The Devil Princess's Protector ..ภรรยาของผมเป็นปีศาจ

ตอนที่ 50 : V.2 Chapter [48] คนทรยศ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 612
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    9 มี.ค. 60

[48]

 

 

ภายใต้เงาไม้ต้นใหญ่ ปรากฏเป็นชายหนุ่มรูปร่างกำยำงดงามราวกับเทพเจ้าลงมาจุติ และสาวงามผู้ที่ถูกอุ้มขึ้นอิงแอบอบอุ่นแข็งแกร่งนั้นไว้อย่างแนบแน่น

 

ดวงตาสองคู่จ้องมองกันอย่างลึกซึ้งสบประสานสายตาด้วยความรู้สึกเดียวกัน

 

ไม่มีอุปสรรคใดกั้นขวางอีกต่อไป 

หัวใจที่โหยหาซึ่งกันและกันนั้นกำลังเชื่อมทั้งสองไว้

 

เมื่อเท้าสัมผัสกับสายน้ำซึ่งมีอุณหภูมิอบอุ่นกำลังดี อันเซียร์จึงค่อย พาร่างหญิงงาม ให้นั่งลงบนตักระดับน้ำอยู่เพียงเอวคอดหากยืนเต็มความสูง ทว่าเมื่อนั่งลงบนโขดหิน สายน้ำจึงขึ้นมาจนถึงอย่างระดับอก

 

คำพูดดูจะไร้ความจำเป็นในยามนี้ หากเพียงมองตาและฟังเสียงลมหายใจกระชั้นถี่ สัมผัสหัวใจที่กำลังเต้นรัวแรงนั้นก็สามารถบอกถึงแรงปรารถนาในครั้งนี้ได้

 

"เรื่องที่เธอติดค้างฉันไว้..."เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบาน่าฟังกลับโดนขัดแทบจะทันที

 

"ชู่ว์~"ริมฝีปากอวบอิ่มห่อเข้าหากันเล็กน้อย ใบหน้างดงามแหงนเงยขึ้นมองชายคนรักด้วยสายตาเย้ายวน ก่อนจะเอื้อมขึ้นมอบจุมพิต ที่ริมฝีปากของอีกฝ่ายอย่างหยอกเย้าเอาใจ "ข้าจะชดใช้ให้...ทั้งหมดเลย"

 

สัมผัสเพียงแผ่วเบา ก็สามารถเป็นตัวกระตุ้นให้ความเป็นชายตื่นขึ้นทันที

 

"อืม"ไม่มีคำสนทนาอีกต่อไป เมื่อดวงหน้าคมคายโน้มเข้า ไปครอบครองริมฝีปากอุ่น ต้นเหตุที่ทำให้เกิดชนวนความฮึกเหิมในสงครามรักครานี้

 

"อา!"เสียงหวานเล็ดลอดจากลำคอพร้อมสะดุ้งตัวเมื่อถูกต้องอาวุธอันแข็งแกร่ง ที่ผงาดท้าทายขึ้นแทรกระหว่างกลาง เกิดความรู้สึกเสียววาบ แต่ฝ่ายรุกก็ไม่ได้รอให้นางได้ตั้งตัวนานนัก ก็ต้องสั่นสะท้านไปทั้งร่างกับสัมผัสอุ่นนุ่มของฝ่ามือหนา ที่บรรจงสำรวจส่วนต่าง โดยละเอียด และดูจะหยุดสนใจกับบริเวณที่นุ่มยืดหยุ่นเป็นพิเศษ

 

เมื่อได้ยินเสียงครวญครางอย่างพึงใจ จึงปรากฏรอยยิ้มเล็ก ที่มุมปากบนดวงหน้าหล่อเหลา

 

"อัน...อันเซียร์"ร่างเล็กร้องเรียกชื่อชายคนรัก นางรู้สึกรุนแรงนัก ความปราถนาในตัวเขานั้นล้นจนแทบทะลักออกมาอยู่แล้ว แต่ทันใดนั้นจู่ๆ อีกฝ่ายก็ยอมผ่อน ถอนมือออกจากเนินอกนูนโค้ง แล้วไล้วนไปต่ำกว่าเดิม

 

"อา!"

 

"ดีไหม ?"

