The Keyz ..เสกกุญแจ ไขหัวใจ (เจ้าชาย)นายเย็นชา !

ตอนที่ 45 : The Key (2) 45 Capricorn

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,383
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    2 เม.ย. 59

[45]

ช่วยด้วย ช่วยเราด้วย!”

ช่วยด้วย

 

            หญิงสาวเจ้าของร่างที่กำลังแฝงตัวในกระแสลมหยุดกึก พยายามนิ่งเงียบเพื่อรอฟังต้นทางของเสียงปริศนา

 

มีอะไรหรือเปล่า?”เสียงทุ้มเปรยขึ้นพร้อมเหลียวหลังกลับมามองเพื่อนรักที่ยืนนิ่งไม่ขยับ

แกไม่ได้ยินหรอราล์ฟ เมื่อกี้นี่ฉันได้ยินเสียง…”

หืมม์? ไม่ได้ยินนะ

แปลก…”

 

            อะความารีนย่นคิ้วเข้าหากันอย่างข้องใจ แต่ท้ายที่สุดก็เลือกที่จะลืมมันไป

งั้นเรารีบไปต่อกันเถอะ

 

ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย พระชายา!”

 

เธียร์น่า!!?”หญิงสาวสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงอันคุ้นเคย ดวงหน้าเริ่มฉายรอยกังวล พร้อมกวาดสายตาไปทั่ว เธียร์น่า! หนูอยู่ที่ไหน!”

 

ใครคือเธียร์น่า? แล้วนี่แกเป็นอะไรเนี่ย- -”โพรเทกเตอร์หนุ่มขยับตัว มองเพื่อนรักอย่างงงงวย เพราะถ้ามีใครก็ตามเข้ามาในอาณาเขตใกล้พอ เขาสามารถรับรู้ได้ก่อนใคร เพราะฉะนั้นเขาแน่ใจว่าไม่มีสิ่งมีชีวิตตนไหนอยู่รอบๆบริเวณนี้

 

กริ๊ดดดดดดดดด

 

แย่แล้วราล์ฟ ฉันควรทำไงดี!”หญิงสาวเริ่มออกอาการลนลาน เพราะไม่สามารถจับทิศทางของต้นเสียงได้ และรอบๆกายก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใดใดให้เห็น

 

แกบอกว่าแกได้ยินเสียง…?”

 

ใช่ เสียงของเด็กแฝดมังกร ที่ฉันเจอที่ปราสาทโทรปิคอร์นน่ะ ดูเหมือนกำลังต้องการความช่วยเหลือด่วน แต่ฉันไม่รู้ว่าเสียงนั่นมันดังมาจากไหนกันแน่อะตายแล้วท่านหญิงเริ่มยืนไม่อยู่กับที่ ร่างบางค่อยๆลอยสูงขึ้นเรื่อยๆ

 

แล้วนั่นแกจะไปไหนอะ

ตามหาเสียงนั้นราล์ฟ แกรีบไปช่วยทรอนซ์ก่อนเลย เดี๋ยวฉันจะรีบตามไปนะ

อืม เอางั้นก็ได้ แกระวังตัวด้วยล่ะ!”

 

            ชายหนุ่มยังไม่หายสงสัยกับเสียงปริศนาที่เขาไม่ได้ยิน เพราะถ้าเป็นเสียงจากภายนอกเขา และโพรเทกเตอร์ตระกูลครอสทุกคนที่ผ่านการฝึกปรือปราสาทสัมผัสทั้งห้ามาอย่างดี ย่อมต้องสัมผัสได้ก่อนใคร แต่นี่กลับไม่มีคลื่นเสียงที่เซ้นของผู้พิทักษ์จะตรวจจับได้เลย?

 

            หรือว่า….

นัยน์ตาสีฟ้าเทาเบิกกว้าง หันควับเงยหน้าไปยังท้องฟ้า

 

            เสียงนั่นมาจากข้างในความคิด!

และมีเพียงสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวเท่าที่เขาเคยรู้จัก ว่ามีความสามารถพิเศษด้านการสื่อสารผ่านความคิด

 

            ราชวงศ์มังกร

เดรโก

 

ซวยแล้ว อะความารีน!!!”

 

 

ช่วยด้วย

 

เธียร์น่า! อยู่ไหน บอกพี่มาสิ เธียร์น่า!”ฉันตะโกนสุดเสียง พร้อมพยายามกวาดตามองพื้นด้านล่าง แต่ก้ยังไร้วี่แววเจ้าของเสียง แล้วนี่ถ้าเกิดอะไรไม่ดีขึ้นมา

 

            ฉันพยายามทำใจให้นิ่งเพราะรู้สึกกลัวจนลนลาน

 

ทางนี้ค่ะ ทางนี้!”

 

            พอกวาดตามองลงไปด้านล่างก็พบกับกระท่อมไม้โทรมๆหลังหนึ่ง และฉันแน่ใจว่าเสียงมันมาจากที่นั่น ฉันจึงค่อยๆร่อนลงไปจนเท้าค่อยๆสัมผัสกับพื้น

 

เธียร์น่า!”ฉันตะโกนเสียงดัง แต่ก็ยังไม่มีการเคลื่อนไหวใดใด

 

            ความเงียบโรยตัวขึ้นช้าๆ รวมถึงเสียงสัตว์ป่าที่ได้ยินตลอดทางก็เหมือนหายไปซะเฉยๆ!

นี่มันชักจะไม่ค่อยดีแล้วสิ

จะมีอะไรเกิดขึ้นจริงๆหรือเปล่า

 

เธอเป็นมนุษย์ที่ห่วงแต่คนอื่นจริงๆสินะอะความารีนเสียงทุ้มนี่มัน!...ฉันค่อยๆหันกลับไปมอง

 

            ร่างหนาในชุดสีดำสลับทองยืนตระหง่านอยู่บนผืนหญ้า ตาสีนิล รับกับผมสีดำสนิทที่ถูกปล่อยสยายจรดกลางหลัง

            ฉันรู้สึกเจ็บมือเพราะกำหมัดจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ

            ผู้ชายคนนี้ทำร้ายคนที่ฉันรัก

            ฉันเกลียดเขา!

 

นายหลอกฉันมาที่นี่ทำไมน้ำเสียงที่ออกจากปากฉันก็พลันเย็นชาไปตามอารมณ์ ฉันรู้สึกถึงพลังเวทย์ในตัวที่กำลังปั่นป่วนและฉันไม่มีปัญญาจะควบคุมให้มันสงบลงได้

 

ฉันจะพาเธอกลับไป

 

แล้วถ้าฉันไม่กลับล่ะ…”ฉันสวนทันควัน หวังจะยั่วโมโหเขาอย่างที่ฉันกำลังเป็นอยู่ แต่เขากลับยืนเฉยด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

 

ฉันต้องใช้กำลัง

 

นาย!! อย่านะ!!”ไม่ทันที่ฉันจะได้ร่ายเวทย์ ร่างของเดรโกก็ปราดเข้ามาประชิด รู้ตัวอีกทีแขนทั้งสองข้างก็ถูกพันธนาการไว้ด้วยมือใหญ่ๆนั่นแล้ว

            และไม่ว่าจะเวทย์บทไหน ก็ไม่สามารถทำให้เจ้าชายน่าโมโหนั่นปล่อยมือฉันได้!

