[จบแล้ว/E-BOOK]จอมนางเหนือบัลลังก์ [王位上等]

ตอนที่ 38 : 35#แม่สื่อเซียนเซียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,074
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 393 ครั้ง
    19 มิ.ย. 63



วันต่อมาลี่เซียนได้ข่าวจากคนของจิงซินว่าเศรษฐีเจิงกลับมาถึงเรือนแล้ว นางจึงสั่งให้หลูจินเฝ้าร้าน ส่วนนางและซูหลัวจะไปที่เรือนของท่านเศรษฐีเจิงเพื่อคุยเรื่องสำคัญ ทว่ายังไม่ทันก้าวขาออกจากร้านหลานคุนก็มาถึงเสียก่อน

“อ้าว นี่พวกเจ้ากำลังจะไปที่ใดกัน วันนี้ไม่รักษาคนหรือ นี่ข้าอุตส่าห์เตรียมตัวมาแต่เช้าเลยนะ” น้ำเสียงเจ้าตัวออกจะเสียดายเล็กน้อย เขาชอบเวลาได้เห็นลี่เซียนตรวจคนป่วยด้วยความเมตตา ซ้ำยังได้ความรู้ต่างๆมากมายนัก

คราแรกลี่เซียนหมายใจจะให้เจ้าตัวกลับไปก่อน แต่ก็คล้ายจะคิดอันใดออก “นี่คุนเอ๋อร์ เจ้าอยากออกไปเรียนรู้นอกสถานที่บ้างหรือไม่ล่ะ”

“หืม...นอกสถานที่? หมายถึงข้างนอกน่ะหรือ” เขาที่ค่อนข้างชินกับคำพูดแปลกๆทวนซ้ำอีกครั้งว่าเข้าใจไม่ผิด

“ถูกต้องแล้ว”

“ได้ ไปสิ”

“เช่นนั้นก็ตามมา”

“อืม” หลานคุนมีสีหน้ามุ่งมั่นรู้สึกตื่นเต้นที่วันนี้จะได้ไปที่อื่นนอกจากร้านของลี่เซียน ทว่ายิ่งเดินเขาก็ยิ่งรู้สึกคุ้นเคยแปลกๆ คล้ายกับว่าเมื่อครั้งยังเด็กครั้งที่ท่านแม่ของเขายังมีชีวิตอยู่เขาเคยมาแถวนี้บ่อยๆ

ลี่เซียนเห็นสหายตนหันไปหันมาทำสีหน้าสงสัยก็อดถามไม่ได้ “มีอันใดหรือ”

“ข้ารู้สึกคุ้นๆแถวนี้จริงๆ”

“เจ้าเคยมาหรือ?”

จู่ๆลี่เซียนก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาบ้าง ลางสังหรณ์บางอย่างผุดขึ้นในใจ หลายวันก่อนที่นางมาเยี่ยมเย่วหลิงทำให้นางได้รู้เรื่องบางอย่างมาว่า แท้จริงแล้วเย่วหลิงกับหลานคุนเคยรู้จักกันมาก่อน แต่นั่นก็นานมากแล้วถึงเย่วหลิงจะจำได้ไม่เคยลืมแต่คนที่สูญเสียมารดาไปและป่วยไข้มานานหลายปีคงจะหลงลืมไปเสียแล้ว

ก่อนหน้านี้นางก็อยากให้ทั้งคู่ได้พบกันเผื่อจะได้รื้อฟื้นความทรงจำดีๆต่อกัน แต่เย่วหลิงเองยังไม่พร้อมที่จะพบหน้าเขานางจึงต้องพับเก็บความคิดนี้ไป มาวันนี้นางคิดว่าเย่วหลิงคงพร้อมที่จะพบหน้าหลานคุนแล้ว ไม่แน่ว่านางอาจจะได้ผูกวาสนารักให้หลานคุนกับเย่วหลิงก็เป็นได้

“อืม ข้ารู้สึกเช่นนั้นจริง ข้าจำได้ลางๆว่าข้าเคยมาแถวนี้กับท่านแม่น่ะ”

เข้าทางแล้ว ลี่เซียนถึงกับลอบยิ้มใต้ผ้าขาว วันนี้อาจจะมีอันใดดีๆให้นางเห็นก็ได้ แค่คิดก็ไม่อาจหุบยิ้มได้เลยจริงๆ

กระทั่งคนนำทางพาพวกนางมาถึงหน้าทางเข้าเรือนของเศรษฐีเจิง หลานคุนถึงกับตาโตปากอ้าหวอ

“ข้าจำได้แล้วเซียนเอ๋อร์! ที่นี่คือเรือนของเศรษฐีเจิงสามีท่านน้าฟ่านหลิงสหายของท่านแม่นี่เอง”

