[Yaoi] ซวยฉิบหาย! ผมกลายเป็นเมียเขา [จบจ้า]

ตอนที่ 51 : Rule 39 : รักพี่ต้องตกลงแต่งงาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,875
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    14 มี.ค. 56

14/03/13
Rule 39 : รักพี่ต้องตกลงแต่งงาน

พี่ลันเหงา  ไอมาดูพี่เขาหน่อยเร็ว





                “ก็คู่หมั้นที่ฉันหาให้แกไง  วันนั้นฉันให้เด็กคนนั้นไปลองใจแกและแกก็ห้ามนิสัยกินไม่เลือกไม่ได้  แล้วแบบนี้ฉันจะยอมให้แกคบลูกของลักษณ์กับเอมได้ไง” พ่อพี่ลันพูด  ผมจ้องพี่ลันเขม็ง  อย่าบอกนะว่ามึงไปติ๊ดชึ่งกับยัยพี่กี้นั่นแล้ว!?!

                “เดี๋ยวนะครับ  พี่รู้เหรอว่าไอเป็นลูกของผม?” พ่อถามขัดความอยากรู้ของผม

                “เออสิ ก็ฉันเห็นมาตั้งแต่เล็กจนโต” พ่อพี่ลันพูด  ผมงง  ถึงจะบอกว่ารู้จักผมแต่ผมไม่เคยรู้จักเขาเลยนะครับ “ฉันติดต่อกับเอมตลอดก็เลยรู้ว่าหลานฉันโตขนาดไหนแล้ว” เออ ถ้ารู้กันขนาดนี้แล้วตอนแรกพ่อพี่ลันกับแม่จะแนะนำลูกให้รู้จักทำไมวะเนี่ย

                “ละ...แล้วทำไมให้คนทำร้ายผม?” ผมยกมือถามเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ตอนที่เจอกับพ่อพี่ลันครั้งแรก

                “หา!?! นายถูกทำร้ายเหรอ?” พี่ลันขมวดคิ้วแน่นพลางหันมาสำรวจร่างกายผม

                “ผมไม่ได้เป็นอะไรครับ” ผมบอก

                “ตอนนั้นเจ้าพวกนั้นมันทำเองโดยพลการ” พ่อพี่ลันพูดผมจึงพยักหน้าเข้าใจ

                “แล้วเรื่องคู่หมั้นอะไรนั่นล่ะ? คุณเอาอะไรมาพูด?” พี่ลันถาม  ผมแอบหยิกพี่ลันก่อนจะกระซิบบอกให้เรียกพ่อตัวเองว่าพ่อ “เออ พ่อก็ได้”

                “เขารายงานมาว่าแกใช้กำลังข่มเหงน้ำใจเขา  พ่อเขาโกรธมากนะที่แกทำแบบนั้นเพราะเด็กคนนั้นเขายังบริสุทธิ์ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร” พ่อพี่ลันพูด  ผมกับพี่ลันทำหน้าเบื่อ  ผู้หญิงคนนั้นน่ะดูปร๊าดเดียวก็รู้ครับว่าไม่ซิง  ปัดโธ่! แกล้งทำตัวอินโนเซนท์ต่อหน้าผู้ใหญ่หรอกเหรอเนี่ย  ตอนนั้นยังราดน้ำร้อนน้ำเย็นใส่กูอยู่เลย

                “ใครกันแน่จะปล้ำใคร  ถ้าไม่ติดว่าเป็นผู้หญิงผมเตะออกนอกห้องไปตั้งแต่กล้าก้าวเข้ามาในห้องของผมแล้ว” พี่ลันพูด

                “ไม่ได้ทำอะไรแน่นะ?” ผมกระซิบถาม

                “ไม่ได้ทำจริงๆ” พี่ลันหันมาตอบผมก่อนจะกอดเอวผมเอาไว้เพื่อยืนยัน

                “แต่เขามาร้องห่มร้องไห้ขอความเห็นใจจากฉันนะ” พ่อพี่ลันขมวดคิ้ว

                “ก็พี่โง่ถูกเขาหลอกเอาน่ะสิ  ผมเจอเด็กคนนั้นครั้งแรกผมก็รู้ว่าเป็นคนยังไง” พ่อผมพูด

                “ก็ฉันมีวิแค่คนเดียวไม่เหมือนแกที่วางไข่ไปทั่วนี่หว่า” พ่อพี่ลันพูดแซวพลางหันไปอ้อล้อกับภรรยา  แม่ผมถลึงตามองพ่อก่อนจะสะบัดหน้าหนี

                “มันก็แค่อดีตน่า” พ่อผมหน้าเสียนิดๆ ก่อนจะเงียบไปเพราะไม่อยากพูดอะไรให้มันเข้าตัวเอง  สมัยนั้นพ่อผมคงแรงใช่ย่อย

                “แล้วแกมั่นใจแค่ไหนว่าจะไม่ทำให้ไอเสียใจ?” พ่อพี่ลันหันมาถามพี่ลัน

                “ไม่มั่นใจ...” อ้าว! “...แต่ผมจะดูแลไอตลอดไปไม่ทำเหมือนที่พ่อทำกับแม่แน่นอน” ผมยิ้มเขินเมื่อพี่ลันพูดอย่างนั้น

