The Devil Princess's Protector ..ภรรยาของผมเป็นปีศาจ

ตอนที่ 22 : Chapter [21] ฤดูกาลที่ผันเปลี่ยน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 920
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    12 ก.ย. 59

[21]

 

 

            ผมเดินเรียบเรื่อยกลับเข้าไปในโรงแรมKingstella โดยอุ้มหญิงสาวผู้ที่กำลังนอนสลบไสลติดมือกลับไปด้วย ความจริงถ้าหากหล่อนแต่งตัวดีกว่านี้ พวกคนที่มองแปลกๆ คงคิดว่าผมหลอกล่อสาวน้อยเข้าโรงแรมแน่ๆ แต่สภาพสาวน้อยที่ว่าตอนนี้ไม่ต่างจากลูกหมาตกน้ำเท่าไหร่นัก ทั้งยังมีกลิ่นน้ำมันเหม็นฉุน จนคนอื่นๆไม่กล้าเฉียดกรายเข้าใกล้ พวกเขาจึงมองมาด้วยความเวทนามากกว่าสงสัย

 

            สภาพลอบบี้โรงแรมดูเละเทะไม่เป็นท่า พนักงานทำความสะอาดหลายคนถูกเรียกเข้ามาเก็บกวาด โดยมีคนจากสถาบันครอส อะคาเดมี คอยคุ้มกันอยู่ห่างๆ นั่นแปลว่าสถานการณ์คงจะคลี่คลายดีแล้ว

 

อันเซียร์อันเซียร์!”เสียงมิรินด้าเรียกจากทางด้านหลัง เธอเปลี่ยนจากชุดราตรีเป็นชุดลำลองทะมัดทะแมงเรียบร้อยแล้ว เป็นยังไงบ้าง? ทำไมสภาพเปนงั้นล่ะ ตาสีเขียวมรกตของหล่อนจับจ้องไปยังซินเธีย

 

แค่หลับน่ะคงจะเพลียมากผมเอ่ยตอบ ขณะมองตามสายตาของมิรินด้าไปยังใบหน้ายามหลับใหลของใครบางคน แต่พอเห็นรอยช้ำที่ข้างแก้ม กับคราบเลือดเกรอะกรังบนเส้นผมสีเงิน นั่นทำให้ผมขมวดคิ้วเครียดกว่าเดิม ช่วยเปิดห้องให้ฉันหน่อยได้ไหม มิรินด้า

 

หา? ..ว่ายังไงนะ?”

 

ฉันต้องการใช้ห้องพักที่นี่...ซินเธียต้องได้ล้างตัวก่อนแล้วก็ขอชุดลำลองอีกชุดด้วยนะ

 

อ้อเออได้สิ รอแป๊ปนึงนะ

 

            มิรินด้าทำหน้าตกใจ ก่อนจะปราดเข้าไปเจรจากับพนักงานลอบบี้ ฟังดูเหมือนเขาจะไม่เข้าใจว่าทำไมหลังเกิดเหตุวุ่นวายขนาดนี้ ยังมีคนขอใช้ห้องอยู่อีก ทั้งที่แขกคนอื่นๆเริ่มทยอยออกกันไปหมดแล้ว

            ผมรอจนในที่สุดมิรินด้าก็เดินกลับมาพร้อมกับกุญแจ และชุดลำลองจากกระเป๋าเป้ของเธอ

 

อีกครึ่งชั่วโมงจะมีการประชุมที่สถาบันเรื่องสำคัญมาก นายจะเข้าประชุมด้วยไหม?”เธอถามขณะหย่อนกุญแจไว้ในกระเป๋าอกเสื้อผม และยื่นชุดผ้าสีดำมาให้ถือ

 

ไม่ล่ะผมตอบทันที

 

อืม นายคงมีเรื่องสำคัญกว่ามากที่ต้องทำมิรินด้าพยักหน้าน้อยๆ ดูเหมือนเธอกำลังมีเรื่องไม่สบายใจ

 

ขอบใจมากนะมิรินด้าผมพูดออกไปอย่างนั้นก็ทำให้เธอคลายยิ้มออกมา

 

นายไม่รู้หรอกฉันเกือบกลายเป็นปีศาจไปซะแล้วช่างเถอะมิรินด้าถอยหลังห่างไปสองสามก้าว ก่อนยกมือโบกนิดๆ ไว้จะเล่าให้ฟังว่าเขาประชุมอะไรกันบ้าง

