The Devil Princess's Protector ..ภรรยาของผมเป็นปีศาจ

ตอนที่ 19 : Chapter [18] แผนร้าย(1)-100%-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 947
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    10 ก.ย. 59


[18]

 

 

            รียูนนา กลายเป็นสถานที่นัดพบระหว่างท่านชายลีโอนาร์ด และตาเฒ่าเกรย์ ผมเพิ่งทราบก่อนเดินทางไม่นาน ว่าสถานที่นัดพบถูกเปลี่ยนจากเอดาเรีย เมืองทางตอนเหนือของโทรปิคอร์น เป็นเมืองศูนย์รวมความเจริญจากทั้งสามแคว้นแทน

 

            ไม่เพียงสถานที่ที่ถูกเปลี่ยนเท่านั้น ทั้งบทบาทการคุ้มกัน และแผนการทั้งหมดก็ต้องถูกเปลี่ยนไปด้วย เนื่องจากพวกเขาคิดวางแผนการคุ้มกันสำหรับพื้นที่ภูเขาสูงสลับต่ำ ไม่ใช่พื้นที่ราบ แถมยังแออัดจอแจไปด้วยผู้คนมากมาย จะให้เปิดเกราะเดินเข้าไปโต้งๆ ก็เห็นทีจะไม่เหมาะ

 

            จึงเป็นเหตุให้การปลอมตัวเป็นหัวใจสำคัญที่สุดในภารกิจ

 

สถานที่นัดพบคือภัตตาคารหรูในโรงแรมKingstella ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเมืองรียูนนา เราจะขนคนของเราเข้าไปทั้งหมดไม่ได้ แน่นอนเราจะปลอมตัวเข้าไปแอนดรูว์อธิบายงานกับทุกคนที่เข้าร่วมภารกิจก่อนหน้านี้ แน่นอนว่านี่เป็นภารกิจระดับS ซึ่งทางสถาบันให้ความสำคัญมากเป็นพิเศษ จึงส่งตัวโพรเทกเตอร์และไนท์คลาสA ออกมา นับได้ราวๆ 10 คน ยกเว้น มิรินด้า เตกีล่า ที่อยู่คลาสB แต่กลับได้ร่วมภารกิจ

 

            ผมมองผู้หญิงที่นั่งตรงข้าม โดยมีโต๊ะทำงานกั้นกลาง หล่อนมัดผมเกล้าตึงไปข้างหลัง เปิดเผยใบหน้าเคร่งขรึม โดยเฉพาะส่วนคิ้วที่ขมวดแน่นตลอดเวลา และประกายสายตาของนักฆ่า เมื่อมองมาที่หญิงสาวข้างกายผม

 

            ซินเธียก้มหน้ามองพื้น สลับกับเพดานทุกครั้งที่ถูกจ้องด้วยสายตาอาฆาต

 

            ผมถอนหายใจเบาๆ กับบรรยากาศระหว่างสองคนนี้ เดิมที่มิรินด้าเป็นเพื่อนผม เธอเป็นคนเสียงดังจนน่ารำคาญก็จริง แต่นอกจากข้อเสียนั้นแล้ว เธอก็มีข้อดีหลายๆอย่างที่หาไม่ได้ง่ายๆจากคนอื่นๆ นั่นคือความจริงใจ  

            การเป็นเจ้าชาย และมาทำงานในสถาบันครอส สร้างความกดดันให้กับคนรอบข้างอย่างไม่อาจปฏิเสธได้ ช่วงแรกๆ ผมมักโดนคำถามว่าทำไม ต้องมาเป็นโพรเทกเตอร์ ทั้งที่อนาคตของผม ถูกกำหนดให้เป็นพระราชา

            ยังไม่รวมถึงการนินทา พูดถึงในทางที่เสียหาย ว่าผมใช้เส้นสายถึงเข้ามาทำงานที่นี่ได้ แต่หลังจากที่พิสูจน์ฝีมือให้เห็น ได้รับเลื่อนขั้นด้วยวิธีโปร่งใสแล้ว ก็ไม่มีใครกล้าพูดถึงผมแบบนั้นอีก

 

มิรินด้า เธอเป็นสายบุกคนเดียวที่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในงาน ห้ามทำพลาดเด็ดขาดแอนดรูว์พูดชวนให้ทุกคนเพ่งความสนใจไปที่หญิงสาวนัยน์ตาสีมรกต และหลังจากที่ได้รับความสนใจ เธอก็หัวเราะเสียงต่ำๆ

