[จบแล้ว/E-BOOK]จอมนางเหนือบัลลังก์ [王位上等]

ตอนที่ 8 : 6#ไร้ซึ่งความลังเล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,142
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 678 ครั้ง
    26 มี.ค. 63



เดี๋ยวก่อนนะพี่สาว หมอที่ใดกัน ข้าหาใช่หมออย่างที่ท่านเข้าใจไม่ ข้าเป็นเพียงแม่ค้าสมุนไพรธรรมดาๆเท่านั้น แล้วนี่เกิดอันใดขึ้นกัน เหตุใดพี่สาวจึงได้มาในสภาพเช่นนี้เล่า”

“ข้าชื่อซือเจี่ยเจ้าค่ะ สามีของข้าเป็นพ่อค้าที่เดินทางมากับคาราวานพ่อค้าแคว้นโม่ว พวกเรากำลังจะเดินทางผ่านเมืองฉางซูเพื่อตรงไปเมืองหลวงฮันหยาง ทว่าบุตรชายคนเดียวของข้าเกิดป่วยกะทันหันจึงได้หยุดพัก แต่จะเหลียวหาโรงหมอแถวนี้ก็ไม่มีเอาเสียเลย ให้คนไปตามหมอในเมืองก็ยังไร้วี่แวว บังเอิญเมื่อครู่นี้ข้าไปพบคนในหมู่บ้านเหม่ยย่งเดินผ่านมา เขาก็บอกข้าว่าท่านรักษาโรคให้หายขาดได้ อย่างนั้นท่านก็ต้องช่วยบุตรชายของข้าได้เจ้าค่ะ ได้โปรดเถิดท่านหมอ หากชักช้ากว่านี้ข้าเกรงว่า....” จบคำสตรีผู้นั้นก็ปล่อยโฮออกมาอีกคำรบช่างน่าสงสารยิ่งนัก

ลี่เซียนซึ่งเป็นคนใจอ่อนเป็นทุนเดิมเห็นคนทุกข์ใจมาเช่นนี้ก็ปฏิเสธไม่ลง ในชาติก่อนถึงนางจะไม่ใช่หมอเป็นเพียงเภสัชกรที่คอยจ่ายยาแต่ก็น่าจะพอช่วยหายาบรรเทาอาการป่วยของเด็กได้บ้างล่ะนะ

 “เอาล่ะๆ พี่สาว ใจเย็นๆก่อน ข้าจะช่วยท่านเองแต่อย่าร้องอีกเลยนะ ไหนลองบอกอาการของบุตรชายท่านมาคร่าวๆสิข้าจะได้เตรียมยาไปถูก”

“บุตรชายของข้าเกิดอาการแน่นหน้าอกและหายใจไม่คล่องเจ้าค่ะ เขาบอกข้าว่ารู้สึกราวกับกำลังจะจมน้ำ”

“หายใจไม่คล่องงั้นหรือ” ลี่เซียนทวนคำ พลางนึกถึงอาการป่วยที่พอจะเป็นไปได้ ก่อนจะรีบเอี้ยวกายไปคว้าถ้วยผสมยาขึ้นมาแล้วหันไปสั่ง

“หลัวเอ๋อร์เจ้ารีบหยิบเฮยจ๋งเฉ่า[1]ป่นกับน้ำผึ้งมาให้ข้าเร็วเข้า”

“ทราบแล้วเจ้าค่ะ”

“อ้อ หยิบขวดน้ำมันหอมระเหยที่ข้าเพิ่งทำเสร็จได้เมื่อวานซืนตรงนั้นมาด้วย”

ซูหลัวใส่ขวดน้ำมันหอมระเหย ขวดน้ำผึ้งและสมุนไพรที่นายตนสั่งลงในถุงผ้าใบเล็ก “นี่เจ้าค่ะคุณหนู เช่นนั้นไปกันเลยใช่หรือไม่เจ้าคะ”

“ไม่ต้อง เจ้าจงรอข้าอยู่ที่นี่ หากหลูจินกลับมาไม่พบผู้ใดแล้วจะวุ่นวายเสียเปล่าๆ ไปไม่นานหรอก”

“แต่ว่า...”