ในขณะเดียวกันนั้นเองหญิงสาวหน้าตาน่ารักชวนมองคนหนึ่งวิ่งออกมาด้วยสีหน้าดีใจนางมัวแต่มองลี่เซียนจนไม่ทันสังเกตว่าวันนี้มีแขกเพิ่มมาอีกหนึ่งกำลังยืนมองนางด้วยสายตาตกตะลึง

“ท่านพี่มาแล้วหรือเจ้าคะ!” เย่วหลิงที่ยามนี้ใบหน้ากลับมางดงามดังเดิมยิ้มกว้างด้วยความดีใจ

ลี่เซียนเอื้อมมือไปลูบแก้มอีกฝ่ายอย่างนึกเอ็นดู นางคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าเย่วหลิงซึ่งมีโครงหน้าที่พอเหมาะพอเจาะขนาดนี้จะไม่น่ารักไปได้อย่างไร ไม่งามก็ไม่ได้แปลว่าจะไม่น่ามอง ของสวยๆงามๆมองเพียงชั่วครู่ชั่วยามก็น่าเบื่อ แต่สิ่งใดที่มันพอเหมาะพอดีมันก็จะชวนมองอยู่ร่ำไป อีกฝ่ายก็แค่เป็นคนที่ไม่มั่นใจในตนเองเท่านั้น เย่วหลิงน่ะชอบพูดว่าตนเองขี้ริ้วจนไม่คู่ควรจะเข้าไปคุยกับสหายนาง แล้วดูสิยามนี้ทำเอาเขาตาค้างไปแล้วยังไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ

“ไม่เจอตั้งหลายวันผิวหน้าเจ้าดีขึ้นมากทีเดียว ยังทานยาตรงเวลาอยู่ใช่หรือไม่”

“แน่นอนสิเจ้าคะ ข้าเชื่อฟังท่านพี่อยู่แล้วท่านพี่ก็รู้ อ้อ แล้วก็วันนี้ท่านพ่อท่านแม่กลับมาพร้อมของฝากจากต่างเมืองมากมายข้าอยากให้ทะ...”

ปากเล็กอ้าค้างพูดไม่จบประโยคเมื่อมองเห็นแล้วว่าลี่เซียนพาผู้ใดมาด้วย พลันนั้นพวงแก้มที่ยังมีรอยผื่นจางๆก็ซับสีเลือดราวกับผลผิงกั่ว[1]

หลานคุนก้าวเท้าเข้ามาใกล้ๆคนที่ยังยืนอึ้งก่อนจะเรียกเสียงเบา “หลิงเอ๋อร์ใช่หรือไม่”

“คุณ...คุณชาย”

“ใช่แล้ว เจ้าคือเย่วหลิงบุตรสาวของท่านน้าฟ่านหลิงแน่ๆ ข้าจำเจ้าได้!

เย่วหลิงได้ยินเช่นนั้นก็ดีใจจนแทบร้องไห้ สิ่งที่นางกลัวที่สุดไม่ใช่การได้พบหน้าเขาแล้วเขาจะรังเกียจ แต่นางกลัวว่าเขาจะจดจำนางไม่ได้ต่างหาก

“ท่านพี่จำข้าได้”

“แน่นอนสิ ข้าจำได้หมดเลยล่ะว่าเมื่อก่อนเราไปเล่นซนอันใดกันมาบ้าง เพียงแต่พอเกิดเรื่องร้ายๆมากมายขึ้นข้าก็แทบจะไม่มีกะจิตกะใจทำอันใดเลย เรื่องของเจ้ากับท่านน้าจึงค่อยๆหายไปจากความทรงจำเสียอย่างนั้น”

ลี่เซียนแทบไม่อยากจะขัดจังหวะดีๆของสองคนนี้เอาเสียเลย ความสัมพันธ์ในวัยเด็กเป็นอะไรที่ดีงามสำหรับนางเสมอ แต่ว่างานของนางยังไม่จบคงต้องขอขัดคอสองคนนี้เสียก่อน

“เอาล่ะ เข้าไปคุยต่อด้านในเถอะหลิงเอ๋อร์ ข้ามีเรื่องสำคัญจะต้องคุยกับท่านพ่อท่านแม่ของเจ้า”

“อ๊ะ!จริงด้วยเจ้าค่ะ” เย่วหลิงคล้ายจะรู้ตัวจึงรีบคล้องแขนพี่สาวตนอย่างสนิทสนมแก้เขิน “เช่นนั้นเราเข้าไปกันเถิด”

