[จบแล้ว/E-BOOK]จอมนางเหนือบัลลังก์ [王位上等]

ตอนที่ 28 : 26#วัดต้าจิงซุน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,574
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 538 ครั้ง
    10 พ.ค. 63



ลี่เซียนรู้สึกตัวอีกทีในยามเช้าวันต่อมา ตามมาด้วยอาการมึนศีรษะอย่างหนัก ซูหลัวที่ราวกับรู้งานจึงรีบต้มน้ำเจียงมาให้นางดื่มสร่างเมาถึงในห้องนอน

“นี่ข้ากลับมาได้อย่างไรกัน แล้ว...แล้วคุณชายหยางเล่า”

“เมื่อคืนนี้ทั้งบ่าวทั้งอาจินเองก็เหลวไหลนัก รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาไม่พบท่านก็ใจหายจึงคิดจะออกไปตามหา แต่ก็พบว่าคุณชายหยางพาท่านกลับมาส่งพอดีเจ้าค่ะ”

ได้ยินเช่นนั้นลี่เซียนก็ถึงกับกุมขมับ ไม่รู้ว่าเมาแล้วเผลอไผลเอ่ยสิ่งใดไม่ดีออกไปบ้าง คราวหน้าคราวหลังนางคงต้องระวังให้มากกว่านี้ ถึงคุณชายหยางจะเป็นคนดีแต่ก็เพิ่งรู้จักกันเพียงไม่นานเท่านั้น

“เฮ้อ...น่าขายหน้าจริงๆเลย”

“แล้วตกลงว่าวันนี้คุณหนูจะยังไปไหว้พระหรือไม่เจ้าคะ”

“จริงสิ ลืมไปเลย เช่นนั้นข้ารีบไปอาบน้ำดีกว่าจะได้รีบออกไปไหว้พระที่วัดกัน” ลี่เซียนรีบก้าวลงจากเตียงเพื่อจะไปเตรียมตัวทว่าเสียงกังวานใสที่ดังแว่วมาเข้าหูก็ทำให้นางต้องหยุดอยู่กับที่

กริ้ง กริ้ง

“เอ๋ เสียงกระพรวนดังมาจากที่ใดกันเจ้าคะคุณหนู”

“ไม่รู้สิ แต่ข้ารู้สึกว่ามันดังอยู่ใกล้ๆ...” พอลี่เซียนยกมือขึ้น เสียงของกระพรวนเล็กๆก็ยิ่งแจ่มชัด

ซูหลัวหันมามองก็ได้เห็น “อ๊ะนั่น! ใช่กระพรวนที่คุณหนูดูที่ร้านในตลาดเมื่อวานนี้หรือไม่เจ้าคะ”

ลี่เซียนรีบหันมามองข้อมือตนเองก็พบว่ามันคือสร้อยข้อมือหยกที่มีกระพรวนห้อยชิ้นเดียวกันกับที่นางชอบเมื่อตอนไปเที่ยวเล่นในตลาดจริงๆด้วย

“นี่...มันมาอยู่ในข้อมือข้าได้อย่างไรกัน” นางทั้งแปลกใจและไม่เข้าใจ นางไม่ได้ซื้อมันมาเสียหน่อย ราคาแพงออกปานนั้นนางไม่น่าจะหลงซื้อมาได้เลยนี่นา

“เอ...หรือว่า...เป็นคุณชายหยางซื้อให้คุณหนูกันเจ้าคะ”

“หืม เขาไปซื้อตอนไหนแล้วมีเหตุผลอันใดต้องซื้อให้ข้าด้วยเล่า เจ้าก็ว่าไปเรื่อย” ลี่เซียนหมุนมือตนเองไปมาสีหน้ายังคงประหลาดใจ “หรือว่าข้าเมามากเลยเผลอไปขโมยมากันแน่”

“คุณหนู จะเป็นได้อย่างไรล่ะเจ้าคะ หากเป็นเช่นนั้นป่านนี้ท่านคงไม่ได้กลับมาที่เรือนแล้วกระมัง ว่าแต่ว่า บ่าวคิดว่าคุณชายหยางจะต้องรู้สึกถูกใจท่านอย่างแน่นอนเลยเจ้าค่ะ ไม่เช่นนั้นคงไม่ย้อนกลับไปซื้อมาให้ท่านแน่ๆ”

