[Fic] SS501 : Super Star Is Mine. (2hj)

ตอนที่ 2 : Super Star Is Mine : Chapter 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 180
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    7 ส.ค. 55

               CHAPTER2







                ออด!

 

 

                เสียงกริ๊งบอกว่าหมดเวลาคาบแล้วดังขึ้นทำให้คิมฮยองจุนที่กำลังหลับฝันหวาน (?) เงยหน้าขึ้นมาเช็ดน้ำลายก่อนที่จะมองนาฬิกาข้อมือที่ตอนนี้บ่งบอกว่าเป็นเวลาบ่ายโมงแล้ว สงสัยเขาต้องไปหาอะไรทานแล้วสินะ... อืม วันนี้หนาวๆอยู่เหมือนกัน งั้นเขาคิดว่าจะไปทานราเม็งละกัน ฮยองจุนนึกคิดก่อนที่จะหันไปถามเพื่อนสนิทข้างๆ

 

                จองมินอา ไปกินราเม็งด้วยกันไหม

                “ไม่หล่ะ ฉันจะรีบกลับบ้านนะ โทษที นายไปทานคนเดียวละกัน ไปละบาย

 

                ว่าจบแล้วก็เดินไปทันที ฮยองจุนเมื่อเห็นดังนั้นก็จึงได้แต่เบะปากอย่างงอนๆ

                อะไรวะ ทิ้งเพื่อนผู้แสนน่ารัก (?) อย่างเขาลงได้ไง!?

                ไปหากินเองคนเดียวก็ได้ ชิ

 

 

                ร่างโปร่งที่ตอนนี้กำลังเดินจับเสื้อโค้ทตัวหนาแน่นเพราะเนื่องจากอากาศที่หนาวเย็นในวันนี้ ผิวขาวบนผิวหน้าเมื่อได้สัมผัสกับลมหนาวก็แปรเปลี่ยนเป็นอมชมพู จมูกที่เข้ากับหน้าตาจิ้มลิ้มเริ่มขึ้นสี ทุกคนที่เดินผ่านได้แต่มองอย่างไม่ละสายตา คนอะไรหน้าเหมือนตุ๊กตา... น่ารักชิบหาย!

 

                ฮยองจุนได้แต่นึกสงสัยที่มีคนมองตลอดทางแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากและพุ่งตรงไปยังร้านราเม็งทันที ตอนนี้เขาจะหนาวววววตายอยู่แล้ว (คร่ำครวญ) วันหลังเขาคงต้องใส่มาเป็นสิบชั้นเลยมั้งเนี่ย... หลังจากเดินฝ่าพายุที่หนาวเหน็บจากข้างนอกมาถึงหน้าร้านแล้วร่างบางก็ไม่รีรอรีบเช้าไปนั่งในร้านราเม็งขึ้นชื่อที่ตอนนี้เปิดฮีทเตอร์จนอากาศภายในร้านอบอุ่นสบาย ฮยองจุนยังคงสั่งเมนูเดิมที่ขึ้นชื่อ บริกรรับออเดอร์ด้วยรอยยิ้มพร้อมกับเดินออกไป ร่างโปร่งที่นั่งรอคอยอาหารอยู่จึงหยิบแบล็คเบอร์รี่สีดำสนิทของตัวเองขึ้นมาดูการอัพเดทต่างๆ

 

                หืม... เขาออนเอมค้างไว้หรอ?

               

                ฮยองจุนเลิกคิ้วด้วยความสงสัยเล็กน้อยก่อนที่จะกดเข้าไปดูว่ามีใครออนไลน์บ้าง ซึ่งผลที่ปรากฏขึ้นมาก็คือ....

 

                จี – ฮู – ซอน – เบ – ของ – เขา – ออน – อยู่วววววววววววววววววววววววววววววววววว (กรีดร้องในหัวใจ)

 

                เขาจะทักไปดีไหม? เขาจะทักว่าไงดี? เขาจะทักว่าสวัสดีดีไหม? หรือว่าฮยองดีหล่ะ? หรือว่าคุณสามี(?) หรือว่าฮยองนิม โอ้ยฮยองจุนจะตายแล้วครับ มือสั่นอย่างกับเจ้าเข้า! นี่ขนาดแค่คุยกับยูเอฟโอยังขนาดนี้ แล้วคุยกับตัวจริงนี่เขาจะหัวใจวายเลยไหมเนี่ย???

