[Fic SS501] ; My Beloved (2Hj&kYUSAENG)

ตอนที่ 9 : {Ch7} ; ความจริง [ 100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 192
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 ก.ค. 55




  CHAPTER 7


หากว่าความจริงที่เป็นอยู่... กลับกรีดหัวใจของตนให้ลึกลงยิ่งกว่าเดิม



























 

                    บรรยากาศในหอพักตอนนี้อึ้มครึ้มและไม่มีใครพูดอะไร เพราะเนื่องจากตอนนี้ฮยองจุนได้ไปเที่ยวญี่ปุ่นแล้ว จึงเหลือแต่เพียงลีดเดอร์กับสมาชิกที่เหลือเท่านั้น ซึ่งต่างคนต่างไม่มีใครพูดอะไรออกมาเนื่องจากเหมือนมีรังสีอำมหิตแผ่ออกมาจากลีดเดอร์อะไรอย่างนั้น

 

 

            ออด..

            เสียงกดกริ่งหน้าประตูดังขึ้น คยูจงเซ็นเตอร์ที่แสนดีของวงจึงรีบไปเปิดประตูโดยที่ยังไม่ทันมีใครพูดอะไร ซึ่งแขกที่มานั้นก็คือ... ฮยองจุน!

 

            “อ้าวทำไมกลับเร็วหล่ะ?คยูจงถามขึ้นอย่างประหลาดใจเมื่อเห็นสีหน้าอมยิ้มอย่างมีความสุขของมักเน่ทั้งๆที่กลับมาก่อนวันกำหนดแท้ๆ

            อ่อ~ พอดีนูนามีงานหน่ะ ก็เลยต้องรีบกลับมาก่อน

            “อ่อ..

           

 

            ฮยองจุนเมื่อเห็นคยูจงตอบเออออตามตนเสร็จก็รีบวิ่งเข้ามานั่งกลางวงโดยทันที โดยทีใบหน้านั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่สดใส จนคนที่นั่งอยู่ข้างๆอดหมั่นไส้ไม่ได้

 

            นี่กระต่ายเน่า ยิ้มไรนักหนาเนี่ย!”

            “ก็คนมันมีความสุขนี่หน่า~~”

            “อะไรอะไร

            “โบอานูนาตอบตกลงเป็นแฟนกับฉันแล้ว!!~

 

 

            เหมือนถูกน้ำเย็นสาดหน้า ฮยอนจุงได้แต่นิ่งงันทำหน้าอะไรไม่ถูก

 

            อ่า...

            “อ่า จำได้ว่ามีธุระ ฮยองขอตัวก่อนนะฮยอนจุงพูดขึ้นอย่างตัดบทสนทนาที่ตัดเมื่อครู่พร้อมกับค่อยๆลุกเพื่อที่จะเดินออกไปจากห้อง

            อะไรกัน ผมมีเรื่องจะเล่าให้ฮยองฟังเยอะแยะเลยนะ

            “ไว้วันหลังนะเด็กน้อย ฮยอนจุงฝืนยิ้มให้กับคนตรงหน้าพร้อมกับเดินไปหยิบกุญแจรถเพื่อไปยังสถานที่หนึ่ง

 

 

            สถานที่ที่ฮยอนจุงมาในวันนี้ก็คือสนามเด็กเล่นซึ่งไม่ค่อยจะมีใครมามากนักเนื่องจากห่างจากตัวเมืองพอสมควร เขากับฮยองจุนเมื่อสมัยตอนก่อนและเดบิวท์ใหม่ๆมักจะมาเล่นด้วยกันเสมอ รอยยิ้มที่สดใสแต้มอยู่บนใบหน้าตุ๊กตาของคนน่ารัก เขามักจะมีความสุขเสมอเมื่อได้มาที่นี่กับฮยองจุน ได้แชร์ความรู้สึกดีๆต่อกัน

 

            แต่ในตอนนี้มีแต่เขา ที่นอนอยู่บนพื้นหญ้าพร้อมกับปล่อยให้น้ำตาไหลลงช้าๆ

 

            น้ำตาในคราวนี้ไม่ได้ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดที่อยู่ในใจของเขาเลยแม้แต่นิดเดียว ในที่สุดเขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย...