“ไม่เป็นไรหรอกหลัวเอ๋อร์ แล้วข้าจะรีบกลับมา” ไม่รอให้ซูหลัวได้เอ่ยอันใดนางก็เดินตัวปลิวตามสตรีผู้นั้นไปเสียแล้ว

 

ลี่เซียนกึ่งวิ่งกึ่งเดินตามสตรีผู้นั้นไปไม่นานนางก็เห็นคาราวานพ่อค้าที่บรรทุกข้าวของมามากมาย ดูเหมือนว่าพวกเขาคงเป็นพ่อค้าจากต่างแคว้นที่มาค้าขายในแคว้นเยี่ยนจริงๆ

“ทางนี้เจ้าค่ะท่านหมอ” ซือเจี่ยยังร้อนรนกระวนกระวายใจยิ่งนัก

“เลิกเรียกข้าว่าท่านหมอเสียทีเถิดเจ้าค่ะ ข้าเป็นเพียงแม่ค้าขายสมุนไพรเท่านั้น” ลี่เซียนอธิบายอีกครั้ง เกิดนางรักษาไม่ได้แล้วมาโทษนางเอานางไปว่าเสียๆหายๆจะทำเช่นใดกัน

ไม่ทันจะได้ว่าอันใดต่อ จู่ๆก็มีเสียงตวาดก้องออกมาจากกระโจมพักจนร่างของสตรีทั้งสองต้องสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ

“ว่าอย่างไรนะ แม่ค้าขายสมุนไพรงั้นหรือ!!

สิ้นเสียงคำรามก็มีชายร่างสูงใหญ่ทะมึนเดินกระทืบเท้าตึงตังออกมา อาภรณ์ที่เขาสวมทำจากหนังสัตว์หลายชิ้นซ้อนกันจนดูเทอะทะ ผิวพรรณดูกร้านแดดเพราะต้องเดินทางผ่านทะเลทรายอยู่เสมอ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยหนวดเครารุงรัง แววตาดุดันแข็งกร้าวราวกับพญาเสือโคร่งตัวใหญ่ที่พร้อมจะเขมือบเหยื่อตรงหน้าได้ตลอดเวลา

มารดามันเถอะ! หากเขาไม่ได้อยู่ในคาราวานพ่อค้าเช่นนี้ นางคงคิดว่าอีกฝ่ายเป็นโจรแน่

“ข้าให้เจ้าไปหาหมอมารักษาซูเอ๋อร์แต่นี่เจ้ากลับไปพาแม่ค้ามางั้นหรือ สติเจ้ายังดีอยู่หรือไม่ซือเจี่ย!!

“ท่านพี่ แต่คนในหมู่บ้านเหม่ยย่งบอกข้าว่านางรักษาคนป่วยได้นะเจ้าคะ หากมัวแต่รอหมอในเมืองอาจจะไม่ทันการก็ได้นะเจ้าคะ ให้นางช่วยลูกเราเถิดเจ้าค่ะ” ซือเจี่ยพยายามอธิบายทั้งน้ำตา แต่ผู้เป็นสามีก็หาได้ฟังไม่

“ไม่มีทาง ข้าไม่ปล่อยให้สตรีไร้ที่มาที่ไปเช่นนี้มารักษาลูกชายของข้าพร่ำเพรื่อหรอกนะซือเจี่ย อีกเดี๋ยวกุ่ยเซินก็กลับมาพร้อมกับหมอแล้ว รีบไล่นางกลับไปเสีย!” หวูก่ายว่านเทายืนกรานเสียงแข็ง

