The Keyz ..เสกกุญแจ ไขหัวใจ (เจ้าชาย)นายเย็นชา !

ตอนที่ 25 : The Keyz 25 เริ่มประลอง&คำสาป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,566
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    3 เม.ย. 62

[25]

            แสงสีเงินยวงจากจันทราที่แทรกผ่านกรอบหน้าต่าง ช่วยขจัดความมืดมิดยามรัตติกาลภายในห้องสี่เหลี่ยมกว้าง สะท้อนให้เห็นภาพบุรุษร่างหนา ประคองร่างบางกว่ามากบรรจงวางนอนบนเตียงนุ่มซึ่งอยู่ไม่ไกลจากขอบหน้าต่าง ผ้าม่านสีชมพูพื้นสะบัดวูบหนึ่งต้อนรับลมหนาวที่มาเยือนเป็นระยะๆ

 

            นัยน์ตาสีเข้ม นิ่งลึกจับจ้องไปยังดวงหน้าหวาน แพขนตาพริ้มนาบแก้มที่แดงระเรื่อ เนื่องจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ เฝ้ามองปากแดงอวบอิ่มพร่ำบ่นพรรณนาฟังไม่ได้ศัพท์ ดวงหน้ายุ่งๆบ่งบอกถึงอารมณ์ที่ไม่ค่อยจะดีนักของเจ้าคนหลับ

 

ไอ้งี่เง่า เย็นชา นิสัยไม่ดีเสียงหวานสบถยาว ทำเอาคนที่กำลังจ้องถึงกับสะดุ้งแล้วขมวดคิ้ว

 

ทำอย่างนี้ได้ไง นายทำกับฉันอย่างนี้ได้ยังไง!!…ฮือพอด่าจนสะใจก็เปลี่ยนบทเป็นคนเจ้าน้ำตา

 

“…”

 

ทรอนซีรา..”เสียงนั่นแหบพร่าเนื่องจากใช้เสียงไปมาก

 

หืม?”ขานรับซักหน่อย คนตรงหน้าจะได้ไม่ดูเสียสติจนเกินไป

 

นายมันนายมันใจร้าย

 

งั้นหรอชักจะสนุกกับการพูดกับคนที่คุยไม่รู้เรื่อง

 

ใช่สินะ ฉันมันคนนอก นายแค่ทำดีกับฉันเพียงเพราะจะไล่ฉันไปใช่ไหมล่ะทำไมไม่พูดกันดีๆ เอาแต่ปั้นหน้าน้ำแข็งแบบนั้นชิ!”ดวงหน้าละมุนนั่นยุ่งขึ้นไปอีก เสียงพ่นลมหายใจยาวตบท้ายบทสนทนาบ่งบอกว่าอารมณ์อยู่ในขั้นขุ่นมัวสุดๆ

 

หึปากเรียวขยับยิ้ม ดวงหน้าคมเข้มคลายลงจนดูอ่อนโยน

 

รู้อยู่ว่าฉันคิดยังไงกับนาย ฉันน่ะรักนายมากขนาดไหนไม่รู้บ้างเลยหรือไง นายยังจะทำร้ายจิตใจฉันอีก ฮือๆๆ

 

“…”

 

ฉันขอโทษ ที่พูดต่อว่านาย ฉันเป็นตัวซวยของนายจริงๆด้วย ดีแต่ยุ่ง

 

อืม รู้ตัวก็ดีคนเก็บอารมณ์เก่งอดเสริมไม่ได้

 

จะให้ฉันทำยังไงทำยังไงดีฮือๆๆ ฉันขอโทษ อย่าทำหน้าแบบนั้นจะได้ไหม อย่าเย็นชากับฉันอย่าเกลียดฉันเลยนะมือเล็กนั่นเอื้อมขึ้นมา เหมือนจะไขว่คว้าอะไรบางอย่าง เมื่อพบกับความว่างเปล่าของอากาศธาตุ ใบหน้านั้นสลดลงอย่างน่าใจหาย มือเล็กๆตกลงข้างลำตัว..

 

                        ใบหน้าของเจ้าชายน้ำแข็งยังคงนิ่งสงบสมฉายา ตาตวัดมองมือเล็กข้างนึงที่ขยับนิ้วนิดๆเหมือนต้องการไขว่คว้า ใจบังเกิดความลังเล แต่แล้วก็ต้องถอนหายใจพ่ายแพ้ให้แก่ความใจอ่อนของตนเอง มือหนาจึงเอื้อมไปจับกุมมือที่ว่างเปล่านั่นไว้แล้วบีบเบาๆ

 

ฉันไม่ได้เกลียดเธอเสียงทุ้มกระซิบแผ่วเบา ร่างบางขยับตัวนิดๆ ไม่แน่ว่าเสียงนี้จะถึงตัวเธอหรือไม่

 

            รอยยิ้มหวานละไมจากริมฝีปากอวบอิ่ม บ่งบอกว่าเจ้าตัวคงกำลังหลับฝันดี..

 

 

 

            ฤดูกาลประลองเวทย์เริ่มขึ้นแล้ว การประลองแบบทีมถูกจัดขึ้นหนึ่งอาทิตย์โดยมีการสุ่มทีมจากทั้งหมด หนึ่งร้อยห้าสิบทีม แข่งแบบผู้ชนะเท่านั้นที่จะเข้ารอบ ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะเหลือรอด ผู้ที่ยืนหยัดในทีมสุดท้ายคือผู้ชนะ

 

            การจัดตำแหน่งการยืนของผู้เล่นได้ถูกบรรยายโดยราล์ฟเฟ ครอส โพรเทกเตอร์แห่งทรอนซีรา นั่นคือจะยืนเป็นรูปตัว Y โดยปลายบนของตัววายด้านซ้ายคือตำแหน่งของProtector ด้านขวาคือตำแหน่งของ Knight จุดศูนย์กลางคือ Prince และ Healer ที่อยู่ปลายล่างของตัววาย

 

            การตัดสินในเกมคือการชิงธงของคู่ต่อสู้กลับมาในเขตแดนตัวเอง โดยธงนั้นจะถูกปักอยู่ระหว่างตำแหน่งของ Prince และ Healer

 

เป็นไงชาร์ลีน ชุดใส่ได้ไหมมารีอาเดินเข้ามาในเงากระจก ฉันจึงมองสำรวจชุดเธอที่มาเต็มยศ สวมเสื้อเกราะเหล็กกับรองเท้าบู๊ทยาวในมาดอัศวิน

 

