[จบแล้ว/E-BOOK]จอมนางเหนือบัลลังก์ [王位上等]

ตอนที่ 32 : 30#เพราะข้าไม่มีสิ่งใดจะพูดกับท่าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,667
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 511 ครั้ง
    27 พ.ค. 63



“แม่นางบอกว่าแผลเป็นงั้นหรือ อย่างนั้นขอข้าดูหน่อยได้หรือไม่เล่า” เทียนเหิงพยายามบีบนางทางอ้อม หมายใจจะให้นางยอมปลดผ้าบนหน้าออกให้จงได้

นางเริ่มรู้สึกว่าต้องรีบหนีออกจากสถานการณ์เช่นนี้ก่อน จึงตัดสินใจใช้ข้ออ้างว่าจะต้องคุยกับใต้เท้าอี้เรื่องค่าเช่าตึกให้เรียบร้อยเป็นทางหนี

“ขออภัยด้วยเจ้าค่ะ ข้ามีธุระต้องไปทำ ขอตัวก่อน” นางบอกเทียนเหิงก่อนจะหันมาหาหลานคุน “เจ้ารอข้าสักประเดี๋ยว ขอข้าไปคุยธุระกับท่านพ่อของเจ้าสักครู่”

หลานคุนเข้าใจความลำบากใจของสหายตนได้ดีจึงรีบพยักหน้า “ได้ ไปเถอะ”

เมื่อลุกขึ้นนางก็สั่งให้หลูจินและซูหลัวรออยู่ที่นี่ไม่ต้องตามไป จากนั้นนางจึงเดินไปคุยกับพ่อบ้านเซียวแล้วจึงออกไปรอที่ห้องรับแขก

หลังจากที่ลี่เซียนไปรอได้ไม่นานใต้เท้าอี้ก็มาถึง “คุณหนูเฉินมีเรื่องจะคุยกับข้าหรือ”

“ใช่แล้วเจ้าค่ะ ข้าอยากมาคุยกับท่านเรื่องตึกนั่น ท่านต้องการคิดค่าเช่าเท่าใดเจ้าคะ”

“ค่าเช่าอันใดกัน ข้าฝากให้ฟงฉีไปบอกคุณหนูแล้วนี่ว่าข้าไม่คิดเงินท่านสักอีแปะเดียว ท่านจะอยู่นานสักเท่าใดก็ตามแต่ใจท่านได้เลย”

“ไม่ได้เจ้าค่ะ ข้าไม่ชอบเอาเปรียบผู้ใด ขอให้ท่านกำหนดมาเถิดว่าจะเก็บค่าเช่าเท่าใด หรือจะให้ข้าผ่อนตึกนี้ก็ได้เจ้าค่ะ เพราะข้าเองก็ชอบมันมาก เพียงแค่ยังไม่มีเงินมากมายถึงขนาดจะซื้อตึกนั่นได้เท่านั้นเอง”

“คุณหนูเฉิน” ใต้เท้าอี้เริ่มเหนื่อยใจกับความดื้อดึงของนางนัก เขาเองแม้จะไม่ได้ร่ำรวยมากนักแต่ก็ไม่ได้ขัดสน เพียงแค่ตกตึกเดียวเทียบกับการที่นางช่วยชีวิตบุตรชายไม่นับว่ามากไปเลย เขายินดียกให้เปล่าๆเลยด้วยซ้ำ ก็พอรู้หรอกว่านางคงไม่ยอมรับแน่จึงให้นางได้อยู่ไปก่อนแล้วค่อยยกให้อีกที แต่นี่นางก็ยังพยายามจะจ่ายค่าเช่าเขาให้ได้อีก

นางหยิบถุงเงินที่ข้างเอวออกมาวางบนโต๊ะ “หากท่านไม่บอกว่าจะเก็บค่าเช่าเท่าใด เช่นนั้นนี่ก็เป็นค่าเช่าล่วงหน้าเดือนนี้ของข้าเจ้าค่ะ”