หวูก่ายว่านเทาพ่อค้าขนสัตว์และผ้าไหมทอมือจากแคว้นโม่วผู้นี้เป็นพวกหยิ่งทะนงในตนเองนัก หากยึดมั่นถือมั่นสิ่งใดแล้วก็จะไม่คิดเปลี่ยน ที่เขายังทำมาค้าขายจนร่ำรวยอยู่ได้ก็ด้วยเพราะเขาเป็นพ่อค้าที่ซื่อสัตย์ต่อลูกค้ามากอย่างยิ่งผู้หนึ่ง ว่านเทาจะนำแต่สินค้าชั้นดีมาขายไม่เคยคิดย้อมแมวเด็ดขาด เพราะเช่นนี้จึงทำให้มีลูกค้าที่มีฐานะในเมืองหลวงรอซื้อสินค้าของเขามากมายโดยที่ไม่จำเป็นต้องพินอบพิเทาผู้ใดเลยแม้แต่น้อย

ลี่เซียนกรอกตาให้ด้วยความเหนื่อยหน่าย บิดาของเด็กดื้อด้านขนาดนี้แล้ว นี่นางควรจะกลับหรือยืนยันจะช่วยต่อดีเล่า ที่เมืองฉางซูนี่มิใช่ว่าไม่มีหมอ แต่เพราะว่ามีน้อยซ้ำคนป่วยไข้ยังมีจำนวนมาก กว่าจะตามหาตัวกันพบมาดว่าเด็กน้อยอาจจะอาการหนักเข้าไปอีก แต่ในเมื่อเขาออกปากไล่ นางก็ไม่อาจหาญหน้าด้านหน้าทนที่จะอยู่ต่อได้หรอกนะ

“พี่สาว ในเมื่อสามีท่านไม่ไว้ใจข้า ข้าก็ไม่มีเหตุผลที่จะอยู่ต่อแล้ว เช่นนั้นข้าขอตัวก่อนนะเจ้าคะ” ลี่เซียนเตรียมจะหมุนกายจากไป แต่ก็ถูกซือเจี่ยรั้งเอาไว้

“อ๊ะแม่นาง เดี๋ยวก่อนเถิดเจ้าค่ะ!

ขณะเดียวกันนั้นผู้ติดตามที่ชื่อกุ่ยเซินก็กลับมาพอดี “นายท่าน นายท่านขอรับ”

“นี่อย่างไรกุ่ยเซินกลับมาถึงพอดี เอ้า ไหนเล่าหมอที่ข้าให้ไปตาม” ว่านเทาหันไปเอ่ยถามลูกน้องคนสนิท

“หามิได้ขอรับ ข้าน้อยไปหาหมอมีชื่อในเมืองหลายท่าน แต่ไม่มีท่านใดว่างเลยขอรับ ด้วยเหตุว่าช่วงนี้คนป่วยเป็นไข้หัวลมกันมากบรรดาเหล่าขุนนางและเศรษฐีต่างก็นัดหมายให้ไปตรวจถึงที่จวนกันตั้งแต่รุ่งสาง ทำให้ไม่มีหมออยู่ประจำที่โรงหมอเลยขอรับ”

“บัดซบ!! ไอ้พวกเห็นแก่ตัว!!” คิ้วเข้มๆของว่านเทากระดิกริกๆ ด้วยความโกรธ “กุ่ยเซินกลับเข้าไปในเมืองอีกครั้ง เจ้าต้องไปพาหมอในเมืองมาให้ได้ หากไม่ได้ก็ไม่ต้องกลับมาให้ข้าเห็นหน้าอีก!

ซือเจี่ยคุกเข่าลงกับพื้นอ้อนวอนทั้งน้ำตา “ท่านพี่ ได้โปรดเถอะเจ้าค่ะ ท่านพี่อาจจะไม่เชื่อถือนางแต่ข้ากลับรู้สึกว่านางต้องรักษาลูกของเราได้แน่ ยอมให้นางเข้าไปดูอาการลูกของเราเถอะนะเจ้าคะ หากชักช้า...” นางเอ่ยได้ยังไม่ทันจบดี สาวใช้นามว่าผิงผิงก็รีบวิ่งออกมาจากด้านในกระโจม สีหน้าหวั่นวิตกอย่างเห็นได้ชัด

“นายหญิง นายท่านเจ้าคะ เร็วเข้าเถิด ยามนี้นายน้อยหายใจไม่ออกจนหน้าเขียวไปหมดแล้วเจ้าค่ะ!

