The Devil Princess's Protector ..ภรรยาของผมเป็นปีศาจ

ตอนที่ 35 : Chapter [33] ปริศนาบุคคลที่สาม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 540
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    21 ต.ค. 59

[33]

 

 

            การพักอาศัยอยู่ในเอรากอน นับเป็นเรื่องที่ไม่คาดคิด เพราะเดิมทีผมแค่ต้องการที่พักชั่วคราวและอาหารเท่านั้น แต่กลายเป็นว่าราชามังกรยืนกรานที่จะสะสางงานที่ได้รับมอบหมายจากชาวบ้านเมืองนี้ ก่อนที่จะออกเดินทางต่อ

            และนั่นคงกินเวลาไปอีกสองสามวัน ซึ่งแม้ว่าพี่ชายภรรยาของผมจะมีบ่นบ้าง แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นคัดค้านหัวชนฝา อีกทั้งยังช่วยงานแบกหามของให้พวกเราอีกแรง

            โชคดีที่เมืองเล็ก ๆ ของโทรปิคอร์นแห่งนี้ ให้ความสำคัญกับมิตรภาพสูง หลังจากที่ราชามังกรไกล่เกลี่ยตีสนิทกับพวกเขาได้ระดับนึง ทุกคนก็เปิดใจต้อนรับพวกเราเข้ากลุ่มอย่างยินดี

 

            ข้าว่าพวกเอ็งอยู่ที่นี่ไปเลยก็ได้นะไม่มีใครเขาว่าร๊อก !”พี่ชายที่เป็นลูกเจ้าของหัวหน้าหมู่บ้านมักจะเชื้อเชิญให้พวกเราอยู่ต่อ ตั้งแต่พวกเอ็งมาอยู่ พวกข้าก็สบายขึ้น เขาเผยเจตนาที่แท้จริง อย่างตรงไปตรงมา

 

            แหม่ ข้าก็อยากอยู่หรอกนะถ้าไม่ติดว่ามีสาวกำลังรออยู่…”ราชามังกรเอ่ยทีเล่นทีจริง ขณะที่กำลังเอนหลังพิงเสา นั่งบนโต๊ะไม้เตี้ย ๆ

 

             โถ ๆ พวกมีภรรยาแล้วก็เหมือนมีบ่วงรัดตัวเอง จะไปมีทำไม๊ ! มีหลายสาวสิดี !”ไม่ว่าเปล่า ยังตบไหล่คนตัวสูงอย่างสนิทสนม เชื่อข้าสิ ! แล้วเอ็งจะสบายใจ !”

 

            ว่าที่พี่เขยกิตติมศักดิ์ส่ายหน้าช้า ๆ อย่างไม่เห็นด้วย ไม่ได้หรอกคนนี้ข้ารอมานานแล้ว

 

            ผมแอบเหลือบมองเดวิลปริ๊นซ์ที่ชำเลืองไปยังคนพูดแว๊บนึง แต่ก็ไม่ได้พูดขัดอะไร

            แล้วก็ต้องลอบถอนหายใจ ปมความขัดแย้งหลักระหว่างพวกเขาคงเป็นการตกหลุมรักเจ้าหญิงแห่งโซลิเซียร์ หญิงสาวที่ผมสงสัยนักว่ามีเสน่ห์ตรงไหน นอกจากเป็นพี่สาวของผมแล้ว นิสัยอย่างอื่นก็ไม่ได้แสดงถึงความเป็นผู้หญิงแม้แต่นิดเดียว

 

            เจ้าตัวโตนี้มีเมียแล้วเจ้าล่ะ ! มียั๊ง ?”อีกคนที่มารวมกลุ่มนั่งคุยกันยามโพล้เพล้ เอ่ยแทรกพลางชี้ไปหาธามส์

 

            ข้าเหอะ ๆ คน ๆ นั้นเขามีเจ้าของแล้วแต่ข้าก็ยังไม่ตัดใจเสียทีเดียวหรอกนะ

 

            แค่ก ๆ

            ผมแอบสำลักน้ำที่เพิ่งซดเข้าไปอย่างอดไม่ได้ พลางประเมินสถานการณ์คร่าว ๆ ว่าอีกไม่นานต้องมีการวางมวยกันอย่างแน่นอน