เอ่อ ก็ดีฉันตอบไปอย่างไม่แน่ใจนัก เพราะชุดฮีลเลอร์นี่มันออกจะไม่เข้ากับสนามรบซักเท่าไหร่

 

            เป็นเดรสสีขาวยาวคลุมเข่า แขนสั้นตุ๊กตา มีเสื้อคลุมตัวนอกครึ่งตัวที่ปักดอกกุหลาบอยู่ที่อกซ้ายบ่งบอกถึงตำแหน่งฮีลเลอร์

 

ว้าว น่ารักจังราล์ฟเฟเดินผิวปากเข้ามาใกล้ แล้วเอ่ยชม

 

ฉันว่าชุดนายดูดีกว่าอีกฉันเหลือบมองชุดคลุมตัวยาวสีน้ำเงิน คล้ายนักบวชในร่างราล์ฟ สัญลักษณ์รูปไม้กางเขนคว่ำปักอยู่ที่อกซ้ายเช่นกัน

 

คนมันหล่ออะใส่อะไรก็ดูดี^^”ราล์ฟเอ่ยอย่างไม่อายปาก ฉันยิ้มแห้งๆไปให้ สายตาเลื่อนไปยังบุรุษที่กำลังยืนกอดอกนิ่ง สีหน้าเรียบเฉย

 

            เขาอยู่ในชุดไปรเวท เชิ้ตสีขาวธรรมดา สวมแจ๊กเก็ตสีดำขอบทองทับ สัญลักษณ์รูปมงกุฎปักอยู่ตรงอกซ้าย เหมือนคนทั่วไปแต่กลับมีอะไรดึงดูด กลิ่นอายความหยิ่งทะนงในสายเลือดเจ้าชายนั่นมั้งที่ทำให้เขาแตกต่าง มันโดดเด่นออกมาจนคนธรรมดาอย่างฉันคงเทียบไม่ติด

 

พร้อมไหม?”มารีอามีน้ำเสียงจริงจังขึ้น เรียกความสนใจจากฉันให้กลับไปมอง

 

ไม่พร้อมก็ต้องพร้อมฉันพูดอย่างไม่แน่ใจ ราล์ฟพยักหน้าเนิบๆ

 

มือใหม่ก็เงี้ย ครั้งแรกจะตื่นเต้น แต่ลงสนามจริงก็หายเองอะ สนุก เชื่อดิ!!”

 

เพราะเป็นนายไงมันเลยไม่น่าเชื่อTT”

 

            เสียงประกาศเรียกชื่อผู้เข้าแข่งขันรายต่อไปทำให้ทุกคนเงียบฟังอย่างตั้งใจ ตอนนี้เราทั้งหมดถูกเก็บตัวอยู่ในห้องส่วนตัวซึ่งถูกจัดไว้ให้ผู้ที่ต้องเข้าร่วมแข่งขันในวันนี้ โดยไม่รู้ลำดับเวลาว่าจะได้ลงสนามเมื่อไหร่ เพราะตารางเวลาไม่แน่นอน ขึ้นอยู่กับว่าจะแข่งกันนานเท่าไหร่ บางทีมแข่งกันเป็นชั่วโมงแต่บางทีมกลับแย่งธงกันแค่สามนาที

 

ทีมผู้แข่งขันต่อไป ได้แก่…”เสียงดนตรีจังหวะตื่นเต้นพาเอากลุ่มคนที่รอลงแข่งพากันกลั้นใจ ฮอลโลว์ และ แพทริกซ์ ทีม!!”

 

            ฉันไหวตัวนิดๆทันทีที่ได้ยินชื่อปรินซ์ที่ถูกเรียก มารีอากับราล์ฟมองหน้ากัน

ไปดูกัน

 

            เสียงเชียร์ดังลั่นฮอลล์ที่เคยใช้ฝึกการประลอง ณ วันนี้เป็นสนามจริงที่ทั้งใหญ่ทั้งกว้างด้วยความยาวจากประตู หนึ่งถึงสี่ สองทีมที่ยืนประจันหน้ากันห่างกันแบบที่เห็นกันแค่หัวโด่เด่ อาจจะมองไม่รู้ก็ได้ว่าใครเป็นใคร

 

ฉันว่า แค่วิ่งไปเอาธงก็หอบตายแล้ว=[]=”ฉันอดบ่นไม่ได้ มองความยาวของสนามแล้วนึกอยากจะถอนตัว ว่าแต่พวกนายคงไม่ได้ให้ฉันวิ่งไปเอาธงมาหรอกนะ

 

หน้าที่นั้นน่ะมันฉันต่างหากราล์ฟแทรกขึ้นมา ขยิบตาให้ ฉันถอนหายใจอย่างโล่งๆนึกถึงความเร็วนรกนั่นแล้วดูเหมือนจะไม่มีปัญหา

 

ชาร์ลีน หน้าที่ของเธอก็คือ..”

 

ยืนนิ่งๆ ไม่หาเรื่อง เท่านั้นก็พอใช่ไหม ฉันรู้แล้วน่า-3-”ฉันตัดบทมารีอาแทบจะทันที เจ้าหล่อนส่งตาเขียวๆมาในขณะที่ราล์ฟกลั้นหัวเราะ

 

            แต่ก่อนที่บทสนทนาจะยืดเยื้อ พวกเราก็ทิ้งตัวลงบนอัฒจรรย์ที่อยู่ชั้นบนสุด แล้วเพ่งมองดูคนในสนามที่กลายเป็นมดอยู่บนพื้นล่างสุด ด้วยความสูงระดับนี้

 

            ปี๊ดดดดดดดด!! เสียงนกหวีดแหลมสูงผิดปกติทำเอาคนขวัญอ่อนอย่างฉันสะดุ้งนิดๆ ไม่ชินสักทีว่ามันเป็นการประกาศเริ่มเกมการแข่งขัน

 

            บึ้ม!!!