 

                จะทักยังไงดีง่ะครับ..... TwT

 

                1… 2… 3…

 

                HyungJun says: ฮยองอา สวัสดีครับ~

               

                ฮยองจุนกำลังนั่งใจจดใจจ่อจ้องแบล็คเบอร์รี่ของตนอย่างสนอกสนใจเพื่อรอคอยคำตอบ แต่ทว่าก็ยังไม่มีใครตอบเสียที หรือว่าพี่ฮยอนจุงจะออฟไลน์? มันก็ไม่น่าใช่เพราะสเตตัสขึ้นว่าออนไลน์นี่หน่า... ในระหว่างที่รออย่างใจจดใจจ่อราเม็งที่ฮยองจุนสั่งไว้ก็มาเสิรฟ ร่างโปร่งจึงยอมวางแบล็คเบอร์รี่ของตนลงก่อนที่จะค่อยๆเป่าเส้นราเม็งที่ร้อนพร้อมกับค่อยๆทาน

 

 

 








 

 

                ในตอนนี้ฮยอนจุงกำลังมีปัญหากับไอ้โทรศัพท์มือถือล้านปุ่มนี่อยู่!

 

                ฮยอนจุงนั่งมองข้อความที่ฮยองจุนส่งมาได้สักพักแล้ว และเขาก็พิมตอบกลับเรียบร้อย ใช่... ถึงแม้ว่าเขาจะใช้เวลาเกือบสิบนาทีในการพิมพ์ประโยคนึงก็เถอะ แต่สิ่งที่เขาไม่สบอารมณ์อย่างมากที่สุดในตอนนี้ก็คือ

 

                ปุ่ม – กด – ส่ง – ข้อ – ความ – มัน – อยู่ – ตรง – ไหน – วะ!

 

                ร่างสูงค่อยๆไล่สายตามองไปยังมือถือล้านปุ่มทีละปุ่มหากแต่ยิ่งมองก็กลับยิ่งลายตาวิงเวียนศีรษะคล้ายจะเป็นลม (?) จนในที่สุดก็ตัดสินใจว่าจะไปถามผู้จัดการส่วนตัวเสียที

 

                พี่ครับ ไอ้มือถือล้านปุ่มเนี่ย อีปุ่มกดส่งข้อความนี่มันอยู่ตรงไหนหรอครับ?

               

                ผู้จัดการหันหน้ามามองเขาอย่างเหนื่อยหน่าย... เขาทำอะไรผิดอ้ะ?!

 

                “กดปุ่ม enter ซะนะ แล้วก็นี่มันอยู่ตรงนี้ผู้จัดการพูดพลางชี้ไปยังปุ่มที่อยู่ด้านขวาเป็นท่าทางประกอบด้วย

               

แล้วก็ นี่ สมุดไกด์ เอาไปอ่านให้บรรลุซะนะฮยอนจุงพูดเสร็จก็โยนหนังสือไกด์มาให้ เล่มหนาอย่างกับจะเอาไปปาหัวหมาอะไรอย่างนั้นแหล่ะ... =_= (จะอ่านรู้เรื่องไหม)

 

ว่าแล้วก็กด enter…

 






 

 

ตื๋อดึ๊ง!!!

 

ฮยองจุนที่นั่งทานบะหมี่อยู่สะดุ้งในแทบทันที ตอนนี้โทรศัพท์แบล็คเบอร์รี่เขาสั่นแทบเป็นเจ้าเข้าเพราะเนื่องจากมีข้อความ MSN เข้า ว่าแล้วร่างโปร่งก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อเช็ดอัพเดทในทันที

 

HyunJoong says: สวัสดีครับผม

 

รุ่นปรี้จีฮรูว์ตอบเก๊าด้วยงร้ะะะะะะะ (วิบัติด้วยความดีใจ) T///////////w///////////T

 

HyungJun says: วันนี้หนาวมากเลย~ ฮยองอย่าลืมใส่เสื้ออุ่นๆด้วยนะฮะ ^^~

 

