The Devil Princess's Protector ..ภรรยาของผมเป็นปีศาจ

ตอนที่ 13 : Chapter [12] ภารกิจระดับS

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 969
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    11 ก.ค. 59

[12]

 

            ตั้งแต่ที่ย้ายมาบ้านใหม่หลังนี้ ก็ล่วงเลยไปจนครบ 2 อาทิตย์แล้ว

ผมไม่ได้ตั้งใจจะนับวันเวลา แต่เพราะช่วงนี้เป็นช่วงที่สถาบันมีการจัดสอบเก็บคะแนนประจำทุกสามเดือน ใครบางคนจึงตื่นแต่เช้าเพื่อมาฟิตซ้อมร่างกาย โดยการวิ่งรอบบ้าน วิดพื้น ซิทอัพ สลับกันจนกลายเป็นกิจวัตรประจำวันของเจ้าหล่อนไปแล้ว

 

            ภาพที่เห็นหลังจากลงบันไดทุกเช้า คือใครบางคนที่วิ่งปราดเข้ามาในครัว รีบตักซุปจากเตาร้อนๆ ลงในชามสะอาด พร้อมกับข้าวพูนที่มีไข่เจียวโปะอยู่บนนั้น

            ผมเดินไปนั่งบนเก้าอี้พอดีกับที่ซินเธียจัดอาหารบนโต๊ะเสร็จ หล่อนหันมายิ้มกว้างให้เหมือนเคย อรุณสวัสดิ์จ้ะอันเซียร์~” และทักทายแบบเดิมทุกๆเช้า

 

            ผมเหลือบตามองดวงหน้าเรียวรีที่มีเหงื่อผุดเกาะตามใบหน้าและลำคอแวบหนึ่ง เห็นตากลมโตสีแดงยกโค้งขึ้นตามใบหน้ายิ้มแป้นแล้น เส้นผมสีเงินถูกมัดไว้หลวมๆโดยมีกระจุกผมบางแห่งหลุดรอดออกมา หรือจะเรียกได้ว่าหัวเยินก็ได้

 

            ยัยนั่นคงออกกำลังกายยามเช้ามาอีกเช่นเคย

           

วันนี้ข้าว่ามันน่าจะอร่อยนะ ลองชิมดูนะเสียงออดอ้อนดังจากด้านข้าง โดยไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าต้องมีสายตาเว้าวอนส่งมาให้พร้อมกับแววกดดันเป็นนัยๆอย่างแน่นอน ผมจ้องนิ่งไปยังจานข้าว และชามน้ำซุปที่ตั้งเคียงข้างกัน

 

            วันนี้มันก็พอดีกลิ่นหอมน่าจะเรียกว่าอาหารได้ล่ะมั้ง?

ผมเอื้อมมือไปหยิบช้อน แล้วตักชิมน้ำซุปก่อนเป็นอันดับแรก

 

เป็นยังไงบ้าง?”

 

“…”

 

            ผมวางช้อนลง แล้วเลื่อนมันออกไปให้พ้นทาง ลองชิมเองไหม

 

ซินเธียขมวดคิ้วแน่น ก่อนยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนออกจะเกินไปนิด

ผมเสหน้าไปอีกทาง ขณะที่ยัยนั่นใช้ช้อนของผมตักน้ำซุปขึ้นมากินเอง

พรวดดดดด~~!!!!”

 

            น้ำซุปพุ่งพรวดจากปากเรียวเล็ก จนหกกระจายเต็มโต๊ะ

 

เลิกพยายามฆ่าฉันซักทีเถอะน่ะผมแค่นเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ ตวัดสายตามองซินเธียที่ทำหน้าขอโทษขอโพย ก่อนจะลุกจากเก้าอี้เพื่อไปหาของในครัวที่พอจะทำเป็นอาหารเช้าได้เหมือนทุกๆวัน

 

“ด..เดี๋ยวทำไปเรื่อยๆมันก็ต้องมีอร่อยบ้างซักวันแหละน่ะ

 

“…”

 

            ผมใช้เวลาไม่นาน ในที่สุดอาหารเช้าอันแสนหอมหวนก็เสร็จพร้อมเสิร์ฟบนโต๊ะ ซึ่งผมก็นั่งตักกินโดยพยายามไม่สนใจสายตาขออาหารของใครบางคน

            เหอะๆ ผมควรเลิกให้โอกาสเธอได้แล้ว สองอาทิตย์ที่ผ่านมาก็ไม่ได้มีพัฒนาการด้านการทำอาหารบ้างหรือไง

 

อันเซียร์คือว่าข้ามีข่าวดีจะมาบอก~”หล่อนเอามือเท้าคาง พลางยื่นหน้ามาใกล้

 

“…”

 

ข้าว่าข้าพร้อมสำหรับการมีทายาทแล้วล่ะ!!”