แล้วทั้งหมดก็เดินเข้าเรือนท่านเศรษฐีเจิงไปโดยมีอี้หลานคุนเดินตามติดไม่ห่าง และไม่ต้องบอกว่าเจ้าตัวมีความสุขเพียงไรที่ได้กลับมาพบคนที่เคยรู้จักกันมานานอย่างเย่วหลิง หลังจากทักทายกันกับเจ้าของเรือนอย่างเศรษฐีเจิงและฮูหยินใหญ่เรียบร้อยก็ปล่อยให้ทั้งสองไปพูดคุยกันตามประสาคนไม่พบกันนานแล้ว ส่วนลี่เซียนยังต้องอยู่พูดคุยเรื่องสำคัญต่อ

จากที่ได้เล่าสาเหตุทุกอย่างให้เศรษฐีเจิงและฮูหยินใหญ่ได้ฟัง ทั้งสองก็ตกใจกับเรื่องที่เกิดอย่างเห็นได้ชัด เพราะไม่คิดว่าเย่วฟางจะคิดร้ายต่อพี่สาวตนโดยใช้วิธีรุนแรงขนาดนี้ แรงจูงใจน่าจะเริ่มต้นมาจากที่ฮูหยินรองซึ่งเป็นมารดาแท้ๆได้ตายจากไปตั้งแต่นางอายุได้เพียงห้าขวบ แม้ทุกคนในเรือนรวมถึงเย่วหลิงซึ่งเป็นพี่สาวจะดีกับนางแต่ก็ไม่วายจะเกิดความน้อยใจและริษยาที่ซ่อนลึกอยู่ใต้ก้นบึ้งของจิตใจ มีหลายครั้งที่นางพยายามหาวิธีกลั่นแกล้งจนเลือดตกยางออก แต่ทุกครั้งเย่วหลิงก็มักจะให้อภัยเสมอ จนมาครั้งนี้ที่เศรษฐีเจิงคิดว่ามันร้ายแรงจนไม่อาจให้อภัยอย่างที่แล้วมาได้อีก จึงได้สั่งให้ขังเย่วฟางไว้ในห้องเก็บป้ายบรรพชนเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ หากยังไม่สำนึกในความผิดก็จะส่งนางกลับไปอยู่กับท่านตาที่เมืองซิ่วเสีย

เย่วฟางไม่เคยต้องถูกลงโทษมาก่อนก็ร้องไห้ฟูมฟายไปขอให้เย่วหลิงช่วยดังเช่นที่แล้วๆมา คนมีเมตตาอย่างเย่วหลิงพอได้เห็นน้องสาวร่ำไห้ก็สงสาร นางไม่เคยโกรธเย่วฟางเลยที่ทำร้ายนาง นางกลับสงสารอีกฝ่ายด้วยซ้ำที่ต้องสูญเสียมารดาไปจนทำให้กลายเป็นคนที่ขาดความรักความอบอุ่น ยามที่เห็นนางได้อยู่กับบิดามารดาอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาก็ไม่แปลกเลยที่อีกฝ่ายจะน้อยใจ เมื่อเป็นเช่นนี้นางจึงได้ขอร้องบิดาว่าหากจะลงโทษเย่วฟางนางก็จะขอรับโทษไปพร้อมๆกันกับเย่วฟางด้วย

เย่วฟางได้ยินได้ฟังคำพูดที่หนักแน่นจริงใจของพี่สาวตนก็สำนึกผิดโขกศีรษะเอ่ยขอโทษเย่วหลิงอยู่ค่อนวันกว่าจะหยุด นางสารภาพว่าตนเองรู้สึกว่าไม่งามเท่าพี่สาวตนเองทั้งๆนางมักจะได้รับคำชื่นชมจากผู้อื่นมากกว่าเสมอ ลี่เซียนได้ฟังจึงได้สั่งสอนเด็กสาวไปว่า หญิงสาวนั้นจะงามเพียงแค่หน้าตานั้นมิได้ จิตใจและอุปนิสัยก็ต้องงดงามไปด้วย

การที่เย่วหลิงมีผู้คนรักใคร่ห้อมล้อมมากมายหาใช่เพราะหน้าตา หากแต่เป็นเพราะจิตใจที่ดีงามและมีเมตตาอยู่เสมอ หากเย่วฟางอยากจะเป็นให้ได้อย่างพี่สาวก็ต้องเรียนรู้การวางตัวและปรับเปลี่ยนความคิดเสียใหม่โดยมีพี่สาวเป็นตัวอย่าง ในเมื่อเย่วฟางสำนึกผิดเช่นนี้ลี่เซียนจึงได้ช่วยขอร้องเศรษฐีเจิงให้โอกาสบุตรสาวคนรองอีกสักครั้งเพราะอย่างไรนางก็ยังเด็กมีโอกาสแก้ตัวได้

สุดท้ายแล้วเศรษฐีเจิงก็ไม่ได้ลงโทษบุตรสาวคนรองตามที่เย่วหลิงและลี่เซียนขอ แต่ก็ได้คาดโทษเอาไว้ หากคราวหน้าเย่วหลิงบาดเจ็บหรือถูกนางกลั่นแกล้งอีกจะส่งตัวนางไปเมืองซิ่วทันที