 

"...ดี...ข้า...รู้สึกดี...มาก"

 

นัยน์ตากลมโตและเสียงครางนั้นฟังดูคล้ายว่ากำลังเจ็บปวด ขัดกับแววตาเว้าวอนที่คอยขอความรักเรื่อย ไม่ยอมพอ

 

"แบบนี้ล่ะ ?"

 

เขาช่าง...ร้ายกาจ!

ซินเธียกัดริมฝีปากอย่างข่มกลั้น เขาปลุกเร้าหล่อนทุกทาง ไม่ว่าริมฝีปากไล้เรื่อยไปยังต้นคอ ขึ้นลามจนถึงติ่งหูล้วนถูกเขาขบกัดเบา แกล้งหยอกแกล้งเย้าไปเรื่อย ทั้งมัดกล้ามเนื้ออันแข็งตึงสมบูรณ์แบบทุกสัดส่วน และมือไม้ยังทำหน้าที่ประสานกันบนเรือนร่างนี้ได้อย่างพอเหมาะพอดี แบบที่หล่อนไม่เคยรู้มาก่อนว่าจะอารมณ์สุขและเคลิบเคลิ้มได้ถึงเพียงนี้ 

 

"อือ!"หล่อนได้แต่ยอมศิโรราบ และโน้มตามเขา ใบหน้างามแหงนเงยขึ้น พร้อมหลุบตาลงต่ำ ปล่อยให้ร่างกายได้สนองตามสัญชาตญาณ ปล่อยใจไปกับห้วงอารมณ์อันวาบหวามจนหมดสิ้น

 

ทว่าจู่ๆ การกระทำเหล่านั้นก็หยุดลง ซินเธียพบว่าร่างตนเองนั้นถูกยกขึ้นเล็กน้อย ทำให้ดอกบัวงดงามทั้งคู่โผล่พ้นน้ำพอดี

"ซินเธีย...เธอเป็นภรรยาของฉัน...ใช่ไหม ?"

 

"อือ...ข้าเป็นภรรยาของเจ้า"รับคำทั้งที่สติยังไม่ครบสมบูรณ์ดี มันยังหลงระเริงอยู่กับสัมผัสวูบวาบ และรู้สึกเสียดายนักที่ถูกมือหนาอุ้มขึ้นจากหน้าตัก

 

"ฉันรักเธอ" อันเซียร์เอ่ยอย่างชัดถ้อยชัดคำ และไม่ว่าจะมองเช่นไรแววตาคู่นั้นก็แสดงความจริงใจเปิดเผยชัดเจน 

 

"ข้ารัก...เจ้า" ซินเธียแย้มรอยยิ้มงดงาม ในรอบสามเดือนที่ผ่านมา หล่อนได้เอื้อยเอ่ยคำ นี้มาโดยตลอด แม้จะรู้ว่ามันไม่มีทางส่งถึงไปยังเขา

 

ทว่าวันนี้ หล่อนกลับได้เอ่ยต่อหน้า ได้สัมผัสเขา ราวกับความฝัน

 

อันเซียร์ดึงร่างเล็กเข้ามาประกบริมฝีปาก ยามลิ้นอุ่นตวัดรัดพยายามสัมผัสกันมากเท่าใด ก็ยิ่งแสดงถึงความปรารถนาอันร้อนแรงมากขึ้นเท่านั้น

 

มือหนาทั้งสองตวัดรอบเอวขอดเล็กภายใต้น้ำ แล้วดึงเพื่อให้อีกฝ่ายสอดแทรกขาทั้งสองไว้ที่สีข้างตนเอง 

 

"เจ็บนะ...ที่รัก"เสียงทุ้มเอ่ยพร้อมกับเผยสีหน้าเห็นใจ ขณะที่หญิงงามพยักหน้าตกลง "ฉันสัญญา ว่าจะถนอมเธอให้มากที่สุด" พูดจบ มือหนาจึงค่อย ประคองเอวคอดเล็กเข้าหาตัวอย่างนุ่มนวล 

 

หยดน้ำกระเซ็นจนเกิดเป็นวงกว้าง ภายใต้ร่มเงาไม้ใหญ่ของต้นไม้สวรรค์ ปรากฎเป็นภาพชายหญิงที่กำลังพลอดรัก ในบ่อน้ำสะอาดใสสีเขียวอ่อน โดยมีลมพัดพอให้เย็นสดชื่นและบรรยากาศแห่งความสุขโอบล้อมพวกเขาเอาไว้

 

++cut++

 

 

///

 

เธอกลายเป็นภรรยาของเขาโดยสมบูรณ์แล้ว !

