The Devil Princess's Protector ..ภรรยาของผมเป็นปีศาจ

ตอนที่ 29 : Chapter [27] สัญญาได้ไหม ว่าจะไม่ไปไหน (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 872
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    11 ต.ค. 59

[27]


พายุหิมะยังคงปกคลุมอาณาจักรโซลิเซียร์ ประชาชนต่างเก็บตัวหลบอยู่แต่ในบ้านตามที่ราชโองการถูกป่าวประกาศออกไป ดินแดนแห่งหิมะยามนี้ยิ่งไร้สีสันเมื่อถูกกลบด้วยสีขาว บัดนี้ ความหนาของหิมะได้ขึ้นสูงมากองเต็มหน้าประตูบ้าน ซึ่งถูกสร้างไว้สำหรับเป็นเรือนหอของเจ้าชายและพระชายา

 

และเนื่องจากราชินีแห่งโซลิเซียร์ไม่มีนโยบายส่งข้าหลวงรับใช้มายังพื้นที่ส่วนตัวแห่งนี้ งานกวาดหิมะจึงตกเป็นของผู้อาศัยในบ้าน แม้จะมีศักดิ์เป็นถึงเจ้าชายก็ตาม

 

ครืด~ ครืด~

อันเซียร์จับด้ามไม้ด้วยสองมือแล้วเกลี่ยเศษหิมะให้พ้นทางเท้าบริเวณหน้าประตูบ้าน

 

กึก กึก ~

เสียงฝีเท้าของใครบางคนดังขึ้นจากภายในบ้าน โดยไม่ต้องอาศัยสัมผัสพิเศษของผู้พิทักษ์ก็รู้ว่าใคร

 

นัยน์ตาคมดุเหลือบมองผ่านช่องประตูที่เปิดอ้าไว้ ก็พบกับร่างหญิงสาวในชุดโค้ทสีน้ำตาล โดยมีผ้าพันคอสีชมพูซึ่งถูกถักทอด้วยไหมพรมห่อรอบตัวเอาไว้อีกชั้นหนึ่ง ตากลมโตสีแดงคู่นั้นมองมาที่เขาอย่างดื้อดึง รับกับใบหน้าที่เชิดขึ้นเล็กน้อย

 

"จะออกไปข้างนอกเหรอ ?"เขาเอ่ยทักเมื่อเห็นเป้สัมภาระที่ถูกสะพายไว้ด้านหลัง

 

"เจ้าห้ามข้าไม่ได้หรอกอันเซียร์"กระทั่งเสียงหวานก็ยังฟังดูดื้อดึง ไม่ต่างจากท่าทางเปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจเหล่านั้น

 

"ไม่ได้จะห้าม"คำตอบของเขา ทำลายความมั่นใจของใครบางคนลงจนเกือบตั้งตัวไม่ติด

 

"..ก็ดี !"ดวงหน้าหวานยุ่งขึ้นเล็กน้อยหลังจากที่ได้ยิน

 

ครืด~ ครืด~

เจ้าชายแห่ง โซลิเซียร์จึงก้มทำหน้าที่ต่อไปราวกับว่าไม่ได้ใส่ใจนัก ท่าทีเหล่านั้นกลับทำให้ใครบางคนเริ่มฟุ้งซ่าน

 

"ข้าไปล่ะ !"

"..."

 

ซินเธียเดินมาหยุดอยู่หน้าประตูไม้สีขาว เหลือบมองใครบางคนที่กำลังง่วนอยู่กับการกวาดหิมะให้พ้นทางด้วยท่าทีทะมัดทะแมง เขาดูมุ่งมั่นกับงานที่กำลังทำอยู่แต่ว่า...ทำไมไม่สนใจข้าสักนิดล่ะ...ข้าเป็นภรรยาของเจ้านะ

 

"ข้าจะไปจริง แล้วนะ"

"..."

"ไปล่ะนะ~"

"..."

 

ฮึ่ย ! ได้ ! เจ้าจะไม่สนสักนิดก็ได้ งั้นจากนี้ข้าก็จะไปตามทางของข้าล่ะ !

หญิงสาวกัดริมฝีปากล่างแสดงความไม่พอใจเเวบหนึ่ง ก่อนพลิกกายเตรียมเดินหนีออกจากบ้านทันที

 

"ระวัง..."

 

ตุบ

เสียงทุ้มดังขึ้นพอดีกับจังหวะที่รองเท้าหนังก้าวออกไปสัมผัสกับผืนหิมะ การเตือนเหมือนจะล่าช้าไปเพียงเสี้ยววินาทีเดียว...