ระเบิดลูกใหญ่ถูกขว้างลงพื้นโดยการ์มี เดอะ โพรเทกเตอร์ ส่งผลให้เกิดกลุ่มควันหนาตาบดบังทรรศนียภาพ

 

            ฮอลโล่ว์ ที่ยืนในตำแหน่งปริ๊นซ์ยืดสยายปีกที่โผล่มาจากหลังเขาเมื่อไหร่ไม่รู้ ก่อนจะสะบัดพั่บๆตีลมไล่ควันเขม่านั้นออกไป บังเกิดภาพที่ชุลมุนในความคิดของฉัน

 

            การ์มีกำลังวางหมัดสู้มือเปล่ากับไนท์ในฝ่ายตรงข้ามที่บุกเข้ามาในเขตแดนแล้ว ขณะที่โซลซึ่งเป็นไนท์เช่นกันก็บุกเข้าไปอีกฝั่ง แต่ต่างกันที่มือนั้นเอื้อมไปแตะธงฝ่ายนั้นได้แล้ว!! ที่น่าตกใจคือภายในไม่กี่อึดใจทำไมไนท์แห่งแพทริกซ์ถึงได้ไปถึงที่ตั้งของธงได้เร็วขนาดนั้น

 

โอ้โห เจ้านั่นเจ๋งเหมือนกันนี่หว่าราล์ฟผิวปากเอ่ยชม ตาสีฟ้าเทาสั่นริกๆเหมือนอยากจะกระโดดเข้าไปในสนามแข่งด้วยคน

 

            แต่มีหรือปริ๊นซ์ฝ่ายนั้นจะยอม ร่างที่ติดปีกด้านหลังลอยขึ้นเหนือสนาม ลมพายุพัดกรรโชกแรงจนร่างโซลนั้นถูกสะบัดออกไป มือยกขึ้นบังตา ธงที่คว้ามาก็หลุดมือไปตกอยู่ข้างๆ

 

            ปริ๊นซ์แพทริกซ์เริ่มแผลงฤทธิ์ธนูลูกไฟนั่นปล่อยไปยังร่างที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศจนต้องเบี่ยงหลบ ตาเหยี่ยวเพ่งไปยังร่างที่อยู่ไกลลิบ อำนาจบางอย่างกลับแผ่ออกมาจากตัวเขาคนนั้น ผู้ที่มีนัยน์ตาคมกริบสีโลหิตนั่น

 

            เป็นจังหวะที่โซลคว้าธงได้อีกครั้งก่อนจะพยายามวิ่งฝ่าเข็มเล็กๆที่สาดเทลงมาดั่งห่าฝน เลือดสดๆไหลย้อยเป็นวงกว้างหากแต่เท้าทั้งสองยังคงตรงมุ่งเพื่อคว้าชัยให้ทีม

 

            แต่แล้วเท้าทั้งสองก็ต้องหยุดกึก เมื่อเถาวัลย์หนาโผล่พรวดจากใต้ดิน ฉุดดึงร่างให้ครูดลงกับพื้นอย่างแรงและเร็วเป็นฝีมือของโพรเทกเตอร์ของฮอลโล่ว์

 

ท่าจะเจ็บราล์ฟพากษ์อย่างมันปากต่อไป สีหน้าหวาดเสียว

 

ส่งธงมาซะแพทริกซ์ ถ้าไม่อยากให้คนของนายต้องเจ็บไปมากกว่านี้เสียงแหบพร่าดังมาจากบุรุษผู้ครองตำแหน่งปริ๊นซ์ ร่างของเขายังคงลอยค้างอยู่กลางอากาศ

 

หึหึหึหึฮ่าๆๆๆบุรุษนัยน์ตาสีแดงหัวเราะลั่น หากแต่เป็นเสียงหัวเราะที่น่ากลัว เหมือนกับเหมือนกับเสียงหัวเราะจากซาตาน นายขู่ฉัน?”

 

งั้นลองดู

 

ร่างโซลดิ้นเร่าๆกับพื้น ร่างของเขาถูกบีบรัดจากไม้เลื้อยใต้ดิน กดลงไปเรื่อยๆจนพื้นดินนั้นยุบลงไป

 

            แสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นจากร่างโซล ทำให้ฉันเหลือบไปมองหญิงสาวที่อยู่ในตำแหน่งฮีลเลอร์ แพทตี้เพ่งสายตาทำการฮีลระยะไกล ทำให้ร่างที่กำลังทรมานนั้นหยุดการเคลื่อนไหว

 

เวทย์รักษาชั้นยอดมารีอาเอ่ยชมข้างๆ ทำเอาฉันใจตุ้มๆต่อมๆ ถ้าเป็นฉันที่รักษาขึ้นมา คนที่ฉันต้องปกป้องเหล่านี้จะมีโอกาสได้ชมเชยในฝีมือบ้างไหมนะ

 

            เหลือบไปมองคนข้างๆที่อยู่ไกลถัดจากมารีอา สีหน้าเขานั้นยังคงสงบ

ฉันจะปกป้องนายได้ไหมนะที่พยายามฝึกหนัก ทำทุกวีถีทาง ตั้งอกตั้งใจเรียนการรักษาด้วยเวทย์มนตร์ ทั้งหมดก็เพราะฉันอยากจะเป็นฝ่ายปกป้องเขาบ้างก็แค่นั้น

 

            นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มตวัดมาสบตรงๆ ทำให้ฉันชะงักแต่ก็เบือนสายตาหลบไม่ได้ เขาเลิกคิ้วนิดๆเป็นเชิงถาม

 

..ปล่าวๆไม่มีอะไรฉันส่ายหน้าแรงๆแล้วถือโอกาสหันควับไปมองเหตุการณ์เบื้องล่างที่ดูจะวุ่นวายกว่าเก่าเพราะไนท์ที่บุกมายังเขตแพทริกซ์นั้นถือโอกาสโจมตีแพทตี้ ซึ่งเป็นฮีลเลอร์

 

            ร่างเล็กจำต้องหยุดการรักษา กุมต้นแขนที่โชกเลือด แต่ดวงหน้านั้นยังคงสงบ

 

ลูกไฟเล็กๆถูกปล่อยจากอุ้งมือหนาของบุรุษผู้ใช้ไฟ มันพุ่งไปยังร่างที่บังอาจถือดีบุกรุกเขตแดน ทันทีที่มันสัมผัสกับร่างผู้บุกรุก ตาทั้งสองเบิกกว้างก่อนจะกรีดร้อง ขณะที่เปลวไฟเริ่มโหมกระหน่ำ แผดเผาร่างทั้งร่างที่ดิ้นลงไปกลิ้งกับพื้น เสียงโอดครวญแสดงความทรมานขณะที่ภาพเหล่านั้นกลืนเสียงเชียร์ของคนดูทั้งฮอลล์ไปแล้ว เหลือไว้แต่ความเงียบที่น่ากลัว

 