เสียงเล็ก ร้องลั่นขึ้นมาในหัว ขณะที่ได้เอื้อมถึงความสุขล้น ที่เกิดจากการร่วมรักเป็นครั้งแรกกับชายคนรัก

 

"ซินเธีย..."ร่างของเขาบีบเกร็ง น้ำเสียงที่ร้องเรียกนั้นฟังดูทุกข์ทรมาน จากนั้นไม่นาน เขาจึงค่อยผ่อนคลายตนเองมากขึ้น หลังจากกอดรัดร่างเธอไว้อย่างแนบแน่น ใบหน้าหล่อเหลาอิงซบกับไหล่บางเล็กราวกับหมดเรี่ยวหมดแรง แต่เมื่อเขาลืมตาขึ้น ก็พบว่านัยน์ตาสีแดงไม่ได้เผยความเหนื่อยล้าแต่อย่างใด ผิดกับเธอที่ต้องหอบหายใจรวยริน และรู้สึกว่าพลังงานในร่างกายแทบไม่มีเหลือ

 

"ทำไม...แฮ่ก...เจ้าถึงไม่เหนื่อยบ้างเลยล่ะ?" พูดขณะที่โอบรอบคออีกฝ่าย เพื่อพยุงไว้ไม่ให้หงายหลังจมน้ำไปเสียก่อน

 

"คงเป็นเพราะ...ฉันยังต้องการอีกล่ะมั้ง"อันเซียร์ตอบทีเล่นทีจริง แววตาล้ำลึกนั้นบอกเช่นนั้น แต่ถัดมาไม่กี่วินาที เขาก็เสหน้ามองออกไปอีกทางราวกับครุ่นคิดบางอย่าง "ถ้าเราไม่ได้มีเรื่องต้องกลับไปสะสาง ฉันก็อยากจะขอจากเธออีกเหมือนกัน"

 

"หา!//"ความจริงใจในคำพูดเปลี่ยนใบหน้าหวานให้กลายเป็นสีแดงก่ำ

 

"ใครที่ตั้งใจจะฆ่าเธอ...ฉันจะต้องกำจัดมัน"

 

"..."

 

วูบหนึ่ง กายหนาที่เคยมอบความอบอุ่นให้กลับร้อนรุ่มราวกับไฟ ทำให้หญิงสาวต้องผละจากร่างนั้น สีหน้าแตกตื่นลนลาน

 

"เป็นอะไรไป ?"อันเซียร์เห็นอีกฝ่ายขยับตัวถอย 

 

"...เปล่านี่...ที่เจ้าว่าก็ถูก เราควรรีบกลับได้แล้ว"

 

เจ้าหญิงปีศาจยิ้มจาง โดยที่แอบซ่อนมือเอาไว้ใต้น้ำได้อย่างแนบเนียน รอจนอีกฝ่ายขึ้นจากฝั่งเพื่อใส่เสื้อผ้า หล่อนจึงแอบสำรวจและพบว่า มีรอยไหม้บนฝ่ามือทั้งสอง แต่เมื่อกำแน่นและแบออกอีกครั้ง เนื้อหนังก็ถูกสร้างขึ้นมาคลุมทับชั้นผิวหนังเดิมโดยง่าย รอยแดงจึงดูจางลงแทบไม่มีเหลือให้เห็นอีก

 

...

