[จบแล้ว/E-BOOK]จอมนางเหนือบัลลังก์ [王位上等]

ตอนที่ 26 : 24#ตอบแทนน้ำใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,242
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 619 ครั้ง
    6 พ.ค. 63


       ช่วงนี้ไรท์หัวมันตื้อๆตันๆแปลกๆค่ะ หากเว้นช่วงหายไปสักสองสามวันไม่ต้องสงสัยนะคะ ฮะๆ ถ้าไรท์จะขอสติ๊กเกอร์อิโมจิน่ารักๆเป็นกำลังใจสักคนละหนึ่งเม้นท์ได้มั้ยคะ ขอบคุณรีดทุกคนมากๆเลย

แม้จะปลอบใจตนเองมาตลอดทางว่าคงไม่มีอันใด แต่ก็ทำใจไม่ให้กังวลไม่ได้อยู่ดี กว่าจะรู้ตัวนางก็มาถึงโถงใหญ่ของเรือนหลักเสียแล้ว จะถอยก็คงไม่ทันแล้วสินะ

นางหยุดรอที่หน้าประตู รอให้พ่อบ้านเซียวเดินเข้าไปแจ้งแก่เจ้าของจวนก่อนตามมารยาท

“นายท่าน ใต้เท้า บ่าวพาคุณหนูเฉินมาแล้วขอรับ” พ่อบ้านเซียวรายงานต่อเจ้าของจวน เมื่ออี้หลานเฉิงพยักหน้าเชิงอนุญาตเขาจึงเอี้ยวตัวไปหาลี่เซียนพลางว่าขึ้น “เชิญคุณหนูเฉินขอรับ”

ลี่เซียนสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อให้กำลังใจตนเอง นางก้าวเดินอย่างระมัดระวังทั้งๆที่ในใจตื่นเต้นเสียจนหัวใจของนางจะกระดอนออกมานอกอก

เมื่อก้าวผ่านประตูเข้ามาลี่เซียนก็ถูกขุนนางใหญ่ผู้นั้นจ้องมองไม่ละสายตา นางรับรู้ได้ถึงอำนาจบางอย่างที่แผ่กำจายออกมาจากบุรุษที่นั่งอยู่ตรงหน้าได้ในทันที ยิ่งพอได้เดินเข้ามาใกล้นางก็ยิ่งเห็นใบหน้าหล่อเหลาคมคายของเขาได้ชัดเจนขึ้น องคาพยพทุกส่วนล้วนสอดรับกันราวกับมีคนปั้นแต่ง แม้จะไม่รูปงามองอาจเทียบเท่าคุณชายหยางแต่ก็ถือว่าใกล้เคียง และสิ่งที่ทั้งคู่มีไม่เหมือนกันก็คือบุรุษผู้นี้มีอำนาจลึกลับบางอย่างที่ทำให้ผู้คนเกรงกลัวได้ทันทีตั้งแต่แรกพบหน้า โดยเฉพาะดวงตายาวรีที่ดุดันราวกับพยัคฆ์ตัวใหญ่ที่มองมานั่น มันทำให้นางรู้สึกประหวั่นพรั่นพรึงได้โดยที่เขาไม่ต้องเอ่ยอันใดออกมาแม้แต่คำเดียว ผิดกับยามที่ได้อยู่ใกล้กับคุณชายหยางหรืออี้หลานคุนโดยสิ้นเชิง

หากสองคนนั้นคือสายธารไหลเย็นให้ความชุ่มชื่นแก่ชีวิตผู้อื่น บุรุษผู้นี้ก็คือทะเลเพลิง ซ้ำยังเป็นเพลิงที่พร้อมจะเผาผลาญให้ผู้คนตรงหน้ามอดไหม้ภายในพริบตาอีกด้วย

“คุณหนูเฉิน นี่ใต้เท้าหม่า เป็นผู้ตรวจการณ์จากเมืองหลวง ได้รับพระบัญชาจากฝ่าบาทให้มาตรวจความเรียบร้อยของเมืองฉางซูและเมืองใกล้เคียง”