 

นายมัน ขี้โกง!!”ฉันโพล่งทั้งน้ำตา น้อยครั้งนักที่ฉันจะโกรธได้ถึงขนาดนี้! ฉันไม่เคยรู้สึกอยากทำร้ายใครขนาดนี้มาก่อนเลย!

 

หยุดดิ้นเถอะ เธอจะเจ็บเอาเปล่าๆเสียงนั้นฟังดูอ่อนลง แต่ฉันไม่ยอมทำสิ่งที่เขาต้องการหรอก! เขาน่ะ มันเอาแต่ใจเกินไปแล้ว!

 

นายทำร้ายเขาทำไมแพทริกซ์น่ะทำไมนายต้องฆ่ทำไม ฮือๆในที่สุดฉันไม่มีเรี่ยวแรงจะฝืน เลยทรุดตัวลงนั่งกับพื้น เดรโกจึงคุกเข่าตามมาด้วย

 

เธอเป็นห่วงหมอนั่นนักหรอหึฉันไม่น่าใจอ่อน ปล่อยให้มันรอดเลย

 

หาO_O”

 

ไม่ได้แทงจุดสำคัญซักหน่อย ก็แค่สั่งสอนหึ

 

หมายความว่าเขาไม่ได้ตายใช่ไหม

 

อืม

 

            ถึงจะยังโกรธ แต่ฉันก็ถอนหายใจอย่างรู้สึกโล่งอก แล้วก็เพิ่งนึกได้ว่ามีบัญชีที่ต้องชำระแค้นกับคนตรงหน้า!

 

ไหนบอกว่าจะไม่มีสงคราม แล้วกองทัพโทรปิคอร์นนั่นมันอะไรกัน เมื่อกี้คนของนายก็จะฆ่าฉัน…”

 

            สีหน้าของเดรโกดูตกใจไม่น้อย เขามองมาที่ฉันและมองออกไปข้างนอกนั่นในป่าด้วยสีหน้าครุ่นคิด

 

ฉันไม่เคยสั่งให้ใครทำร้ายเธอ…”

เหอะ ถ้านายอยากจะฆ่าฉัน นายก็ฆ่าฉันคนเดียว อย่าทำร้ายคนของฉัน

แล้วทำไมฉันต้องทำอย่างนั้น ฉันต้องการเธอนะ

“…”

“…”

 

            เจ้าชายมังกรดูอึกอักในตอนแรก แต่ก็ดึงฟอร์มขรึมกลับมาได้

กลับไปกับฉัน อะความารีน

 

            ฉันสูดหายใจเฮือกใหญ่ ถึงจะเถียงกับเขายังไงฉันก็ต้องโดนบังคับให้กลับไปอยู่ดี

อีกอย่างยังมีหลายเรื่องที่ฉันต้องค้นหาคำตอบอยู่แล้ว

 

ที่ฉันกลับ ไม่ใช่เพราะนายหรอกนะฉันกัดฟันกรอด ส่งสายตาไปยังแขนทั้งสองที่ถูกพันธนาการไว้

 

            เขายอมคลายมือแต่ไม่วายดึงให้ร่างฉันเข้าหาเขายิ่งดิ้นเท่าไหร่เขาก็ยิ่งกอดฉันไว้แน่นขึ้นเท่านั้น และดูเหมือนเขาจะไม่สนใจที่ฉันถลึงตาใส่จนแทบล้นเบ้า

 

            และเมื่อเขาออกวิ่ง ร่างมนุษย์ก็แปรสภาพเป็นมังกรสีดำใหญ่ ปีกทั้งสองกระพรือขึ้นรัวเร็วโดยมีร่างฉันที่นั่งอยู่บนหลังของเขา ความเร็วที่ใช้พุ่งทะยานฟ้าทำให้ฉันต้องโอบรอบคอเขาเอาไว้แน่น และไม่รู้ว่าคิดไปเองรึเปล่า ที่มังกรตัวร้ายตัวนี้บินโฉบเฉี่ยวตลอดเวลาเพื่อให้ฉันต้องกอดเขาแน่นขึ้นไปอีก

 

 

เจ้าชายเดรโกโรเจอร์ องครักษ์คนสนิทซึ่งจัดกองกำลังเตรียมไว้รอต้อนรับการกลับมาของเจ้าชาย ค้อมคำนับครั้งนึงทันทีที่ร่างมังกรนั้นแตะพื้นและแปรเปลี่ยนเป็นร่างมนุษย์

 

พระชายากองทหารคำนับลงอีกครั้ง ทำเอาคนถูกเรียกทำหน้าเหวอไปไม่ถูก

 

ตกใจอะไรของเธอ พวกเราแต่งงานกันแล้วนะเดรโกแอบกระซิบข้างหูคนข้างๆ ที่ยืนอึ้งไม่ขยับ

งานแบบนั้นเรียกได้ว่าแต่งงานอีกหรอเสียงหวานแหวกลับ

           

นั่นเธอจะไปไหนเสียงทุ้มเปรยขึ้นพร้อมตะปบร่างเล็กที่กำลังจะเดินไปอีกทาง

ก็กลับห้องฉันไง

“…ห้องเธอไม่ได้อยู่ตรงนั้นแล้ว

อ้าวแล้วทำไมนายไม่บอกอะ- -”

 

            กองทหารที่ฝึกปรือการควบคุมอารมณ์มาอย่างดีก็อดยิ้มให้กันไม่ได้ บ้างก็หลุดเสียงหัวเราะคิก ทำให้โรเจอร์หัวหน้าองครักษ์ถึงกับต้องปรามทางสายตา

 

เดี๋ยวนะ…”อะความารีนมองปฎิกริยาของเหล่าทหาร สลับกับใบหน้าเจ้าชาย จึงตงิดขึ้นมาในใจ มีแผนอะไรกันรึเปล่า

 

ไม่มีหรอกครับ พระชายาคิดมากไปโรเจอร์ตอบทันควัน ก่อนจะกระแอมเบาๆ งั้นพวกเราขอตัวก่อนนะครับ

 

            จากนั้นก็เหลือเพียงคนสองคน คนนึงยืนมองด้วยสีหน้าสงสัยส่วนอีกคนก็ยืนอึ้งทำตัวไม่ถูก

จะยืนตรงนี้อีกนานไหม แล้วห้องฉันอยู่ไหน

 

ตามมาละกัน…”

 

            เดรโกหมุนตัวแล้วเดินนำก้าวขึ้นบันไดหิน เดินผ่านห้องนับสิบประตู ก่อนจะหยุดอยู่ที่ห้องด้านในสุด ที่มีพื้นที่กว้างที่สุด บานประตูไม้ถูกประดับด้วยสัญลักษณ์ตราราชวงศ์มังกร

 

อ้อ นี่เองหรอขอบใจที่มาส่งอะความารีนเปิดประตู ก้าวเข้าไปในห้องนั้น แต่ก่อนที่จะปิดกลับมีมือหนารั้งบานประตูเอาไว้มีอะไรอีกล่ะ ฉันเหนื่อย อยากพักผ่อน

 

“…นี่เป็นห้องของฉันเดรโกพูดอย่างลำบาก ฟังได้จากน้ำเสียงที่ฟังดูอึกอักไม่เป็นธรรมชาติ

เอ้า แล้วนายพาฉันมาห้องนายทำไม ประสาท!”

