[จบแล้ว/E-BOOK]จอมนางเหนือบัลลังก์ [王位上等]

ตอนที่ 39 : 36#พบหน้ากันอีกครา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,424
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 384 ครั้ง
    24 มิ.ย. 63

 

เช้าวันต่อมาหลานคุนยังคงมาที่ร้านของลี่เซียนแม้จะรู้ว่าปิดด้วยคิดจะมาขอยาบำรุงร่างกายเพื่อนำไปฝากท่านน้าฟ่านหลิงสักชุด ทว่าพอเขามาถึงก็ได้พบกับหยางเหรินอี้ที่มารอนางได้ครู่หนึ่งแล้วด้วยเช่นกัน

“ท่านเป็นผู้ใดกัน” หลานคุนกอดอกยืดกายขึ้นหวังจะข่มขู่ให้อีกฝ่ายเกรงตนเองบ้าง เขาว่าเขาก็ค่อนข้างหน้าตาดีพอตัวอยู่ แต่เหตุใดจึงได้รู้สึกพ่ายแพ้ให้คนคนนี้หลายส่วนนักนะ

เหรินอี้แม้จะเคืองคนตรงหน้าอยู่เล็กน้อยแต่เพราะรู้จากเส้าเฉิงแล้วว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ใดจึงไม่ได้แสดงสีหน้าไม่พอใจออกมา

“แล้วเจ้าเล่า ก่อนที่จะถามผู้อื่นเจ้าต้องแนะนำตนเองมาก่อนรู้หรือไม่ แล้วเท่าที่ข้าดูจากลักษณะท่าทางเจ้าอายุอานามก็น่าจะเท่าๆเซียนเซียนกระมัง”

พอได้ยินเหรินอี้เรียกลี่เซียนอย่างสนิทสนมเช่นนั้นเขาก็เกิดความหวงสหายตนเองขึ้นมา คิดจะมาเกี้ยวพาสหายรักของเขาง่ายๆอย่างนั้นหรือ 

ฮึ ไม่มีทาง ต้องผ่านด่านเขาเสียก่อน

“ข้าอี้หลานคุนบุตรชายใต้เท้าอี้แห่งเมืองฉางซู เจ้าล่ะ” หลานคุนพยายามคุมเสียงให้ทุ้มต่ำดูน่าเกรงขาม แต่ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็ดูจะน่ารักมากกว่าน่ากลัว

เหรินอี้ยิ้มจางๆ “ข้าหยางเหรินอี้ บุตรชายของพ่อค้าผ้าไหมแคว้นจ้าว”

หลานคุนร้องหึในลำคออย่างดูถูก “พ่อค้าผ้างั้นหรือ กระจอกนัก”

“กระจอก? ขอคำจำกัดความคำว่ากระจอกของเจ้าหน่อยได้หรือไม่เล่า”

“กระจอกก็คือกระจอก จะมีความหมายอันใดได้อีก”

หางคิ้วเข้มกระตุกน้อยๆ ในใจก็พยายามข่มความโกรธเอาไว้ว่าอีกฝ่ายคือสหายของลี่เซียน จึงเลือกที่จะหันหนีไปอีกทางเสีย

“ช่างเถอะ ข้าไม่อยากเถียงกับเด็ก”

คนที่ถูกว่าตอกกลับทันใด “เจ้าว่าผู้ใดเป็นเด็กกัน!”

“ผู้ใดยอมรับก็ย่อมเป็นผู้นั้นแหละ”

“หนอย...” หลานคุนโกรธจนหน้าแดงคว้าพู่กันขึ้นหมายจะเขวี้ยงใส่คนตัวสูงให้หายโมโห ทว่าคนที่เป็นสาเหตุของเรื่องก็เดินลงมาจากชั้นสองพอดี

“เหรินอี้ ท่านมานานแล้วหรือเจ้าคะ” พลันเหลือบไปเห็นสหายที่ยืนถือพู่กันค้างก็ถลึงตาใส่ “อ๊ะ!หลานคุนจะทำอันใดน่ะ”

ด้วยกลัวจะถูกลี่เซียนดุว่าไปยุ่งจุ้นจ้านจึงได้ยิ้มแห้งแก้เก้อไป “ห่ะ อ้อ ข้า...ข้าจะเขียนเทียบยาบำรุงน่ะ ข้าจะเอาไปฝากท่านน้าฟ่านหลิง”

“หืม...งั้นหรือ ไหนล่ะเขียนรึยัง ข้าจะช่วยตรวจดูความเรียบร้อยให้”

หลานคุนส่ายหน้าเร็วๆ “ยังๆ พอดีว่า...”