 

 

 

 

หรือมันจะถึงเวลาที่เขาควรตัดใจเสียที?

 

 

 

.

 

 

.

 

 

 

 

 

 

            ร่างสูงกลับถึงหอพักโดยทีในตอนนี้เป็นเวลา 20.00 น. คาดว่าสมาชิกที่เหลือคงจะนั่งดูโทรทัศน์หรือเล่นเกมส์แก้เบื่อกันไปแล้ว แต่เมื่อเข้าไปถึงก็ต้องกลับเจอกับคนที่คาดไม่ถึง

 

 

ควอนโบอาที่กำลังทำอาหารอยู่กับฮยองจุน...

 

 

 

            อ้าวฮยอนจุง กลับมาแล้วหรอ? มาสิๆอาหารจะเสร็จแล้วหล่ะ

            หญิงสาวที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำอาหารเงยหน้าขึ้นมาคุยกับฮยอนจุงซึ่งเป็นเพื่อนเก่าพร้อมกับยิ้มหวานให้ ใบหน้าทั้งสองคนที่กำลังอยู่ในห้องครัวนั้นดูมีความสุขจนเขานึกอยากจะทำลาย...

 

 

สุดท้ายเขาก็หนีจากความริษยาที่ก่อตัวขึ้นมาไม่ได้อยู่ดี

 

 

 

 

            “เนี่ยฉันทำเองหมดเลยนะ เพราะโบอานูนาช่วยสอนแท้ๆ~” ฮยองจุนที่ดูจะตื่นเต้นกับอาหารมื้อนี้เป็นพิเศษพูดอวดคนอื่นพร้อมกับคล้องแขนหญิงสาวให้มาอยู่ข้างกาย

            จะช่วยสักกี่อย่างเชียว... อย่างเก่งก็แค่หั่นผักแหล่ะนาย!” จองมินพูดสวนไปอย่างหมั่นไส้ แหมพอมีสาวมาหน่อยก็ระดี๊กระด๊าเชียวนะ! -_-+

          อะไรอะไร อิจฉาอ่ะดิ่โด่ววว~” ฮยองจุนตอบกลับอย่างหยอกล้อซึ่งนั้นก็ทำให้โดนตบตี (?) กลับเป็นของตอบแทน

 

 

 

            บรรยากาศบนโต๊ะอาหารชวนอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก แต่ทั้งสองยังคงหวานกันได้แบบไม่แคร์ใคร ฮยองจุนยังคงดูแลโบอาอย่างดีอยู่เสมอดั่งเคย สมาชิกที่เหลือได้แต่มองหน้าสลับกันไปมาพร้อมกับมองหน้าลีดเดอร์เป็นระยะ ซึ่งฮยอนจุงที่ยังคงทำหน้านิ่งนั่นก็ได้แต่มองภาพเจ็บปวดอยู่ข้างหน้าอย่างชินชา

 

            อิ่มแล้วหล่ะ ขอตัวไปนอนก่อนนะฮยอนจุงพูดขึ้นกลางโต๊ะอาหารหลังจากที่ผ่านมาได้สักพักพร้อมกับเดินออกไปโดยไม่สนใจเสียงทักท้วงอะไรทั้งสิ้น

            “อ้าวฮยอนจุงไปไหนหน่ะ?โบอาเอ่ยถามฮยองจุนซึ่งนั่งอยู่ข้างๆด้วยความสงสัย

            ไม่รู้สิครับ เดี๋ยวค่อยไปถามแล้วกันว่าเป็นอะไร ทานต่อเถอะนะนูนา^^”

 

            สมาชิกที่เหลือได้แต่มองหน้ากันอย่างเลิ่กลั่กเมื่อฮยองจุนที่อยู่ตรงหน้าไม่มีทีท่าว่าจะสนใจฮยอนจุงเลย ซ้ำยังดูเหมือนจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำ....