 

 

            ตั้งแต่ที่ข้าก้าวเท้าเข้าไปยังปราสาท ก็พบว่าเซฟานี ลิลลี่ และโมริน เดินตามกันมาต้อนรับพร้อมหน้า สีหน้าของทุกคนล้วนเรียบเฉยไม่่ต่างกัน ข้าสัมผัสได้ว่ามีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น พวกนางอาจจะทะเลาะกันมาก่อนหน้านี้ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้พิทักษ์จากสถาบันครอส อีกสี่คนที่เหลือก็ย่อมต้องแสดงท่าทีสงบนิ่ง เย่อหยิ่ง ราวกับเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์

 

            นายหายไปไหนมาทั้งวัน คนอื่นเขาตามหากันแทบแย่ !”หัวหน้าโพรเทกเตอร์คลาส A โพล่งเข้ามาหาอันเซียร์ทันที ขณะที่คนอื่น ๆ ก็แสดงสีหน้าเป็นกังวลไม่ต่างกัน

 

            คงต้องถามราชินี ว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมเกวียนของเจ้าหญิงซินเธียถึงได้พุ่งลงเหวได้อันเซียร์เองก็ใช่ย่อย เขาไม่แสดงอารมณ์ และใส่หน้ากากปกปิดความขุ่นเคืองได้อย่างแนบเนียน

 

            อะไรนะ ? เกวียนของเจ้าพลัดตกลงไปในเหวหรือ ?”ลิลลี่เป็นฝ่ายรับ และทำสีหน้างุนงง

 

            พลัดตกงั้นหรอ ?”ข้าแหวขึ้น พร้อมเลิกคิ้วสูง ม้าและสารถีคนขับเกวียนของข้าล่ะ

 

            พวกเขาตายแล้วเซฟานีเป็นผู้ตอบ มงกุฎราชินีของนางโดดเด่นสะท้อนแสงจนข้าชักคันตายิบ ๆ

 

            ตายแล้วงั้นหรอ ข้าหัวเราะเบา ๆ เริ่มรู้สึกเคืองที่พวกนางมีท่าทีเช่นนี้ เพียงแค่ตอบปัด ๆ สั้น ๆ โดยไม่มีคำอธิบายเพิ่มเติมใดใดทั้งสิ้น ! เอ้อ ลืมไป ข้าก็คงตายแล้วเหมือนกันถ้าไม่ได้อันเซียร์ช่วยเอาไว้

 

            พี่ไม่เป็นอะไรใช่ไหม ?”โมรินเข้ามากุมมือข้าไว้ นางมีสีหน้าประหลาดใจ แต่กลบเกลื่อนไว้อย่างแนบเนียนในวินาทีถัดมา พลังนี่…”

 

            “ใช่ข้าได้พลังคืนมาแล้วข้าพยักหน้ารับ ก่อนจะกวาดสายตามองไปยังเซฟานี และลิลลี่ตามลำดับ และข้า จะประกาศตรงนี้เลยว่าข้าไม่เกรงกลัวพวกเจ้าอีกต่อไป ! ข้าคือเดวิลปรินเซส ! เป็นลูกของเดวิลคิงโรฮาน ! ข้าจะไม่ยอมให้พวกเจ้าปกครอง ถืออำนาจกดขี่ข้าอีกแล้ว !”

 

            ลิลลี่ตวาดพร้อมกับยกแขนขึ้น นี่เจ้า…!”

 

            ข้าเพ่งมองนาง ที่ยืนนิ่งไม่อาจขยับได้ และไล่สายตาไปยังสิ่งมีชีวิตที่เลื้อยคลานจากชายกระโปรง มุดหายขึ้นไปโผล่บนไหล่เนียนนวลของนาง แล้วส่งเสียงขู่ฟ่อ

 

ถ้าเจ้าขืนส่งเสียงดังอีกล่ะก็ มันอาจจะตกใจได้นะข้าเหยียดยิ้ม แล้วเอียงคอเล็กน้อย มองดูร่างลิลลี่ที่แข็งเกร็งไม่กล้าขยับ ตาสีอำพันวาวโรจน์ด้วยความโกรธสุดขีด

 

ข้าเวทนาเจ้าเสียจริงเซฟานีเชิดใบหน้าขึ้น ตาเรียวรีคู่สวยสะท้อนเงาวิบวับ พริบตาเดียว ปีศาจงูขาวบนไหล่ของลิลลี่ก็ถูกเผาจนไม่เหลือซาก หลงรักมนุษย์จนลืมตัว ว่าเป็นปีศาจถึงจะได้พลังคืนมา แต่เจ้าก็ยังคงอ่อนแอเช่นเดิม

 

นางเหลือบมองเลยไหล่ข้าไป นั่นคืออันเซียร์

ข้ามองเขาทางหางตาเล็กน้อย แล้วค่อยลากสายตากลับไปที่นางดังเดิม

 

เจ้าไม่มีทางออกไปจากที่นี่ได้ลิลลี่หัวเราะข่ม นางก้าวเข้าไปหลบด้านหลังเซฟานี พร้อมกับพ่นคำพูดเสียดสีแทงใจมาให้ ที่นี่ถูกสาป ! หากไม่มีเลือดมนุษย์ เจ้าก็ไม่อาจเป็นอิสระได้ !”

