ยามลมวสันต์หวนคืนสู่ใจ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 11,297 Views

  • 124 Comments

  • 285 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    436

    Overall
    11,297

ตอนที่ 12 : บทที่ 3.3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 898
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    2 ธ.ค. 61

ฟ้าเริ่มสว่างแล้ว หมอกยังลงหนาตา ทิวเขามัวด้วยม่านเมฆสีขาวราวท้องคลื่นกลางเวหา ซานอินหรี่ตาปรือหยัดกายลุกขึ้นนั่ง พอขยับตัวก็ร้องโอยเสียงหลง รู้สึกแสบร้อนทั่วผิวกายจนต้องพินิจดูอย่างถ้วนถี่

สายเสื้อรัดอกถูกเปิดออกกว้าง เผยให้เห็นรอยฝากรักบนเนื้อนวลเป็นจ้ำอยู่หลายจุด ซานอินอกสั่นไหว ทบทวนบทเรียนชั้นต้นก่อนนางจะหมดแรงยื้อผล็อยหลับไป ยิ่งคิดยิ่งพานให้หน้าแดงระเรื่อดั่งกุหลาบต้องหยาดน้ำค้างแรกอรุณ กระจกบานเล็กข้างหัวเตียงฟ้องทุกอย่าง เกิดสิ่งใดขึ้นบ้างในคืนค่ำที่ผ่านมา นิ้วเรียวทั้งสองฝั่งขยับชิดปิดหน้าด้วยความอับอาย นางไม่คิดไม่ฝันมาก่อนว่า บุรุษผู้แสนเงียบขรึมอย่างเผิงอวี้ ยามถูกอารมณ์ผลาญใจขึ้นมา จะอ่อนหวานได้ถึงเพียงนั้น   

ว่าแต่มือคู่นี้...

ซานอินลดมือลง จ้องมองแน่นิ่ง ริมฝีปากเม้มเข้าหากัน พลันส่ายศีรษะลบภาพนั้นออกจากความคิด

เจ้า...เจ้านี่มัน!! น่ารังเกียจที่สุดซานอิน ยอมทำให้เขาได้อย่างไร

สายตาคู่งามพิศมองหญิงสาวในกระจกอีกที แลเห็นร่องรอยบนกลีบปากบางถูกบดเคล้าด้วยส่วนเดียวกัน มือเรียวเคลื่อนตามภาพที่เห็นไปทีละจุด ตวัดปลายนิ้วตามแนวเสียดสีของหนวดเครา ผ่านช่วงลำคอระหงไล่ลงต่ำหายไปในสาบเสื้อ นางเห็นหญิงสาวในกระจกยิ้มเล็ก ๆ ดวงตาดำขลับคู่นั้นดูอ่อนหวานกว่านางมากนัก

ประเดี๋ยวก่อน...ผู้ฝากรอยสัมผัสเหล่านี้ไว้ หนีหายไปไหนเสียแล้ว

ซานอินรีบดีดตัวลุกขึ้น พลันรู้สึกโหวง ๆ ในกาย สายตาสะดุดกับเศษผ้าชิ้นเล็กชิ้นน้อยกองอยู่กับพื้น นางคิดอยากตายแล้วเกิดใหม่สักสิบครั้ง แม้เหตุการณ์เมื่อคืนหยินหยางอาจไม่ได้ผสมรวมเป็นหนึ่งก็จริง แต่หลังจากวันนี้ไปนางจะมีหน้ามองเขาได้อย่างไร ซานอินรีบสวมใส่เสื้อผ้าอย่างลนลาน เสียงฝีเท้าก้าวหนัก ๆ รุดเข้ามาใกล้

แต่พอเห็นผู้มาเยือนเข้าจริง ๆ นางก็หมดคำจะกล่าวทักอีกฝ่าย

พี่ซานอิน ตื่นแล้วหรือขอรับ ท่านฮานเก่อสั่งไว้ว่าห้ามปลุก ส่วนนี้เป็นยาทาแผล แล้วนี่คืออาหารเช้าฝีมือพี่ถิงซู เอ่อ...เกือบลืมไปเสียสนิท นางฝากบอกกับท่านเช่นกัน ไม่ให้ด่วนรีบลุกออกจากเตียง พักให้หายป่วยสักสามวันก่อนค่อยกลับเรือน ทางโน้นมีข้า อู่ต้า หานเพ่ย และพี่อันหยงรับผิดชอบหน้าที่แทนท่านชั่วคราว