“ไยท่านจึงได้ดื้อถึงเพียงนี้นะคุณหนูเฉิน” ใต้เท้าอี้ถอนหายใจอย่างยอมแพ้ก่อนจะหยิบถุงเงินนั่นเปิดออกดู “เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ตึกนั่นก็เก่ามากแล้ว ข้าขอคิดค่าเช่าท่านแค่ครึ่งปีโดยขอแค่หนึ่งในห้าของกำไรที่ท่านขายสมุนไพรได้ต่อเดือนก็พอ เงินในถุงนี้ถือเป็นเดือนแรกเลยก็แล้วกัน ส่วนกำหนดเวลาข้าไม่ขอกำหนดอย่างตายตัว ท่านจะจ่ายเมื่อใดก็ได้และให้จ่ายกับฟงฉีได้เลย เมื่อครบครึ่งปีเมื่อใดตึกนั่นก็จะเป็นของคุณหนูอย่างถูกต้องทันที อย่างนี้ดีหรือไม่”

ได้ฟังเช่นนี้ลี่เซียนก็รู้สึกว่ายุติธรรมดี นางไม่ต้องรู้สึกเกรงใจจนเกินไปส่วนใต้เท้าอี้ก็ไม่ต้องลำบากใจจนเกินไป นับว่ายอมรับได้อยู่

“ได้เจ้าค่ะ เช่นนั้นก็ตกลงตามนี้นะเจ้าคะ”

เมื่อตกลงกันได้เช่นนี้ใต้เท้าอี้จึงยิ้มออกมาอย่างพอใจ ทว่าในขณะที่ทั้งคู่กำลังจะออกจากห้องพ่อบ้านเซียวก็มาตามใต้เท้าอี้ไปพบแขกที่รอพบเขาอยู่ที่โถงรับแขก ลี่เซียนจึงเดินกลับไปที่งานเลี้ยงตามลำพัง

ทว่าพอกลับไปถึงนางก็แทบหยุดเดินไม่ทันเมื่อได้เห็นว่าใต้เท้าหน้ามึนผู้นั้นย้ายที่นั่งจากที่ตนเองมานั่งข้างๆนางพร้อมส่งสายตายียวนมาให้ ส่วนหลานคุนก็ทำได้เพียงส่งยิ้มแห้งๆมาให้นางแววตาสื่อว่า

ขอโทษด้วย ข้าพยายามแล้ว

ลี่เซียนโกรธเสียจนควันแทบออกหู ใต้เท้าผู้นี้มีปัญหาอันใดกับนางนัก อยากรู้จริงๆว่าบุรุษผู้นี้ในน้ำเต้านั้นขายสิ่งใด[1]กันแน่ เขาเองก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่จนต้องหันมาสนใจสตรีกระจอกๆอย่างนางได้เลยนี่ ดูจากอาภรณ์ที่สวมก็รู้ว่าต้องมีฐานะยิ่งกว่าใต้เท้าอี้แน่นอนแล้วจากวัยของเขาคงมีหญิงงามทั่วเมืองหลวงคอยโยนผ้าเช็ดหน้าให้นับสิบผืน แล้วเหตุใดจึงได้มาวอแววุ่นวายกับนางที่เป็นเพียงหญิงขายสมุนไพรซ้ำยังมีใบหน้าเป็นแผลด้วยเล่า

มารดามันเถอะ!! นางชักจะรำคาญจริงๆแล้วนะ

“ยืนนานๆระวังจะเมื่อย มานั่งสิ” จงซุนฮ่องเต้ตบมือลงบนเบาะนั่งส่วนอีกมือก็หยิบจอกสุราขึ้นจิบ ลี่เซียนเหลือบมองไปทางหลูจิน ซูหลัว และซานซูที่อยู่ด้านหลังก็เห็นว่าสามคนนั่นนั่งก้มหน้าไม่ยอมเงยด้วยซ้ำ อุตส่าห์พามาด้วยหวังพึ่งพา สุดท้ายก็พึ่งพาไม่ได้สักอย่าง อย่างว่าล่ะนะ ขนาดหลานคุนเองยังเกรงใจอีกฝ่ายแล้วพวกนางเป็นผู้ใดกันจะกล้าไปหือกับใต้เท้าผู้สูงศักดิ์มากด้วยบารมีได้

