The Keyz ..เสกกุญแจ ไขหัวใจ (เจ้าชาย)นายเย็นชา !

ตอนที่ 20 : The Keyz 20 การกลับมาของ...เธอคนนั้น&แสงสว่างที่รอคอย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,566
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    3 เม.ย. 62

[20]

            ร่างเล็กสมส่วนถูกโอบกอดโดยร่างหนาที่สูงกว่ามากไว้แน่น หญิงสาวหลับตาพริ้มรับความสุขล้นที่ทำให้เธอหลั่งน้ำตาออกมาด้วยความปิติ กับชายหนุ่มที่หลุบตาลงพร้อมคิ้วที่ขมวดเข้าหากันอย่างข่มอารมณ์หวั่นไหว

 

ภาพตรงหน้าช่างเป็นภาพที่งดงามเหลือเกิน คนรักที่กำลังจะคืนดีกัน หนึ่งคนรอคอย อีกหนึ่งคนก็กลับมาหามันเป็นเรื่องที่ น่ายินดีจริงๆ

 

            ฉันซึ้ง จนน้ำตาไหลเลยล่ะ

 

ฮึก..”ฉันพยายามลุกขึ้นยืน แต่แล้ว..

 

            หมับ

มีใครบางคน จับไหล่ทั้งสองข้างของฉันไว้

 

“O_O”ฉันเบิกตาอย่างตกใจ เมื่อพบว่าคนคนนั้นคือ การ์มี

ชู่วว์เขายกนิ้วชี้ขึ้นแตะปากตัวเอง แล้วลากฉันออกมาจากหน้าประตูนั้นอย่างรวดเร็ว ฉันถูกมือหนาที่กุมมือฉันไว้ฉุดไปตามแรง ฉันไม่รู้ว่าเขาจะพาฉันไปที่ไหน หัวสมองฉันดูเหมือนจะไม่อยากรับรู้อะไรอีกแล้วมันว่างเปล่า

 

            ฉันเห็นประตูที่อยู่ด้านในสุดของหลังเวที เขาพาฉันออกไปจากประตูนั้นกลิ่นหญ้าโชยเข้ามาแตะจมูก ลมพัดมาเอื่อยๆหอบเอาความเย็นเข้ามาความหนาวเย็นที่จับไปถึงขั้วหัวใจ

 

เอาล่ะ ที่นี่ไม่มีคนแล้วเธออยากจะร้องไห้ต่อไหม?”การ์มีหันมาถาม ฉันมองหน้าเขาอย่างซาบซึ้ง รู้สึกรื้นๆที่ขอบตาการที่เธอเก็บความรู้สึกเอาไว้คนเดียวน่ะ คงอึดอัดน่าดูสินะ

 

อื้มมันทรมานมากมากที่สุดเลยล่ะฉันซูดน้ำมูกขึ้นจมูก พูดด้วยเสียงอู้อี้

 

การ์มีมองมาที่ฉันอย่างเห็นใจ เธอ ตัดใจจากเขาซะเถอะ

ฉันหันไปสบตากับการ์มีแว๊บนึง ก่อนจะเบือนหน้าหนีซ่อนความปวดร้าวในสายตา

 

คนอย่างทรอนซ์น่ะ รักใครยากการ์มีโคลงหัวไปมา พูดด้วยน้ำเสียงเอื่อยๆปนชื่นชมแต่เมื่อรักใครไปแล้ว ก็คงจะลืมยาก เขาไม่พร้อมที่จะมีใครหรอก ไม่มีใครแทนที่พิ๊งค์ได้หรอก

 

ฉันรู้ฉันตัดบทแทบจะทันที ฉันพอดูออกว่าเขารักกันมากแค่ไหน นายจะมาปลอบหรือซ้ำเติมฉันกันแน่หะT^T”ฉันทุบอกการ์มีเบาๆหนึ่งที นี่แน่ะๆ++

 

ทำไมเธอไม่ลองให้โอกาส คนที่รักเธอล่ะการ์มีหรี่ตาลงช้าๆ ก่อนจะจับไหล่ทั้งสองข้างของฉันไว้เบาๆ พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นตอบรับแพทริกซ์ซะ เขาจะดูแลเธออย่างดี ดีกว่าทรอนซีราแน่นอน