“พอดีว่ากำลังข่มขู่ข้าอยู่จึงไม่ทันได้เขียน” เหรินอี้ต่อถ้อยคำให้จนหลานคุนต้องหันมาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่

“ข่มขู่? นี่เจ้าไปข่มขู่อันใดคุณชายน่ะ”

“ไม่มีๆ เจ้ารีบไปจัดยาบำรุงให้ข้าสักชุดก็แล้วกันนะเซียนเอ๋อร์”

“ได้สิ เจ้ารอสักเดี๋ยวนะ” จากนั้นลี่เซียนก็เดินหายเข้าไปในห้องเก็บสมุนไพร ปล่อยให้สองคนนั่นยืนเขม่นกันอยู่เงียบๆที่เดิม จนกระทั่งลี่เซียนถือห่อยาออกมาสองห่อห่อหนึ่งนางฝากนำไปให้เย่วหลิงด้วย เมื่อได้ของที่ต้องการหลานคุนก็จากไปพร้อมกับความหมั่นไส้ที่ยังคั่งค้างอยู่ในใจและได้แต่คิดไว้ว่า

‘ฝากไว้ก่อนเถอะเจ้าลูกคนขายผ้า!”

 

เมื่อครู่พวกท่านมีปัญหากันหรือ ไยคุนเอ๋อร์จึงได้ทำหน้างอเช่นนั้น” ลี่เซียนยังคาใจว่าสองคนนี้ทะเลาะกันเรื่องอันใดแน่

“ไม่มีอันใดหรอก เขาแค่หวงเจ้า”

“หวง! คุนเอ๋อร์น่ะหรือเจ้าคะ”

เหรินอี้พยักหน้ายิ้มๆ “ก็เจ้าเป็นสหายรักของเขานี่ เขาจะหวงสหายรักตนเองก็ไม่เห็นแปลกเลย หากเป็นข้าข้าก็ต้องหวงคนอย่างเจ้าเช่นกัน”

คนฟังขำน้อยๆ “ก็ใช่เจ้าค่ะ หลานคุนเพิ่งหายป่วยจึงไม่ค่อยมีสหาย พอถูกใจข้าเข้าจึงได้ทำตัวติดอย่างกับเป็นเงาเลย ข้าไม่ใช่คนคุยสนุกขนาดนั้นเสียหน่อย”

“เซียนเซียน มีผู้ใดบ้างที่อยู่ใกล้ๆเจ้าแล้วไม่ถูกใจ เจ้าเป็นเช่นนี้นี่แหละดีแล้ว มันคือเสน่ห์ของเจ้าอย่างหนึ่ง แล้วข้าเองก็เป็นหนึ่งในคนที่หลงเสน่ห์นั้นของเจ้าเข้าแล้วรู้หรือไม่”

คนฟังเงยขึ้นมองก็ให้เขินอาย โดนอีกแล้ว นางโดนเขาแทะโลมด้วยสายตาและคำพูดเช่นนี้อีกแล้ว โธ่ ใจเหลวไปหมดแล้วนะคุณชายหยาง ฮือ....