เรื่องที่เกิดขึ้นคราวนี้ลี่เซียนเองก็ถือว่าได้ทำหน้าที่ตนเองจบแล้ว หลังจากนี้ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องภายในครอบครัวต่อไป ส่วนหลานคุนนั้นไม่ต้องเอ่ยถึงสุดท้ายก็ทิ้งให้นางกลับร้านคนเดียวเสียอย่างนั้น แล้วบ่นนางตลอดทางที่มาว่าอยากให้นางสอนวิชาให้ โธ่เอ้ย พอเจอหญิงสาวที่ถูกใจแล้วก็เช่นนี้ ทิ้งสหายรักไปอย่างหน้าตาเฉย

แต่เอาเถอะ อี้หลานคุนเป็นคนดี เขาก็สมควรได้พบกับคนดีๆที่สามารถอยู่เคียงข้างเขาได้ในยามที่ต้องทุกข์ได้เช่นนี้นางก็ต้องเอาใจช่วยสิจึงจะเป็นเรื่องที่ถูกต้อง

 

ดึกคืนนั้นที่โรงเตี๊ยมนอกเมืองฉางซู การมาถึงของใครบางคนไม่ได้ทำให้หยางเหรินอี้ซึ่งยืนอยู่ที่ริมหน้าต่างห้องหยุดเป่าขลุ่ยอันแสนไพเราะลง ทั้งๆที่หากเป็นยามปกติเขามักจะได้ยินองค์รัชทายาทหนุ่มผู้นี้เป่าบทเพลงที่สื่อถึงความว่างเปล่า อ้างว้าง และโดดเดี่ยวอยู่เสมอ ทว่าบทเพลงที่กำลังได้ยินอยู่นี้กลับชวนให้คนฟังคิดถึงใครบางคนเหลือจะเอ่ย

“กำลังคิดถึงหญิงงามคนใดอยู่หรือพ่ะย่ะค่ะ”

เสียงขลุ่ยอันไพเราะหยุดลง เหรินอี้หันกลับมาหาคนพูดสีหน้าเรียบเฉย “มาถึงฉางซูเมื่อใด”

“อ้าว เป็นกระหม่อมถามพระองค์ก่อน แล้วเหตุใดพระองค์จึงย้อนมาถามกระหม่อมเล่า”

จู่ๆสีหน้าที่เคยเรียบตึงก็แต่งแต้มด้วยรอยยิ้มบางๆ “ไม่รู้สักเรื่องจะได้หรือไม่”

ได้ยินเช่นนี้หลิวเฟยก็เผยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะคลี่พัดในมือออกแล้วเดินเข้าไปใกล้ๆ “ร้อนตัวเช่นนี้ชักอยากจะรู้เสียแล้วว่านางเป็นผู้ใดกันหนอช่างเก่งกาจนัก สามารถกะเทาะกำแพงหนาในใจของพระองค์จนแตกได้”

“เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถอะน่ะ ว่าธุระสำคัญมาก่อนดีกว่า”

หลิวเฟยรู้สึกเซ็งเล็กน้อย มันจะไปเรื่องใดจะสำคัญไปกว่าเรื่องหญิงสาวที่สามารถกุมหัวใจองค์รัชทายาทผู้เย็นชาอีก

“ก็ได้พ่ะย่ะค่ะก็ได้” หลิวเฟยเอ่ยตอบอย่างเสียมิได้ก่อนจะโบกมือไปหาซวี่อี้ จากนั้นม้วนกระดาษสองสามม้วนก็ถูกวางลงบนมือเขาและมันก็ถูกนำไปยื่นต่อให้กับหยางเหรินอี้

องค์รัชทายาทหนุ่มรับมันมาแล้วคลี่ออกดู พลันนั้นมุมปากก็ยกยิ้มอย่างพึงพอใจ “ดีมาก วันมะรืนเราจะเร่งเดินทางกลับแคว้นจ้าวเพื่อไปเตรียมพร้อมสำหรับศึกใหญ่ทันที ครั้งนี้โอกาสที่เราจะยึดเมืองทั้งสามกลับคืนมีสูงมากทีเดียว”

“ดียิ่งพ่ะย่ะค่ะ อีกทั้งยามนี้ราวกับสวรรค์เป็นใจ ในเมืองหลวงฮันหยางรวมถึงอีกสองสามเมืองรอบๆเกิดโรคระบาดอย่างหนัก ที่เลวร้ายไปกว่านั้นกระหม่อมได้ข่าวจากคนของเราว่าองค์รัชทายาทแคว้นเยี่ยนก็ติดโรคร้ายนี้ด้วยเช่นกัน ทำให้เวลานี้จงซุนฮ่องเต้ต้องแก้ปัญหาหลายทางจนหัวหมุน ทั้งเรื่องทะเลาะเบาะแว้งในราชสำนัก เรื่องที่ต้องหาวิธีรักษาโรคระบาดให้กับราษฎร และเรื่องอาการป่วยขององค์รัชทายาท หากเราจะลงมือก็ต้องเป็นช่วงนี้แล้วพ่ะย่ะค่ะ