 

            รอจนเห็นแผ่นหลังของมิรินด้าหายไปกับประตูทางออก ผมเดินย้อนกลับเข้าไปในโรงแรม ขึ้นบันไดวนทางขวามือตามที่พนักงานลอบบี้คนนั้นผายมือบอกทาง ขออภัยจริงๆครับ เนื่องจากตอนนี้คนของเราไม่พอ อาจได้รับการบริการได้อย่างไม่เต็มที่นัก เขาบอกไว้อย่างนั้น ผมเพียงพยักหน้าและกล่าวขอบคุณเขาไป

 

            ผมเอื้อมมือไปจับลูกบิดประตูสีทอง ใช้เท้ายันประตูเข้าไปก็เห็นภายในเป็นห้องสูท ที่มีส่วนห้องนั่งเล่นและโซฟา แยกกับห้องนอนห้องน้ำเป็นสัดส่วนชัดเจน

 

ซินเธียตื่นเถอะผมปลุกเธอให้ตื่นด้วยการเขย่าตัวเบาๆ นั่นทำให้คนหลับนิ่วหน้าอย่างไม่สบอารมณ์ ซินเธียซินเธีย…” จนแล้วจนเล่า หล่อนก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะลืมตาขึ้นมา

 

            ในเมื่อไม่มีทางเลือก ผมถอนหายใจเบาๆ ก่อนเดินอุ้มร่างบางเข้าไปในส่วนของห้องน้ำทันที

มีสระน้ำขนาดเล็กที่มีความลึกลงไปสองขั้นบันไดปรากฎอยู่กลางห้อง มันถูกสร้างและตกแต่งให้ใกล้เคียงคล้ายธรรมชาติที่สุด คือมีต้นไม้ใบเขียวชอุ่ม ปนอยู่กับไม้ดอกประดับตามขอบสระอย่างสวยงามชวนมอง

 

            เมื่อผมเดินลงไปในนั้น กลไกของสระน้ำก็ขับเคลื่อนด้วยตัวของมันเอง มีท่อปล่อยน้ำไหลจากด้านข้างสระ เติมจนเต็มขอบบ่อ ตามด้วยฟองสบู่ซึ่งมีกลิ่นหอมของดอกไม้ป่า เทเข้ามาปนกันในน้ำทันที

 

            ผมค่อยๆนั่งลงจนระดับน้ำอยู่ที่อก ให้ซินเธียนั่งบนต้นขา และค่อยๆประคองศีรษะซบลงบนไหล่เอาไว้

 

            ตึกๆ ตึกๆ

กลิ่นหอมหวานของดอกไม้ กับร่างอุ่นนุ่มนิ่มบรรยากาศแบบนี้มัน…ชวนให้หัวใจเต้นรัวเร็วผิดแปลกไปจากเดิม

 

ผมเอื้อมมือไปวางบนรอยช้ำที่ใบหน้า ก่อนเปล่งเสียงอันแหบพร่าเหมือนไม่ใช่เสียงของตัวเองออกมา ฮีลเวทการรักษาแม้ไม่ดีเยี่ยมเหมือนฮีลเลอร์ แต่นับว่าใช้ได้ดีทีเดียว อย่างน้อยแผลก็ดูยุบบวมลงทันทีที่ต้องถูกแสงสีฟ้า ต่อมาเป็นแผลแยกบริเวณศีรษะผมค่อยๆเกลี่ยเรือนผมสีเงินออกไปด้านข้าง ก่อนลูบไล้ลงมาด้วยฝ่ามืออย่างนุ่มนวล

 

            ตึกๆ ตึกๆ...ผมโน้มหน้าเข้าไปใกล้อีกฝ่ายมากขึ้น จนเห็นแพขนตางอนยาวชัดเจน

รีบตื่นขึ้นมาสิไม่อย่างนั้นฉันอาจจะ…”ทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้วก็ได้นะ

 

ผมรู้สึกเจ็บแปลบทรมาน ความต้องการบางอย่างพุ่งเข้าครอบงำความคิด

            ผมเคยควบคุมมันได้ดีทุกครั้งทุกคืนที่นอนกอดร่างอุ่นนุ่มนิ่มนี้

            แต่กับวันนี้มันแตกต่างออกไป ความรู้สึกต่อต้านลึกๆในใจได้ถูกคลายลงแล้ว มันได้ข้อสรุปโดยไม่ต้องพิสูจน์อะไรอีกต่อไป

 

            เธอเคยรู้ไหมว่าการพยายามเป็นสุภาพบุรุษมันยากมากขนาดไหนซินเธีย

 

ฮื้อกลับบ้าน…”เสียงครางแผ่วๆดังจากริมฝีปากอวบอิ่ม มีหยดน้ำตาไหลผ่านลงมาหนึ่งหยด 

แม้กระทั่งในฝันเธอยังต้องเสียใจอยู่เลยหรือ?