            เรื่องอื่นพวกเขาอาจพอยอมกันได้ แต่สำหรับเรื่องหัวใจ ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าใครจะยอมได้

 

            แล้วเจ้าล่ะ ไอ้หนุ่ม ?”ถึงคราวที่ทุกคนหันมาทางผม

 

            “…”เมื่อรู้สึกว่าทุกคนดูสนอกสนใจ ผมกลายเป็นเป้าสายตาของทุกคน จึงเอ่ยช้า ๆ ชัด ๆ เป็นประโยค ผมมีภรรยาแล้วครับ

 

            เมี้ยว~

            เสียงหนึ่งแทรกขึ้นก่อนที่จะมีใครทันพูด

            แมวขนสั้นสีขาวเดินมาคลอเคลียผม แถมคราวนี้เนียนมานอนบนตัก ตากลมโตสีแดงชวนให้ผมรู้สึกหงุดหงิดนัก เพราะมันทำให้ผมคิดถึงซินเธีย ไม่ว่าจะเป็นขนสีขาวคล้ายกับเรือนผมเส้นเล็กที่มีสัมผัสนุ่มนิ่ม หรือกระทั่งนัยน์ตากลมโตสีแดงสดที่มักจ้องมาอย่างเว้าวอนก็ยังดูเหมือน

 

"โถ่ พวกเองก็มีสาวกันหมดแล้ว งี้พวกข้าจะชวนไปเที่ยวหญิงไม่ได้น่ะสิ"เกิดเสียงโห่ปนหัวเราะขำขันดังขึ้นรอบวงสนทนา 

 

"นอกจากพวกเอ็ง รับจ้างทำงานตัดไม้แล้ว ยังมีอาชีพอื่นกันหรือไม่"ราชามังกรกระแซะถามอย่างแนบเนียน เขาคงจะถือโอกาสนี้เก็บเกี่ยวข้อมูลในพื้นที่ อย่างที่บอกว่าเอรากอนเป็นเมืองที่อยู่ห่างไกล จึงได้ถูกละเลยกว่าเมืองอื่น ๆ ที่มีประชากรเยอะกว่า

 

ทุกคนพลันพร้อมใจกันเงียบ ราวกับว่าคำถามนี้ได้ดูดกลืนเสียงของพวกเขาไปหมดแล้ว

 

"ก็มีบ้าง"เป็นลูกชายหัวหน้าหมู่บ้านที่ตอบอย่างไม่ค่อยเต็มเสียงนัก ผมจึงเลิกพยายามอุ้มเจ้าแมวออกจากตักเพราะดูเหมือนมันจะไม่ยอมไปไหน แล้วจึงตั้งใจสังเกตท่าทางแปลกประหลาดของพวกเขาทุกคน ที่แสร้งทำทีกระดกดื่มสุราในจอกที่ตนถือโดยพร้อมเพรียงกัน

 

หรือว่างานที่ว่านั้นจะไม่ธรรมดา

 

"พวกเรากำลังหางานประจำอยู่ เก็บเงินได้หน่อยค่อยเดินทางต่อ ถ้ามีงานดี แนะนำก็บอกบ้างนะครับ"ผมพยายามไม่สนใจสายตาของราชามังกรและเดวิลปริ้นซ์ และดีที่ไม่มีใครเอ่ยค้าน พวกเขาคงรู้ว่าผมกำลังถามลองเชิงอยู่

 

"หึหึ มันไม่ใช่งานง่ายน่ะสิ"

"ชู่ว์!! อย่าเอ็ดไป"

"ไม่เป็นไรหรอก เจ้าพวกนี้ดูท่าจะไว้ใจได้"

"แต่ถ้าท่านผู้นั้นรู้ขึ้นมา พวกเราคงไม่รอดสิ"

เหล่าชายฉกรรจ์พวกนั้นถอยห่างออกไปรวมกลุ่มกันกระซิบกระซาบบางอย่างพลางชำเลืองมองมาที่พวกเราสามคน

 

"จะยากแค่ไหนเราก็ไม่เกี่ยง พวกท่านไว้ใจได้"ผมทิ้งช่วงนานพอที่พวกเขาจะปรึกษากันเสร็จ

 

"คืองี้นะไอ้หนู เรื่องผลตอบแทนน่ะ พวกเราตกลงกันไว้เรียบร้อยแล้ว ถ้าเอาพวกเอ็งมาเพิ่มก็ต้องกระจายส่วนแบ่งเพิ่ม"