คนของฝ่าบาทหรือ!! แย่แล้ว หวังว่าเขาคงไม่เคยพบหน้าพระสนมเฉินมาก่อนหรอกนะ ถ้าเกิดจำนางได้ขึ้นมาเล่า

สวรรค์!! นี่พวกท่านต้องการให้นางอกแตกตายจริงๆใช่หรือไม่

เอาล่ะ ใจเย็นๆก่อนลี่เซียน อันใดจะเกิดมันก็ต้องเกิดแล้ว มีสติอยู่กับตัวเองก็พอ ลี่เซียนปลอบใจตนเอง

นางสูดลมหายใจลึกอีกครั้ง ประสานมือเข้าหากันแน่น ก่อนจะยอบกายลง “ข้าน้อย เฉินลี่เซียน ขอคารวะใต้อี้และใต้เท้าหม่าเจ้าค่ะ”

“คุณหนูเฉินเชิญนั่งลงก่อน” ใต้เท้าอี้ผายมือเชื้อเชิญให้นางนั่งบนเก้าอี้อีกตัวที่อยู่ขวามือของบุรุษแปลกหน้า บอกตรงๆว่านางค่อนข้างรู้สึกตะขิดตะขวงใจกับตำแหน่งที่นั่งของใต้เท้าทั้งสองอยู่พอสมควร นางรู้สึกว่าใต้เท้าอี้ให้ความสำคัญและพินอบพิเทาใต้เท้าวัยคราวลูกผู้นี้ยิ่งนักทั้งๆที่ตำแหน่งของทั้งคู่ก็เทียบเท่ากัน นี่เขาเป็นผู้ใดกันแน่นะ

“แม่นางผู้นี้นะหรือที่รักษาบุตรชายของท่านจนหาย” น้ำเสียงทรงอำนาจเปรยขึ้น

“ขอรับ และก็เพราะนางอีกเช่นกันที่ทำให้ข้าได้ทราบความจริงทุกอย่างของจิ้วเหมยเม่ยกับโจรชั่วคนนั้น” ใต้เท้าอี้ยืนยันคำบอกเล่าของตนเอง สีหน้ายังคงเจ็บปวดอย่างเห็นได้ชัด

แน่นอนสิ ถูกคนที่ไว้ใจหักหลังถึงเพียงนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะทำใจยอมรับได้ภายในชั่วยามสองชั่วยาม นางนี่แหละที่เข้าใจความรู้สึกทรมานเช่นนี้ได้ดีที่สุด

“เจ้า...แซ่เฉินอย่างนั้นหรือ”

นั่นปะไรเล่า คาใจเรื่องแซ่ของนางอีกแล้ว

“เจ้าค่ะ ข้าน้อยแซ่เฉิน เป็นบุตรบุญธรรมของเฉินอี้เสียงเจ้าค่ะ” นางรีบออกตัวล่วงหน้าไว้เสียเลย อีกฝ่ายจะได้ไม่นึกสงสัยอีก

ใต้เท้าหม่าเลิกคิ้วรูปกระบี่ขึ้นข้างหนึ่ง “อ้อ” เขาตอบเพียงเท่านั้น แล้วโบกมือเบาๆให้ใต้เท้าอี้คล้ายเป็นสัญญาณบอก

“พ่อบ้านเซียว”

“ขอรับนายท่าน”

ครู่ต่อมาก็มีบ่าวในจวนยกหีบขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็กออกมาวางบนโต๊ะข้างๆที่ที่นางนั่ง

“นี่อันใดกันเจ้าคะใต้เท้า”