จู่ๆพวงแก้มขาวก็ขึ้นสีแดงจางๆ “ถูก...ถูกใจงั้นหรือ จะเป็นไปได้อย่างไร เขาดูเป็นคุณชายสูงศักดิ์ออกปานนั้น คงไม่มาถูกใจข้าที่เป็นเพียงแม่ค้าสมุนไพรธรรมดาๆหรอกกระมัง”

ซูหลัวถอนหายใจออกมาเบาๆ “คุณหนู คุณหนูคงลำบากมานานเกินไปจึงได้หลงลืมชาติกำเนิดไปเสียแล้ว ท่านเป็นเพียงคนธรรมดาๆที่ใดกันเล่าเจ้าคะ ท่านเป็นถึงบุตรีของท่านเจ้าเมืองเชียวนะเจ้าคะ อย่าตัดพ้อตนเองนักเลย”

จริงสิ นางลืมไปแล้วจริงๆว่าตนเองนั้นเป็นถึงบุตรสาวคนที่สามของท่านเจ้าเมืองหลิวตานแคว้นเยี่ยน ระยะเวลาปีกว่าๆเกือบสองปีที่ผ่านมาอิงเย่วใช้ชีวิตอย่างยากลำบากจริงๆ ครั้นพอตายจากไปนางเองก็ยังต้องมาใช้ชีวิตอย่างยากลำบากต่อจากนางอีก ความทุกข์ยากที่มีทำให้นางหลงลืมความหลังแสนเศร้าที่ผ่านมาของอิงเย่วไปแล้วจริงๆด้วย

“แต่ข้าก็เจ็บปวดเกินกว่าจะมอบหัวใจให้ใครอีกแล้วล่ะหลัวเอ๋อร์”

“บ่าวคิดว่าคุณชายหยางก็ดูเป็นคนดี ซ้ำยังมีบุญคุณกับคุณหนูหลายต่อหลายครั้ง บ่าวว่าท่านทั้งสองอาจจะมีวาสนาต่อกันก็ได้นะเจ้าคะ”

“อย่างนั้นบ่าวจะไปเตรียมน้ำให้ท่านอาบนะเจ้าคะ”

“อืม ไปเถิด” จากนั้นลี่เซียนก็ถูกปล่อยไว้ให้อยู่ตามลำพัง

วาสนางั้นหรือ นั่นสินะ ไหนเลยบนโลกนี้จะมีความบังเอิญเพียงนั้น

ลี่เซียนคิดในใจพลางลูบเนื้อหยกบนสร้อยข้อมือไปมา สีหน้าไม่บ่งบอกว่ายามนี้รู้สึกเช่นไร บุรุษรูปงามหยางเหรินอี้ผู้นี้ถึงดวงตาของเขาจะดูเศร้าและคล้ายจะเย็นชาอยู่บ้าง แต่ยามที่เขาจ้องมองมานางมองเห็นเพียงความซื่อตรงและจริงใจเท่านั้น นางก็หวังว่าเขาจะไม่ใช่บุรุษอย่างเผิงซงหนานหรือจางหลิวเฟย ไม่เช่นนั้นนางก็คงไม่ขอเสวนากับเขาอีกเลย

 

วันนี้ลี่เซียนสั่งให้หลูจินออกไปขายสมุนไพรแทนนาง หยุดมาหลายวันคงมีผู้ป่วยรายเก่าๆต้องการซื้อยาเพิ่ม ไม่รู้เมื่อใดใต้เท้าอี้จึงจะจัดการหาร้านทำเลดีๆให้นางได้

จริงๆนางไม่ค่อยห่วงว่าหลูจินจะจัดยาผิดเพราะเด็กคนนี้ฉลาดเฉลียวและช่างจดจำเช่นเดียวกับนาง การตัดสินใจก็เฉียบขาดกว่าซูหลัว ไม่แน่ว่าในภายภาคหน้านางอาจจะให้หลูจินช่วยดูแลเรื่องภายในร้าน ส่วนนางก็จะศึกษาวิธีการตรวจรักษาโรคต่างๆให้มากขึ้นเพื่อขยับขยายขอบเขตของการรักษา ส่วนซูหลัวคงต้องฝึกให้หนักขึ้นสักหน่อยจะได้ช่วยนางดูแลคนเจ็บไข้ได้