 

ซินเธียรู้สึกเย็นเยียบไปทั้งร่าง แม้ว่าหล่อนยังมีท่อนบนที่ยังเป็นอิสระ แต่กองหิมะที่คลุมทับจากปลายเท้าสู่ระดับเอว กำลังเป็นอุปสรรคที่ทำให้ไม่อาจขยับเท้าก้าวต่อไปได้อีก

 

"ข้า...ติด..."หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ตากลมโตสีแดงเหลือบมองอย่างขอความช่วยเหลือ

 

"เฮ้อ"คนทำงานจำต้องวางอาวุธในมือลง ร่างสูงหนาเหยียดตรงก่อนเดินเข้าไปหาคนที่พันธนาการตัวเองไว้กับกองพื้นหิมะ

"เธอจะออกไปไหนกัน ?"แต่เขากลับยืนจ้องอยู่อย่างนั้น ไม่ได้เข้าช่วยเหลือในทันที นั่นทำให้ซินเธียเกิดความไม่พอใจเล็ก

 

"ทำไมเพิ่งจะมาถามล่ะ"เมื่อกี้เขายังแสดงอาการว่าไม่ใส่ใจอยู่เลยนี่

 

"เธอคิดจะออกไปตามหาพี่ชายของเธออย่างนั้นหรอ ?"

เขาเอ่ยถาม ดวงหน้าหล่อเหลาคมคายยังคงเรียบเฉยยากแก่การเดาอารมณ์

 

"ใช่ ! พี่ชายข้ากำลังลำบาก ข้าต้องออกไปช่วยเขา !"ปากอวบอิ่มพยายามขยับ มีไอน้ำพุ่งออกในทุกคำพูดที่เธอเปล่งเสียงออกมา อากาศหนาวกับกองหิมะที่พื้นล่างกำลังจะแช่แข็งเธอทั้งเป็น

 

"แล้วจะช่วยยังไง ?"ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาเปลี่ยนอิริยาบถจากการยืนเป็นกอดอกพิงเสาบ้านด้วยท่วงท่าสบาย ไม่รีบเร่ง ทำให้ผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือเริ่มหงุดหงิด

 

"เจ้าพาข้าออกจากกองหิมะนี่ก่อนได้ไหม ?"หล่อนพยายามไม่ให้ฟันกระทบกันดังเกินไปนัก 

 

อันเซียร์นิ่งไปพักนึงก่อนจะค่อย ยื่นแขนออกไปรอ ซินเธียพยายามเอื้อมมือมาแตะ แต่แล้วความหวังก็ถูกกระชากออกไปเมื่อคนตรงหน้าเกิดเปลี่ยนใจชักมือกลับไปไว้ข้างลำตัวดังเดิม

 

"ทำไมล่ะ !?"ซินเธียร้องเสียงหลง

"เธอติดอยู่ที่นี่ก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยก็หนีไปไหนไม่ได้"

"อะไรนะ ! ไม่~ เจ้าไม่ทำแบบนี้กับข้าหรอก"

"ฉันทำแน่ ถ้าเธอคิดหนีจากฉันไปอีกล่ะก็..."

 

นัยน์ตากลมโตสีแดงเหลือบจ้องตาคมคู่ดุดันที่ฉายรอยเอาจริง มิได้ล้อเล่นแต่อย่างใด

"ก็ได้...ข้าไม่ไปไหน"

"..."

"ทีนี้เจ้าช่วยข้าได้หรือยัง ?"

 

สวบ สวบ หมับ 

อันเซียร์เดินย่ำลงบนกองหิมะ ก่อนจะกอดอุ้มคนตรงหน้าให้ลอยสูงขึ้น ใช้แรงไม่มากนัก ก็สามารถดึงร่างให้พ้นจากพันธนาการหิมะได้

 

ซินเธียกอดร่างคนตรงหน้าเอาไว้แน่น อาศัยความอุ่นจากกาย เขาก็สามารถลดความหนาวเย็นยะเยือกเมื่อครู่ลงไปได้ หล่อนซุกใบหน้าไว้ตรงกลางแผงอกแข็งแกร่งราวกับจะไม่ยอมไปไหนดังที่กล่าวเอาไว้จริง

 

"ซินเธีย"เสียงทุ้มที่ดังขึ้นข้างหูนั้นฟังดูไพเราะอ่อนโยนยิ่งนัก

"ข้าหนาว"หล่อนตอบเสียงอู้อี้

 

อันเซียร์แค่นเสียงเบา ในลำคอก่อนจะพลิกกายเข้าไปในตัวบ้านพร้อมกับร่างบางที่ติดแนบอกไปด้วย ไฟเวทจากภายในตัวบ้านช่วยอบอุ่นร่างกายให้หายหนาวได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะบริเวณหน้าเตาผิงซึ่งเป็นที่ อุ่นมากที่สุดในบ้านหลังนี้ ร่างบางเล็กถูกปล่อยลงให้นั่งบนโซฟายาวสีแดง หล่อนนอนขดตัวทันทีพลางทำสีหน้าเสียดายที่หลุดจากอ้อมกอดของอีกฝ่าย

 