ใต้เท้าอี้ยิ้มอบอุ่นให้นาง “หลายวันก่อนมีเรื่องยุ่งวุ่นวายเกิดขึ้นภายในจวนทำให้ไม่มีเวลาได้พูดคุยกับคุณหนูให้เป็นกิจจะลักษณะเท่าที่ควรเลย กว่าที่จะข้าจัดการเรื่องยุ่งๆทุกอย่างเรียบร้อยก็ผ่านไปเกือบสองวันแล้ว คุณหนูเองก็ต้องมาเจ็บตัวเพราะเรื่องในจวนของข้า ข้าไม่รู้จะชดเชยและตอบแทนให้ท่านอย่างไรดีจึงจะเหมาะสมกับสิ่งที่ท่านได้ทุ่มเทกำลังช่วยเหลือคุนเอ๋อร์ของข้าถึงเพียงนี้ ข้าจึงได้พิจารณาแล้วว่าจะขอมอบเงินและของมีค่าเหล่านี้ให้ท่านขอให้คุณหนูจงรับไปด้วยเถิดนะ”

ลี่เซียนมีสีหน้าลำบากใจอย่างเห็นได้ชัด นางชั่งใจอยู่ครู่ก่อนจะตัดสินใจเปิดหีบนั่นออกดู ก็พบว่าในนั้นมีถุงเงินอ้วนพีอยู่ถึงสองถุงดูจากขนาดของมันน่าจะหลายสิบตำลึงทีเดียว ข้างๆกันยังมีปิ่นปักผม ต่างหูมุกและกำไลหยกอีกอย่างละหนึ่งคู่ ต่อให้ดูของมีค่าไม่เป็นอย่างไรก็พอดูออกว่าของเหล่านี้ล้วนเป็นของแท้ที่มีราคาค่างวดอย่างยิ่ง ลี่เซียนถอนหายใจเบาๆก่อนจะหยิบเงินออกมาถุงหนึ่งแล้วจัดการปิดหีบเอาไว้ตามเดิม

“ใต้เท้า ท่านคงไม่คิดว่าข้าเป็นคนที่เห็นแก่เงินถึงเพียงนี้หรอกนะเจ้าคะ ข้าช่วยอี้หลานคุนเพราะต้องการช่วย ข้าขอเพียงเงินถุงนี้ถุงเดียวก็เพียงพอแล้วเจ้าค่ะ”

“คุณหนูเฉิน เงินเพียงถุงเดียวจะเทียบกับสิ่งที่คุณหนูทำได้อย่างไรกัน ท่านรับหีบนั่นไปทั้งหมดเถิด ไม่อย่างนั้นข้าคงไม่สบายใจแน่”

“แต่ว่า...”

“ใต้เท้าอี้ หรือไม่ท่านก็ลองให้นางขอสิ่งที่นางอยากได้มาสักหนึ่งอย่างดีหรือไม่เล่า ข้าว่าเช่นนี้ต่างฝ่ายต่างก็จะได้สบายใจดีออกนะ” คนที่นั่งเท้าคางมองอย่างสบายอารมณ์เสนอขึ้น

ลี่เซียนหันไปมองคนพูดในทันใด ดวงตาเรียวนั่นยังจับจ้องมาที่นางอย่างจงใจ ราวกับเขากำลังพยายามค้นหาบางอย่างในตัวนางอยู่

“จริงสิ เช่นนั้น คุณหนูเฉิน ท่านมีสิ่งใดที่อยากได้บ้างหรือไม่”

นางนิ่งไปครู่ใหญ่ จะว่าไปอย่างนี้ก็ดีเหมือนกัน ทั้งนางและใต้เท้าอี้ก็จะได้ไม่ต้องลำบากใจ แต่ก็ไม่รู้ว่าที่นางขอไปใต้เท้าจะให้นางได้หรือไม่

“ข้า...ข้าอยากให้ท่านช่วยแนะนำทำเลดีๆสำหรับค้าขายที่อยู่ในเมืองให้เจ้าค่ะ”