“แย่แล้ว!” ครานี้ลี่เซียนไม่รอให้ผู้ใดอนุญาตอีกนางรีบวิ่งเข้าไปด้านในกระโจมพักทันที ขืนนางยังลังเลชีวิตของเด็กผู้หนึ่งอาจจะหมดสิ้นลง และหากเป็นเช่นนั้นนางจะต้องรู้สึกผิดไปตลอดชีวิตแน่

และทันทีที่เข้ามาถึงลี่เซียนก็พบว่าใบหน้าของเด็กน้อยบนฟูกเริ่มขึ้นสีเขียวคล้ำแล้วจริงๆ “เขาสีหน้าเช่นนี้มานานเพียงไรแล้ว”

“ไม่นานเจ้าค่ะ เมื่อสักครู่นี้เอง”

นางพยักหน้า ปล่อยไว้นานไม่ได้แล้วอาการหนักขึ้นทุกที ลี่เซียนหยิบขวดน้ำมันออกมายื่นให้สาวใช้ผู้นั้นแล้วสั่งการ

“ระหว่างที่ข้าผสมยาเจ้าจงเอาน้ำมันนี่ทาใต้จมูก ลำคอ และหน้าอกของเขาก่อนเร็วเข้า”

“เจ้าค่ะๆ” สาวใช้รีบรับขวดยามาทำตามคำสั่งทันทีระหว่างนั้นแม้จะมีเสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายที่ด้านนอกกระโจมแต่ลี่เซียนก็หาได้สนใจไม่ จิตใจของนางจดจ่ออยู่แต่เพียงผู้ป่วยตัวน้อยตรงหน้าเท่านั้นเอง

 

“ผู้ใดอนุญาตให้นางเข้าไปกัน พวกเจ้ารีบไปจับนางออกมา!! ว่านเทายังคงเกรี้ยวกราดตีอกชกตัวจนวุ่นวายไปทั่ว บรรดาลูกน้องผู้ติดตามทั้งหลายต่างก็ทำตัวไม่ถูกไปไม่เป็น คนหนึ่งสั่งให้เข้าไปจับ ส่วนอีกคนสั่งห้ามไม่ให้ยุ่ง เป็นคนกลางช่างลำบากดีแท้

ฝ่ายซือเจี่ยก็ยังคงกางแขนทั้งสองข้างขวางหน้าสามีและผู้ติดตามที่หน้ากระโจมด้วยสีหน้าแน่วแน่ ริมฝีปากบนและล่างเม้มเข้าหากันแน่นจนแตกมีเลือดซึม

“ไม่ได้เจ้าค่ะ ไม่ว่าเช่นไรข้าก็จะให้คุณหนูท่านนี้รักษาซูเอ๋อร์ ข้าจะไม่ยอมให้ผู้ใดเข้าไปขวางนางเด็ดขาด ข้าเชื่อ เชื่อว่านางจะต้องรักษาซูเอ๋อร์จนดีขึ้นอย่างแน่นอน”

“ข้ามีบุตรชายสืบสกุลเพียงคนเดียวเท่านั้นคือซูเอ๋อร์ ขืนปล่อยให้แม่ค้าไร้น้ำยาเช่นนั้นรักษาแล้วเกิดผิดพลาดขึ้นมาจะทำเช่นไรกัน ถอยไปเดี๋ยวนี้ซือเจี่ย!” ร่างสูงใหญ่พุ่งเข้าหาภรรยาของตนหมายจะจับตัวเอาไว้เพื่อเปิดทางให้คนของตนเข้าไปจับตัวลี่เซียนออกมา