 

พรวดดดดด~~~!!”ผมสำลักอาหารที่เพิ่งตักกินเข้าไป พร้อมไอค่อกแค่กอยู่หลายหน

 

เมื่อเช้าข้ามีครั้งแรกออกมาแล้วนะ แดงแจ๋เลย!!”ยังจะพูดอีกนะ

 

พอ...ไม่ต้องพูดแล้วผมยกมือห้ามขณะที่กำลังหยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ

 

แค่จะบอกเฉยๆ ว่าข้าโตเป็นสาวแล้ว เจ้าจะพร้อมทำเมื่อไหร่ข้าก็ยินดีน่ะ/////”พูดจบยัยนั่นก็ทำท่าบิดตัวเขินม้วนตัว หน้าแดงก่ำ ตาสีแดงส่อแววยั่วยวนเล็กๆ พลางกัดริมฝีปากล่างเบาๆ โอเคถึงหล่อนจะไม่มีพัฒนาการด้านการทำอาหาร แต่ดูเหมือนว่าทางด้านกายภาพนั้นจะโตขึ้นมาเป็นสาววัย 16-17 ปีอย่างรวดเร็ว

 

ฉันจะไปทำงานผมตัดบททันที พลางลุกพรวดจากเก้าอี้ แล้วก้าวฉับๆออกไปสู่ประตูบ้าน

 

เดี๋ยวสิ~ รอข้าด้วย!”เอ้อ ลืมไปว่ายัยนั่นจะตามผมไปที่ทำงานทุกวัน ถึงจะเดินหนีไปทางไหน ก็มักจะถูกประกบหน้าหลังเสมอ

 

            นั่นทำให้ผมรู้สึกอึดอัดขึ้นมานิดๆ ผมไม่ชอบการถูกตามตื๊อแบบนี้เท่าไหร่ ทุกวันนี้ผมได้ยอมรับและอยู่กับเรื่องราวเหล่านี้ได้ ก็ดีแค่ไหนแล้ว?

 

            ความคิดบางอย่างผุดขึ้นมาในหัว แม้ว่าจะเป็นเรื่องชั่วร้ายนิดๆ แถมใจร้ายหน่อยๆ ดูไม่เป็นสุภาพบุรุษเอาซะเลย แต่ว่า

 

            เมื่อผมมองดวงหน้าแตกตื่นลนลานของซินเธียที่วิ่งตามมาติดๆ นั่นทำให้ผมหนักแน่นในการตัดสินใจมากกว่าเดิม

 

            คฑาไม้ถูกเรียกมาถือไว้ในมือขวา ผมหลุบตาลงเพื่อร่ายเวทและหายไปจากตรงนั้นภายในพริบตา

 

 

มาแล้วเหรออันเซียร์เสียงมิรินด้าทักขึ้นมาทันทีหลังจากการหายตัวที่ทำให้รู้สึกเคว้งคว้างชั่วขณะหนึ่ง เหมือนกับว่าหลุดลอยออกไปจากโลกและอยู่ในสภาพไร้แรงโน้มถ่วง ผมค่อยๆลืมตาขึ้น ก็เห็นคนจำนวนมากยืนแออัดกันอยู่บริเวณสนามหญ้า ข้างตึกสถาบันครอสอะคาเดมี

 

วันนี้มีการสอบของไนท์?”ผมเดาจากผู้คนส่วนใหญ่ที่นี่ล้วนใส่เสื้อเกราะ และมีสัญลักษณ์รูปดาบบนอกซ้าย

 