 

 

 

            ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 22.00 น.แล้ว ซึ่งทุกคนได้อาหารเสร็จกันหมด ฮยองจุนจึงอาสาไปส่งหญิงสาวที่บ้านเพราะตอนมืดค่ำอาจจะเกิดอันตรายได้ ฮยอนจุงที่ยืนอยู่ตรงระเบียงมองรถของฮยองจุนขับออกไปด้วยสายตาที่ชินชา ควันสีเทาถูกพ่นออกมาเรื่อยๆอย่างไม่รู้จักพอ... เมื่อไหร่ที่เขาเครียดเขามักจะสูบบุหรี่ สิ่งเหล่านี้ทำให้เขารู้สึกสงบและอยู่กับความเป็นจริงได้มากขึ้น

 

 

 

นับวันความจริงก็ยิ่งทำร้าย

หรือว่าเขา... ควรจะหนีไปจากความจริง?

 

 

 







 

            ยิ่งนานนับวันทุกอย่างก็ยิ่งแย่ลง ฮยองจุนเริ่มห่างฮยอนจุงขึ้นเรื่อยๆเพราะเวลาส่วนใหญ่นั้นได้ใช้ไปอยู่กับคนรักเสียมากกว่า ฮยอนจุงก็ได้แต่ซึมเซาไม่ค่อยยอมพูดจาอะไรกับใครจนผิดสังเกตแต่ฮยองจุนก็ไม่ได้สนใจ หนำซ้ำยังดูเหมือนจะลืมเขาไปแล้วด้วยซ้ำ ตอนนี้ฮยอนจุงก็เหมือนกับคนที่ถูกลืม ใช่... ฮยองจุนลืมเขาไปแล้ว

 

            ฮยองจุน ว่างไหม ไปดูหนังกัน

            ‘ไว้วันหลังนะฮยอง ผมจะไปธุระหน่ะ

 

            ‘กินรามยอนไหม? พี่ทำเพื่อนายด้วยนะ

            ‘ผมเพิ่งทานมาเองฮะ พี่ทานไปเถอะ

            ‘… อืม

            ‘ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากกินนะ ไว้วันหลังผมจะมาทานกับฮยองน้า

 

            คำพูดต่างๆที่ถูกเปล่งออกมาจากปากของฮยองจุนเพื่อหวังที่จะทำให้เขารู้สึกดีขึ้นแต่มันกลับไม่ช่วยอะไร ความจริงที่ว่าเขานั้นเป็นแค่เพียงพี่ชายมันยังตรึงอยู่ในหัว ตรรกะนี้ยังคงอยู่และไม่มีใครที่จะแก้ไขมันได้ เขานั้นเป็นได้แค่พี่ชาย ส่วนควอนโบอาหน่ะคือคนรัก ฮยองจุนไม่ได้ทำผิดอะไร มีแต่เขาที่ผิด...

 

 

 

 

ผิดที่คิดไปคนเดียวว่าจะมีโอกาสได้อยู่ในตำแหน่งนั้นบ้าง

ผิดที่หลงระเริงไปกับความคิดและความหลงตัวเอง

ผิดที่คิดว่าตนนั้นเป็นคนพิเศษที่สุดหากแต่ไม่ใช่เลยสักนิด...

 

 

 

.

 

 

 

 

.

 

 

 

            ถ้าผมเป็นแบบพี่ฮยอนจุงคงทรมานตายเลยน้า~”

            คยูจงกล่าวบทสนทนาขึ้นเพื่อทำลายความเงียบที่อยู่รอบๆตัวหลังจากที่นั่งอยู่ข้างร่างอ้วนกลม (?) ที่มานั่งตากลมอยู่กับเขาที่ริมระเบียงได้สักพักแล้ว

            ทำไมหล่ะ?

            “รักมากขนาดนั้น แต่กลับทำไม่ได้เลย มันทรมานมากจริงๆนะครับ

            “... มีคนเคยบอกว่าความรักมันเป็นเรื่องสำหรับคนสองคน แต่พี่คิดว่ามันไม่ใช่

            “...?