 

            ด่าเสร็จสรรพ ตาสีแดงก็เบิกกว้าง เมื่อสมองเริ่มประมวลผลตั้งแต่เมื่อตอนที่ทหารพวกนั้นทำตัวแปลกๆใส่ รวมถึงที่เดรโกพาหล่อนมายังห้องของเขา

 

นายอย่าบอกนะว่าฉันต้องนอนร่วมห้องกับนายอะ!!”ท่านหญิงอะความารีนไม่เหลือมาดอีกต่อไป เพราะเริ่มมีการลงไม้ลงมือเกิดขึ้น มือเล็กเข้าไปผลักร่างหนาที่ไม่สะทกสะท้านอย่างหาเรื่อง

 

มันเป็นกฎที่เมื่อเราแต่งงานกันแล้ว เธอต้องอยู่ในห้องของฉัน เข้าใจด้วยนะ ฉันไม่ได้คิด…”

 

ไม่คิดหรอ นี่แน่ะ! นายวางแผนมาทุกอย่างแล้ว ไอ้เจ้าชายฉวยโอกาส! นายมันแย่!”กำปั้นเล็กๆเริ่มทุบหนักขึ้น นัยน์ตากลมโตเริ่มรื้นชื้นด้วยหยดน้ำ

 

เอาล่ะๆ เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งโวยวายได้ไหม- -”เดรโกนึกแปลกใจตัวเองที่ไม่โกรธหรืออารมณ์ขึ้นง่ายๆทั้งที่โดนทำร้าย นอกจากนั้นเขายังกลับใจเย็นกับเหตุการณ์ตรงหน้า แบบนี้มันไม่ใช่นิสัยเขาฉันจะแบ่งเขตให้ โอเคมะ

 

ไม่โอเค!!”พระชายาของเขาก็เริ่มเหมือนปีศาจหมาป่าจิ้งจอกขึ้นทุกที เพราะหล่อนดูจะสงบสติอารมณ์ไม่ได้ เขาจึงตัดสินใจรวบร่างนั้นไว้ในอ้อมกอด อย่างน้อยก็กันไม่ให้มือนั่นกระหน่ำทุบตีเขาได้อีกต่อไป

 

อะความารีน นี่ฉันจริงจังนะนัยน์ตาสีนิลเพ่งมองดวงหน้าหวาน ที่แสดงอาการไม่พอใจชัดเจน แต่เมื่อเห็นเขาดูจริงจัง ร่างบางนั่นจึงยอมหยุดดิ้น เธอจะปลอดภัยถ้าอยู่ใกล้ฉัน

 

ไม่จริง คนของนายจะฆ่าฉันเสียงหวานสวนทันควัน

 

นั่นไม่ใช่เอาเถอะ แต่ฉันรับรองความปลอดภัยของเธอได้ ถ้าเธออยู่กับฉัน

 

            เนิ่นนานราวกับต่างฝ่ายต่างตกอยู่ในความคิด อะความารีนจึงเริ่มขยับตัว

นายปล่อยได้แล้วฉันไม่ตีนายแล้วเสียงหวานฟังดูเบาหวิวอย่างน่าใจหาย อีกทั้งยังปล่อยให้แขนก็ตกลงอยู่ข้างลำตัว

 

            เดรโกถอนหายใจเบาๆ คลายอ้อมกอดนั้น ก่อนจะเดินไปยังมุมนึงของห้อง เป็นมุมที่เขาใช้อ่านหนังสือหรือนั่งทำงาน มีเพียงโซฟาตัวใหญ่ โต๊ะกลาง และชั้นหนังสือ

ฉันจะอยู่ตรงนี้ เธออยู่ฝั่งนู้นเถอะ

 

            อะความารีนมองไปยังอีกมุมฝั่งตรงข้าม เป็นเตียงคิงไซส์ที่มีม่านบางๆกั้นไว้

ฉันจะแบ่งเขตเอง

 

“…?”เดรโกเลิกคิ้ว

 

ไอซ์เกทกำแพงน้ำแข็งค่อยๆผุดขึ้นจากพื้น แทรกทะลุชั้นพรม ก่อนจะเชื่อมติดกับเพดานห้อง 

 

            เดรโกมองผ่านม่านน้ำแข็ง นัยน์ตาสีแดงคู่นั้นก็จ้องมองมันเช่นกัน แล้วเขาก็ต้องชะงักเมื่อเห็นสายตาแฝงไปด้วยความอาลัยอาวรณ์ สายตาที่เขาไม่เคยได้รับ และหล่อนยังคงยืนมองอย่างนั้นเสมือนตกอยู่ในห้วงภวังค์ของตน

 

            เจ้าชายมังกรหลุบตาลง เบือนสายตาออกไปอีกทาง

เพราะแม้ร่างกายจะอยู่ใกล้แต่หัวใจของอะความารีน ฮีลเลอร์กลับไม่ได้อยู่ที่นี่ ตรงนี้ เวลานี้

 

            นั่นเป็นเหตุให้เขาเลือกที่จะไม่สนใจ และปล่อยให้มันเป็นไปอย่างนั้น

[50%]

            ร่างหนาของผู้บาดเจ็บนอนแผ่อยู่บนเตียงสีขาว เสื้อผ้าชะโลมไปด้วยเลือดซึ่งเพิ่งเริ่มหยุดไหลเมื่อฮีลเลอร์อันดับหนึ่งแห่งแคปริคอร์นเริ่มร่ายเวทย์

 

ฮีลแสงสีขาวสว่างวาบขึ้นมาเป็นพักๆ มือหนาเคลื่อนรอบปากแผลพร้อมร่ายเวทย์รักษาอย่างชำนาญ

 

แพทริกซ์ฟื้นสิแพทริกซ์เสียงหวานกระซิบเครียดข้างๆเตียงผู้ป่วย หล่อนกุมมือชายผู้เปรียบเสมือนลูกแท้ๆอีกคนเอาไว้ คุณคะ ชีพจรยังไม่ปกติดีเลยค่ะ

 

เราต้องใช้ผงฟื้นฟู เนฟ คุณช่วยผมหน่อยนะออกัส ฮีลเลอร์ขอความช่วยเหลือจากภรรยา ที่ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยโดยมีเขาเป็นผู้รักษาหลัก

 