                “ดีมากลูก  เป็นผู้ชายอย่างพ่อไม่ดีเลยสักนิด  มีแต่ทำให้ลูกให้เมียเสียใจ” แม่พี่ลันสะบัดตัวออกจากอ้อมแขนสามีก่อนจะเดินมาลูบหัวพวกผมทั้งสอง

                “พูดแบบนี้ผมไม่ยอมให้ลูกคบกันนะ” พ่อพี่ลันกอดอกทำหน้าถมึงทึง

                “ไม่ยอมก็เรื่องของคุณ  ในงานแต่งน่ะฝ่ายลันมีแค่แม่คนเดียวก็พอ” แม่พี่ลันพูด  ผมจิกขาตัวเองเพราะความเขินพี่ลันจึงดึงมือของผมไปวางไว้ที่หน้าขาของตัวเองแทน  สงสัยไม่อยากจะให้ผมทำร้ายตัวเอง   ทำไงได้ล่ะครับ  ก็ผมเขินนี่

                “ไม่ได้ๆ เรื่องแบบนี้ขาดผมไม่ได้” พ่อพี่ลันพูด  ผมกับพี่ลันมองหน้ากันก่อนจะยิ้มให้กันเมื่อผู้ใหญ่ทุกฝ่ายต่างยินยอมพร้อมใจให้พวกเราคบกัน

                “แต่ก็ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าลันกับไอจะมาเจอกันและคบกันได้  ตอนเด็กๆ ที่ลันบอกว่าจะแต่งงานกับน้องในท้องเอมวิก็เอะใจอยู่แล้วเชียว” แม่พี่ลันพูด

                “ครับ?” ผมกับพี่ลันขานรับงงๆ  พี่ลันบอกว่าจะแต่งงานกับผมเหรอ?

                “ที่แม่เล่าให้ฟังไงว่าลันสัญญาว่าจะแต่งงานกับไอตอนที่ไอยังอยู่ในท้องแม่น่ะ” แม่ผมพูด  ผมมองหน้าพี่ลันก่อนจะยิ้มจนตาหยี  ที่เรามาเจอกันและคบกันได้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแต่เป็นพรหมลิขิตสินะ

                “ผม...จะแต่งงาน...กับน้องครับ” พี่ลันมองหน้าผมก่อนจะพูดออกมา  หน้าผมร้อนฉ่า  ได้โปรดอย่าทำให้ผมเขินไปมากกว่านี้เลยครับพี่ลัน

                “ไอล่ะ? อยากแต่งกับพี่เขาไหมลูก?” แม่พี่ลันถามผม  ผมก้มหน้าก่อนจะพยักหน้าเบาๆ  ก็คนมันเขินนี่ครับ  ผมเขินจนอยากตะโกนออกไปดังๆ ว่า กูแม่งเขิน  สลัดผักเอ๊ย!!  จริงๆ ครับ

                “อาครับ แม่ครับ ผมขอพาตัวลูกชายของอากับแม่ไปก่อนนะครับ” พี่ลันลุกขึ้นยืนพลางฉุดให้ผมยืนด้วยก่อนจะรีบลากผมไปที่รถโดยไม่รอให้ใครพูดอะไร




 

                พอขับรถมาถึงหน้าหอของผมพี่ลันก็ชะโงกหน้ามาหาผมก่อนจะจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากแล้วผละออกไป  ผมเม้มปากนิดๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงหน้าของพี่มันมาหาแล้วจุ๊บคืนเบาๆ 

                ผมหัวเราะเมื่อเห็นหน้าอึ้งๆ ของพี่ลัน  คงจะไม่คิดว่าผมจะทำล่ะสินะ  ผมก็เป็นผู้ชายที่มีความต้องการอยากกอดอยากจูบคนที่ตัวเองรักและถ้าผมรอแต่จะให้พี่ลันเป็นฝ่ายเริ่มผมก็จะดูเหมือนผู้หญิงที่รอให้ผู้ชายเริ่มอยู่ฝ่ายเดียว  ถึงผมจะรุกพี่ลันไม่ได้แต่เรื่องแบบนี้ผมก็เริ่มได้เหมือนกันล่ะวะ

                “เดี๋ยวนี้กล้าขึ้นนะ” พี่ลันยกมุมปากขึ้นนิดๆ พลางบีบแก้มผมเบาๆ

                “อ้าว ก็ผมแมนนี่ครับ” ผมยักคิ้วกวนๆ พลางตบอกดังพลั่ก  อึ๊ก จุกแฮะ  ไม่น่าโชว์แมนเกินไปเลยกู

                “แมนอะไร? ตอนนั้นยังร้องไห้งอแงกลัวฉันไม่รักอยู่เลย” พี่ลันล้อ  ผมย่นจมูกก่อนจะทำหน้าบึ้งใส่  พูดถึงตรงนั้นแล้วรู้สึกงอนเบาๆ แฮะ  แต่ก็นะ  ผมเริ่มก่อนนี่นา  พี่ลันจะโมโหจนประชดก็ไม่แปลกหรอก “เอ้า งอนอีก” พูดจบก็เอาจมูกมาไซ้จมูกผมไปมา  ง้อน่ารักนะนายคนนี้