"กว่าพายุจะสงบ ก็คงอย่างน้อยอีกสองวัน"อันเซียร์เหลือบมองร่างที่ซุกขดตัวเป็นก้อนกลม ดวงหน้าหวานดูซีดราวกับกระดาษ จนเขาแยกไม่ออกว่าเป็นเพราะความหนาวเย็นหรือความเป็นกังวลกันแน่ 

 

"นั่นเป็นสาเหตุที่เจ้าไม่ยอมไปทำงานหรือ"คนตัวเล็กพูดเสียงสั่น  

 

"เปล่า"เสียงทุ้มตอบทันควัน "ฉันอยู่เฝ้าใครบางคนต่างหาก"

 

ได้ยินดังนั้น ซินเธียอดรู้สึกร้อนวูบวาบไม่ได้ "ข้าเหรอ ?"ความอบอุ่นประหลาดผุดขึ้นตรงกลางใจ ขณะนี้ดูเหมือนว่าพายุหิมะอันหนาวเหน็บด้านนอกนั่นจะไม่เป็นปัญหาอีกต่อไป

 

"แล้วเธอก็คิดจะหนีจากฉันจริง ด้วย"นัยน์ตาสีแดงคมดุตวัดมองใบหน้าเปื้อนยิ้มของอีกฝ่ายก็ยิ่งบังเกิดความไม่พอใจ "ยิ้มอะไร ?"

 

รอยยิ้มรู้ทันนั่นทำให้เขายิ่งรู้สึกหงุดหงิดกว่าเดิม

 

"ข้าดีใจนะ"ซินเธียยิ้มจาง มือเล็กเอื้อมไปแตะสัมผัสปลายนิ้วอุ่น ที่ห่างออกไม่ไกลเกินเอื้อม "เจ้าอยู่ตรงนี้เพราะข้า"

 

อันเซียร์ก้มมองมือซึ่งถูกสัมผัสโดยปลายนิ้วเย็นๆ เขาจึงประกบมืออีกข้างเพื่อมอบความอุ่นให้ 

เจ้าหญิงปีศาจเห็นการกระทำเล็ก ๆ น้อยแต่แฝงถึงความใส่ใจก็อดยิ้มกว้างกว่าเดิมไม่ได้

 

"เรื่องพี่ชายของเธอ ฉันจะไปสืบดู"

"เจ้าจะช่วยข้างั้นหรอ?"

"ถ้าหากเขาไม่ผิด นั่นก็แสดงว่าเขาตกเป็นแพะรับบาปไม่ใช่เหรอ"

 

"อันเซียร์"ร่างเล็กพุ่งเข้ากอดเอวคนตัวสูงกว่าเอาไว้แน่น ตากลมโตสีแดงเปี่ยมล้นไปด้วยความหวัง "ขอบคุณนะ..."

 

คนถูกกอดชะงักค้างไป สายตาที่ทอดมองลงไปยังดวงหน้าหวานสวยนั้นเต็มไปด้วยความอ่อนโยนโดยที่เจ้าตัวไม่รู้เช่นกัน ว่าเหตุใดจึงมีความรู้สึกว่าอยากปกป้อง ความเป็นห่วง ไม่อยากเห็นน้ำตาไหลหยดลงจากนัยน์ตาคู่สวย

 

ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เขากลับกลายเป็นผู้พิทักษ์ส่วนตัวของเจ้าหญิงปีศาจไปเสียแล้วหรือนี่

 

"ข้ายอมเจ้าทุกอย่างเลย"เสียงหวานพลันเปลี่ยนเป็นยั่วเย้า เมื่อใบหน้าหวานเงยขึ้นมาสบ อันเซียร์รู้สึกชาวาบไปทั้งร่าง จากนั้นบรรยากาศก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไปจากเดิม

"..."

"ถ้าหากเจ้า...อยากจะทำต่อจากตอนนั้น..."

 

หมับ

นัยน์ตาสีแดงกลมโตเบิกกว้างอย่างตื่น เมื่อถูกมือหนาดันไหล่เล็กจนแผ่นหลังติดชิดกับโซฟา

"..ตอนนี้หรอ ?"

 

"..."ดวงหน้าคมคายงั้นดูเครียดจัด เหมือนว่าเขากำลังต่อสู้กับอะไรบางอย่าง กล้ามเนื้อทุกส่วนดูเกร็งตึงไปหมด ร่างหนาขึ้นมาคร่อมทับโดยทิ้งระยะห่างต่อกันเพียงคืบเดียว "อย่ายั่วฉัน"เสียงทุ้มแหบพร่าฟังดูทรมานยิ่งนัก

 

"ข้าไม่ได้ห้ามเจ้าสักหน่อย"วงแขนเรียวเล็กตวัดขึ้นโอบรอบคอ มุมปากอวบอิ่มยกยิ้มขึ้นอย่างท้าทาย

 

หลังพูดจบประโยคไม่นาน ริมฝีปากที่แย้มยิ้มราวกับกลีบกุหลาบเชื้อเชิญให้เข้าไปสัมผัสนั้น ก็ถูกกลืนกินอย่างหนักหน่วง ราวกับว่านี่เป็นการลงโทษต่อความท้าทายนั้น