            เนเฟิลไนล์ โรยผงสีฟ้าลงบนปากแผลที่ลึกและกว้าง สรรพคุณของยาตัวนี้จะเร่งปฎิกริยาให้เนื้อเยื่อประสานกันสนิทเร็วยิ่งขึ้น

 

ไม่โดนอวัยวะสำคัญ โล่งอกไปทีนะคะฮีลเลอร์สาวถอนหายใจ พลางซับเหงื่อให้กับสามีอันเป็นที่รักเหนื่อยหน่อยนะคุณ แผลแบบนี้ต้องละเอียดอ่อน ฉันรู้คุณทำได้ค่ะ

 

ขอบใจจ้ะ

 

            การรักษาผ่านไปเนิ่นนานโดยปราศจากคนนอก เพราะทุกคนได้ฝากความหวังไว้กับสองสามีภรรยาตระกูลฮีลเลอร์ หลังจากที่ได้พาร่างคนเจ็บทั้งหมดทยอยกลับแคปริคอร์น ฮีลเลอร์สเตชั่นก็ดูวุ่นวายเป็นพิเศษ

 

อึก…”ร่างหนาของคนเจ็บขยับตัวเล็กน้อย พร้อมพ่นเลือดสดๆออกมาจากปาก

 

แพทริกซ์!”ดวงหน้าหวานของท่านหญิงดูตื่นเต้นตกใจไม่น้อย หล่อนหันไปยิ้มให้กับสามีอย่างดีใจ

 

ฮีลการรักษายังดำเนินต่อไปช้าๆ สมาธิเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

 

ฟื้นแล้วหรอลูกเนเฟิลไนล์บีบมือหนาเบาๆอย่างให้กำลังใจ คนเจ็บค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆและทันทีที่สติกลับมาสมบูรณ์ ดวงหน้าคมคายก็ฉายแววเจ็บปวด

 

ท่านเนเฟิลไนล์ท่านออกัสเสียงทุ้มแหบพร่าเปรยเบาๆ ก่อนจะถูกมือเล็กๆแตะปากเอาไว้ไม่ให้พูด

 

อย่าเพิ่งพูดอะไรตอนนี้เลย เธอเจ็บอยู่นะจ๊ะแพทริกซ์

 

มารีน่าเธอกลับมาหรือยังครับชายหนุ่มฝืนข่มความเจ็บปวดไว้ เพราะตั้งแต่ลืมตานี่เป็นสิ่งแรกที่เขาอยากรู้ที่สุด

 

“…ยังจ้ะตาคู่นั้นหม่นแสงลงแว๊บนึงก่อนจะกลับมาสดใสเช่นเคย รีบหายไวไวนะจ๊ะ น้องคงไม่อยากเห็นเธอในสภาพนี้

 

“…ครับแพทริกซ์ย้อนระลึกถึงเหตุการณ์ก่อนที่สติจะดับวูบ

 

            นัยน์ตาสีแดงคู่นั้นดูแตกตื่นสุดขีด เจ้าแมวน้อยเผยความรู้สึกกลัวการที่จะต้องสูญเสียเขาไป

            เพราะฉะนั้นถึงแม้จะต้องเจ็บ เขาก็แอบดีใจเล็กๆ

            อย่างน้อยเขาก็มีความสำคัญ สำหรับเธอ

 

ท่านแพทริกซ์!!!”เสียงหวานดังขึ้นทางประตูก่อนจะปรากฎร่างบางที่ปราดเข้ามาใกล้ โรสเซลล่าหยุดมองร่างบนเตียงอย่างอึ้งปนทึ่ง แล้วน้ำตาก็ไหลอาบแก้มโดยไม่รู้ตัว

 

โรสแม้แต่เสียงก็ฟังดูอ่อนแรง ดวงหน้าคมคายนั้นดูไร้สีเลือด ไม่มีเรี่ยวแรงแบบที่หล่อนไม่เคยพบเห็นหรือจินตนาการมาก่อน!

 

เจ็บไหมคะ…”มือทั้งสองประสานกันไว้บนอก พยายามปิดบังความรู้สึกเจ็บปวด โดยเฉพาะที่หัวใจ เธอรู้สึกเหมือนถูกมีดกรีดหลายแผล

 

ฉันไม่เป็นไร

 

ฉันจะเข้ามาบอกว่า ทรอนซีรา กับราล์ฟเฟ กลับมาแล้วค่ะโรสพูดพลางกลั้นสะอื้น ขณะที่คนเจ็บลุกพรวดขึ้นมาอย่างลืมตัว

 

 หมายความว่ายังไง แล้วมารีน่า?”

ท่านหญิงไม่ได้กลับมากับพวกเขาค่ะ

 

            สองสามีภารยามองหน้ากัน ปกปิดความกังวลไม่มิด แต่หน้าที่การรักษาต้องมาก่อน

แพทริกซ์ เธอเองยังไม่หายดี นอนลงเถอะออกัสเอ่ยพร้อมดันร่างหนาให้นอนราบตามเดิม

 

เธอออกไปก่อนเถอะจ้ะ เขาต้องการพักผ่อนเนเฟิลไนล์หันไปบอกโรส ที่พยักหน้าแล้วยอมออกไปแต่โดยดี

 

ผมขอโทษ ที่พามารีน่ากลับมาไม่ได้นัยน์ตาสีแดงปรือตาลง ไม่ต้องการให้ใครเห็นความอ่อนแอของเขาไปมากกว่านี้

 

ฮีล

            แล้วทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบโดยไม่มีใครพูดอะไรอีก แม้ว่าเรื่องที่ทุกคนกำลังกังวลอยู่จะเป็นเรื่องเดียวกันก็ตาม

 

 

ทรอนซีรา ราล์ฟเฟ รายงานให้ฉันฟังอย่างละเอียด พวกเธอคิดจะทำอะไรกันเสียงสตรีผู้มีอำนาจสูงสุดแห่งสภาความมั่นคงแคปริคอร์น เปรยราบเรียบแต่แฝงความกดดันในน้ำเสียง

 

เอ่อคือว่า พวกเราวางแผนชิงตัวอะความารีน ฮีลเลอร์กลับมาครับราล์ฟตอบอย่างใจกล้า เขาเตรียมใจรับคำต่อว่าหรือแม้กระทั่งบทลงโทษ เพราะนอกจากแผนจะล่มไม่เป็นท่าแล้ว ตัวประกันก็ยังไม่ได้กลับมาตามแผนอีกด้วย

 

เฮ้อ เรื่องนั้นฉันเข้าใจพวกเธอ แต่ทำไมไม่บอกฉันบ้าง พวกเธอช่างไม่รอบคอบเสียจริงท่านนิมฟอริด้ากล่าวตำหนิพลางถอนหายใจอย่างไม่สบอารมณ์

 

            มารีอาจึงรีบเสริม พวกนายทำอะไรลงไป คิดบ้างหรือเปล่า ว่ามันจะส่งผลกระทบต่อพวกเรายังไงบ้าง

 

