมนุษย์ที่มีจมูกไวเป็นเลิศ แค่กลิ่นตัวของมนุษย์ก็สามารถทำให้พวกมันตามจนเจอ ดังนั้นการอยู่เฉยๆกับที่ไม่ได้ช่วยอะไรมากไปกว่าการรอปะทะ

 

ตกลงตามนั้นมารีอาพยักหน้า ขณะที่เอริคจับมือหล่อนไว้แล้วบีบแน่น บ่งบอกว่าเขาจะไม่ยอมแยกจากหล่อนไป

 

            ทรอนซ์ โรสเซลล่า มองแล้วพยักหน้าเป็นเชิงตกลง

 

            เมื่อโพรเทกเตอร์ร่ายเวทย์สำเร็จ ทุกคนในทีมก็อันตรธานหายไปกับตา เสมือนว่าไม่มีใครอื่นนอกจากตัวเอง พวกเขาเคลื่อนตัวไปยังเส้นทางแต่ละเส้น ที่ทอดยาวไปสุดอยู่ที่ตัวปราสาทโทรปิคอร์น

 

 

            นัยน์ตาสีแดงเหม่อทอดมองออกนอกหน้าต่าง บนท้องฟ้าถูกปรับดับประดาด้วยดวงดาวที่กำลังเปล่งประกายระยิบระยับสวยงาม หากแต่จิตใจของหญิงสาวกลับไม่มีความสนใจจะเชยชม ทั้งที่ค่ำคืนนี้อากาศเย็นสบาย เป็นคืนสงบอีกคืนหนึ่ง

 

พระชายาคะเสียงเล็กดังขึ้นจากในห้อง อะความารีนฮีลเลอร์หมุนกายจากมุมหน้าต่างแล้วเดินไปหยุดที่เตียงคิงไซส์ ที่มีเด็กแฝดนอนห่มผ้าอยู่สองคน

 

มีอะไรหรือจ๊ะ เธียร์น่าหล่อนลูบหัวมังกรน้อยอย่างเอ็นดู พลันนึกถึงสาเหตุที่สองมังกรน้อยมาร่วมนอนกับหล่อนในคืนนี้

 

ฉันมีเรื่องที่ต้องสะสางให้เสร็จคืนนี้จะไม่กลับห้อง ฉันจะให้อาเธอร์กับเธียร์น่ามาอยู่เป็นเพื่อนเธอละกัน จะได้ไม่เหงาเดรโกพูดเสร็จสรรพก็หายไปจากห้องทั้งวัน

 

            แล้วเวลานี้ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะกลับมา

 

พระชายาไม่นอนหรอคะ ดึกมากแล้วเด็กหญิงถามพลางจับมือที่ลูบดวงหน้าเล็กๆไว้ แม้จะมีเพียงบิดาที่เป็นราชองครักษ์ มารดาทอดทิ้งไปแต่เล็ก แต่ลึกๆสองแฝดก็ยังต้องการแม่ ตั้งแต่มีพระชายาเข้ามาก็เป็นเสมือนแม่และพี่สาว ที่คอยดูแลและให้ความรัก ทำให้หัวใจดวงน้อยๆสองดวงรู้สึกถูกเติมเต็มจนล้น

            เธียร์น่ารู้สึกเป็นห่วงเพราะพี่สาวผู้นั้นไม่ยอมห่างจากหน้าต่าง เหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างทั้งวัน

 

อีกเดี๋ยวก็จะนอนแล้วจ้ะหลับเถอะนะ มาเดี๋ยวพี่กล่อมนอนอะความารีนทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่มอย่างเบาที่สุด ไม่ให้เจ้าตัวเล็กอีกคนตื่นขึ้นมา แล้วลูบหัวมังกรน้อยเบาๆจนค่อยๆเคลิ้มหลับในที่สุด

 

            กึก กึก

เสียงลูกบิดประตูดังขึ้นราวกับมีคนพยายามจะเปิดมัน แต่เปิดไม่ออก

 

            อะความารีนค่อยๆลงจากเตียง แล้วเดินไปยังตำแหน่งทีห่างจากประตูไม่มากนัก

แต่กลับไม่มีเสียงอะไร

หล่อนเม้มปากรอสักพัก ก่อนตัดสินใจถาม เดรโกนั่นนายรึเปล่า

 