                “ชึ! พี่รู้ไหมว่าตอนพี่โมโหโคตรน่ากลัว” ผมทำปากยื่นหน่อยๆ  พอนึกถึงเรื่องที่พี่มันแกล้งเย็นชาใส่ผมแล้วผมก็นึกถึงเรื่องที่พี่มันกักขังผมไว้และกระทำชำเราจนผมเข้าโรงพยาบาล  พี่มันทำได้ไงฟะเนี่ย

                “เพราะฉะนั้นก็ห้ามทำให้โมโหอีก” พี่มันชี้หน้าขู่

                “โอย ไม่กล้าแล้วครับพี่” ผมยกมือไหว้ปลกๆ  คนบ้าอะไรวะ โมโหแล้วจับขึง  โรคจิตจริงๆ

                “เอ้อ ที่พากลับมาที่นี่เพื่อมาเก็บของนะ  ต่อไปนี้ย้ายไปอยู่ด้วยกันที่คอนโด” พี่ลันพูด

                “ไม่ได้หรอกครับพี่  ผมอยู่ที่นี่แหละดีแล้ว  ที่ตรงนั้นให้เป็นพื้นที่ส่วนตัวของพี่ลันที่สามารถพาเพื่อนมาได้โดยไม่ต้องเกรงใจใครแต่ถ้าพาสาวมาล่ะน่าดู” ผมจ้องหน้าพี่ลันดุๆ เมื่อพูดถึงผู้หญิง

                “โหดขนาดนี้ใครจะกล้า” พี่ลันยักคิ้วล้อๆ ผมจึงจัดหมัดให้หนึ่งหมัดตรงกลางพุงอย่างหมั่นไส้

                “ชึ! แล้วผมอยู่ที่นี่ก็เพราะผมมีไอ้เมฆกับไอ้วิทที่ต้องดูแล  ไอ้เมฆก็เหมือนลูกผมส่วนไอ้วิทก็ซื่อจนน่าห่วง” ผมพูดอย่างเป็นกังวล  รู้สึกเหมือนไม่ได้เจอไม่ได้คุยกับไอ้พวกนั้นมานานแฮะ

                “เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะน่า” พี่ลันหัวเราะนิดๆ ก่อนจะยื่นมือมาโยกหัวผมเบาๆ

                “เดี๋ยวนี้ยิ้มเก่งนะ  ไม่เมื่อยแล้วเหรอหนังหน้าน่ะ?” ผมกอดอกทำปากยื่น  เห็นรอยยิ้มพี่ลันแล้วแอบหมั่นไส้แฮะ

                “เพราะใครล่ะ?” พูดแล้วก็หยิกแก้มผมอีกครั้ง
 

                “บ้า  ผมไปดีกว่า” ผมแอบอมยิ้มนิดๆ ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ
 

                “เดี๋ยวพรุ่งนี้มารับไปมหาวิทยาลัยนะ” พี่มันหมุนกระจกก่อนจะตะโกนบอก  ผมหันไปยิ้มแล้วพยักหน้าก่อนจะรีบเดินขึ้นห้อง



 

 

                พอมาถึงห้องของตัวเองรู้ไหมครับว่าผมต้องเจอกับอะไร  อืม...ไม่ต้องเดาให้ยากครับ  ไอ้เมฆกับไอ้วิทนั่นเอง  พวกมันยืนกอดอกรอต้อนรับผมกลับมาด้วยสีหน้าของพ่อแม่ที่จับได้ว่าลูกหนีเที่ยว  ไอ้ผมก็เสียวสันหลังวาบเลยทีเดียว
 

                “เดี๋ยวนี้สวีตกับพี่ลันจนลืมพวกกูเลยเหรอวะ?” ไอ้เมฆกดไหล่ผมให้นั่งลงบนเตียงก่อนจะเปิดฉากพูด
 

                “สวีตอะไรเล่า? ไม่ได้ลืมด้วย” ผมก้มหน้าพูด  ผมไม่ได้ลืมพวกมันจริงๆ นะแค่ไม่มีโอกาสได้กลับมาที่หอแค่นั้นเอง
 

                “เมื่อวันก่อนมึงออกจากโรงพยาบาลไปหาพี่ลันแล้วก็หายหัวไปเพิ่งกลับมา  มึงไปทำอะไรมา? เล่ามาให้หมด” ไอ้วิทคาดคั้นบ้าง  อ้าวไอ้บ้านี่ วันก่อนยังหล่ออยู่เลยไหงวันนี้เฉิ่มเหมือนเดิมวะ
 

                “เออก็...ไปหาพี่ลันนั่นแหละ  แต่ไปเจอว่าพี่มันอยู่กับผู้หญิง...”
 

                “แล้วมึงก็งอนแดก?” ไอ้เมฆถามแทรกขึ้น
 

                “งอนห่าอะไรวะ  คนที่งอนแดกน่ะพี่ลันต่างหาก  งอนกูก็เลยประชดโดยการควงหญิงเย้ยกูแต่พอดีมีคนมาช่วยก็เลยเคลียร์กันได้” ผมบอก
 

                “ใคร?” พวกมันถามแทบจะพร้อมกัน
 

                “พี่น้ำ”
 

                “ฮะ!?!” พวกมันอุทานแทบจะพร้อมกันเพราะพวกมันรู้อยู่แล้วว่าเจ๊คนนี้แรงและร้ายแค่ไหนแต่ผมเพิ่งจะค้นพบว่าเจ๊แกร้ายแค่ท่าทางกับปากเท่านั้นแหละ  ใจจริงๆ ป๊อดฉิบ!
 