ทุกอย่างในโถงเงียบสนิท แม้แต่ใต้เท้าหม่าจะอดขมวดคิ้วตามไม่ได้

“ที่สำหรับค้าขายในเมืองงั้นหรือ?” ใต้เท้าอี้ทวนคำอีกครั้งเพื่อให้ตนเองแน่ใจว่าได้ยินไม่ผิด

“ใช่แล้วเจ้าค่ะ ใต้เท้าคงทราบว่าร้านค้าสมุนไพรของข้าอยู่เกือบจะนอกเมืองทำให้ไม่มีคนรู้จักเท่าที่ควร นั่นก็เพราะหากจะเช่าที่ดีๆค้าขายจะต้องเสียเงินจ่ายให้พวกนักเลงที่คุมตลาด ซึ่งข้าคงไม่มีกำลังมากพอจะจ่ายให้พวกเขา แต่ถ้าหากข้าขายสมุนไพรในเมืองได้ ชาวบ้านที่ยากจนหลายคนก็จะสามารถซื้อสมุนไพรในราคาที่ไม่แพงนักเจ้าค่ะ”

“คุณหนูหมายความว่าอย่างไรกัน มีเรื่องเช่นนี้ด้วยหรือ” ใต้เท้าอี้ถามกลับ เขามีหน้าที่ตรวจตราความเรียบร้อยของเมืองนี้ หากมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นไยเจ้าเมืองจึงไม่รายงานให้เขารู้

“ไม่ทราบว่าใต้เท้าทั้งสองจะรู้เรื่องที่ร้านค้าสมุนไพรในเมืองถือโอกาสที่ฝ่าบาทมีราชโองการมายังเจ้าเมืองเพื่อขึ้นภาษีหรือไม่เจ้าคะ เพราะเรื่องนี้ร้านค้าจึงใช้อ้างเพื่อขึ้นราคาสมุนไพรไปเป็นเท่าตัว ทำให้ชาวบ้านที่มีกำลังทรัพย์ไม่เพียงพอเดือดร้อนกันไปหมด ข้าจึงอยากให้พวกเขาได้ซื้อยาไปทานกันในราคาที่จับต้องได้เจ้าค่ะ”

“มีเรื่องเช่นนี้ด้วยหรือใต้เท้าอี้” ใต้เท้าหม่าถามด้วยน้ำเสียงนิ่งๆทว่าสีหน้ากลับฉายแววไม่ใคร่จะพอใจนัก “ฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้ขึ้นภาษีจริง แต่ก็ให้เรียกเก็บเฉพาะคนที่มีทรัพย์สินส่วนตัวมากเกินสองร้อยตำลึงไม่ใช่หรือ แล้วร้านค้าเหล่านั้นเกี่ยวอันใดด้วย หรือต่อให้เกี่ยวการที่คิดจะขึ้นราคาข้าวของที่ใช้ในชีวิตประจำวันมากเป็นเท่าตัวเช่นนี้ ข้าว่ามันออกจะเกินไปหน่อยกระมัง”

ใต้เท้าอี้มีสีหน้าลำบากใจขึ้นมาในทันที “เรื่อง...เรื่องนี้ข้าเองก็เพิ่งได้ทราบขอรับ พักหลังมานี้ที่เมืองหลี่จู้และเมือฝูโหยวมีคดีโจรปล้นเรือนเศรษฐีและชาวบ้านบ่อยขึ้นทำให้ข้าแทบจะไม่ค่อยได้อยู่เมืองฉางซูเลย ดูท่าว่าข้าคงต้องเรียกตัวเจ้าเมืองฉางซูมาพูดคุยสักหน่อยแล้ว”

“ฝีมือท่านตกไปเยอะนะใต้เท้าอี้ เมื่อก่อนท่านดูแลทุกอย่างได้ดีกว่านี้นี่ ข้าหวังว่าท่านจะแก้ไขปัญหานี้ได้โดยเร็ว”