ลี่เซียนกรอกตาด้วยความเซ็ง สุดท้ายก็ต้องยอมกลับไปนั่งข้างๆกับเขาอย่างไม่เต็มใจ ได้ อยากนั่งก็นั่งไปที่นี่ไม่ใช่บ้านนางนางจะมีสิทธิ์อันใดไปไล่เขาได้ แค่นางไม่สนใจเสียอย่าง เดี๋ยวรำคาญก็คงลุกกลับไปที่เดิมเอง

นางพยายามไม่สนใจเขาแม้เขาจะนั่งจ้องมาที่นางอย่างจงใจ นางยังคงสรรหาเรื่องโน้นเรื่องนี้คุยกับหลานคุนไปเรื่อยๆ พอหมดเรื่องจะคุยนางก็แสร้งทำเป็นมองนางรำที่อยู่เบื้องหน้า ครั้นพอเบื่อนางรำพวกนั้นก็หันไปหาซูหลัวบ้าง ซานซูบ้าง ไม่รู้เมื่อใดที่ใบหน้าของจงซุนฮ่องเต้ขึ้นเป็นสีเขียวคล้ำและบึ้งตึงราวกับพยัคฆ์ร้าย ในขณะที่ลี่เซียนไม่ได้ทุกข์ร้อนเหล่าขุนนางอีกนับสิบรวมถึงใต้เท้าอี้และบุตรชายกลับเหงื่อซึม สีหน้าไม่พอใจเด่นชัดถึงเพียงนั้นนางก็ยังทำเฉยได้อีกนับว่านางก็จิตแข็งพอตัว

 “เอ่อ...ลี่เซียน เจ้า...เจ้าไม่รู้สึกร้อนๆหนาวๆอันใดบ้างหรือ” หลานคุนส่งยิ้มเจื่อนๆให้นางพลางพยักเพยิดให้นางมองไปด้านหลัง

“หืม...ก็ไม่นี่ ไยข้าต้องรู้สึกอันใดอย่างนั้นด้วยเล่า” นางจงใจเอ่ยให้เขาได้ยิน ครู่ต่อมาเสียงของจอกเหล้าในมือที่กระแทกลงกับโต๊ะดังปังก็ทำเอาบรรยากาศภายในงานเลี้ยงคุกรุ่นขึ้นมาทันที

“เกลียดข้านักหรือจึงได้แสดงออกโจ่งแจ้งออกปานนี้”

สิ้นสุรเสียงเยือกเย็นเหล่าขุนนางทั้งหลายที่รู้ถึงตัวตนของนายเหนือหัวต่างก็พากันลอบกลืนน้ำลายดังเอื้อก ใบหน้าเช่นนี้แหละจะต้องมีเรื่องไม่ดีตามหลังมาอย่างแน่นอน

“ใต้...ใต้เท้าหม่า ข้าคิดว่าท่านคงจะเบื่อนางรำกลุ่มนี้แล้วใช่หรือไม่ เช่นนั้น...ข้าจะให้ซินอวี้มาบรรเลงพิณให้ท่านฟัง...” ไม่ต้องกระดิกกาย ไม่ต้องเอ่ยคำใด เพียงหางตาของจงซุนฮ่องเต้ที่เหลือบมองมา ใต้เท้าอี้ก็จำต้องหุบปากลง

“ใต้เท้าอี้ จะทำบุญไยต้องถามพระ มีของดีอันใดก็นำออกมาเถิด หากใต้เท้าหม่าไม่ชม พวกข้าขอชมเอง” เป็นลั่วเทียนเหิงที่ช่วยให้เรื่องน่าอึดอัดเบาบางลง

นับว่าท่านแม่ทัพทิศบูรพาผู้นี้สามารถรับมืออารมณ์ขึ้นๆลงๆของจงซุนฮ่องเต้ได้ดียิ่งนักสมกับที่เติบโตเคียงบ่าเคียงไหล่กันมาตั้งแต่ยังเยาว์วัย

แต่แม้รอบข้างจะพยายามทำตัวให้สนุกสนานกลบเกลื่อนบรรยากาศมาคุที่แผ่อยู่รอบพระวรกายของฮ่องเต้ได้ แต่คนที่อยู่ใกล้ที่สุดอย่างลี่เซียนกลับเริ่มหนาวๆร้อนๆขึ้นมาบ้างแล้ว ยิ่งบ่าวทั้งสามยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึง พวกเขาหลบลี้หนีห่างจากตรงนั้นไปไกลเสียจนหลังแทบจะชิดกำแพงห้อง