 

"ฉันต้องการเธอ"เสียงแหบพร่าซ่อนความทรมานและความรักรวมกับสายตาจริงจัง ทำให้คนมองพลันหน้าร้อนซู่ขึ้นมา

 

"...ข้าต้องการเจ้าเช่นกัน อันเซียร์...ข้ารัก...เจ้า"ซินเธียแทบไม่กล้าสบตาสายตาอันร้อนแรง และยิ่งไม่กล้าจินตนาการว่าจากนี้ความสัมพันธ์ของเขาและเธอจะพัฒนาไปอีกขั้นอย่างไร

 

ติ้ด ติ้ด

เสียงแหลมเล็กจากอุปกรณ์สื่อสารดังขึ้น เฟซซิ่งดีไวซ์ของอันเซียร์ ที่ถูกวางไว้บนโต๊ะกลางกำลังกระพริบแสงรัว แต่นั่นก็ไม่ได้หยุดชายหนุ่มผู้กำลังเชยชมภรรยาโดยการจุมพิตทั่วดวงหน้าหวานสวย มือหนาประคองท้ายทอยเพื่อยึดร่างบางเข้าชิดตัว ราวกับต้องการจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน

 

"อันเซียร์"หญิงสาวเหลือบมองที่มาของเสียง แม้ว่าสติเริ่มลอยขึ้นไปทุกที "ไม่รับหรอ"

 

"ช่างเถอะ"เสียงทุ้มคำรามต่ำ เขาไม่ต้องการให้อะไรมาขัดขวางการให้ความรักต่อภรรยาในครั้งนี้อีกแล้ว

 

"อื้อ"ซินเธียรู้สึกจักจี้ที่ลำคอ เมื่อถูกลิ้น อุ่น เชยชิมราวกับว่ามันเป็นรสไอศกรีมที่เขาถูกใจนัก

 

ติ้ด ติ้ด~

"แต่ว่ามันอาจเป็นเรื่องพี่ชายข้าก็ได้นะ"ซินเธียอดรู้สึกห่วงขึ้นมาไม่ได้ เพราะนับตั้งแต่ไอลีนมาที่นี่ และหายเข้าไปในคฤหาสน์โซลิเซียร์แล้วหล่อนก็ไม่ได้ข่าวคราวอีกเลย อันเซียร์จึงจำต้องผละออกเมื่อใครบางคนดูเหมือนจะไม่ได้อยู่ในอารมณ์ร่วมอีกต่อไป เขาก้มมองสีหน้าเป็นกังวลของร่างบางข้างใต้

 

"ได้..."มีเสียงถอนหายใจเกิดขึ้นหนึ่งครั้ง "แต่เธอต้องจำไว้ ว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันต้องใช้ความอดทนกับเธอมากมายขนาดนี้"

 

ซินเธียทำสีหน้าปั้นยาก พร้อมส่งสายตาขอโทษไปให้ ในขณะที่เจ้าชายโพรเทกเตอร์พยายามคุมอารมณ์ที่ยังหลงเหลืออยู่ภายใน โดยการลุกขึ้นเหยียดตัวเต็มความสูง ก่อนจะก้มหยิบสิ่งที่บังอาจดังขึ้นมาขัดขวางความเป็นส่วนตัวของเขาในครั้งนี้ พลางคิดวางแผนในใจว่า คราวหน้าจะวางมันให้ไกล หรือไม่ก็ควรโยนออกไป ให้มันจมอยู่กับกองหิมะด้านนอกนั่นซะ !

 

อันเซียร์เห็นหน้าจอสี่เหลี่ยมปรากฏเป็นชื่อของเพื่อนร่วมงานคนสนิท 

"ไง โทมัส"เป็นโทมัส ฟิชเชอร์ ที่เป็นมารรังควานความสุขของเขาในครั้งนี้ "ถ้านายไม่มีเหตุผลดี ๆ ที่โทรมาครั้งนี้แล้วล่ะก็…ฉันจะไม่ให้อภัยเด็ดขาด"

คนฟังได้ยินดังนั้นก็อดหน้าแดงขึ้นมาไม่ได้

 

'นายรู้เรื่องโทรปิคอร์นหรือเปล่า'ดวงหน้าของเพื่อนคนสนิทดูรีบร้อนเป็นกังวลฉายชัดขึ้นเหนืออุปกรณ์ เบื้องหลังเขาเป็นฉากของคนในสถาบัน ที่กำลังเดินขวักไขว่อยู่ในชุดพร้อมรบ อันเซียร์ขมวดคิ้ว พลางเหลือบมองไปที่ซินเธียหล่อนกำลังนั่งมองดูอย่างจดจ่อเช่นกัน และเนื่องจากชายหนุ่มตั้งกล้องให้หันไปอีกทาง ทำให้คนอีกฝั่งมองไม่เห็นซินเธีย

 

"มีอะไรเหรอ ?"เขาลองหยั่งเชิงถาม แม้พอจะเดาได้อยู่แล้วว่าเหตุใดจึงเกิดเรื่องวุ่นวายเช่นนี้

"แคปริคอร์นมีคำสั่งพิเศษ...ตอนนี้ทุกหน่วยงานกำลังประชุมหารือร่วมกัน พวกเราได้แต่รอ..."