                “เออ กูก็ไม่เข้าใจเท่าไหร่หรอกแต่ดูเหมือนเจ๊แกจะยอมรับแล้วแหละว่ายังไงก็ไม่มีทางได้พี่ลันแต่ก็ยังทำท่าทางน่าหมั่นไส้ใส่กูเรื่อยๆ นั่นแหละ” ผมพูด  นึกถึงท่าทางตื่นกลัวตอนอยู่ในผับของเจ๊แล้วฮาแฮะ  ท่าทางแรงๆ แบบนั้นไม่แน่นะว่าความจริงแล้วเจ๊แกอาจจะอ่อยผู้ชายไม่ขึ้นผู้ชายก็เลยไม่เอาและจนถึงตอนนี้เจ๊แกอาจจะซิงก็ได้ ฮ่าๆๆ คิดได้ไงวะกู
 

                “เออ ก็ดีแล้วแหละ  แต่ว่ามีอะไรมึงต้องบอกพวกกูนะไอ  รู้ไหมว่าพวกกูเป็นห่วง  ไอ้เหี้ยนี่ก็แม่งเอาแต่ร้องไห้  ติดต่อมึงไม่ได้หน่อยเดียวน้ำตาไหลยังกับเขื่อนแตก” ไอ้วิทพูดพลางผลักหัวไอ้เมฆ  ไอ้เมฆทำปากยื่นก่อนจะเข้าไปทุบไอ้วิทงอนๆ  น่ารักอ่ะเมฆ!!

                “แหม...น้องเมฆเป็นห่วงป๊ะป๋าก็ไม่บอก  มามะ มากอดหน่อยมา” ผมยิ้มเอาใจไอ้เด็กขี้แยก่อนจะเดินไปกอดมันพลางกดหน้ามันซุกไหล่ตัวเอง  ไอ้วิทยิ้มนิดๆ ก่อนจะตบไหล่ผมเบาๆ  และพอถูกผมกอดเอาไว้ไอ้เมฆก็บ่อน้ำตาตื้นอีกครั้ง

                “ฮือ มึงเป็นอะไรทุกข์ใจอะไรมึงไม่เคยบอกกูเลย  ไม่ต้องกลัวกูเป็นห่วงหรอกเพราะกูเป็นห่วงแน่ๆ และยิ่งมึงไม่บอกเหี้ยอะไรกูยิ่งห่วง ฮือ จะหาว่ากูขี้แยก็ได้แต่กูอดร้องไม่ได้นี่หว่า  ไอ้หอกชำรุดเอ๊ย! จะทำให้กูเป็นห่วงทำไมวะ ฮืออออ” ไอ้เมฆร้องไห้โวยวายพลางทุบอกผมเบาๆ  น่ารักจังเลยน้องเมฆของพี่

                “กูขอโทษนะเมฆ  โอ๋ๆ ไม่ร้องนะไม่ร้อง  มามะ มาให้ป๊ะป๋าจุ๊บเหม่งหนึ่งที” ผมลูบหัวมันเบาๆ ก่อนจะจุ๊บหน้าผากมันเป็นการปลอบ

                ผมกับไอ้วิทปลอบไอ้เมฆสักพักก่อนเราจะแยกย้ายกันไปพักผ่อนเพื่อเตรียมตัวไปเรียนในวันต่อไป




 

                พอรุ่งเช้าพี่ลันก็มารับไปมหาลัยด้วยกัน  ผมเรียนแทบไม่รู้เรื่องเพราะไม่ได้เข้าเรียนตั้งหนึ่งสัปดาห์  พอออกมาบ่นว่าเรียนไม่รู้เรื่องไอ้พี่ลันก็อาสาจะติวให้แต่ผมรีบปฏิเสธ  พี่เปอร์ก็เลยมาเป็นครูชั่วคราวให้กับผมแทน  ขืนให้พี่ลันติวให้ผมว่าวันทั้งวันคงติวแต่เพศศึกษาภาคปฏิบัติเท่านั้นแหละครับ

                “พี่ลัน  วันนี้ผมไม่ให้เอาพ่อผมไปไหนแล้วนะ  คิดถึง” ไอ้เมฆเดินเข้ามากอดแขนผมเอาไว้ก่อนที่พวกเราจะไปขึ้นรถพี่ลันเพื่อกลับหอ  พอได้ยินไอ้เมฆพูดอย่างนั้นพี่ลันก็ตวาดสายตาคมกริบไปมองจนไอ้เมฆต้องมุดหลบเพราะความกลัว

                “พ่อเมฆแต่เมียพี่ไง” ไอ้พี่ลันพูด  หน้าผมร้อนฉ่า  พวกเพื่อนๆ ที่อยู่รอบข้างร่วมใจกันแซวผมจึงถลึงตามองพี่ลันก่อนจะเอื้อมมือไปตบแขนแน่นหนั่นแรงๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยว

                “สุดที่รัก ก้นเราใหญ่ขึ้นป่ะเนี่ย?” ไอ้พี่เสือเดินเข้ามาก่อนจะจับก้นผมบีบแรงๆ   ผมสะดุ้งรีบหันไปเตะขาพี่มันทันที