“วันนี้ลมแรงนัก ยังดีที่บ่าวหยิบเสื้อคลุมติดมือมาด้วย ไม่อย่างนั้นท่านจะล้มป่วยได้นะเจ้าคะ”

“มาทำบุญไหว้พระ ห้ามบ่นรู้หรือไม่หลัวเอ๋อร์”

“เจ้าค่ะๆ บ่าวก็เพียงเป็นห่วงท่าน” ซูหลัวว่า “ว่าแต่ว่าวัดนี้อยู่ไกลนัก เดินมาตั้งเกือบสองเค่อก็ยังไม่ถึงเลย”

ลี่เซียนขำเบาๆกับขีดจำกัดความอดทนของซูหลัว แต่จะว่าไปลมวันนี้ก็แรงจริงๆ คงเป็นเพราะเข้าหน้าหนาวแล้ว อีกไม่นานก็ปีใหม่แล้ว นางมาอยู่ที่ภพนี้ก็นานหลายเดือนแล้วสินะ

“ใกล้ถึงแล้วกระมัง พี่สุ่ยเจินบอกให้สังเกตหอสูงๆเอาไว้ อ๊ะ นั่นไงล่ะ ใกล้ถึงแล้ว” ลี่เซียนชี้นิ้ว จากนั้นทั้งคู่ก็เร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น ไม่นานก็ถึงที่หมาย

“โอ้โห ที่นี่ดูสะอาดสะอ้านกว่าที่บ่าวคิดอีกนะเจ้าคะ”

“ใช่ ทั้งร่มรื่นและเงียบสงบ เหมาะแก่การมาบำเพ็ญตนและนั่งฝึกสมาธิจริงๆ”

คำพูดคล้ายจะปลงตกของลี่เซียนทำเอาซูหลัวหันมามองทันใด “คุณหนู หวังว่าท่านจะไม่ได้คิดว่าอยากจะบวชชีเพื่อละทางโลกหรอกนะเจ้าคะ”

คนฟังถึงกับหลุดขำ “หลัวเอ๋อร์ เจ้าคิดมากไปแล้ว ถึงข้าจะเหน็ดเหนื่อยกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นรอบกาย แต่ข้าก็ไม่คิดจะทิ้งพวกเจ้าเพื่อมาบวชเรียนศึกษาธรรมหรอก ข้าก็แค่อยากมีช่วงเวลาที่สุขสงบอยู่กับตนเองบ้างบางเวลาเท่านั้น”

“แหม...ว่าได้หรือเจ้าคะ คุณหนูน่ะพักหลังมานี้เปลี่ยนไปมากจนบ่าวเองบางครั้งยังคาดเดาไม่ถูก บ่าวก็กลัวว่าท่านจะทำอันใดที่คาดไม่ถึงขึ้นมา...”

“ฮึๆ เจ้านี่ก็ว่าไปเรื่อยกลัวอันใดไม่เข้าเรื่องเลย ไปเถอะ เข้าไปไหว้พระกัน”

“เจ้าค่ะ”

ตลอดทางที่ลี่เซียนเดินเข้าไปภายในวัดต้าจิงซุนแห่งนี้ จิตใจนางก็ค่อยๆเยือกเย็นสงบนิ่งขึ้นจริงดังที่เอ้อสุ่ยเจินบอกไว้ นางเล่าว่าที่วัดนี้มีไต้ซือบวชเรียนอยู่ไม่ถึงสิบคนเท่านั้นจึงไม่ค่อยวุ่นวาย เหมาะแก่การมาสวดมนต์ขอพร

แต่ที่นางรู้สึกว่ามันแปลกก็เห็นจะเป็นเรื่องที่ซุงเหล่าเซินเล่าก่อนที่นางจะออกมาที่นี่ นางเล่าว่าที่วัดต้าจิงซุนมีไต้ซือผู้หยั่งรู้ฟ้าดินอยู่ท่านหนึ่งนามว่า หวนไต้ซือ