ลี่เซียนยิ้มกว้างในทันใด ไม่คิดเลยว่าใต้เท้าทั้งสองจะรับฟังเรื่องนี้ แล้วยิ่งคนที่รับฟังนางเป็นถึงคนใกล้ชิดของฝ่าบาทด้วยแล้วก็นับว่าเป็นเรื่องที่ดีจริงๆ อย่างนี้ทุกข์ของชาวบ้านก็จะได้คลายลงบ้างแล้ว

“ทราบแล้วขอรับใต้เท้า” ใต้เท้าอี้โค้งศีรษะให้คนที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจตรงหน้า จากนั้นเจ้าของจวนก็หันมาหาลี่เซียน “ส่วนเรื่องที่คุณหนูขอเอาไว้ข้าจะเร่งจัดการให้ไม่เกินวันสองวันนี้แน่นอนไม่ต้องกังวล”

“ขอบคุณใต้เท้าเจ้าค่ะ” จากนั้นลี่เซียนจึงลุกขึ้นก่อนจะยอบกายลงอ่อนช้อย “เช่นนั้นข้าขอตัวลานะเจ้าคะ”

“เชิญคุณหนูตามสบาย หากท่านต้องการหรือขาดเหลือสิ่งใดให้แจ้งแก่พ่อบ้านเซียวได้เลยไม่ต้องเกรงใจ”

“ขอบคุณใต้เท้าเจ้าค่ะ” แล้วลี่เซียนก็หมุนกายจากไป

คล้อยหลังร่างบอบบางไปได้ชั่วครู่ ใต้เท้าหม่าที่ยังนั่งเท้าคางอยู่ที่เดิมจึงว่าขึ้น

“อายุเท่านี้แต่กลับรักษาบุตรชายที่อาการหนักปางตายของท่านจนหาย ซ้ำยังวางแผนเปิดโปงฮูหยินรองของท่านกับชายชู้ผู้นั้นได้ ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ”

“คราแรกที่ได้พบนางกระหม่อมก็ไม่เชื่อพ่ะย่ะค่ะ เป็นผู้ใดได้เห็นก็คงต้องคิดเช่นเดียวกัน หรือพระองค์ว่ามิใช่”

“แซ่เฉินงั้นหรือ ช่างเป็นตระกูลที่ฟังแล้วคุ้นเคยเสียจริง”

“พระองค์ทรงสงสัยอันใดในตัวนางงั้นหรือพ่ะย่ะค่ะ”

“เปล่าหรอก นางก็เพียงแค่ทำให้เราแปลกใจได้เล็กน้อย” จบคำบุรุษผู้อ้างชื่อว่าเป็นใต้เท้าหม่าก็ยกจอกชาขึ้นจิบ จงซุนฮ่องเต้รู้สึกว่านางทำให้เขาคล้ายจะคิดเรื่องบางอย่างออกแต่ก็นึกไม่ออกอยู่ดี

“ฝ่าบาท แล้วเรื่องสำคัญที่พระองค์ต้องเสด็จมาถึงที่นี่คือเรื่องอันใดกันแน่หรือพ่ะย่ะค่ะ”

มือเรียววางจอกชาลงบนโต๊ะเบาๆ “เรามาตามหาคน คนที่มันบังอาจลอบเข้ามาขโมยของสำคัญถึงตำหนักซุนเทียนของเรา”

“หรือว่า...พระองค์ทรงทราบตัวบงการแล้ว”

“ยัง แต่หน่วยข่าวกรองรายงานเรามาว่าเป็นคนจากแคว้นจ้าวแน่นอน”

“แคว้นจ้าว!” ใต้เท้าอี้ตระหนกเสียจนหน้าซีด “นี่พวกเขายังไม่คิดยอมจำนนต่อพระองค์อีกหรือพ่ะย่ะค่ะ”

“ฮึ คนที่หยิ่งทะนงตนไม่ยอมผู้ใดง่ายๆอย่างฮ่องเต้แคว้นจ้าวน่ะหรือ ท่านรู้จักเขาน้อยเกินไป แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามทำสิ่งใดอยู่ เราจะไม่ยอมให้เขาได้ในสิ่งที่ต้องการกลับไปอย่างแน่นอน”