 

มีสิอันเซียร์แย้งขึ้นมา ท่ามกลางความงุนงงของทุกคน รวมทั้งตัวข้าเองด้วย แค่มีเลือดมนุษย์ในร่างกายก็พอใช่ไหม

 

อันเซียร์ อย่าบอกนะ ว่าเจ้าจะให้ข้าดื่มกินเลือดของเจ้าอย่างนั้นหรอ

 

ใช่มันพอมีวิธีโมรินเอ่ยแทรก นางหันหน้าเผชิญกับพี่สาวทั้งสองของนาง ถ้าหากซินเธียตั้งท้องกับมนุษย์ยังไงล่ะ

 

“!!!”ข้าอ้าปากกว้างอย่างลืมเก็บกริยา เมื่อมองโมรินกับเซฟานี แม้พวกนางจะแทบไม่กระตุกกล้ามเนื้อบนใบหน้าสักนิดเดียว แต่นั่นก็พอดูออกได้ว่าพวกนางเองก็คิดไม่ถึงเช่นกัน

 

โดยที่ไม่ได้ตั้งใจ ข้าหันควับกลับไปมองอันเซียร์ เขาดูไม่แปลกใจกับเรื่องนี้ นั่นหมายความว่าเขาเองก็คงคิดไว้อยู่แล้วสินะ

บ้าจริงแล้วทำไมข้าต้องเขินด้วยนะ

 

อะแฮ่มข้ากระแอมเบา ๆ ในลำคอ ใช่ ข้าสามารถตั้งท้องได้ จากนั้นก็จะออกไปจากที่นี่ เสียงของข้าเริ่มเงียบลงและหายเข้าไปในลำคอ เมื่อสบตากับโมริน นางดูเยือกเย็นผิดปกติ โมริน

 

ข้ารู้อยู่แล้วว่าพี่ต้องการเขาโมรินยักใหล่น้อย ๆ

 

พี่ก็ต้องการเจ้าข้าตอบอย่างอ่อนล้า

 

พี่คงอยู่ที่นี่ อย่างไม่มีความสุขมาตลอดนางพยักหน้าเนิบนาบ ราวกับเข้าใจข้าทุกอย่าง แต่ลึก ๆ แล้วข้าเดาไม่ออกจริง ๆ ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่

 

เอ้า งั้นแปลว่านายต้องอยู่รอจนกว่าจะแน่ใจว่าซินเธียท้องใช่มั้ยแอนดรูว์ ฮันท์ สรุปประเด็นอย่างตรงไปตรงมา เขานิ่งฟังอยู่นานก็นับว่าน่าประหลาดไม่น้อย

 

ใช่อันเซียร์ตอบทันที แต่นั่นมันไม่ได้เป็นการป่าวประกาศให้ทราบโดยทั่วกันเลยหรือว่าเราสองคนต้องทำภารกิจร่วมกันน่ะ

 

ลิลลี่ กลับกันเถอะเซฟานีถอยห่าง นี่เป็นครั้งแรกที่นางไม่ตัดสินโทษให้ เพราะข้าไม่ได้อยู่ในสถานะที่เชื่อฟังนางอีกต่อไป

 

ท่านราชินี !”แอนดรูว์มองตามแผ่นหลังงดงามและวิ่งตามไปติด ๆ

 

ข้ามองหน้าโมริน สีหน้านางตอนนี้นั้นเดาได้ยาก แต่ข้าคิดว่านางคงต้องการเวลา

 

โมโมพี่…”

 

ไปเถอะ

 

“…”

 

นางพูดทั้งที่ไม่หันมองกลับมา ข้าได้แต่มองตามชายกระโปรงที่พลิ้วไหวตามช่วงจังหวะการเดินนั้น จนหายลับจากสายตา

 

 

 

 

            “ทำไมมันถึงยังไม่ตาย !”เสียงตวาดแหวน่าหวั่นเกรง แสดงถึงอารมณ์ โทสะที่คุกรุ่นพร้อมจะปะทุเป็นระเบิดอานุภาพร้ายแรงได้ทุกเมื่อ

 

            ใครจะไปรู้เล่า ! ว่าไอ้เจ้าชายนั่นจะไปช่วยไว้ได้

 

            ข้าไม่ได้อนุญาตให้เจ้าพูดอวดดีเช่นนี้นะ เวสเทิร์น !”