                ฮยองจุนรีบพิมตอบด้วยความเร็วระดับหนึ่งตัวอักษรต่อ 0.0000501 วินาที (โปรนั่นเอง) แต่รอจนแล้วจนเล่าก็ยังไม่มีข้อความตอบกลับมา ฮยองจุนนั่งโยนแบล็คเบอร์รี่ของตนไปมาเพื่อฆ่าเวลา (เป็นการเล่นที่สนุกสนาน) สิบนาทีผ่านไปจึงมีข้อความตอบกลับมาอีกครั้ง

 

                HyunJoong says: ครับผม เราก็ด้วยหล่ะ

 

                ฮยองจุนแอบอมยิ้มกับคำตอบที่มาจากรุ่นพี่จีฮูของเขา (เหมาว่าเป็นของตนไปซะงั้น)

 

                HyungJun says: วันนี้ ไม่มีใครมานั่งกินบะหมี่เป็นเพื่อนเลย เหงาอา T.T

            HyunJoong says: บะหมี่หรอ? อืม... อยากกินเหมือนกันแหะ

            HyungJun says: งั้นรอแปปน้า ~

 

            ฮยองจุนละมือออกจากแป้นพิมพ์ก่อนที่จะกดกล้องขึ้นมาเพื่อถ่ายรูปบะหมี่ที่ตนทานเมื่อครู่ไว้

 

                HyungJun send you a picture.

            HyungJun says: นี่ไง~~ น่ากินใช่ไหมหล่ะ ^w^

 

 

 

                ฮยอนจุงเพ่งมองรูปเล็กๆที่อยู่บนหน้าจอแบล็คเบอร์รี่อย่างนื่วหน้า... รูปเล็กๆแบบนี้ใครจะไปเห็นวะเนี่ย? (ก็กดซูมสิพี่น้อง) จะเดินไปถามผู้จัดการอีกครั้งก็อาจจะโดนปาอะไรกลับมาอีกก็เป็นได้ ดังนั้นเขาก็จึงเลือกที่จะหยิบตำราปาหัวหมาแตกขึ้นมาอ่านเองเสียดีกว่า ฮยอนจุงเปิดหน้าสารบัญก่อนที่จะหาหัวข้อเกี่ยวกับ MSN เนื่องจากแบล็คเบอร์รี่ของเขาเป็นรุ่น 9790 เขาจึงสามารถใช้มือสัมผัสในการกดซูมรูปได้โดยทันที! ว้าวววว สิ่งประดิษฐ์อันสุดแสนอัจฉริยะเสียนี่กระไร! (คนเขารู้กันทั้งประเทศแล้วนะเพ่)

 

                ซึ่งรูปที่ฮยองจุนส่งมาก็คือบะหมี่ที่มีหน้าตาน่าทาน

 

 

 

HyunJoong says:  เห็นแล้วอยากกิน

 

เมื่อเห็นดังนั้นก็รู้สึกหิวขึ้นมาเหมือนกัน ฮยอนจุงจึงเดินไปบอกมิสเตอร์จองบอดี้การ์ดที่อยู่ข้างๆห้องของเขาให้ไปซื้อบะหมี่มาให้หน่อย มิสเตอร์จองซึ่งได้รับคำสั่งก็รีบตรงดิ่งออกไปทันที (ทำงานคุ้มเงินเดือนแท้)

 

 

                HyungJun says: ไปกินเลย เดี๋ยวปวดท้องงงงงงง~

            HyunJoong says: เลี้ยงหน่อยสิ ฮ่าๆ

            HyungJun says: ถ้าผมเจอฮยองแล้วจะเอาบะหมี่ไปฝากน้า -3-

 

 

                ฮยอนจุงลอบอมยิ้มกับบทสนทนาที่มองเมื่อครู่ คนอะไรพูดจาน่ารักจริงเชียว ว่าแต่รูปเล็กๆข้างบนด้านซ้ายนั้นมันคืออะไรกัน? ร่างสูงมองมันอยู่ครู่หนึ่งพร้อมกับเปิดตำราเล่มหนาอีกรอบ ซึ่งในเล่มก็อธิบายไว้ว่ามันคือ Display นั่นเอง หรือรูปที่ตั้งเป็นรูปโปรไฟล์

