คนธรรมดา

ตอนที่ 2 : ตอนที่1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 615
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    20 ส.ค. 62

7.00 AM
เครื่องบินลำโต กำลังแลนด์ดิ้งลงสู่พื้นดินของประเทศไทยพร้อมด้วยร่างสูงที่พึ่งจะจบการศึกษาปริญญาโทมาหมาดๆ และครั้งนี้ที่เธอกลับมาเพื่อจะเข้ารับตำแหน่งผู้บริหารของบริษัท PSC GROUP ที่คุณพ่อของเธอบริหารอยู่ และรอให้เธอมารับช่วงต่อ

ณ สนามบิน

ร่างสูงในชุด เสื้อกล้ามสีขาวสวมทับด้วยแจ็กเก็ตหนังสีดำ กางเกงยีนส์ขายาวสีดำ พร้อมผ้าใบสุดเทห์ ผมลอนที่ถูกปล่อยออก ดูจะธรรมดาแต่เมื่อมันถูกสวมใสโดยร่างสูงมันดูดีและเทห์มากๆเลยละ

"ถึงแล้วค่ะพ่อ"
ร่างสูงบอกผู้เป็นพ่อผ่านสมาร์ทโฟนเครื่องหรูทันทีที่ถึงเมืองไทย แต่ต้องนอยเล็กๆเมื่อผู้เป็นพ่อติดประชุมที่บริษัทเลยไม่ได้มารับเธอ แต่ให้คนขับรถมารับเธอแทน

" สวัสดีค่ะลุงชื่น สบายดีนะคะ "
ร่างสูงเอ่ยทัก ลุงชื่นคนขับรถของบ้านปิ่นสินชัย ที่มารอรับคุณหนูคนเดียวของบ้านที่สนามบิน

"สวัสดีครับคุณหนู ลุงสบายดี ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะครับ คุณท่านดีใจมากนะครับที่คุณหนูกลับมา "

ร่างสูงยิ้มให้ลุงชื่น และก้าวขึ้นรถคันหรูทันที


คอนโดหรูใจกลางเมืองกรุงที่วุ่นวาย มีสาวหน้าหมวยกำลังนอนฝันหวานอยู่บนเตียงนุ่ม

-เสียงสายเข้าของสมาร์ทโฟน-

"ใครโทรมาแต่เช้าเนี่ยย~คนกำลังนอนสบายเลย" เสียงงัวเงีย บ่นอุบ เมื่อมีเสียงดังรบกวนเวลานอนของเธอ

"ยั้ยน้ามมมมม ตื่นได้แล้ว นี่มันจะสายแล้วนะ วันนี้เปิดเทอมแล้วนะ "
เสียงส้มเพื่อนสนิทของน้ำ ที่รู้ว่าเพื่อนของคุณเธอจะต้องตื่นสายอีกแน่ๆ แล้วก็เป็นไปตามคาด

"ห่ะ ว่าไงนะ เปิดเทอมหรอ? " สาวหมวยจับนาฬิกาปลุกขึ้นมาดูชัดๆ 7 โมงครึ่ง มีเรียน8โมง สายแน่ๆ
สาวหมวยรีบวางสายจากเพื่อนแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไปทันที

ณ บ้านปิ่นสินชัย

เอมเดินเข้าบ้านด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เมื่อมองเข้าไปในบ้านเจอเหล่าบรรดาแม่บ้านและคุณนวล(แม่นม)ของเธอ ที่ยืนเรียงแถวมาต้อนรับเธอ เอมเดินเข้าสู่อ้อมกอดอุ่นๆของแม่นมที่เลี้ยงเธอมาตั้งแต่จำความได้
"คิดถึงแม่นมจังเลยค่ะ " เอมเอ่ยออกไป

"คิดถึงคุณหนูเหมือนกันค่ะ ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะคะ ไหนดูซิ ไปอยู่เมืองนอกมาตัวโตขึ้นรึเปล่า " แม่นมพูดพลางจับตัวเอมหมุนดูรอบๆ พร้อมๆกับรอยยิ้มของเหล่าแม่บ้าน