ใช่~ แล้วไหนน้องสาวนายล่ะ วันนี้ไม่มาด้วยกันเหรอโทมัส ฟิชเชอร์ ยกมือมาวางบนไหล่ผมเบาๆ พร้อมส่งเสียงจึ๊กจั๊กน่ารำคาญที่ข้างหู ว้า เสียดายจริงๆที่วันนี้ไม่ได้เจอ

 

นายก็หน้าหม้อไปเรื่อยนะโทมัสมิรินด้าแหวใส่ ซึ่งอีกฝ่ายก็หัวเราะเบาๆรับ

 

            อืมการสอบของไนท์งั้นเหรอ งั้นวันนี้ที่ผมทิ้งยัยนั่นไว้ที่บ้าน ก็อาจทำให้หล่อนพลาดการสอบเลื่อนขั้นงั้นสินะ

            ผมรู้สึกผิดขึ้นมานิดๆ เมื่อนึกขึ้นได้ว่ายัยเตี้ยพยายามกับการสอบทั้งภาคทฤษฎีและปฏิบัตินี้มากขนาดไหน ทั้งอดหลับอดนอนเพื่ออ่านตำราหนังสือ และตื่นแต่เช้าเพื่อฝึกฟิตซ้อมร่างกาย

 

หรือว่าหล่อนถอดใจกับการเป็นไนท์ซะแล้วเฮ้อ วันก่อนฉันก็เพิ่งสอนจับดาบไปเองน้า ไม่คิดเลยนะว่าเจ้าหญิงแห่งโซลิเซียร์จะถือจับดาบไม่เป็นเลย พี่สาวนายไม่ได้สอนหรือไงฮะอันเซียร์โทมัสว่า

 

นั่นสิ หล่อนมาขอให้ฉันสอนปามีดสั้นอยู่เหมือนกัน แต่ไม่เข้าเป้าซักลูกเดียวมิรินด้าเสริมพลางทำสีหน้าครุ่นคิด

 

            จริงๆฝีมือการยิงธนูก็ห่วยชนิดที่เอาคันธนูไปทำฟืนยังมีประโยชน์ซะกว่าอีกด้วยนะ แต่ผมว่าอย่าไปซ้ำเติมเธอดีกว่า เท่านี้ก็แอบรู้สึกผิดในใจ(นิดๆ) อยู่แล้ว

 

 ที่พูดถึงกันอยู่น่ะ หมายถึงซินซินเหรอคะหญิงสาวผู้หนึ่งแบกดาบพาดไว้บนไหล่ ก่อนหรี่ตาเดินเข้ามาหาพร้อมทำหน้ามุ่ย อย่าดูหมิ่นไนท์สาวผู้มีไฟแรงกล้าอย่างพวกเรานะคะ อีกไม่นานพวกเราจะต้องเก่งขึ้นอย่างแน่นอน!”

 

นี่ ที่พวกฉันพูดน่ะเป็นความจริงๆล้วนๆต่างหากย่ะมิรินด้าพ่นลมหายใจแรงๆหนึ่งที เอาเวลาไปฝึกดีกว่าไหม? พิสูจน์ด้วยฝีมือดีกว่าคำพูดมั่นใจแบบนั้นนะยะ

 

“…ก็จริงนะคะโมริน วิทช์ พยักหน้าเบาๆหนึ่งที ก่อนจะหันซ้ายแลขวา เหมือนกำลังมองหาใครบางคน แล้วซินซินไปไหนล่ะคะ

 

“…”ทุกคนหันขวับมามองหน้าผม ซึ่งแน่นอนว่าผมจะบอกความจริงไม่ได้ มันดูจะใจร้ายเกินไปหน่อย? “เดี๋ยวเธอคงตามมาทีหลัง

 

อ้อโมรินและคนอื่นๆก็ดูไม่ได้ติดใจอะไร

 

            เสียงฝีเท้าวิ่งทั่กๆเข้ามาใกล้ เป็นกลุ่มคนนับสิบที่พุ่งตรงเข้ามา ผมปรายตามองอย่างระแวดระวังภัย แต่เห็นว่าพวกเขาเป็นหน่วยโพรเทกเตอร์คลาส A และล้วนแต่ทำสีหน้าเคร่งเครียดกว่าทุกวัน ทำให้ผมชักสังหรณ์ไม่ดีว่าจะต้องเกิดเรื่องขึ้นเป็นแน่