 

                ... กดขยายสักนิดคงไม่เป็นไร

 

 

                .............. นี่คนหรือตุ๊กตาครับเนี่ย!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

                ใบหน้าอมชมพูที่กำลังยิ้มอยู่อย่างมีความสุขเหมือนเด็กได้ของรางวัล ริมฝีปากบางที่เข้ากับหน้าตาน่ารักได้เป็นอย่างดี จมูกจิ้มลิ้มที่เข้ากับรูปหน้าไข่และทรงผมซอยประบ่าที่ทำให้ใบหน้านั้นดูหวานขึ้นอีกเป็นกอง ใบหน้าที่สมบูรณ์แบบราวกับพระเจ้าสร้างมา.... ฮยอนจุงยังคงนั่งมองภาพ Display ของคู่สนทนาด้วยอย่างตะลึง

 

 น่า – รัก – ชิบ – หาย – เลย – ครับ

 

 

                HyungJun says: ฮยองง~ ผมออฟก่อนน้า แบตจะหมดแล้วหล่ะ เดี๋ยวตอนเย็นมาคุยด้วยใหม่นะ บายฮะ!! ^^

 

               

                ยังไม่ทันจะพิมอะไรตอบกลับไปก็ออฟไปเสียแล้ว ฮยอนจุงตบหัวตัวเองเบาๆครั้งนึงเพื่อเป็นการลงโทษว่าตนเองนั้นโง่เรื่องเทคโนโลยีเสียนี่กระไร (เพิ่งจะรู้ตัว) คุยกับคนน่ารักได้แค่ไม่กี่ประโยคเองเพราะความพิมพ์ช้าของเขาแท้ๆ ร่างสูงคิดได้ดังนั้นก็จึงเริ่มฝึกนั่งพิมพ์กับกระดาษโน้ตในเครื่องเพื่อเพิ่มความชำนาญ

 

                เอาหล่ะวะ... มาลองกันซักตั้งแล้วกันนะคิมฮยอนจุง!

 

 

 







 

 

                ฮยองจุนกดออฟ MSN ของตนเองออกก่อนจะจ่ายเงินแล้วเดินออกจากร้าน ถึงแม้ว่าพี่ฮยอนจุงจะไม่ได้ตอบเขาแต่เขาก็ดีใจอยู่แล้วหล่ะที่ได้คุยกับ (ยูโฟ่) พี่ฮยอนจุง >-<’ ว่าแล้วก็เดินอมยิ้มไปพร้อมกับมีคนมองมาตลอด เป็นแบบนี้ทุกครั้งเลยเวลาที่เดิน (ก็เพราะน่ารักไงหล่ะหนู)

 

 

                (เบะปาก)... รู้ตัวว่าน่ารักครับไม่ต้องจ้องนักก็ได้! (พรืดดดดดดดดดดดดดดดด)

 

 

 

                เดินมาได้ไม่นานก็ถึงตัวสถานที่ที่คิดไว้ สถานที่นั้นคือซุปเปอร์มาร์เก็ต เขาต้องซื้ออาหารเพื่อไปตุนที่หอซะแล้วหล่ะ ใช่แล้ว... เขาอยู่หอ เนื่องจากมหาลัยที่เรียนนั้นอยู่ในตัวเมืองจึงทำให้เขาต้องออกมาอาศัยอยู่ในเมืองคนเดียว แต่ก็มีบางทีที่เขาคิดถึงคุณพ่อคุณแม่นะ จึงมีหลายๆครั้งที่เขาโทรไปหาพวกท่านแล้วร้องไห้เลยหล่ะ แต่ก็ต้องรีบเรียนให้จบจะได้หางานหาเงินไปเลี้ยงดูพ่อแม่ให้สุขสบายแหล่ะนะ ฮยองจุนนึกคิดก่อนที่จะเปลี่ยนหยิบผักและเนื้อสดอาหารแห้งต่างๆ ลงตะกร้าเพื่อประทังชีวิตในการอยู่หอคราวนี้  หลังจากที่เลือกอะไรครบเสร็จแล้วเขาจึงเดินไปที่แคชเชียร์เพื่อจ่ายเงินพร้อมกับเดินกลับหอของตัวเองอย่างรีบร้อนเพราะอากาศตอนกลางคืนที่หนาวเกินบรรยาย!