แต่ซือเจี่ยก็ยังคงยืนหยัดขัดขวาง ในระหว่างถูกสามีพยายามกอดรัดฟัดเหวี่ยงพลันเหลือบไปเห็นอาวุธประจำกายของเขาเข้าพอดี ในเมื่อไม่มีทางเลือกอื่นนางจึงตัดสินใจคว้ามีดสั้นที่เหน็บอยู่ที่เอวสามีตนขึ้นมาจ่อที่คอหอยตนเองพร้อมกับขู่เสียงดัง

“หากผู้ใดยังคิดจะขัดขวางนางข้าจะฆ่าตัวตายเสียตรงนี้ ในเมื่อบุตรชายของข้าจะต้องตาย ข้าก็ไม่รู้จะอยู่ไปเพื่ออันใดแล้ว!

ว่านเทาแม้จะเป็นคนพูดจาโผงผางไม่น่าฟัง ทั้งยังหยิ่งทะนงตนไม่เห็นหัวผู้ใด แต่เขาก็เป็นบุรุษผู้ได้ชื่อว่าเป็นสามีที่ดี รักเดียวใจเดียวและรักครอบครัวตนเองอย่างมาก ผู้ใดก็รู้ว่าว่านเทานั้นรักจูฮูหยินมากเพียงไร พอเห็นนางทำร้ายตนเองเช่นนี้เขาก็ใจแทบขาดแล้ว

“ซือเจี่ย คืนมีดนั่นมาให้ข้าเถอะ มันคมมากนะเจ้าอาจจะบาดเจ็บได้นะซือเจี่ย” พลันนั้นท่าทางขึงขังของว่านเทาก็ค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นอ่อนลงไปในทันที

ทว่าพอเห็นสามีเริ่มขยับนางจึงออกแรงมากขึ้น “ข้าบอกแล้วอย่างไรว่าอย่าเข้ามา!

เท้าที่ทำท่าจะเข้าไปห้ามนางหยุดชะงักเมื่อปลายมีดกดลึกเข้าเนื้อของนางจนเลือดไหลซึม

“อย่า! อย่าทำเช่นนี้ คืนมีดนั่นมาเถิดนะ” ผู้เป็นสามีอ้อนวอน

นางส่ายหน้าไปมาช้าๆ สีหน้าของจูฮูหยินแน่วแน่มั่นคงยิ่งนัก “ไม่เจ้าค่ะ จนกว่าท่านพี่จะยินยอมให้นางรักษาซูเอ๋อร์ ข้าก็จะไม่เอาปลายมีดออกจากคอเด็ดขาด” นางยื่นคำขาด

“ได้ ได้ ตามใจเจ้า แต่เอามีดนั่นออกจากคอก่อนเถิดนะ”

“เช่นนั้นพวกท่านจงรออยู่ด้านนอกนี่ หากข้าไม่ยินยอมผู้ใดก็ห้ามเข้าไปเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นท่านพี่จะไม่ได้เห็นหน้าข้าอีกชั่วชีวิต” การยื่นคำขาดของนางในครั้งนี้ทำเอาไม่มีผู้ใดกล้ากระดิกกายทำอันใดอีก แม้แต่หวูก่ายว่านเทาเอง แม้จะขัดใจอยู่บ้างแต่ก็จำใจต้องยอมนั่งรออยู่ด้านนอกแต่โดยดี

 

หลังจากที่เด็กน้อยได้สูดดมน้ำมันหอมระเหยจากเมล็ดเฮยจ๋งเฉาสักพักสีหน้าก็เริ่มดีขึ้น แต่ก็ยังมีเสียงวี้ดดังออกมาจากลำคอเป็นระยะ แสดงว่าหลอดลมยังตีบอยู่ ลี่เซียนจึงเร่งมือกวนยาในถ้วยจนมันเข้ากันดีแล้วจึงรีบสั่ง

“เอาล่ะทีนี้เจ้าค่อยๆประคองเขาขึ้นมาช้าๆ ข้าจะป้อนยา”