 

คิดว่าฉันเป็นใครกันล่ะ”และพูดด้วยท่าทีหยิ่งยโสแบบที่ชอบทำ

            สายบุก มีหน้าที่รอคำสั่งรุกเพียงอย่างเดียวเท่านั้น พวกเขามาเพื่อรอดักโจมตีถ้าเห็นว่าสถานการณ์เริ่มไม่ดี หรือมีการปะทะกันเกิดขึ้น

            ผมกับซินเธียเป็น สายคุ้มกัน เพียงสองคนในภารกิจ เกรย์ ฮูด ไม่ต้องการให้ท่านชายลีโอนาร์ดพาคนคุ้มกันไปด้วย จึงมีแต่เขาและคนรับใช้คนสนิทเท่านั้น ส่วนผมจะคอยดูอยู่ห่างๆ ไม่ไกลจากจุดนัดแนะมากนัก การเสกเกราะเวทในเสี้ยววินาทีนั้นไม่เป็นปัญหาสำหรับผม

 

อันเซียร์ ซินเธีย พวกนายได้บทบาทที่น่าจะถนัดมากที่สุดแล้วแอนดรูว์หันมาทางผมแทน

 

อะไรเหรอ!”คนตื่นเต้นที่นั่งข้างๆผมเหมือนจะลืมตัวว่าต้องทำตัวเป็นงาน จึงได้โพล่งออกไปเสียงดัง

 

คู่สามีภรรยาที่ไปรับประทานอาหารค่ำร่วมกัน

 

กริ๊ดดดดผมได้ยินเสียงที่เล็ดลอดจากการปิดปาก 

 

คิดดีแล้วหรือ ให้ปีศาจแถมไม่เอาไหนมาร่วมภารกิจสำคัญขนาดนี้มิรินด้าเริ่มเปิดศึกกลางที่ประชุม ต่อหน้าโพรเทกเตอร์และไนท์คลาส A และผม เปลี่ยนบรรยากาศในห้องให้อึมครึมคล้ายท้องฟ้าหม่นๆที่กำลังจะมีฝนตกลงมา

 

ข้าจะพยายามอย่างสุดความสามารถ!”ซินเธียไม่ได้แค่พูดกระแทกเสียง แต่ยังตบโต๊ะดังปัง! ทำเอาบางคนสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ ผมเหลือบมองเห็นเสี้ยวหน้าและสายตาจริงจังของเธอแล้วอดขำในใจไม่ได้ 

     นี่จะเป็นต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้ไหม?

 

คราวที่แล้ว ก็เป็นข้าไม่ใช่หรือ! ที่ล้วงความลับจากตาแก่แวมไพร์จอมลวนลามมาได้น่ะ!”หล่อนพูดรัวเร็วไม่ยั้ง แต่ว่า...อะไรนะตาแก่แวมไพร์จอมลวนลามงั้นเหรอ? ถึงได้รู้ที่อยู่ของเกรย์ ฮูดไงล่ะ ซินเธียสะดุ้งน้อยๆเมื่อมองมาที่ผม

 

            ผมรู้สึกเจ็บมือเล็กน้อย จึงได้รู้ตัวว่ากำหมัดแน่นเกินไป ก่อนจะเบือนหน้าหนีสายตาเหมือนลูกแมวขอนมแม่ของยัยเตี้ยนั่น

 

คราวที่แล้วเธอสร้างผลงานได้ดีมากแอนดรูว์กระแอมเล็กน้อย เขาพยายามสร้างพลังงานบวกในห้องนี้ หลังจากที่โดนมิรินด้าทำลายจนยับเยิน

 

แบร่ แบร่ร่ร่ร่ร่ร่ร่~”ยัยเตี้ยหันไปแลบลิ้นใส่อีกฝ่ายอย่างกวนประสาท ถามจริง นี่เธอติดนิสัยนี้มาจากการเป็นเด็กใช่ไหม?