 

                ตอนนี้เขาเดินมาถึงหอและกำลังเก็บของอยู่ในห้องอย่างจัดเป็นหมวดหมู่ อาหารเย็นที่เขาคิดว่าจะทำในวันนี้คงไม่พ้นข้าวแกงกะหรี่ ฮยองจุนหยิบแบล็คเบอร์รี่ของตัวเองขึ้นมาก่อนที่จะกดเข้าไปใน BlackBerry Messenger (BBM) ก่อนที่จะหา Pin ของจองมิน

 

                HYUNGJUN: นายจะมากินข้าวแกงกะหรี่กับฉันไหม?

 

                ร่างโปร่งวางแบล็คเบอร์รี่ของตนเองลงกับโต๊ะพร้อมกับหาที่ชาร์ตแบตมาชาร์ตก่อนที่แบตจะหมดเพื่อฆ่าเวลาในการรอคำตอบจากจองมิน แต่ก็ยังไม่มีสัญญาณอะไรมาเสียที ฮยองจุนเห็นดังนั้นจึงเตรียมตัวเข้าครัวเพื่อปรุงอาหารค่ำในคืนนี้ เวลาผ่านไปเพียง 30 นาที แกงกะหรี่หอมเครื่องก็เป็นอันเสร็จ ร่างบางพักแกงกะหรี่ไว้ก่อนที่จะเดินมาเพื่อดูแบล็คเบอร์รี่อีกครั้ง

 

 

                JUNGMIN: ไม่หล่ะ ฉันไม่ว่าง นายทานไปเลยละกัน

            HYUNGJUN: ตลอดอ่ะ! งอนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

 

               

                ฮยองจุนได้แต่ทำหน้ามุ่ยก่อนจะหยิบข้าวแกงกะหรี่หอมฉุยของตัวเองมานั่งกินอยู่คนเดียวแล้วเปิดหารายการทีวีดูไปด้วย แต่จนแล้วจนเล่าก็ยังไม่มีรายการอะไรดูเลย ร่างโปร่งได้แต่เบะปาก (อีกแล้ว)

 

                เหงาโว้ยยยยยยยย!!”

 

                ฮยองจุนพูดตะโกนแบบเบาๆ (?) คนเดียวในห้องเนื่องจากไม่มีใครพูดตอบกลับมาด้วย ทานอาหารเย็นเสร็จเขาก็เข้าครัวเพื่อเก็บสิ่งของให้เรียบร้อยและล้างจานด้วย เมื่อทำเสร็จก็หาอย่างอื่นทำ ไม่ว่าจะเป็นการอ่านหนังสือ ดูซีรี่ย์รุ่นพี่จีฮูหรืออะไรก็แล้วแต่ ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มแล้วแต่ฮยองจุนก็ยังไม่หายเหงาเลยสักนิด!

 

 

                เอ๊ะ... ว่าแต่พี่ฮยอนจุงยังออนอยู่ไหม?

 

                ฮยองจุนรีบตะเกียกตะกาย (?) เอื้อมตัวก่อนจะหยิบแบล็คเบอร์รี่ของตนขึ้นมาและกดล็อกอิน MSN โดยทันที ซึ่งเมื่อล็อกอินสำเร็จแล้วฮยองจุนก็รีบกวาดสายตาไล่มองชื่อแต่ละคนในทันที

 

                พี่เขาออนอยู่ด้วยยยยยยยยยยยยยยยย~ (โบกธงระบำรอบห้อง)

 

                HyungJun says: ฮยอง สวัสดียามเย็นครับ~

            HyunJoong says: สวัสดีครับผม

 

           

                คราวนี้ตอบเร็วจังแหะ แสดงว่าเขาเป็นคนสำคัญใช่ไหม (หลงตัวเองไว้ก่อน) >________<

 

                HyungJun says: ฮยองทำไรอยู่ฮะ?