แพทริกซ์ราชามัจจุราชแห่งเปลวไฟนรกโลกันต์

สังการเหยื่อโดยที่ตาไม่กระพริบ นัยน์ตาสีแดงฉานวาววับสมฉายา

คนคนนี้น่ากลัวน่ากลัวเกินไป

ต่างคนต่างประเมินในใจ ความหวาดผวาคลืบคลานในใจ จดจำได้เป็นอย่างดีว่าคนคนนี้ไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยว

 

ร่างของโซลตะเกียกตะกายขึ้นจากหลุมลึก เถาวัลย์นั้นหายไปแล้วเนื่องจากคนคนนั้นติดกับระเบิดของโพรเทกเตอร์ของเขา มือคว้าธงที่นอนนิ่งอยู่ใกล้ๆก่อนจะออกตัววิ่งกลับออกไป

 

เอาเลย เจ้าบ้า!!”โซลตะโกนลั่น ก่อนที่ทุกคนจะเข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร เสียงระเบิดก็ดังตูม!!ขึ้นมาก่อน ผลักร่างที่กำลังวิ่งทั่กๆนั่นกระเด็นออกมาจนถึงเส้นเขตแดนตนเองทันที

 

ปี๊ดดดดดดดดดดดดด!! . .เสียงหวีดแหลมดังขึ้นอีกครั้ง

แพทริกซ์ ทีม ชนะ!!”

 

                        เสียงเฮลั่นดึงก้องไปทั่ว ตามไปด้วยเสียงปรบมือที่ดังประสานกันเกรียว ผู้ชนะในทีมแต่ละคนได้รับบาดเจ็บไม่มาก จะมีก็แต่โซลที่ดูจะสะบักสะบอมที่สุด เขาตวัดสายตามองการ์มีที่ยักคิ้วให้กวนๆ

 

ไอ้บ้า เมื่อกี้มันเฉียดสุดๆเลยนะว้อย- -”

 

จะได้ส่งแรงๆไง เป็นไงถึงที่เลยนะไม่ต้องวิ่งให้เหนื่อยการ์มีตอบกวนๆ

 

            ก่อนที่จะมีรายการประลองเดี่ยวระหว่างโพรเทกเตอร์และไนท์ แพทตี้ก็วิ่งทั่กๆเข้ามากลางวงก่อนจะก้มตัวรักษาให้โซล

 

            ฉันเลื่อนสายตาจากกลุ่มคนสามคน ไปยังบุรุษที่ยืนนิ่งอยู่ในตำแหน่งของเขาไม่ขยับ แล้วก็ต้องสบตากับนัยน์ตาสีแดงที่ทอดมองมาก่อน เขาขยับยิ้มนิดๆมา ฉันไม่แน่ใจว่าเขายิ้มให้ฉันรึเปล่า เสียงกริ๊ดสนั่นดังลั่นจากสาวๆผู้มีหัวใจเชียร์แพทริกซ์เรียกสติให้ฉันและผองเพื่อนเผ่นจากบริเวณนี้โดยเร็ว ถ้าไม่อยากหูดับไปซะก่อน _ _

 

โอ้โห สองนาทีครึ่ง เจ้าพวกนั้นนี่ทำลายสถิติไปแล้วราล์ฟเหลือบมองนาฬิกาเรือนใหญ่ที่ถูกแขวนไว้บนสุดของอาคาร

 

ฝีมือไม่เลวมารีอาพยักหน้ารับ ขณะที่ฉันหน้าซีดเผือดไปแล้ว

 

เลวร้ายสุดๆYY”ฉันถอนหายใจ กำชายกระโปรงแน่น เลือดในกายสูบฉีดอย่างคล่องแคล่ว เสียงหัวใจเต้นรัวเหมือนมีคนแบกกลองเข้าไปตีในนั้น

 

หึเสียงพ่นลมหายใจเบาๆจากคนข้างๆทำให้ฉันเบือนหน้าไปสบ ใบหน้าทรอนซ์เรียบเฉยเช่นเคยแต่นัยน์ตาที่ทอดมองมานั่นดูอ่อนโยนขึ้นแปลกๆ ไม่ต้องกลัว

 

ใครบอกว่าฉันกลัวT^T”

 

มือสั่น ขาสั่นขนาดนั้นน่ะนะ- -”

 

ตื่นเต้นเล็กน้อยต่างหากY^Y”

 

หึ..”ทรอนซ์ขยับยิ้ม เป็นยิ้มที่คลายความกังวลในใจลงได้มากกว่าครึ่ง จะไม่มีใครทำอะไรเธอได้

 

อือฉันรับเบาๆ พยายามฝืนยิ้มตอบ หัวใจกลับมาเต้นปกติ ก่อนจะได้พูดอะไรคนคนนึงก็ก้าวเข้ามาในห้อง เขาเป็นผู้ชายตัวไม่สูงมาก อยู่ในชุดพิธีการ

 

เตรียมตัวด้วยครับ ทรอนซีราทีม ถึงคิวพวกคุณแล้ว

 

“O_O!”ฉันอ้าปากค้าง ยกแขนขึ้นจับไหล่ราล์ฟไว้อย่างหาที่ยึดเกาะก่อนที่จะทรุดลงไปกับพื้นจริงๆ

 

ดี!! ไปกันเถอะ^O^”เจ้าราล์ฟยังคงร่าเริงเหมือนได้ตั๋วฟรีไปดิสนี่แลนด์ ไม่ใช่สนามรบ มันยังจะลากแขนฉันไปด้วยอีกต่างหาก

 

สีหน้าไม่ดีเลยนะ มั่นใจหน่อยสิมารีอาเข้ามากระซิบเบาๆ

 

อื้อๆๆTT”ฉันแทบจะเป็นลมระหว่างเดิน ตามองตรงไปข้างหน้าพยายามไม่สนใจสายตาทุกคู่ที่เพ่งมองเมื่อเดินผ่าน เท้าเดินลงบันไดที่ทอดยาวจากชั้นบนสู่ด้านล่างสุดที่เป็นพื้นดิน สมองเหมือนถูกปิดสวิทช์การรับรู้ชั่วคราว ปล่อยให้ราล์ฟพาร่างมายืนแข็งเป็นรูปปั้นในตำแหน่งฮีลเล่อร์ เขาตบไหล่ให้กำลังใจก่อนจะผละออกไปยืนประจำตำแหน่งโพรเทกเตอร์

 

            แผ่นหลังกว้างของทรอนซ์ยืนอยู่ตรงหน้า ระยะห่างประมาณสองเมตรแต่มันชวนให้รู้สึกอุ่นใจประหลาด

 

จะไม่มีใครทำอะไรเธอได้

 