 

            “อันเซียร์…ข้าอยากกลับบ้าน…ช่วยพาข้ากลับได้ไหม”

มันชวนให้นึกถึงภาพที่อยากลืมมากที่สุด ผมไม่เคยเห็นซินเธียร้องไห้หนักขนาดนั้นมาก่อน บางทีเรื่องที่เกิดขึ้นกับวันนี้และที่ผ่านมา คงจะรุนแรงมากเกินกว่าที่จะแบกรับไหว

 

            นั่นทำให้ผมรู้สึกเศร้าแทนที่ หัวใจที่เต้นถี่รัวค่อยๆเต้นหน่วงลงจนสงบ

ผมถอนหายใจยาว ค่อยๆบรรจงพรมจูบบนหยดน้ำตาที่ใกล้จะไหลรินลงมาช้าๆ

 

วันนี้รอดตัวไปก่อนแล้วกันนะ ยัยเตี้ย

 

            ผมยิ้มจาง แม้ว่าจะยังมีความอึดอัดกลางอกอยู่ก็ตาม

 

 

 

            ร่างบางอยู่ในชุดลำลองหลวมขนาดใหญ่กว่าตัวเล็กน้อย เรือนผมสีเงินปล่อยสยายลงบนหมอน แพขนตาขยับทีละน้อย ซินเธียค่อยๆลืมตาขึ้นก็พบเห็นเพดานห้องสีทอง ลวดลายวิจิตรประหลาดตา ทำให้หล่อนย่นคิ้วเข้าหากัน

 

ตื่นสักทีนะเสียงทุ้มฟังดูเหมือนคนพูดจะโล่งอก ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม

           

            ซินเธียค่อยๆดันตัวเองให้นั่ง พลางสำรวจมองรอบห้อง อันเซียร์? นี่มันที่ไหนกัน

 

โรงแรม

อ่อ

“…”

ห้ะ!!”ตาสีแดงสดเบิกกว้าง มองอีกฝ่ายที่นั่งพิงโซฟาเล็กบริเวณปลายเตียง แล้วเรามาทำอะไรกันที่นี่? อย่าบอกนะว่ายังไม่จบภารกิจอีกน่ะ?”

 

            อันเซียร์เลิกคิ้วอย่างสนใจ เธอคิดว่านี่คือส่วนหนึ่งของภารกิจงั้นเหรอ?”

 

ก็น่าจะใช่ไม่งั้นทำไม เรื่องอะไรเจ้าจะต้องมานั่งเฝ้าข้านอนกันล่ะซินเธียตอบอึกอัก เพราะไม่คิดว่าจะโดนย้อนถาม แถมจ้องมองตลอดเวลาเช่นนี้ ทั้งที่อีกคนอยู่ตั้งอีกฝั่งของห้อง แต่การที่เขาให้ความสนใจกลับทำให้เธอรู้สึกไม่ชิน

 

 “นั่นสินะสามีภรรยาที่พักแรมด้วยกัน ภารกิจระหว่างเราจริงๆแล้วมันก็มีอยู่เรื่องนึง

 

โฮ้!”เจ้าหญิงปีศาจตกใจจนสะดุ้งตัวโยนอีกครั้ง เพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะแสดงได้แนบเนียนเช่นนี้ สายตาอ่อนโยน ริมฝีปากคล้ายจะยิ้ม แบบที่เขาชอบทำ เธอจ้องจนในที่สุดอันเซียร์ก็มายืนหยุดอยู่ข้างๆเตียง แต่เราไม่จำเป็นต้องตบตาใครที่ไหนนี่หรือมีใครแอบอยู่กันเหรอ?”