หวนไต้ซือผู้นี้มีความสามารถในการมองเห็นทั้งอดีต ปัจจุบันและกาลข้างหน้าของแต่ละคนได้ ทำให้เมื่อครั้งอดีตชื่อเสียงของหวนไต้ซือเป็นที่เลื่องลือไปทั่ว จนทำให้มีผู้คนจากทั่วทุกสารทิศเดินทางมาให้ไต้ซือทำนายดวงชะตาให้ ทว่าทุกคนกลับต้องพบกับความผิดหวังเมื่อไม่มีผู้ใดได้รับการทำนายจากไต้ซือแม้แต่คนเดียว เพราะเหตุนี้จึงมีขุนนางบางคนที่ลงทุนเดินทางมาไกลหลายสิบหลี่ต้องมีโทสะอย่างมาก คิดเอาว่าเป็นเพราะไต้ซือผู้นี้ไม่รู้จักกาลเทศะ ซ้ำยังจองหองไม่เห็นหัวพวกเขา จึงได้สั่งให้คนเข้ามาทำลายข้าวของภายในวัดจนเสียหาย

แต่ยังดีที่ชาวเมืองฉางซูที่เลื่อมใสในความดีของหวนไต้ซือจึงช่วยกันปกป้องวัดเอาไว้ได้ หลังจากนั้นก็มีข่าวว่าหวนไต้ซือผู้นี้ได้หายตัวไป ไม่มีผู้ใดรู้ว่าหายไปที่ใด รู้แต่ว่านานๆจึงจะกลับมาเยี่ยมเยียนศิษย์ในวัดบ้าง แต่เพียงชั่วคราวก็จากไปอีก หากมีบุญก็คงได้พบ แต่หากไม่มีบุญต่อกันแม้แต่ถนนเส้นเดียวกันก็ไม่มีทางได้เดินผ่าน

ลี่เซียนเองก็ฟังหูไว้หู ว่ากันว่าคนที่จะหยั่งรู้ฟ้าดินได้ต้องเป็นเทพเซียนลงมาเกิด ถึงจะอ่านนิยายมามากมันก็ยากจะเชื่ออยู่ แต่มีอันใดบ้างเล่าจะเป็นไปไม่ได้ในเมื่อตัวนางเองยังมาอยู่ที่นี่ได้เลย

ลี่เซียนใช้เวลาไหว้พระและนั่งสวดมนต์อยู่เกือบครึ่งชั่วยามนางจึงเดินออกมา แต่นางกลับยังไม่อยากกลับไปที่ร้านค้าเลย อยากเดินชมรอบๆวัดต่ออีกหน่อย ครั้นเห็นว่ามีไต้ซือสูงวัยน่าเลื่อมใสผู้หนึ่งกำลังกวาดลานวัดอยู่จึงเดินเข้าไปหา

“ขออภัยไต้ซือ ไม่ทราบว่าภายในวัดแห่งนี้มีที่ใดที่พอจะให้ข้าได้ไปนั่งผ่อนคลายจิตใจได้บ้างเจ้าคะ”

ทว่าพอไต้ซือผู้นั้นเงยหน้าขึ้น ลี่เซียนก็ต้องชะงักไป เมื่อรู้สึกว่าคนตรงหน้ามีบางอย่างทำให้นางรู้สึกคุ้นเคยแปลกๆทั้งที่ไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน

“มีสิ อยู่ทางโน้นแน่ะ ประเดี๋ยวอาตมาจะนำทางไปก็แล้วกัน”

“ขอบคุณไต้ซือเจ้าค่ะ”

ไต้ซือผู้นั้นเดินเอาไม้กวาดในมือไปเก็บแล้วผายมือไปทางทิศตะวันออก “เชิญประสพทางนี้”

ระหว่างเดินตามไต้ซือ นางรู้สึกว่าท่านดูสงบนิ่งและเยือกเย็นยิ่งนัก ทุกย่างก้าวสม่ำเสมอไม่ช้าไม่เร็ว พลอยทำให้ยามที่นางเดินตามมีสติรู้คิดมากขึ้นไปด้วย

“คุณหนู บ่าวรู้สึกว่าไต้ซือผู้นี้ไม่เหมือนไต้ซือที่บ่าวเคยพบมาก่อนเลยเจ้าค่ะ”

“อย่างไรหรือ”