อันเซียร์ตัดสินใจนิ่งเงียบแล้วรอ

"บรรยากาศตอนนี้ บอกไม่ถูกเหมือนกัน...แต่มันเหมือนกำลังจะเข้าสู่สงครามอีกครั้ง...ฉันว่านายควรมาที่นี่"

 

"แล้วฉันจะไป"ชายหนุ่มเลือกกดวางสายลงทันที ก่อนจ้องนิ่งไปยังสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนักของหญิงสาวอีกคนในห้อง

 

"เจ้าไปเถอะ ข้าจะรออยู่ตรงนี้...จะไม่ไปไหน"เธอตอบราวกับเข้ามานั่งตรงกลางใจ

 

อันเซียร์เดินกลับมานั่งยอบเข่าลงเพื่อให้พวกเขาทั้งสองประสานสายตาในระดับเดียวกันพอดี

"สัญญาได้ไหมว่าจะไม่ไปไหน"มือหนาเลื่อนขึ้นลูบเรือนผมสีเงินอย่างเบามือ สายตาคมดุสะท้อนรอยอาลัยอาวรณ์ชั่วขณะหนึ่ง

 

"อืม....สัญญา"หญิงสาวมีความรู้สึกหลากหลายปนเปกันไปหมด ทั้งยินดีที่คนตรงหน้าใส่ใจเธอยิ่งนัก แต่กลับอดเป็นกังวลเรื่องพี่ชายที่ถูกสามแคว้นตามล่าไม่ได้

 

ซินเธียมองแผ่นหลังกว้างของใครบางคนที่เดินหายออกไปยังประตูหน้าบ้านจนลับสายตา

 

...

[80%]

 

วิหารเทพไครัส ผู้ถูกขนานนามว่าเทพแห่งการเกิดกำลังเพลิดเพลินอยู่กับกิจวัตรประจำวัน นั่นคือการคิดสรรค์สร้างจิตวิญญาณที่จะบรรจุลงในกายหยาบ ไม่ว่าสิ่งมีชีวิตใดที่ได้จุติบนโลก  ล้วนแล้วแต่ต้องการธาตุทั้งหลายมาประกอบกัน รูปลักษณ์ อุปนิสัย ความคิดอ่าน ล้วนอยู่ที่ปลายน้ำหมึกพู่กันซึ่งถูกถือไว้ด้วยมือของบุรุษผู้นี้

 

ตำหนักของมหาเทพองค์นี้ รายล้อมไปด้วยผืนดินซึ่งมีหญ้าปูพรมอยู่เต็มส่วน และพื้นน้ำใสจนเห็นสิ่งมีชีวิตที่อาศัยในนั้น ปลาน้อยใหญ่ที่แหวกว่ายผ่านมา ล้วนหยุดมองไปยังมหาบุรุษที่กำลังตั้งสมาธิอยู่กับการตวัดพู่กันลงบนพื้นอากาศ

 

"แม้ว่าที่นี่จะเป็นที่ ๆ ท่านเข้ามาเมื่อใดก็ได้ แต่การแอบมองผู้อื่นก็ถือเป็นเรื่องเสียมารยาทมิใช่หรือ ?"เทพการเกิดชะงักมือก่อนเหลือบสายตาไปยังด้านหลังไม่ไกลนัก บุรุษผู้มีท่วงท่าสง่างามกำลังยืนข้างต้นไม้กอดอก แล้วยิ้มน้อยๆให้

 

"เห็นท่านกำลังใช้สมาธิ ข้าจึงไม่ได้แสดงตัว ต้องขออภัยด้วย"

 

"ข้าเพียงล้อเล่นเท่านั้น ทำไมท่านต้องจริงจังด้วยเล่า ใครจะกล้าต่อว่าท่านผู้เป็นเทพแห่งปัญญา ผู้ล่วงรู้ทุกสรรพสิ่ง"

 

"ผู้อื่นอาจคิดเช่นนั้น แต่ข้า…ก็มิได้รู้ทุกอย่างหรอกนะ"

 

"ได้ยินท่านพูดถ่อมตัวเช่นนี้ผู้อื่นจะคิดเช่นไร มิกลายเป็นคนเขลาไปกันหมดหรือ ?"เทพการเกิดหัวเราะร่วนอย่างอารมณ์ดีก่อนจะกวักมือเรียกให้ผู้มาเยือนเข้ามาใกล้ขึ้น "ไหน ท่านก็มาแล้วงั้นมาดูเถิด ช่วยข้าวิจารณ์ผลงานศิลปะชิ้นนี้..."