            HyunJoong says: ก็นั่งดูอะไรเรื่อยๆ เราหล่ะ?

            HyungJun says: ไม่มีไรทำเลย ผมเหงา เบื่อด้วย ทุกคนทิ้งผมไปหมด T^T

            HyunJoong says: อ้าว ทำไมหล่ะ?

            HyungJun says: ไม่มีใครยอมมากินข้าวกับผมเลย เหงาอ่ะ~

            HyunJoong says: ไว้วันหลังก็เอาบะหมี่มานั่งกินกับพี่สิ

 

 

            ไว้วันหลังก็เอาบะหมี่มานั่งกินกับพี่สิ

            ไว้วันหลังก็เอาบะหมี่มานั่งกินกับพี่สิ

            ไว้วันหลังก็เอาบะหมี่มานั่งกินกับพี่สิ

            ไว้วันหลังก็เอาบะหมี่มานั่งกินกับพี่สิ

 

                (ประโยคก้องในหัว)

                งื้อออออออออออ จะให้เขาบินไปหาแบบฮยองจุนเดลิเวอร์รี่เลยไหมครับ! T______T

                มีโปรโมชั่นแถมตัวและหัวใจ (?) ด้วยนะ TwTv

 

 

                HyungJun says: โอเคเลย!! ฮยองต้องเลี้ยงผมด้วยนะㅋㅋㅋ

            HyunJoong says: หืม? อะไรอ่ะอ่านไม่ออก~

            HyungJun says: นิสัย!! -3-

            HyunJoong says: ถ้าเลี้ยงแล้วก็ต้องมีค่าตอบแทนด้วยละกัน

            HyungJun says: ค่าตอบแทนอะไรอ่ะ?

            HyunJoong says: ไม่บอกหรอก เอาเป็นว่าต้องให้

            HyungJun says: โห~~ ยอมก็ได้ เห็นเป็นฮยองนะเนี่ย!

            HyunJoong says: ดีมาก

            HyungJun says: เดี๋ยวผมมานะ อาบน้ำก่อน~

 

 

            ฮยองจุนยังคงยิ้มค้างกับบทสนทนาเมื่อครู่

 

                เขินอ่ะ! >/////////////////////////////////<

 

                ร่างโปร่งเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวแพร้อมกับเดินเข้าห้องน้ำพร้อมกับรอยยิ้มที่สดใส

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ฮยอนจุงกำลังเหลือบมองแบล็คเบอร์รี่ของตนเองอยู่

 

 

 

                ในตอนนี้ฮยอนจุงได้ฝึกพิมพ์จนเชี่ยวชาญแล้ว และตอนนี้เขากำลังเหลือบมองบีบีของตนอยู่ อะไรกัน... หายไปเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วนะ! จะเป็นไรไปหรือเปล่าเนี่ย? แต่เขาไม่ได้รอใครอยู่นะทุกคน แค่นึกถึงเฉยๆ ไม่ได้รอจริงจริ๊งงงงง!

 

 

                HyungJun says: มาแล้วฮยอง~ สบายตัวมากเลย ^w^

            HyunJoong says: อาบนานจัง

            HyungJun says: วันนี้เหนื่อยอ่า เลยอาบน้ำนานไปหน่อย ._.

            HyunJoong says: ไปทำอะไรมาหล่ะ?

            HyungJun says: ก็นอนเกือบตีห้าแหนะ แทบลุกไม่ขึ้นเลย~

            HyunJoong says: มัวแต่ทำอะไรอยู่หล่ะเรา?

 

            ก็มัวแต่ดูจีฮูซอนเบอ่ะ......................................................

 

                HyungJun says: ปั่นรายงานฮะ งานเยอะมากเลย~ (สงสัยรายงานชื่อว่าจีฮูซอนเบ)

            HyunJoong says: อ่อ ที่หลังก็รีบทำสิ เข้าใจไหม?