 

"ถ้าอย่างนั้น คิดซะว่าพวกเราสามคนเท่ากับหนึ่งหัวแล้วกัน แบบนี้ดีไหมครับ"ผมพยายามไกล่เกลี่ยต่อรอง แน่นอนว่าถ้าจะไม่ให้ถูกสงสัยก็ต้องทำให้พวกเขารู้สึกว่าเราต้องการเงินอยู่ ไม่ใช่ว่าทำงานให้ฟรี

ซึ่งขอเสนอนั้นดูจะเข้าท่า ทุกคนจึงพยักหน้าให้กัน "ตกลง"

 

"ทีนี้พอจะบอกได้หรือยัง ว่าพวกเอ็งรับงานอะไรกันแน่"ราชามังกรดึงกลับเข้าประเด็นที่เขาสนใจอีกครั้ง

 

"เรื่องนั้น…ก็แค่งานส่งเสบียงน่ะ ดูเหมือนง่ายใช่ไหม"ชายผู้หนึ่งอาสาบอกรายละเอียด ขณะนั้นบรรยากาศก็ดูตึงเครียดขึ้น แตกต่างจากเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง

"แต่จะต้องไม่มีใครรู้เพราะพวกเขาเป็นคนหลบหนี มีกันเป็นร้อย "

คนหลบหนีเป็นร้อยคนในแผ่นดินโทรปิคอร์น ?

โดยที่ไม่ได้นัดหมาย ผมแอบชำเลืองมองว่าที่พี่เขยและพี่ชายภรรยาที่มีสีหน้าเคร่งขรึมไม่ต่างกัน พวกเราคงคิดในสิ่งเดียวกันอยู่ ว่านี่อาจเกี่ยวกับเรื่องในคืนเกิดเหตุนองเลือดที่โทรปิคอร์น

 

"แล้วพอรู้หรือไม่ ว่าใครเป็นคนจ้าง ?"ฟังเผิน จะดูเหมือนว่าราชามังกรเพียงแค่เอ่ยปากชวนคุย แต่ผมรู้สึกได้ว่าเขาต้องพยายามเก็บกลั้นอารมณ์มากขนาดไหน

 

"พวกเราไม่เคยรู้หรอก เขาบอกกันมาอีกที เป็นไปไม่ได้เลยที่จะสืบว่าใครเป็นคนสั่ง"

 

"คืนนี้ก็มาสิ สามวันครบพอดี ได้เวลาส่งเสบียงเพิ่มแล้ว"

 

ดูเหมือนพวกเขาจะให้ความไว้วางใจเต็มทีจึงเล่าทุกอย่างที่รู้ออกมาหมด และยิ่งใกล้ความจริงเท่าไหร่ ก็ยิ่งน่ากลัวเท่านั้น อดคิดไม่ได้ว่าใครกันที่เป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังความวุ่นวายเหล่านี้

แต่ที่แน่ เรื่องนี้คงทำให้ราชามังกรสงสัยเคลือบแคลงเดวิลปริ้นซ์น้อยลงแล้ว

 

"ตกลงพวกเราจะไป"

ถึงเวลาที่จะต้องพิสูจน์

 

...

 

"เป็นไปได้ว่าทหารหน่วยดาร์กไนท์ 300 คนที่หายไปจะอยู่ไม่ไกลจากที่นี่"ราชามังกรเอ่ยทันทีที่พวกเราเข้ามายังที่พักส่วนตัว ซึ่งเป็นกระท่อมเล็ก หลังหมู่บ้าน

 

คืนนั้นนอกจากจะมีทหารเวรถูกฆ่า ดาร์กไนท์ทั้งหน่วยยังหายสาบสูญ

อันเซียร์ลอบเก็บข้อมูลอย่างเงียบ ถ้าเป็นอย่างที่ว่า กลุ่มคนที่ชายจากหมู่บ้านนี้จะต้องนำเสบียงไปส่งก็คงเป็นพวกเขาจริง ๆ

"เหอะ ทีนี้ตาสว่างหรือยังว่าข้าไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้"ธามส์จ้องไปยังคนตัวโตกว่าด้วยสายตาของผู้ชนะ

 

"มันก็ไม่แน่"ราชามังกรกระดกยิ้มที่มุมปาก "แกสามารถควบคุมทั้งหน่วยได้ พวกเขาอาจทำตามคำสั่งของปีศาจชั่วอย่างแก..."