ทั้งคู่เดินหยอกเย้าเคียงกันไปอีกครู่หนึ่งก็ถึงโรงน้ำชาซึ่งเป็นที่หมาย ยามนี้ยังเป็นยามเฉิน[1]คนยังไม่มาก และการแสดงต่างๆก็จะเริ่มในปลายยามซื่อบรรยากาศด้านในจึงค่อนข้างเงียบเชียบพอสมควร

และพอเดินเข้ามาด้านในโรงน้ำชาก็พบว่ามีแขกนั่งอยู่ราวสองสามโต๊ะเท่านั้น มีอยู่โต๊ะหนึ่งที่มีแขกนั่งอยู่เพียงลำพังทว่ากลับมีสาวงามประจำโรงน้ำชายืนส่งยิ้มหวานให้เขาอยู่ตลอดเวลา

“เขานั่งรอเราอยู่ตรงนั้นเซียนเซียน” เหรินอี้ชี้บอกคนข้างๆ

นางมองตามไป ก็เห็นเขานั่งหันหลังอยู่ แต่ว่าก็ว่าเถอะเพียงแค่ด้านหลังเช่นนี้มันกลับทำให้ลี่เซียนรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด

“มาเถอะ” เหรินอี้ชักชวนพลางจับจูงมือลี่เซียนให้เดินตาม ก่อนจะร้องเรียกคนที่นั่งหันหลังอยู่ “รอนานหรือไม่หลิวเฟย”

ชื่อที่แสนจะคุ้นหูทำเอาลี่เซียนหยุดชะงัก นางประมวลผลในสมองเร็วรี่ว่าเมื่อครู่นางได้ยินชื่อผิดเพี้ยนไปบ้างหรือไม่

“เหรินอี้ ท่าน...เรียกชื่อเขาว่าอันใดนะเจ้าคะ” นางถามซ้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

คนที่ถูกถามมีสีหน้าแปลกใจอยู่เล็กน้อย “หลิวเฟย สหายข้าผู้นี้ชื่อจางหลิวเฟยอย่างไรล่ะ”

สิ้นคำของเหรินอี้ คนที่หันหลังอยู่ก็หันหน้ามามองก่อนจะยกยิ้มมุมปากด้วยความเจ้าเล่ห์ “มากันเสียที ปล่อยให้ข้ารอจนเหล้าเกือบจะหมดกาอยู่แล้ว”

ใช่เลย ใช่เขาจริงๆ คุณชายบุปผาที่นางแสนเกลียด โธ่ถัง ยิ่งเกลียดกลับยิ่งได้เจอ อุตส่าห์ขอแล้วเชียวว่าอย่าได้มาพบเจอกันอีกสุดท้ายก็ยังหนีไม่พ้น เฮ้อ เปลี่ยนใจกลับตอนนี้ยังทันหรือไม่

“มาเถอะเซียนเซียน”

ลี่เซียนกัดปากแน่นอยู่ใต้ผ้าขาวบางอย่างจนใจ ได้แต่ถูกเหรินอี้จับจูงมาจนถึงโต๊ะ ยิ่งได้เห็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความยียวนกวนประสาทของคนตรงหน้านางก็ยิ่งเหนื่อยหน่าย

“บอกตามตรงนะคุณชายหยาง ข้าน่ะเคลือบแคลงสงสัยมาตลอดว่าหญิงคนใดหนอที่จะสามารถกะเทาะกำแพงหนาในใจของท่านได้ นึกไม่ถึงว่าจะเป็นท่านหมอเฉินลี่เซียนผู้เก่งกาจคนนี้” 

หลิวเฟยแสร้งพูดไปอย่างนั้นเองทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่าคนที่เหรินอี้จะพามาคือเฉินลี่เซียน ลางสังหรณ์เขาไม่เคยพลาดจริงๆ เขาคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าต้องได้พบกับนางอีกแน่ๆ แต่ก็ไม่คาดคิดว่าจะพบกันในลักษณะนี้

เหรินอี้เห็นสีหน้างองุ้มและท่าทางเหม็นขี้หน้าหลิวเฟยของลี่เซียนก็ขำออกมาน้อยๆ นี่สหายเขาไปทำอันใดให้นางไม่พอใจกันแน่

“เซียนเซียน ข้ารู้จากปากของหลิวเฟยแล้วว่าพวกเจ้าเคยรู้จักกันมาก่อน แต่เหตุใดเจ้าจึงได้ทำท่ารังเกียจเขานักเล่า เขารังแกอันใดเจ้าหรือบอกข้าได้เลยไม่ต้องเกรงใจ เดี๋ยวข้าจะจัดการเขาให้เอง”