            เงียบ

หรือว่าเธอคงหูฝาดไป

 

            โครม

ประตูไม้บานใหญ่หล่นตุบสู่พื้นอย่างง่ายดาย

 

แค่ก แค่กอะความารีนไม่ได้ตั้งตัวจึงสำลักเอาฝุ่นควันเข้าไปเต็มปอด นัยน์ตาสีแดงพยายามมองผ่านไปด้านนอก

 

นายเตะประตูนั่นล้มเชียวหรอ! ไม่มีวิธีที่ดีกว่านี้แล้วหรือไง!”เสียงดังแว๊ดๆทำให้หญิงสาวยิ้มออกมา ก่อนจะพุ่งไปยังสตรีร่างบางสมส่วน

 

มารีอา!”คนถูกเรียกหันมายิ้มกว้างเช่นเดียวกัน ทันใดนั้นหญิงสาวก็รู้ว่าใครเป็นคนพังประตูเข้ามา

รีบออกไปจากที่นี่เถอะ พวกมันรู้ตัวแล้วเอริคกล่าวเรียบๆ

 

            อะความารีนใจแกว่งเบาๆ เมื่อต้องไปจากที่นี่จริงๆแบบไม่ทันตั้งตัวและไม่ได้คิดจะไปไหน หล่อนกลับรู้สึกมีบางอย่างค้างคา

 

ทำไมพวกนายมาช่วยฉัน แล้วแบบนี้สภาความมั่นคงจะว่ายังไง

 

เธอไม่ต้องเสียสละอะไรทั้งนั้นอีกแล้ว แคปริคอร์นพร้อมทำสงคราม เมื่อมันไม่มีทางเลือกอื่นมารีอาตอบด้วยสายตาแน่วแน่ เพราะท่านยาของเธอ อาจารย์นิมฟอริด้าเองก็มุ่งมั่นกับปณิธานว่าจะไม่ยอมให้แคปริคอร์นถูกรังแกอยู่ฝ่ายเดียวอีกต่อไป

 

“…อย่างนั้นหรออะความารีนพลันนึกถึงเดรโก เจ้าชายนั่นจะรู้หรือยังว่ามีผู้บุกรุกเข้ามาในเขตปราสาทของเขา

 

รีบไปกันเถอะชายหนุ่มที่คอยมองต้นทางอยู่นานเอ่ยเรียกอีกครั้ง เสียงหนักแน่นกว่าเดิม

 

อืมอะความารีนพยักหน้าตกลง ก่อนจะวิ่งลงไปกับไนท์ทั้งสอง ผ่านบันไดวนหลายชั้น แล้วก็ต้องแปลกใจเมื่อไม่เห็นทหารยามที่ปกติจะต้องมีประจำการอยู่ทุกชั้น

 

พวกทหารถูกล่อไปที่อื่นๆน่ะ เป็นแผนการของพวกเราเองมารีอาเป็นผู้ให้คำตอบราวกับเข้ามานั่งอยู่กลางใจ หญิงสาวเกือบสะดุดขั้นบันไดเมื่อนึกถึงดวงหน้าใครบางคนที่ทำให้ใจเริ่มเต้นเร็ว

 

            นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้เจอนายทรอนซีรา

หัวใจของหญิงสาวเริ่มรู้สึกพองโตอย่างมีความหวัง หล่อนเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นกว่าเดิม

 

            พวกเขาเคลื่อนมาถึงชั้นล่าง ผ่านไปยังด้านนอกปราสาท เป็นพื้นสนามหญ้ากว้างใหญ่ มีต้นไม้ใหญ่ประปรายแต่ไม่ดูรก จึงไม่เหมาะเป็นที่ซ่อนตัวนอกจากวิ่งออกไปให้เร็วที่สุด

 

            แต่แล้ว

เธอคิดจะหนีหรือ อะความารีน ฮีลเลอร์เสียงเย็นเยียบดังขึ้นพร้อมกับร่างชายสามคนที่กระโดดลงมาจากหลังคา และเมื่อเท้าสัมผัสพื้น หญิงสาวก็จำหนึ่งในสามคนนั้นได้ทันที

 