อี้จิงพูดจาฉะฉานเจือรอยยิ้ม ไม่สร้างความลำบากใจให้นางเลยแม้แต่น้อย เขาเป็นชายหนุ่มวัยสิบหกปีเศษ สังกัดอยู่ในหน่วยพยัคฆ์ขาว อดีตเป็นถึงบุตรชายแม่ทัพแดนใต้ มีใบหน้าคมคายแฝงความหาญกล้า จุดเด่นคือไฝใต้ตาข้างขวา อี้จิงมักมาช่วยงานนางอยู่บ่อย ๆ เพียงแต่ซานอินเอะใจตรงที่ เผิงอวี้บอกกับพวกเขาว่าอย่างไรบ้าง อี้จิ้งถึงดูปกติดีทุกอย่าง ช่างเถอะ...อย่างน้อยเขาก็คิดเผื่อนาง มิให้เป็นที่ครหา

พี่ถิงซูบอกกับข้าว่า ดอกถานฮัวป่าอาจทำให้ท่านคันสักระยะหนึ่ง แต่ห้ามละเลยเป็นอันขาด ลำพังท่านเองคงไม่เท่าไร ผู้อื่นอาจจะติดโรคนี้ได้ แม้ไม่อันตรายถึงชีวิต แต่...มันคงคันจนไม่มีอันจะทำอะไรอี้จิงกล่าวสมทบเพิ่มเติม พลางชี้นิ้วให้นางดูที่ใบหน้า ซานอินพยักหน้ารับพร้อมกับกล่าวขอบคุณ แต่ใจนั้นเดือดราวกับกาต้มน้ำ ผื่นคันจากดอกเถาฮัวป่าหรือเพราะอย่างอื่น นางย่อมรู้ดีแก่ใจ ถิงซูเองก็พลอยไหลตามลมไปกับเขาด้วย นางควรยิ้มต่อหรือร้องไห้ดีกันเล่า     

พี่ซานอินขอให้ท่านหายไว ๆ ท่านฮ่านเก่ออนุญาตให้ท่านพักที่นี่ จะได้ช่วยดูแลเรือนผาหิน เจ้านิลดำกับนิลน้อยด้วยขอรับ

อี้จิง ขอบคุณเจ้าด้วย ยังไงพี่สาวรบกวนให้ใครตัดหน่อไม้หวานมาเพิ่มอีกสักหน่อย เจ้านิลน้อยของเรากินจุนัก

อี้จิงยิ้มกว้าง ตอบรับคำในทันที ได้ขอรับ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ข้าขอตัวก่อน เอาไว้ถ้าพี่ซานอินหายทัน ข้าจะขอสูตรทำอาหารอีกสักสองสามอย่าง กลางเดือนไปแล้วกลุ่มของข้าต้องออกลาดตระเวน

ซานอินส่ายหน้ายิ้มอ่อนใจ แม้ชีวิตผันเปลี่ยนไปมากน้อยสักแค่ไหน ดูเหมือนทุกคนจะปรับตัวได้ ใช้ชีวิตอย่างรู้ค่าเฉกเช่นเดียวกันกับนาง ภายหลังจากอี้จิงกลับไปแล้ว ซานอินเดินมาหยุดอยู่ริมระเบียงหินนอกชานเรือน ทอดมองขบวนม้าขับเคลื่อนไปอย่างช้า ๆ แต่ความจริงนั้นไปไกลเท่าไรมิอาจคาดคะเนด้วยสายตาได้ นางยกมือทาบหัวใจดวงน้อยที่ถูกตีตราด้วยหัวใจอีกดวงหนึ่ง สายลมพัดพลิ้วเรือนผมงามสยายตามแรงพัดผ่าน ปอยผมบางส่วนปลิดปลิวกระทบนัยน์ตาแดงก่ำ มิรู้ว่าเกิดจากลมหรือเกิดจากใจที่อ่อนไหว ต่อให้เวลาล่วงผ่านพบเจอความเป็นตายมากี่มากน้อย นางยังคงกลัวการพรากจากกันเป็นที่สุด

ดวงตาคู่งามแสบร้อน ฝืนยิ้มให้กว้างเพื่อส่งคนเดินทางจากถิ่น มือบางยกขึ้นผสานใต้คางมน กล่าวคำวอนต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวง

ยามจากร้างห่างไกล ความรู้สึกของคนรอ ทรมานกว่าสิ่งอื่นเสมอ อันตัวข้าหลานหลันก็ดี ซานอินก็ช่าง ขอใช้คุณงามความดีที่เคยสร้างสมมา โปรดช่วยคุ้มครองทุกคนในหุบเขาม่านเมฆา ได้เดินทางถึงที่หมายโดยปลอดภัยด้วยเถิด    

เจ้านิลน้อยเพิ่งออกจากโพรงไม้ได้ไม่นาน พากันเดินต้วมเตี้ยมเข้ามาเคล้าคลออยู่ข้างกายนาง หวังช่วยบรรเทาใจที่ทุกข์หนักให้คลายลง ซานอินเบือนหน้ายิ้มพราว ย่อกายรับเจ้านิลน้อยมาอุ้มไว้ พลางชี้ให้มันดูขบวนม้า ค่อย ๆ เลือนลับไปจากสายตา

.