 

อันเซียร์ โซลิเซียร์หนึ่งในนั้นเรียกชื่อผม ก่อนจะหยุดฝีเท้าลงตรงหน้าพวกเรา การปรากฏตัวของพวกคลาส A ทำให้ความวุ่นวายในลานสนามหญ้าหยุดชะงักลง ทุกคนล้วนเงียบและคอยเงี่ยหูฟังว่าพวกเขามาทำอะไร

 

มีคำสั่งให้นายเข้าร่วมทีมพวกเรา มีภารกิจด่วนสำคัญมากชายคนนั้นมีรอยแผลเป็นที่ข้างแก้ม และถ้าจำไม่ผิด เขาคือผู้ได้รับเลือกให้เป็นคลาสS ในปีที่ผ่านมา

            ผู้นำกลุ่มคลาสA ที่มีคะแนนสูงสุดประจำปี แอนดรูว์ ฮันท์

 

โอ้โฮดูสิอันเซียร์ ขนาดนายอยู่คลาส C แล้วพวกเขายังมาเรียกใช้ตัวอีกโทมัสเป่าปากฟิ้วใส่ ซึ่งบอกเลยว่าคะแนนความกวนอยู่ที่สิบเต็มสิบ และถ้าพวกเขาไม่รีบก็คงมีการประลองตัวต่อตัวในเร็วๆนี้แน่นอน

 

            ผม ซินเธีย และโมริน ถูกเลื่อนคลาสเป็นระดับ C ตั้งแต่ภารกิจปะทะเทพดาวมังกร เพราะนั่นทำให้เปอร์เซ็นต์ความยากของภารกิจสูง จนพวกเราได้เลื่อนขั้นในรวดเดียว

 

หรือนายจะเล่นตัวรึไง?”แอนดรูว์เหยียดยิ้ม ผมเหลือบมองโทมัสก่อนส่ายหน้าเบาๆ

 

เปล่าฉันรับภารกิจนี้

 

ดีภารกิจระดับS ฉันคงรบกวนแค่นายคนเดียวนั่นแหละ ส่วนหมาตัวอื่นก็ให้มันเห่าหอนไปตาคมคู่นั้นหรี่มองไปที่โทมัส ก่อนเขาจะพ่นถุยน้ำลายลงพื้นหญ้าครั้งหนึ่ง ผมรีบตะปบไหล่คนข้างๆขณะที่เขาทำท่าคล้ายจะพุ่งทะยานตัวเข้าใส่อีกฝ่าย

 

ใจเย็นน่าผมกระซิบเบาๆ มองตาสีฟ้าเทาที่สั่นริกๆ เจ้าหมอนี่ถึงจะเป็นคนอารมณ์ดีตลอดเวลา แต่มันก็ไม่ชอบให้ใครมาดูถูกง่ายๆ แม้ว่าปากมันจะหาเรื่องเขาก่อนก็เถอะ

 

เดี๋ยวนะคลาสA ทั้งหมดได้ไป แล้วทำไมฉันถึงไม่ได้รับเชิญร่วมภารกิจล่ะ!?”มิรินด้าทำหน้ามึน และถ้าไม่ได้คำตอบ หล่อนคงเตรียมวีนเสียงแหลมทำลายแก้วหูของทุกคนในระยะสองเมตร ในเร็วๆนี้อย่างแน่นอน

 

ภารกิจนี้มันไม่เหมาะกับผู้หญิงน่ะสิใครบางคนตอบให้แทน เขาทำสีหน้าลำบากใจไม่น้อย คนๆนี้นับถือมิรินด้าเหมือนพี่สาว และเขาดูเป็นห่วงเธอจริงๆ เชื่อฉันเถอะมิรินด้า อย่าไปเลย

 

นายมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน!!”