“ข้าถามเจ้าอยู่ เฉินลี่เซียน” เขาเอ่ยเสียงเย็นพลางหมุนจอกสุรากับโต๊ะจนเกิดเสียงครืดๆ

ลี่เซียนกรอกตาขึ้นบนก่อนจะหันมาประจันหน้ากับเขา “ข้าไม่ได้เกลียดใต้เท้าเจ้าค่ะ เพียงแต่ข้าไม่ชอบที่ท่านมักจะบีบบังคับข้าทางอ้อมทุกครั้งที่พบหน้ากัน ท่านชอบที่จะใช้อำนาจข่มผู้อื่น คิดแต่จะให้ผู้อื่นก้มหัวและทำตามที่ท่านต้องการตลอดเวลา คนอื่นอาจจะเคารพท่านให้เกียรติท่านเพราะท่านเป็นผู้บังคับบัญชา ซึ่งนั่นไม่ใช่ข้า ข้าจะนับถือผู้ที่ทำตนน่าเคารพ รู้จักให้เกียรติผู้อื่นเท่านั้น” นางตอบชัดเจนเสียจนคนที่กำลังจะยกสุราขึ้นดื่มอย่างเทียนเหิงต้องชะงักมือ

หากนางรู้ความจริงว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ใดนางจะต้องถอนคำพูดพวกนั้นแน่ เขาคิดก่อนจะยกจอกสุราขึ้นดื่มต่ออย่างไม่ใส่ใจ จริงๆเขาเองก็ไม่ได้เห็นอันใดสนุกอย่างนี้มานานมากตั้งแต่จงซุนฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์ สตรีผู้นี้น่าสนใจยิ่งนักพับผ่าสิ

“ไม่ได้เกลียดแล้วเหตุใดต้องเมินเฉยใส่ข้าด้วย”

“ก็ข้าไม่มีสิ่งใดที่ต้องพูดคุยกับท่าน”

“ตอบตรงดีนี่”

“ข้าเพียงตอบตามที่ใจคิดเจ้าค่ะ”

“เจ้า...” จงซุนฮ่องเต้ถึงกับกัดฟันเสียงดังกรอด มือขาวกำจอกสุราที่ว่างเปล่าแน่นจนเห็นเส้นเลือดที่ปูดโปน นางทำให้เขาทั้งรู้สึกโกรธและรู้สึกพึงใจในเวลาเดียวกัน

เขาโกรธที่นางทำฝีปากกล้าไม่เกรงกลัวต่อหน้าฮ่องเต้ผู้เป็นใหญ่ในแคว้นเช่นเขาทั้งๆที่ไม่เคยมีสตรีคนใดกล้าทำมาก่อน ซึ่งนั่นก็เป็นเพราะนางไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเขาจึงพอทำให้เข้าใจได้อยู่

ในขณะเดียวกันเขาก็ค่อนข้างพึงใจที่นางเป็นคนตรงๆคิดอย่างไรก็พูดเช่นนั้นไม่มีคำว่าเสแสร้งทั้งต่อหน้าและลับหลัง ซึ่งหากนางเป็นเช่นสตรีที่ผ่านๆมาของเขาเขาคงไม่สนใจนางถึงเพียงนี้ เท่าที่เขาพบเจอเหล่าสนมในวังหลังมากมายพวกนางล้วนแต่ร้อยเล่ห์มารยา แววตาไร้ซึ่งความซื่อสัตย์จริงใจและอยากได้ทุกอย่างที่ไม่ใช่ของตนเองจนตัวซีดตัวสั่น ยิ่งเป็นบุตรสาวของเหล่าขุนนางที่ต่างก็พยายามผลักดันเข้าหาเขาเพื่อให้เขาพึงใจเขายิ่งเกลียดชัง เพราะรู้ดีว่าพวกนางเข้าหาเขาเพียงเพราะผลประโยชน์เท่านั้นหาใช่รักแท้ไม่ พวกนางไร้แม้กระทั่งศักดิ์ศรีที่มียอมเปลื้องผ้าต่อหน้าบุรุษเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ และเขาก็รังเกียจคนเช่นนั้นมากที่สุด

ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยพบสตรีสามัญชนที่คล้ายๆกับนางที่ต่างเมืองยามเขาแอบออกมาว่าราชการลับ เขาพบเจอหญิงสาวมามากมายหลายรูปแบบ แต่เฉินลี่เซียนผู้นี้กลับต่างออกไป นางเฉลียวฉลาดและหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีอย่างมีเหตุมีผล และเขาก็จงใจเข้าหานางจริงการที่นางจะนึกหวาดระแวงในตัวเขาก็คงไม่แปลก แต่หากเป็นสตรีคนอื่นคงหวังใช้ประโยชน์จากเขาเพื่อให้หลุดพ้นจากชีวิตที่ยากลำบากไปแล้ว

และสิ่งที่ตราตรึงใจเขาทุกครั้งก็คงนัยน์ตาสีแปลกประหลาดของนางคู่นั้น ยามที่จ้องลึกลงไปมันทำให้เขาอยากรู้ว่าในก้นบึ้งจิตใจของนางนั้นเป็นเช่นไรกันแน่ พลันคิดได้อย่างนั้นเขาก็เริ่มคลายโทสะลงโดยไม่รู้ตัว

“ได้ เจ้าไม่อยากคุยข้าก็จะไม่บังคับ แต่ข้าขอแค่เจ้ายอมดื่มเหล้ากับข้าสักจอกก็พอ เท่านี้คงไม่กระไรกระมัง”

ลั่วเทียนเหิงสำลักสุราซ้ำยังทำหกจนมือเปียก ฮ่องเต้บ้าอำนาจผู้นี้น่ะหรือยอมลงให้หญิงสาวผู้นี้ได้ เขายังแอบคิดด้วยซ้ำว่าฝ่าบาทจะบังคับให้นางกลับวังหลวงด้วย เพราะร้อยวันพันปีจงซุนฮ่องเต้ไม่เคยเป็นฝ่ายสนใจสตรีคนใดก่อนสักครั้งเดียว แม้จะรักหลินฮองเฮามากกว่าผู้ใดแต่นั่นก็เพราะรู้จักคุ้นเคยกันมาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์จนเรียกได้ว่าผูกพัน

แต่กับคุณหนูผู้นี้ไม่ใช่

เขารู้ดี นี่ไม่ใช่วิสัยปกติของฝ่าบาทอย่างแน่นอน

ลี่เซียนเห็นว่าอีกฝ่ายมีท่าทางที่ไม่ได้วางอำนาจอย่างก่อนหน้านี้จึงมีทีท่าอ่อนลงบ้าง นางรู้ดีว่าในภพนี้ถือบรรดาศักดิ์และชาติตระกูลเป็นที่ตั้ง เพียงแต่นางไม่ชอบคนที่ชอบวางอำนาจบาตรใหญ่บังคับจิตใจใครให้ทำโน่นทำนี้ราวกับเป็นเจ้าชีวิตเขาตลอดเวลาอย่างนี้เท่านั้นเอง

“ได้เจ้าค่ะ” จบคำนางก็พยักหน้าให้บ่าวรับใช้รินสุราจากกาใส่จอกแล้วชูจอกมาตรงหน้าเขา “ข้าขอใช้สุราจอกนี้แทนคำอวยพรให้ใต้เท้าหม่าและผู้ติดตามเดินทางกลับเมืองหลวงอย่างปลอดภัยเจ้าค่ะ”

และหากจะให้ดีขอให้ท่านกับข้าอย่าได้เจอกันอีก นางต่อถ้อยคำนั้นในใจก่อนจะสอดมือที่ถือจอกสุราเข้าไปใต้ผ้าแล้วดื่มรวดเดียวจนหมด ท่าทางของนางเช่นนั้นทำเอามุมปากของจงซุนฮ่องเต้กยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว พร้อมกันนั้นคิ้วหนาของลั่วเหิงเทียนก็กระตุกตามไปด้วยเช่นกัน

“นี่ ท่านแม่ทัพลั่ว รอยยิ้มนั่นมัน...” ใต้เท้าอีกระซิบกระซาบข้างหูคนที่นั่งอยู่ข้างๆ