“เราก็คิดเช่นนั้น ก่อนจะมารอเจ้าที่นี่เราได้สั่งการท่านแม่ทัพใหญ่เสวียนเตรียมความพร้อมเอาไว้ หากได้ผังเมืองทั้งหมดมาเมื่อใดเราจะเคลื่อนทัพข้ามชายแดนมาทันที”

“ว่าแต่เหตุใดพระองค์ไม่ทรงกลับแคว้นจ้าววันพรุ่งนี้เลยเล่าพ่ะย่ะค่ะ”

เหรินอี้นิ่งไปครู่ก่อนจะว่าขึ้น “เรา...เราอยากพาเจ้าไปพบนางก่อน”

หากยามนี้ไม่ติดว่ามีซวี่อี้อยู่ด้วยเขาคงเสียมารยาทขำออกมาดังๆแล้ว องค์รัชทายาทผู้เย็นชาผู้นี้น่ะหรือกำลังเขินอาย หากไม่ได้เห็นต่อหน้าเขาจะไม่มีวันเชื่อเด็ดขาดให้ตายเถอะ

“นางเป็นผู้ใด แซ่ใดหรือพ่ะย่ะค่ะ”

“นาง...เป็นเจ้าของร้านสมุนไพรในเมืองนี้ชื่อว่าเฉินลี่เซียน”

ใบหน้าที่ยิ้มแย้มแข็งค้างในบัดดล หากจะบอกว่าได้ยินผิดไปน้ำเสียงของอีกฝ่ายก็ชัดเจนเสียจนไม่ต้องทวนซ้ำ พัดในมือของหลิวเฟยถูกหุบลงช้าๆพร้อมกับเสียงทอดถอนลมหายใจ เรื่องของเฉินลี่เซียนหรืออดีตพระสนมเฉินอิงเย่วน่ะเขาล้วนแต่ไปสืบมาหมดแล้ว แทบจะไม่มีเรื่องใดเลยที่เขาไม่รู้เกี่ยวกับนาง เพียงแต่เขาเลือกจะไม่พูดไปเท่านั้นเอง

แต่ก็ไม่น่าเชื่อเลยว่าบนโลกนี้ช่างมีเรื่องบังเอิญอยู่มากมายจริงๆ หญิงงามมีมากมายดาษดื่น แต่องค์รัชทายาทรูปงามผู้ปราดเปรื่องกลับมาตกหลุมรักนางเสียได้ ให้ตายสิ

สีหน้าและน้ำเสียงจริงจังของหลิวเฟยทำเอาเหรินอี้รู้สึกแปลกๆขึ้นมา “อย่าบอกนะว่าเจ้ารู้จักนางมาก่อน”

“พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมได้รู้จักนางก็เมื่อเดือนที่แล้วนี่เอง เหตุเพราะนางมาช่วยรักษาอาการป่วยให้ว่านซูบุตรชายของว่านเทาที่คาราวานสินค้าของกระหม่อม จริงๆที่พบกันครั้งแรกกระหม่อมก็เพียงแค่ชื่นชมในความสามารถของนางเท่านั้น แต่แซ่เฉินของนางกลับทำให้กระหม่อมรู้สึกคุ้นเคยอยู่บ้างจึงได้ถือวิสาสะตามสืบความเป็นมาของนางเพิ่มพ่ะย่ะค่ะ”

“อย่างไรรึ”

“กระหม่อมเข้านอกออกในแคว้นเยี่ยนมาหลายปีทำให้รู้จักคนมากมายโดยเฉพาะพวกขุนนางคนสำคัญๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใดในวังหลวง เมืองหลวง หรือต่างเมืองเพียงกระหม่อมออกปากสั่ง คนของกระหม่อมก็จะตามสืบหาข้อมูลมาได้อย่างง่ายดาย รวมถึงเรื่องของคนตระกูลเฉินด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

คิ้วเข้มเริ่มขมวดเข้าหากันแน่นขึ้น “เล่ามาให้หมดหลิวเฟย”