                “ไอ้ไท!” พี่ลันตะคอกพลางส่งสายตาดุๆ ไปให้เพื่อนตัวเอง

                “ฮ่าๆๆ ทำเป็นหวง ปัดโธ่ พ่อจงอางหวงไข่” พี่เสือหันไปล้อเลียนพี่ลัน “ที่บอกว่าก้นใหญ่พี่ล้อเล่นนะ คึๆๆ” ไอ้พี่เสือปิดปากหัวเราะอย่างมีเลศนัย  ผมได้แต่อายแต่แอ๊บทำหน้าโหดใส่พี่มัน  เพราะสาเหตุที่พี่มันล้อว่าก้นใหญ่คงเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้นอกจากพี่ลัน

                “พี่ไอคร้าบบบบบบบ!” ยังคุยหยอกล้อกันได้ไม่ทันไรเสียงที่ผมรำคาญที่สุดก็ดังขึ้น  จะอะไรล่ะครับ  ก็ไอ้เด็กคิมไงล่ะ  นี่มันยังไม่เลิกตามตอแยผมอีกเหรอเนี่ย

                “เฮ้ย!” พี่ลันทำหน้าเป็นยักษ์ปักหลั่นพลางก้าวมายืนกอดอกตรงหน้าผมเพื่อกันไม่ให้ไอ้เด็กคิมเข้าถึงผมได้ทำให้เด็กมันที่กำลังกระโดดกอดผมกอดพี่ลันเต็มๆ

                “แว้ก!!” พอรู้ว่าตัวเองกอดพี่ลันไอ้เด็กคิมก็รีบกระโดดออกทันที  ฮ่าๆ ตลกแฮะ

                “ไอ้เด็กเวร! กูบอกว่าอย่ามาที่นี่ไงวะ ฮู้!” ไอ้พี่เสือขมวดคิ้วทำหน้าอารมณ์เสียก่อนจะกระชากคอเสื้อไอ้เด็กคิมให้เดินตามตัวเองไปโดยที่เด็กมันมองหน้าผมอย่างอาลัยอาวรณ์

                “พี่ลัน อย่าบอกนะว่า...?” ผมถามพี่ลันพลางมองตามพี่เสือกะไอ้เด็กคิม

                “ไม่รู้ แต่ถ้ามันไปไกลๆ ได้ก็ดีแล้ว” พี่ลันขมวดคิ้วพูดอย่างหงุดหงิด

                “เอ้อพี่ลัน  ปิดเทอมย่อยที่จะถึงผมจะกลับบ้านนะครับ” ผมพูดขึ้น  ต้องกลับไปหาตากับยายซะหน่อย  ไม่รู้ว่าป่านนี้คิดถึงผมหรือเปล่านะเพราะตั้งแต่มาเรียนที่นี่ผมยังไม่ได้ไปเยี่ยมพวกท่านเลย

                “ไปด้วย” พี่มันพูด

                “หา?”

                “ก็บอกว่าไปด้วยไง” พี่มันย้ำเสียงดังขึ้น

                “โหไอ้ลัน  มึงนี่ตามติดก้นฮันนี่ไม่ห่างเลยนะเว้ย” ไอ้พี่ขลุ่ยแซว “ว่าแต่...พี่ไปบ้านเกิดเมฆด้วยนะครับ” ไอ้พี่ขลุ่ยพูดหยอกเย้าพี่ลันก่อนจะหันไปฉีกยิ้มกว้างให้ไอ้เมฆ

                “ไปทำไม ไม่ให้ไป” ไอ้เมฆตอบทันทีทำให้พี่ขลุ่ยจ๋อยสนิท

                “เออ ไอ้เมฆไอ้วิท มึงไปเที่ยวบ้านกูดิ เดี๋ยวสอนกินเหล้า จะได้คอแข็งๆ กับเขาซะที” ผมชวน  ก็อย่างที่เคยบอกอ่ะครับ  บ้านผมเปิดบาร์เหล้าซึ่งร้านก็อยู่ข้างๆ บ้านผมนั่นแหละ  แต่แม่ไม่ได้บริหารเองทั้งหมดหรอก  จ้างคนมาช่วยดูแล  นานๆ ทีคุณเธอถึงจัดการบัญชีเอง  แม่น่ะทำงานเป็นนักบัญชีอยู่ที่โชว์รูมรถในจังหวัดที่ผมเกิดและแม่ก็ถูกส่งตัวไปญี่ปุ่นบ่อยๆ ซึ่งคุณเธอมีความสุขมาก

                “เออดี กูจะได้ไม่ถูกหาว่าเป็นเด็กอ่อนหัด” ไอ้วิทพูดนิ่งๆ พลางหรี่สายตามองใครบางคน  ผมมองตามก็พบว่าพี่พัดกำลังจ้องจิกมันสุดๆ และมันเองก็จิกพี่พัดเช่นกัน  มีอะไรกันวะสองคนนี้  เมื่อก่อนไอ้วิทออกจะเขินอายเวลาเห็นหน้าพี่พัดแต่ทำไมวันนี้มันไม่มีท่าทางแบบนั้นเลยล่ะ