“ใช่ ข้าไม่ได้เห็นมันนานมากแล้วรอยยิ้มที่ยิ้มมาจากใจเช่นนั้น ขนาดว่าข้าพยายามเล่นมุกตลกๆให้ฝ่าบาทฟังอยู่ตลอดข้ายังไม่เคยได้รับรอยยิ้มเช่นนั้นเลยนะใต้เท้า คุณหนูผู้นี้ไม่ธรรมดาเลย”

“เอ่อ...นี่ท่านยังไม่เลิกพยายามเล่ามุกฝืดๆของท่านให้พระองค์ฟังอีกหรือ”

“แน่นอนสิ ข้าอุตส่าห์ไปรบมาตั้งหลายที่ ยามไปดื่มเหล้ากับชาวบ้านก็อุตส่าห์จำเรื่องตลกๆเหล่านั้นมาเล่าต่อ เผื่อว่าฝ่าบาทจะทรงชอบ แต่ไม่รู้เหตุใดพระองค์กลับไม่คิดว่ามันขำ ทั้งๆที่ตอนข้าฟังข้าขำจนฟันแทบร่วงหมดปาก”

ใต้เท้าอี้ส่ายหน้าอย่างเอือมระอาก่อนจะยกจอกตนเองขึ้นดื่มจนหมด

ครั้นพอวางจอกลงบนโต๊ะลี่เซียนก็ทำท่าจะเมินเฉยใส่เขาอีกครั้ง ฮ่องเต้หนุ่มก็รีบชิงถาม “เจ้า...ไม่คิดอยากจะไปเป็นหมอหญิงในวังหลวงบ้างหรือเฉินลี่เซียน”



[1] ในน้ำเต้าขายสิ่งใด หมายถึง ไม่รู้ว่ามีแผนการ หรือต้องการอะไรแอบแฝง

          TALK: มาอัพตอนใหม่ให้แล้วค่า วันเสาร์ เจอกันใหม่น้าาาา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 511 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,352 ความคิดเห็น

  1. #801 Yujingege (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 11:00

    เราคือคนที่เคยไปคุยกับผู้เขียนในอินบ๊อกซ์เพจสองวันก่อนเองค่ะ มาอ่านให้แล้วนะ


    เรื่องนี้ยังสนุกเหมือนเดิม ชอบตรงมีความรู้ด้านสมุนไพรจีนเยอะมาก อ่านแล้วทำให้ลุ้นตอนทำยาและกำลังลุ้นให้ฮ่องเต้เปฌนพระเอกอยู่ ลงเรือผิดไม่เป็นไรเพราะเราชอบฮ่องเต้ อีกคนที่เชียร์ก็พี่หยาง

    #801
    1
    • #801-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 32)
      30 พฤษภาคม 2563 / 11:03
      ฮือออ ขอบคุณที่อุตส่าห์แวะมานะคะ ดีใจจังเลย รอลุ้นตอนต่อไปด้วยน้า ว่าแต่อ่านไวจังเลยค่ะ
      #801-1
  2. #789 Peung9999 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 23:32

    กำลังสนุกเลยยยย

    #789
    0
  3. #788 smile1432 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 10:03
    พี่เต้ออกไปไกลๆนะะ ถึงแม้จะเชื่อมั่นในเรือคุณชายหยางแค่ไหน แต่เราก็กลัวใจไรท์5555
    รอน้าา
    #788
    0
  4. #787 dokao (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 16:25
    ยังงัยกันละทีนี้ รอๆๆๆๆ
    #787
    0
  5. #786 chanchan123 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 12:20
    พี่เต้อย่าสนใจน้องสิ