“เจ้าค่ะ”

เมื่อสาวใช้จัดท่าทางเขาให้อยู่ในสภาพกึ่งนั่งกึ่งนอนแล้ว ลี่เซียนจึงค่อยๆตักยาจากถ้วยในมืออย่างระมัดระวังก่อนจะจรดไปที่ริมฝีปากเล็กที่ซีดขาวนั่นแล้วปล่อยให้ยาไหลเข้าสู่ปากทีละนิดๆ

เด็กน้อยวัยไม่เกินห้าขวบปีช่างน่าสงสาร คิดแล้วก็นึกถึงยัยน้ำปั่นเด็กหญิงตัวน้อยที่ถูกนำมาทิ้งไว้ที่มูลนิธิพร้อมกับโรคหอบหืดติดตัวมาตั้งแต่กำเนิดยามที่อาการกำเริบนางจะเพ้อหาแต่แม่ไม่ขาดปากน่าหดหู่ยิ่งนัก นางเองก็ทำได้เพียงแค่ช่วยบรรเทาความทุกข์ทรมานนั่นลงบ้าง แต่ก็ไม่จะอาจเติมเต็มบางอย่างในใจของเด็กน้อยได้ ผิดกับเด็กชายผู้นี้ เขามีครอบครัวที่ดีอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นนางก็จะไม่ยอมให้เขาต้องเป็นอันใดไปเด็ดขาด

“เอาล่ะ เท่านี้ก่อน ดูอาการเขาอีกสักพัก หากยังหายใจติดขัดอยู่จึงค่อยป้อนเพิ่ม”

“ทราบแล้วเจ้าค่ะ”

ลี่เซียนยังไม่อาจทิ้งเด็กน้อยออกไปตอนนี้ คงต้องสังเกตอาการของเขาอีกสักหน่อย หากจะกล่าวหาอันใดนางก็รอไปอีกสักเค่อสองเค่อก็แล้วกัน



[1] เฮยจ๋งเฉ่า คือ สมุนไพรเทียนดำ เมื่อนำเมล็ดมาป่นละเอียดผสมกับน้ำผึ้งมารับประทาน 1-2 ช้อนโต๊ะจะช่วยขยายหลอดลมทำให้หายใจได้คล่องขึ้น หรือ นำมาทำเป็นน้ำมันหอมระเหยจะช่วยบรรเทาอาการหอบหืดได้


        TALK: สนุกกันไม๊คะทุกคน ไม่รู้ว่าจะชอบกันไม๊ แอบนอยด์เหมือนกันนะเพราะแนวนี้ก็เป็นอะไรที่ท้าทายไรท์สุดๆกลัวว่าจะไม่ถูกใจหลายๆคน แรกๆอาจจะเป็นพาทของนางเอกเยอะหน่อยนะคะ แต่ต่อจากตอนนี้แหละจะเริ่มมีคนเข้ามาพัวพันกับน้องเซียนเซียนเรื่อยๆละ ต้องติดตามต่อวันเสาร์นี้นะ คนที่สองจะโผล่มาล้าวววว 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 678 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,352 ความคิดเห็น