 

            ฉันหลุบตาลง ปล่อยให้น้ำตาหยดที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ไหลผ่านแก้มทั้งสองข้างช้าๆ ถึงแม้จะพยายามก้มหน้าเพื่อปกปิดแต่ดูเหมือนมันจะไม่ช่วยอะไรนัก สิ่งที่ฉันหลบไม่ใช่การ์มีแต่เป็น ความรู้สึกของฉันเอง

 

นายทำอะไร?”จู่ๆเสียงทุ้มเปรยขึ้นเรียบๆดังมาจากด้านหลังเสียงนี้มัน

 

ทรอนซ์?นายรู้ได้ไงว่าเราอยู่ที่นี่การ์มีเลิกคิ้วอย่างงุนงง แล้วก็ต้องปล่อยมือออกจากฉันเพราะน้ำแข็งที่เริ่มเกาะลามจากมือไปถึงแขน เขาตวัดไปมองทรอนซ์อย่างเคืองๆ

 

“…”ทรอนซ์ไม่ได้ตอบคำถาม แต่สายตาเขาจับจ้องที่ฉัน ที่เบือนหน้าหนีทันทีที่ถูกจ้อง ฉันไม่สามารถซ่อนน้ำตาได้อีกแล้ว ภาพเขาสองคนสวมกอดกันอย่างมีความสุขมันกำลังทิ่มแทงอวัยวะที่อกซ้ายให้แตกออกเป็นชิ้นๆฉันไม่สามารถไล่ภาพเหล่านั้นให้ออกไปจากหัวได้ฉันอยากไปให้ไกลจากที่นี่ T^T

 

การ์มี เราเข้าไปข้างในกันเถอะนะฉันสลายน้ำแข็งในมือการ์มีให้ ก่อนจะลากเขาเพื่อจะกลับเข้าไปในประตู

 

จะไปไหนทรอนซ์กระตุกแขนฉันออกมา ทำให้มือต้องปล่อยจากการ์มี

 

ไปไหนก็เรื่องของฉันฉันตอบเสียงเย็น ปล่อยฉันนะทรอนซีรา

 

“…”ทรอนซ์ชะงักนิดๆ พอๆกับฉันที่ตกใจกับน้ำเสียงที่เย็นชาของตัวเอง…’ทรอนซีราฉันไม่ได้เรียกชื่อนายเต็มๆแบบนี้มานานแล้วสินะ

 

อย่ามายุ่งกับฉันฉันพยายามแกะมือแข็งๆนั่นออก แต่มันกลับไม่ได้ผลเลยสักนิด แล้วย้ำเสียงเข้มทรอนซีรา!!”

 

ฟังก่อนได้ไหมทรอนซ์กระซิบเครียด

 

ไม่!”ฉันทั้งสะบัด ทั้งดิ้น มันก็ยิ่งแต่จะสร้างความเจ็บปวดให้แขนของฉันเองแต่เจ็บแค่นี้น่ะทำอะไรฉันไม่ได้หรอก เจ็บที่กายน่ะ ไม่มีทางเท่าเจ็บที่ใจอีกแล้วฉันเจ็บไม่พอหรือไง นายจะทำร้ายฉันไปถึงไหนกัน

 

“…”เขาพ่นลมหายใจออกทางจมูกแรงๆ แล้วหยิบกริชเงินขึ้นมา..

 

อย่าบอกนะว่า!!!

 

เห้ยๆๆๆๆ นนายจะฆ่าฉันหรอ*O*”ฉันเบิกตากว้างที่สุดในชีวิต มองหน้าทรอนซ์สลับกับกริชเงินอย่างลนลาน นี่นายถึงกับต้องทำกับฉันอย่างนี้เลยหรอ!”