เซย์!”อะความารีนหน้าซีดเผือด ปรายตามองอีกสองคนที่เหลือ ก็คุ้นหน้าว่าพวกเขาคือหนึ่งในกลุ่มคนในห้องนั้น ที่เธอบังเอิญไปเจอคนในสภามืด

 

งั้นคงจะเลี่ยงการปะทะไม่ได้แล้วล่ะเอริคเปรยอย่างปลงๆ พลางเรียกดาบซามูไรเอามาไว้ในมือ

ระวังตัวด้วยมารีอากระซิบแผ่ว ในมือหล่อนก็เป็นดาบยาวเช่นเดียวกัน

 

            เกร๊ง เมื่อไนท์ทั้งสองเริ่มการโจมตี สองคนนั้นก็ใช้เพียงคมเล็บที่งอกยาวจากเดิมอัตโนมัติ ขึ้นมารับอย่างสบาย ดวงหน้าไม่มีแววร้อนรนหรือแสดงอารมณ์ใดใด เสมือนปราศจากความรู้สึก

 

            มารีอาฟาดดาบลงไปเต็มแรง แต่ก็ถูกสะท้อนกลับด้วยพลังอำนาจมืด ที่วาดมือเพียงครั้งเดียวทำให้ร่างบางกระเด็นถอยกรูดกลับมาตั้งหลักใหม่

แวมไพร์ชั้นสูงหล่อนพูดเสียงเครียด ระลึกถึงคำร่ำลือที่ว่าด้วยความร้ายกาจของสายเลือดแวมไพร์บริสุทธิ์ พวกอมนุษย์เลือดเย็นที่มีชีวิตยืนยาว และกินเลือดเป็นอาหาร

 

ใช้อาวุธอย่างเดียวคงไม่พอ เราต้องมีของวิเศษ รับผงเงินไป!”มารีอาส่งถุงเล็กๆที่หล่อนเอามาจากไหนไม่มีใครทราบ ให้กับอัศวินคู่หูที่ฟันโฉะเดียว ถุงขาดเป็นสองท่อนปรากฎเป็นผงประกายสีเงินระยิบระยับบน เขาวาดอาวุธให้เคลือบไปด้วยผงเงินเหล่านั้น

 

อะความารีน ฮีลเลอร์ ดูเหมือนว่าคราวนี้คู่ต่อสู้ของเธอก็คือฉัน

“O_O”หญิงสาวตาเบิกกว้าง พลางมองไปยังร่างของชายผู้นั้นค่อยๆเปลี่ยนไป

 

            ร่างเล็กก้มตัวลงต่ำ แขนขาค่อยๆเปลี่ยนเป็นขนาดใหญ่ขึ้น กลายเป็นอุ้งมือหนา กรงเล็บแหลมคม หางยาวเป็นพวงคล้ายจิ้งจอก ขนสีขาวขึ้นตามตัว ดวงตาสีฟ้าสดใสค่อยๆหรี่เรียวเล็กกลายเป็นสีเทา จมูกและปากยื่นยาวอ้าโชว์ฟันอันแหลมคม ลักษณะภายนอกไม่ต่างจากจิ้งจอกตัวใหญ่กว่าปกติ หากแต่สายตาของอะความารีนสัมผัสได้ถึงอำนาจ พลังเวทย์อันยิ่งใหญ่ ที่แฝงอยู่ในนั้นกลบทับไอเวทย์ของเซย์ หนุ่มร่างเล็กคนเดิม ที่มองเห็นเป็นเพียงจุดเล็กๆในร่างสัตว์ประหลาดยักษ์

 

            มารีอาเหลือบไปมองร่างนั้นแล้วอ้าปากค้างอย่างตื่นตะลึง สีหน้าฉายชัดถึงความกลัวสุดขีด!!

 

            ร่างปีศาจในตำนาน ที่ถูกสาปโดยแม่มดพลังแข็งแกร่งที่สุดในยุคโบราณก่อนที่นางจะสิ้นใจ ปรากฎตัวขึ้นโดยที่หล่อนเองก็เคยเห็นร่างแบบเดียวกันเพียงหนเดียว! นั่นคือทรอนซีรา!

 

            นี่เป็นการพิสูจน์ว่าสิ่งที่ชอคกี้พิงค์เล่าว่า มีปีศาจแบบเดียวกันกับที่อยู่ในร่างทรอนซ์ เป็นผู้สังการพ่อแม่ของเธอ ก็เป็นความจริง!