 

            จริงอยู่ตอนพบกันครั้งแรกเธอยังดูเป็นเด็กวัย 7 ขวบ แต่ตอนนี้

 

            ผมหลุบตาลงต่ำ โดยไม่จำเป็นต้องหันกลับไปมองคนข้างๆ เพราะมันเป็นภาพที่ผมเห็นทุกวันจนชินสายตาเสียแล้ว

 

 

            หลังจบการประชุม ทุกฝ่ายเข้าใจตรงกันดีแล้ว ผมกับซินเธียก็ถูกส่งมาเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นอันดับแรก และทันทีที่ไปถึงก็มีคนเข็นกองเสื้อผ้าที่ถูกแขวนเรียงรายออกมาให้เลือกมากมาย

 

รียูนนาเหรอคะ อืมม เป็นหน้าร้อนก็ต้องใส่ชุดที่ดูแบบอื้มม ชุดนี้ดูเป็นไงคะ?”มีคนเลือก และคนช่วยวัดตัว ทั้งความยาวแขน ขา รอบอก ทำให้รอบๆตัวผมกับซินเธียจึงดูวุ่นวายเป็นพิเศษ

 

สวยจัง!”ซินเธียดูตื่นเต้นมากกว่าใคร ผมเห็นยัยนั่นยิ้มกว้างๆ แบบนี้มาหลายวัน บางครั้งก็ชอบคุยกับตัวเอง ชื่นชมโลกรอบๆตัว บ่อยครั้งก็เห็นยิ้มให้กับแค่ลมเย็นๆที่พัดเข้ามา

 

..ช่วย ก้มตัวลง หน่อยได้ไหมคะ…”คนที่กำลังช่วยผมแต่งตัวอยู่ร้องเรียกขึ้นมา ทำให้ผมเบือนหน้าลงไปมอง เธอเป็นสาวพนักงานฝึกหัด ดูจากป้ายที่ติดอกเสื้อ และกำลังถือเนคไทสีน้ำเงินในมือ

ครับ”ผมทำตามที่เธอบอก

 

เดี๋ยวก่อน…”เสียงแหลมสูงดังจากด้านหลัง ผมค้างอยู่ในท่ากำลังจะก้มตัว ก่อนเหลือบมองสตรีร่างสมส่วน ที่อยู่ในชุดเกาะอกสั้นสีแดง ผมสีวอลนัทถูกม้วนเป็นลอนพาดไหล่ซ้าย ริมฝีปากสีแดงสดยิ้มหยัน ขณะที่ตาสีเขียวมรกตหรี่เล็กลง ฉันทำให้เขาเอง

 

มิรินด้าผมเอ่ยเรียก

..ค่ะสาวพนักงานคนนั้นยื่นเนคไทให้หล่อนแต่โดยดี ก่อนจะถอยห่างไปหลายช่วงขา

ฉันทำให้นะอันเซียร์มิรินด้าก้าวเข้ามาชิดผม เธอดูลดความดุดันลงไปมาก แถมยังดูเศร้ามากอีกต่างหาก

หมู่นี้เธอเป็นอะไรไปผมทัก ขณะที่ปล่อยให้เธอใช้เนคไทเอื้อมพันรอบคอผมช้าๆ แม้ว่าเธอจะอยู่ใกล้ แต่จนตอนนี้เธอก็แทบไม่มองหน้าผมด้วยซ้ำ “หรือฉันไปทำอะไรให้เธอโกรธเข้า

ไม่มีอะไรหรอกมิรินด้าเสียงสั่น มีน้ำตาคลอหน่วงในดวงตา ผมรออยู่พักใหญ่  จนในที่สุดเธอก็ช้อนสายตาขึ้นมามองผม ฉันทำไม่ได้…”

“…”ผมเลือกที่จะเงียบรอ

ฉันยอมปล่อยนายไปได้แต่ไม่ใช่กับปีศาจ

 

            มิรินด้าเบือนหน้าไปด้านข้าง แววตาเปลี่ยนเป็นดุดันทันที ผมมองตามสายตาของเธอไป ก็เห็นซินเธียยืนนิ่ง และมองมาอยู่ก่อนแล้ว

            ซินเธียอยู่ในชุดเดรสสายเดี่ยวสีน้ำเงินเข้ม กระโปรงบานยาวถึงเข่า เรือนผมสีเงินถูกเกล้าขึ้นไปเป็นกระจุกเดี่ยวบนศีรษะ ติดด้วยเครื่องประดับวิบวับสีเงินรูปผีเสื้อ

            มีพนักงานแต่งกายง่วนอยู่กับการแต่งหน้าให้ซินเธีย หล่อนจึงหลุบตาลงตามที่ถูกขอ

 