 

            เขาตวัดมีดลงบนมืออย่างเร็ว ก่อนจะวาดเป็นอักษรแปลกๆบนอากาศ ประตูสีขาวสลักลายสวยก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

 

ประตู? นายเอาประตูมาทำอะไรฉันเอียงคอถามอย่างงงๆ ก่อนที่จะได้รับคำตอบ ฉันก็ถูกนายทรอนซีราจอมเย็นชาลากเข้าไปในนั้นซะแล้ว

 

            ทิ้งไว้เพียงร่างหนึ่งบุรุษที่ถูกทิ้งไว้ เขาเกาหัวแกรกๆอย่างงุนงง

ลูกเลี้ยงไปกับเจ้าชาย แล้วละครจะจบลงยังไงล่ะที่นี้

 

 

            ผู้คนมากมายเดินสวนกันไปมาตามทางเดินแคบๆ ร้านค้าเรียงกันตามทางเดินที่ทอดยาวไปจนสุดสายตา พ่อค้าแม่ค้าต่างโฆษณาของขายของตนเพื่อเรียกลูกค้าเข้าร้าน บ้างก็เป็นร้านขายอาหาร บ้างก็เป็นร้านขายผลไม้ เมื่อกวาดตาไล่ไปแต่ละร้านแล้วร้อยละเก้าสิบเป็นร้านขายอาหาร ขนมปัง เบเกอร์รี่

 

            ของกินนนนนนน!!! ฉันช๊อบชอบบบ>_<

 

            ฉันเหลือบมองคนที่เดินข้างๆฉันอย่างงงๆเขาแค่พาฉันมาซื้อของหรอเนี่ย..?

 

ทรอนซ์ ไหนดูมือนายหน่อยฉันเปรยขึ้น ไม่ต้องรอคำตอบ(ฉันรู้แน่ว่าเขาไม่ตอบ) ฉันเลยจับมือเขาขึ้นมาสำรวจบาดแผลซะเลย นายกรีดลึกไปไหมเนี่ย ไม่หวงเลือดบ้างหรอไง= =”

 

            แล้วฉันก็ล้วงผ้าเช็ดหน้าสีม่วงกลิ่นลาเวนเดอร์อ่อนๆ ออกจากกระเป๋าเสื้อ ฉันพกมันตลอดเวลาแล้วล่ะ ตั้งแต่วันที่ฉันช้อคที่เห็นทรอนซ์กรีดมือตัวเองครั้งแรกน่ะ

ทรอนซ์ขมวดคิ้วเล็กน้อย เหมือนจะดึงมือกลับแต่คราวนี้ฉันไวกว่า ฉันมองไปทางเขาอย่างดุๆทำให้เขายอมจำนน(?) อยู่นิ่งๆเงียบๆเรียบร้อยให้ฉันทำตามอำเภอใจได้อย่างเต็มที่

            สุดท้ายปริ๊นซ์ก็ถูกฮีลเล่อร์จัดการปฐมพยาบาลเบื้องต้นเรียบร้อย

 

นายรู้มะ ผ้านี่ไม่ใช่ผ้าธรรมดาฉันหรี่ตาลง ทำเสียงลึกลับหวังที่จะให้คนฟังสนใจแต่เขากลับ…- -; เช้อะ นี่น่ะนะ มันสามารถรักษาได้ด้วย เพราะฉันแช่ลงในน้ำยาที่ฉันใส่พลังรักษาลงไป ฉันอ่านเจอในหนังสือน่ะ

 

            จะว่าไปก็แอบชื่นชมความฉลาดของตัวเองไม่ได้ ก็เลยยิ้มออกมาอย่างดีใจ เจ๋งอะ ทำได้ไง เก่งจัง

 

“= =”ทรอนซ์มองฉันด้วยสายตาแปลกๆ ก่อนจะเดินไปยังร้านขายลูกกวาด ฉันเลิกคิ้วแล้วตามไปอย่างว่าง่าย

 

“- -/”ทรอนซ์ยื่นลูกกวาดให้ฉัน

 

“???”ฉันถลึงตามองทรอนซ์อย่างงงๆ

 

ไม่ชอบหรอเขาเริ่มขมวดคิ้วอีกครั้ง ก่อนจะถอนใจเบาๆ

 

นี่ ฉันขอถามนายนะ ที่นายพาฉันมาที่นี่ แล้วก็ซื้อลูกกวาดให้ฉันเนี่ย นายต้องการอะไร?”ฉันอดขมวดคิ้วตามไม่ได้ เมื่อกี้ฉันเพิ่งดราม่าไปแล้วเขาเข้าบทมาอย่างงี้แล้วจะให้ฉันต่อบทยังไงเล่า(งงเอง) = =

 

“…”ทรอนซ์หันหน้าไปทางอื่นแล้วเดินจากไปหน้าตาเฉย..