  1. #709 150221 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 13:36
    สนุกค่ะถึงไม่ใช่หมอถ้าศึกษาก็รักษาคนได้
    #709
    0
  2. #638 Close my eye (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 14:03
    สนุกมากค่ะไรท์
    #638
    0
  3. #526 มุเจิน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 17:10
    สนุกค่ะได้ความรู้ด้วย เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่ะรอติดตามนะคะ
    #526
    0
  4. #351 jaroenrampijitra (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 01:24
    สนุกชอบๆ
    #351
    0
  5. #323 kulyasalin2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 01:09
    ลุ้นระทึกว่าจะได้ช่วยเด็กน้อยรึป่าว ....ความรู้เรื่องสมุนไพรแน่นมากค่ะ
    #323
    1
    • #323-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      31 มีนาคม 2563 / 09:01
      ขอบคุณค่าาา
      #323-1
  6. #151 nuchii675 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 23:04
    หนุกๆ เนื้อเรื่องก้อดูจะท้าทายน่าติดตาม ไรท์มาอัพต่อรัวๆ
    อ้อ รีดว่าอดีตสามีน้องคงจับฉลากตำแหน่ง"เต้"มาแน่ๆดูโง่ๆเน้อไรท์ (ชิส์)
    #151
    1
    • #151-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      28 มีนาคม 2563 / 08:35
      ขอบคุณนะคะ หลังๆจะมีฉากระทึกบ่อยๆแน่นอนนน
      #151-1
  7. #149 NuReader (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 04:47
    ชอบจ้า มาต่อเร็วๆ นะ
    น่าติดตามมากและลุ้นไปกับเซียนๆ ว่านางจะรักษาหายไม๊ ทำให้ตัวเองรวยได้ป่าว
    #149
    1
    • #149-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      28 มีนาคม 2563 / 08:34
      นั่นสิ น้องจะทำอย่างไรให้มีชื่อเสียงขึ้นมาได้ ตามลุ้นต่อปาย
      #149-1
  8. #148 Lingling99 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 22:47
    อ่านแล้วสนุกมาก รอตอนต่อไปนะคะ
    #148
    1
    • #148-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      28 มีนาคม 2563 / 08:34
      ขอบคุณค่าาา
      #148-1
  9. #147 chanchan123 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 19:54
    โกรธพ่อของเด็ก ถ้าไม่สงสารเด็กนะ ก้ออยากให้เซียนเอ๋อร์กลับเลยเหมือนกัน
    #147
    1
    • #147-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      28 มีนาคม 2563 / 08:34
      จริงค่ะ แต่ลูกเค้าอ่ะเนาะ
      #147-1
  10. #146 MuM_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 14:01

    สู้ๆนางเอกต้องสู้เหมือนพวกเราก็สู้
    #146
    1
    • #146-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      28 มีนาคม 2563 / 08:33
      เซียนเซียนของไรท์สู้ชีวิตยิ่งกว่าวันลีอีกค่ะ 555
      #146-1
  11. #145 Emmajung2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 13:02

    กำลังลุ้นเลยจ้า รีบมาต่อนะไรท์จ๋า ดูแลสุขภาพด้วยจ้า ห่วงๆ สู้ๆ
    #145
    1
    • #145-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      26 มีนาคม 2563 / 13:18
      หวัดดีค่า นี่สงสัยวันหลังต้องถามชื่อละคุยกันหลายทีไม่ได้ถามชื่อเลย 5555
      #145-1
  12. #144 GreyEye (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 12:41
    สนุกค่ะ รออ่านนะคะ
    #144
    1
    • #144-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      26 มีนาคม 2563 / 13:17
      ได้เลย วันเสาร์เจอกันน้า
      #144-1
  13. #143 baochompoo2525 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 12:36
    เรื่อยๆสนุกดีค่ะ..
    #143
    1
    • #143-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      26 มีนาคม 2563 / 13:17
      ขอบคุณนะจ๊ะ
      #143-1
  14. #142 puk3005 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 11:49
    สนุกค่า
    #142
    1
    • #142-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      26 มีนาคม 2563 / 13:17
      ขอบคุณนะคับผม
      #142-1
  15. #141 sungkyunglee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 11:32
    ชอบจ้าว่าแต่ใครเปนพระเอกอ่ะ
    #141
    1
    • #141-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      26 มีนาคม 2563 / 11:46
      ม่ายบอก 5555 แต่บอกแค่ว่าน้องมีเนื้อคู่ของตัวเองอยู่แล้วค่ะ เฉลยแล้วจะไม่น่าลุ้น อิอิ
      #141-1
  16. #140 Kwan Kiri (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 11:09
    สนุกมาก ชอบค่ะ
    #140
    1
    • #140-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      26 มีนาคม 2563 / 11:22
      ขอบคุณจ้าตะเอง
      #140-1
  17. #139 กาแฟยามบ่าย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 11:07