            “ถ้าเราไม่รักษาเขาไว้ดีๆ สุดท้ายเขาก็จะจากเราไปพร้อมกับไปหาคนอื่น นายยังคิดว่ามันเป็นเรื่องสำหรับคนสองคนอยู่อีกหรอ?

            “…”

            “สุดท้าย... ความรักมันก็ไม่ได้มีแค่คนสองคนหรอก

            “แต่ผมคิดว่าไม่นะ

           

            คยูจงจับมือของยองแซงไว้แน่นพร้อมกับมองด้วยนัยนาที่มีความหมาย

 

            “สมมุติว่า A แอบชอบ B มานานแล้ว และในที่สุดทั้งสองคนก็ได้พบกัน แต่เมื่อพอกันไปนานๆกลับมีเหตุการณ์ที่ทำให้ทั้งสองคนนี้ต้องห่างกัน

            “…”

            “หลังจากนั้นก็มี C เริ่มเข้ามาในชีวิตของ B  C เป็นคนดีมาก ทุ่มเทและให้ทุกอย่างที่สามารถมอบให้ได้กับ B จน B เริ่มรู้สึกอ่อนไหวและเริ่มลืม A ลงทุกวัน

            “…”

            “ในที่สุด B ก็เริ่มที่จะปันใจให้กับ C แต่ในทางกลับกันนั้น A ก็ยังรัก B จนหมดหัวใจ แต่ในท้ายสุด B ก็กลับไปหา A อยู่ดี

            “… ทำไมหล่ะ?

            “เมื่อมาลองคิดดูดีๆแล้ว ความรู้สึก B มีให้กับ C มันไม่ใช่ความรัก

            “…”

            “แต่เป็นแค่การหลงเพียงเท่านั้น

            “…”

            ผมเชื่อว่ายังไงก็ต้องมีแค่สองคน ถ้าเรารักกันจริง ไม่ว่าใครก็พรากเราจากกันไปไม่ได้อยู่แล้วหล่ะ

            “…”

            “ไม่ว่ายังไงผมก็ยังอยู่กับฮยองนะ ถึงตัวเราจะห่างก็ใช่ว่าเราจะรักกันน้อยลงนี่ครับ

           

            ยองแซงอึ้งไปกับประโยคที่คยูจงกล่าวขึ้น นี่มัน... สารภาพรักทางอ้อม?

 

            ผมรักฮยองนะ คบกับผมได้ไหม?

            คยูจงจับมือยองแซงไว้แน่นพลางจ้องตาราวกับสุนัขอ้อนเจ้าของ เป็นสายตาที่ไม่ว่าใครได้มองเห็นก็ต้องระทวยเป็นทุกคนไป ซึ่งยองแซงก็เช่นกัน เขาจะละลายอยู่แล้ว -///////////-

 

            อ่า...

            “ผมไม่รีบเอาคำตอบหรอกนะ~”

            “…”

            “เพราะยังไงฮยองก็ต้องเป็นของผมอยู่ดี คิคิ

            หลังจากประโยคนั้นจบลงก็ตามด้วยฝ่ามือพิฆาต(?) ของยองแซงที่ทุบลงหลังคยูจงโดยเกือบแทบจะในทันที ก็ใครใช้ให้พูดประโยคสองแง่สองง่ามแบบนี้กันเล่า!

 

.

 

 

.

 

 

            ฮยอนจุงซึ่งออกมาจากหอพักตั้งแต่บ่ายในตอนนี้มายืนอยู่ที่หน้าคอนโดของเพื่อนสนิท ใช่.. คิมแจจุงคือเพื่อนสนิทของเขา คือคนที่สามารถพูดคุยได้ด้วยทุกเรื่อง เขาทั้งสองคนไม่ได้เจอกันมานานแล้วเพราะเนื่องจากตารางที่ยุ่งจนไม่สามารถหาเวลาว่างมาพบกัน ร่างสูงขึ้นลิฟท์พร้อมกับเดินมาที่หน้าห้องและกดออดเพื่อรอเจ้าของมาเปิดประตู

 

 

 

            กำลังรออยู่เลย เข้ามาสิ

            แจจุงเอ่ยขึ้นพร้อมกับผายมือเชิญฮยอนจุงเข้าไปในห้อง ฮยอนจุงเดินตามเข้าไปพร้อมกับเดินไปนั่งตรงเก้าอี้ที่วางอยู่กลางห้อง ทั้งสองคนพูดคุยถามถึงสารทุกข์สุขว่าเป็นอย่างไรบ้าง คุยกันไปได้สักพักฮยอนจุงก็กล่าวเรื่องที่จะปรึกษาขึ้น

 

            แจจุงอา... ถ้าฉันแอบชอบใครสักคน ฉันควรจะทำอย่างไรดี?