จากนั้นจางหลิวเฟยก็เล่าทุกอย่างเกี่ยวกับเฉินลี่เซียนหรือพระสนมเฉินให้เหรินอี้ฟังทุกเรื่อง และหลังจากที่ได้ฟังอดีตอันน่าสงสารของนางจนจบองค์รัชทายาทหนุ่มก็ถามย้ำว่านางเป็นคนเดียวกันกับเฉินอิงเย่วซึ่งเป็นอดีตพระสนมและบุตรสาวของใต้เท้าเฉินจริงหรือ หลิวเฟยก็ยืนยันว่าเรือนที่นางเคยอาศัยอยู่ก่อนหน้านี้คือเรือนหลินหลิงที่จงซุนฮ่องเต้มีรับสั่งให้พานางมาปล่อยทิ้งไว้จริงๆ เมื่อได้รับการยืนยันจากคนที่มีข่าวสารในมือมากที่สุดและไว้ใจที่สุดเช่นนี้เหรินอี้ก็นิ่งเงียบอยู่เป็นนานกว่าจะอ้าปากเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง

“นางไม่สมควรต้องมาพบเจอเรื่องเช่นนี้เลยจริงๆ”

“กระหม่อมก็เห็นด้วยกับพระองค์เรื่องที่นางถูกครอบครัวตนเองผลักไสไปตกนรกทั้งเป็นไม่พอยังถูกฮ่องเต้ใจสุนัขเช่นนั้นรังแกเสียจนต้องมาตกระกำลำบากอยู่ที่นี่ ยังดีที่นางยังไม่ได้ถวายตัวให้มันไปเสียก่อน ยามนี้นางจึงยังบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่อย่างแน่นอน แต่กระหม่อมกลับยังคาใจเรื่องดวงตาของนางนักพ่ะย่ะค่ะ”

จริงอยู่ที่เรื่องนี้ก็ทำให้เหรินอี้แปลกใจอยู่มากเพราะเท่าที่เห็นดวงตาของนางกลับงดงามสดใสไม่เหมือนคนที่เคยตาบอดสนิทเพราะถูกพิษมาก่อนเลย หากแต่นั่นไม่ได้สลักสำคัญอันใดสำหรับเขาเลยสักนิด

“เราจะไม่มีวันยอมปล่อยให้นางได้กลับไปเจอฮ่องเต้สุนัขผู้นั้นอีก ไม่ว่าอดีตที่ผ่านมานางจะเป็นผู้ใดและเลวร้ายมาเช่นไรเราไม่สนใจทั้งนั้น และเราก็ยังยืนยันตรงนี้ว่าเรารักนางไม่มีทางเปลี่ยนแปลง จบเรื่องนี้เมื่อใดเราจะพานางกลับแคว้นจ้าวทันที เราจะแต่งตั้งนางเป็นหวงไท่จื่อเฟยของเราเพียงคนเดียวเท่านั้น”

เป็นครั้งแรกที่หลิวเฟยได้ยินอีกฝ่ายเอ่ยถึงใครสักคนด้วยน้ำเสียงหวงแหนและรักใคร่ถึงเพียงนี้ ได้ ในเมื่อคนที่เขาให้ความเคารพจากก้นบึ้งของจิตใจรองจากบุพการีทั้งสองมีใจแน่วแน่ต่อหญิงสาวที่ชื่อเฉินลี่เซียนมากเพียงนี้เขาก็จะเป็นกำลังสำคัญช่วยเหลือเหรินอี้ไท่จื่อให้สมหวังเอง



[1] ผลผิงกั่ว คือ แอปเปิ้ล

          TALK: ฮือออ พ่อคุณ พ่อคนดีของน้อง เหรินอี้เป็นผู้ชายที่น่ารักจริงๆค่ะทุกคน ดูสิขนาดได้ยินเรื่องในอดีตของน้องพี่ยังไม่รังเกียจ ไม่รู้จะแสนดีไปถึงไหน เอาค่ะ มาลุ้นกันว่าใครกันแน่จะได้หัวใจน้องไปครองอย่างแท้จริง อะฮิๆๆๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 393 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,352 ความคิดเห็น

  1. #1349 Aeypanrada9464 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 20:46
    โอ้ยยย เหมาะสมกันที่สุด พ่อหยางงงงง
    #1,349
    0
  2. #1228 เมมฟิส (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 11:14
    พี่อี้น่ารัก

    และดูแล้วอุปสรรคเยอะน่าดู
    #1,228
    0
  3. #1090 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 13:47