“ก็ตั้งแต่เดินตามมา บ่าวก็รู้สึกได้ถึงความน่าเลื่อมใสของท่านตลอดเวลาเลยจนบางทีรู้สึกกลัว หรือท่านจะเป็นไต้ซือผู้หยั่งรู้ฟ้าดินที่ซุงเหล่าเซินเล่าให้ฟังเจ้าคะ”

ขนาดซูหลัวที่ไม่ค่อยมีสมาธิกับเรื่องต่างๆยังรับรู้ได้ นับว่าไต้ซือผู้นี้ไม่ธรรมดาเลย หรือท่านจะเป็นไต้ซือผู้หยั่งรู้อย่างที่ซูหลัวสงสัยจริงๆ

“นั่นสิ ข้าก็คิดๆอยู่เหมือนกัน” ลี่เซียนกระซิบตอบ

“คุณค่าของชีวิตไม่ได้อยู่ที่ได้รับมาเท่าใด คุณค่าของชีวิตอยู่ที่ให้ไปเท่าใด นับว่าสีกาใช้ชีวิตได้ดี” จู่ๆไต้ซือผู้นั้นก็เอ่ยขึ้น ทั้งลี่เซียนและซูหลัวรีบหันมามองหน้ากันทันใด

“ไต้ซือเอ่ยถึงสิ่งใดกันเจ้าคะ” นางแสร้งถาม

“ฮึๆ สีกาล้วนรู้ดีอยู่แก่ใจ” หลังจากนั้นไต้ซือก็เงียบไปไม่ได้เอ่ยสิ่งใดขึ้นมาอีก ลี่เซียนเองก็เกรงจะเอ่ยอันใดที่ไม่ควรเอ่ยจึงไม่ถามสิ่งใดต่อ

กระทั่งเดินไปได้อีกครู่หนึ่งลี่เซียนก็เห็นสระดอกเหลียนฮวาสีขาวบริสุทธิ์ขนาดใหญ่อยู่ตรงหน้า ยังไม่ทันถึงขอบสระกลิ่นหอมเย็นคล้ายๆกลิ่นของอันสู้[1]ก็ลอยตามลมมาปะทะปลายจมูกให้ความรู้สึกผ่อนคลายยิ่งนัก

“ที่นี่แหละ” ไต้ซือบอก

“อา...ช่างงดงามจริงๆ” ลี่เซียนก้าวเท้าเข้าไปใกล้ๆพลางสูดดมกลิ่นหอมจากดอกเหลียนฮวาจนชุ่มปอด ไม่ว่าเมื่อใดความงามจากธรรมชาติก็สามารที่จะช่วยเยียวยาจิตใจผู้คนได้ดีจริงๆ

“อ๊ะนั่น คุณหนูมีเรือด้วยเจ้าค่ะ!” ซูหลัวชี้ไปที่เรือไม้ที่ผูกอยู่กับต้นจื่อเถิงห่างออกไปราวสิบจ้าง[2]ด้วยสีหน้าตื่นเต้นยินดี

“ไม่ทราบว่าเรือลำนั้น ข้ากับบ่าวขอใช้ได้หรือไม่เจ้าคะ”

“หากสีกาต้องการก็เชิญใช้ได้ตามสบาย แต่ระวังสักหน่อยเพราะมันเก่ามากแล้ว”

“ขอบคุณไต้ซือเจ้าค่ะ” ลี่เซียนค้อมศีรษะลงเล็กน้อยก่อนจะหันมาสั่ง “หลัวเอ๋อร์ไปเอาเรือมาสิ อ้อ ตรวจดูสภาพเรือให้ดีๆก่อนล่ะ”

“ทราบแล้วเจ้าค่ะคุณหนู”

คล้อยหลังซูหลัวลี่เซียนจึงหันมาหาไต้ซือ “ไต้ซือ ท่านก็คือหวนไต้ซือใช่หรือไม่”



[1] อันสู้ คือ ยูคาลิปตัส

[2] 1 จ้าง มีระยะห่างราว 2 - 3.3 เมตร

       TALK: ไรท์รู้สึกว่าเนื้อหานิยายมันเบียดกันดูรกๆยังไงไม่รู้ บนหน้าอ่านนิยายของรีดเป็นกันไม๊คะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 538 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,352 ความคิดเห็น