            เซย์ โซลิเซียร์ ญาติฝ่ายพ่อของทรอนซีรา ก็เป็นผู้ต้องคำสาปเช่นเดียวกัน!

 

ระวัง!”เอริคมองเห็นสาวเจ้ามัวแต่อึ้งโดยสติไม่อยู่กับเนื้อตัว และกำลังถูกแวมไพร์โจมตี จึงพุ่งตัวเข้ามารับแทน

 

            โฉะ! ดาบรับได้เพียงแขนข้างเดียวของมัน ส่วนอีกข้างกลับสามารถฟันเนื้อแขนของเขาไปได้อย่างเฉียดๆ แต่ก้เรียกเลือดสดหลั่งกระเซ็นไปทั่วพื้นหญ้าเป็นหย่อมๆ

 

เอริค!”มารีอาตั้งสติได้จึงเรียกอาวุธระยะไกลขึ้น แทนที่จะต่อสู้แบบประชิด เพราะการเคลื่อนไหวของแวมไพร์นั่นเร็วมาก จนแทบมองไม่ทัน

 

นายไม่ควรปล่อยให้ อำนาจมืดควบคุมอะความารีนพูดเสียงสั่นเครือ หล่อนหายใจรวยริน เพราะอำนาจมืดกำลังดูดกลืนอำนาจเวทย์ของธาตุทั้งสี่ เดาว่าคำสาปนี้คงมีไว้เพื่อทำลายผู้ใช้เวทย์โดยเฉพาะ และถ้าไม่แกร่งพอ คงจะล้มทั้งยืนไปนานแล้ว

 

ข้าจะสังหารเจ้าหึหึหึหึฮะฮะฮ่าๆๆๆเสียงแหบต่ำขู่ฟ่อ สัตว์ประหลาดสี่ขาเริ่มเดินวนรอบๆตัวหญิงสาว มันแสยะยิ้มเหี้ยม ดวงตาปราศจากความปราณี

 

อย่านะอะความารีนรับรู้ถึงความกลัวในหัวใจ หล่อนรู้สึกเหมือนถูกสูบพลังทีละนิด จนไม่มีสมาธิจะร่ายเวทย์บทไหน เพราะสมองเบลอมึนไปหมด

 

            หล่อนค่อยๆก้าวถอยหลังทีละก้าว จนแผ่นหลังติดกับต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง สัตว์ประหลาดก้มตัวขู่ฟ่อไม่เป็นภาษาอีกครั้ง จิตสังหารรุนแรงเข้มข้น ก่อนจะพุ่งเข้าหมายขย้ำร่างเล็กให้แหลกสลายในพริบตา!

 

            กรร

เสียงขู่ฟ่อดังมาอีกทาง ก่อนจังหวะต่อมาจะปรากฎเป็นร่างสัตว์ประหลาดสีขาวแบบเดียวกัน มันพุ่งเข้าชาร์จใส่อย่างเต็มแรง!

 

            หากแต่อะความารีนรู้สึกใจหายวาบ

นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มนั้นช่างดูคุ้นเคยนัก

หรือว่า

 

ทรอนซ์ตาสีแดงทอดมองไปยังร่างสัตว์สี่ขาที่เกลือกกลิ้งต่อสู้กันบนสนามหญ้า จนเลือดทะลักเกิดแผลตามตัวทั้งสองฝ่าย การต่อสู้นั้นดุเดือดชนิดทีไม่มีใครยอมใคร และไม่มีใครด้อยกว่าใคร ทั้งคู่กระโดดออกจากกันหลังจากวิ่งพุ่งเข้าชนกันอย่างแรง และกลับไปตั้งหลัก

 

ทรอนซ์นั่นนายหรออะความารีนพยายามเรียก สัตว์ประหลาดตัวนั้นหันมามองแว๊บนึง เพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะต้องเป็นฝ่ายรับการโจมตี

 

ทรอนซ์ หยุดได้แล้ว นายจะให้มันควบคุมนายไม่ได้!”มารีอาตะโกนเสียงสูง ขณะที่ตาไม่ได้ละไปจากการต่อสู้เช่นเคย เพราะไนท์อีกคนบาดเจ็บ หล่อนตัวระวังเป็นพิเศษ