            HyungJun says: คร้าบๆๆๆๆ~

 

           

                ฮยอนจุงอา มานี่หน่อยสิ

 

                เสียงของผู้จัดการเรียกเขาดังออกมาจากอีกห้องหนึ่ง

 

                HyunJoong says: เดี๋ยวพี่มานะ

            HyungJun says: โอเคฮะ

 

                ฮยอนจุงเดินไปหาผู้จัดการโดยทันที ซึ่งสิ่งที่ผู้จัดการเรียกเขาไปก็คือเกี่ยวกับตารางงานภายในเดือนหน้านั่นเอง ซึ่งเดือนหน้าเขาจะมีการโปรโมทอัลบั้มใหม่ ซึ่งตารางงานก็ค่อนข้างจะแน่นทีเดียวแต่ส่วนใหญ่จะเป็นการขึ้นสเตจและแฟนไซน์ หรือไม่ก็อีเว้นท์กับแฟนคลับเสียมากกว่า ฮยอนจุงนั่งฟังผู้จัดการของเขานั่งสาธยายตารางงานของเขาด้วยหน้ามึนๆ (ตามเคย) หลังจากนั้นประมาน 30 นาทีผู้จัดการก็สาธยายเสร็จ

 

                ดูแลตัวเองด้วยหล่ะ เดี๋ยวไม่สบายหล่ะก็แย่เลย

                “โอเคครับ

 

                ฮยอนจุงรับคำก่อนที่จะเดินกลับห้องอย่างรวดเร็วและรีบกระโจนตะครุบ(?) แบล็คเบอร์รี่สีดำของตนที่นอนนิ่งสนิทอยู่บนเตียงในแทบจะทันที

 

                HyungJun says: ฮยองอา~ ง่วงจังเลย~ ตาจะปิดแล้วว~

            HyungJun says: ผมจะนอนแล้วหล่ะ ฝันดีนะฮยอง ห่มผ้าหนาๆด้วยนะ!! ^^

 

 

                ฮยอนจุงมองข้อความที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอแล้วอมยิ้มเล็กน้อย พ่อเสือยิ้มยากอย่างเขาไม่เคยจะยิ้มแบบนี้มานานสักเท่าไหร่แล้วนะ? ฮยอนจุงมองข้อความต่ออีกเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆพิมพ์แต่ส่งกลับไปไม่ได้เนื่องจากฮยองจุนนั้นออฟไลน์ไปแล้ว

 


 

                HyunJoong: ฝันดีครับเด็กน้อย













































 

- - - - - - - - - - - - - -



 

เริ่มติดลมกับฟิคหวานๆและลืมดราม่า = =
เชื่อว่าตอนนี้ฮยองจุนนี่ในฟิคคงฟินจนบินไปแล้วหล่ะค่ะ55555555555555

ส่วนอันนี้คือรูปใน Display ของฮยองจุนนะคะ 




ปล. มีคำผิดอะไรเดี๋ยวมาดิทค่ะ
 

THEME : © Tenpoints!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

160 ความคิดเห็น

  1. #152 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2556 / 01:37
    เขินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน >////////////////////////////////<
    #152
    0
  2. #58 Minniecynthia (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2555 / 21:37
    จุนนี่น่ารักอ่ะ >///< ใครเห็นก็ต้องตกหลุมรักล่ะ 

    #58
    0
  3. #28 SS501-Nan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2555 / 21:17
    แอร๊ยยยยยย ก็คงเป็นตุ๊กตานี่แหละลีดเดอร์จ๋า 55 เนื้อเรื่องน่ารักมากค่า
    อ่านไปยิ้มไป ลีดเดอร์ก็เริ่มเรียนรู้เทคโนโลยีได้อย่างรวดเร็ว 55
    จุนนี่ก็ทำตัวน่ารักเหลือเกิน ไปอ่านอีกตอนดีกว่า
    #28
    0
  4. #21 _สายลม_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2555 / 19:34
    นี่คนหรือตุ๊กตา???? นั่นสินะ น่ารักจนน่าคิด ^___^
    จุงจ๋าดาราดังท่าทางจะแอบหลงรูปตุ๊กตาเบาๆนะนั่น น้องน่ารักใช่มั้ยละ คิ คิ
    ดูดุ๊คุยกันซะงุงิแลย แบบนี้เค้าก็จิ้นเลยสิเนี่ย >///<
    ถ้าจุนนี่รู้ว่าได้คุยกับพี่ฮยอนจุงตัวจริงละก็ มีหวัง.....ลอยหนักกว่าเก่าอ่ะ