 น้ำเสียงหนักแน่นนั่นดังก้องในหัว ฉันกระพริบตาถี่เรียกสติคืนมา

ใช่สิ ฉันต้องการปกป้องเขาไม่ใช่หรอ ถ้ายังขี้ขลาดอยู่แบบนี้แล้วจะไปปกป้องใครได้

 

            ปี๊ดดดดดดดด

เริ่มแล้วสินะมันกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

 

 

            เสียงแหลมเล็กดังขึ้นก้องสนามบ่งบอกถึงการเริ่มการแข่งขันอย่างเป็นทางการ ตาทุกคู่สบประสานกันนิ่งไร้การเคลื่อนไหว ไอรังสีอาฆาตที่แผ่ออกจากร่างแต่ละคนทำให้บรรยากาศในเกมตึงเครียดขึ้นมา เสียงโห่เชียร์นั้นหยุดลงแล้วรออย่างตั้งใจ

 

            มารีอา ไทรีนอลเสียงทุ้มดังขึ้น เรียกไนท์สาวให้ขยับตัวนิดๆ มือกำด้ามดาบไว้แน่น แต่เมื่อมองสบกับนัยน์ตาสีน้ำตาลแดงนั่นก็ทำให้ตาสีชาอ่อนเบิกกว้าง

 

            นาย..!”มารีอาชี้ดาบไปยังไนท์ที่ยืนในฝั่งตรงข้าม แม้จะมองเห็นหน้าไม่ชัดแต่หล่อนก็มั่นใจว่าต้องเป็นคนคนนั้น! ที่คอยเข้ามากวนใจตลอดเวลาตั้งแต่เจอกันครั้งแรกในป่าโลหิต เขาที่ช่วยชีวิตเธอไว้

 

            อ้าว รู้จักกันตอนไหนหว่าราล์ฟยืนเกาหัวแกรกๆหมดท่าโพรเทกเตอร์ ชาร์ลีนที่ยืนอยู่ไกลออกไปก็ถอนหายใจปลงๆ

 

            อย่ามัวเสียเวลา เข้ามาเลยดีกว่าอัศวินสาวประกาศลั่น ก่อนจะพุ่งทะยานขึ้นไปบนฟ้าแล้วลงวาดดาบลงมาด้านล่างไปยังไนท์หนุ่มอีกคนที่ยืนเอาดาบรับด้วยสีหน้าเรียบๆ

 

            เสียงวัตถุที่ทำจากเหล็กดังประสานกันชวนแสบแก้วหู ฝ่ายร่างบางสมส่วนดูจะได้เปรียบเพราะเป็นฝ่ายรุกอย่างเดียว ส่วนฝ่ายรับไม่มีท่าจะโต้กลับเลยสักนิด

 

            ฟาดเอาๆอีกแล้ว รู้ไหมผู้หญิงเขาไม่จับดาบเอริคดุเบาๆ ขณะที่จำต้องก้าวถอยหลังเมื่อผู้หญิงตรงหน้าหมุนตัวฟาดลงมาเต็มแรงไม่ยั้ง

 

            อย่าดูถูกฉัน แสดงฝีมือนายออกมาซักที!”เสียงหวานแหวขึ้น เรียกรอยยิ้มจากมุมปากคนถูกท้า ร่างหนาพลิกตัวเล็กน้อย แล้วดึงร่างบางสมส่วนเข้ามาชิด ผู้ชมพากันกลั้นหายใจด้วยความลุ้น

 

            จะให้สู้กับว่าที่ภรรยาได้ยังไงล่ะไนท์หนุ่มยิ้มกริ่ม ก่อนจะก้มลงประทับรอยจูบบนแก้มนวลที่เริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อ เรียกเสียงเฮดังลั่นทั่วสนามกับรายการเอนเตอร์เทนสดๆที่เกิดในสนาม ไนท์จีบไนท์ กันเองเสียแล้ว

 

            หนอย แก!!”เสียงคำรามดังมาจากโพรเทกเตอร์แห่งทรอนซีรา ตาฟ้าเทาสั่นริกๆขณะที่พุ่งเข้าไปปล่อยหมัดใส่ไนท์ฝั่งตรงข้ามด้วยความเร็วที่ใครๆก็จ้องไม่ทัน ปากที่อ้าค้างเพราะเพิ่งหัวเราะก็ต้องแช่อยู่อย่างนั้นเพราะใบหน้าเจ้าหนุ่มขี้เล่นคนนั้นเขียวปั๊ด ไม่มีรอยยิ้มบนดวงหน้าเยาว์หลงเหลืออยู่อีก

 

            ราล์ฟเฟ กลับไปประจำตำแหน่งของนายซะมารีอาขึ้นเสียงแต่ดูเหมือนราล์ฟจะไม่ให้ความร่วมมือ เพราะการต่อสู้ระหว่างไนท์กับโพรเทกเตอร์ได้เริ่มขึ้นซะแล้ว

 

            เปิดช่องโหว่สำคัญให้ปริ๊นซ์ ยืนโดดเดี่ยวอยู่หน้าธงที่ปักอยู่ด้านหลัง กำลังสะบัดพลิ้วตามแรงลม

 

            ร่างบางของหญิงสาวตำแหน่งฮีลเล่อร์ยืนนิ่ง กวาดมองภาพเบื้องหน้าอย่างมีสมาธิ ขณะที่สายตาสะดุดกับธงที่สะบัดด้วยแรงลมตรงหน้า คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน เกิดความสงสัยในใจ..

 

            พลันดวงหน้าหวานก็ยุ่งขึ้นนิดๆ ตาสีอเมทิสต์เบิกกว้าง สมองอันปราดเปรื่องวิเคราะห์ผล ก่อนจะพุ่งตัวไปข้างหน้าแล้วผลักอะไรบางอย่างสุดแรง!

 

            อะไรบางอย่างนั้นที่กำลังจะแย่งธงตรงหน้าไป!

ในฮอลล์นี้ถูกปิดมิดชิด ไม่มีทางที่ลมจะเข้ามาได้ แต่กลับเป็นธงของฝั่งเธอที่สะบัดไหวๆในขณะที่ฝั่งตรงข้ามไม่แม้แต่จะขยับ

 

            พลั่ก!!