“เอ้าคุณชาย นี่ข้ายังไม่ได้ทำอันใดนางเลยแม้แต่น้อยนะขอรับ เหตุใดจะมาจัดการข้าเสียแล้วเล่า”

“ก็แล้วเจ้าทำอันใดนางไว้เล่า”

“โธ่ ข้าก็บอกท่านอยู่นี่อย่างไรเล่าว่าข้าไม่ได้ทำอันใดเลย”

ลี่เซียนถอนใจเบาๆ สวรรค์คงกำหนดเรื่องเหล่านี้ไว้แล้วกระมัง ไม่เช่นนั้นเรื่องทุกอย่างคงไม่บังเอิญขนาดนี้แน่ๆ

“ช่างเขาเถิดเจ้าค่ะ มีท่านอยู่ข้าก็ไม่กลัวอันใดทั้งนั้น เขาก็แค่บุรุษเจ้าสำราญเทียวแจกขนมจีบหญิงสาวทั่วแคว้นไม่เคยคิดจะจริงใจกับผู้ใดไม่ต่างกับไม้หลักปักเลนซึ่งข้านั้นเกลียดคนประเภทนี้นักหนา แต่แค่ท่านรับปากว่าจะจัดการเขาหากเขามาก่อกวน เท่านี้ข้าก็พอใจแล้วเจ้าค่ะ” 

“หา” หลิวเฟยถึงกับอ้าปากหวอ ทว่าเหรินอี้กลับถูกใจยิ่งนักอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาจนเต็มเสียงอย่างที่แม้แต่เส้าเฉิงก็ยังไม่เคยได้ยินมาก่อน

“ฮ่าๆ ได้สิได้ แค่เพียงเจ้าบอกมาคำเดียวรับรองว่าข้าจะจัดการเขาจนเจ้าจะพอใจ”

“คุณชาย! ไยจึงเชื่อฟังนางมากกว่าข้าเล่า ข้ารู้จักท่านมาก่อนนางหลายปีเสียอีกนะขอรับ”

“ทำอย่างกับข้าไม่รู้จักเจ้าเช่นนั้นล่ะหลิวเฟย หลายปีที่เจ้าว่ามาข้าเองก็ไม่เห็นว่าเจ้าจะลงเอยกับหญิงใดจริงๆนั่นล่ะ”

ครานี้หลิวเฟยได้แต่อ้าปากพะงาบๆก่อนจะหัวเราะออกมาบ้าง สองคนนี้ช่างเหมาะสมกันเสียจริง คนหนึ่งว่าอีกคนหนึ่งรับ ดูสิรุมเขาคนเดียวเสียจนมุม ดูท่าว่าเหรินอี้ไท่จื่อคงได้พบคนที่จะทำให้ตนเองไม่ต้องทนอ้างว้างเดียวดายอีกต่อไปแล้วสินะถึงได้รังแกเขาถึงเพียงนี้

ดีจริงๆ นับว่าเป็นเรื่องที่ดีมากจริงๆ

 

หลังจบงิ้วไปหนึ่งองค์หลิวเฟยก็ขอตัวกลับก่อน เขาอ้างว่าต้องเร่งเตรียมการที่จะเดินทางกลับแคว้นจ้าวในวันพรุ่งนี้ ซึ่งแท้จริงแล้วเขาต้องไปพบคนของแม่ทัพใหญ่เสวียนตามนัดแทนเหรินอี้เรื่องแผนการบุกเข้าตีแคว้นเยี่ยนในอีกไม่นานนี้แล้ว

ส่วนลี่เซียนกับเหรินอี้ พอคณะงิ้วเล่นจนครบพวกเขาก็ออกจากโรงน้ำชาไปเดินเล่นกันในตลาด บรรยากาศยามค่ำคืนของเมืองฉางซูงดงามไม่แพ้ที่ใด แสงไฟสว่างไสวไปทั่ว ผู้คนต่างพากันเดินเที่ยวชมกันขวักไขว่ ทว่าภาพที่ดูโดดเด่นเสียจนกลบบรรยากาศรอบข้างเหล่านั้นไปก็เห็นจะเป็นภาพของคุณชายหยางผู้สง่างามที่เดินเคียงข้างไปกับคุณหนูเฉินผู้เลื่องชื่อด้านสมุนไพรผู้นั้น