 

"พอเถอะครับเป็นไปได้สูงว่าจะมีบุคคลที่สามเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้"คนห้ามทัพแอบถอนหายใจเฮือกหนึ่ง "พี่ชายบอกว่าคืนเกิดเหตุนั้น เขาถูกเรียกออกไปข้างนอกและพบศพทหารพวกนั้นแล้ว"

 

ก่อนที่เรื่องจะเลยเถิดยิ่งกว่านี้ เจ้าชายแห่งโซลิเซียร์คิดว่าจะดีกว่าถ้าพูดกันตรงนี้ และปรับความเข้าใจกันเสียที ถึงแม้ว่าจะมีอคติบดบังระหว่างทั้งสองผู้ไม่ลงรอยกันมากเพียงใด

 

"...และข้าก็ถูกโจมตีโดยทหารโทรปิคอร์นคนนั้น...ราชามังกรบอกมาสิ ว่าเจ้าไม่ได้ออกคำสั่งชั่วนั่น !"

 

"ข้าไม่ให้ใครฆ่าแกแน่ เพราะข้าจะลงมือเอง…มันสะใจกว่า"เป็นเรื่องจริงอย่างไม่ต้องสงสัย ราชามังกรแสดงเจตนารมย์ได้ชัดเจน เรียกเสียงแค่นหัวเราะจากอีกฝ่าย

 

"เมี้ยว~"แมวสีขาวได้นิ่งเงียบฟังอยู่นาน หลังจากนั้นเธอก็รู้เรื่องทุกอย่าง 

ได้ยินเธอส่งเสียงร้องราชามังกรก็อุ้มเธอไว้ทันที

"อย่าเสียงดัง มันตกใจ"และกลายเป็นคนอ่อนโยนขึ้นทันใด

 

ผู้อยู่ในเหตุการณ์จึงปรับอารมณ์ไม่ถูกกับการกระทำนั้น

"แวมไพร์เกรย์ ฮูด บอกว่าคนที่ฆ่าปีศาจที่ถูกขังในสถาบันก็อยู่ในโทรปิคอร์น"เจ้าชายผู้พิทักษ์เริ่มเดินไปมาอย่างใช้ความคิด เขาพยายามอย่างหนักที่จะไขปริศนาและเชื่อมโยงเรื่องราวต่าง ที่เกิดขึ้นให้สอดคล้องไปในทางเดียวกัน "ถ้าอย่างนั้นเขามีจุดประสงค์อะไรกันแน่ ทำไมต้องพุ่งเป้าหมายไปที่ปีศาจ ทำไมต้องทำให้ทุกคนเข้าใจว่าเดวิลปริ๊นซ์เป็นผู้ลงมือฆ่าทหารบริสุทธิ์ กับเรื่องนี้ดูเหมือนว่าปีศาจจะตกเป็นเหยื่อทั้งนั้นเลยนะครับ"

 

เกิดความเงียบขึ้นในบ้านพักกระท่อมหลังเล็ก เงียบจนได้ยินเสียงสัตว์กลางคืนดังจากภายนอกเข้ามา 

ซินเธียในร่างแมวต่างตั้งใจฟังอย่างจดจ่อเช่นเดียวกัน จนลืมดิ้นออกจากกอดของคนรักสัตว์ ยอมให้มือหนาลูบหัวเธออย่างเพลิดเพลิน ขณะที่ตากลมโตสีแดงสดจับจ้องไปยังบุรุษที่ทำหน้านิ่วขมวดคิ้ว เดินไปมาอยู่กลางห้อง ก็พลันนึกชื่นชมเพราะแม้บุรุษผู้นั้นจะสวมใส่เสื้อผ้าธรรมดา แต่เขาก็ช่างดูสง่างามนัก ที่สำคัญกว่านั้นเธอเห็นความพยายามของเขาแล้ว

เพื่อไขความจริงให้กระจ่าง เพื่อล้างมลทินให้แก่พี่ชายของเธอ เขาเสียสละเพื่อเธอมากมายเหลือเกิน

 