“…แหะราล์ฟเกาหัวแกรกๆ ตาสีฟ้าเทาปรายมองบุรุษคนข้างๆอย่างขอความช่วยเหลือ มารีอาจึงร่ายคำบ่นตามไป

 

นายด้วยทรอนซ์ แล้วดูซิ เนื้อตัวเปื้อนเลือดไปหมด บาดเจ็บหรือเปล่าแล้วหล่อนก็เข้ามาสำรวจตามตัวคร่าวๆ ตาสีชาอ่อนกวาดมองรอบๆอย่างถี่ถ้วน ก็ไม่เป็นอะไรมากหนิ

 

            ราล์ฟกลืนน้ำลายเอื๊อก เพราะเขาเป็นเพียงคนเดียวที่รู้สถานการณ์เสี่ยงตาย ณ ตอนนั้น เจ้าชายน้ำแข็งไม่ควรมีชีวิตรอด อีกทั้งยังไร้รอยขีดข่วนใดใด ทั้งที่เนื้อตัวเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดก็ตาม

            แล้วตอนนั้นเองที่เขาพบร่างทรอนซ์นอนแผ่อยู่ริมน้ำ นัยน์ตาของหมอนั่นถูกแทนที่ด้วยสีเทาเขาเกือบจะต้องปะทะ แต่ไม่นานตาสีทะเลลึกก็กลับมาดังเดิม เหมือนปกติทุกอย่าง

            แล้วเขาก็ยังไม่ได้ถามอะไรมากนัก เพียงแต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ ว่าอะไรทำให้เขาสามารถรอดจากกองทัพโทรปิคอร์นที่ไม่อาจต้านทานไหว

 

รอให้แพทริกซ์หายดีก่อน แล้วเราจะวางแผนเรื่องการบุกชิงตัวประกันกลับมาสตรีอาวุโสพูดพลางก้าวเท้าเดินไปมา เสมือนใช้ความคิดอย่างหนัก อะความารีน น่าจะยังอยู่ที่ปราสาท ไม่อย่างนั้นเราต้องได้ข่าวมาบ้างแล้ว

 

หมายความว่าอาจารย์มีแผนจะช่วยยัยนั่นเอ๊ยอะความารีนกลับมาแล้วใช่มั้ยครับ!!*^*”ราล์ฟเฟโพล่งขึ้นอย่างดีอกดีใจจนออกนอกหน้า ส่วนมารีอาก็คอยปรามทางสายตา

 

ฉันคิดว่ายังไง สงครามก็เป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้อยู่ดี เห็นทีฉันต้องยอมรับความจริงในเรื่องนี้อะความารีนเสียสละมามากแล้ว ฉันไม่ใจร้ายขนาดถึงกับต้องให้เด็กสาวคนหนึ่งมาแบกรับภาระแล้วยังเสียสละอิสรภาพทั้งชีวิตหรอกนะ

 

นั่นสิครับ แต่งงานเนี่ยนะ ไม่อยากเชื่อเลยว่าเจ้าชายมังกรบ้าเลือดนั่นจะยอมผูกตัวเองไว้กับยัยนั่นแบบนั้นมันฆ่าตัวตายชัดๆ!”ราล์ฟรีบเสริม เป็นเพราะปากไวไปหน่อยจึงต้องคอยหลบสายตาแปลกๆจากเจ้าชายเย็นชาที่ยืนขรึมอยู่ข้างๆ

 

อืม แปลกหรือว่าเจ้าชายนั่นจะหลงรักอะความารีนเข้าให้แล้ว?”มารีอาเองก็พูดตามที่คิดแล้วค่อยมานึกเสียใจทีหลังเพราะดันลืมว่ามีใครอยู่ร่วมวงสนทนาด้วย หล่อนจึงกระแอมครั้งสองครั้งก่อนจะรีบเสริม แต่ก็ไม่ต้องห่วงอะไรหรอก เพราะยังไงอะความารีนก็เป็นถึงผู้ใช้เวทย์ขั้นสูง มีทั้งธาตุดิน น้ำ ลม ไฟ เจ้าชายนั่นไม่มีปัญญาจะแตะต้องหล่อนได้หรอก

 

เรื่องนั้นเอ่อ มันไม่ได้เป็นอย่างที่ว่าซะทีเดียวหรอกนะราล์ฟแทรกขึ้นมาอีกครั้ง และคราวนี้คนที่เก๊กฟอร์มขรึมก็หลุดออกจากมาดเข้ม ดวงหน้าสะท้อนอารมณ์กังวลชัดเจน

 

นายหมายความว่ายังไงเสียงทุ้มฟังดูราวกับข่มอารมณ์ไม่ให้ฆ่าคนอย่างไรอย่างนั้น

 

คืองี้นะทรอนซ์ตอนที่ฉันพายัยนั่นหนี มันก็ฟื้นขึ้นมาคุยกับฉันไม่กี่คำหรอกนะแต่ มันบอกอย่างนึงว่าสงสัยอะไรบางอย่าง ต้องกลับไปค้นหาคำตอบรวมถึงเรื่องที่พลังเวทย์ของธาตุทั้งสี่ ทำอะไรเจ้าชายมังกรไม่ได้ซักนิดเดียว

 

“…!”นัยน์ตาสีทะเลลึกเบิกกว้าง แม้เพียงเล็กน้อย แต่ทุกคนเชื่อว่านี่คือสีหน้าที่แสดงอาการตื่นตกใจสุดขีดแล้วสำหรับเขา

 

อะไรนะ?!”มารีอาขึ้นเสียงสูง นึกเป็นห่วงสาวน้อยที่ตกอยู่ในเงื้อมมือมังกร โดยที่หล่อนไม่สามารถป้องกันตัวเองได้เลย!? “มันเป็นไปได้ยังไงคะ ท่านย่า

 

            ความเงียบโรยตัวลงช้าๆ ทุกคนต่างรอคอยคำตอบจากสตรีอาวุโส ที่หลุบตาลงต่ำราวกับใช้ความคิด

แคปริคอร์น(capricorn)…หมายถึงชื่อกลุ่มดาวรูปมังกร ราศีมังกรเป็นหนึ่งในจักรราศี พวกเราถูกเรียกแบบนั้นเพราะบรรพบุรุษเชื่อว่า ทุกคนมีกล่องพลังเวทย์อันมีขุมพลังจากหมู่ดาวพวกนั้นดวงดาวของมังกรเราจึงสามารถดึงพลังของธาตุบนโลกแล้วแปรเปลี่ยนเป็นเวทมนต์

 

หมายความว่ายังไงคะพวกเราเป็นดาวของมังกร?”

 

อืมถ้าฉันคิดไม่ผิด การที่เวทย์ของเราชาวแคปริคอร์นไม่สามารถทำอันตรายราชวงศ์มังกรได้ เพราะแบบนี้

 

บ้าที่สุดทรอนซีราสบถอย่างหัวเสีย จากอารมณ์ที่เคยควบคุมได้ดีกลับสั่นคลอน โต๊ะไม้ข้างๆเริ่มมีน้ำแข็งห่อหุ้มทีละน้อย แก้วน้ำที่วางบนนั้นกลับแปรสภาพกลายเป็นน้ำแข็งโดยสมบูรณ์อุณหภูมิในห้องบัดนี้เย็นจนติดลบอย่างรวดเร็ว!