ถึงแม้นางอาจจะมีตำหนิอย่างรอยแผลเป็นบนใบหน้า แต่ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนนั้นกลับดึงดูดให้ผู้คนหลงใหลได้อย่างไม่ยากเย็นเลย และด้วยจิตใจเมตตาเอื้ออารีของนางผู้ใดต่างก็รักใคร่เอ็นดู แล้วเช่นนี้จะต้องงดงามเป็นหนึ่งในใต้หล้าไปเพื่ออันใดในเมื่อนางก็งดงามด้วยตัวนางเองอยู่แล้ว

หากจะบอกว่าคนทั้งคู่นั้นช่างเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยกก็คงไม่เกินไปนัก

“ดีนะที่เจ้าคาดหน้าเอาไว้ ไม่เช่นนั้นข้าคงไม่อาจทำใจไม่ให้หึงหวงเจ้าได้แน่ ดูสิ เท่านี้บุรุษหลายคนก็ยังมองเจ้าตาเป็นมัน” เหรินอี้เอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มๆ

“หืม...เราเป็นอันใดกันจึงต้องมาหึงหวงด้วยเจ้าคะ” นางว่าพลางผินหน้าไปทางอื่นด้วยกลัวว่าเขาจะเห็นใบหน้าที่แดงก่ำของนางเข้า

คำว่า ‘หึงหวง’ ที่เขาเอ่ยมันช่างชวนให้หัวใจของนางคันยุบยิบไปหมด บุรุษผู้นี้ขยันหยอดให้นางต้องเขินอายเสียจริง หากเขามีลักษณะคล้ายหลิวเฟยจอมเจ้าชู้ผู้นั้นนางคงไม่ยุ่ง แต่เพราะนางเชื่อลางสังหรณ์ตนเองว่าเขาจะไม่หลอกลวงนางอย่างเช่นคนรักเก่าในชาติก่อนอีกนางจึงยอมเปิดใจให้เขาเข้ามา

ทว่านางเองก็ต้องเผื่อใจเอาไว้บ้าง เกิดสิ่งที่หวังไม่เป็นอย่างหวังนางก็คงไม่อาจทนได้อีกแล้ว หัวใจของนางไม่แข็งแรงปานนั้น

“นี่ข้าบอกรักเจ้าไปแล้วนะเซียนเซียน เจ้ายังไม่รับเอาความจริงใจข้าไปอีกหรือ”

ลี่เซียนหันกลับมามองเขาทันใด แต่พอสบสายตาเข้ากับเขานางก็เขินไปหมดจนต้องเดินหนี “ไม่รู้ไม่ชี้เจ้าค่ะ”

“อ๊ะ! เดี๋ยวสิเซียนเซียน รอข้าด้วย!” ขายาวๆจำต้องรีบจ้ำตามนางไป คืนนี้เขามีความสุขมากจริงๆ

หลังจากเดินชมตลาดจนเหนื่อยเหรินอี้กลับยังไม่อยากแยกจากจึงได้สั่งให้เส้าเฉิงไปพาม้ามา พรุ่งนี้เขาก็ต้องออกเดินทางไปแคว้นจ้าวตั้งแต่รุ่งเช้า กว่าจะได้กลับมาอีกก็ร่วมสัปดาห์เพราะต้องเคลื่อนทัพเรือนแสนข้ามชายแดน หากพานางไปด้วยได้เขาคงทำแล้ว

“นี่อันใดเจ้าคะ?” ลี่เซียนมองอาชาตัวโตที่อยู่ตรงหน้าพลางถาม

“อันใด? ก็ม้าอย่างไร เจ้าเห็นเป็นโหวจื่อ[2]น้อยหรือ”

“ไม่ใช่เช่นนั้นเจ้าค่ะ ข้าอยากรู้ว่าท่านพามันมาด้วยเหตุใด ร้านข้าอยู่ตรงนี้เองเดินไปก็ถึงแล้วนะเจ้าคะ”