    ใครก็ได้รักนางจริง ขอไม่ให้เป็นฮ่องเต้ผัวในนามเก่าพอ

    #1,090
    1
    • #1090-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 38)
      21 มิถุนายน 2563 / 17:18
      5555 จริงค่ะ ฮ่องเต้ค่อนข้างเป็นคนเห็นแก่ตัวจริงๆ
      #1090-1
  4. #1080 Close my eye (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 23:07
    เป็นหวงไท่จื่อเฟยเพียงคนเดียวอีกตังหาก เจ้าข้าเอ้ยยย พี่อี้เค้ามาจริง
    #1,080
    0
  5. #1079 kai918 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 22:09
    ไรท์ขาเอาพี่อี้นะคะน้องลี่เซียนต้องเลือกพี่อี้เท่านั้นค่ะ5555
    #1,079
    0
  6. #1078 chanchan123 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 10:57
    พี่อี้สิต้องได้ใจน้อง ตอนแรกก้อหวั่นใจแต่พอได้คุณชายจางช่วยอีกแรง รู้สึกเบาใจขึ้นเยอะ
    #1,078
    0
  7. #1077 warintorn127 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 01:37
    ฮืออออคนดีของน้องง
    #1,077
    0
  8. #1076 nats_tee (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 23:49
    เรืออิเต้อยู่ไหนจะไประเบิดทิ้ง

    น้องต้องคู่กับเหรินอี้เท่านั้น

    คุณค่าที่น้องคู่ควร
    #1,076
    0
  9. #1075 season2012 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 23:39
    ยกป้ายยักษ์เชียร์ทีมพี่อี้ทีมเดียวเท่านั้น...ทีมอื่นๆข้อยบ่สนเด้อๆๆๆ
    #1,075
    0
  10. #1074 Joob-Thidathip (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 20:03
    จากชื่อเรื่องนางเอกต้องคู่กับฮ่องเต้
    #1,074
    0
  11. #1073 Sweetsmile2557 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 19:26

    ลงเรือทีมพี่เหรินอี้....ไรท์อย่าทิ้งบอมเรือพี่อี้นะ......ขอให้ทุกคนร่วมมือกันเจาะเรือฮ่องเต้ หรือจะวางระเบิดเวลานับถอยหลัง อิอิ....เพื่อความสุขของน้องกับพี่อี้....

    #1,073
    0
  12. #1072 Manyrat (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 18:09

    หลิวเฟยอย่าทำเสียเรื่องน่ะ น้องยิ่งไม่ชอบขี้หน้าอยู่

    #1,072
    0
  13. #1071 tigerdog (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 17:17
    มันต้องอย่างนี้ พ่อทูลหัวของบ่าว 55
    #1,071
    0
  14. #1070 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 16:54

    เหรินอี้..สุดยอด

    อย่างนี้คงต้องลงมือพายเรือช่วยพี่อี้สะแล้ว...รอต่อนะคะ
    #1,070
    0
  15. #1069 alece2 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 12:58
    ทีมพี่อี้ๆๆๆๆๆๆๆแว๊บไปต่อเรือรบเหล็กเสริมอาวุธรอบลำเพื่อจมเรือทุกลำที่เข้าใกล้น่านน้ำก่อนน่ะค่ะไรท์ห้ามวางกับดัก/วางระเบิดเรือพี่อี้เด็ดขาดน่ะค่ะหัวใจดวงน้อยๆของรี้ดช่างบอบบางทนรับไม่ไหวกับความสั่นสะเทือน
    #1,069
    1
    • #1069-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 38)
      19 มิถุนายน 2563 / 15:37
      ถถถถ ไรท์สร้างแนวป้องกันให้ทุกเรือแล้วค่ะ จังหวะนี้เรือใครไหวพุ่งทะยานไปก่อน ใครไม่ไหวก็ล่มแน่ๆ ฮึๆๆ
      #1069-1
  16. #1068 alece2 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 12:52
    ไรท์ขาอย่าทำให้รี้ดทุกคนใจสลายเลยน่ะค่ะอย่าให้ตรรกะพี่อี้ดีเกินไปแล้วกลายเป็นพระรองผู้แสนเจ็บช้ำน่ะทำใจรับอีเต้ไม่ได้จิงๆๆค่ะเกลียดๆๆๆคนแบบนี้อ่ะต้องซดมาม่าทั้งโกดังแน่ๆความรักของเซียนเซียนครั้งนี้ไม่รู้ว่าเสด็จพ่อพี่อี้จะขัดขวางยังไงแล้วไหนจะอีเต้เลวอีกเฮ้อๆๆๆแค่คิดก็เหนื่อยสงสารน้องแล้วอ่ะค่ะอุปสรรคความรักช่างใหญ่หลวงยิ่งนักแต่ทั้งหมดนี้คือคือสิ่งที่รี้ดมโนเองล้วนๆอิๆๆๆๆอยากให้มารัวๆถี่ๆค่ะมาสปอยหน่อยยิ่งดีค่ะรอนานมากกกกกกไก่ล้านตัว
    #1,068
    0
  17. #1067 Walai2515 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 12:50
    ลงเรือลำนี้นะไรท์ลำอื่นไม่เอา
    #1,067
    1
    • #1067-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 38)
      19 มิถุนายน 2563 / 15:36
      ไรท์ยื่นไม้พายค่ะ!!
      #1067-1
  18. #1066 Taksina_Tangkwa (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 12:01
    งื้อ...อิเต้ใจสุนัข ต้องไม่ได้น้องไปนะ
    #1,066
    1
    • #1066-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 38)
      19 มิถุนายน 2563 / 15:35
      จะเป็นยังไงต่อน้าาา
      #1066-1
  19. #1065 Emmajung2 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 11:13
    โอ้ยยยยย อีเต้กำลังจะมาเอาน้องไปวังไหม พี่อี้ จะช่วยไม่ให้ไปไหมหนา ลุ้นๆ
    #1,065
    4
    • #1065-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 38)
      19 มิถุนายน 2563 / 11:44
      นั่นสิเนอะะะ อย่างว่าค่ะพี่เอม อุปสรรครักของเซียนเซียนยังไม่จบง่ายๆแน่นอน
      #1065-1
    • #1065-3 ayuzakijoy(จากตอนที่ 38)
      19 มิถุนายน 2563 / 15:35
      นางยังไม่ไปไหนหรอกค่ะจะกลับมาหลอกหลอนพี่เอมอีกแน่นอน ฮึๆ
      #1065-3
  20. #1064 Lingling99 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 10:55
    มาช่วยต่อเรือเหรินอี้เป็นเรือเหล็กกันเถอะ เอาแบบใครยิงก็ไม่จม
    #1,064
    1
    • #1064-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 38)
      19 มิถุนายน 2563 / 11:43
      เอาเรือแบล็คเพิร์ลเลยดีมั้ยฮะ อิอิ
      #1064-1
  21. #1063 ฟางหลิน (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 10:11
    ลงเรือลำนี้แหละ ไรท์อย่าคว่ำเรือเรานะ
    #1,063
    1
    • #1063-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 38)
      19 มิถุนายน 2563 / 10:40
      หูยย ไรท์ตัวนิดเดียวจะไปค่ำเรือใครได้งับ
      #1063-1
  22. #1062 ผึ้งฤดูหนาว (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 09:59