ปรากฏเป็นร่างบุรุษที่มือข้างขวาได้คว้าธงไปได้ต่อหน้าต่อตา ร่างบางที่กระแทกเข้าใส่ทำให้เขาเสียการทรงตัว ล้มกลิ้งไปพร้อมกับร่างนั้น

 

แก!!”ร่างผู้บุกรุกที่แฝงมากับสายลมตะคอกใส่ ถลึงตามองร่างเล็กที่กอดเข่าเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

 

จะเอาธงนั่นไปไม่ได้!!”ร่างบางประกาศลั่น เรียกสายตาคนดูให้เหลือบมองสถานการณ์ทางด้านนี้ บางคนอุทานขึ้นเมื่อมองเห็นชัด

 

            ทรอนซีราเริ่มวุ่นอยู่กับโพรเทกเตอร์ที่บุกเข้ามา โดยไม่ทันระวังว่ามีผู้บุกรุกหลุดรอดไปจากสายตา นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มตวัดไปมองด้านหลังเห็นภาพที่ชวนให้ใจดิ่งลงไป สาวน้อยคนนั้นกำลังยื้อยึดธงกับชายที่ดูแข็งแกร่งกว่าเธอหลายเท่า!

 

            ทรอนซ์สบถเบาๆ เสกเกราะเวทย์ขึ้นมากันมนตร์ที่ฝ่ายตรงข้ามปล่อยออกมาไม่หยุดไม่หย่อน หันไปมองร่างบางที่ทุ่มสุดตัวกับการแย่งธงคืนมา

 

“”อย่าประมาทสิ ทรอนซีราเสียงน่ากลัวดังขึ้นจากอีกฟากสนาม มีดสั้นถูกส่งเข้ามาผ่านเกราะเวทย์ที่ช่วยชะลอความเร็วเล็กน้อย ปักลงกลางหลังของเจ้าชายน้ำแข็ง

 

มีดสั้นของฉันลงอาคม มันสามารถผ่านเกราะเวทย์ได้ อย่าได้ประมาทเชียวเสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้ทรอนซ์ต้องหันกลับไปเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ทั้งที่ความสนใจมุ่งอยู่ที่เหตุการณ์ด้านหลัง

 

            เหตุการณ์ชุลมุนหนักขึ้นไปอีก กลุ่มคนดูสลับสายตามองคู่ไนท์-โพรเทกเตอร์ ความเร็วนั่นสูสีทั้งผู้ที่ออกหมัด และผู้ที่ใช้ดาบ คู่ของไนท์กับปริ๊นซ์ก็ดุเดือด อัศวินสาวนั้นไม่มีพลาด ตวัดดาบเกี่ยวเลือดเนื้อปริ๊นซ์ทำให้ฮีลเล่อร์ด้านหลังต้องทำงานหนัก คู่ของปริ๊นซ์ทรอนซีรากับนักเวทย์โพรเทกเตอร์ก็ดูไม่เบา ดูเหมือนปริ๊นซ์จะไม่ค่อยมีกะจิตกะใจจะสู้ด้วยเท่าไหร่เพราะตายังเหลือบไปมองด้านหลังเป็นระยะคู่ที่ดูน่าขันที่สุด ไม่มีดาบ ไม่มีเวทย์ มีแต่มือเปล่าๆที่ยื้อแย่งธงของฮีลเล่อร์แห่งทรอนซีรา

 

ปล่อยนะโว้ย ไม่งั้นจะหาว่าไร้น้ำใจไม่ได้นะคนขโมยธงแหว มองร่างที่พยายามแย่งของสำคัญในมืออย่าตั้งใจแล้วรู้สึกทั้งขำทั้งโกรธ

 

นายแหละปล่อยสิ! ฉันให้ไปไม่ได้หรอก!!”ฮีลเล่อร์สาวเถียงคล่อง เริ่มรู้สึกเจ็บคอนิดๆเพราะเถียงกับเจ้านี่ไปพักใหญ่แล้ว

 

“’งั้นคงต้องใช้กำลัง!”โพรเทกเตอร์ผู้บุรุกเรียกลมเข้ามาในอุ้งมือแล้วสะบัดวูบ ทำให้ร่างบางกระเด็นปลิวไปข้างหน้า

 

ไอซ์ ฟรีซซิ่งน้ำแข็งจับเกาะที่ขาทั้งสองทำให้ขยับไม่ได้ คนขโมยธงเริ่มฉุนกึก

 

เธอบังคับฉันเองนะเขาสลายน้ำแข็งด้วยอากาศที่ถูกรวบรวมเป็นมีดคม ตัดโฉะเดียวน้ำแข็งก็ขาดออกเป็นสองท่อน ยันกายขึ้นพร้อมธงที่อยู่ในมือ อยากได้นักก็เอาไป!”

 

            ปลายธงที่แหลมคมใช้เป็นอาวุธ มันถูกขว้างออกไปยังร่างที่นั่งนิ่งอยู่อย่างนั้น นัยน์ตาสีอเมทิสต์เบิกกว้าง

 

            ทุกคนพากันหยุดต่อสู้ เหลียวกลับไปมองเหตุการณ์ด้านหลังสุด พากันกลั้นใจเพราะวิถีของอาวุธนั้นพุ่งตรงไปยังกลางอกอันเป็นจุดสำคัญที่สุดของผู้ใช้เวทย์

            กล่องควบคุมเวทย์ เปรียบเหมือนหัวใจของมนุษย์ ถ้ามันถูกทำลาย หมายถึงความตายหรือหากมีปาฏิหาริย์ ก็อาจรอดแต่จะต้องสูญเสียอำนาจในการใช้เวทย์มนตร์ไปตลอดกาล!

 

            ฉึก

กริชสีเงินทำจากน้ำแข็ง พุ่งตรงไปตัดธงหักเป็นสองท่อนก่อนที่จะถึงตัวร่างที่ตกเป็นเป้า

 

            โดยที่ไม่มีใครพูดอะไร น้ำแข็งค่อยๆจับตัวขึ้นจากพื้นดิน ร่างผู้บุรุกถูกห่อหุ้มจนไม่อาจขยับตัว!!