"คุณเอมหิวจังเลยค่ะ มีอะไรให้คุณเอมทานบ้างน่า~ เหนื่อยมากด้วย ดูสินั่งเครื่องบินมาตั้งหลายชั่วโมง " เอมพูดด้วยเสียงอ้อนพร้อมกับซบลงกับแม่นม ทำทีจับแขนจับคอ ให้แม่นมเห็นว่าเธอเหนื่อย อ้อนเต็มที่ไปเลย

"โตแล้วนะคะ ยังอ้อนเป็นเด็กๆไปได้ "
คุณนมเอ่ยพร้อมมองคนขี้อ้อนที่พึ่งกลับมา

เอมได้แต่ทำหน้าตาน่ารักเพื่ออ้อนแม่นมของเธอสุดฤทธิ์

"คุณเอมขึ้นไปอาบน้ำให้สบายตัวก่อนนะคะ เดี๋ยวนมจะไปทำของโปรดให้ทาน ดีมั้ยค่ะ?"


เอมยิ้มให้แม่นมแล้วเดินตรงไปยังห้องนอนของเธอทันที เอมทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางห้องสีขาวที่ดูเรียบๆ แต่หรูหรา ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์อย่างดี
"เหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ย" บ่นเบาๆ แล้วลุกเดินเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อชำระร่างกายทันที

ตึกอักษรศาสตร์

"ดีนะ แกโทรมาไม่งั้นคงมาไม่ทันฟังบรรยายแน่ๆเลย" น้ำพูดกับเพื่อนหลังจากเลิกเรียนคลาสเช้า ถึงเรื่องเมื่อเช้าที่เธอเกือบจะมาสายในคลาสสำคัญ

"สายเสมออยู่แล้วเพื่อนชั้น" ส้มพูดพลางเดินลงจากตึก

ขณะที่สองสาวสวยกำลังเดินออกจากคณะไปยังลานจอดรถ ก็ถูกหนุ่มๆมองตามตลอดทาง สองสาวที่รู้ตัวว่ามีหนุ่มมอง หันหน้ามองกันยิ้มๆก่อนจะขับรถออกจากคณะมุ่งตรงไปยังห้างหรู

ร้านอาหารในห้างดัง

ที่มีสองสาวกำลังอร่อยกับอาหารญี่ปุ่นตรงหน้า

"แกจะอยู่ช้อปต่อมั้ย" น้ำถามส้ม เพราะเธอเองที่มีเรียนแค่ช่วงเช้า ก็ไม่มีอะไรจะทำแล้ว คงต้องเดินช้อปเล่นอยู่ในห้างแก้เซ็ง

"ไม่ล่ะแก ชั้นมีธุระต่อ" ส้มตอบน้ำ พร้อมมองหน้าเซ็งๆของเพื่อน

หลังจากทานอาหารเสร็จน้ำกับส้มก็แยกกัน เหลือน้ำที่เดินเข้าร้านนู้น ออกร้านนี้ เพลินกับการช้อปไปหลายชม.



ร่างสูงที่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เดินตรงไปนั่งที่โต๊ะอาหาร ที่มีอาหารไทยหน้าตาน่าทานจัดขึ้นโต๊ะไว้ 5-6 อย่าง ทุกอย่างเป็นของโปรดของเธอ
"ทานเยอะๆนะคะ" แม่นมพูดพลางตักข้าวให้ร่างสูง ร่างสูงยิ้มตอบ แล้วจับช้อนซ้อมเริ่มทานทันที

ร่างสูงที่ทานข้าวเสร็จ ก็ไปนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องนั่งเล่นจนเผลอหลับไป คงเหนื่อยจากการเดินทางและเวลาของ2ประเทศที่ต่างกันพอสมควร ทำให้เขายังไม่ชินกับเวลาเท่าไหร่นัก

น้ำที่กลับมาถึงคอนโด พร้อมถุงช้อปที่พะรุงพะรัง และเธอที่ดูจะเหนื่อยล้าจากการเดินในห้างเป็นครึ่งวัน เธอวางทุกอย่างไว้ที่โต้ะกลางห้อง แล้วล้มตัวลงนอนบนโซฟาด้วยความเหนื่อยและเพลีย...