    #ทีมเรือเหรินอี้
    #1,062
    1
    • #1062-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 38)
      19 มิถุนายน 2563 / 10:39
      บร๊ะ แม่ยกพี่อี้เยอะจริงไรจริง งานนี้พี่อี้ทิ้งห่างฮ่องเต้ไปไกลเลย
      #1062-1
  23. #1061 piamya (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 09:58

    เชียร์เหรินอี้ค่ะ


    #1,061
    1
    • #1061-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 38)
      19 มิถุนายน 2563 / 10:39
      เดะทำป้ายไฟแจกค่าาา
      #1061-1
  24. #1060 smile1432 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 09:20
    ว่าแล้วว่าต้องเป็นหลิวเฟยยย เนี่ยย พี่อี้รัก พี่อี้หลงขนาดนี้อ่ะะแล้วพี่อี้ก็เป็นคนดีขนาดนี้ จะไม่ยอมให้เป็นพระเอกหรอออ55555555
    ต้องพี่อี้เท่านั้นป่ะะะ555
    รอนะค้าบบบบบ
    #1,060
    1
    • #1060-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 38)
      19 มิถุนายน 2563 / 09:33
      55 ขอบคุณจ้าาา ด่านรักของลี่เซียนยังอีกยาวไกล เอาใจช่วยน้องกัน
      #1060-1
  25. #1059 usaonly (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 09:11

    ไม่เชียร์ใครแล้วนอกจากพี่เหรินอี้คนเดียว ยอมเป็นชายาของผู้ชายท่ียอมมีเมียคนเดียวดีกว่า แถมพี่เขารักและสงสารน้องมาก เขาคงไม่ทำให้น้องเสียใจอีกแน่นอน ขอบคุณค่ะไรท์

    #1,059
    3
    • #1059-2 usaonly(จากตอนที่ 38)
      19 มิถุนายน 2563 / 09:27
      สวัสดีค่ะไรท์ สบายดีนะคะ ทางรัฐท่ีอยู่ก็ไม่ค่อยดีเท่าท่ีควรค่ะมีคนติดโควิทเพิ่มขึ้น อาหารบางชนิดก็ขาดตลาด พี่เองก็ติดแหงกอยู่กับบ้านเหมือนกัน ไม่กล้าออกไปไหน ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่าค่ะ ขอบคุณท่ีคิดถึงกันและคอยดูแลกันและกัน ไรท์เองก็ดูแลตัวเอง และสุขภาพด้วยนะคะ รักนะคะ
      #1059-2
    • #1059-3 ayuzakijoy(จากตอนที่ 38)
      19 มิถุนายน 2563 / 09:31
      แงงง สู้ๆนะคะ รู้ว่าลำบาก อยู่ต่างบ้านต่างเมืองคงเหงามาก ไรท์จะคอยเป็นกำลังใจให้ค่ะ จุฟๆ
      #1059-3