.

ทิ้งท้ายตอน 

ไม่รู้ยังมีคนอ่านไหมน้าาาา ตอนนี้ตัดมาสั้นหน่อยเพราะมันจบบทที่ 3 พอดี
          ซึ่งในบทที่ 4 จะเป็นที่แสดงความเป็นพระเอก เขาทำอะไร ด้านไหน (หลังจากรู้จักนางเอกกันมาเยอะแล้ว) และเป็นช่วงที่ส่งให้ทั้งคู่ห่างกันชั่วคราว พระเอกจะไปร่ำเรียนวิชาจีบสาว ส่วนนางเอกอยู่แบบตามสไตล์สาวผู้มีความสุขกับทุกสิ่งที่ทำ  

หลัก ๆ คือ.....นิยายเรื่องนี้ เน้นบรรยายอารมณ์ ไม่มีบทประชันแย่งชิง ไม่มีพระรองแอบรักนางเอก เนื้อหาจะเน้นเรียบง่าย อยากให้มีความละมุนในความรัก และชีวิตคู่ บางเรื่อง บางประเด็น อาจจะนำข้อมูลจากชีวิตจริงคนเรามาใส่ไม่ให้บทมันดูลอย ๆ เบาเสียจนไม่มีจุดขาย 

เอาไว้...รออ่านว่าคนเขียนจะทำได้ดีแค่ไหน ^____^ ขอบคุณมากนะครับที่อ่าน ฝากติดตาม ขอกำลังใจ และคอมเม้นต์เช่นเคย เพราะมันสำคัญต่อการเขียนมาก สามารถทักท้วงกันได้นะครับ หากตรงไหนทำให้งง ไม่เข้าใจ บอกกันได้ 

ตอนต่อไป เดี๋ยวขออ่านทวนสักพัก ไม่เกินพรุ่งนี้จะลงต่อบทที่ 4 สองตอนย่อย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #54 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 15:47

    เข้ามารายงานตัว ว่ายังตามอ่านอยู่นะคะ

    แต่นาน ๆ จะเข้ามาที

    จะได้อ่านได้อย่างเต็มอิ่ม

    #54
    1
    • #54-1 (@azooii) (จากตอนที่ 12)
      20 ธันวาคม 2561 / 19:04
      ขอบคุณครับ คุณปุญ :)
      #54-1
  2. #40 bigsun1120 (@bigsun1120) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 04:38

    อันนี้รู้สึกพี่ท่านจะนิ่งเรียบแต่ฝาดเรียบนะค่ะ เห็นนิ่งๆแบบนี้ใช่ย่อยนะพี่

    #40
    3
    • #40-2 (@azooii) (จากตอนที่ 12)
      3 ธันวาคม 2561 / 13:36
      ยังไม่ได้เสียครับ แค่เหมือนกับประมาณ...มีซัมติงกันภายนอก ไรต์อาจจะใช้คำกำกวมชวนคิดมากไปเดี๋ยวปรับให้ทีหลังนะครับ
      #40-2
    • #40-3 bigsun1120 (@bigsun1120) (จากตอนที่ 12)
      3 ธันวาคม 2561 / 19:40
      ยังค่ะเกือบๆ แต่รีดหัวร้อนอยากให้รีบเผาไวๆ 555
      #40-3
  3. #39 mummummi (@narm_tip) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 19:43
    ซานอินนนนน เขินนนนนนเผิงอวี้ เห็นนิ่งๆนี่ร้อนแรงเว่อร์
    #39
    1
    • #39-1 (@azooii) (จากตอนที่ 12)
      3 ธันวาคม 2561 / 13:37
      เดี๋ยวรอพ่อหมีกลับมาจากเรียนรู้ก่อนนะ ประเดี๋ยวเจอเผิงอวี้อีกเวอชั่นนึง
      #39-1
  4. #38 Cream (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 19:10

    หวานไหวในอารมณ์มากค่ะดูดีงามไปหมดขอบคุณนะคะ

    #38
    1
    • #38-1 (@azooii) (จากตอนที่ 12)
      3 ธันวาคม 2561 / 13:38
      ขอบคุณนะครับผม
      #38-1