                “บ้านมึงเปิดผับเหรอไอ?” ไอ้พี่เปอร์ถามอย่างตื่นเต้น

                “กึ่งผับกึ่งบาร์น่ะครับ” ผมพูด  ก็ไม่เชิงว่าเป็นผับให้แดนซ์กระจายหรอกนะแต่มันก็มีบ้างที่จะมีนักร้องวงร็อคมาเล่นดนตรีให้ลูกค้าได้มันกันแต่ส่วนมากลูกค้ามักจะมานั่งดื่มชิลล์ๆ ซะมากกว่า

                “กูไปด้วยๆ ไปด้วยกันนะมึง” พี่เปอร์ยกมือไหวๆ ก่อนจะกระตุกแขนพี่พัด  ตอนแรกพี่พัดดูเหมือนไม่อยากไปแต่พอพี่เปอร์ตื๊อหนักเข้าก็ยอม

                “ถ้าอย่างนั้น วันหยุดคราวนี้เราไปเที่ยวบ้านฮันนี่กัน!!




 

                พอกลับมาที่หอผมก็ลากไอ้วิทไปถามเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างมันกับพี่พัดทันที  มันบอกว่าพี่พัดรู้ตัวว่ามันชอบก็เลยพูดจาทำร้ายจิตใจมัน เช่นบอกว่าเชยบ้างเฉิ่มบ้าง ไม่หล่อบ้าง บ้านนอกบ้างจนมันโมโหและโวยออกไปว่ามันจะเลิกชอบพี่พัดแล้วแต่สุดท้ายมันก็มาปรึกษาพวกผมว่ามันจะต้องทำยังไงให้ตัวเองดูไม่เชยไม่เฉิ่มอีก

                “ตอนนี้มึงมีปัญหาเรื่องเสื้อผ้าว่ะวิท  มันต้องเปลี่ยนสไตล์การแต่งตัว  ผมมึงน่ะโอเคละ” ผมพูดหลังจากจับมันมานั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้งแล้วควักเจลมาแต่งผมให้มัน  ถ้ามันทำให้ผมด้านหน้าตั้งขึ้นหน่อยๆ ไม่ก็เปิดหน้าผากมันจะป็นคนที่หล่อมาก  นึกแล้วก็อยากเอามีดมากรีดหน้ามันตงิดๆ ไอ้เวรนี่มันหล่อซ่อนรูปนี่หว่า  หน้าก็หล่อหุ่นก็สูง ถึงจะไม่ใช่คนเจ้าเนื้ออะไรมากแต่หุ่นไอ้หมอนี่ก็ดูดีเพราะสูงและไม่ได้ผอมแห้งจนเกินไป

                “เสื้อผ้าที่มึงใส่อยู่ทุกวันมึงรู้หรือเปล่าว่ามันเป็นของแบรนด์เนมราคาแพง?” ไอ้เมฆถาม  ใช่ครับ เสื้อผ้าไอ้วิทส่วนมากเป็นเสื้อเชิ้ตกางเกงสแล็คที่เป็นของแบรนด์ดังแต่มันแต่งตัวไม่เป็นเสื้อผ้าเหล่านั้นจึงหมดราศีไปโดยปริยาย

                “ไม่อ่ะ  แม่กูซื้อมาให้กูก็ใส่ก็เท่านั้น” ไอ้วิทตอบหน้าซื่อๆ  ไอ้เวรเอ๊ย! จะซื่อไปถึงไหนวะเนี่ย มึงไม่เคยคุยกันเรื่องเสื้อผ้ากับเพื่อนบ้างหรือไง  ขนาดกูไม่ค่อยตามกระแสกูยังรู้เลยว่าเสื้อผ้าผู้ชายมีแบรนด์ไหนที่ดังๆ บ้าง

                “เสื้อเชิ้ตมึงโยนเข้ากรุไปได้เลย  ต่อไปนี้ใส่เสื้อยืดบ้าง” ไอ้เมฆพูดผมจึงพยักหน้าเห็นด้วย

                “แต่ว่ากูไม่เคยเลือกเสื้อผ้าเองนี่หว่า” ไอ้วิททำหน้าจ๋อยๆ  ผมมองหน้าเพื่อนทั้งสองคนก่อนจะยิ้มแสยะ




 

                “ไม่เอาชุดนี้!” ไอ้เมฆกับไอ้วิทยืนตัวสั่นระริกขณะที่กำลังเลือกเสื้อผ้าให้ไอ้วิทใส่อยู่ที่ร้านเสื้อผ้าชื่อดังในห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ที่ขึ้นชื่อเรื่องของแบรนด์เนม

                จะอะไรซะอีกล่ะครับ  ก็ผมน่ะโทรขอความช่วยเหลือจากพี่ลุกซ์เนื่องจากพี่มันแต่งตัวได้เฉี่ยวดี ผมชอบ  หนำซ้ำพี่มันยังพาเพื่อนนายแบบที่โคตรหล่อมาช่วยเลือกด้วย  ตอนแรกก็กะจะขอความช่วยเหลือจากพี่ลันนั่นแหละครับเพราะพี่มันใส่อะไรก็ดูหล่อ  แต่เพราะใส่อะไรก็หล่อไปซะหมดเซ้นส์ในการแต่งตัวของพี่มันก็เลยไม่ดีสักเท่าไหร่  พี่มันเลือกได้แค่เสื้อผ้าที่เข้ากับตัวเองเท่านั้นแหละครับ