 

            คนถูกถามไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี จึงได้แต่แค่นเสียงเบาๆในลำคอ

 ไม่มีหรอก อีกไม่นานก็จะเช้าแล้ว เราจะกลับบ้านกัน

 

            กลับบ้าน

ซินเธียได้ยินคำนี้กลับรู้สึกจุกที่คอ เพราะก่อนหน้านี้จำได้ว่าหล่อนหลุดปากขอกลับบ้านที่ขั้วโลกเหนือ แต่พอหลับตื่นหนึ่งชักไม่อยากกลับเสียแล้วสิ

ทำยังไงดี? อันเซียร์คงคิดจะส่งข้ากลับทันทีแน่ๆ เผลอๆเรียกให้พี่ชายมารอรับแล้วก็เป็นได้ ฮือๆๆ

            มิน่าเล่า เขาถึงดีต่อข้าเช่นนี้ นอนเฝ้าแถมเปลี่ยนเสื้อผ้าให้อีก เพราะงี้เองสิน้า

 

            เอ๋เดี๋ยวก่อนเปลี่ยนเสื้อผ้าเมื่อไหร่

ซินเธียก้มคอมองเสื้อตัวเองอย่างงงๆ

 

มาสิฉันมีอะไรต้องบอกเธออันเซียร์เอื้อมมือไปจับมือเล็กๆที่ซุกในผ้าห่ม แต่กลับถูกต่อต้านแข็งขืน เขามองตาสีแดงกลมโตที่ฉายรอยหวาดหวั่นอย่างไม่เข้าใจ

 

ข้าไม่กลับ!ข้าไม่กลับบ้านหล่อนพูดเสียงแข็งในตอนแรก ก่อนจะลดเบาลงจนแทบไม่ได้ยิน

 

ยังไงก็ต้องกลับอันเซียร์ขมวดคิ้ว เริ่มรู้สึกเครียดขึ้นมาทันที คิดว่าอีกฝ่ายรั้นไม่อยากจะกลับไปโซลิเซียร์

 

ไม่!! ม่ายยยย! ไม่กลับง้าาาเริ่มมีการใช้กำลังกันเกิดขึ้น ร่างบางสลัดข้อมือหลุดจากการจับกุมได้ก็รีบคลานหนีไปอีกฝั่ง แต่หนีได้ไม่นานก็ถูกอะไรบางอย่างทามทับลงมาจนมิดร่าง

           

ยัยเตี้ย หยุดดิ้นได้แล้วอันเซียร์โอบร่างบางนุ่มไว้ในกอดจากด้านหลัง แต่หล่อนยังคงไม่ยอมแพ้เช่นกัน ซินเธีย!” เขาจึงทำเสียงดังขึ้น ก่อนดันไหล่บางพลิกตัวกลับมานอนหงาย ภายใต้ร่างของเขาอย่างง่ายดาย

 

            อันเซียร์ชะงักเมื่อเห็นตากลมโตสีแดงสดรื้นไปด้วยหยาดน้ำตา

เธอทนทุกข์ขนาดนั้นไม่อยากกลับไปอยู่กับเขาถึงเพียงนี้เลยหรือ?

 

ให้โอกาสฉันได้พูดอะไรบางอย่างก่อนได้ไหมเขาผ่อนระบายลมหายใจอย่างช้าๆ

 

            ร่างบางหยุดดิ้น นอนแน่นิ่ง พร้อมส่งสายตาตัดพ้อมาให้

 

ซินเธีย…”ก่อนที่เขาทันจะได้พูด กลับมีเสียงหวานเจื้อยแจ้วดังแทรกขึ้นอย่างรัวเร็ว

 

 ทีแรกข้าห่วงแบร์รี่น่ะ มันเป็นหมีน้อยน่าสงสาร ไม่รู้อยู่คนเดียวได้ไหม หรือหาเมียสักตัวได้รึยัง ข้าเลยรู้สึกคิดถึงบ้านขึ้นมานิดๆแต่ก็แค่แป๊ปเดียวเท่านั้นแหละพอได้พักสมองบ้าง ข้าก็คิดขึ้นมาได้ว่า บางที มันก็น่าจะไปมีครอบครัวใหม่แล้วล่ะมั้ง นี่มันก็ผ่านมาตั้งเดือนนึงแล้วนี่เนอะ?”