เย็นวันนั้น

"คุณเอมคิดว่าวันนี้จะไม่ได้เจอหน้าคุณพ่อแล้วสะอีก" ร่างสูงที่กึ่งนั้งกึ่งนอนอยู่บนโซฟาพูดพร้อมรอยยิ้มหลังจากที่เห็นผู้เป็นพ่อกลับมาจากบริษัท

คนเป็นพ่อยิ้มๆ แล้วเดินไปลูบหัวลูกสาวเบาๆ พร้อมกับพูดว่า "กลับมาสะทีนะ พ่ออยากให้คุณเอมกลับมารับช่วงต่อ พ่อมีลูกสาวคนเดียว"

พูดเสร็จก็ตรงไปนั่งที่โต๊ะอาหาร ตามด้วยคุณเอม ที่นั่งลงทานข้าวพร้อมคุณพ่อ บนโต๊ะอาหารมีเสียงพ่อลูกคุยกันเรื่องทั่วไป รวมถึงเรื่องงานด้วย

"พรุ่งนี้! ไม่เร็วไปหรอพ่อ?" เอมถามด้วยความตกใจเมื่อพ่อจะพาเธอไปแนะนำและเรียนรู้งานที่บริษัทในวันพรุ่งนี้ ทั้งๆที่เธอพึ่งจะมาถึงได้แค่1วันเท่านั้น

"ไม่หรอก เริ่มเร็วจะได้ช่วยทำงานได้เร็วๆ" ผู้เป็นพ่อพูด เอมได้แต่นั่งทำหน้าเครียด
ก็เธอคิดว่าคงจะมีเวลาให้เธอปรับตัวหน่อย แต่นี่เล่นถึงวันนี้ พน.เช้าทำงาน ข้าวมื้อนี้ไม่ค่อยอร่อยแล้วสิ....

น้ำที่ตื่นมาตอนค่ำๆก็ลุกขึ้นทำอาหารสำหรับมื้อเย็น เมื่อทานเสร็จ เธอก็ชำระร่างกายพร้อมนอน นอนไวๆพรุ่งนี้จะได้ไม่ตื่นสายอีก


ฝันดีนะคะ ♥
อ่านแล้วช่วยกันคอมเม้นหน่อยน่าา ติชมได้ไม่ว่ากัน ถ้ามีคนอ่านก็มีกำลังใจเขียนต่อ
รอติดตามตอนที่2พรุ่งนี้ได้เลยย
:babapo

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

64 ความคิดเห็น

  1. #30 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 08:42
    คุณเอมน่ารักจังเลย น่าติดชอบค่ะไรท์แต่ทำไมเราพึ่งเห็นเรื่องนี้น๊า
    #30
    0
  2. #20 น้อยหน่า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 15:35

    ชอบเอมแบบเท่ๆจังค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ

    #20
    1
    • #20-1 babapo (@babapo) (จากตอนที่ 2)
      25 สิงหาคม 2562 / 00:11

      ตอบสนองความต้องการของตัวเองค่ะ ชอบอ่านนิยายเอมน้ำมากก แต่หาพี่เอมแมนๆไม่ได้ ก็แต่งเองสะเลย
      #20-1
  3. #14 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 13:12

    แล้วก็ได้เจอกันแล้ว

    #14
    0
  4. #3 Preeya (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 01:18

    ติดตามค่ะ แต่บอกไรหน่อยนึงนะ จอตัวใหญ่ๆได้มั้ยไรท์ อันนี้ตัวเล็กไปนิสนุงจ้า

    #3
    1
    • #3-1 babapo (@babapo) (จากตอนที่ 2)
      19 สิงหาคม 2562 / 11:15
      ขอบคุณนะคะที่ติดตาม เรื่องตัวอักษรจะทำให้ตัวใหญ่กว่านี้นะค่าบบ 😆
      #3-1
  5. #1 Deknoy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 00:39

    คุณเอมๆจะไปทำงานแล้ว

    #1
    0