    องค์ชายรีบกลับมานะ เดว มคปด.นะ 555+
    #786
    0
  6. #784 pook1819 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 18:42
    ถ้าพี่เต้รู้ว่าน้องคือสนมของตัวเองดูท่าจะเอากลับวังชัวร์
    #784
    0
  7. #782 Taksina_Tangkwa (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 18:08
    เค้าไม่เอาเรือลำนี้
    #782
    1
    • #782-1 benjama1(จากตอนที่ 32)
      28 พฤษภาคม 2563 / 02:07
      ชอบคะสนุกรีดรอเลยคร้าเต้จะรู้มั้ยว่านางคือใครแล้วเต้จะทำยังไง..ชอบแบบนี้มันต้องต่อล้อต่อเถียงชีวิตจะมีรสชาติโปรพระเอกจะเอาแบบดีมาเลยห้ามร้ายมีเยอะละเลี้ยนแล้วคะ..ดีบ้างร้ายบ้างมีเหตุและผลถึงจะสนุกพระเอกคือใครรีดไม่สนเชื้อมือไรท์ชอบพล๊อตเรื่องที่ไรท์วางมารีดชอบแนวกวนๆแบบเต้ลุ้นดีคะ..ใครไม่ชอบเต้โยนมาคะรีดรับเอง55555
      #782-1
  8. #781 kaew34 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 18:01

    ใครจะได้ใจนาง น่ออ
    #781
    0
  9. #780 tigerdog (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 16:57
    หนีมาจากวังหลวงจะให้กลับไปเป็นหมอวังหลวง โอ้....พูดออกมาไม่คิด
    #780
    0
  10. #779 beaw02 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 14:58

    ขอบคุณค่ะ
    #779
    0
  11. #778 alece2 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 13:51
    ค้างงงงงงงอ่ะไรท์มาต่อด่วนค่ะอยากให้มาถี่ๆรัวๆๆๆๆค่ะ
    #778
    0
  12. #777 sungkyunglee (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 13:44
    เราว่าเวลาลี่เซียนอยู่กับเต้สนุกว่าตอนอยู่กับคุณชายหยางนะ
    #777
    0
  13. #776 Preen772 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 13:22
    เต้มันร้าย
    #776
    1
    • #776-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 32)
      27 พฤษภาคม 2563 / 13:32
      ไม่ร้ายก็ไม่ใช่เต้อ่ะสิ อิอิ
      #776-1
  14. #775 2531 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 13:18
    รอออออออ
    #775
    1
    • #775-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 32)
      27 พฤษภาคม 2563 / 13:32
      อะเครรร
      #775-1
  15. #774 usaonly (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 12:00

    ลี่เซียนตกลงเรื่องร้านได้สำเร็จหมดปัญหาไปเปราะหนึ่ง ส่วนการเจรจาชนิดตรงไปครงมาของน้องทำให้พี่เต้ประทับใจและไม่โกรธนาง ข้อเสนอเป็นหมอหญิงในวังหลวงก็ดีเหมือนกัน แต่ในปัจจุบันน้องหนีออกมาจากวังหลวงคงไม่อยากกลับไปอยู่อีกหรอก เรื่องนี้พี่เต้ยังไม่รู้ว่าน้องเป็นสนมของตัวเอง สายเกินไปท่ีจะไขว่คว้า น้องเองก็ยังไม่รู้ว่าคุยอยู่กับฮ่องเต้ ไม่งั้นน้องคงหนีให้ห่างสุดขั้วแล้วขอบคุณค่ะไรท์ที่น่ารัก

    #774
    1
    • #774-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 32)
      27 พฤษภาคม 2563 / 13:31
      ฮือ ขอบคุณเช่นกันค่า น่ารักเสมอเช่นกันน้า
      #774-1
  16. #773 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 11:26

    อิเต้ นี่ถ้ารู้ว่า นางเป็นสนมของตนเอง จะเป็นไงน้าาา คงจะรีบเอานางกลับวังหลวงแน่เลย...รอต่อนะคะ
    #773
    1
    • #773-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 32)
      27 พฤษภาคม 2563 / 11:29
      ขอบคุณนะคะ รอหน่อยน้าา
      #773-1
  17. #772 Walai2515 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 11:25
    รอจร้าาา
    #772
    1
    • #772-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 32)
      27 พฤษภาคม 2563 / 11:29
      ขอบคุณค้าบ
      #772-1
  18. #771 tavigar_25 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 11:13
    เมียก็มียุเยอะแยะแล้วปล่อยน้องลี่เราไปเถอะ
    #771
    1
    • #771-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 32)
      27 พฤษภาคม 2563 / 11:20
      555 จริงค่ะ
      #771-1