  1. #686 jaroenrampijitra (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 01:07
    ก็คือลุ้นทุกๆตอนอ้ะบอกเลย
    ไรท์เก่งทำให้อยากรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นอีกๆไปเรื่อยๆ
    ขอบคุณค่ะ
    #686
    1
    • #686-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 28)
      13 พฤษภาคม 2563 / 09:14
      ขอบคุณเช่นกันค่าาา
      #686-1
  2. #683 9peony (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 19:59
    อ่านได้ชัดเจนดีนะคะ
    #683
    0
  3. #680 Sureepond9585 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 17:40

    อ่านได้ปกตินะคะไรท์
    #680
    0
  4. #679 dokao (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 09:35
    สนุกอ่ะ
    #679
    0
  5. #678 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 07:26

    ขอบคุณมากๆคะ
    #678
    0
  6. #677 beaw02 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 07:00

    อ่านปกติค่ะไรท์
    #677
    0
  7. #676 NongZaRa (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 20:40
    อ่านในแอปมือถือ ก้อเต็ม ดีคะ เต็มจอ🤣

    ปอลิง: ไรท์สายตาสั้นเลยขยายน่ะ
    #676
    0
  8. #675 LovelyWonbin (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 19:16
    ปกติดี ไม่เบียดนะคะ
    #675
    0
  9. #674 ismepound (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 16:05
    อ่านแล้วปกติค่ะไรท์
    #674
    0
  10. #673 NuReader (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 16:01
    อ่านจากแอพก็โออยู่นะไรท์

    แค่น้อยไปนิดเพราะรีดโลภมากอยากอ่านอีก 555555
    #673
    0
  11. #671 Lingling99 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 13:16

    เนื้อหาดูแล้วไม่เบียดกันนะคะ ดูสบายตา เนื้อหาก็สนุกด้วย รอตอนต่อไปอยู่นะคะ

    #671
    0
  12. #670 puphaa (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 11:46
    อ่านจากมือถือไม่เป็นค่ะ
    #670
    1
    • #670-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 28)
      10 พฤษภาคม 2563 / 12:17
      โอเคค่า มันเริ่มเปนไม่กี่วันนี้เอง บรรทัดมันเบียดกันมาก
      #670-1
  13. #669 smile1432 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 11:05
    เขาจะคุยอะไรกันน้ออออ
    รอน้าาา สู้ๆค่าา
    #669
    1
    • #669-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 28)
      10 พฤษภาคม 2563 / 11:19
      ต้องรอลุ้นตอนหน้า รอนิสนะคะ
      #669-1
  14. #668 usaonly (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 10:14

    เซียนเซียนได้พบไต้ซือแล้วท่านจะกล่าวสั่งสอนอะไรน้องอีกไหม อยากอ่านต่อแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ

    #668
    1
    • #668-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 28)
      10 พฤษภาคม 2563 / 11:18
      ขอบคุณนะคะ รอตอนหน้าน้า
      #668-1
  15. #667 Preen772 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 10:09
    อ้าวค้างไปสิ
    #667
    1
    • #667-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 28)
      10 พฤษภาคม 2563 / 11:18
      รอตอนหน้าน้าาาา
      #667-1
  16. #666 mooklinlava2505 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 10:07
    ประสก แปลว่าชายผู้นับถือศาสนา ใช้กับผู้ชาย ส่วนผู้หญิงใช้คำว่า สีกา เป็นคำเรียกที่พระสงฆ์หรือหลวงจีน ใช้เรียกค่ะ
    #666
    1
    • #666-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 28)
      10 พฤษภาคม 2563 / 10:09
      อ้าว ไปกันใหญ่เลยทีนี้ ขอบคุรสำหรับคำแนะนำนะคะ งือ ไรท์ไม่ได้ศึกษาจริงๆ
      #666-1
  17. #665 mooklinlava2505 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 10:02
    ประสก เขียนแบบนี้นะคะ
    #665
    1
    • #665-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 28)
      10 พฤษภาคม 2563 / 10:03
      อุ้ย ขอบคุณค่ะ 555 เข้าใจว่ามันเขียนว่าประสพมาตลอดเลย
      #665-1
  18. #664 metung18 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 09:52
    รอยุนะคะ
    #664
    1
    • #664-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 28)
      10 พฤษภาคม 2563 / 10:00
      ขอบคุณค่า
      #664-1