 

เอ่อ ทรอนซ์ ถึงมันจะร้อนแต่ฉันก็ไม่อยากให้นายปรับอากาศหรอกนะราล์ฟเตือนเบาๆ แต่ดูเหมือนจะไม่สามารถหยุดอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นของเขาได้เลย

 

มีทางไหน ที่จะฆ่ามังกรนั่นได้เสียงทุ้มเอ่ยอย่างเคร่งเครียด และนัยน์ตาคู่นั้นบ่งบอกว่าเขาเอาจริง

 

อย่าทำอย่างนั้นการที่แคปริคอร์นไม่อาจแตะต้องราชวงศ์มังกรนั่นอาจมีเหตุผลของมัน เธออย่าฝืนธรรมชาติโดยเด็ดขาดนิมฟอริด้าขยับกรอบแว่นสีทอง จ้องเขม็งไปยังเจ้าชายน้ำแข็งที่บัดนี้สลัดมาดสุขุมนุ่มลึกซึ่งหล่อนเองก็ยังไม่เคยเห็นมาก่อน และถ้าเธอคิดจะบุกไปโทรปิคอร์นวันนี้ฉันคงต้องออกคำสั่งให้ควบคุมตัวเธอไว้ ทรอนซีรา โซลิเซียร์

 

            ผู้ถูกเอ่ยนามเต็มยศดูสงบลงเล็กน้อย อย่างน้อยอุณหภูมิในห้องก็กลับมาอุ่นขึ้นเหมือนปกติ

 

แต่แบบนี้มันไม่น่าเป็นห่วงหรอคะแล้วถ้ายัยนั่นถูกฆ่า…”

 

หากเจ้าชายคิดจะฆ่า ฉันคิดว่าคงทำได้ไปนานแล้ว และคงส่งข่าวมาให้เรารับรู้ แต่นี่เขากลับประกาศแต่งงานฉันว่าเรื่องมันไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น

 

แล้วอาจารย์คิดว่าเจ้าชายคิดจะทำอะไร ผมคิดยังไงก็คิดไม่ออกอยู่ดีราล์ฟกอดอกทำสีหน้าครุ่นคิด

 

ฉันคิดอะไรไม่ออกนอกจากเจ้าชายนั่นจะมีใจให้อะความารีน

 

            ราล์ฟกับมารีอาหันไปมองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย ก่อนจะค่อยๆเหลือบมองทรอนซ์ที่แม้จะดูเย็นชาแบบที่เคยเป็น แต่ทั้งคู่ก็รู้ว่าลึกๆแล้วก้อนหิมะทั้งก้อนนั่นกำลังสั่นคลอนอย่างแรง!

 

เอ่ออาจารย์ แน่ใจหรอครับยัยนั่นจะเสน่ห์แรงอะไรขนาดนั้นวะเนี่ยราล์ฟพูดประโยคสุดท้ายเบาๆกับตัวเอง

 

การจัดงานแต่งงาน ฉันรู้มาว่านั่นจะทำให้อะความารีนเลื่อนยศเป็นพระชายาแห่งราชวงศ์มังกร และนั่นหมายถึงอำนาจที่มีในโทรปิคอร์นแทบไม่เป็นรองใครนอกจากเจ้าชายเดรโกและองครักษ์คนสนิทเป็นไปได้ว่าเจ้าชายกำลังปกป้องหล่อน

 

หา! ปกป้อง? จากอะไรกันครับ

 

เรื่องนั้นฉันยังพูดอะไรตอนนี้ไม่ได้หรอก นี่มันเกี่ยวข้องกับการเมืองในวังนั้น แต่ยังมีคดีเมื่อ50ปีก่อนการตายของราชาและราชินีโทรปิคอร์น ที่พวกเราแคปริคอร์นถูกใส่ร้ายว่าเป็นผู้ลงมือ นั่นอาจจะเชื่อมโยงกับเรื่องนี้ก็ได้หญิงอาวุโสที่ดวงหน้าไร้รอยเหี่ยวย่นตามกาลเวลา ขมวดคิ้วแน่น และที่ตัดสินใจเล่าเรื่องราวทุกอย่างให้กับเด็กพวกนี้ เพราะความจำเป็นที่พวกเขาจะต้องรู้สถานการณ์ว่ากำลังจะต้องต่อกรกับใคร

 

ซวยแล้ว เรื่องการเมืองทางฝั่งนู้นอีก อะความารีนเอ๊ย ซวยของแท้เลยงานนี้ราล์ฟพึมพำกับตัวเองเบาๆ นึกสงสารเจ้าคนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่อยู่ฝั่งนู้นจะเป็นอย่างไรบ้างก็ไม่มีทางติดต่อได้เลย

 

เอาล่ะ ฉันจะเข้าประชุมกับทางสภาความมั่นคง ถ้าได้เรื่องว่ายังไงฉันจะมาบอกพวกเธออีกที อ้อคราวนี้ช่วยรอฟังคำสั่งจากฉัน ก่อนจะทำอะไรเสี่ยงๆอีกล่ะอาจารย์ใหญ่ปรายตามองบุรุษที่พูดน้อยที่สุดในห้อง ซึ่งยืนนิ่งไม่ไหวติงราวกับมีเกราะน้ำแข็งบางๆหุ้มไว้ ไม่มีใครสามารถแทรกผ่านเข้าไปในความคิดของเขาได้

 

คงจะหนักฝากเธอจัดการละกันราล์ฟหันไปกระซิบบอกมารีอา ที่พยักหน้ารับทันที ก่อนเจ้าตัวจะเดินออกจากห้องเหลือไว้เพียงหญิงสาวร่างสมส่วนกับชายหนุ่มร่างหนาที่ยืนแข็งทื่ออยู่ที่เดิม

 

ทรอนซ์นายโอเครึเปล่าหญิงสาวยกมือขึ้นแตะไหล่เพื่อนรักเบาๆ แม้จะไม่ได้คำตอบแต่หล่อนสังเกตุจากบรรยากาศรอบด้านแล้ว ก็คิดว่าคงไม่ดีเท่าไหร่นัก

 

ฉันเป็นต้นเหตุให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นผ่านไปไม่กี่อึดใจ ปากเรียวขยับเป็นคำพูด

 

หืม นายหมายความว่ายังไงทรอนซ์?”