 

ทรอนซ์..”ชาร์ลีนร้องเรียก ใจหายกับภาพที่เห็นตรงหน้า ตื่นเต้นยิ่งกว่าวินาทีที่คมมีดนั่นพุ่งตรงเข้ามาเสียอีก เพราะคนที่เธอกำลังเรียกนั้นมีสีหน้าที่แปลกไป

 

            นัยน์ตาสีเทาขาวเย็นเยียบไร้อารมณ์ เขาถือดาบน้ำแข็งคู่ในมือ สองท้าวย่างสามขุมเข้าไปยังร่างที่ยืนนิ่ง ตาของผู้บุกรุกสั่นริกเหมือนได้เห็นภาพที่น่ากลัวที่สุด แต่ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะกรีดร้องขอชีวิต แม้ว่าในใจอยากจะทำอย่างนั้น

 

ทรอนซ์หยุดตรงนั้นเลยนะ!”เสียงราล์ฟดังขึ้นจากอีกฟาก ก่อนที่เจ้าตัวจะโผล่มาประชิดแล้วพยายามยื้อร่างทรอนซ์แต่ก็ไม่เป็นผล สองเท้านั้นก้าวต่อไป

 

ทรอนซ์ ตั้งสติสิ!!”มารีอากรีดเสียงร้อง สีหน้าตื่นๆแสดงความหวาดกลัวปนตกใจ

 

            สีหน้าดุดัน แข็งกร้าวของทรอนซีราทำให้สถานการณ์เครียดหนักกว่าเก่า ทุกคนลืมแม้กระทั่งหายใจ มีอะไรบางอย่างที่บอกว่าไม่มีอะไรหยุดคนตรงหน้าได้ จึงไม่มีใครส่งเสียงห้ามอีกต่อไป

 

            ดาบคู่น้ำแข็งง้างขึ้น ตาสีขาวเทาวาวโรจน์ หมายเอาชีวิต..

 

หมับ..

พอแล้ว พอเถอะนะทรอนซ์เสียงสั่นเครือดังขึ้น พร้อมสัมผัสอุ่นๆ

 

            มัจจุราชน้ำแข็งชะงัก ตวัดสายตาอำมหิตโหดเหี้ยมไปมองร่างบางที่ถือสิทธิ์เข้ามากอดไว้จากด้านหลัง ดวงหน้าละมุนนั้นดูคุ้นเคย นัยน์ตาสีอเมทิสต์ทอดมองมาที่เขาอย่างเว้าวอน ทำให้ความรู้สึกกดดันประหลาดค่อยๆคลายออก ใจที่เต้นรัวกระหายที่จะฆ่ากลับเต้นเบาลงๆจนสงบ

 

            ตาสีเทาขาว พลันเปลี่ยนเป็นทะเลลึกดุจเดิม..

 

ราล์ฟถือจังหวะนี้วิ่งเข้าไปชิงธงฝ่ายตรงข้ามด้วยความเร็ว พริบตาเดียวธงที่ถูกชิงมาชูขึ้นเหนือหัว เข้ามายังเขตแดนประกาศชัยชนะท่ามกลางความหวาดกลัวจนถึงขั้วหัวใจจากผู้ชมที่เฝ้าดูเหตุการณ์

 

 

 

บ้าที่สุด!ทรอนซ์สบถอย่างหัวเสีย ก่อนจะก้าวออกไปจากสนามเป็นคนแรก ฉัน ราล์ฟ มารีอาวิ่งตามแผ่นหลังเขาไปยังห้องเก็บตัว สายตาทุกคู่ที่มองมาฉายชัดถึงความกลัว มันไม่ได้จ้องมาที่ฉันแต่เป็นคนที่เดินนำหน้านั่นต่างหาก

 

เกิดอะไรขึ้นกับทรอนซ์?”ฉันวิ่งพลางถามราล์ฟที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งชะลออยู่ด้านข้าง

 

จำได้ไหม วันงานเลี้ยงในตอนนั้น..”ราล์ฟเปรยขึ้นเงียบๆ สีหน้าดูไม่ค่อยดีนัก ทรอนซ์สู้กับแพทริกซ์ เขาบาดเจ็บ แล้วฉันก็ทำให้เขาสลบแล้วพากลับไปทำพิธี

 

            ฉันคิดตามภาพแล้วพยักหน้า

 

มันคือคำสาป ที่ตกทอดมาจากสายเลือด คำสาปที่ทำให้ราชวงศ์โซลิเซียร์ล่มสลาย ถ้าเธอตั้งใจฟังเรียนวิชาประวัติศาสตร์เวทย์มนตร์น่ะนะราล์ฟพูดดักคอเหมือนรู้ทัน ฉันค้อนขวับขมุบขมิบปากทำนองว่า นายก็เหมือนกันน่ะแหละ

 

สรุปแล้วมันเป็นเรื่องจริง ทรอนซ์คือเจ้าชายทรอนซีราแห่งโซลีเซียร์คนนั้น ที่รอดมาจากการฆ่าล้างวงศ์ตระกูลของพ่อแท้ๆของเขาเอง

 

            ฟังถึงตรงนี้ ใจฉันก็กระตุกวูบ ความเศร้าถาโถมเข้ามา นึกถึงนัยน์ตาเย็นชาคู่ที่เคยประนามว่าเขาไร้ความรู้สึก ในเมื่อเขาเองต้องเจอเรื่องเลวร้ายถึงขนาดนี้แต่กลับแบกรับความโดดเดี่ยวไว้คนเดียว ปิดกั้นตัวเองจากทุกคน เป็นเพราะแบบนี้สินะ เขาถึงกลายเป็นคนเย็นชา

 

คนที่จะฆ่านั่นไม่ใช่ทรอนซ์ แต่เป็นปีศาจที่อยู่ในร่างเขา คอยควบคุมร่างกายจิตใจเมื่ออยู่ในภาวะเครียด หรือกดดัน ช่วงนี้พลังของทรอนซ์อ่อนลงคงเป็นจังหวะให้มันออกมาน่ะนะ ต้องระวัง..”ราล์ฟพูดเสียงแผ่วลง เอื้อมมือจับลูกบิดประตูที่พอเปิดปุ๊ปก็ต้องปิดลงทันทีเนื่องจากลิ่มน้ำแข็งนั้นลอยมาแต่ไกล

 

            เพล้งๆๆ!

เสียงน้ำแข็งแตกหักดังจากในห้อง ทำให้ฉันกับราล์ฟมองหน้ากัน แล้วให้สัญญาณตัดสินใจเปิดเข้าไปพร้อมกับเสกเกราะเวทย์ขึ้นมาอย่างระแวดระวังภัยจากลูกหลง

 

อย่ามายุ่งกับฉันเสียงเยียบเย็นดังขึ้น ดวงหน้าที่ควรสงบฉายแววโกรธ ตาสีน้ำเงินเข้มดุกร้าว

 

ทรอนซ์ นายไม่จำเป็นต้องปิดกั้นตัวเองจากพวกเราหรอกนะ ทุกอย่างมันจะแก้ไขได้มารีอาพูดเสียงอ่อน สีหน้าเหนื่อยล้า

 

นี่นายอาละวาดอีกแล้วหรอเนี่ย*O*”ราล์ฟกวาดตามองข้าวของที่กระจัดกระจาย กับเศษน้ำแข็งที่แตกหักบนพื้น

 

ทรอนซ์..”ฉันก้าวเข้าไปแต่กลับถูกตวาดกลับมา

 

หยุดอยู่ตรงนั้น!”ทรอนซ์ผ่อนลมหายใจแรงๆ ตาวาววับมองมาทางฉันที่จ้องตอบอย่างไม่กลัวเกรง เธอนั่นแหละ อยู่ให้ห่างฉัน ห้ามทำแบบนั้นอีก!!”