เหรินอี้ยิ้มละมุนด้วยความเอ็นดูนาง มือเรียวเอื้อมไปจับมืออีกฝ่ายก่อนจะจับจูงเดินเข้าไปใกล้อาชาตัวโปรด “นั่นก็เพราะข้าจะพาเจ้าไปที่ที่ถึงก่อนที่ข้าจะกลับน่ะสิ”

“อ๊ะ แต่ข้าขี่ม้าไม่ปะ...ว้าย!!” ยังไม่ทันได้ปฏิเสธร่างบอบบางก็ลอยหวือขึ้นไปนั่งอยู่บนหลังม้าอย่างง่ายดาย ก่อนที่ครู่ต่อมาร่างสูงโปร่งก็กระโดดขึ้นไปนั่งซ้อนอยู่ด้านหลังของนาง “เหรินอี้! ข้าไม่เคยขี่ม้านะเจ้าคะ!”

“เจ้าเคยแล้ว แต่เจ้าแค่จำไม่ได้เองต่างหาก” แต่นั่นก็เป็นตอนที่นางเมาสุราน่ะนะ คงจำไม่ได้กระมัง

“หา?”

“กอดเอวข้าไว้เสียสิ ตกจากหลังม้าไปข้าไม่ช่วยหรอกนะ”

“เอ๋?” ไม่ทันได้เข้าใจอันใดเจ้าอาชาตัวใหญ่ก็พุ่งทะยานไปข้างหน้าจนลี่เซียนเผลอโอบเอวเหรินอี้เอาไว้แน่นด้วยความตกใจ ในขณะที่เจ้าของอาชาได้แต่อมยิ้มด้วยความพอใจอย่างไม่อาจห้าม


 

[1] ยามเฉิน คือ ช่วงเวลาตั้งแต่ 07.00 - 08.59 น.

[2] โหวจื่อ หมายถึง ลิง

 

Talk:เป็นยังไงบ้างเลี่ยนกันบ้างมั้ยคะทุกคน 5555 พี่อี้แกไม่เคยจีบใครมาก่อนนะคะบอกไว้ก่อน เนี่ยพอเจอน้องก็จัดหนักจัดเต็มทั้งเต๊าะทั้งหยอด ขยันจริงๆ อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 384 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,352 ความคิดเห็น

  1. #1208 jukji (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 07:34
    พระเอกแน่แล้วใช่ป่ะๆ จะลงเรือละน๊าาาา
    #1,208
    0
  2. #1114 Poonchanit (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 20:13
    มาจีบเขา แต่ก็จะมาตีเมืองเอาแผ่นดินเขาด้วย
    #1,114
    1
    • #1114-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 39)
      24 มิถุนายน 2563 / 20:56
      หมายถึงเหรินอี้ใช่มั้ยคะ เดี๋ยวจะเข้าใจหลังๆค่ะว่าทำไมต้องมาตีเมืองคับผม
      #1114-1
  3. #1102 chanchan123 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 08:45
    จัดไปอย่าให้เสียค่ะพี่อี้
    #1,102
    0
  4. #1095 smile1432 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 07:52
    อห.ไม่เคยจีบใครร จ้าพี่อี้จ้าาา55555
    พี่อี้ พี่อี้ พี่อี้ เท่านั้นน55555
    รอน้าาาาาา
    #1,095
    0
  5. #1094 ใบปอ ใบปอ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 21:13
    ชอบเรื่องนี้มากค่ะไรท์ วนมาอ่านอีกแล้วค่ะ
    #1,094
    6
    • #1094-3 ayuzakijoy(จากตอนที่ 39)
      21 มิถุนายน 2563 / 21:37
      คงไม่มีเล่มงับ หากจะเมตตาไรท์ตัวดำๆรอสนับสนุนอีบุ๊คด้วยน้าาา แหะ
      #1094-3
    • #1094-5 ayuzakijoy(จากตอนที่ 39)
      21 มิถุนายน 2563 / 22:19
      ขอบพระคุณอย่างสูงค้าบบ รักกก
      #1094-5
  6. #1093 beaw02 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 19:18