 

            ได้ยินมารีอาพูดเช่นนั้น อะความารีนรู้สึกกลัวขึ้นมาในใจ

อำนาจมืดนั้นเข้มข้นไม่แพ้กัน หล่อนสัมผัสไม่ได้ถึงพลังธาตุน้ำแบบทรอนซีรา

นั่นแปลว่าณ ตอนนี้ ที่นี่ เขายังจำได้ไหมว่ามีคนที่ชื่ออะความารีน ฮีลเลอร์

 

            เมื่อตั้งสติได้ อะความารีนพยายามรวบรวมพลังเวทย์เท่าที่สามารถทำได้อย่างยากลำบาก เรียกลมให้มารวมกันในบริเวณหนึ่ง เพ่งสมาธิอย่างสุดความสามารถ จนในที่สุดก็บังเกิดเป็นพายุวนลูกขนาดปานกลางได้

 

            เธอต้องทำได้น่า! อะความารีน

ตาสีแดงหรี่ลง สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความที่ต้องลากเอาลมมารวมกันแล้วบังคับให้มันเคลื่อนที่ไปทางเดียวกัน มือเล็กๆทั้งสองคอยบังคับเป็นทิศทางวนตามเข็มนาฬิกา ดังเช่นที่ปรากฎในพายุที่เริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

 

มารีอา!”หญิงสาวตะโกนลั่น เรียกเพื่อนให้ส่งศัตรูมายังลูกพายุจำลองนี้ และหล่อนก็ยังคงอ่านความคิดท่านหญิงได้ดีเช่นเคย ในมือหญิงสาวพลังจิตปรากฎเป็นพัดขนาดยักษ์ หล่อนถีบตัวสูงและจังหวะลอยค้างในอากาศ ก็ซัดวูบไปยังร่างแวมไพร์ทั้งสอง ส่งผลให้มันเซไปยังพายุ

 

            มารีอาพุ่งเข้าใส่ร่างปีศาจที่มีนัยน์ตาสีเทา ควบคู่กับใช้พลังเทเลพอร์ต ทำให้ร่างหล่อนเสมือนเคลื่อนไปเคลื่อนมา เดี๋ยวปรากฎ เดี๋ยวสูญหาย พัดยักษ์สะบัดวูบทำให้ร่างปีศาจเคลื่อนเข้าสู่บริเวณที่ต้องการ

 

            อะความารีนรอจังหวะอยู่แล้ว จึงเพ่งพลังเวทย์ให้เข้มข้นสูงสุด พายุขนาดใหญ่พาร่างของเซย์และแวมไพร์อีกสองตนหมุนวนราวกับถูกขังไว้ ออกไปยังท้องฟ้ายามรัตติกาล ตามการบังคับผ่านฝ่ามือเล็ก ลูกพายุเคลื่อนออกไปเรื่อยๆ ไกลจนลับสายตาในที่สุด

 

ทรอนซ์มารีอาอยู่ในตำแหน่งที่ใกล้กว่า หล่อนกลั้นหายใจเมื่อร่างปีศาจสี่ขานั้นค่อยๆเคลื่อนหาหล่อนแทน!

 

ระวัง!”เอริควิ่งเข้าพลาวตวัดดาบไล่ แววตาที่เขามองร่างนั้นก็ดูปกปิดความหวาดกลัวไม่มิด

 

            ปีศาจนั้น มาพร้อมพลังมืด ที่ผู้ใช้เวทย์ต่างหวั่นเกรง!

 

ทรอนซ์!”เสียงหวานดังขึ้น ร่างเล็กของอะความารีนวิ่งพุ่งเข้าไปหา

 

อย่าเข้าไป!”มารีอาร้องห้าม แต่เจ้าของร่างกลับไม่ใส่ใจ

           

            สัตว์ประหลาดเริ่มหันกายกลับมาเผชิญหน้า

นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มจ้องเขม็ง ดูดุดัน และโหดเหี้ยม สัญชาติญาณของสัตว์ปีศาจเต็มไปด้วยจิตวิญญาณของการเข่นฆ่า เขี้ยวแหลมคมวาววับเตรียมบดขยี้ร่างผู้ใช้เวทย์ทุกคนที่ขวางทาง!