 

วันที่ทำภารกิจครั้งสอง ในถ้ำนั้นฉันปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวแล้วก็ถูกจับตัวไปที่โทรปิคอร์น…”มารีอาสังเกตุเห็นมือหนาที่กำแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ ไม่ต้องสาธยายอะไรต่อหล่อนก็พอรู้ว่าทรอนซ์กำลังโทษตัวเอง ที่ทำให้อะความารีนได้พบกับเดรโกในวันนั้น

 

มันไม่ใช่ความผิดของนายหรอกนะทรอนซ์มารีอาถอนหายใจเบาๆ ไม่อยากให้เพื่อนรักต้องรู้สึกผิดกับเรื่องที่บังคับกันไม่ได้

            ความรักมักจะเล่นตลกเสมอ

            คนรักกันแต่กลับไม่ได้อยู่ด้วยกัน

            คนที่ไม่ควรรักกลับเผลอใจไปรัก

            รักคนที่เขาไม่รักเรา

           

ฉันรับปากกับเขาว่าฉันจะพาเขาออกมาทรอนซ์หลุบตาลง ซ่อนความรู้สึกมากมายที่กำลังเอ่อล้น แต่ฉันทำอะไรได้บ้างดูสิ…”

 

นายก็ทำเต็มที่แล้วนะนี่ ไปล้างตัวก่อนดีกว่า เลือดเปื้อนเต็มไปหมดแล้วหญิงสาวพยายามปลอบประโลมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนที่สุด เพราะหล่อนรู้ว่าเวลานี้ชายตรงหน้าเปรียบเหมือนน้ำแข็งที่มีรอยร้าว สามารถแตกหักได้ง่ายๆ

 

ยังมีอีกเรื่อง

 

“?”

 

คำสาปนั่นมันแข็งแกร่งขึ้นทุกทีมันควบคุมฉันได้นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มปรือขึ้นเล็กน้อย สบตากับนัยน์ตาสีชาอ่อนของเพื่อนสาวที่เบิกกว้างอย่างตกใจ

 

“…ถึงเวลาแล้วหรอ

 

“…”ทรอนซ์เบือนหน้าไปอีกทาง เพราะเขาไม่ต้องการเห็นน้ำตาของความสงสารจากเพื่อนรัก หัวใจเริ่มเต้นหนักหน่วงขึ้นยามนึกถึงภาพฝันร้ายที่เขาพยายามสลัดออกจากหัว แต่ไม่สำเร็จแถมยังดูเหมือนจริงขึ้นทุกครั้ง

 

ทรอนซ์…”เสียงหวานฟังดูสั่นเครือ ชายหนุ่มจึงหันกลับไปสบสายตาตามเดิม ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ในแบบเขา

 

ถ้าหากฉันเจออะความารีนอีกครั้งฉันหมายถึงเจ้านั่นในร่างฉันจะพยายามฆ่าอะความารีนถึงเวลานั้น เธอช่วยหยุดฉันได้ไหม

 

“!!!”

 

ถ้าหากหยุดไม่ได้ได้โปรดฆ่าฉัน

 

ไม่ทรอนซ์ไม่มีทาง

 

ถ้าฉันทำร้ายเขาฉันจะไม่ปล่อยให้ตัวเองมีชีวิตอยู่อีกต่อไปเพราะฉะนั้น เธอต้องเป็นคนลงมือก่อนที่ฉันจะทำเรื่องเลวร้ายทั้งที่กำลังพูดถึงความเป็นความตายของชีวิตตนเอง เจ้าชายน้ำแข็งก็ยังคงรักษามาดนิ่งเอาไว้ และดูแน่วแน่กับการตัดสินใจเช่นนี้

 

มันไม่มีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้แล้วหรอมารีอากลั้นสะอื้น หล่อนพยายามเข้มแข็งที่สุดแล้ว

 

“…”

 

            ร่างหนาขยับตัวเข้าใกล้เพื่อนสาว นัยน์ตาสีเข้มเผยให้เห็นความจริงจังในแววตา และความรู้สึกขอบคุณ ในมิตรภาพทั้งหมดที่ผ่านมา นั่นทำให้หญิงสาวยิ่งร้องไห้อย่างหนักหน่วงขึ้นไปอีก

 

รับปากกับฉัน มารีอา ไทรีนอล

อืมฉันรับปากก็ได้

 

            หญิงสาวค่อยๆสวมกอดเพื่อนชายที่ร่างโตกว่ามาก จึงต้องก้มตัวเล็กน้อยเพื่อรับกอดแห่งมิตรภาพ หล่อนกำลังร้องไห้เพื่อเขาชายที่ไม่ควรมีชีวิตบนโลก และไม่คู่ควรสำหรับความรักของใครทั้งนั้น

            ทรอนซ์หลุบตาลง เอื้อมมือขึ้นแตะไหล่บางเบาๆ ในหัวมีภาพขอบใครบางคนลอยวนเวียนอยู่อย่างนั้น คิดถึงรอยยิ้มสดใส นัยน์ตากลมโตยามจ้องสบ ริมฝีปากบางอวบอิ่มแย้มรอยยิ้มสาวน้อยที่ทำให้หัวใจของเขาทั้งพองโต และเจ็บปวดในเวลาเดียวกัน

 

 

Writer: ว๊ากกกกกกก ทรอนซ์จ๋าT^T น่าสงสารที่สุด เรื่องเริ่มวุ่นวายขึ้นทุกทีไม่รู้มันฝีมือใคร!(แถวนี้รึเปล่า?) แต่อยากได้กำลังใจจังเลย เม้นกันเยอะๆน้า เม้นไวอัพไวจ้ะอิอิ

            //แล้วเจอกันนะ ขอบคุณค่า ^_^

 

เมื่อ...ความรักของทั้งคู่เริ่มจะเป็นไปไม่ได้!
และจะเป็นอย่างไรต่อไป โปรดติดตาม!!
>_<
Cr.Vampire Knight