 

ไม่มีคำเชิญของเธอ มิรินด้า ช่วยเคารพกฎของสถาบันด้วย

 

“…”

 

            คำพูดของแอนดรูว์ ฮันท์ ดูคล้ายเป็นคำขาดที่ยื่นให้หล่อนโดยไม่มีสิทธิ์เรียกร้อง ตาสีเขียวมรกตฉายแววตัดพ้อชั่วขณะนึง หล่อนมองหน้าแอนดรูว์ มองผม แล้วพลิกกายวิ่งหนีไปอีกทางทันที

 

มิรินด้า!”โทมัสตะโกนเรียก เขาแยกเขี้ยวใส่แอนดรูว์แวบนึง ก่อนจะวิ่งไล่ตามหลังเธอไปติดๆ

 

โอ้ ฉากดราม่าโมริน วิทช์จิ้มปลายนิ้วชี้แตะกันเบาๆ ก่อนจะค่อยๆก้าวเท้าถอยห่างจากตำแหน่งที่หยุดยืนระหว่างผมกับแอนดรูว์พอดี

 

ตามพวกเรามา

 

            คำสั่งของหัวหน้าคลาสA ทำให้ผมและกลุ่มคนที่เหลือวิ่งตามหลังเขาไปติดๆ แม้ว่าจะไม่รู้กระทั่งว่าภารกิจนั้นคืออะไร แต่เดาว่ามันต้องเป็นเรื่องใหญ่มากแน่นอน ถึงขนาดเกณฑ์คลาสAล้วนๆ มาระดมพลร่วมกันทำภารกิจแบบนี้

 

 

            “ทำไมทำกับข้าแบบนี้! อันเซียร์! ฮึ่ยๆๆเจ้าหญิงปีศาจพร่ำบ่นเป็นประโยคถึงคนอีกคนซึ่งไม่ได้อยู่ตรงหน้า แต่หล่อนทั้งเตะและต่อยอากาศเหมือนว่ากำลังทำร้ายเขาคนนั้น อย่างน้อยมันก็คล้ายจะคลายความโกรธแค้นคับอกลงได้บ้าง

 

            ร่างบางเล็กสวมชุดเกราะเหล็กอัศวิน กับกางเกงยาวพร้อมรองเท้าบูทครอบครบชุด หลังจากที่ต้องเดินทางมายังสถาบันอย่างยากลำบาก โดยต้องระเห็จเดินทางจากเรือนหอไปยังคฤหาสน์โซลิเซียร์ และขอให้ท่านแม่อะความารีนเปิดประตูมิติมายังสถาบันได้ ก็ล่วงเลยเวลาไปจนครึ่งค่อนเช้า

 

            และถึงแม้เธอจะหยุดยืนอยู่หน้าลานสนามหญ้าอันเป็นสถานที่สอบของเหล่าไนท์ แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว เพราะพวกเขาเพิ่งสอบข้อเขียนจบไปหมาดๆ สังเกตได้จากโต๊ะไม้ที่ว่างเปล่า มีเพียงสองสามคนที่นั่งกุมขมับกับกองกระดาษตรงหน้าเท่านั้น ที่เหลือคงได้เวลาไปสอบปฏิบัติด้านในอาคาร

 

            หล่อนพลาดโอกาสการสอบเลื่อนขั้น เพียงเพราะคนใจร้ายบางคนทิ้งให้อยู่บ้าน โดยที่รู้ทั้งรู้ว่าหล่อนไม่สามารถใช้พลังหายตัวได้!

           

            บ้าจริง! ฮึ่ยๆๆ”ด้วยความคับแค้นใจ ซินเธียจึงทรุดตัวลงนั่งขัดสมาธิ พลางเด็ดดึงใบไม้ข้างต้นไม้ใหญ่มาฉีกเล่น คนใจร้าย นอกจากหล่อกับยอมให้กอดแล้ว เจ้าก็ไม่เคยดีกับข้าบ้างเลย!!”

 

            หล่อนพึมพำกับตัวเองต่อไป โดยไม่ได้สังเกตว่ามีกลุ่มคนกำลังเดินเข้ามาใกล้ พวกเขาเหลือบซ้ายแลขวา เหมือนกำลังมองหาคน

 

นั่นไนท์สาวนี่ซินเธียได้ยินเสียงของคนผู้หนึ่งทักดังขึ้นมา แต่ไม่คิดว่าเขาจะหมายถึงตน จึงไม่ได้สนใจ

 

จะดีเหรอ หล่อนดูไม่ค่อยเป็นงานเท่าไหร่เลยนะ?”