 

หึยน่าหมั่นไส้ชะมัด เขาไปเรียนรู้นิสัยกวนๆแบบนี้มาจากไหนฟะ

ทรอนซีรา นายตอบฉันมานะ!”

 

ฉันกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปดักหน้าทรอนซ์แต่เขาก็เบี่ยงหลบ พยายามอยู่หลายครั้งแต่ยังไง๊ยังไงเขาก็ยังแกล้งไม่สนใจฉันอยู่ดี แต่ก็ยังแวะซื้อนั่นซื้อนี่ให้ตลอด นั่นเลยทำให้ฉันลืมในเรื่องที่ฉันสงสัยตอนนี้ฉันกำลังมีความสุข ฉันอยากเก็บเกี่ยวช่วงเวลาเหล่านี้เอาไว้

 

            ฉันมองขนมจำนวนมากที่แทบจะถือไม่ไหวในมือ แล้วก้มลงกัดชิ้นที่มันอยู่ใกล้ปากที่สุดก่อน

            อื้มม ขนมสายไหมนี่ หวานจัง ^^

 

 

ฮึก..ฮือๆๆๆเสียงร่ำไห้ของเด็กสาวผู้มีนัยน์ตาสีฟ้าใสที่บัดนี้หม่นแสงลง น้ำตาแต่ละหยดไหลหลั่งผ่านแก้มนวลทั้งสองข้างดั่งเพชรล้ำค่าที่ถูกทำลาย มือเล็กกุมอกไว้แน่นอย่างเจ็บปวด

            ที่เจ็บน่ะ ไม่ใช่ร่างกายแต่เป็นหัวใจ

 

ให้โอกาสฉันนะ ฉันจะพยายามรื้อฟื้นความจำ ฉันรักคุณมาก ฉันรักคุณมากจริงๆทรอนซีรา

 

ในตอนนั้นเธอพูดออกไปจากใจ หวังเหลือเกินว่าเขาจะรับรู้และเห็นใจ หัวใจเธอซักครั้ง

 

ร่างบางที่เข้าไปกอดร่างหนาอย่างไม่ละอาย เธอพร้อมทำทุกวิถีทางเพื่อจะได้หัวใจของเธอกลับคืนมาแล้วหัวใจของเธอก็ชุ่มชื้นขึ้นอีกครั้งเมื่อได้รับกอดตอบกลับมาอย่างแนบแน่น

         เนิ่นนานทีเดียว ขณะที่หัวใจของเธอกำลังพองโต

ฉันขอโทษเสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยขึ้นช้าๆแต่หนักแน่น เธอจริงใจกับเขามากเพียงใด เขาก็ได้มอบความจริงใจตอบมามากเหมือนกัน แต่มันก็แค่นั้น เธอได้เพียงแค่ ความจริงใจ

ความจริงที่เจ็บปวด

 

         ร่างหนาดันร่างบางออกช้าๆ ก่อนจะสบตาอย่างหนักแน่น

 

คุณจะขอโทษฉันทำไมคะหล่อนถามด้วยน้ำเสียงอันสั่นเครือ

 

‘…’นัยน์ตาสีฟ้าใสพยายามค้นหาคำตอบที่ลึกเกินหยั่งถึง สิ่งที่ให้ตอบกลับมาคือความเงียบ

 

เสียงร้องไห้นั่น..’

 

‘?’

 

ฉันต้องไปหยุดมัน

 

            แล้วเขาก็เดินออกไป ทิ้งเธอเอาไว้อย่างนั้น..