"ราชามังกร ท่านพอจะรู้จักทหารเผ่าพันธุ์หมาป่าหรือไม่"จู่ อันเซียร์ก็ชะงักเท้าไม่ได้เดินต่อ เขาคล้ายว่าจะนึกอะไรออก เดวิลปริ๊นซ์บอกว่าผู้ที่เรียกเขาออกไปในคืนนั้นคือทหารเผ่าพันธุ์หมาป่า

 

"แม้ว่าพวกเขาเหลือน้อยเต็มทีแต่ก็มีอยู่ 5 คน...ทำไมหรอ ?"นัยน์ตาสีนิลฉายรอยสงสัย 

 

"คนที่โจมตีข้าในวันนั้นคือทหารเผ่าหมาป่า"เป็นเดวิลปริ้นซ์ที่ให้คำตอบด้วยสีหน้าเย็นยะเยือก

 

"พอจะรู้ไหมว่า ทำไมพวกเขาจึงคิดจะกำจัดปีศาจ ?"อันเซียร์พุ่งตรงประเด็นทันที พลางรอคอยคำตอบอย่างลุ้นรอ รู้สึกว่าปริศนาบุคคลที่สามนี้ใกล้จะคลี่คลายเต็มที

 

"..."ยิ่งสีหน้าของเดรโกที่ย้ำชัดว่าลำบากใจจะตอบ ก็ยิ่งรู้สึกได้ว่าต้องมีบางอย่าง...แน่นอน

 

"เจ็ดปีก่อน จ้าวปีศาจในร่างไอลีน ได้ฆ่าครอบครัวทหารเผ่าพันธุ์หมาป่าพวกเขาตายทั้งหมด...เว้นแต่คนเดียว...ฉันไม่อนุญาตให้เขาตายแม้ว่าเขาจะปรารถนามันมากเพียงใด"

 

"..."

 

"...เขาคือเวสเทิร์น"

 

ได้ยินชื่อนั้นธามส์ก็เบิกตากว้างทันที เขาเองก็รู้จักเวสเทิร์นในตอนที่เคยไปฝึกเป็นทหารโทรปิคอร์นร่วมกับไอลีนและเพื่อน  สมัยยังเป็นนักเรียนโรงเรียนผู้ใช้เวทแคปริคอร์น

 

"ข้านึกว่าเขาตายไปแล้ว"ธามส์พูดลอย คล้ายจะกล่าวกับตัวเอง เพราะตั้งแต่กลับมาครั้งนี้เขาก็ไม่เห็นเวสเทิร์นที่โทรปิคอร์น

 

"เวสเทิร์นขอลาออกจากการเป็นทหารเมื่อสามปีก่อน...ลูกหลานของเขาก็ถูกฝึกและส่งมาเป็นทหารแทน"เดรโกพยักหน้าเบา ๆ อย่างยืนยันในคำพูด

 

เผ่าพันธุ์หมาป่านับว่าเจริญเติบโตได้อย่างรวดเร็ว ไม่นานพวกเขาก็โตพอที่จะจับแกว่งดาบในฐานะทหารโทรปิคอร์น และถ้าหากเป็นเช่นนั้นจริง ถ้าเขายังหลงเหลือความแค้นต่อปีศาจ…

คิดเช่นนั้นอันเซียร์ จึงเบิกตากว้าง

"ถ้าอย่างนั้นดาร์กไนท์ก็คงไม่ปลอดภัย...พวกเขาเป็นเด็กปีศาจ"

ดูเหมือนว่าข้อสันนิษฐานนี้จะเป็นไปได้สูง ถ้าหากคนบงการอยู่เบื้องหลังคือเวสเทิร์นจริง และลูกหลานของเขาเป็นผู้ดำเนินเรื่องต่อบางที...