    ขอบคุณค่ะ
    #1,093
    1
    • #1093-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 39)
      21 มิถุนายน 2563 / 21:16
      ยินดีค่า
      #1093-1
  7. #1092 อณิลธิกา (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 16:50
    งงค่ะ นั่งซ้อนหลังแล้วจะถูกกอดเอวได้ไงคะ
    #1,092
    1
    • #1092-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 39)
      21 มิถุนายน 2563 / 17:17
      ไรท์ว่าแล้วว่ารีดต้องงง 555 นางเอกนั่งหันข้างค่ะตัวเอง นางเอียงข้างเอี้ยวแขนไปโอบเอวพี่อี้ไว้ค่ะ โทษทีน้าไรท์อธิบายไม่เคลียเองค้าบ
      #1092-1
  8. #1091 Taksina_Tangkwa (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 14:04
    งุ้ย...ดีต่อใจ
    #1,091
    1
    • #1091-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 39)
      21 มิถุนายน 2563 / 17:17
      น่ารักอ่ะจิ
      #1091-1
  9. #1089 Sweetsmile2557 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 13:35

    อู้ย....ใจละลาย กรี๊ดมาก อิอิ

    #1,089
    1
    • #1089-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 39)
      21 มิถุนายน 2563 / 17:18
      ขอบคุณค่าาา
      #1089-1
  10. #1088 dokao (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 11:59
    เหรินอี้น่าร้ากกกก
    #1,088
    1
    • #1088-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 39)
      21 มิถุนายน 2563 / 17:18
      น่ารักแล้วรักมั้ยอ่าาา
      #1088-1
  11. #1087 ผึ้งฤดูหนาว (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 11:07

    #ทีมเรือเหรินอี้ จะคงอยู่ตลอดไป
    #1,087
    1
    • #1087-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 39)
      21 มิถุนายน 2563 / 17:18
      ติดมอเตอร์ยังคะ ไม่แรงแซงไม่ได้นา
      #1087-1
  12. #1086 ใบปอ ใบปอ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 10:54
    รออยู่นะค่ะไรท์ รอตอนต่อไปอยู่ค่ะ รอออออออออออออ
    #1,086
    1
    • #1086-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 39)
      21 มิถุนายน 2563 / 17:19
      ขอบคุณค่าาา
      #1086-1
  13. #1085 usaonly (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 10:48

    พี่อี้เราเขาช่างตามใจน้อง นี่จะพาขี่ม้าชมเมืองยามดึกสงสัยไปดูดาวแน่เลย พรุ่งนี้ก็ต้องกลับแคว้นแล้ว คงคิดถึงกันน่าดู สงครามใกล้เข้ามาแล้ว ทำไมเขาไม่เตือนน้องล่ะคะ หรือว่ายังห่างไกลจากเมืองที่น้องอยู่ คงไม่มีผลประทบกับความเป็นอยู่ของน้องมั้ง วันนี้พบคู่ปรับเก่าหลิวเฟย น้องยังเคืองพี่เขายู่ 55 สั่งให้พี่อี้จัดการปราบเขาซะเลย ขอบคุณค่ะ

    #1,085
    1
    • #1085-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 39)
      21 มิถุนายน 2563 / 17:19
      ขอบคุณเช่นกันนะค้าาา
      #1085-1
  14. #1084 2531 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 10:29
    รอออออออออ🤭🤭🤭
    #1,084
    1
    • #1084-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 39)
      21 มิถุนายน 2563 / 17:20
      ขอบคุณคับผมมม
      #1084-1
  15. #1083 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 09:52

    เหรินอี้...หวานจังอ่ะ...รอต่อนะคะ
    #1,083
    1
    • #1083-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 39)
      21 มิถุนายน 2563 / 10:01
      น้ำตาลยังพ่ายแพ้ค่ะ 5555
      #1083-1
  16. #1082 Walai2515 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 09:47
    รอจร้าาา
    #1,082
    1
    • #1082-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 39)
      21 มิถุนายน 2563 / 10:01
      ได้ค่าาา
      #1082-1
  17. #1081 Gunyapark (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 09:42

    รอออออ
    #1,081
    1
    • #1081-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 39)
      21 มิถุนายน 2563 / 09:46
      ขอบคุณค่า
      #1081-1