 

โฮ้ ไม่เป็นไรหรอกน่า ภารกิจนี้ไม่ต้องการคนเก่ง คนแบบนั้นพวกเราส่งไปหมดแล้ว เราแค่ต้องการเหยื่อล่อโง่ๆเท่านั้น

 

            เสียงพูดคุยกระซิบกระซาบหยุดลง ซินเธียได้ยินเสียงฝีเท้าที่ดังใกล้เข้ามา จนมองเห็นรองเท้าบูทหนังตรงหน้า ก่อนค่อยๆไล่สายตาขึ้นไปมอง ก็เห็นชายสองคนยิ้มกว้างตอบกลับมาอย่างเป็นมิตร พวกเขาล้วนสวมชุดคลุมโพรเทกเตอร์แห่งครอส อะคาเดมี

 

เจ้ามีธุระกับข้าเหรอซินเธียเอียงคอพลางถามอย่างสงสัย เพราะสองหนุ่มดูอยากจะเข้ามาคุยกับหล่อนจริงๆ

 

ใช่ ถามได้ไหมว่าเธออยู่คลาสอะไรชายคนแรกเอ่ยทัก

 

อ้อ คลาสC แล้วน่ะ เหอะๆแต่กำลังจะได้เลื่อนขั้น ถ้าไม่ติดว่าเข้าสอบไม่ทันล่ะนะ!”

 

โอ้ น่าเสียดายจังนะชายคนที่สองเหลือบตามองคนแรก พลางยิ้มกริ่ม

 

รู้ไหมว่าเรามีภารกิจมาเสนอให้ทำ มันอาจจะยากและซับซ้อนสำหรับคลาสของเธอไปซะหน่อย แต่เปอร์เซ็นต์ความสำเร็จสูงไม่น้อย ดีไม่ดีเธออาจได้เลื่อนขั้นไม่รู้ตัวเลยนะ!”

 

เลื่อนขั้นไม่รู้ตัว!”ซินเธียเบิกตากว้าง เริ่มมีประกายบางอย่างในดวงตาทั้งสองข้าง เธอพยักหน้าหงึกหงักทันที เอาสิ!”

 

ดี ถ้างั้นตามพวกเรามา เธอต้องเปลี่ยนชุดนิดหน่อย แล้วก็บรีฟงานคร่าวๆนะ คล้ายๆงานของสายลับน่ะ ทำได้ไหม?”

 

สายลับ?”คนฟังยิ่งรู้สึกตื่นเต้น นี่เป็นข้อเด่นของเธออยู่แล้ว เพราะท่านพ่อฝึกให้เธอมีทักษะการเจรจาต่อรองเป็นอันดับหนึ่ง ในขณะที่ฝึกฝนพี่ชายให้เป็นนักฆ่า เธอจึงไม่ถนัดการต่อสู้ แต่เก่งเรื่องการสืบข่าวเช่นนี้มากกว่า ท่านเลือกคนไม่ผิดอย่างแน่นอน

 

            ชายสองคนมองหน้ากันอีกครั้ง ก่อนจะเดินนำไปอีกทาง สาวน้อยซึ่งอยู่ในชุดเกราะอัศวินจึงเดินยิ้มย่องหัวเราะคิกคักเนื่องจากดีใจที่กำลังจะได้ภารกิจที่ตนถนัด แถมมีโอกาสได้เลื่อนขั้นเร็วกว่าเดิม

 

            เจ้าหญิงปีศาจถูกพามาในห้องโถงใหญ่ ส่วนหนึ่งของปราสาทที่ตั้งอยู่ในมุมอับ ไม่ค่อยเป็นที่สังเกต ซินเธียเคยเห็นตอนที่ประตูเปิดแง้มออก จึงคิดว่ามันเป็นห้องเก็บสมบัติเก่าๆ และเสื้อผ้ากองมหึมาของปราสาทหลังนี้ ไม่น่าถูกใช้งานแล้วด้วยซ้ำ

            และแล้วตาสีแดงสดก็เบิกกว้างเมื่อเห็นเงาร่างของหญิงสาวที่คุ้นตา โมโม!!” หล่อนร้องตะโกนอย่างดีใจ ทำให้หญิงสาวทั้งห้าในห้องนั้นหันขวับมามองเป็นตาเดียว