            “หืม? เรื่องแบบนี้หน่ะหรอ อืม... ก็บอกไปสิว่านายรักเขามากแค่ไหน

            “แต่ว่า

            “…?

            “ถ้าเขามีคนรักแล้วหล่ะ?

 

            แจจุงอึ้งไปกับประโยคของฮยอนจุง เพื่อนเราแอบรักคนมีเจ้าของ?


            นายชอบเขานานหรือยัง

            “นานมาก... ก่อนที่เขาจะมีแฟนเสียอีก

            “แล้วทำไมถึงไม่บอกไป

            “กลัว...

            “…”

            “กลัวกับคำตอบที่จะได้มา

            “...

            “ฉันควรจะทำยังไงดี?

            “...ฉันไม่ได้อยากแนะนำนายให้เลวหรอกนะ

            “…”

            “แต่เรื่องของความรักหน่ะ มันเป็นเรื่องของการแข่งขัน

            “…”

            “ทุกคนๆมีโอกาสที่จะได้รักใครสักคน และสิ่งที่ทุกคนปรารถนามากที่สุดก็คือการได้เป็นเจ้าของ

            “…”

            ลองสู้ดูสักครั้ง พยายามให้ถึงที่สุด

            “…”

            “ถึงแม้ว่ามันจะแพ้ แต่อย่างน้อยครั้งนึงนายก็ได้ทำเพื่อเขา ให้เขาได้เห็นว่านายพยายามมากแค่ไหน

            “…”

 

            “ถ้านายรักเขาจริง ก็ต้องแย่งมา

 




 

.






.

 

 

 

 

 

            กาลเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก สิ่งที่เปลี่ยนไปก็คงจะมีแต่ฮยอนจุงที่เก็บตัวมากขึ้น แต่ในทางกลับกันฮยองจุนก็กลับเงียบลงอย่างน่าประหลาดใจจนน่าเป็นห่วง ปกติฮยองจุนที่เมมเบอร์รู้จักจะเป็นคนสดใสและมีเรื่องมาชวนคุย แต่ในวันนี้กลับเป็นคนเงียบและชอบเก็บตัวไปซะงั้น ทั้งสามคนเมื่อเห็นเหตุการณ์ดังนี้นานๆเข้าก็เริ่มทนไม่ไหวจึงต้องจับทั้งสองคนออกจากห้องและมานั่งพูดคุยกันให้รู้เรื่องเสียที

 

 

 

            เป็นอะไรกันไปห้ะ? มีอะไรก็ไม่ยอมพูดจาเนี่ย

 

            จองมินพูดขึ้นท่ามกลางวงของทั้งห้าคนที่นั่งรอบล้อมกัน

 

            เปล่า / เปล่าฮยอนจุงกับฮยองจุนกล่าวขึ้นพร้อมกับ

            “เล่ามาเลย ให้ฮยองจุนเล่ามาก่อน

            “…”

            “เล่ามาซิ เห็นนายซึมอย่างนี้แล้วฉันไม่ชินเลย

            “…”

            “…”

            “…”

            “…”

            “... โบอานูนาจะไปทำกิจกรรมต่อที่อเมริกา






























- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

ครบ 100% แล้วค่ะ:)
ตอนนี้ค่อนข้างจะแสดงให้เห็นว่ามุมมองของความรักในแต่ละคนมันแตกต่างกันมากแค่ไหน
ช่วงนี้ฝนตกบ่อยมากดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะ^^
ปล. เดี๋ยวมาดิทคำผิดค่ะ (ถ้ามีนะ)
 

THEME : G Minor!