 

“… หืมคนฟังนิ่งอึ้งไปสามวินาที กับคำอธิบายยาวเหยียดนั่น สุดท้ายข้อสรุปบางอย่างกลับทำให้ทุกอย่างกระจ่างชัดขึ้นมา หมายความว่าเธอไม่อยากไปจากที่นี่หรือไม่ได้อยากไปจากฉันหรอกหรือ

 

เปล่าสักหน่อย ข้าอยากจะอยู่กับเจ้าให้ข้าอยู่ต่อได้ไหมนะ?”ตากลมโตสีแดงสดภายใต้ร่างนั้น เปล่งประกายความหวังขึ้นอีกครั้งหนึี่ง

 

            ความหวังของเธอ คือสิ่งที่ปลอบประโลมเขาเพราะนั่นหมายความว่าเธอ...ได้มอบโอกาสให้เขาอีกครั้ง

 

เฮ้อน่าลำบากใจจริงๆเกิดรอยยกยิ้มที่มุมปาก

 

อันเซียร์~~*^*”(วิ้งๆ)สายตาเว้าวอนยังไม่ละความพยายาม

 

นี่ฉันคิดถูกรึเปล่านะ…?”สิ้นเสียงทุ้ม ดวงหน้าคมคายก็โน้มลงไปบดเบียดริมฝีปากอวบอิ่มลงทันที ตาสีแดงสบประสานกันในตอนแรก ก่อนจะค่อยปรือลง รับรู้รสสัมผัสของกันและกันอย่างตั้งใจ

           

            ซินเธียแทบตั้งรับการจู่โจมนั้นไม่ทัน เธอจูบตอบทั้งที่ยังงุนงงสับสน และถึงแม้นี่จะไม่ใช่จูบครั้งแรกระหว่างเธอกับอันเซียร์ แต่ครั้งนี้เธอกลับรู้สึกว่ามันต่างออกไป

            มือเรียวเล็กค่อยๆเลื่อนผ่านแขนแข็งแกร่งไปโอบล้อมรอบท้ายทอย ลูบวนเส้นผมสีเงินที่หล่อนไม่เคยมีโอกาสสัมผัสรสจูบดูดดื่มเริ่มเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนมากขึ้นเรื่อยๆ

           

เดี๋ยวเดี๋ยวก่อน…”เสียงหวานเอ่ยขัดขึ้นเสี้ยววินาทีที่ใครบางคนยอมผละจากริมฝีปากของหล่อน เพื่อพักหายใจ ..ข้าข้าไม่เข้าใจ

 

อืม…”อันเซียร์มิได้สนใจคำท้วงในตอนแรก เขายังบุกโจมตีอีกฝ่ายอย่างต่อเนื่องให้สมกับการอดทนรอคอยมานาน

 

อันเซียร์!”ซินเธียตัดใจสะบัดหน้าหนีทันที แม้ว่าจะเสียดายไม่น้อยแต่กับเรื่องนี้เธอต้องการคำอธิบาย! “นี่เจ้าจะทำภารกิจผลิตทายาทกับข้าแล้วหรอ!!!”

 

จะตะโกนทำไมยัยเตี้ยหึหึอันเซียร์หลุดขำออกมา เขาดูสีหน้าแตกตื่นลนลานของอีกฝ่ายก็นึกขึ้นได้ว่าลืมอะไรบางอย่าง ซินเธียถึงมีท่าทีสับสนเช่นนี้

 

มานี่สิมือหนาเอื้อมจับข้อมืออีกฝ่าย ก่อนดึงเบาๆนำทาง ให้ลุกและออกห่างจากเตียงมากที่สุด มิเช่นนั้นภารกิจสำคัญอาจสำเร็จภายในค่ำคืนนี้เป็นแน่

 

            เขาพาร่างบางหยุดยืนอยู่ที่ริมระเบียง…เป็นเวลารุ่งเช้า จึงเริ่มเห็นแสงอาทิตย์โผล่พ้นขึ้นจากสุดปลายขอบฟ้า ลมหนาวยามเช้าพัดเข้ากระทบกับม่านหน้าต่างให้ขยับเป็นระลอกคลื่น ฤดูกาลได้เปลี่ยนผันแล้ว จากคิมหันต์สู่เหมันตฤดู

           

            ซินเธียยกมือขึ้นปิดปาก ตากลมโตฉ่ำวาวไปด้วยหยาดน้ำตารื้นๆ เป็นน้ำตาแห่งความปลื้มปิติ หล่อนก้มมองดูอันเซียร์ยอบเข่าลงข้างหนึ่ง ด้วยท่วงท่าสง่างามสมเป็นเจ้าชายแห่งดินแดนหิมะ