“มันเป็นหน้าที่เป็นภารกิจผมพูดออกไปอย่างนั้น แต่เมื่อฟังเสียงตัวเอง ผมกลับรู้สึกว่ามันไม่ใช่เสียงของผม

อย่างนั้นเหรอแค่นั้นจริงๆเหรอ…”เสียงมิรินด้าดังก้องไปมาในหัว ผมมองมิรินด้ารอคอยในคำตอบอย่างจดจ่อ 

 

อืมแค่นั้น

 

 [50%]

            การเดินทางจากสถาบันครอสไปยังรียูนนานั้นใช้เวลาไม่นานนัก พาหนะที่ใช้คือเกวียนเทียมม้าธรรมดา เพื่อจะได้ไม่เป็นที่เตะตาของใครๆ โดยเฉพาะพรรคพวกของแวมไพร์เฒ่าเกรย์ ฮูด

 

            บทบาทของผมและซินเธียถูกวางไว้ให้เป็นคู่สามีภรรยาที่มาพักผ่อน จึงต้องเป็นคนนั่งในเกวียน

อันเซียร์ มิรินด้าโกรธข้ามากขนาดนั้นเชียวหรือ นางเคยดีกับข้าถึงกับช่วยสอนปามีดสั้นให้ แต่จู่ๆก็เปลี่ยนไปเป็นแบบนี้ข้าจะทำยังไงดี…”มีใครบางคนพร่ำบ่นไม่หยุดปาก  ผมพยายามคุมสติ หลับตา เอนหลังพิงเบาะสบายๆ ฟังเสียงเจื้อยแจ้วที่พูดต่อเหมือนไม่สนว่าจะมีคนฟังหรือไม่ตั้งแต่รู้ว่าข้าเป็นใคร นางก็เปลี่ยนไป คงจะหวงเจ้ามากเชียวล่ะ

 

มิรินด้ากับฉันเป็นเพื่อนกันผมพูดเสียงเอื่อยๆ เพราะชักรู้สึกใกล้เคลิ้มหลับจริงๆจังๆ

 

พูดจริงนะ!”ใครบางคนแหวใส่ไม่พอ ยังมาเขย่าตัวผมอีกต่างหาก จริงๆนะอันเซียร์!”

 

            เป็นเหตุให้ผมต้องลืมตาขึ้นมามองสีหน้าเป็นกังวล กับตาสีแดงกลมโตที่ฉายแววคาดหวังอะไรบางอย่าง ก่อนจะเอ่ยเสียงขรึมคล้ายคำขู่ งั้นข้าจะเชื่อใจเจ้าแล้วกัน

 

            เชื่อใจ? อะไรยัยเตี้ย

เรื่องที่เธอควรสนใจ คือเกี่ยวกับภารกิจไม่ใช่รึยังไงผมรวบแขนซินเธียไว้ด้วยมือข้างนึง ก่อนจะค่อยๆหลับตาอีกครั้ง เงียบก่อนได้ไหม

 

อะไรนั่นทำสมาธิหรือหลับน่ะ

“…”

 

            ผมไม่ได้ตอบคำถามซินเธีย ส่วนหล่อนก็ใช้แขนของผมเป็นหมอนข้างไว้ใช้พิงศีรษะลงมา กอดเอาไว้ไม่ยอมปล่อย

            ผมได้ยินเสียงถอนหายใจยาวๆ จากคนข้างๆ ดูเหมือนหล่อนจะมีเรื่องให้คิดในใจมากมาย

คงไม่ต่างจากผม

 

มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะบรรยายคล้ายกับว่ามีม่านน้ำบางๆกั้นเอาไว้ ไม่อาจมองเห็นได้กระจ่างชัด

ก่อนหน้านี้ผมเสกเกราะเวทขึ้นมา กันตัวเองจากภายนอก ผมไม่เคยประมาทลดเกราะลงมา ไม่เคยสักครั้งเลยที่ได้รับการบาดเจ็บในภารกิจ

 

ผมจึงเริ่มสับสนตั้งแต่มีซินเธียเข้ามา

 

ทำไมผมถึงต้องลดเกราะเพื่อให้เธอได้เข้ามาใกล้แต่แรก และที่สำคัญผมต้องการอะไรกันแน่อิสรภาพที่เคยอยากได้คืนล่ะ? หรือว่าผมอาจไม่ต้องการมันแล้วกันแน่?