 

ร่างสง่างามจึงพาตนเองไปหยุดอยู่ข้าง ผู้ที่เรียกหา มองดูภาพบนเนื้ออากาศ ที่ปรากฏเป็นไอหมอกเกาะกลุ่มรวมตัวอย่างหนาเบาต่างกัน กอปรเป็นโครงร่างเสมือนจริงของรูปกามนุษย์เพศชาย

 

แม้ว่าจะยังไม่สมบูรณ์ หากแต่ผู้ชมดูก็ยังเห็นประกายอันเด็ดเดี่ยวมุ่งมั่น สะท้อนจิตวิญญาณของเขาผู้นั้นอย่างชัดเจน

"ท่านนี้คือใครหรือ ?"ผู้รู้เอ่ยถาม นั่นทำให้เทพการเกิดแอบพอใจ ที่ทำให้เทพองค์นี้เผยความไม่รู้ขึ้นมาบ้าง ซึ่งร้อยปีจะมีสักหนึ่งหน

 

"บุคคลที่จะเปลี่ยนชะตากรรมของโลกไงเล่า"

 

ได้ยินดังนั้นเทพปัญญาจึงขมวดคิ้วหากันทันที ได้ข้อมูลเพียงเท่านี้ เขาก็สามารถปะติดปะต่อเรื่องราวได้รวดเร็ว

"หมายถึงบุคคลในคำทำนายงั้นหรือ"

 

"ทายาทของเจ้าชายแดนหิมะและเจ้าหญิงปีศาจ"เทพการเกิดพยักหน้าน้อย ยามมองผลงานที่ปั้นกับมือ สายตาพลันเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจยิ่ง เขาสังเกตเห็นอีกฝ่ายนิ่งเงียบผิดปกติไปจึงเอ่ยทัก "ผู้ใช้เวทย์ผู้นั้น นางให้คำทำนายลงไปแล้ว ท่านเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้หรอก บางเรื่อง…ท่านก็ต้องยอมรับว่ามันอาจอยู่นอกเหนือสถานการณ์ที่ควบคุมได้"

 

แพทาลีนัมเป็นผู้ใช้เวทคนพิเศษที่รับพลังอำนาจความหยั่งรู้อนาคตจากเทพแห่งปัญญา นั่นเป็นสิ่งที่เราทวยเทพไม่ได้ตั้งใจให้เกิด อำนาจนั้นยิ่งใหญ่เกินกว่าที่มนุษย์จะได้ครอบครอง และแม้แต่มหาเทพผู้ยิ่งใหญ่องค์อื่น ๆ ก็มิอาจมีพลังเช่นนั้นได้

 

โชคดีที่มนุษย์นางนั้นไม่ได้ใช้พลังในทางที่ผิด นางแค่ล่วงรู้ว่าโชคชะตาจะดำเนินไปในทิศทางใด

 

โลกาวินาศจะเกิดขึ้นแน่ หากยังมีสงครามระหว่างเผ่าพันธุ์

วันนั้นจะเป็นวันที่เหล่าเทพจะต้องลงไปสะสางปมอันวุ่นวาย

 

บุคคลที่จะเปลี่ยนโชคชะตาก็ไม่แน่ว่าเขาจะได้ลงไปจุติบนโลกหรือไม่ และเขาจะทำภารกิจอันใหญ่หลวงนั้นสำเร็จหรือไม่

 

นั่นเป็นเหตุที่เทพการเกิดพยายามเค้นความสามารถในการใส่จิตวิญญาณของคนผู้นี้ลงไป

มนุษย์ที่เกิดจากจิตนี้จะต้องกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ ทำอย่างไรเขาถึงจะไม่มีความบ้าอำนาจ เป็นผู้ที่เข้มแข็งแต่ต้องไม่กระด้าง จิตใจต้องถูกหล่อหลอมราวกับเหล็กกล้าแต่ต้องแฝงไว้ด้วยความอ่อนโยนเช่นกัน

 

"ดูเหมือนท่านจะทำงานหนัก งั้นข้าไม่รบกวนจะดีกว่า"เทพปัญญาซึ่งนิ่งเงียบอยู่นานขยับยิ้มนิด เป็นยิ้มที่สุภาพ หากแต่กับเทพการเกิดซึ่งรู้จักเขามานานนั้นกลับรู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมา

 

"ท่านไม่ได้กำลังคิดแผนอะไรหรอกใช่ไหม"

 

เทพแห่งการหยั่งรู้จึงเลิกคิ้วเล็กน้อย "ท่านกำลังพูดถึงเรื่องอะไรหรือ"

 

นั่นไง... ข้าคิดผิดที่ไหนกัน

เมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมพูดและค้อมศีรษะลงอย่างสุภาพเพื่อขอลา เจ้าของตำหนักแห่งนี้จึงโค้งตัวลงเล็กน้อย เพื่อแสดงความเคารพอย่างเท่าเทียมกัน ก่อนจะหันมาจับถือพู่กันด้ามโปรด แล้วตวัดข้อมือขึ้นลงอย่างบรรจงปราณีตต่อไป