 

            “อย่าเย่อหยิ่งจองหองนักเลย เจ้าหญิงข้าไม่ได้เคารพนับถือราชวงศ์ปีศาจเช่นท่าน

 

            หยุดได้แล้ว เป็นเสียงชายชราที่ตะโกนห้ามสงครามประสาทเอาไว้ได้ ทำให้ทั้งสองฝ่ายเบี่ยงหน้าหนีกัน จำต้องเก็บความหงุดหงิดไว้ในใจ มันเกิดขึ้นได้อย่างไร พลังนั่น หวนคืนสู่ร่างเจ้าหญิงปีศาจอย่างนั้นเหรอ

 

            เป็นเพราะกองทัพเงาของท่าน ไปทำร้ายอันเซียร์เข้านางเลยกลายเป็นปีศาจ หึ ความจริงแล้วข้าว่านางสามารถเปลี่ยนได้ตั้งแต่สามเดือนก่อน แต่นางยังดื้อ ไม่ยอมรับอำนาจด้านมืดซักที

 

            เจ้าหญิงใครจะเหมือนท่านกันเล่า จิตใจดำมืดอำมหิต ทรยศได้แม้กระทั่งพี่น้องตัวเอง

 

            หุบปากของเจ้าซะ เวสเทิร์น !”

 

            “เจ้าหญิงโมรินท่านอย่าได้กังวลไปเลย พี่สาวของท่านจะไม่มีทางได้กลับขึ้นไปยังโลกมนุษย์ได้อย่างแน่นอน วางใจเถอะชายชราผู้ที่เหล่าผู้ใช้เวทแทบพลิกแผ่นดินเพื่อตามหา แสยะยิ้มเหี้ยม พร้อมชายตามองสองฝั่งที่ยังคงทำทีท่าล้อเลียนใส่กันราวกับเป็นเด็ก

 

            จากนั้น ท่านก็จะได้เก็บอันเซียร์ไว้เป็นพระสวามีแทนสมใจท่านไง เจ้าหญิง

 

            เวสเทิร์น !”

 

            โมรินผุดลุกขึ้นยืน ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความโกรธ ข้าจะฆ่าเจ้า

 

            ก็ลองดูสิ อดีตทหารโทรปิคอร์นลุกยืนขึ้นบ้าง ความสูงจึงนำร่างบางไปมากโข นัยน์ตาทั้งสองจ้องราวกับจะกัดกินเนื้อกัน

 

            เกรย์ ฮูด ทอดมองภาพเหตุการณ์การทะเลาะกันเป็นประจำระหว่างสองคนนั้นก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างเหนื่อยหน่าย

 

            “นายท่านเกรย์เสียงบริวารแวมไพร์เอ่ยขึ้น พร้อมยอบกายคุกเข่านั่งลงบนพื้น

 

            ว่ามา

 

            ได้ข่าวเรื่องท่านชายลีโอนาร์ดแล้วค่ะ…”

 

            “ลีโอ…”เว้นไปชั่วอึดใจนึงเพื่อระบายยิ้มเหยียด ก่อนจะอนุญาตให้รายงานต่อ

 

            ได้ยินว่าเขาได้คนมากฝีมือมาเป็นมือขวาให้ จึงสามารถรวมกำลังอมนุษย์ทั่วโลกได้อย่างรวดเร็ว เพียงแต่ พวกเขาอยู่ไม่เป็นหลักเป็นแหล่ง พวกเราจึงตามสืบไม่ได้…”

 