 

“ถึงแล้วขอรับเมื่อรถม้าหยุดลง สารถีจึงเลิกม่านกั้นขึ้นเพื่อบอกข่าว

 

            หรือว่าผมควรจะลองพิสูจน์ดู?

 

ถึงแล้วเหรอใครบางคนพูดเสียงงัวเงีย เมื่อครู่หล่อนคงจะผล็อยหลับไป

 

            ผมมองแขนที่ถูกซินเธียกอดไว้ หล่อนเห็นจึงรีบปล่อยแล้วยิ้มแห้งๆให้ทันที

           

มาเถอะผมขยับตัวลงจากเกวียนก่อน ซินเธียตามมาติดๆ แต่ก่อนที่หล่อนจะได้ก้าวเท้าลงมา ผมก็เข้าไปยืนบังปิดทางออกเอาไว้ เดี๋ยว ผมพูดพลางจ้องลึกไปในตากลมโตคู่นั้น

 

ห้ะอะไรเหรอซินเธียดูเกร็งมากทีเดียว แน่ล่ะ ในเมื่อใบหน้าผมกับเธอห่างไม่ถึงคืบแค่นี้

 

เธอไม่ลืมบทบาทของเธอใช่ไหมผมเอ่ยเบาๆ จนเกือบเป็นเสียงกระซิบ

 

            ซินเธียขมวดคิ้วเล็กน้อย กระพริบตาสองสามครั้ง แล้วพูดตอบอย่างฉะฉาน ก็เป็นภรรยาของเจ้าไง

 

ดีผมถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะค่อยๆระบายยิ้มให้คนตรงหน้า งั้นเริ่มภารกิจได้

 

            ซินเธียมีสีหน้าแตกตื่นตกใจมากทีเดียว แต่ก่อนที่เธอจะทันได้พูดอีกครั้ง ผมก็โน้มตัวเข้าไปอุ้มร่างบางขึ้นมาไว้ในอ้อมอก ก่อนจะวางเธอลงบนพื้นในวินาทีถัดมา ซินเธียยังไม่หายตื่นตะลึงขณะที่ผมคว้ามือเธอมาจับกุมเอาไว้ แล้วจูงเดินไปด้วยกัน

 

           

 

 

 

            บริเวณภายในลอบบี้โรงแรมตลอดจนทางเดินที่ปูพรมสีทอง ทอดยาวไปจนถึงห้องอาหาร ล้วนถูกประดับไปด้วยโคมไฟแก้วสีสันสวยงาม ลวดลายวิจิตรตระการตา แสงสีเหลืองนวลให้ความรู้สึกอบอุ่นตลอดทางเดิน ความหรูหราโอ่อ่าของโรงแรมKingstella นับว่าติดอันดับต้นๆของรียูนนา

 

            เป็นเหตุให้แขกในที่นี้ล้วนแต่งตัวดูดี เกือบทุกคนจะมีเครื่องประดับเป็นเพชรหรืออัญมณีล้ำค่า

 

ยินดีต้อนรับครับ”ชายในชุดสูทสีดำเนี้ยบ เอ่ยต้อนรับพร้อมค้อมศีรษะลงจนแผ่นหลังเกือบขนานกับพื้น เมื่อเห็นชายหญิงคู่หนึ่งเดินจูงมือกันเข้ามา โดยมีชายรูปร่างหน้าตาดี มีสง่า ยื่นบัตรจองโต๊ะมาให้

 

โต๊ะที่19นะครับ เชิญทางนี้พนักงานต้อนรับแอบเหลือบมองสตรีที่เดินข้างกายเขา เจ้าหล่อนดูเป็นสาวน้อยวัยประมาณยี่สิบต้นๆ นัยน์ตาสีแดงวาววับเป็นประกาย ผิวขาวเนียนละเอียดตัดกับชุดเดรสสีน้ำเงินเข้ม ดูโดดเด่นกว่าหญิงสาวคนไหนๆในห้องนี้ และเมื่อร่างบางระหงเดินผ่านไป เสี้ยววินาทีหนึ่ง กลิ่นอายประหลาดบางอย่างจากกายนั้น ได้ปลุกเร้าให้เลือดภายในกายสูบฉีดอย่างบ้าคลั่ง