    สนุกมากค่ะ อ่านเพลิน นึกภาพตาม เห็นความสมเหตุสมผลของการกระทำของลี่เซียน ชอบมากค่ะ

    #139
    1
    • #139-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      26 มีนาคม 2563 / 11:22
      โอ้วว ขอบคุณที่ชอบค่ะ ไรท์พยายามที่จะเล่าเรื่องเรียบเรียงเนื้อหาให้อ่านง่ายค่ะ เคยไปเจอมาบางเรื่องภาษาดีมากแต่มันอ่านยากเลยรู้สึกว่าแต่งให้เป็นแนวของตัวเองประมาณนี้ดีกว่า เน้นเข้าใจไม่เยินเย้อคับผม
      #139-1
  18. #138 Benjamaspuang (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 10:58
    ชอบมากจ้าขอบคุณ
    #138
    1
    • #138-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      26 มีนาคม 2563 / 11:20
      ขอบคุณค้าบบบ
      #138-1
  19. #137 sangrawee182513 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 10:34

    ชอบๆๆๆๆๆๆhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #137
    1
    • #137-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      26 มีนาคม 2563 / 10:40
      ดีใจที่ชอบกัน นึกว่าจะปิ๋วซะแล้ว
      #137-1
  20. #136 PuLuksame (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 10:28
    ชอบค่ะสนุกมากกกก
    #136
    1
    • #136-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      26 มีนาคม 2563 / 10:40
      ขอบคุณค้าบ ดีใจที่ชอบน้า
      #136-1
  21. #135 Lada29 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 10:02

    สนุก ขอบคุณค่ะไรท์

    #135
    1
    • #135-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      26 มีนาคม 2563 / 10:05
      ขอบคุณจ้าา
      #135-1
  22. #134 pook1819 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 10:00
    ชอบขอร๊าบไรท์อ่านสนุกเพลิดเพลินลุ้นด้วยขอร๊าบไรท์เขียนบรรยายได้ดีขอร๊าบ
    #134
    1
    • #134-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      26 มีนาคม 2563 / 10:05
      น่ารักอ่ะ ขอร๊าบบบบ 555
      #134-1
  23. #133 Sunderat (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 09:50

    สนุกค่ะ มาบ่อยๆนะจ๊ะ ช่วงนี้ออกไปไหนไม่ได้เลย ได้นิยายเรื่องนี้อ่านคลายเครียด ขอบใจจ้ะ^-^

    #133
    1
    • #133-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      26 มีนาคม 2563 / 09:51
      แงงงง ยินดีค่าาา ดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของการกักตัวของทุกคน 555
      #133-1
  24. #132 Veggie23 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 09:37
    สนุกค่ะ รอนะคะ
    #132
    1
    • #132-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      26 มีนาคม 2563 / 09:51
      ขอบคุณค่า
      #132-1
  25. #131 usaonly (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 09:22

    นึกว่าเซียนเซียนจะไม่ได้รักษาน้องซะแล้วดีนะท่ีไม่ถอดใจ ถ้าอาการดีขึ้นท่านพ่อคงจะลดทิฐิลงมาก และอาจได้รางวัลจากการช่วยชีวิตของลูกชายเขาก็ได้ ชอบอ่านนิยายของไนท์นะคะอย่าเพิ่งถอดใจ สู้ ๆ ค่ะ รอพระเอกอยู่นะคะ ตอนนี้ให้น้องได้ทำบุญทำกุศลไปก่อน การได้กลับมาเกิดใหม่ก็เพื่อช่วยเหลือผู้อื่นนั่นเอง ขอบคุณค่ะ

    #131
    1
    • #131-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 8)
      26 มีนาคม 2563 / 09:50
      โอ๊ยยย ยิ้มออกเลย ขอบคุณนะคะ ได้พลังบวกมาแย้ว ฮึบๆๆ
      #131-1