 

นี่ฉันไงนายจำไม่ได้หรอทรอนซ์ริมฝีปากอวบอิ่มค่อยๆเผยอนิดๆเป็นคำพูด นัยน์ตาสีแดงทอประกายอ่อนโยน ไม่มีความหวาดระแวงในสายตาคู่นั้น

 

            ใจของปีศาจกระตุกวูบหนึ่ง นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มหรี่ลงเหมือนใช้ความคิด ที่เค้นอย่างไรก็หาคำตอบไม่ได้ว่าทำไมแว๊บนึง มันจึงไม่รู้สึกอยากฆ่า เพียงแค่เสี้ยววิเท่านั้น

 

            จงฆ่านางนั่นซะฆ่ามันฆ่ามัน

มันจะนำหายนะมาสู่เจ้าฆ่ามันฆ่ามัน

เสียงกระซิบดังขึ้นในหัว ปีศาจในร่างสมบูรณ์ไม่อาจต้านทานคำสั่งจากอำนาจมืด ร่างนั้นยอบกายเล็กน้อย ตาสีน้ำเงินเข้มเพ่งไปยังร่างเล็กอย่างอริศัตรู

 

            กรร เสียงขู่กระโชกคำรามลั่น ก่อนจะพุ่งทะยานกลางอากาศ!

อะความารีนยิ้มจาง ไม่คิดจะป้องกันการโจมตี สองตาจ้องแน่วนิ่งไปยังนัยน์ตาคู่นั้น คู่เดิมที่หล่อนคุ้นเคย

 

            ใจของปีศาจกระตุกวูบอีกครั้ง ส่งผลให้ร่างนั้นพลิกกายไปด้านข้าง เบี่ยงหลบร่างเล็กที่ยังยืนหยัดที่เดิม!

 

            อะความารีนกระพริบตางุนงง รวมถึงเจ้าของร่างสัตว์สี่ขา ที่สะบัดหัวราวกับกำลังต่อสู้กับอะไรบางอย่างในตัวเอง

 

            ฆ่าจงฆ่าจงฆ่า

          ไม่!!!!

          ฆ่านางซะ!!

          ฉันไม่อยากทำ!!!!

          ทรอนซีรา เจ้า

 

            หงิง หงิง จู่ๆร่างปีศาจก็ทรุดตัวลงไปดิ้นกับพื้น ร้องครางอย่างเจ็บปวด

 

ทรอนซ์!! นายเป็นอะไรอะความารีนวิ่งเข้าไปดูใกล้ๆ สังเกตุว่าเขามีบาดแผลอื่นๆอีกไหม ทันใดนั้นใจก็เหมือนดิ่งวูบลงไป

 

            เมื่อร่างสัตว์มีขนนั้นลืมตาขึ้น นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มที่เคยคุ้น กลับแปรสภาพเป็นสีเทาสนิท จ้องมองมายังหล่อนอย่างกระหายในการฆ่า!!

            จิตสังหารรุนแรงเข้มข้นในอากาศ อะความารีนชะงักเท้าลง ก่อนเสี้ยววินาทีถัดมา การโจมตีจะเริ่มขึ้นอีกครั้งโดยไม่มีการลังเลอีกต่อไป!!

 

 

Writer: ลุ้นๆๆๆ พอดีมันหมด30หน้าwordแล้ว ไม่ได้ตั้งใจจะตัดบทโฉะน้า>< อิอิ

สำหรับรีดเดอร์ที่ถามว่านิยายเรื่องนี้จะมีทั้งหมดกี่ตอน ขอตอบว่า 60 ตอนแน่นอนจ้า (และถ้ามีคนเรียกร้องจะป้อนตอนพิเศษเรื่อยๆ เอาเป็นว่า อินฟินิตี้ตอน แล้วแต่อารมณ์และเวลาจะเอื้ออำนวยค่ะ)

และรีดเดอร์ที่ รอฉากหวาน อย่าเพิ่งสิ้นหวังค่ะ555หลังๆเตรียมสเปรย์ฉีดมดไว้ได้เลยนะอิอิ

 

            ช่วงนี้จะยังคงว่างอยู่ แต่จะพยายามหาเวลาว่าง มาอัพบ่อยๆ ทั้งนี้ ขึ้นกับกำลังใจจากคนอ่านด้วยนะ(สำคัญจริงๆ) ^_^