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

108 ความคิดเห็น

  1. #108 กระต่าย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กันยายน 2556 / 21:54
    อยากอ่านต่อจังเลยค่ะ ><
    #108
    0
  2. #107 pasnsg (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2555 / 22:04
    จุงน่าสงสารอ่ะจุนนี่ชอบตอกย้ำจุงมากๆเลย T - T

    ทำไมไม่บอกไปล่ะห้ะะะะะะะะะ ถ้าแกบอกไปตั้งแต่แรกอาจจะสมหวังก็ได้ - 3 -

    คู่คยูแซงก็หวานกันเหลือเกินนนนน ~
    #107
    0
  3. #96 ณัฐชาดา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2555 / 10:53
    เฮ้ยๆๆๆๆๆๆๆๆทรมานใจเหลือเกินสงสารจุงจ๋ามากมายเมื่อไหร่จุนนี่จะหันมาสนใจความรู้สึกพี่สักที

    แจจุงให้คำแนะนำได้ถูกใจมากๆเลยอ่ะ

    " ถ้ารักเขาจริงก็ต้องแย่งมาให้ได้"

    ไรเตอร์มาต่อเร็วๆน่ะค่ะสู้ๆๆๆค่ะ
    #96
    0
  4. #95 aor22 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2555 / 23:42
    สงสารจุงจังแฮะ เมือไรจุนนี่จะหันมาให้ความสำคัญบ้างนะ
    แต่ก็แอบเห็นด้วยกับแจ ต้องแย่ง!!!!!!!!!!!!!
    แย่งมาให้ได้นะจุง อิอิ
    #95
    0
  5. #94 choco (แม่จุนนี่ ^^) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2555 / 13:23
    นับวันลูกเขยยิ่งน่าสงสารขึ้นเรื่อยๆ น่าเห็นใจจริงๆ น้องไม่มีเวลาให้ ข้าวปลาก็ไม่ได้กินด้วยกัน แต่กระนั้นจุงก็ยังสู้รอ สู้ถามไถ่ลูกจุนนี่ของเจ้ตลอด สุดท้ายต้องไปหาที่พึ่งทางใจซึ่งก็คือหนูแจ หนูแจแนะนำถูกต้องแล้วล่ะ ต้องสู้ซักครั้ง เจ้เอาใจช่วยนะจ๊ะ ส่วนลูกสุดที่รักของเจ้ตอนนี้หนูรู้แล้วรึยังละจ๊ะว่าใครให้ความสำคัญหนูมากกว่ากัน ^^ คยูแซงหวานอีกเช่นเคย
    #94
    0
  6. #93 Kim ss (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2555 / 13:23
    แสดงตัวว่าได้อ่านแล้วนะ เดี๋ยวมาเม้นต์ให้อีกทีนะจ๊ะ สนุกมาก ^^ ใช่แล้วจ้ะ All is fair in love and war ในสงครามและความรัก ใครดีใครได้ จุงกี้เดินหน้าเลยลูก ลองดูซักตั้ง ถ้าผิดหวังอย่างน้อยเราก็ได้พยายามถึงที่สุดแล้ว ดีกว่านั่งดูน้องจากไปโดยที่ยังไม่ได้ทำอะไร สู้ๆ งานนี้แม่ยายเชียร์เต็มตัว ฮิ้วววววววว ตอนนี้เลยเงียบเหงากันไปทั้งคนพี่คนน้อง คนนึงก็แอบรักข้างเดียว อีกคนก็หลง (คยูพูดถูก จุนนี่แค่หลงโบอานูน่าเท่านั้นเอง) งานนี้โบอาจะไม่อยู่เป็นโอกาสดีที่จุงจะบอกความในใจ จุนนี่ก็เหมือนกัน ช่างยม่ได้สนใจเลยว่าใครที่รักและห่วงใยมาตลอด ลองดูคนใกล้ๆตัวซิจ๊ะลูกแม่ ว่าแต่ใครจะยังไง คยูแซงก็หวานกันไม่เคยเปลี่ยน ^^ สงสารจุงจังเลย T_T (หลายอารมณ์จังเลย)