            “ไม่ ๆ ๆเจ้าเป็นสายสืบมือหนึ่งของข้า จะมีเรื่องอะไรที่เจ้าตามสืบไม่ได้หรือเกรย์ ฮูดส่ายหน้าราวกับนั่นเป็นสิ่งที่ยอมรับได้ยาก กลับไปทำงานของเจ้าซะ คราวหน้าข้าหวังว่าจะได้ยินข่าวดี

 

            “…ค่ะ นายท่าน

 

 

 

Writer : หึๆๆ นี่เรากำลังทำอะไรอยู่ (เบลอ) พล็อตยังไงนะ (มึน) ไม่รู้และอัพไปก่อน หวังว่าจะถูกใจ และสมหวังกันถ้วนหน้าแล้วน้า หลังจากที่พลาดมาหลายตอน ฮ่าๆ ป่ะ แยกค่ะ 555 // บาบิQ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

779 ความคิดเห็น

  1. #563 aom_1204 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 16:55
    อ่าน cut ได้ที่ไหนคะ ฟินแรงงงง
    #563
    0
  2. #562 aom_1204 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 16:55
    อ่าน cut ได้ที่ไหนคะ ฟินแรงงงง
    #562
    1
    • #562-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 50)
      7 เมษายน 2560 / 20:40
      แอะ รอมีอีบุคก่อนนะคะ
      #562-1
  3. วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 11:06
    หักมุมกลายเป็นว่า โมริน คือตัวร้ายของเรื่อง ส่วนติดเรท ความจริงมันส่อแววมาตั้งแต่เรื่องรุ่นพ่อ-แม่ อันเซียร์ แล้ว(ยกเว้นเรื่องพี่สาวอันเซียร์ที่ไม่เรท) อันเซียร์เปลี่ยนไป ความใสซื่อนี่หายไปไหนคะ
    #538
    1
    • #538-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 50)
      16 มีนาคม 2560 / 23:01
      เรื่องนี้ขยับเรทตามวัยค่ะ สองเรื่องก่อนนางเอกอายุ18 // ฮ่าา // ขอบคุณที่ติดตามทั้งสามเรื่องเลยนะคะ
      #538-1
  4. #537 fuchia (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 13:28
    เขินนนนนนน เขินสุดๆๆๆเลยค่ะะะะ เขินจริงจังง ฮือออ
    #537
    1
  5. #535 Altear (@briony87) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 01:12
    ทำไมต้องมี ++cut++
    ต่อใด้มั้ย?
    ///O.,O/// แฮ๊กๆๆ
    #535
    1
    • #535-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 50)
      16 มีนาคม 2560 / 23:02
      เราจะปลิวไปด้วยกัน
      #535-1
  6. #534 klazato123 (@klazato123) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 01:07
    หักมุมครับโมลินชอบอันเซียวางแผนฆ่าซินเทียเพื่ออันเซียถ้าสำเร็จอันเซียจะเสียใจโมรินเข้ามาช่วย
    ปล.มโนนะอย่าว่าเรา
    #534
    1
    • #534-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 50)
      16 มีนาคม 2560 / 23:03
      รอติดตามค่ะหุๆ
      #534-1
  7. #533 mewmiiiw (@mewmiiiw) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 00:49
    โอ้ยยยยยแม่คะ หนูเขินนนนนนน นั่งอ่านต่อหน้าเพื่อนหน้านี่แดงจนเพื่อนแซวโอ้ยยย นี่ขนาดเรทไม่มากนะเนี่ย ฮื้ออออ //อันเซียร์เป็นใครกันนะ อันเซียร์เป็นอารายยยยเจ้าหนูของแม่ื
    #533
    1
    • #533-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 50)
      16 มีนาคม 2560 / 23:02
      55555 อันเซียร์ ใสใส
      #533-1
  8. #532 Yurino Suki (@thiptiwapornlove) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 00:35
    ...
    ....
    ......
    ไม่มีคำบรรยายใดๆสำหรับตอนนี้ค่ะ..
    ฟินค่ะ..
    เลือดลำเดาแตกเลยเจ้าค่ะ...
    ซินเทียจะท้องไมค่ะ..
    อันเซียหื่นโคตรรร!
    #532
    1
    • #532-1 klazato123 (@klazato123) (จากตอนที่ 50)
      9 มีนาคม 2560 / 01:08
      น่าจะนะเพราะเทพสร้างชีวิตรอจังหวะแบบนี้อยู่
      #532-1