 

ซินซิน! เธอได้รับเลือกเหมือนกันเหรอ!”โมริน วิทช์ ผู้สวมชุดเกาะอกกับกระโปรงสั้นตัวบาง โดยมีเลคกิ้งสีเนื้อด้านใน ดูเปลี่ยนจากมาดอัศวินเป็นสาวเต็มตัว

 

หืม ทำไมแต่งตัวแบบนี้ล่ะนุ่งน้อยห่มน้อย? ซินเธียกวาดตามองแต่ละคนที่ล้วนสวมชุดในแนวเดียวกัน

 

ปลอมตัวจ้ะ พวกเราจะตะลุยเข้าไปในดงแวมไพร์!”โมรินพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

 

แวมไพร์! พวกเขาไม่ได้อยู่ในโลกผู้ใช้เวทแล้วนี่ พวกเขาอยู่…”

 

ที่โลกมนุษย์ ใช่แล้วจ้ะ มานี่สิซินซิน…”โมรินพยักหน้าแล้วพูดแทรก น้ำเสียงปกปิดอาการตื่นเต้นได้ไม่มิด หล่อนกุมมือซินเธียแล้วออกแรงดึงเบาๆให้ร่างบางมาหยุดยืนหน้าบานกระจก พร้อมเลือกชุดจากราวแขวนเสื้อด้านข้างมาให้หนึ่งชุด สวมชุดนี่ซะ พยายามเลียนแบบสาวกลางคืนให้มากที่สุดนะ คิคิ

 

สาวกลางคืน?”ซินเธียเอียงคอมองอย่างงุนงง พลางคลี่ชุดในมือออกมา มันเป็นชุดแซ็กส์สายเดี่ยวสีดำแนบเนื้อ ระดับความยาวอยู่ห่างจากเหนือเข่าเกือบสองคืบ แถมยังมีรูโหว่รูปข้าวหลามตัดอยู่ด้านหลัง เอาไว้อวดโชว์แผ่นหลังอีกต่างหาก

 

เป้าหมายของแวมไพร์ ก็คือหญิงสาวไม่ใช่เหรอ คิิคิคิโมรินคะยั้นคะยอให้อีกฝ่ายเข้าซอกหลืบตรงมุมห้องที่มีม่านกั้นฉากกันเอาไว้ “รีบเปลี่ยนชุดเร็วๆเข้าซินซิน

 

            ซินเธียยักไหล่ ก่อนจะจัดการเปลี่ยนชุดเสื้อผ้าโดยโยนเกราะเหล็กไปด้านนอกม่านกั้น ค่อยๆสอดร่างเข้าไปในชุดรัดรูปอย่างยากลำบาก จนในที่สุดหล่อนก็เดินออกมาหยุดยืนดูเงาตัวเองที่หน้ากระจก

 

            โมรินยืนยิ้มอยู่ด้านหลัง ก่อนจะเอื้อมมือปลดยางรัดผมของหญิงสาวตรงหน้า ปล่อยให้เส้นผมสีเงินยาวคลอเคลียบ่า เมื่อจัดแต่งทรงผมเล็กน้อย จากสาววัย17 ปีก็กลายเป็นสาวงามเต็มตัว ดูโตเป็นผู้ใหญ่ไปอีกขั้นทันที

 

แล้วแบบนี้เราจะไม่ถูกกินเอาเหรอโมโมซินเธียกระแอมเบาๆ ขณะที่เพื่อนรักก้มๆเงยๆจัดชุดให้หล่อน 

 

กินอะไรกัน เราแค่ไปสืบข่าวเท่านั้นเอง อย่าไปคิดมากสิโมรินส่ายหน้าเบาๆ พลางมองด้วยสายตาขำขัน หรือว่าเธอกลัวผีดูดเลือดพวกนั้นจริงๆหรอ ไม่ต้องห่วงหรอกนะ เมื่อเช้าพวกคลาสA ถูกเกณฑ์กำลังไปสอดแนมพวกเขาแล้วล่ะ ว่ากันว่าเจอรังของพวกมัน เป็นไนต์คลับที่นึง และที่สำคัญอันเซียร์ก็อยู่ที่นั่นแล้วด้วย

 

            เมื่อได้ยินดังนั้น ซินเธียก็มีแววตาลุกโชนขึ้นทันที

 

อย่างนั้นหรอโมโม!!”เสียงที่พูดก็ดูแข็งขันดุดันยิ่ง ทำให้คนฟังพยักหน้ารับอย่างแข็งขัน เข้าใจไปเองว่าเพื่อนรักมีความฮึกเหิมขึ้นมาแล้ว

 

ใช่!”