 

ฮือๆๆ ทรอนซีรา…”เธอกรีดร้องอย่างเจ็บปวดที่สุด เธอไม่เคยรู้สึกพ่ายแพ้ขนาดนี้มาก่อนในชีวิต

 

ช้อคกี้พิ๊งค์?”เสียงบุรุษผู้หนึ่งดังขึ้นจากทางประตู เธอตวัดสายตาไปมองด้วยตาที่เปื้อนคราบน้ำตา

 

คุณคือใครคะช้อคกี้พิ๊งค์  ถามด้วยเสียงอันสั่นเครือ เธอสบตากับนัยน์ตาสีแดงฉานที่มองมาที่เธออย่างอึ้งๆ

 

เธอจำไม่ได้?”เขาถามอย่างไม่แน่ใจ

 

นอกจากทรอนซีรา ฉันก็จำอะไรไม่ได้เลย เกิดอะไรขึ้นกับฉันหรอคะเธอเบ้หน้าเหมือนจะร้องไห้ออกมาอยู่รอมร่อ

 

เธออยากจะจำได้อีกสักครั้งไหมล่ะ?”แพทริกซ์จ้องหน้าหญิงสาวนิ่ง ก่อนจะครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

 

อยากสิ ความทรงจำของฉันทั้งหมด ฉันอยากได้มันคืนค่ะเพื่อที่จะรู้ว่าทำไม ทำไมเธอที่เคยเป็นคนรักของทรอนซ์ถึงต้องจำอะไรไม่ได้อยู่แบบนี้ และเธออยากจะทวงหัวใจที่เคยเป็นของเธอกลับคืนมา!

 

ก่อนอื่นฉันต้องให้เธอดื่มนี่ซะก่อนแพทริกซ์ล้วงขวดแก้วทรงสวย ออกจากกระเป๋าเสื้อ แล้วส่งให้ร่างบางที่รับมันไว้อย่างเคลือบแคลงใจ ไม่ต้องกลัวหรอก ดื่มเข้าไปซะ แล้วเธอจะค่อยๆรู้ทุกอย่าง

 

            นัยน์ตาสีฟ้าเบือนไปสบอย่างหนักแน่น ร่างบางสูดหายใจเข้าเต็มปอด ดวงตามุ่งมั่นมองไปยังขวดแก้วเล็กๆที่มีของเหลวสีแดงข้นอยู่เต็มขวด

 

ของเหลวสีแดงถูกดื่มจนหมดในเวลาไม่กี่อึดใจ

 

แพทริกซ์แสยะยิ้ม รับขวดศิลาเวทย์สกัดกลับคืนมา ยินดีต้อนรับกลับสู่สถานะเดิมช้อคกี้พิ๊งค์

 

 

            ดวงอาทิตย์คล้อยต่ำลงอย่างเอื่อยๆ แสงสีส้มแผ่ไอร้อนออกมามอบความอบอุ่นที่ซึมซาบเข้าไปถึงหัวใจ เมฆสีฟ้าถูกเปลี่ยนเป็นสีทองอร่าม ปรากฏเป็นภาพที่งดงามชวนมอง

            ฉันพลิกตัวไปมาบนเบาะนุ่มนิ่มที่เพิ่งซื้อมาจาก ข้างล่างที่ต้องบอกว่าข้างล่าง นั่นเป็นเพราะตอนนี้ฉันอยู่ข้างบนหลังคาไงล่ะ^^

 

“…”ดวงหน้าเรียบเฉยเมื่อต้องแสงอาทิตย์นั้นลดความแข็งกร้าวลงไปได้เยอะเลยทีเดียว

ฉันซุกหน้าลงบนเบาะแล้วกลิ้งตัวไปมาอย่างสนุกสนาน กินอิ่มน่ะมันต้องออกกำลัง^O^

 

ทรอนซ์ๆฉันเรียกชื่อคนข้างๆ ก่อนจะพลิกตัวหมุนอย่างต่อเนื่องไปพร้อมๆกับปลายเบาะที่ติดมากับมือ ทำให้ร่างฉันถูกห่อหุ้มเหมือนดักแด้เลยล่ะ ฮ่าๆดูนี่ ฉันเหมือนสายไหมป้ะ^-^”

 

            ทรอนซ์ปรายตามองฉันนิ่งเขาจ้องฉันด้วยสายตาประหลาดๆ เล่นเอาฉันถึงกับ…=///= ร้อน

 