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 26 กรกฎาคม 2555 / 15:06
    #93
    0
  7. #92 nujeab (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2555 / 13:00
    จุงน่าสงสารจัง

    แต่จุงจ๋าลองสู้ดูสักครั้ง พยายามให้ถึงที่สุด อย่างที่แจจุงบอกนะ รีดเดอร์เอาใจช่วย

    แต่ดูเหมือนจุงคงไม่ต้องรอนานเพราะ “... โบอานูนาจะไปทำกิจกรรมต่อที่อเมริกา” จุงอย่่าปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือนะ



    ไรเตอร์สุ้ๆๆๆ

    #92
    0
  8. #91 _สายลม_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2555 / 00:50
    นึกว่าเรื่องจะคลี่คลายหลังจากที่ทุกคนในวงรู้แล้วว่าคุณลีดแอบรักมักเน่ แต่ที่ไหนได้ เง้ออออออออออ
    หนักกว่าเก่าอี๊กกกก!!!!!  ตอนนี้จุนนีประกาศตัวเป็นแฟนกับโบอานู่น่าแล้วด้วย
    จุง ต้องทำอะไรซักอย่างแล้วนะ ไม่งั้นมันต้องแยลงแน่ๆ
    จุนนี่ก็เหมือนกัน มองคนใกล้ตัวบ้างซิคะเบบี๋ พี่เค้าเจ็บจะแย่แล้ววววววววววววววว TT__TT
    ไรเตอร์สุ้ๆ ไรเตอร์สู้ตาย มาอัพอีกนะค้า
    #91
    0
  9. #90 KawaIiiii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2555 / 21:32
    เรื่องนี้นี่จุงโดนเอาคืนหรือป่าวนะ == (เรื่องอื่นทำกับน้องไว้เยอะนี่นะ) น่าสงสารแ้ต้
    #90
    0
  10. #89 love ss501 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2555 / 20:38
    สงสารจุงจังเลย T^T
    #89
    0
  11. #88 choco (แม่จุนนี่ ^^) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2555 / 18:08
    ลูกหนอลูก! ทำไมจุนนี่ของเจ้ถึงไม่เคยรู้อะไรกับใครเค้าบ้างเลยนะ แล้วตอนนี้ยังจะกลายเป็นแฟนกับโบอาไปอีก เจ้ละสงสารพ่อจุงนัก ถึงกับต้องแอบไปร้องไห้คนเดียว กลับมายังเจอภาพบาดใจเข้าให้อีก โอยยยย ไม่ไหวจะสงสาร

    ไรเตอร์มาต่ออีกนะจ๊ะ เจ้จะรอ^^
    #88
    0
  12. #87 Kim ss (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2555 / 17:04
    ไม่มีอะไรจะเม้นต์เลยนอกจากอยากจะร้องว่า...ใจจะขาดแล้วเอ๊ยยยยยยย ใจจะขาดแล้วเอย~ ~ สงสารจุงกี้ลูกเขยใจจะขาด ทำไมจุนนี่ไม่สนใจพี่เค้าได้ขนาดนี้นะ แต่จุงกี้อย่าเพิ่งตัดใจเลยนะ เดี๋ยวแม่ไปคุยกับโบอาให้ (ถ้าจะคุยรู้เรื่องนะ กร้ากกกก ขอโทษจ้ะ! ผิดอารมณ์ไปหน่อย)

    ไรเตอร์มาอัพอีกนะ กำลังสนุกเลย เศร้าจนน้ำตาเล็ด T_T
    #87
    0
  13. #86 nujeab (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2555 / 17:16
    จุงน่าสงสารจัง แอบรักน้องมากมาย แต่น้องไม่รู้สักที กลายเป็นว่าจุนนี่เป็นแฟนกับโบอาแล้วดันพามาเหยียบย่ำหัวใจของจุงกี้ถึงคอนโด โอย..............เศร้า และสงสารจุงจัง





    ไรเตอร์สู้ๆ มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะ





    #86
    0