ขอบคุณที่คอยสนับสนุนค่า <3



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,412 ความคิดเห็น

  1. #2219 เมมฟิส (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 11:05
    มารีอารักอิริคแล้วเหรอ สงสารราล์ฟ
    #2,219
    0
  2. #1935 อมยิ้ม (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2558 / 15:17
    เมื่อไรจะอัพค่ะรอยุน้า รักทรอนซ์^\^

    #1,935
    1
    • #1935-1 บาบิQ(จากตอนที่ 46)
      1 มิถุนายน 2558 / 22:54
      ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่ารอ นะคะ:)))
      #1935-1
  3. #1934 boombim (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 20:04
    อร๊ายยยยยย กำลังดุเดือดตัดทามมายยยยย

    ต่อไวๆน่าไรด์

    ป.ล.รักทรอนซ์เสมือนะค่าาาาา
    #1,934
    1
    • #1934-1 บาบิQ(จากตอนที่ 46)
      1 มิถุนายน 2558 / 22:52
      >_< ไรท์ก็รักรีดเดอร์นะค้าาา
      #1934-1
  4. #1933 SweeTTenny (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 18:54
    อ..จ้ากกกก ในที่สุด..สิ่งที่รอมานานT T อัพต่อไวๆน้ะค้ะ
    #1,933
    1
    • #1933-1 บาบิQ(จากตอนที่ 46)
      1 มิถุนายน 2558 / 22:51
      จะพยายามไวไวเลยนะคะTT
      #1933-1
  5. #1932 ... (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 18:03
    กะลังดุเดือดอย่าจบสิT^T.....มาอัพเรวๆนะคะ
    #1,932
    1
    • #1932-1 บาบิQ(จากตอนที่ 46)
      1 มิถุนายน 2558 / 22:51
      มาแล้วววววจ้า
      #1932-1
  6. #1931 AomJung Eiei (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 16:50
    อัพแล้ว อ๊ากกกก
    #1,931
    1
    • #1931-1 บาบิQ(จากตอนที่ 46)
      1 มิถุนายน 2558 / 22:50
      แฮ่ๆๆๆ
      #1931-1
  7. #1930 ... (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 18:34
    เศร้าจุงเมื้อไร่จะถึงฉากหวานเนี้ย-_-
    #1,930
    1
    • #1930-1 บาบิQ(จากตอนที่ 46)
      1 มิถุนายน 2558 / 22:50
      รอก่อนนะคะเรื่องกำลังยุ่งเหยิง555
      #1930-1
  8. #1928 ฺBoombim (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 09:33
    ไรด์ต่อไวๆนะคราติดตามอยู่นะ

    ป.ล รักทรอนซ์ไม่เปลียนแปลง
    #1,928
    1
    • #1928-1 บาบิQ(จากตอนที่ 46)
      1 มิถุนายน 2558 / 22:48
      โอเคเลยจ้า<3~
      #1928-1
  9. #1927 BF_junior (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 09:11
    รู้สึกเหมือนตัวเองหลายใจเลย อยากได้ทั้ง 3 คน ._.
    #1,927
    1
    • #1927-1 บาบิQ(จากตอนที่ 46)
      1 มิถุนายน 2558 / 22:47
      รู้สึกแบบนั้นเช่นกันจ้า.///.
      #1927-1
  10. #1926 Aunyarat (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 00:14
    สงสารรอ่ะเลือกสงสารไม่ถูกเลยย เอาเป็นว่าสงสารทุกคนน 5555 ขอบคุณที่อัพให้อ่านนะค่ะ รีบมาต่อน้าา สู้ๆๆๆๆๆ
    #1,926
    1
    • #1926-1 บาบิQ(จากตอนที่ 46)
      1 มิถุนายน 2558 / 22:47
      มีกำลังใจเพราะมีคนอ่าน อยากอัพทุกวันเยยค่ะTT
      #1926-1
  11. #1925 Rungnapha Khachenniem (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 22:12
    คิดถึงทรอนซ์จังง><อัพเรื่อยๆนะค่ะ
    #1,925
    1
    • #1925-1 บาบิQ(จากตอนที่ 46)
      1 มิถุนายน 2558 / 22:45
      เรื่อยๆๆจ้า
      #1925-1