นายด่าฉันมาตรงๆเถอะ อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นดิ=_=//”ฉันกลิ้งไปพร้อมๆเบาะหนีไปอีกทาง แต่เขากลับคว้าทั้งฉันทั้งเบาะเอาไว้

 

เหมือนเขาพูดอย่างจริงจัง เหมือนจะบ้า= =”

 

“=O=”อืม พอให้ด่าก็ด่าจริงๆด้วยนะ ทำอะไรทำจริง จริงๆด้วย

 

            แล้วฉันก็กลิ้งไปกลิ้งมาอย่างเริงร่าต่อไป โดยไม่สนสายตาแปลกๆที่เขาชอบมองมาอยู่เป็นระยะๆ เวลาผ่านไปรวดเร็ว แสงอาทิตย์ของวันนี้ได้ลาลับขอบฟ้าไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงความมืดกับลมหนาวที่เข้าแทรกแทนที่ความอบอุ่น แต่มันไม่ได้ลบความสุขและอบอุ่นจากใจฉันไปเลย

 

เราจะกลับเมื่อไหร่ฉันกลิ้งตัวไปโจมตีทรอนซ์ที่นอนนิ่งไม่ขยับ

 

อยากกลับเมื่อไหร่ล่ะเขาพูดแล้วเบือนหน้าไปอีกทาง เหมือนไม่อยากจะสนทนาแต่เนื้อหามันไม่ได้บอกว่าไม่สนใจซะทีเดียวหรอกนะ *-* เอ๊ะๆๆปริ๊นซ์ของเราแปลกๆไปนะเนี่ย

 

หาO_O”ฉันทวนอย่างไม่อยากเชื่อหู อืมมวันนี้เขากินอะไรผิดสำแดงมารึเปล่าเนี่ย เอ๊ะ วันนี้หรอ!!? ทรอนซ์!! แล้วละครล่ะ

 

“…”ทรอนซ์เงียบเสียงไปสักพักแล้วตอบมาโดยไม่หันมา การ์มีคงจัดการเอง

 

แล้ว..”

 

            กึก.. เขาหันมาอย่างรวดเร็วแล้วเอามือปิดปากฉันไว้แน่น

ไม่ต้องถามแล้วเขาปรายตามองดุๆ ก่อนจะพลิกตัวมาทับเบาะฉันที่มีฉันสอดไส้อยู่ข้างในนั่นแหละ ตอนนี้เป็นหมอนข้างก็พอ

 

            หะถึงเบาะมันจะหนาเป็นชั้นเลยก็เหอะ แต่หมอนั่นมากอดไว้อย่างนี้ แล้วๆๆ..

ฉันเหลือบมองใบหน้าของทรอนซ์ที่ห่างไม่ถึงคืบเขากำลังหลับตาพริ้มราวกับตกอยู่ในห้วงนิทราอย่างนั้นแหละ หึ ฉันรู้ว่าเขาแกล้งหลับ แต่

 

เป็นแบบนี้ก็ดีนะ >_<

ทรอนซ์ ฉันจะไม่ถามนายอีกต่อไปแล้วฉันกระซิบเบาๆ จับจ้องไปยังหน้าทรอนซ์ที่ยังคงนิ่งเฉยได้อย่างแนบเนียน ฉันจะไม่สงสัยอะไรในตัวนายอีกต่อไป

 

“…”

 

ฉันจะไม่ถามเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้น ฉันจะไม่ถามว่าทำไมนายถึงพาฉันมาที่นี่ เพราะถึงถามไปนายก็คงไม่ตอบฉันอยู่ดีเพราะเอาแต่แกล้งหลับเนี่ยย- -;; ฉันคิดในใจแต่ฟังนะ..”