 

หลังจากอยู่เฝ้าดูอาการของหลานคุนได้สักพักลี่เซียนก็เตรียมตัวกลับ แต่กว่าจะทำใจออกมาจากจวนได้นางก็แทบร้องเมื่อหลานคุนเว้าวอนเสียจนนางหวั่นไหว ไม่รู้ว่าเจ้าตัวจะเคยทำกับผู้ใดหรือไม่ แต่นางก็อยากจะบอกว่าวิธีนี้มันมีผลต่อหัวใจของนางมากมายเหลือเกินจริงๆ

“คุณชายอี้คงโดดเดี่ยวมานานนะเจ้าคะ พอได้มีเพื่อนคุยมากมายจึงได้มีความสุขถึงเพียงนั้น ถึงขนาดไม่อยากให้คุณหนูกลับเรือน”

“ข้ารู้ เพราะอย่างนี้ข้าจึงยอมสัญญาว่าจะเป็นเพื่อนกับเขาอย่างไรล่ะ”

“เป็นเรื่องที่ดียิ่งเจ้าค่ะ”

“เอาล่ะในเมื่อวันนี้มีเรื่องน่ายินดีหลายเรื่อง เช่นนั้น หลัวเอ๋อร์ อาจิน เราแวะไปเดินเที่ยวในตลาด หาโรงน้ำชาดีๆสั่งอาหารอร่อยๆฉลองกันสักหน่อยดีหรือไม่” ลี่เซียนเสนอขึ้น เหน็ดเหนื่อยกับเรื่องวุ่นวายมาหลายวันนางก็ควรจะให้รางวัลกับตนเองและผู้ช่วยแสนดีอีกสองคนบ้าง

“ดีเจ้าค่ะ!

“ดีขอรับ!

“ตกลง วันนี้ข้าอนุญาตให้พวกเจ้ากินดื่มได้เต็มที่ ไปกันเลย!

“เจ้าค่ะ”

ทว่าไม่ทันได้ออกเดินทาง บุรุษอาภรณ์ขาวก็ปรากฏกายอยู่ต่อหน้านาง ลี่เซียนไม่เคยมีโอกาสได้มองใบหน้าของเขาได้ชัดเจนในสถานการณ์ปกติเช่นนี้มาก่อนจึงออกจะใจสั่นและเขินอายอยู่บ้าง

“คุณชายหยาง”

หยางเหรินอี้ยิ้มมุมปากอย่างมีเสน่ห์พลางก้าวเดินตรงเข้ามาหา “ข้าไปหาเจ้าที่เรือนแต่ไม่พบจึงได้ลองเดินมาตามทางไม่คิดว่าจะมาพบเจ้าที่นี่ อาการดีขึ้นแล้วหรือ ยังเจ็บที่ใดอยู่อีกหรือไม่”

“เพราะได้ยาของท่านข้าจึงดีขึ้นมากแล้วเจ้าค่ะ” พลันนึกขึ้นได้ว่าพบกันมาถึงสองครั้งแต่กลับไม่รู้จักชื่อเสียงเรียงนามของอีกฝ่ายเลย “ข้าน้อยเฉินลี่เซียนเจ้าค่ะ ไม่ทราบว่าคุณชาย...”