                “อืม...น่ารักจังแฮะ” เพื่อนพี่ลุกซ์ที่เป็นนายแบบลูบคางพลางมองไอ้เมฆ  คิ้วผมกระตุกหงึกๆ ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น

                “อะแฮ่ม! อย่าจีบเพื่อนผมเชียว” ผมเดินเข้าไปใกล้พี่คนนั้นก่อนจะกระซิบขู่  ผมว่าหน้าพี่เคย์คนนี้ดูคุ้นๆ แฮะ  เหมือนเคยเห็นที่ไหน  ก็จริงอยู่ที่ว่าผมอาจจะเคยเห็นตามนิตยาสารเพราะพี่เขาเป็นนายแบบแต่ผมรู้สึกเหมือนเคยเห็นและเคยได้คุยกับเขามาก่อน

                “โอ๊ะ! ฮ่าๆ น้องไอก็น่ารัก” ไอ้พี่เคย์หันมายิ้มให้ผมกวนๆ

                “หล่อครับหล่อ! กรุณาพูดว่าผมหล่อด้วยครับ!” ผมกอดอกทำหน้าถมึงทึงทำให้พี่เคย์หัวเราะร่า

                “ฮ่าๆ หลังจากนี้ไปเดตกับพี่มะ?” พี่มันยิ้มพลางชี้มาที่ผมแล้วชี้หน้าตัวเอง

                “ไอ้ควายเคย์ กูให้มึงมาช่วยเลือกเสื้อผ้าให้รุ่นน้องไม่ได้ให้มาจีบใคร  อีกอย่าง...ถ้ามึงไม่อยากถูกตีนน้องกูยันหน้าอย่าไปยุ่งกับไอ้ไอ” พี่ลุกซ์ตะคอกใส่เพื่อนของตัวเองขณะที่กำลังจับเสื้อทาบตัวไอ้วิท  พี่ลุกซ์นี่ก็เหมือนกัน ใส่อะไรก็ดูดีไปหมดแต่การแต่งตัวของพี่ลุกซ์จะดูดีมีสไตล์กว่าพี่ลันเยอะ  พวกหุ่นดีนี่น่าอิจฉาแฮะ  ทั้งสูงทั้งบึ้ก โอย! ต่อมอิจฉาชักจะทำงานหนัก  ยิ่งเป็นไอ้พี่เคย์ยิ่งดูดีเพราะหุ่นเฮียแกแบบว่าเพอร์เฟ็คท์มาก  สูงกว่าพี่ลุกซ์กับพี่ลันซะอีกถึงจะไม่มากก็เหอะ  สมกับเป็นนายแบบจริงๆ

                “นี่เด็กไอ้ลันเหรอ?” พี่เคย์ถาม

                “ฮึ เมียเลยแหละ  พาไปเปิดตัวกับพ่อแม่ซะขนาดนั้น” พี่ลุกซ์มองผมก่อนจะยกยิ้มเจ้าเล่ห์

                “ไม่ใช่เมียครับ  ผมเป็นสามี” ผมแย้ง

                “ฮะ!?! ไอ้ลันเนี่ยนะถูกกด  โอ้กกก! กูอยากตาย” พี่เคย์มีท่าทางตกใจสุดๆ  ผมหลุดขำนิดๆ กับใบหน้าหล่อๆ ที่แสดงท่าทางรั่วๆ  ผมพูดจริงๆ นะว่าผมคุ้นหน้าพี่เคย์  และผมว่าหน้าแบบนี้เหมาะกับการทำหน้านิ่งๆ มากกว่าซะอีก

                “ไม่หรอก  หมอนี่ไม่ชอบให้ใครยัดเยียดตำแหน่งผู้หญิงให้” พี่ลุกซ์บอก  “อ้อ  ไอ ถ้าคุณจำได้ไอ้คิทที่ผมเคยฝากดูแลตอนพาพวกมันไปกินเหล้าได้ล่ะก็คุณอาจจะคุ้นหน้าไอ้เคย์  เพราะมันเป็นพี่ชายไอ้คิท” พี่ลุกซ์แนะนำ  พี่เคย์ยิ้มแฉ่งพลางชูสองนิ้ว  ผมร้องอ๋อออกมาทันที  ปล่อยให้คิดอยู่ตั้งนานว่าทำไมผมถึงรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาพี่เคย์นัก  ที่แท้หน้าตาเหมือนไอ้หล่อคิทนั่นเอง

                “อ้อ พี่เคย์ๆ” ผมทำหน้านึกขึ้นได้ก่อนจะกระดิกนิ้วให้พี่เคย์โน้มตัวลงมาใกล้ๆ  “ไอ้เมฆน่ะ...พี่ขลุ่ยจองแล้วนะครับ ฮึๆ” ผมกระซิบเบาๆ  พี่เคย์หน้าเหวอก่อนจะทำหน้าบูดเป็นตูดเล่นเอาผมเท้าสะเอวหัวเราะอย่างสะใจ  สุดท้ายผมก็ถูกคนหล่อตบหัวโทษฐานกวนตีน