 

            เขาคงหมายถึงที่ฉันไปหยุดเขาไว้เมื่อกี้สินะ

ฉันไม่ได้คิดล่วงหน้า แต่มือเท้ามันไปเอง ฉันไม่อยากให้เขากลายเป็นฆาตกรก็แค่นั้น

 

หึนายมันขี้ขลาดฉันกระซิบแผ่วแต่ดังจนได้ยินทั่วห้อง หรี่ตาลงสำรวจดวงหน้าแข็งกร้าวที่ดูจะเกร็งขึ้น ไม่กล้าเผชิญหน้าความจริง ปิดกั้นตัวเอง แบบนี้มันจะช่วยอะไรขึ้นมาฮะถามหน่อย

 

เธอไม่เข้าใจนัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มวาวโรจน์ก่อนจะเบือนหน้าออกไป ซ่อนความรู้สึกที่เขาคงไม่อยากให้ใครรู้จุดอ่อนในใจของทรอนซ์

 

            เขาคงโทษตัวเองทุกลมหายใจที่มีชีวิต ชีวิตที่เขาคิดว่ามันไม่สมควรมี เพราะมันแลกมากับหลายชีวิตที่ถูกทำลายทรอนซีรา ตลอดเวลา นายเจ็บปวดมากใช่ไหม

 

ขอให้ฉันอยู่ข้างๆเถอะนะฉันขยับปากพูดอีกครั้ง สายตาแน่วแน่จับจ้องไปยังร่างที่ยืนนิ่งไม่ขยับ

 

ฉันเพิ่งบอกว่าให้เธออยู่ห่างๆฉันไม่ใช่หรอเสียงดุๆดังขึ้นเนิบๆ เยียบเย็นเสียจนรู้สึกชา

 

แต่ฉันช่วยหยุดนายได้ไม่ใช่หรอ

 

            ทรอนซ์ชะงัก ในขณะที่ราล์ฟพยักหน้าเห็นด้วยเบาๆ

 

ไหนบอกฉันหน่อยสิว่ามันเป็นเพราะอะไร!?”ฉันก้าวเท้าจนหยุดที่ตรงหน้าร่างสูงหนาตรงหน้า เขาตวัดสายตามาสบประสาน วูบหนึ่งที่ฉันรู้สึกว่าในตาคู่นั้นสั่นไหว ทะเลลึกตรงหน้าได้เปิดทางให้ฉันเข้าไปค้นใจแล้ว?

 

เพราะเธอเข้าไปอยู่ในจิตใต้สำนึกของเขามารีอาเป็นผู้ให้คำตอบ หล่อนยักไหล่แล้วกระดกยิ้ม

 

            คนที่อยู่ในจิตใต้สำนึกกับคนที่กำลังพยายามโกรธก็มองหน้ากันไม่ติด เพราะดวงหน้าทั้งสองนั้นร้อนวูบวาบ ต่างฝ่ายต่างเบือนหน้าหนีทั้งที่หัวใจนั้นเต้นรัวเป็นจังหวะเดียวกัน

 

 

Writer: สวัสดีค่า ^^

แจ้งให้ทราบว่าใกล้จบ(ภาค1)แล้วเด้อ เตรียมใจกันไว้ยังT^T(ประมาณตอนที่30)

ขอบคุณเสียงสนับสนุนนะคะ

จบภาคนึงขอหยุดทำการชั่วคราวสักอาทิตย์ละกัน

อย่าลืมเม้นน้า <3<3<3 J

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,412 ความคิดเห็น

  1. #2214 เมมฟิส (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 21:07
    สนุกค่ะ รีบอัพไวๆน่ะ สู้ๆ
    #2,214
    0
  2. #1709 Vampire knight (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มกราคม 2555 / 22:57
    อ่านฉากต่อสู้แล้วรู้สึกเมามันมาก สนุกอ่ะ ชักจะชอบคู่มารีอากับเอริคซะแล้ว
    #1,709
    0
  3. #1705 cake01 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มกราคม 2555 / 14:38
    สนุกมากค่า   ไม่อยากให้นิยายเรื่องนี้จบเลยอ่า  T^T
    #1,705
    0
  4. #1575 SheetahG (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 มกราคม 2555 / 07:32
    ไม่รู้จะคอมเม้นท์อะไร ไรท์เตอร์ทำให้อยากอ่านตอนต่อไป ดังนั้น ต้องรีบเม้นท์ รีบไป อิอิ
    #1,575
    0
  5. #1557 e_noo@beamnoi (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2554 / 12:54
     สนุกสุดๆ
    #1,557
    0
  6. #1465 คนดีนิสัย13 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2554 / 16:10
    เสียงหัวใจเต้นเป็นจังหวะเดียวกันแล้วววว ^^
    #1,465
    0
  7. #1457 SheetahG (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2554 / 10:06
     สนุกค่ะ
    #1,457
    0
  8. #1355 NongZa Nakhaw (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2554 / 20:06
     หนุกม๊ากกก....................มาก
    เป็นกำลังใจให้จร้า...
    #1,355
    0
  9. #1341 seadragonpanso (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2554 / 18:53
    สนุกจัง
    #1,341
    0
  10. #1330 `Toyee :)☆`At night' (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2554 / 21:18
    จบเร็วจังอ่า ให้พักแค่อาทิตย์เดียวน้ะ:))
    #1,330
    0
  11. #1329 [P]a[t] (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2554 / 19:05
    >_< น่ารักอ่ะ ทรอนนน นางเอกเก่งนะเนี่ยย
    #1,329
    0
  12. #1328 Ün.и ε ω (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2554 / 14:36
    สู้ต่อไปนะค๊าาาาาาาาาา>
    สนุกมากกกกกกกก



    เป็นกำลังใจให้ค่ะ^^
    #1,328
    0