 

            ฉันขยับตัวเข้าไปใกล้ ใบหูของเขามากขึ้น ใบหน้าโน้มลงไปช้าๆก่อนจะแกล้งพ่นลมหายใจออกทางจมูก แต่เขากลับยังทำนิ่งเฉยอยู่ได้=3=

 

ฉันคิดว่า…”ฉันกระซิบเบาๆ แล้วคำอีกสามคำก็ถูกเปล่งออกมาอย่างไร้เสียง

 

            ได้ผลเพราะทรอนซ์ค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ

 

“^_____^”ฉันยิ้มกว้าง กระพริบตาถี่ๆอย่างกวนๆ

 

พูดว่าอะไรนะทรอนซ์เปรยขึ้นเรียบๆ

 

ฉันบอกไปแล้ว แต่ ว้า นายไม่ได้ยินซะแล้ว ก็เพราะเอาแต่แกล้งหลับอะนะ เลยอ่านปากฉันไม่ออกหรอก^^”ฉันแลบลิ้นกวนๆ ก่อนจะหัวเราะอย่างสะใจ

 

ฉันรักนาย...ใช่รึเปล่าทรอนซ์เลิกคิ้วขึ้น พอดีฉันแอบดูอยู่

 

..บ้า!! ฉันพูดว่า ฉันชอบกินเฟรนฟรายด์ต่างหาก!!=[]=//”ฉันสะดุ้งโหยงก่อนที่คิดที่จะเผ่น แต่สมองอันปราดเปรื่อง ณ ตอนนี้มันดั๊นคิดอะไรไม่ออก ได้แต่ทำหน้าเหวอปนเลิ่กลั่กชวนสงสัยเป็นที่สุดT T//

 

ทรอนซ์ยิ้มนิดๆที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ทำให้ฉันลืมความคิดที่จะหนี แล้วหันมาเผชิญหน้ากับเขาอย่างกล้าหาญไม่ว่าจะเป็นมนต์สะกด หรือเวทย์มนต์อะไรก็ตามที่ทำให้ฉันไม่อาจถอนสายตาจากนัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มคู่นั้นฉันยอมรับ และจะไม่หนีอีกต่อไปทรอนซ์โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ตรึงสายตาฉันไว้ไม่ให้ขยับไปไหน

 

ชาร์จพลังหรอ=///=”ฉันถามเบาๆ หน้าร้อนซู่

 

ปล่าวริมฝีปากทรอนซ์แตะอยู่ที่ปลายจมูก นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มดุจท้องนภายามค่ำคืนจ้องลึกเข้าไปในนัยน์ตาสีม่วงอเมทิสต์ ที่เปล่งประกายทักทายเขาตอบกลับมาอย่างสดใสเช่นเดียวกับครั้งแรกที่เจอกัน นี่เป็นจูบต่างหาก

 

ทุกสรรพสิ่งก็เหมือนถูกดูดกลืนลงไปในห้วงความสุข

 

ในความมืดแสงสว่าง ได้ตกลงถึงตัวเธอแล้ว

 



Writer : อย่าลืมคอมเม้นนะคะ ^ ^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,412 ความคิดเห็น

  1. #2386 ` วังเวอเวย์ [?] (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 01:08
    ละลายยยยยย อิจฉาหนักมาาาา ///
    #2,386
    0
  2. #2376 Nailgoi (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 11:58
    อร๊ายยยยย~~~เขินแทน
    #2,376
    0
  3. #2335 ปรมา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 22:38
    อ่านรอบที่สาม ยังไงก็ชอบตอนนี้ที่สุด