 

Writer : แว๊บมาแปะให้ครบ 100% ค่า ขอบคุณทุกเม้นทุกแรงเชียร์เลยนะ อิอิ อัพเดทตอนหน้าวันเสาร์อาทิตย์นะคะ ขอเคลียร์สอบก่อน//บาบิQ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

779 ความคิดเห็น

  1. #283 liquorice33 (@liquorice33) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 07:56
    เห็นใจอันเซียร์มาก #อดไปก่อนนะ น่าสงสาร 555
    #283
    1
  2. #282 Aya ^ ^ (@siri298) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 07:46
    อ่าาา จะรอนะคะ
    ป.ล.ไรท์แต่งเรื่องนี้จบ จะเรื่องลูกต่อแน่ๆ55
    #282
    1
    • #282-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 29)
      12 ตุลาคม 2559 / 08:51
      ความอยากเขียนโผล่มาจากประโยคไหนหรือไร ทำไมรีดรู้5555
      --
      จริงๆ อยากแต่งอีกหลายเรื่องมาก ๆ พล็อตเยอะมาก บาบิจะสร้างอาณาจักร marvel ของตัวเอง~><
      มีไม่มี ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แหะๆ
      #282-1
  3. #281 Yurino Suki (@thiptiwapornlove) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 23:49
    เอะๆ คนนี้จะมีภาคต่อรึปล่าวนาาาา
    ถ้ามีขอเป็นกับมนุษย์ได้ไมค่ะ555555
    #281
    1
    • #281-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 29)
      12 ตุลาคม 2559 / 08:49
      อิอิ น่าสนใจนา
      ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าแอบคิดเหมือนกัน... (แต่อาจไม่มีเวลาสิ...เสี่ยงต่อการดองข้ามปีมาก ...)
      #281-1
  4. วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 22:27
    20%นี่น้อยไปรึปล่าวค่ะT^T
    #280
    1
    • #280-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 29)
      12 ตุลาคม 2559 / 08:48
      แหะแหะ เดี๋ยวรอบหน้ามาเกินร้อยนะคะ ;-;
      #280-1
  5. #279 honey_jackjin (@Kk_Jk) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 20:55
    กรี๊ดดดด อีกไม่นานค่ะคุณเเม่ ~
    #279
    1
    • #279-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 29)
      12 ตุลาคม 2559 / 08:48
      เราจะทำตามสัญญา...~
      #279-1
  6. #278 Intara Berry (@intaraberry) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 20:46
    โอ้ยเมื่อไรจะได้กันซักที เฮ๊ออออออ
    #278
    3
    • #278-2 Sukhonpicha Ida Thanapornwongsa (จากตอนที่ 29)
      13 ตุลาคม 2559 / 18:47
      ขอบคุฯนะน้องบีQของเจ้สามเรื่องห้าวันไม่ต้องหลับต้องนอน แต่งได้น่ารัก fantacy comedyแนวหวานๆแบบนี้อ่านแล้วสบายใจจริงหายเหนื่อหายเพลียหมดจากการติวGAT ENG มาเจอนิยายน้อง ปริ่มปลื้มหายกังวลมากมาย ตอนนี้รอลูกแฝดสี่นะค๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาา คริๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
      #278-2
    • #278-3 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 29)
      14 ตุลาคม 2559 / 07:12
      ดีใจที่นิยายทำให้หายเหนื่อย ไม่ชวนปวดหัวหนักกว่าเดิมนะคะ : )
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนี้มากๆเลยค่ะ เป็นกำลังใจที่ดีมากจริงๆ
      #278-3
  7. #277 ChaowEva (@027046509) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 14:54
    โอ้ย ขัดอีกแล้ว ต้องปล่อยเกาะก่อนมั้ยถึงจะกินได้ T{}T
    #277
    1
    • #277-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 29)
      10 ตุลาคม 2559 / 15:23
      ถึงกับปล่อยเกาะเลยนะ...~ 55
      #277-1
  8. วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 14:11
    โอ้ย...ไรค์คร้า

    ต่อไปจะมีก้างอีกมั้ย (เกือบจะ...แล้วเชียว)