 

ดี! ข้ามีเรื่องจะต้องคุยด่วน!”

 

            โมรินกระพริบตาปริบๆ และเริ่มรู้สึกถึงไอร้อนกรุ่นๆที่ลอยออกจากร่างบางตรงหน้า ก่อนจะไหวไหล่อย่างเลือกที่จะไม่ใส่ใจ หล่อนเป็นเหมือนไนท์สาวที่อยู่ที่นี่ ตื่นเต้นกับการได้รับภารกิจยากๆ เพื่อจะได้ไต่เต้าขึ้นสู่คลาสที่สูงขึ้น ได้รับเงินเดือนเพิ่มขึ้น และได้รับการยอมรับมากขึ้น

 

            งานง่ายๆแบบนี้ ใครจะไม่รับล่ะ จริงไหม?

 

       

Writer: ฮ่าา เข้มข้นแล้ว ซินซินเราโตขึ้นแล้วพร้อมแล้วด้วย!! แล้วเมื่อไหร่อันเซียร์จะยอมใจอ่อนนะ!!? รอติดตามนะคะ <3 >< //บาบิQ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

779 ความคิดเห็น

  1. #111 Aom1204 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 01:53
    โฮกกก~~~ ใจจะขาดแล้วว ไรท์มายางงงง&#128526;&#128555;&#128565;
    #111
    1
  2. #107 t.Darling (@iamtey) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 16:13
    เจ้าหนูอันเซียน์ทิ้งซินเธียผู้บอบบาง?ลงได้งายยยย 55555
    มาได้แล้ววว เค้าคิดตึ๋งงงงง
    #107
    1
    • #107-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 13)
      8 กันยายน 2559 / 00:52
      คิดถึงเหมือนกันนะครับ// อันเซียร์กล่าว
      #107-1
  3. #106 FangFySama (@FangFySama) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 21:02
    สงสารซินซินตงิดๆ-..-
    #106
    1
    • #106-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 13)
      12 กรกฎาคม 2559 / 21:37
      คู่กับอันเซียร์ได้ต้องสตรองค์ค่ะ 55
      #106-1
  4. #105 kusachi shiga (@shiga123) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 09:33
    ถ้าอันเซียร์รู้เรื่องนี้. คงจะสนุกน่าดู~~. รีบอัพน้าาา. อยากอ่านนน
    #105
    1
    • #105-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 13)
      12 กรกฎาคม 2559 / 21:36
      ขอบคุณค่ะรอก่อนนะ// ปั่นน
      #105-1
  5. #104 หนูยุ้ย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 01:31
    รอค่าาา แต่อย่าไปนานนะ จายยยจิขาด
    #104
    1
    • #104-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 13)
      12 กรกฎาคม 2559 / 21:36
      ใจจิขาดเหมือนกัน ไม่รู้จะอัพอันไหนดี งือๆๆ
      #104-1
  6. #103 Mazato Yume (@sleeplezzrr) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 23:47
    เราจะกระโดดถีบอันเซียร์ คุณแม่เคยสอนว่าอะไรคะ!!! ทำไมไม่นำมาใช้ล่ะ >0<!
    #103
    1
    • #103-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 13)
      12 กรกฎาคม 2559 / 21:35
      คุณแม่เรียกไปอบรมใหม่ด่วนค่ะ
      #103-1
  7. #102 kumikotuan (@kumikotuan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 22:52
    55555 ขำตรงบอกมีครั้งแรกแล้วนะ สีแดงแจ๋
    #102
    1
    • #102-1 บาบิQ (@babeqlove123) (จากตอนที่ 13)
      12 กรกฎาคม 2559 / 21:35
      นางชอบการบรรยายมาก อยากให้อันเซียร์เห็นภาพค่ะ
      #102-1