    น่ารักมามายเรื่องนี้  มาอัพไวๆนะคะไรเตอร์ ^___________^ 
    #21
    0
  5. #19 choco (แม่จุนนี่ ^^) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2555 / 15:14
    อ่านไปเจ้ก็ขำไปกับลูกสาวและลูกเขย MSN กันน่ารักน่าชังจริงๆ ^^  ตอนนี้ลูกเจ้คง happy น่าดู ส่วนพ่อดาราดังอีกไม่นานคาดว่าคงจะโปรทางการการใช้ BB ฮ่า ฮ่า ตุ๊กตาหน้าหวานของเจ้น่ารักใช่มั้ยล่ะ อย่าลืมมาคุยกับน้องบ่อยๆล่ะ อิ อิ อิ

    รอหนูไรเตอร์มาอัพอีกนะจ๊ะ ^^
    #19
    0
  6. #18 ณัฐชาดา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2555 / 08:54
    น่ารักมากมายเลยค่ะ โอ้ยยไม่รู้จิบันยายยังไงน่ารักกกกกกกกกกกกกกอ่า

    ถ้าเจอกันจริงๆๆจะเป็นไงน่า

    มาต่อเร็วๆๆน่ะค่ะสู้ๆๆค่ะ
    #18
    0
  7. #17 aor22 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2555 / 02:03
     น่ารักอ่ะ 
    มาอัพเร็วๆนะ 
    #17
    0
  8. #16 love ss501 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2555 / 01:21
    น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกอ่า>////
    #16
    0
  9. #15 peekpeek24 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2555 / 01:10
    น่ารักอ่ะ....อร๊าย แอบเขินแทน
    ขอบคุณไรเตอร์ค่า
    #15
    0
  10. #14 เซ็ตโตะ ยูริ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 22:36
    อ๊ากกกกกกกกกกก เค้าคลั่งอ่ะ
    #14
    0
  11. #13 KawaIiiii (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 19:33
    น่ารักมากเลยอ่า~ >///< รูปดิสจุนนี่น่ารักขนาดนี้จุงไม่ตะลึกได้ไงไหว >O
    #13
    0
  12. #12 nujeab (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 19:01
    อ่านไปยิ้มไป ในความน่ารักของจุนนี่ ที่เดินไปไหนก็มีแต่คนสนใจ อย่างที่บอกนั่นแหละว่าคนน่ารัก มักมีแต่คนมอง

    จุงกี้ก็นะเห็นรูป Display ของจุนนี่แล้วอึ้งเลยใช่มั้ย ถึงได้รีบฝึกมือให้พิมพ์ล้านปุ่มเร็วขึ้น ฮ่าาาาาา อย่างที่บอกว่าจุนนี่น่ารักเกินห้ามใจ......ใครเห็นเป็นต้องรักทุกคน ^^ (อวยกันเข้าไป)



    ไรเตอร์สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆ รีบมาอัพเพิ่มเร็วๆๆนะค่ะ กำลังสนุกเลยค่ะ^__________^
    #12
    0
  13. #11 Kim ss (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 17:19
    55555+ อ่านไปขำไป น่ารักกันไป สนุกจนไม่อยากให้จบเลย ว่าแล้วไรเตอร์มาต่อเลย (นิสัย! ^^) จุนนี่ของเจ้น่ารักมากมาย ยิ่งรูปใน display ด้วยแล้ว น่ารักซะขนาดนี้ ฮยองอาไม่หลงก็ให้มันรู้ไป >///<

    ลุ้นแทบแย่ว่าจุงกี้ของเราจะได้คุยมั้ย สุดท้ายก็ได้คุยแบบทุลักทุเล ฮ่าๆ! แต่พอได้คุยกันแล้วก็น่ารักกันซ้าาาาาาา สงสัยต่อไปคนที่จะติดมือถือล้านปุ่มงอมแงมคงเป็นคนพี่ หุหุ!

    Thx จ้ะไรเตอร์ มาอัพอีกไวๆนะ อยากอ่านต่อมากเลย ^^
    #11
    0