    ขอเข้าสิงนางเอกแปบ อิจฉาหนักมากเลยอ่ะ บอกตง
    #2,335
    1
  4. #2187 Foniiz Kanokwan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 21:25
    ละลายยยย~0\\.\\0
    #2,187
    1
    • #2187-1 บาบิQ(จากตอนที่ 20)
      5 เมษายน 2559 / 16:55
      แฮ่ ขอบคุณที่เม้นค่า
      #2187-1
  5. #2166 4132141201 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 15:24
    โอ้ยยยย ฟินน
    #2,166
    0
  6. #1902 MerMild Mies (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 21:39
    ฟินเว่อรรรรรรรร์ รุสึกอิจฉานางเอก
    #1,902
    1
    • #1902-1 บาบิQ(จากตอนที่ 20)
      11 พฤษภาคม 2558 / 09:52
      ไรท์ก็อยากสิงร่างนางค่ะ
      #1902-1
  7. #1865 ~ ♥ช้อนชา.สีชมพู♥ ~ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 00:47
    ช้อคกี้พิ้งอย่ากลับมานะะะะะะม่ายยTTOTTอย่าแย่งทรอนซ์ของชั้น(?)นะเฟ้ย
    #1,865
    1
    • #1865-1 บาบิQ(จากตอนที่ 20)
      21 เมษายน 2558 / 20:15
      ทรอนซ์เป็นบุคคลสาธารณะค่ะ😂😂😂55
      #1865-1
  8. #1856 w-rabbit (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 23:28
    กรี๊ดดดดดดดด ><ฟินนนรนร
    #1,856
    1
    • #1856-1 บาบิQ(จากตอนที่ 20)
      11 เมษายน 2558 / 00:47
      อิอิติดตามไปเรื่อยๆฟินเรื่อยๆค่ะอิอิ
      #1856-1
  9. #1698 cake01 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มกราคม 2555 / 19:19
    โอ๊ะ  ทำไมน้ำตาลถึงได้จืดฟะเนี่ย(เพราะทรอนซ์หวานกว่าไงยะ)
    #1,698
    0
  10. #1693 $ ..... $ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มกราคม 2555 / 15:30
     กรี๊ดดดดดดดดด บทจะน่ารักนี่เล่นเอาใจละลาย
    #1,693
    0
  11. #1597 BigGest-Dino (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มกราคม 2555 / 12:22
    ฉันชอบกินเฟรนด์ฟราย = ฉันชอบนาย
    คิดได้ไงยัยแถ =[]=;;

    แต่แถแล้วได้จูบ โอเคอ่ะ เริ่ด!!!!!
    #1,597
    0
  12. #1549 SheetahG (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2554 / 07:41
     น่ารักก > < ////   

    ปล. แพทริกทำศิลาเวทย์สกัด แล้วได้ใส่ ใบอะไร ซักอย่าง... เพื่อดับกลิ่น ด้วยมั้ยอ่ะ ?? ฮิ ๆ
    #1,549
    0
  13. #1452 SheetahG (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2554 / 09:24
     กรี๊ดดดดดดดดดดดด
    #1,452
    0
  14. #1398 Delle (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2554 / 19:46
     หวานนนนน~~~~~~ กรี๊สสส ^/////^
    #1,398
    0
  15. #1350 lovelyGirl_P (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2554 / 18:18
    อ๊ายยย หวานกันจนมดจะขึ้นแย้ว
    #1,350
    0
  16. #1310 Vampire knight (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2554 / 00:52
    ตอนนี้หวานซะ แหม ตอนที่แล้วทิ้งท้ายซะเหมือนทรอนซ์จะเลือกหญิงอื่น เล่นเอาใจหายใจคว่ำ
    #1,310
    0
  17. #1307 seadragonpanso (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2554 / 08:40
    น่ารักจัง
    #1,307
    0
  18. #1295 Violin flower (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2554 / 18:57
    อร๊ายยยยยยย

    โครตเขินเลย

    ไรเตอร์แต่งสนุกมากอ่าาาาาา 
    #1,295
    0
  19. #1292 [P]a[t] (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2554 / 00:46
    น่ารักอ้ะ >____<
    #1,292
    0
  20. #1273 Spicule (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2554 / 20:25
    อ้าวๆๆ แพททริกอะะะะะะ
    #1,273
    0
  21. #1267 Ün.и ε ω (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2554 / 11:00

    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดด!!!

    ในที่สุด .. ทรอนซีรา YOY โอ๊ย ละลายยย >////< (เพ้อขั้นโคม่า)

    ปล. แย่แล้ว ตัวร้ายเพิ่มมาอิกแล้นน T.T

    #1,267
    0
  22. #1266 TieyToeyy:')) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2554 / 21:18
    รอวันเสาร์น้าาา
    #1,266
    0
  23. #1265 ~~SuGarJoob~~ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2554 / 17:41

    กรี๊ดดด~(*0*)~
    รักทรอนซ์ที่สุด



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 23 พฤศจิกายน 2554 / 17:42
    #1,265
    0