 

"ต้องไปช่วยให้ทัน"ธามส์เอ่ยแทรกทันที ด้วยแววตาอันมุ่งมั่น แม้ว่าเขาจะเพิ่งเป็นทหารใหม่แต่ก็เป็นครูฝึกให้เด็กพวกนั้นเช่นกัน เขาไม่ยอมปล่อยให้เด็กพวกนั้นตกอยู่ในอันตรายโดยที่ไม่ทำอะไรแน่

 

"คนของข้า ข้าช่วยเอง"ราชามังกรขัดขึ้น

 

"เราสามคนอาจจะไม่พอด้วยซ้ำร่วมมือกันไว้เถอะครับ"อันเซียร์สรุปอย่างกลุ้ม ที่ต้องบอกความจริง ไหนจะเรื่องปกป้องกองทหารปีศาจ ไหนจะเรื่องหลบหนีจากกองทัพผู้ใช้เวท แล้วยังต้องตบตาเล่นละครกับชาวบ้านเมืองเอรากอน

 

ภารกิจนี้ดูจะยุ่งยากซับซ้อนขึ้นเต็มที

 

 

ฟังดูเหมือนพวกเขาจะไปรบกันเลยนะ

ปีศาจในร่างแมวน้อยเริ่มกระวนกระวายเมื่อฟังบทสรุปในที่สุด "เมี้ยว~"

 

"แล้วจะเอาไงกับแมวตัวนี้ดี ?"ธามส์ปรายตามองสัตว์สี่ขาในอ้อมอกของคนตัวโต ซึ่งดูยังไงก็ขัดกับมาดราชานักรบเป็นอย่างยิ่ง 

 

ข้าไปด้วย~ "เมี้ยว ~"

 

"ดูไปมันก็หน้าคุ้น นะ"สิ่งที่พี่ชายเปรยขึ้นทำให้ซินเธียใจชื้นอย่างมีหวัง

 

พี่ชายคะพี่จำน้องสาวคนนี้ได้ใช่ไหม !?

แต่เดี๋ยวก่อน แปลว่าข้าหน้าเหมือนแมวงั้นหรือคะ...

 

"ทั้งสีขน...ทั้งแววตา..."

 

"เหมือนซินเธีย"ก่อนที่เดวิลปริ้นซ์จะพูดจบประโยค อันเซียร์กลับเอ่ยแทรกพร้อมพยักหน้าเห็นด้วย

 

ก็ใช่น่ะสินี่ข้าเอง ! "เมี้ยวววว !" 

 

"เอาไว้ที่นี่ก่อน มันอันตราย"คนอุ้มแมวจึงให้ความเห็น นัยน์ตาสีนิลฉายชัดถึงความเป็นห่วงสัตว์โลกยิ่ง

 

ม่ายยย ข้าจะไปด้วย~

แมวน้อยดิ้นพรวดพราดอย่างเอาเป็นเอาตาย และเมื่อใช้กรงเล็บก็สามารถสลัดหลุดจากวงแขนแข็งแกร่งของราชาแห่งโทรปิคอร์นได้สำเร็จ

 

หมับ

ซินเธียเบิกตากว้าง เมื่อจู่ ๆ ร่างของเธอก็ลอยสูงขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว

และก็ต้องใจเต้นแรงเมื่อรู้ว่าคนที่อุ้มเธอคือ อันเซียร์

เขาใช้สายตากวาดมองทั่วใบหน้า ขณะที่มือหนาหนีบระหว่างแขนกับลำตัวทั้งสองข้างของหล่อนเอาไว้

 

อันเซียร์ ! ข้าไปด้วย ! อย่าทิ้งแมววว~

เมี้ยวววว~~”หล่อนส่งสายตาเว้าวอนเต็มที่

 

แต่แล้ว เกราะเวทสีฟ้าก็คลุมก่อตัวขึ้นรอบกาย แมวน้อยถูกวางลงบนเตียงไม้ บริเวณที่มีเสื้อผ้ากองเอาไว้พอดิบพอดี

 

อยู่ที่นี่แหละ อย่าออกไปเที่ยวเล่นล่ะได้ยินน้ำเสียงราบเรียบ เห็นใบหน้าดุ ๆ อันแสนคิดถึงของสามี ซินเธียจึงอยากกระโจนไปหาเขาทันที แต่แล้วกลับถูกมือหนาอุ่นกดบนหัวพร้อมส่งเสียงขู่ อยู่เฉย ๆ อย่าออกไป เข้าใจไหม ?”