 

            พนักงานคนเดิมเบิกตากว้างจนแทบถลน ก่อนถอยห่างไปอีกหลายก้าว

 

รู้จักเขารึเปล่าอันเซียร์ยิงคำถามทันทีที่ได้สอดตัวนั่งลงกับเก้าอี้ มีแจกันเล็กๆและเทียนหอมประดับวางบนโต๊ะปูพรมสีเงินกำมะหยี่

 

            ซินเธียเอี้ยวตัวกลับไปมองทิศที่เดินมา เห็นแผ่นหลังไวๆของชายพนักงานต้อนรับ ก็ส่ายหน้าเบาๆ ไม่รู้จักหรอก ทำไมเหรอ

 

เปล่าชายหนุ่มเลือกเก็บความสงสัยไว้ในใจ พวกเขาไม่ควรแสดงออกว่าสนใจสิ่งรอบข้างมากไปนัก เอามือขึ้นมาวางบนโต๊ะสิ

 

หา…?”ซินเธียขมวดคิ้วแน่น รู้สึกถึงความผิดปกติของคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามในตอนนี้ ทั้งอุ้มเธอลงจากเกวียน แถมจูงมือสนิทสนมมาด้วยตลอดทาง แต่นั่นพอเข้าใจได้ว่ามันเป็นเพียงส่วนหนึ่งของภารกิจ และที่สำคัญ หล่อนไม่ควรคิดหวังไปไกลเกินกว่านั้น

 

            อันเซียร์ยิ้มบางๆ (ทำให้ใครบางคนเริ่มตะครุบหัวใจตัวเองเอาไว้ไม่อยู่) ก่อนจะเอื้อมมือทั้งสองข้างมารวบกุมมืออีกฝ่ายไว้หลวมๆ

 

เข้ามาใกล้ๆอีกสิสิ้นเสียงอบอุ่นนุ่มนวลแบบที่ไม่เคยได้รับมาก่อน หญิงสาวโน้มตัวไปข้างหน้าอย่างงงงัน พวกเขามากันแล้ว…”

 

            ซินเธียจ้องเข้าไปในดวงตาคม สายตาหวานละมุนต่างจากน้ำเสียงราบเรียบ หล่อนเข้าใจทันทีว่านี่เป็นเพียงแค่การแสดงเท่านั้น

 

มองแค่ฉันมองมาที่ฉันเท่านั้น…”มือหนาประคองดวงหน้าเรียวรีไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง ดูจากภายนอกพวกเขาเหมือนกับคู่สามีภรรยาที่รักใคร่เอาใจใส่กันดี

 

..อือแต่ฝ่ายหนึ่งกลับควบคุมหัวใจตัวเองให้เต้นเป็นจังหวะไม่ได้เลย

 

 “ยิ้มสิ…”เป็นอีกครั้งที่ชายหนุ่มผู้ไม่ค่อยเผยรอยยิ้มให้เห็น ยกมุมปากขึ้นน้อยๆ สายตาที่ทอดมองไปที่สาวน้อยนั้นเปี่ยมท้นไปด้วยความหวานชื่น สามีพาเธอมาทานข้าวร้านหรูๆแบบนี้ ไม่ดีใจหรือ

 

อา…”ซินเธียแก้มแดงแปร๊ด พยายามควบคุมสติให้อยู่กับเนื้อกับตัว ก็ใครบอกให้เขายิ้มแบบนั้นเล่า!’ หล่อนพร่ำโทษอีกฝ่ายที่ไม่รู้จักเตี๊ยมกันมาก่อนหน้า ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ต้องมานั่งใจเต้นแรงเช่นนี้ ขอบคุณนะอันเซียร์ข้ามีความสุขมากเลยล่ะ ริมฝีปากอวบอิ่มระบายยิ้มน่ารัก ตากลมโตสีแดงทอประกาย จนคนมองชะงักงัน

 

            เพราะมันเป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ปั้นแต่ง หล่อนกำลังขอบคุณจากใจ

 

            อันเซียร์มองเลยไปยังด้านหลัง ก็พบว่ามีการเคลื่อนไหวจากอีกฝั่งของห้อง ถัดไปเพียงสามโต๊ะ ในที่สุดตอนนี้ทุกคนก็มากันพร้อมหน้า

 

 