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,412 ความคิดเห็น

  1. #2270 Ticha 'Ppalaloy (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 18:29
    เมื่อไหร่จะสมหวังกัน ????????
    #2,270
    0
  2. #2171 4132141201 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 มีนาคม 2559 / 16:09
    โอ้ยย ดราม่าาอีกแย้ววว T^T
    #2,171
    0
  3. #1924 walopy (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 17:11
    สนุกมากค่าาา อัพต่อด่วนๆเลยนะค้าาา > #1,924
    1
    • #1924-1 บาบิQ(จากตอนที่ 45)
      15 พฤษภาคม 2558 / 20:59
      อัพด่วน ! แล้วนะคะ เพราะรีดเดอร์ตามทวง เลยปั่นยิกๆๆ 555
      #1924-1
  4. #1923 pin (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 10:10
    สนุกมาเลยค่ะไรท์ เขียนได้น่าติดตามมากเลยค่ะ ขอบคุณนะคะที่เขียนเรื่องดีๆ แบบนี้ให้ได้อ่าน
    #1,923
    1
    • #1923-1 บาบิQ(จากตอนที่ 45)
      15 พฤษภาคม 2558 / 20:58
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจดีดี เช่นเดียวกันค่ะ <3 ^^
      #1923-1
  5. #1922 nunoinaza (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 02:41
    อัพ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ลุ้นน ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ #อีกกี่ตอนจะจบค่ะ ไรเตอร์กรุณาตอบหนูหน่อยน๊าาาาาาาา
    #1,922
    1
    • #1922-1 บาบิQ(จากตอนที่ 45)
      15 พฤษภาคม 2558 / 20:57
      ไรท์แพลนไว้ว่ามี 60 ตอนค่ะ คือภาค1 30ตอน ภาค2 30 ตอน และถ้ากระแสตอบรับดีก็จะมีตอนพิเศษ ออกมาเรื่อยๆค่า!^^ รับรองว่าอ่านกันตาแฉะเลย ถ้ายังติดตามอยู่นะ 55
      #1922-1
  6. #1921 zelo (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 00:01
    สู้ๆๆ เป็นกำลังใจให้ อยากให้อัพเร็วๆจัง สนุกมากเลยค้าาา😀😁😊
    #1,921
    1
    • #1921-1 บาบิQ(จากตอนที่ 45)
      15 พฤษภาคม 2558 / 20:56
      อยากจะอัพทุกวันเลยน้า แต่พิมช้า และเนตช้า บางครั้งหัวก็ช้าอีก(เพิ่งสร่างไข้) รอหน่อยน้า ตั้งใจแต่งมากจริงๆอิอิอิ
      #1921-1
  7. #1919 Aunyarat (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 22:15
    สงสารทุกคนต่างก้อเจ็บปวดกันคนละแบบ ขอบคุณที่อัพให้อ่านนะค่ะ รีบมาต่อน้าา สู้ๆๆๆๆๆ
    #1,919
    1
    • #1919-1 บาบิQ(จากตอนที่ 45)
      15 พฤษภาคม 2558 / 20:54
      ค่า ไรท์ก็เจ็บปวดค่ะ อยากว่างนั่งอัพทั้งวันเลย++YY
      #1919-1
  8. #1918 ฺBoombim (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 18:48
    โอ๊ยยยยยยย สงสารทรอนซ์อะค่าน่าสงสารที่สุด ไรด์อัพเร็วๆนะค่าติดตามอย่างแรง

    ป.ล. รักทรอนซ์น่าาาาาาาา
    #1,918
    2
    • #1918-1 บาบิQ(จากตอนที่ 45)
      15 พฤษภาคม 2558 / 20:52
      ติดตามอย่างแรงเลยนะคะ! งั้นไรท์จะพยายามอัพอย่างแรงนะ! ถึงจะเริ่มไม่ว่างแล้วก็จะอัพเรื่อยๆเท่าที่ได้น้า ขอบคุณที่ติดตามค่ะ<3
      #1918-1
    • #1918-2 บาบิQ(จากตอนที่ 45)
      15 พฤษภาคม 2558 / 20:52
      ติดตามอย่างแรงเลยนะคะ! งั้นไรท์จะพยายามอัพอย่างแรงนะ! ถึงจะเริ่มไม่ว่างแล้วก็จะอัพเรื่อยๆเท่าที่ได้น้า ขอบคุณที่ติดตามค่ะ<3
      #1918-2
  9. #1917 AomJung Eiei (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 05:51
    รอตอนต่อไปนะคะ ชอบมาก:)
    #1,917
    1
    • #1917-1 บาบิQ(จากตอนที่ 45)
      15 พฤษภาคม 2558 / 20:52
      ขอบคุณค่า ชอบมากที่มาเม้นให้ค่ะ 555>< อิอิ
      #1917-1
  10. #1915 *!POPEYE!* (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 18:21
    ตัดเรื่องปัญหาต่างๆออกไปแล้วอิจฉาโคตร พอเอากลับมาใส่แล้ว....ปล่อยนางไปเถอะ
    ป.ล.สู้ๆ
    #1,915
    1
    • #1915-1 บาบิQ(จากตอนที่ 45)
      15 พฤษภาคม 2558 / 20:50
      ขอบใจจ้า^_^
      #1915-1
  11. #1913 milkystar (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 12:14
    สนุกมากค่ะ รอตอนต่อไป ^^
    #1,913
    1
    • #1913-1 บาบิQ(จากตอนที่ 45)
      11 พฤษภาคม 2558 / 10:00
      อัพครบ100% แล้วนะคะ
      #1913-1
  12. #1912 Leejung-shin (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 22:09
    เออออนางเอกเนี่ยโชคดีจังรอบๆตัวมีแต่คนหน้าตาดีทั้งน๊านนนน!
    มีแต่คนรักมีแต่คนหลง จะรอออออออออออออไรท์อัพนะคะ จุ๊บๆ :)
    #1,912
    1
    • #1912-1 บาบิQ(จากตอนที่ 45)
      11 พฤษภาคม 2558 / 09:59
      โชคไม่ดีแค่ต้องเจอแต่เรื่องวุ่นๆนี่แหละค่ะ
      #1912-1
  13. #1911 BF_junior (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 21:52
    รักและคิดถึง จุ้บ
    #1,911
    1
    • #1911-1 บาบิQ(จากตอนที่ 45)
      11 พฤษภาคม 2558 / 09:58
      จุ้บ >3<
      #1911-1
  14. #1910 โอเออิ (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 20:00
    !!!เศร้าแทนไรท์เตอร์รออยู่นะคะ
    #1,910
    1
    • #1910-1 บาบิQ(จากตอนที่ 45)
      11 พฤษภาคม 2558 / 09:57
      เหมือนจะเศร้ากันทุกคนเลยTT
      #1910-1
  15. #1909 Pooh1906 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 18:05
    รอตอนต่อไปอยู่นะค้าาาา
    #1,909
    1
    • #1909-1 บาบิQ(จากตอนที่ 45)
      11 พฤษภาคม 2558 / 09:57
      มาแล้วค่ะ
      #1909-1
  16. #1908 ~Nyx~ (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 17:47
    สนุกมากค่ะ รอตอนต่อไปอยู่นะ ><
    #1,908
    1
    • #1908-1 บาบิQ(จากตอนที่ 45)
      11 พฤษภาคม 2558 / 09:56
      ตอนเดิมเลยค่ะ อัพครบ100% แล้วว
      #1908-1
  17. #1907 Aunyarat (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 17:22
    สงสารเดรโกเหมือนกันนะเนี่ยย เฮ้ออ ขอบคุณที่อัพให้อ่านนะค่ะ รอตอนต่อไปอยู้น้าา สู้ๆๆๆๆๆ
    #1,907
    1
    • #1907-1 บาบิQ(จากตอนที่ 45)
      11 พฤษภาคม 2558 / 09:55
      ขอบคุณที่อ่านให้อัพเช่นกันค่า^_^
      #1907-1
  18. #1906 boo (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 14:55
    อยากรู้เรื่องทรอนซ์อะไรด์ต่อเร็วนะคร้าาาาาาาาาาาา

    ป.ล. รักทรอนซ์ที่สู้ดดดดดดดดด
    #1,906
    1
    • #1906-1 บาบิQ(จากตอนที่ 45)
      11 พฤษภาคม 2558 / 09:54
      อัพครบ100% แล้วค่ะ
      #1906-1