 

 ได้ยินดังนั้นจิตใจที่ร้อนรุ่มกลับมอดดับลงโดยง่าย เหมือนมีกระแสน้ำเย็นไหลผ่านจากฝ่ามือตรงสู่หัวใจ เกระเวทสีฟ้าอ่อนของเขายังคงเปล่งแสงสว่างรอบกาย เป็นสัญญาณว่าภายใต้พื้นที่แห่งนี้ หล่อนจะปลอดภัย

 

ก็ได้อันเซียร์ข้าจะอยู่รอเจ้า

คิดได้เช่นนั้น แมวน้อยจึงค่อย ๆ หย่อนก้นลงนั่งอย่างว่าง่าย พร้อมทั้งหันหน้าไปเลียฝ่ามือคนใจดีเป็นการแสดงความรัก

 

สิ่งนั้นทำให้คนที่ลืมตัวว่าเกลียดแมวชะงักงัน

บางอย่างที่ถ่ายทอดผ่านสายตา รอยอุ่นของสัมผัสที่มือ

 

ไม่จริงหรอก ? คราวนี้สัมผัสพิเศษของโพรเทกเตอร์จะต้องผิดเพี้ยนไปอย่างแน่นอน

 

 

 

Writer : ช่วงนี้อาจจะไม่ค่อยว่างแล้ว แง~ ประกาศให้ทราบโดยทั่วกันนะคะ ไรท์ตอบทุกคอมเม้นนะคะ มีอะไรก็คุยกันได้ ^-^ ขอบคุณที่คอยติดตามกันมาเสมอค่ะ //บาบิQ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

779 ความคิดเห็น

  1. #346 klazato123 (@klazato123) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 23:16
    เมื่อไหร่จะมีอันเซียตัวน้อยอ่ะรอมานานแล้ว
    #346
    1
    • #346-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 35)
      23 ตุลาคม 2559 / 10:20
      อิอิ รอเหมือนกันนน (งือ ขอไรท์ทำการบ้านก่อน)
      #346-1
  2. #344 Panita Jaidee (@sweetylady554) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 18:54
    นี่แมวน้อยซินเธียเองนะ 55555 เรื่องกำลังเจ้มจ้น นี่ก็ลุ้นมากก เป็นกำลังใจให้ไรท์ ไฟท์ติ้ง !!
    #344
    1
    • #344-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 35)
      23 ตุลาคม 2559 / 10:19
      555 ขอบคุณค่ะ ลุ้นเหมือนกัน
      #344-1
  3. #343 NANO (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 15:02
    ค้างๆๆๆๆ
    #343
    1
    • #343-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 35)
      23 ตุลาคม 2559 / 10:18
      ค้างเหมือนกันค่า (งานค้าง) ขอเคลียร์อย่างอื่นก่อนนะคะ แล้วจะรีบมาอัพต่อทันที
      #343-1
  4. #342 Aya ^ ^ (@siri298) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 13:03
    เป็นแมวนั้นไซร้แสนลำบาก--
    #342
    1
    • #342-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 35)
      23 ตุลาคม 2559 / 10:18
      งืมม แมวน้อยอยากคืนร่าง
      #342-1
  5. #341 Riyuka (@Riyuka) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 11:11
    อิจซินเธียจริงๆ อยากได้สามีแบบนี้บ้าง><
    #341
    1
    • #341-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 35)
      23 ตุลาคม 2559 / 10:17
      อิจจริงๆ ค่ะ ฮึ่มม
      #341-1
  6. #339 NON-SHUGAR (@NON-SHUGAR) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 08:57
    อันเซียร์ยิ่งอ่านยิ่งตกหลุมรักผู้ชายคนนี้
    #339
    1
    • #339-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 35)
      22 ตุลาคม 2559 / 09:43
      อิอิ ขอบคุณนะคะ
      #339-1
  7. #338 Yurino Suki (@thiptiwapornlove) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 02:20
    อือหืออออ ดาเมชเเรง
    #338
    1
    • #338-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 35)
      22 ตุลาคม 2559 / 07:08
      ชอบแมวหรือคนอุ้มแมวคะ อิอิ
      #338-1
  8. #337 honey_jackjin (@Kk_Jk) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 01:29
    น้องเหมียวของเราทรมานน่าดู
    #337
    1
    • #337-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 35)
      22 ตุลาคม 2559 / 07:08
      อิอิ น้องเหมียวซิน ๆ
      #337-1
  9. #336 Fuchia (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 00:53
    เพิ่งมาอ่านครั้งเเรกก //ชอบมากก //จะรอนะค้าาาา5555
    #336
    1
    • #336-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 35)
      22 ตุลาคม 2559 / 07:07
      ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ ~^^
      #336-1