            บุรุษตาสีเหลืองอำพัน เดินตัวตรงเยื้องกรายเข้ามาในห้องอาหาร ก่อนจะทิ้งตัวนั่งบนเก้าอี้หัวมุมโต๊ะฝั่งขวา โดยมีคนรับใช้ของเขาเดินขนาบข้างไม่ยอมห่างท่านชายลีโอนาร์ดได้เดินทางมาถึงแล้ว

 

            ทิ้งช่วงห่างไม่นานนัก ร่างชายแก่ในชุดคลุมยาวสีดำก็ค่อยๆปรากฎกายออกมาจากมุมห้อง ท่วงท่าการเดินของเขาดูไม่รีบเร่ง และแทบไม่เกิดเสียงฝีเท้าเกรย์ ฮูด มาพร้อมกับลูกน้องคนสนิทหนึ่งคน เดาไม่ยากว่าเขาคือแวมไพร์นักสู้ที่เก่งที่สุด

 

            หลังจากที่แวมไพร์เฒ่านั่งเก้าอี้ ณ หัวมุมโต๊ะฝั่งซ้าย อาหารก็ถูกนำมาเสิร์ฟทันที

 

            สตรีในชุดเกาะอกสีแดงก้าวเข้ามาในห้องอาหาร ริมฝีปากสีแดงสดเม้มเป็นเส้นตรง ผมสีวอลนัทสะบัดพลิ้วตามจังหวะการเดิน หล่อนหยุดยืนอยู่ ณ เคาน์เตอร์บาร์สำหรับสั่งเครื่องดื่ม ตาสีเขียวมรกตเบือนไปมองโต๊ะคู่สามีภรรยา ก่อนเลื่อนสายตาไปยังท่านชายคนสำคัญ

           

แกว่ายังไงนะเสียงแหบพร่าดังจากบุรุษผู้สวมชุดบาร์เทนเดอร์ดังขึ้น ผู้หญิงโต๊ะ 19 คือเจ้าหญิงปีศาจ ที่ฆ่านายท่านของเรารึ

จริงข้าจำกลิ่นมันได้ชายในชุดสูทพนักงานต้อนรับยืนยัน

เป็นมันนั่นเองเพราะมัน นายท่านของเราจึงต้องด่วนจากไปเช่นนี้หญิงสาวในชุดราตรียาวสีทองอร่าม ผู้กำลังนั่งดื่มไวน์ก็เข้าร่วมวงสนทนาด้วย

วันนี้ข้าจะฉีกมันเป็นชิ้นๆด้วยมือของข้าเอง

 

            มิรินด้าขมวดคิ้วเรียว หลังบังเอิญได้ยินบทสนทนาแปลกประหลาด ก็แน่ใจว่าคนกลุ่มนี้ไม่ใช่คนธรรมดาเป็นแวมไพร์ทาสรับใช้ของริชาร์ด ผู้ซึ่งดื่มเลือดของซินเธีย และถูกพิษของปีศาจงูขาวทำลายร่างจนแหลกละเอียดเป็นผุยผง

            ฟังดูเหมือนพวกเขาต้องการจะแก้แค้น

 

            ตาสีเขียวมรกตจ้องนิ่งไปยังหญิงสาวที่ถูกกล่าวถึง

 

            รอยยิ้มที่สดใส กับเสียงหัวเราะอย่างนั้นหรือเจ้าหญิงปีศาจ เธอไม่คู่ควรจะได้รับความสุข

            ไม่คู่ควรจะได้รอยยิ้มจากเขา

            ไม่คู่ควรสักนิดที่จะยืนข้างๆเขา

 

            มิรินด้ามองแก้วเครื่องดื่มในมือ ด้วยน้ำตาคลอเต็มหน่วง ก่อนจะกระดกดื่มรวดเดียว โดยตั้งมั่นว่าจะพยายามลืมเรื่องราวที่ได้ยินทั้งหมด

 

 

 

 

Writer: หยุดดดดด~ ขอคอมเม้นก่อน ลงตอนต่อไปให้แล้วค่า >_< ,.. //บาบิQ

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

779 ความคิดเห็น

  1. #772 MinEii >, (@yomineii) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 00:04