 

คำพูดหนึ่งประโยค ได้ถูกส่งผ่านตรงไปยังหัวใจอันแห้งเหือดให้กลับมาเต้นอย่างชุ่มชื้นมีความหวังอีกครั้ง

 

มือเล็กค่อยๆลดลงประคองดวงหน้าคมคาย หล่อนมอบรอยยิ้มอันงดงามกลับไปให้ แล้วทั้งสองกอดกันแน่นท่ามกลางลมแห่งเหมันตกาล

 

.

.

.

.

.

.

.

.

ซินเธีย

.

.

.

.

.

.

.

.

 “ฉันสัญญาว่าจะปกป้องเธอด้วยชีวิต

.

.

.

.

.

.

.

.

 

“ซินเธีย

.

.

.

.

.

.

.

.

 “ฉันรักเธอ

 

           

สถานที่แห่งนี้อยู่ห่างไกลจากโลกผู้ใช้เวทไกลหลายไมล์ ไม่เคยมีผู้ใดได้ย่างกรายเข้ามาถึง ไม่ว่าจะเป็นเผ่าพันธุ์ไหน มนุษย์ ผู้ใช้เวท อมนุษย์ หรือปีศาจ...หากไม่ได้ถูกนำทางมา ที่นี่จึงเป็นดินแดนซึ่งไม่ปรากฏบนแผนที่

 

ปราสาทซึ่งทำจากหินอ่อนสีขาวล้วน ตั้งตระหง่านอย่างงดงามราวกับสรวงสวรรค์ ยิ่งมีภูติตัวน้อยโบยบินผ่านไป พูดคุยหัวเราะเสียงดัง ยิ่งสร้างบรรยากาศแห่งความสุขมากยิ่งขึ้น

 

หญิงงามสองนางกำลังนั่งผ่อนคลายอิริยาบถ บนเก้าอี้ไม้สีขาว ที่ถูกพันร้อยด้วยเถาวัลย์ และดอกไม้ช่อเล็ก มองดูจึงคล้ายกับเทพธิดาองค์น้อย ยิ่งพวกนางแย้มรอยยิ้ม โลกก็เหมือนจะหยุดหมุนเพื่อชมความงดงามเหล่านั้น

 

เซฟานี ข้าขอแนะนำท่านพี่ ว่าอย่ายุ่งกับตาเฒ่านั่นเลย เล่ห์เหลี่ยมแวมไพร์ ทำเอาราชวงศ์เขาล่มจมกันไม่รู้เท่าไหร่สตรีนางหนึ่งเอ่ยขึ้น ตาสีชาอ่อนส่อแววไม่ค่อยสบอารมณ์นัก

 

เจ้าหมายถึงเกรย์ ฮูด หรือลิลลี่

 

จะใครซะอีกล่ะก่อนหน้านี้พวกเราอยู่อย่างสงบมาโดยตลอด แต่หลังจากนี้มันก็ไม่แน่ ตั้งแต่มีแวมไพร์แวะเวียนมาที่นี่ ข้าก็ชักหวั่นใจ…”

 

ลิลลี่พี่ว่าเจ้าชักคิดมากเกินไปแล้วนะมุมปากแดงสวยเป็นกระจับยกยิ้มจางๆ ประกอบกับนัยน์ตาคู่สวยหวานฉ่ำ เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์เย้ายวน

 

            หากชายใดพบเห็น เป็นต้องหลงรักทุกราย

 

เฮ้อ แล้วก็ยังมีอีกเรื่อง

 

คิคิ เจ้าบ่นเหมือนเป็นพี่คนโตไปได้ เจ้าแย่งหน้าที่การปกครองจากพี่เหรอลิลลี่

 

ไม่พูดแล้วก็ได้คนถูกดักยู่ปากขึ้นอย่างงอนๆ ใครจะไปอยากได้มงกุฎของท่านเล่า ท่านราชินีปีศาจ

 

            ได้ยินคำสรรเสริญนั้น หญิงสาวผู้พี่จึงหัวเราะออกมาเบาๆ โธ่ เจ้าหญิง ล้อพี่อีกแล้วนี่ถ้านางอยู่ด้วยล่ะก็ คงจะซ้ำเติมพี่แน่ๆ