    แต่ไรค์เริ่มเขียนฉากหวานๆ วาบหวิว ได้ชัดเจนขึ้นแล้วนะค่ะ

    ต่อไปก็คงจะเขียนแบบ NC ได้บ้าง

    โอ้ย...แค่มโนรีดก็ละลายแล้ว >///<

    ลุ้นกันต่อไปสำหรับคู่นี้
    #276
    1
    • #276-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 29)
      10 ตุลาคม 2559 / 15:22
      55555 บอกเลยว่าตั้งแต่แต่งมาไม่เค้ยไม่เคยใส่ฉากเยี่ยงนี้เลย ~ มือใหม่ค่ะ 55
      แต่สำหรับอันเซียร์อายุวัยทำงานแล้วเลยขยับขั้นขึ้นค่ะ ~~ ไม่คิดว่าจะได้ผลตอบรับขนาดนี้<ลุ้นไรกันเหรอ...> มีหลายเรื่องให้ลุ้นจริงๆน้าาาไรท์อยากให้โฟกัสหลายๆจุด
      (อุ่ยย รู้สึกว่าถูกมองแรง...)
      #276-1
  9. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  10. #272 Zhou (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 03:40
    ฮืออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ ทำไมรู้สึกน้ำตาจะไหลอ่ะ 55555555555555 รู้สึกเหมื่อนต้องมีอะไรซักอย่าง ฮึกกก แต่นี่ก็รอให้เค้าได้กันอยู่ค่ะแม่ เอิ้กกกกกกกกกกกก
    #272
    3
    • #272-2 Zhou (จากตอนที่ 29)
      10 ตุลาคม 2559 / 00:40
      เอาเลยยยยยยยยยยยยย นี่ก็ชอบให้มีปมค่ะ ฮิๆ
      #272-2
    • #272-3 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 29)
      10 ตุลาคม 2559 / 15:23
      555 ปวดหัวตอนตามแก้นี่แหละค่ะ.
      #272-3
  11. #271 Zhou (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 03:40
    ฮืออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ ทำไมรู้สึกน้ำตาจะไหลอ่ะ 55555555555555 รู้สึกเหมื่อนต้องมีอะไรซักอย่าง ฮึกกก แต่นี่ก็รอให้เค้าได้กันอยู่ค่ะแม่ เอิ้กกกกกกกกกกกก
    #271
    0
  12. วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 22:11
    แนะนำนะคะ อยู่ในห้องโล่งๆเลยค่ะมีแค่เตียงพอจบค่ะ
    #270
    1
    • #270-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 29)
      8 ตุลาคม 2559 / 22:12
      รับทราบ // by Anzier ผู้ที่หงุดหงิดยิ่งกว่ารีดเดอร์ 555
      #270-1
  13. #268 Raknayna (@Raknayna) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 19:37
    ฮึ่ยยยย! อะไรนักหนาเนี่ย555555
    #268
    1
    • #268-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 29)
      8 ตุลาคม 2559 / 20:01
      ทุกคนดูขัดใจนะคะ.../ อยากบอกให้ใจเย้นน.55 ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นค่ะ
      #268-1
  14. #267 honey_jackjin (@Kk_Jk) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 19:10
    เมื่อไหร่จะมีเจ้าตัวเล็กโผล่มากันน่าาา รอๆๆ
    #267
    1
  15. #266 Aya ^ ^ (@siri298) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 18:56
    เอากันสักทีเถอะคะ รีดผู้นี้นั่งลุ้นจิกหมอนมาหลายรอบแล้ว-- โธ่~ orz
    #266
    1
    • #266-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 29)
      8 ตุลาคม 2559 / 18:59
      มาแรงอีกแล้ว5555555// ขอโทษจริงๆค่ะ สถานการณ์มันพาไป. คนแต่งไม่เกี่ยว ผิดที่อันเซียร์ล้วนล้วนเลยค่ะ ><~
      #266-1
  16. #265 Arista_ (@3279) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 18:00
    ฮืออ ทำไมมารผจญมันเยอะจังเลยคะ !
    #265
    1
    • #265-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 29)
      8 ตุลาคม 2559 / 18:02
      555 สัญญาว่าจะมีฉากที่รอคอย แต่ต้องอดใจรอกันหน่อยค่ะ >_<|| คนแต่งใจไม่ค่อยดีเลย~~~(ภูมิต่ำต่อเรื่องนี้ เขินอายยิ่งนัก)
      #265-1
  17. #264 klazato123 (@klazato123) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 17:45
    เมื่อไหร่จะมีอะไรกันสักที
    #264
    1
    • #264-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 29)
      8 ตุลาคม 2559 / 17:46
      ต...ตรงมากค่ะ. 0-0 ! (ตกใจ)
      #264-1
  18. #263 kusachi shiga (@shiga123) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 17:38
    ม่ายย อุปสรรคมันเยอะจังฟระ. ขัดจังหวะ เฮ้อออ
    สู้ๆค่า
    #263
    1
    • #263-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 29)
      8 ตุลาคม 2559 / 17:42
      ให้อภัยอันเซียร์แล้วใช่ไหมคะ อิอิ
      อันเซียร์นี่ชวนทำให้ไรท์เขิน. จะไม่ทนนน --/////--!!
      #263-1
  19. #262 Daemon Fox (@saguradark) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 17:36
    ขอบคุณมากครับ
    (สู้ๆๆๆๆครับไรท์)
    #262
    1
    • #262-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 29)
      8 ตุลาคม 2559 / 17:41
      ไวมาก55 ขอบคุณมากค่ะ ^^~
      #262-1