    อยากให้ซินเธียหนีกลับไปหาพี่ชาย เกลียดมิรินด้า

    #772
    0
  2. #483 punny-choco (@punny-choco) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:58
    สงสารมิรินด้าจัง
    #483
    0
  3. #165 kusachi shiga (@shiga123) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 08:18
    อยากให้แกโดนทิ้งจิงๆอันเซีนร์
    #165
    1
    • #165-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 19)
      11 กันยายน 2559 / 14:39
      ซินเธียร์หนีกลับบ้านแล่ว
      #165-1
  4. #161 liquorice33 (@liquorice33) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 01:18
    อันเซียร์ นายใจร้ายมาก เราขอให้ซินซิน มีผัวใหม่
    #161
    1
    • #161-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 19)
      11 กันยายน 2559 / 14:37
      5555 เดี่ยวไรท์หาก่อน (ให้ตัวเอง) เอร้ย~
      #161-1
  5. #154 ChaowEva (@027046509) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 16:54
    อันเซียร์สมควรโดนตบ ทิ้งมันเลยลูกซินเธีย ให้มันสำนึก
    #154
    1
  6. #153 Larwan (@Larwan) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 15:54
    หนอยแน่.... หน้าที่เหรออันเซียร์ สักวันจะรู้สึก เชอะ
    #153
    1
    • #153-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 19)
      10 กันยายน 2559 / 23:38
      ตอนนี้นี่ตั้งเป้าล่อให้อันเซียร์แท้ๆ
      #153-1
  7. #152 หนูยุ้ย (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 13:51
    ยกมือขึ้น แล้วตะโกนว่า รอค่าาาาา
    #152
    1
  8. #151 kimiyuri1 (@kimiyuri1) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 กันยายน 2559 / 18:43
    รู้สึกเกลียดอิมิริเ_ี้ยอ่ะ ชอบเป้นมือที่สามรึไงฮะ! แรดจัง ผํ้ชายก้เยอะดันจะไปแย่งผัวคนอื่น ถามจริง ในหัวมีแต่คิดเรื่องเวรๆ รึไง๊? แล้วเมียเค้าจะเป็นปิศาจหรือเป้นอะไรเกี่ยวอะไรกับเธอยะ? ไปยุ่งอะไรกับครอบครัวเค้า? คนนอกไม่เกี่ยวช้ะ? ฉันว่าแกมันยิ่งกว่าปิศาจอีก จิตใจนี่ทั้งดำมืดชั่วร้ายมากกกก แถมยังชอบวิ่งแรดตามผุ้ชายอีก นองอกแล้วนั่น แล้ว-คุณพระเอกก็โลเลเหลือเกิ๊นนนนนน ระวังเถ้อจะรู้สึกตอนเสียซินเธียไป ทำให้แม่หนูน้อยเสียใจ คอยดูนะ ถ้าถึงเวลานั้นเมื่อไหร่เราจะหัวเราะเยาะเป็นภาษาต่างดาว(?)อย่างสะใจเลย! อุวะฮ่าๆ //ทีมซินเธีย(โบกธง)

    ปล.อินมากกกกก
    #151
    1
    • #151-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 19)
      10 กันยายน 2559 / 23:49
      ฮาา ขอบคุณนะคะ อ่านหลายรอบเลย ขำๆ
      ในนี้มีแต่ #ทีมซินเธีย เต็มไปหม้ด U_U สงสารเจ้าหนูเล็กน้อย
      #151-1
  9. #150 Toh Pichaya (@messitoh) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 กันยายน 2559 / 18:06
    รอออออออ
    #150
    1
  10. #149 honey_jackjin (@Kk_Jk) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 กันยายน 2559 / 16:51
    พาซินซินกลับไปหาธามเถอะ ปวดใจเเทน ??
    #149
    1
    • #149-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 19)
      10 กันยายน 2559 / 23:43
      ส่งกลับไปแบบ EMS เลย ......
      #149-1
  11. #148 kusachi shiga (@shiga123) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 กันยายน 2559 / 16:49
    หน้าที่??? อยากฆ่านายจัง อยากขโมยนางเอกจังปล่อยให้ยุคนเดียวไปเลยพระเอกเนี่ย
    #ขอบคุณค่ะ สนุกมากกกกก รอน้าๆ
    #148
    1
    • #148-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 19)
      10 กันยายน 2559 / 23:44
      อันเซียร์ต้องระวังตัวให้ดีกว่าเดิม มีคนจ้องฆ่าเยอะมาก 55
      ขอบคุณมากค่ะ >.<
      #148-1