“ข้าหยางเหรินอี้” เขาตอบพลางยิ้ม

“ต้องขออภัยที่ทั้งสองครั้งที่พบกันข้าต้องให้ท่านช่วยเหลืออยู่เสมอ ไม่รู้ว่าบุญคุณนี้จะตอบแทนอย่างไรดีเจ้าค่ะ”

“ไม่เป็นไร เห็นคนลำบากข้าต้องช่วยเป็นเรื่องปกติ แล้วนี่...” เหรินอี้มองผู้ติดตามที่เพิ่มมาอีกหนึ่งอย่างหลูจินครู่หนึ่ง “พวกเจ้ากำลังจะไปที่ใดกัน”

“อ้อ พวกข้ากำลังจะไป...” จู่ๆลี่เซียนก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ นางเองก็คิดๆอยู่ว่าอยากพบเขาเพื่อตอบแทนน้ำใจที่เขาช่วยเหลือนางเอาไว้ถึงสองครั้ง นี่เป็นโอกาสที่ดีแล้ว “ท่านมาก็ดีแล้ว เช่นนั้นไปกับพวกข้าเลยก็แล้วกันนะเจ้าคะ”

“ไปกับเจ้า” เหรินอี้ยิ้มขำ “ไปที่ใดงั้นหรือ”

“มาเถอะเจ้าค่ะอย่ามัวแต่ถามอยู่เลย อดไม่รู้ด้วยนะเจ้าคะ” แล้วนางก็ออกเดินโดยไม่รอให้เขาตอบรับหรือปฏิเสธอันใดทั้งนั้น

“อ๊ะ! นี่ เดี๋ยวสิลี่เซียน รอข้าก่อน!” แม้จะไม่รู้ว่านางจะพาไปที่ใด ทว่าสุดท้ายเหรินอี้ก็เดินตามนางไปอยู่ดี


TALK: เอาล่ะค่ะทุกคน ในที่สุดคนที่น้องไม่อยากเจอที่สุดมาปรากฎตัวแล้วค่ะ ไม่รู้ว่าฮ่องเต้จะทำยังไงต่อ มารอลุ้นกันนะคะ แต่อยากจะบอกว่าไรท์ชอบเหรินอี้มากๆเลยอ่ะ หลงรักตัวละครตัวเอง อิอิ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 619 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,352 ความคิดเห็น

  1. #1346 Aeypanrada9464 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 19:08
    เห้ย สรุป เจออิเต้ แต่น้องไม่รู้จัก ส่วนอิเต้ก็จำน้องไม่ได้. เราเชียร์พี่หยางนะ 5555
    #1,346
    0
  2. #1201 milk9876 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 15:52
    เหยียบเรือสองแคมค่ะ ขาฉีกก็ม่ายหวั่น
    #1,201
    0
  3. #1055 มาร์คึ@น้องแบม (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 22:55

    แงงงงไรทททท..ใครคือพระเอกกแน่ โคตรลุ้นเลย คนนั้นก็ดี คนนี้ก็โดน สไตล์เกาหลีก็ใช่ แบดบอยก็จ๊าบ โอ้ยยย!!! น้องฮาเร็มไปเลยลูก กินเรียบฟาดให้หมดทุกคน งานดีทุกผู้เลยลูกกกก
    #1,055
    1
    • #1055-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 26)
      19 มิถุนายน 2563 / 08:40
      เย้ยยย รีดจะเอาทุกคนเลยไม่ด้ายยยย
      #1055-1
  4. #1053 icescreammmm (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 17:38
    อ่าไรท์คะ เลือกลงเรือทุกลำได้มั๊ยย🤣🤣
    #1,053
    1
    • #1053-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 26)
      19 มิถุนายน 2563 / 08:59
      ไม่ด้ายยยย
      #1053-1
  5. #961 Maya2501 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 01:51
    เชียร์พี่หยาง..เต้..ไม่เอา
    #961
    0
  6. #933 ยุ่งเยิง (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 15:46
    จะเลือกใครเป็นพระเอกดี. เลือกม่ายยยยถูก
    #933
    0
  7. #785 Nhuni (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 23:11
    เราว่าท่านพี่หยางนี่น่าจะใช่ฮ่องเต้แคว้นจ้าวนะ อ่าาาา...ไม่รู้จะลงเรือลำไหนดี
    #785
    0
  8. #658 C_cream14795 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 14:27
    ใจหนึ่งก็พี่หยางอีกใจหนึ่งก็พี่เต้555
    #658
    1
    • #658-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 26)
      9 พฤษภาคม 2563 / 14:31
      โอ้ววว อ่านเร็วมากก ดีใจชอบนิยายของไรท์นะคะ
      #658-1
  9. #644 matitaa (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 07:21
    ออร่าพระเอกประกายรอบตัวพี่เต้เลยนะคะ แหะๆ
    #644
    0
  10. #643 Close my eye (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 00:20