 

            เสียงหัวเราะคิกคักฟังดูไพเราะราวกับเสียงดนตรีที่คอยขับกล่อม สถานที่แห่งนี้ไม่เคยปราศจากความงดงาม และความสวยหวานจากราชินี และเจ้าหญิงปีศาจเนิ่นนานจวบจนครบพันปีแล้ว

 

 

 

 

Writer: โอ้ยย ม่ายย~(บิดขี้เกียจ) เพลียมากค่า ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะวางพล็อตใหญ่ขนาดนี้ มันจะจบที่กี่ตอนไม่รู้เหมือนกัน แง้ๆๆๆ TT

            ฉากแรกเป็นยังไงกันบ้างคะ ไม่อยากให้ค้างด้วยความรู้สึกลุ้นรอ พิมพ์เสร็จคืออัพทันทีเลย ออไรท์อาจจะไม่ว่างอัพบ่อยแล้วนะ TT //ฟินไม่ฟินยังไงก็บอกหน่อยนะ ><//นี่เหมือนใกล้จะจบแล้วเลยเนอะ ยังเลยนะยังก่อน (อาจจะ)มีฟินกว่านี้อีกก~~

            ขอขอบคุณทุกท่านจากใจจริงที่อ่านมาจนถึงบทนี้ ตอนแรกก็ไม่ได้หวังอะไรมากมาย ขอแค่มีคอมเม้นกันบ้าง(อยากตอบ) 55 อ่านเม้นแล้วสนุกดีค่ะ

           

            มาทบทวนกับไรท์ดีกว่าว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวละครไหนกันไปแล้วบ้าง(กันลืม--ไรท์เนี่ยแหละลืม!)

 

           


วันนี้รอดตัวไปก่อนแล้วกันนะ ยัยเตี้ย







ซาฟานี(ขวา) ลิลลี่(ซ้าย) ค่ะ


ขอขอบคุณภาพประกอบที่นำมาจากไหนไม่รู้ T^T

เจ้าของภาพมิได้มีส่วนรู้เห็นใดใดในการนำภาพมาใช้ของข้าพเจ้า 

หากภาพไหนห้ามดัดแปลงทำซ้ำข้าพเจ้าขออภัยมา ณ ที่นี้ และขอความกรุณาติดต่อทาง Quick message

-------------------------------------------------------------------------------------------- 

 

           

 

           

 

           

 

 

 

            

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

779 ความคิดเห็น

  1. #334 วาซาบิหวานฉ่ำ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 22:41
    อยากโดนรุกบ้างงงง