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ตอนนี้ไรเตอร์ทยอยส่งหนังสือแล้ว  ถ้าใครโอนเงินแล้วแต่ยังไม่ได้บอกที่อยู่รีบบอกนะตัวเองเค้าจะได้ส่งให้
ส่วนคนที่นัดรับเอง  ขอเป็นวันที่ 20 หลังบ่ายสองนะจ๊ะ
แล้วถ้าใครได้รับหนังสือแล้วรบกวนแจ้งพร้อมรหัสด้วยน้า ><

Rasp Free Theme dek-d By i'nutberry
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

8,476 ความคิดเห็น

  1. #8379 KitaScarlet (@koonsirin) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 18:39
    น่ารักอ่ะ ><
    #8379
    0
  2. #8340 NookNick (@nooksuttida) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2557 / 15:51
    ขอให้อิพี่พัดแม่งหลงวิทด้วยเถอะค่ะ ด่าน้องดีนัก
    #8340
    0
  3. #8299 way2400 (@way2400) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 เมษายน 2557 / 19:09
    พี่เคย์เนี่ย กวนตรีนจิง 555+ นิสัยคล้ายๆพี่เสือนะ แต่ความหล่อไม่น่าเปรียบได้เน้อ ^^
    #8299
    0
  4. #8283 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 มีนาคม 2557 / 15:01
    พี่เคย์นี่คือแบบ บุคลิกฮาซะจนนึกภาพตอนเป็นนายแบบไม่ออกเลยอ่ะ 555555555555555555
    #8283
    0
  5. #8228 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 01:22
    หวานเบาๆๆ มาช่วยวิทกันเถอะ555555 
    เมือ่ไหร่เมฆจะใจอ่อนสักทีสงสารพี่ขลุ่ยแหละ
    คนหลงเมีย ขาดเมียไม่ได้้
    #8228
    0
  6. #8088 AYGG (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2556 / 22:22
    ไปเที่ยวบ้านฮันนี่*-*
    #8088
    0
  7. #8053 nutzecs (@nutzecs) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2556 / 01:44
    รักไปแล้วเห้ออออ ดูก้รู้ -///-
    #8053
    0
  8. #7938 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 12 กันยายน 2556 / 21:17
    บุกบ้านไอ
    #7938
    0
  9. #7875 gonjung (@gonjung) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 3 กันยายน 2556 / 03:05
    ตอนนี้กล้าพูดเต็มปากเต็มคำเลยนะลันว่าเมียอ่ะ
    แล้วตกลงจะไปเที่ยวบ้านไอกันหมดแก๊งเลยซิเนี่ย
    #7875
    0
  10. #7832 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 23:59
    อดทั้งคู่นะจ๊ะ พี่เคย์ :)
    #7832
    0
  11. #7641 Petch0132 (@petch0132) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2556 / 02:06
    พี่เคย์อด!
    #7641
    0
  12. #7478 NooNinlovelove (@shineeworldninja) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2556 / 14:23
    ฮาพี่เคย์อ่ะ ฮ่าๆๆๆ ไปหาพี่ถังไป๊ คิคิ
    #7478
    0
  13. #7169 future-cartoon (@future-cartoon) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2556 / 17:14
    พัดวิท ฟิ้วๆ >0<
    #7169
    0
  14. #6830 red shoes (@red-shoes) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2556 / 18:44
    ขอให้วิทจับพัดกดได้ไวๆนะ!
    #6830
    0
  15. #6670 sompriaw ak (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 28 เมษายน 2556 / 11:00
    พี่เคย์แอบฮานะ ตอนนี้อ่านแล้วยิ้มตามไป พอมาม่าผ่านไปอะไรๆก็ดี :]
    #6670
    0
  16. #6633 Hanamizuki (@strawberrycatt) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 18:02
    แฮปปี้แล้วแหะ :D
    #6633
    0
  17. #6266 Gift monta (@gift-005) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 13:23
    5555 สูงๆ เตี้ยๆ น่ารักวุ้ย!!!
    #6266
    0
  18. #6218 2p_anxiety (@2p_anxiety) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 17:59
    เอาให้วิทหล่อจนไอ่พี่พัดน้ำลายไหลไปเลย
    #6218
    0
  19. #6121 Juniop (@mastereal) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 06:27
    แต่งคิมกับไทเถอะ ชอบคู่นี้มากๆ
    #6121
    0
  20. #5963 yamroll choco (@yamrollchoco) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 เมษายน 2556 / 15:49
    อยากไปบ้านไออ่ะ
    ไปด้วยๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #5963
    0
  21. #5606 Indy family (@nunune83) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 14:16
    ตอนที่แล้วเครียดมาตอนนี้ฮาก๊ากกกก ปรับอารมณ์แทบไม่ทัน
    #5606
    0
  22. #5574 Pitchapa (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 22:54
    คิม ประชด ไท ชัวป๊ากๆๆๆๆๆๆๆ
    #5574
    0
  23. #5403 ROMEO#น้องเอล(?) (@momayioveli) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 22:33
    อู้ววววว วิทสู้ๆเฟ้ยยย รักพี่เปอร์ ชอบพี่เปอรื ฮ้ววววววว
    #5403
    0
  24. #5380 `ฮยอกคีย์ : D. (@mintzaaaaa) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 00:09
    อ้ายยยย-//- ที่จริงหึงพี่ไทใช่ปะละน้องคิม
    #5380
    0
  25. #5379 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 00:06
    5555 พ้นจากเครียดมาก้อขำเลยอ่ะ
    #5379
    0