    ลงเรือพี่อี้เพราะหน้าตาล้วนๆ ถึงน้องจะเขินคุนๆแต่กลิ่นเฟรนโซนหึ่งม่ากกกกกก
    #643
    0
  11. #640 chanchan123 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 15:56

    แง๊ ทำไมพี่เต้ดูออร่าพระเอก สรุป ชายหยางเราไม่ใช่พระเอกหรอกหรอ

    #640
    0
  12. #639 MahoMonSan (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 14:34
    ไรท์สู้นะคะ รอพระเอกด้วยคน 555
    #639
    0
  13. #637 li-meizhu (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 12:24
    ลงเรือเหรินอี้ด้มั้ย ไม่ชอบเต้อ่ะ เต้ทิ้งน้อง
    #637
    0
  14. #636 Capuchi (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 11:28
    เราก็ชอบเหรินอี้ เช่นกัน
    #636
    0
  15. #635 smile1432 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 10:43

    เลือกลงไม่ถูกเลยย เรือไหนดีคะ แต่ใจให้ชายหยางๆปแล้วนะ ไม่รู้ว่าจะใช่มั้ยย555555
    😚😘😋 สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้

    🤩😉😊
    #635
    0
  16. #634 nuModDekdee (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 06:55

    อ่านเพลินเลยค่ะ
    #634
    0
  17. #633 nuchii675 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 23:32
    ไรท์หลงตัวละคร รีดก้อไม่ต่างกัน แต่ถึงงัยสามีน้องโผล่มาแล้วแถมจำเมียไม่ได้อีก มันยังงัยอยู่ หรือเมียเยอะจนไม่คิดใส่ใจ งั้นสิ?
    #633
    0
  18. #631 jaroenrampijitra (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 22:13
    พี่หยางเป็นคนแคว้นจ้าวรึป่าวเนี้ยยยย
    #631
    0
  19. #630 metung18 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 20:16
    สามีมโน น้องสวย น้องกำลังจะรวย อิอิ
    #630
    0
  20. #629 MuM_ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 19:19
    เปลี่ยนหลัวให้น้องเลยไม่เอาอิเต้แล้วเรางอน
    #629
    0
  21. #628 Emmajung2 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 18:14
    รักพี่อี้ เสือใหญ่ด้วยจ้า อิอิ // อีเต้มาไม ถ้ารู้จะเอาน้องคืนไหม อีเต้ชั่ว งื่ออออออ
    #628
    0
  22. #627 2531 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 16:59

    ใครเป็นพระเอกอยากให้หยางเป็นพระเอกจัง
    #627
    0
  23. #626 beaw02 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 15:59

    ขอบคุณค่ะ
    #626
    0
  24. #625 Pam NPP (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 15:06
    นางเอกไม่เคยเห็นหน้าฮ่องเต้มาก่อนใช่ไหมถึงจำไไม่ได้
    #625
    1
    • #625-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 26)
      6 พฤษภาคม 2563 / 15:13
      ใช่ค่ะ น้องไม่เคยถวายตัวเลย ชีเต้เองก็ไม่อยากเห็นหน้าเลยด้วย
      #625-1
  25. #624 Everymind (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 15:05
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-08.pngลุ้นมากเลยค่ะว่าใครคือพระเอก
    #624
    1
    • #624-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 26)
      6 พฤษภาคม 2563 / 15:13
      ลุ้นกันค่าาา ตอนนี้มโนเอาแล้วว่าตัวเองเป็นเซียนเอ๋อร์ 555
      #624-1