    จิกหมอนนนน
    #334
    1
    • #334-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 22)
      21 ตุลาคม 2559 / 23:03
      เตรียมไว้หลาย ๆ ใบดีกว่าค่ะ อิอิ
      #334-1
  2. #216 รัติกาลสีทมิฬ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 12:04
    รูปสุดท้าย fate zero. เซเบอร์กับไอริสฟิวสีดำนิ
    #216
    0
  3. #215 รัติกาลสีทมิฬ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 12:04
    รูปสุดท้าย fate zero. เซเบอร์กับไอริสฟิวสีดำนิ
    #215
    1
  4. #190 ฟีน (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 22:17
    อันเซียของนี่ ยังไม่ได้เริ่มอ่านแบบจริงจังเลย งานท่วมมากค่ะ จะร้องไห้ ฮือออออออออ ไม่ได้ทิ้งไปไหนนะ ขอเวลาอีกไม่นาน (ซาวด์มา) แล้วจะกลับมาตามติดเหมือนเดิม อย่างอแงนะ 5555555
    #190
    1
    • #190-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 22)
      16 กันยายน 2559 / 23:20
      เรียกซาวด์มาทำไมซาวด์ขึ้นหัวเลย กำๆๆๆๆ
      5555 ขอบคุณนะคะที่เข้ามารายงานตัว >< น่ารักที่สุดเลยย. ไม่เป็นไรนะจะรอ . อัพเรื่อยๆแต่จะหยุดชะงักรึเปล่าก็ดูว่าติดงานไหมเหมือนกันค่าาาา ///คิดถึงค่า ~ ^^~~
      #190-1
  5. #188 ปิงปิง (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 00:54
    คือหนูชอบมากเลยค่ะ รอติดตามมาตลอดเลยค่ะ ขอบคุณนะคะที่ไรท์แต่งได้สนุกน่าติดตามมากขนาดนี้ อ่านไปยิ้มไป สนุกจริงๆค่ะ
    #188
    1
    • #188-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 22)
      15 กันยายน 2559 / 15:14
      ขอบคุณมากๆค่ะ ^___^ (หน้าบานมาก)
      #188-1
  6. #187 Zhou (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 00:39
    อันเซียร์นี่ร้ายอ่ะ ร้ายกว่าพี่เขย กว่าพ่อแกอีกกกกกกกกกกกกกกกกกกก รู้สึกอยากncเลยค่ะไรต์เตอร์ ชอบบบบบบบบบ 5555555555555555555555555
    #187
    1
    • #187-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 22)
      15 กันยายน 2559 / 15:14
      55555 ใจเย็นน้าา แต่งไม่เป๊นนน NC อะไรก๊าน >_<
      #187-1
  7. #186 theMYSTERYman (@TheMystery) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 17:07
    กรี๊ด! กรี๊ด! กรี๊ด! แล้วก็กรี๊ด!
    ซินซินค่ะในที่สุดซินซินก็จะได้มีความสุขซะที(มั้ง)
    ตอนนี้อันเซียร์รุกหนักมากค่ะ แบบอีกนี้ไม่นานภารกิจอันยิ่งใหญ่ก็จะสำเร็จแล้วสิน้า~
    #186
    1
    • #186-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 22)
      15 กันยายน 2559 / 15:14
      จะสำเร็จหรือไม่นั้น รอลุ้นไปพร้อมๆกันนะคะ
      ^^
      #186-1
  8. #185 Mazato Yume (@sleeplezzrr) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 19:32
    ซินเธียไม่สนจะกลับบ้านไปหาน้องหมีจริงๆหรอ *0*
    #185
    1
    • #185-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 22)
      13 กันยายน 2559 / 21:31
      55555 นางแถไปงั้นค่ะ
      #185-1
  9. #184 ChaowEva (@027046509) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 17:08
    ไม่นึกว่าพล็อตจะใหญ่ขนาดนี้ -[]-
    #184
    1
    • #184-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 22)
      13 กันยายน 2559 / 21:31
      ใช่ค่ะ พอเขียนจริงแล้ว เริ่มนึกได้ U_U
      #184-1
  10. #182 Toh Pichaya (@messitoh) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 19:42
    หวานละมุนละไมมากกกก
    #182
    1
    • #182-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 22)
      12 กันยายน 2559 / 21:14
      อิอิ ขอบคุณค่ะ
      #182-1
  11. #181 ราชาสีเงิน (@sompopmothanee) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 11:35
    มดขึ้นโทรศัพท์ผมเลย555ติดตามต่อไปครับ
    #181
    2
    • #181-2 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 22)
      12 กันยายน 2559 / 21:13
      หึหึหึ ไม่สปอยล์
      อันนี้ไปหาข้อมูลมาเลยใช่ไหม 555
      รอติดตามนะคะ ขอบคุณมากๆค่ะ ^^
      #181-2
  12. #180 honey_jackjin (@Kk_Jk) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 07:21
    โอ๊ะโอ สวีทกันเลยทีเดียว ><
    #180
    1
    • #180-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 22)
      12 กันยายน 2559 / 21:12
      หวังว่าจะถูกใจนะคะ
      #180-1
  13. #179 Larwan (@Larwan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 04:19
    ยิ่งอ่านยิ่งสนุก ลุ้นตลอดเลยค่ะ รอตอนต่อไปนะคะ
    #179
    1
    • #179-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 22)
      12 กันยายน 2559 / 21:12
      ขอบคุณที่ตามลุ้นกันมาตลอดเลยนะคะ ^^
      #179-1
  14. #178 liquorice33 (@liquorice33) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 03:13
    ข้ารักเจ้าอันเซียร์ เจ้าเริ่มหื่นแล้วซินซินเลยตกใจ หื่นบ่อยๆ นะ ข้าชอบ #ขอบคุณค่ะไรท์ อย่าหานะกำลังฟิน อร๊ายยยยยยยย ????????
    #178
    1
    • #178-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 22)
      12 กันยายน 2559 / 21:12
      ถึงคราวรุกบ้างแล้ว หึหึ
      #178-1